Dat komt bij mij ook heel erg bekend voor (helaas). Vooral als je achter een groep fietsende pubers fietst. Dan heb je toch de neiging om een andere route te gaan fietsen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:35 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Mijn angst voor pubers en tieners blijf ik wel houden helaas. Wel een stuk minder dan vroeger, maar het is er wel.
Het is ook iets wat ik waarschijnlijk levenslang zal houden. Maar met medicatie + therapie zijn de scherpe randjes er wat af te halen.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:37 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Daar was mijn therapeut het niet mee eens, mijn huisarts overigens ook niet. Ik heb zelf ook wel irrationele angsten gehad. De manier waarop ik daar met mijn therapeut aan heb gewerkt is cognitieve therapie. Waar zit de angst? En dat qua zo veel mogelijk stappen uit werken en zo kwam ik er wel achter dat de stappen die leiden richting de angst, nergens op gebasseerd zijn. Met andere woorden, confronteer de angst en dan merk je, dit is echt onzinnig.
Als je ergens angstig voor bent, probeer het te rationalizeren. Als dat niet werkt, confronteer het. Als dat niet werkt blijf je mijn inziens tot de rest van je leven er last van houden. Maar dit is ook wat ik tijdens mijn therapie hoor.
Voorbeeld? Vriendin die altijd een zak bij haar had voor een eventuele paniek aanval in publieke ruimtes zodat ze tot rust kon komen. Specifiek eens die zak weggehaald en op het moment dat je ver van huis was, merkte dat ze die zak niet had. Die dag geen aanval gehad, en merkte, wat een onzin eigenlijk ook. Het zit echt tussen de oren, en confrontatie is de enige oplossing. Medicijnen etc. is pure onderdrukking.
Wat voor medicatie had je? In wezen onderdrukt het alleen maar bepaalde gevoelens in je hoofd.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:35 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Niet alle angst.
Ik merk zelf dat ik door mijn medicatie mijn angst heel goed onder controle kan houden.
Maar laatst was ik bij mijn ouders, en daar had ik ineens een enorme angst.
Ik heb wel mijn ding gedaan en ben uiteindelijk ook zelfstandig naar bed gegaan, maar toch blijf ik in dat huis met die angsten van vroeger zitten.
Dit komt bij mij denk ik ook doordat ik met mijn autisme, de werkelijkheid en mijn fantasie niet altijd zo geweldig gescheiden kan houden![]()
Mijn angst voor pubers en tieners blijf ik wel houden helaas. Wel een stuk minder dan vroeger, maar het is er wel.
Heb je overigens ook een diagnosis?quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:38 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
Het is ook iets wat ik waarschijnlijk levenslang zal houden. Maar met medicatie + therapie zijn de scherpe randjes er wat af te halen.
Och de verzamelnaam PDD NOS. Zoals ik het zie de lichtere vorm van het klassieke autisme.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:41 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Heb je overigens ook een diagnosis?
Mja, ik denk wel dat als je specifieke diagnoses hebt waarin duidelijk is dat de hersens bepaald anders ontwikkeld zijn medicatie etc. wel goed zou werkenquote:Op donderdag 2 mei 2013 13:42 schreef Purplesparks het volgende:
[..]
Och de verzamelnaam PDD NOS. Zoals ik het zie de lichtere vorm van het klassieke autisme.
Ben ik ook van mening, vooral ook omdat het soortgelijke problemen in m'n hele familie voortkomt. Soort biologische afwijking hoe je het maar noemen wil, die basis is als eerste het beste aan te pakken met medicatie, alleen de juiste medicatie vinden is alleen tijdrovend.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:45 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Mja, ik denk wel dat als je specifieke diagnoses hebt waarin duidelijk is dat de hersens bepaald onderontwikkeld zijn medicatie etc. wel goed zou werken.
Ik krijg cymbalta en depakine, omdat ik onlangs ontzettend veel last van extreme buien had.quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:40 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Wat voor medicatie had je? In wezen onderdrukt het alleen maar bepaalde gevoelens in je hoofd.
Kijk, als je autistisch bent zitten er problemen in je limbisch systeem. Dat is neurologisch waar je gewoon op de 'rationele manier' niet kunt oplossen en alleen met pillen enigszins naar normaliteit kunt sturen. Dan is hetgeen wat ik hier loop te vertellen natuurlijk totaal niet relevant en zelfs onzinnig.
Ik ben kortgeleden gestopt met de Cymbalta, nu overgegaan op paroxetine. Zoveelste middel al.quote:Op donderdag 2 mei 2013 14:50 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Ik krijg cymbalta en depakine, omdat ik onlangs ontzettend veel last van extreme buien had.
De medicatie helpt enorm, mijn hoofd is rustig, ik heb structuur en alles loopt nu een stuk beter
Vind je je werk niet leuk?quote:Op donderdag 2 mei 2013 17:01 schreef Andromache het volgende:
ik zit hier apathisch en met mijn hoofd in mijn handen op mijn werk. ik voel me kut.
Je loopt nu al voor de zoveelste keer in een paar weken tijd tegen je grenzen aan te hikken, zou je niet alsnog een afspraak maken?quote:Op donderdag 2 mei 2013 17:08 schreef Andromache het volgende:
nee. ik ben totaal niet op de plek in mijn leven waar ik wil zijn maar ik voel ook niet de kracht en mis het geloof in mezelf om het te veranderen.
Dat gevoel heeft iedereen wel eens, belangrijk dat je dat gevoel niet te lang laat doorgaan.quote:
Dat ben je alleen nietquote:
Wordt vergoed als je naar GGZ gaat.quote:Op donderdag 2 mei 2013 17:49 schreef Andromache het volgende:
hoe moet ik in godsnaam een psycholoog betalen.
Vertel eens wat over waar je nu bent en waar je graag zou willen zijn. Daar ben ik wel benieuwd naar.quote:Op donderdag 2 mei 2013 17:08 schreef Andromache het volgende:
nee. ik ben totaal niet op de plek in mijn leven waar ik wil zijn maar ik voel ook niet de kracht en mis het geloof in mezelf om het te veranderen.
Dat is wel herkenbaar. Ik ben bang voor het donker, fietsen in het donker gaat nog wel..Maar ik durf absoluut niet zonder licht te slapen. Raar he? En dat herken ik inderdaad wel van mijn autisme..quote:Op donderdag 2 mei 2013 13:35 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Niet alle angst.
Ik merk zelf dat ik door mijn medicatie mijn angst heel goed onder controle kan houden.
Maar laatst was ik bij mijn ouders, en daar had ik ineens een enorme angst.
Ik heb wel mijn ding gedaan en ben uiteindelijk ook zelfstandig naar bed gegaan, maar toch blijf ik in dat huis met die angsten van vroeger zitten.
Dit komt bij mij denk ik ook doordat ik met mijn autisme, de werkelijkheid en mijn fantasie niet altijd zo geweldig gescheiden kan houden![]()
Mijn angst voor pubers en tieners blijf ik wel houden helaas. Wel een stuk minder dan vroeger, maar het is er wel.
Had ik ook een tijdje, Tussen de perioden door wanneer ik niet aan de medicatie zat.quote:Op donderdag 2 mei 2013 20:30 schreef Catnip het volgende:
[..]
Dat is wel herkenbaar. Ik ben bang voor het donker, fietsen in het donker gaat nog wel..Maar ik durf absoluut niet zonder licht te slapen. Raar he? En dat herken ik inderdaad wel van mijn autisme..
Ben er zelf nog een, maar die angst heb ik ook heel erg gehad..nu nog trouwens.
Welke ad?quote:Op donderdag 2 mei 2013 20:18 schreef Catnip het volgende:
Vandaag gestart met ad, ben benieuwd of het na een aantal weken gaat werken. Zou wel wenselijk zijn..Maarja komt vast wel goed
Ben begonnen met fluoxetine een lage dosis van 10 mg. Wat uiteindelijk naar de 20 mg gaat..(na 1 of 2 weken). En dan kijken of dat werkt..quote:
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |