Hoe kom ik hier uit? #2

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:11 schreef SomewhatCereal het volgende:
Nee, zo ben ik gewoon. Altijd geweest. Ik kan een heel moeilijk persoon zijn, maar mensen moeten doorzien dat ik het niet slecht bedoel, dat ik wel degelijk het beste met ze voorheb maar dat gewoon niet zo laat zien. Als mensen mijn gedrag wat meer zouden tolereren en mij gewoon mijn gang laten gaan, dan ben ik zeker een waardevolle toevoeging en dat heb ik meer dan eens bewezen in mijn loopbaan.

Ok dus mensen moeten zich aanpassen aan jou in plaats van jij aan hun. Dat komt niet volwassen over. Ieder mens moet zich aanpassen aan de situatie. Maar kennelijk heb jij de grote gift van intelligentie waardoor dat een argument zou zijn dat mensen het maar moeten tolereren om met jou om te gaan. Je snapt toch dat dat niet werkt? Of zou jij het normaal vinden dat anderen naar tegen jou doen en dat jij dat ook maar te accepteren hebt omdat dat hun echte talent laat zien.

Ik heb enigszins een zelfde wereldbeeld als TS mbt de elite en de loonslaven.

Echter, ik zal TS gratis en voor niets een van de beste levenslessen van mijn vader cadeau doen: maak je niet druk om dingen waar je toch niets aan kan veranderen. Dat maakt je leven een stuk aangenamer.

Het heeft totaal geen zin je druk te maken om bepaalde onrechtvaardige dingen zoals die bank bail outs die beter ergens anders aan besteed hadden kunnen worden: je kan er totaal niets aan veranderen.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:22 schreef SomewhatCereal het volgende:

[..]

Tja, iedere keuze vind ik het hartbrekend en ik geloof er niet helemaal in. Ik maak bijvoorbeeld muziek, maar dan denk ik van: ik ben hele dagen bezig met 20 seconden muziek dat zich niet eens zo onderscheidt van mijn inspiratiebron. Het internet loopt over van de computercomponisten dus wie houd ik voor de gek dat iemand ooit mijn muziek voor zijn game of film wil, laat staan dat ik daar geld aan kan verdienen?

Dan pak ik weer eens een wiskundeboek va de middelbare school om de basis weer naar boven te halen en een begin te maken met het introductieboek van de universiteit in de calculus, maar dan denk ik: zo goed was ik nooit in wiskunde, die natuurkundestudie ga ik waarschijnlijk niet betalen dus zit ik hier de komende jaren maar te oefenen op mijn kamer zonder dat ik er iets mee ga doen. Bovendien ga ik nooit onderzoeker worden na een studie natuurkunde en moet ik gewoon data invoeren voor de bank.

En het is ook een emotioneel gebeuren. Als ik een game speel krijg ik opeens de overweldigende drang om een screenshotcompilatie te maken van alle citaten, maar een paar dagen later denk ik ''meh, het was niet eens zo'n goed idee en leer er ook geen concrete vaardigheden mee als met muziek''.

Daarnaast heb ik ook eerst de stabiliteit nodig van een relaxte baan voor ik mij toe kan leggen op het oefenen, oefenen oefenen van vaardigheden.

En dan zijn er nog andere prioriteiten: mijn gewicht is laag, spiermassa non-existent en mijn vetpercentage hoog ondanks dat ik me helemaal rotsport en eet als een Spartaan. En een gezonde geest begint bij een gezond lichaam. En dan waren er nog de eetbuien die ik compenseerde met sport. Mogelijk een vorm van boulimia, maar de sociale hulpverleners hebben er nooit echt om gegeven als ik dat aankaartte.

Achja.

Dus je zit de hele tijd te schelden op het systeem, maar je stopt met muziek maken omdat je er toch nooit geld mee zal gaan verdienen.
Terwijl dat in een passie helemaal niet belangrijk is.
Ik mag graag teksten schrijven en wat rappen maar ik heb niet de illusie dat ik er ooit geld mee ga verdienen, en dat hoef ik ook niet want ik vind het leuk om te doen en het is een uitlaatklep.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:23 schreef Pharmacist het volgende:

Het heeft totaal geen zin je druk te maken om bepaalde onrechtvaardige dingen zoals die bank bail outs die beter ergens anders aan besteed hadden kunnen worden: je kan er totaal niets aan veranderen.

Tenzij je batman bent.

Klinkt als pure faalangst. Niet ergens vol voor durven gaan omdat je bang bent dat je niet slaagt. Als je nergens vol voor gaat weet je zeker dat je nergens in slaagt.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 12:57 schreef Lienekien het volgende:
Je mist gevoel voor nuance en laat weinig relativeringsvermogen zien. Je bent veel te overtuigd van je eigen gelijk.

Ik zie reden voor zorg over je geestelijke gezondheid.

Bespaar je de moeite. Reageert alleen op mensen die naar zijn mond praten...

Keuzes maken is verder geraken.

Ik wilde als klein meisje schrijver worden. Ik schrijf nu voor mijn geld.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:29 schreef Copycat het volgende:
Keuzes maken is verder geraken.

Ik wilde als klein meisje schrijver worden. Ik schrijf nu voor mijn geld.

Droomde je vroeger ook van om de Yvonne Awards te winnen??

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:31 schreef SomewhatCereal het volgende:

[..]

Omdat ik mij wil kunnen identificeren met wat ik voor de kost doe.

En kijk eens wat je dat gebracht heeft... pfff haal die plaat voor je kop vandaan... Het is of DE BAAN VAN DE LEVEN (en die levert meer dan 4000 netto op) of dan maar op straat leven...

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:31 schreef RubenSosa het volgende:

Droomde je vroeger ook van om de Yvonne Awards te winnen??

Als dat een equivalent is van de Pulitzer, dan ja!
Maar sommige dromen blijven dromen. Leuk om over te dagdromen, maar meer niet.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:08 schreef SomewhatCereal het volgende:

[..]

Als ik wist wat mijn passie was dan was ik niet dakloos nee.

Daar gaat het natuurlijk al fout, mooi als je met/van je passie je beroep kunt maken en daar je boterham mee kunt verdienen. Maar als je geen passie hebt en/of er valt geen brood in te verdienen dan dien je dus gewoon maar iets zaaddodends te doen zoals de plantsoenen als men je nergens anders in dienst wil nemen.

Zou prachtig zijn hoor als iedereen zijn of haar passie kan omzetten in betaald werk, daar niet van. Ik zit in de gelukkige omstandigheid dat ik me compleet kan uitleven op hetgeen ik geweldig vind en ik krijg er nog aardig voor betaald ook en allemaal in eigen beheer, maar daarvóor heb ik me ook gewoon ingezet als postbode, niet omdat ik het leuk vond of geweldig, maar omdat er geld op de plank moest komen.

Je hebt echt zo een verwrongen beeld van de wereld en de mensen erin. Zo jammer, je maakt het jezelf namelijk zo moeilijk. Terwijl dat helemaal niet nodig is. Maar helaas dringt niemand tot je door.

Ach, samenvatting: (de persoon die) TS (omschrijft) lijkt me een zeer naar, vervelend en vermoeiend persoon waar ik als ik 'm persoonlijk zou kennen snel van weg zou rennen en verder zou gaan met het ontwikkelen van m'n eigen leven en dromen.

Al is het wel handig om te gebruiken als inspiratie 'hoe het niet moet', uiteraard.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:35 schreef SomewhatCereal het volgende:

[..]

Nee, dat maak jij er nu van. Ik wil dat graag naast een gewone baan doen in de ochtend en avonduren. Maar vrije tijd is vrij kostbaar. Het is een dure investering in de hoop dat ik die gewone baan niet hoef te blijven doen.

Gezien je berichten denk ik toch dat het wel zo is...

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:34 schreef Lastpost het volgende:

[..]

Daar gaat het natuurlijk al fout, mooi als je met/van je passie je beroep kunt maken en daar je boterham mee kunt verdienen. Maar als je geen passie hebt en/of er valt geen brood in te verdienen dan dien je dus gewoon maar iets zaaddodends te doen zoals de plantsoenen als men je nergens anders in dienst wil nemen.

Zou prachtig zijn hoor als iedereen zijn of haar passie kan omzetten in betaald werk, daar niet van. Ik zit in de gelukkige omstandigheid dat ik me compleet kan uitleven op hetgeen ik geweldig vind en ik krijg er nog aardig voor betaald ook en allemaal in eigen beheer, maar daarvóor heb ik me ook gewoon ingezet als postbode, niet omdat ik het leuk vond of geweldig, maar omdat er geld op de plank moest komen.

Instelling

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:29 schreef SomewhatCereal het volgende:
Waarom moet ik mij wel altijd aan anderen aanpassen dan?

Over het algemeen pas je je aan aan de persoon met meer macht of de persoon waar je iets van wil. Zo werkt het vaak.

Ik had 2 dagen terug nog een meningsverschil met mijn professor die weer meer aanpassingen wilde in een paper dat ik al een jaar geleden had willen submitten. Ondanks dat ik het er niet mee eens ben, heb ik mijzelf aangepast en maak in dit weekeinde die aanpassingen. Immers, ik ben meer van mijn professor afhankelijk dan andersom. Ik ben de grootste verliezer als onze werkrelatie verstoord raakt door conflict. Zo werkt het en mede door het ontwijken van dit soort potentiele conflicten heb ik via mijn professor een baan gekregen na mijn promotie.

Edit: Volgens mij heb jij het idee dat in een meningsverschil degene met de "beste" opvatting altijd "wint". Dat is niet zo. Tel hier bij op dat jij volgens mij niet erg open staat voor andere opvattingen en dan lopen veel conflicten uit de hand.

[ Bericht 10% gewijzigd door Pharmacist op 11-05-2013 13:43:57 ]

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:25 schreef BankAardappel het volgende:
Klinkt als pure faalangst. Niet ergens vol voor durven gaan omdat je bang bent dat je niet slaagt. Als je nergens vol voor gaat weet je zeker dat je nergens in slaagt.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:29 schreef SomewhatCereal het volgende:
Waarom moet ik mij wel altijd aan anderen aanpassen dan?

Als je vier jaar bent is dat een schattige instelling. Ik geloof dat dit ook een rechtvaardiging is van een boel marrokaanse jongeren. Je weet hoe goed we het er allemaal daar mee voor hebben.

Iedereen moet zich aanpassen. Wil je iets bereiken dan zul je met compromissen moeten komen. Dat geld voor elk gebied in het leven. Op het werk, thuis in een relatie. Dus die vriendin kan je vergeten als jij zo'n houding aanneemt.

quote:

Die kloof is zo groot en de sprongen zijn vermoeiend. Daarom, Motorbloempje, ben ik vaak ook gewoon liever op mezelf. vrienden hebben is leuk, maar de verplichtingen die erbij komen beperken me te veel in mijn doen of laten.

Dit is haast satire. Als je hier al moeite mee hebt dan is het echt heel erg verstandig om toch echt aan je zelf te werken. Dingen die je graag wilt bereiken zal toch echt moeten voortkomen uit die sprongen. Dit heeft echt autistische trekjes.
Kan jij eens met een voorbeeld komen die er in de wereldgeschiedenis gebeurd zijn welke ooit zonder compromis gesloten is en wat heeft bijgedragen aan iets positiefs?

quote:

Als je geen bier aanneemt, dan wordt dat persoonlijk opgevat, dus omgekeerd moet ik tegen mijn zin bier drinken?

Dus een aanvaring met een aantal kennissen verteld iets over alle vrienden op de gehele aardbol. Wat absoluut allemaal.

quote:

Het beperkt ook de tijd dat je kan besteden aan het maken van muziek etc. Voor mij is het leuk om iemand eens in de zoveel tijd te zien, vaak vergeet ik het ook glad om in de tussentijd iets te laten weten omdat ik zo bezig ben met van alles en niets en daar worden vrienden/vrouwen onzeker van, want die denken dan dat ze niet goed genoeg zijn of je ze niet meer ziet zitten etc.

Vrienden zijn helemaal niet efficiënt. Ik begrijp je volledig. En die zijn ook nog eens te eerlijk en te hard. Nutteloos.

quote:

Mijn karakter is gewoon heel anders en natuurlijk is er een bepaalde mate waarin je dat kunt veranderen, maar je hebt toch echt ook je eigen vaststaande trekken die in mijn geval niet zo gunstig zijn voor het sociale gebeuren.

Je beweerd dus dat je karaktertrek een handicap is. Je bent gemankeert. Dat is heel erg onzinnig. Je bent gewoon heel egocentrisch bezig en wil geen tijd steken in vriendschap. Het moet tenslotte allemaal maar aan komen waaien want dat werkt nu eenmaal prettig toch? Net zoals de rest die tenminste wel vriendschappen hebben wat voor hun makkelijk is want die hebben natuurlijk nooit er extra energie in hoeven te steken.

quote:

Op zaterdag 11 mei 2013 13:38 schreef RubenSosa het volgende:

[..]

Instelling

Zo is het.

Ik heb net als TS ook een beroerde jeugd achter de rug met veel pesterijen, gescheiden ouders en een geweldadige biologische vader die structureel dronken was. Daarna ook een hoop ellende meegemaakt van het overlijden van m'n vriendin tot aan chronisch ziek raken en depressies tot aan het suïcidale aan toe en ook bijna m'n huis uitgezet omdat het allemaal weinig meer kon interesseren.

Maar op een gegeven moment kom je op een punt waarbij je denkt, het is allemaal kut maar zoveel slechter als nu kan het toch écht niet meer worden en dan ga je bij jezelf te raden hoe je er weer uit kunt komen en er sterker uit komt. En dát mis ik bij TS, die geeft alles en iedereen de schuld van zijn situatie, de hele maatschappij is gek en als wij daar in meegaan zijn we ook maar debiel. Over de complete afgunst maar niet te spreken. Dat jij gefaald hebt en nu in een uitzichtloze situatie lijkt te zitten betekend natuurlijk niet dat ieder ander maar geluk heeft gehad of er niets voor hoeft te doen óf als kuddedier 'het systeem' in stand houdt.

Je kunt nog zoveel punten hebben die hout snijden, maar jij zit zonder huis en met enorme schulden die grotendeels aan jezelf te wijten zijn terwijl wij ons 'saaie' baantje doen en een hoop zekerheden hebben en die zijn ook wat waard. Dan zul je door een incompetente zak de les gelezen worden, 'hij' betaald je uiteindelijk wel en zorgt ervoor dat je kunt voldoen in je levensbehoefte, nu moeten wij dat voor je doen.

Ik vind het allemaal prima dat je zo negatief tegen alles en iedereen aankijkt en jezelf te goed lijkt te vinden voor de situatie waarin je verkeerd. Maar uiteindelijk heb je daar alleen jezelf mee hoor, sociaal gehandicapt, financieel aan de grond en een levenswijsheid van een opstandige 8-jarige zonder realiteitsbesef.

Zoals een mede-Rotterdammer ooit mooi liet optekenen, jij hebt geen bord voor je kop maar een complete bunker voor je taas.