Depressie & Angst #32

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:34 schreef Andromache het volgende:
scriptie niet af. ik zou morgen op vakantie. waanzin. ik ga het geloof ik cancelen en later dit jaar doen. dit kan toch niet zo. nu weggaan zou juist een vlucht zijn van mijn problemen. jammer. ik had er veel zin in.

Moet de scriptie over twee weken af zijn dan? Anders is het toch geen vluchten, gewoon even er tussenuit voor twee weken.

Maar als je er veel zin in hebt, kan het je dan niet juist goede moed geven om de boel weer op te pakken? Ik weet niet hoor... dit klinkt bijna als jezelf nog maar even straffen ofzo, vooral dat zinnetje dat je er veel zin in had...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:44 schreef eefje801 het volgende:

[..]

Moet de scriptie over twee weken af zijn dan? Anders is het toch geen vluchten, gewoon even er tussenuit voor twee weken.

En dat dus... Je kan 2 weken tegen die scriptie aan gaan zitten staren, daarmee komt ''ie ook niet af... Misschien even weg en als je terug bent kijken of je weer wat energie en moed hebt om verder te gaan...

ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:55 schreef Andromache het volgende:
ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

Dont be to hard on yourself!!

2 jaar geleden is mij mijn moeder kanker ontdekt. Na een lange periode van behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden is ze nu gelukkig "schoon". Tijdens haar ziekte heb ik mijn eigen gevoelens geblokkeerd om haar zo goed mogelijk te kunnen helpen. Alleen is de angst om een familielid te verliezen is de laatste tijd steeds meer terug gekomen. Nu is mijn vader ziek en zal morgen verdere onderzoeken moeten ondergaan in het ziekenhuis. En meteen na het telefoontje van mijn moeder hierover vanmiddag schiet ik helemaal in de stress. 1,5 maand geleden ben ik mijn tante al verloren. Hoe kom ik nou van deze angst af? Normaal gesproken ben ik de kalmheid zelve en raak zelden tot nooit in de stress. Maar nu raak ik vrijwel direct in de stress en heb moeite om mijn emoties onder controle te houden. De angst begint de overhand te nemen.

En Andro, ik heb je al 2 keer in het eggie mogen ontmoeten en ik vind je een hele leuke, lieve en intelligente meid die zoveel beter verdient dan dat je jezelf nu aandoet!

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:06 schreef Wolken het volgende:
2 jaar geleden is mij mijn moeder kanker ontdekt. Na een lange periode van behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden is ze nu gelukkig "schoon". Tijdens haar ziekte heb ik mijn eigen gevoelens geblokkeerd om haar zo goed mogelijk te kunnen helpen. Alleen is de angst om een familielid te verliezen is de laatste tijd steeds meer terug gekomen. Nu is mijn vader ziek en zal morgen verdere onderzoeken moeten ondergaan in het ziekenhuis. En meteen na het telefoontje van mijn moeder hierover vanmiddag schiet ik helemaal in de stress. 1,5 maand geleden ben ik mijn tante al verloren. Hoe kom ik nou van deze angst af? Normaal gesproken ben ik de kalmheid zelve en raak zelden tot nooit in de stress. Maar nu raak ik vrijwel direct in de stress en heb moeite om mijn emoties onder controle te houden. De angst begint de overhand te nemen.

En Andro, ik heb je al 2 keer in het eggie mogen ontmoeten en ik vind je een hele leuke, lieve en intelligente meid die zoveel beter verdient dan dat je jezelf nu aandoet!

Wat jammer dat er geen knuffelsmiley's zijn, een hele dikke sterkteknuffel van mij...wat heftig meis

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:06 schreef Wolken het volgende:
2 jaar geleden is mij mijn moeder kanker ontdekt. Na een lange periode van behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden is ze nu gelukkig "schoon". Tijdens haar ziekte heb ik mijn eigen gevoelens geblokkeerd om haar zo goed mogelijk te kunnen helpen. Alleen is de angst om een familielid te verliezen is de laatste tijd steeds meer terug gekomen. Nu is mijn vader ziek en zal morgen verdere onderzoeken moeten ondergaan in het ziekenhuis. En meteen na het telefoontje van mijn moeder hierover vanmiddag schiet ik helemaal in de stress. 1,5 maand geleden ben ik mijn tante al verloren. Hoe kom ik nou van deze angst af? Normaal gesproken ben ik de kalmheid zelve en raak zelden tot nooit in de stress. Maar nu raak ik vrijwel direct in de stress en heb moeite om mijn emoties onder controle te houden. De angst begint de overhand te nemen.

En Andro, ik heb je al 2 keer in het eggie mogen ontmoeten en ik vind je een hele leuke, lieve en intelligente meid die zoveel beter verdient dan dat je jezelf nu aandoet!

Hey...
Ik denk niet dat je die gevoelens moet blokkeren.... Ik zou als ik je moeder was bijvoorbeeld... En ik zou horen dat je echt heel erg bang bent mij te verliezen en ik zie dat met emotie uit jou komen dan zou ik dat echt super ontroerend vinden, hartverwarmend... En ik zou je zeker ook willen knuffelen zegmaar

Tis een hele natuurlijke maar eigenlijk ook mooie emotie vind ik...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:55 schreef Andromache het volgende:
ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

Wees niet zo streng voor jezelf joh, wel jammer! Niet weer verzetten hé

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:55 schreef Andromache het volgende:
ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

Jezelf belonen is belangrijker dan presteren he.. denk ik zo.
Maar een prestatie is ook een beloning ergens...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:11 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Hey...
Ik denk niet dat je die gevoelens moet blokkeren.... Ik zou als ik je moeder was bijvoorbeeld... En ik zou horen dat je echt heel erg bang bent mij te verliezen en ik zie dat met emotie uit jou komen dan zou ik dat echt super ontroerend vinden, hartverwarmend... En ik zou je zeker ook willen knuffelen zegmaar

Tis een hele natuurlijke maar eigenlijk ook mooie emotie vind ik...

Het zit een beetje in de aard van het beestje . Op het moment dat mijn moeder zo ziek was zou ze mijn verdriet er niet bij kunnen hebben. Als ik haar had verteld dat ik bang zou zijn haar te verliezen zou ze automatisch in de rol van moeder zijn geschoten en zich groot hebben gehouden. Iets wat ik niet wilde want alle energie moest ze gebruiken in het beter worden, niet in de schijn ophouden voor haar dochter. Mijn pa is trouwens precies hetzelfde. En mijn ouders weten trouwens dat ik dol op ze ben, de ziekte heeft ons gezin heel hecht gemaakt. Alleen heeft dat groot houden en er niet aan denken nu dus de angst ontwikkeld waardoor ik er moeilijk mee om kan gaan.

Eef, ik voel hem wel al hoor!

Hmm ik denk dat dat niet perse hoeft...
Maar ik weet het minder goed als jij natuurlijk.. Ik vind het gewoon wel zonde dat je dit enorm opkropt.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:25 schreef Wolken het volgende:

[..]

Het zit een beetje in de aard van het beestje . Op het moment dat mijn moeder zo ziek was zou ze mijn verdriet er niet bij kunnen hebben. Als ik haar had verteld dat ik bang zou zijn haar te verliezen zou ze automatisch in de rol van moeder zijn geschoten en zich groot hebben gehouden. Iets wat ik niet wilde want alle energie moest ze gebruiken in het beter worden, niet in de schijn ophouden voor haar dochter. Mijn pa is trouwens precies hetzelfde. En mijn ouders weten trouwens dat ik dol op ze ben, de ziekte heeft ons gezin heel hecht gemaakt. Alleen heeft dat groot houden en er niet aan denken nu dus de angst ontwikkeld waardoor ik er moeilijk mee om kan gaan.

Eef, ik voel hem wel al hoor!

Zorg dat je iemand hebt in het leven waarbij je, desnoods, dagelijks kunt uitsnotteren, uithuilen en al je stress en spanning kunt dumpen Altijd handig dat soort vrienden en ik snap de keuze dat je je ouders daar niet mee lastig wilt vallen

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:30 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Zorg dat je iemand hebt in het leven waarbij je, desnoods, dagelijks kunt uitsnotteren, uithuilen en al je stress en spanning kunt dumpen Altijd handig dat soort vrienden en ik snap de keuze dat je je ouders daar niet mee lastig wilt vallen

Mijn kat komt daar zeker niet voor in aanmerking he? . Soms denk ik wel eens van "" zou ik die even bellen?" maar dan wil ik die ander niet lastigvallen met mijn hersenspinsels. Diep ademhalen en het komt allemaal wel weer goed.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:41 schreef minthy het volgende:

[..]

Heel herkenbaar Wolken, dat heb ik jarenlang gedaan en doe het eigenlijk nog steeds. Die houding heeft er echter voor gezorgd dat ik na jaren alsnog onderuit ben gegaan en inmiddels met een burn out thuiszit en ik me één dezer dagen mag melden bij een psycholoog.
Laat het niet zo ver komen, het is geen pretje

Daar ben ik dus ook bang voor. Ik probeer inmiddels wel al meer "open" te zijn, maar het is nog niet zo gemakkelijk. Inmiddels wel al mijn manager ingelicht terwijl die normaal gesproken pas weken later wat te horen krijgt. Babystapjes.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:51 schreef minthy het volgende:

[..]

Nee, dat is helemaal niet gemakkelijk!
"Praat er dan gewoon over!" zeggen ze wel eens. Nou ja, met zo'n toon lukt dat sowieso niet

Hahaha, precies! Ik heb er wel eens een discussie over gehad met mijn manager dat hij wilde dat ik minder gesloten zou zijn, Nou ben ik verder juist heel open en aanwezig, maar bij bepaalde zaken trek in de grens en laat ik vrijwel niks los.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:39 schreef Wolken het volgende:

[..]

Mijn kat komt daar zeker niet voor in aanmerking he? . Soms denk ik wel eens van "" zou ik die even bellen?" maar dan wil ik die ander niet lastigvallen met mijn hersenspinsels. Diep ademhalen en het komt allemaal wel weer goed.

Jaloers. Ik wou dat ik wat meer gesloten was Ik was altijd enorm introvert, en ben echt volledig de andere kant opgeschoven. Opgebouwde emoties heb ik geen last meer van. Bij het minste of geringste gevoel dat ik merk dat ik ze aan het stapelen ben, doe ik een belletje En nu kan ik eigenlijk niet meer zonder dat gevoel.

ik wil er uit. ik wil rust. is het vluchten? is het weer het aloude ontwijken?

Voor iedereen die wel eens nadenkt over hoe kut het leven is, zelfmoordgedachtes, niet geaccepteerd worden etc. Check deze tear jerker.. jonge gast die er achter kwam dat hij nog maar paar maand te leven had en er het beste van ging maken!

!

De tering .. wel heftig. En wij maar zeiken :/

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:22 schreef Andromache het volgende:
ik wil er uit. ik wil rust. is het vluchten? is het weer het aloude ontwijken?

Nee, het even je gedachten op een rijtje zetten en de ontspanning opzoeken die je overduidelijk nodig hebt.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:26 schreef Wolken het volgende:

[..]

Nee, het even je gedachten op een rijtje zetten en de ontspanning opzoeken die je overduidelijk nodig hebt.

En dus jammer dat je niet op vakantie ging mijn inziens.

Hoi
FOK heeft ook overal een topic voor! Fijn!

Ik heb zelf angstklachten en heb a.s maandag een intakegesprek...