Even een update. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb contact opgenomen met mijn ouders en die waren ongelooflijk blij om mij weer te zien, maar diep gekwetst door mijn situatie. Ondertussen heb ik een baan gevonden en krijg ik over de afgelopen periode een uitkering waarmee ik een groot deel van mijn schulden kan aflossen, die richting de 10.000 euro bleek te zijn. Er is nog net voorkomen dat ik door mijn schulden opgepakt.
Alles leek dus weer op de rails te lopen, maar nu is de situatie met mijn ouders weer volledig uit de hand gelopen. Net als 6 jaar geleden wordt met name mijn vader om onduidelijke redenen verschrikkelijk boos, dreigt mij weer het huis uit te zetten (volgende week moet ik maar op mijn zelf gaan wonen), geeft mij de schuld van zijn woede, zijn ruzie met mijn moeder en dreigt ook weer dat hij mijn moeder zal verlaten. Dat terwijl hij me in tranen omarmt heeft toen hij mij twee weken gelden opving. Mijn moeder heeft er weer veel verdriet van dat het zo uit de hand is gelopen, waardoor zij door mijn vader ook als schijnheilig is bestempeld, maar tegelijkertijd heb ik ook weer een aantal ontactische opmerkingen gemaakt die blijkbaar veel bij mijn ouders hebben losgemaakt.
Ik heb bijvoorbeeld gezegd dat ik niet gelukkig ben in mijn werk en liever allerlei leuke onrealistische dingen doe, waardoor mijn ouders het gevoel hebben dat ik ondankbaar ben, dat ik een ''luie hond'' ben die niet wil werken en dat ik mijn ouders de schuld geef dat zij niet mee willen betalen aan een nieuwe studie. Het feit dat ik zo slecht voor mezelf gezorgd heb en nog steeds chaotisch ben vinden zij ook erg kwetsend, zorgelijk en aan mij verwijtbaar.
Het is dus weer knallende ruzie nadat we elkaar 6 jaar lang niet meer hebben gezien en op die manier uit elkaar zijn gegaan. Nu dreigt het weer te gebeuren of is het zelfs al gebeurd.
Ik heb overigens nog wel contact gehad met maatschappelijk werk, maar daar heb ik alle vertrouwen in verloren. TV Doorstroom gaf bijvoorbeeld aan mij op dinsdagavond te helpen, maar steeds kwamen zij niet opdagen wegens onderbezetting. Als ik ze daar dan op wees, moest ik gewoon maar wachten tot de volgende dinsdag en werd ik verder genegeerd. Toen ze weer niet op kwamen dagen, was het opeens van ja sorry, we hadden toch weer onderbezetting (maar dat gaf ik al aan!). Ook andere maatschappelijk werkers hebben achterover geleund ondanks meerdere verzoeken om me alsjeblieft te willen helpen en als mijn ouders niet hadden ingegrepen, dan het schuldenprobleem inmiddels onherstelbaar geëxplodeerd geweest.
Ik ben ook onrechtmatig behandeld door het UWV, dat later door een heel erg lieve mevrouw van het UWV is toegegeven en die mij daarom nu ook supergoed gaat helpen. Maar ook zei gaf al aan dat het UWV een bende is en maatschappelijk werk nu ook een rotzooi is. Dus wat nu? Ik heb dus niets aan maatschappelijk werk en de situatie met mijn ouders loopt volledig uit de hand.
Ik wil nu ook niet weer openlijk contact opnemen met hulpverlening of de gezinssituatie laten bemiddelen, want dat zou pas echt een klap in het gezicht van mijn ouders zijn.
[ Bericht 13% gewijzigd door SomewhatCereal op 15-06-2013 15:11:49 ]