Depressie & Angst #28

Sterkte kuolema. En inderdaad: zorg dat je hulp krijgt (of houdt) en bespreek dit met je behandelaar.
Ik heb gisteravond bewust even niet op je bericht gereageerd, want ik wist echt niet wat ik ermee moest. Bij iemand die ik face to face zie kan ik er wel mee dealen (ik heb ooit een vriendin "betrapt" dat ze het had gedaan), maar zo op een forum is het heel moeilijk om erop te reageren.

Ik hoop heel erg dat je je vandaag iets beter voelt.
En bespreek het eventueel ook met een vriend/vriendin waarvan je weet dat die het aankan en die je vertrouwt. Dat kan ook opluchten. Tenminste, ik had bij die vriendin toen wel het idee dat ze het ergens wel fijn vond dat ik het had gezien en dat ik er rustig op reageerde.
sterkte nogmaals.

Ik voel me nu echt niet beter, want het is zo stom en zonde dat ik dat verslag niet heb afgemaakt...ik moet nu een half jaar overdoen volgend jaar...alles voor niks geweest. En het het had wel gekund. Ik haat mezelf.
Ik krijg al hulp, ze weten ervan, maar ik had verteld dat ik het alleen nog deed onder invloed van alcohol, want dan kan ik die neiging niet onderdrukken, wat ik meestal wel probeer dus. Maar gister was ik niet onder invloed, en heb ik het toch weer gedaan. Dat en alcohol drinken zijn gewoon de enige manieren waarop ik met mijn problemen om kan gaan. Alcohol haal ik niet meer in huis, tenzij ik me goed voel of niet alleen ben. Dus ik werk er wel aan, maar het blijft gewoon heel moeilijk.
Mijn vrienden hoeven het niet te weten, 2 vriendinnen heb ik al met moeite verteld dat het niet goed gaat, maar ik treed verder niet in detail want dan gaan ze zich nog meer zorgen maken. Ik zou me er ook niet opgelucht door voelen door wel details te geven, integendeel. Heb al spijt dat ik het er met 1 van de twee over heb gehad. Ging over medicatie. Ze begreep het niet, en daardoor voelde ik me stom.
Ik weet niet waarom ik zoiets raars op een forum dump, wat bezielde me? Ik moest het toch even kwijt, en dat is hier makkelijk omdat het anoniem is. Ik zou er nooit iemand over bellen ofzo.
Gelukkig heb ik vanmiddag afleiding, een volleybalwedstrijd. Dat zal vast goed doen. En ik ga nog wel proberen mijn vakken te halen, vrijdag een tentamen, daar ga ik me de komende week op richten. Een doel blijven hebben, dat is belangrijk.
Thanks voor reacties btw.
Ik voel me trouwens heel egoïstisch omdat ik alleen maar over mezelf praat en bijna nooit reageer op posts van andere mensen, maar dat is omdat ik toch nooit iets nuttigs toe te voegen heb. En ik ben niet zo'n sociale babbels-persoon/veelposter.
Trouwens, se, ik begrijp heel goed waarom jij ging couchsurfen. Weg uit je vertrouwde omgeving die de bron is van problemen. Tenzij je jezelf ziet als bron van het probleem. Heeft het je uiteindelijk goed gedaan? Ik denk er vaak over na om het voorbeeld van Christopher McCandless te volgen, helemaal alleen weg van de maatschappij, weg van alle problemen, de wildernis in.
Genoeg geluld. Ik ga ontbijten.

Murmeli, thanks, ik begrijp dat je niet reageerde, er viel ook niet echt iets op te zeggen. Ik wilde gewoon even kwijt hoe ik me voelde en was niet echt uit op reacties. En ik had al meteen spijt van mijn post. Gelukkig is ie nu weg:)
Hoewel het nu niet goed gaat, heb ik nog wel hoop want ik krijg dus hulp en slik antidepressiva die hopelijk gaan werken over een tijdje.

Dat mag hier ook kuolema, alleen over jezelf lullen. t is maar net hoe je je voelt.
In ieder geval fijn dat je al hulp hebt. Wel jammer dat je omgeving niet zo relaxed reageert.

Ik heb het idee dat je gisteravond toen je dat bericht postte in een soort roes zat, althans, zo klonk je bericht een beetje. En ik heb wel vaker gehoord dat automutulatie je een beetje in een soort roes kan brengen, in ieder geval een soort grote opluchting, dus ik begrijp wel dat je het neerzette.

Lekker, ga je vanmiddag lekker even uitleven met sporten, zal zeker goed doen. En lekker met je koppie in de zon, zonlicht doet een mens ook goed.

En boos zijn op jezelf heeft geen nut, dus probeer daarmee te stoppen. Al verkloot je je studie of heb je een half jaar vertraging, je bent nu min of meer ziek (depressie is ook ziek, ook al is het niet zichtbaar), en meer dan je best kan je niet doen. Er zijn veel mensen die door psychische shit een deel van hun studie over moeten doen, of het zelfs niet halen. Dus wees vooral trots op jezelf op wat je wel doet! Dat is ook weer beter voor je stemming.
(ter info: ik heb 8 jaar over een 4 jarige opleiding gedaan, was alleen maar aan het feesten en uitstellen. dat kan ik mezelf aanrekenen, maar het is ook wel te verklaren met depressies en adhd enzo, dus ik heb me er toendertijd maar bij neergelegd, en nu merkt niemand daar meer wat van, kan het mijn collega's schelen dat ik op mijn 26e ben afgestudeerd en niet op mijn 22e of 23e....)

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 11:24 schreef kuolema het volgende:
Murmeli, thanks, ik begrijp dat je niet reageerde, er viel ook niet echt iets op te zeggen. Ik wilde gewoon even kwijt hoe ik me voelde en was niet echt uit op reacties. En ik had al meteen spijt van mijn post. Gelukkig is ie nu weg:)
Hoewel het nu niet goed gaat, heb ik nog wel hoop want ik krijg dus hulp en slik antidepressiva die hopelijk gaan werken over een tijdje.

komt goed met jou!
Hoe lang slik je je AD nu?

Een verandering van omgeving kan helpen om je even rust te geven door je uit een onrustige omgeving te halen. Totdat de gevoelens weer terugkomen en je eigenlijk niet anders kan dan concluderen dat het uit jezelf komt. Niet dat het jouw schuld is, want niemand kiest ervoor om zich rot te voelen. In plaats daarvan kiezen mensen ervoor om rot voelen te vermijden, wat op zijn beurt weer stress oplevert en dus extra gewicht geeft aan je onvrede.

Vluchten van je problemen is dus niet de oplossing.
Verdoven van je problemen is niet de oplossing.

Aanpakken van je problemen is de oplossing.

Kan je de problemen aanpakken? Maak het jezelf dan niet extra moeilijk door je meer zorgen te maken. Kan je de problemen niet aanpakken? Maak het jezelf dan niet extra moeilijk door je onnodig zorgen te maken.

Ik heb deze week echt mijn week niet. Heb wat positieve vorderingen gemaakt dus je zou zeggen het gaat toch lekker. Maar blijkbaar vinden mensen het dan meer nodig om je hard te schoppen en je voor lul te zetten. Heb het gewoon even helemaal met mensen en ook mijn partner gehad. Herkent iemand dit?

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 14:21 schreef davo1979 het volgende:
Ik heb deze week echt mijn week niet. Heb wat positieve vorderingen gemaakt dus je zou zeggen het gaat toch lekker. Maar blijkbaar vinden mensen het dan meer nodig om je hard te schoppen en je voor lul te zetten. Heb het gewoon even helemaal met mensen en ook mijn partner gehad. Herkent iemand dit?

Zo kan je leren dat je je positiviteit niet uit anderen kan en hoeft te halen. Maar het is heel begrijpelijk, heel menselijk.

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 14:44 schreef Gray het volgende:

[..]

Zo kan je leren dat je je positiviteit niet uit anderen kan en hoeft te halen. Maar het is heel begrijpelijk, heel menselijk.

Je hebt helemaal gelijk! Ik moet dingen anders zien.

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 15:42 schreef davo1979 het volgende:

[..]

Je hebt helemaal gelijk! Ik moet dingen anders zien.

Je moet niets, maar niets of niemand houdt je daarin tegen behalve jijzelf.

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 16:19 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Dat moet echt mijn doel worden komende jaren. Ik moet positiviteit en joy uit mezelf kunnen halen. Ik haat het zo codependent te zijn. Was dat ook niet zoiets in Into the Wild? Waar die gast aan het einde stierf en opschreef van, true happiness is shared with others?

Zoiets staat me vaag bij van die film, ja.

Ik zou het aanvullen als volgt: true happiness is shared with others, not made by them.

quote:

Ik vlieg morgen weer terug, zo'n reis heeft je toch wel een aantal mentale beuken gegeven links en rechts. Ik kwam met name veel reizigers tegen die moeite hadden met het 'normale' pad in het leven. Mja, join the club zeiden we dan. En dat ze er eigenlijk allemaal tegen aan keken om weer terug te gaan.

Dat hoor je vaak inderdaad. Mensen hebben het idee dat ze anders zijn dan dat ze moeten zijn. Ze hebben het idee dat ze moeten veranderen en dat ze dan niet langer zullen lijden. Dus zoeken ze altijd naar redenen die hun ongeluk verklaren en wijzen dan: dat maakt mij ongelukkig! Als dat verandert wordt alles beter! Plots verandert het en blijkt dat ze nog even miserabel zijn als voorheen. En vervolgens gaan ze weer op zoek naar een volgende reden. En zolang ze zoeken zullen ze redenen blijven vinden voor hun ongeluk.

Wat zou er gebeuren als je alle redenen gehad hebt? Wat dan? Wat blijft over? Dit zijn vragen die ik me op een gegeven moment gesteld heb en mij op mijn pad gebracht hebben.

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 11:25 schreef Murmeli het volgende:
Ik heb het idee dat je gisteravond toen je dat bericht postte in een soort roes zat, althans, zo klonk je bericht een beetje. En ik heb wel vaker gehoord dat automutulatie je een beetje in een soort roes kan brengen, in ieder geval een soort grote opluchting, dus ik begrijp wel dat je het neerzette.

Ja dat klopt wel, ik voel me niet helemaal helder/mezelf op zo'n moment.

quote:

En boos zijn op jezelf heeft geen nut, dus probeer daarmee te stoppen. Al verkloot je je studie of heb je een half jaar vertraging, je bent nu min of meer ziek (depressie is ook ziek, ook al is het niet zichtbaar), en meer dan je best kan je niet doen. Er zijn veel mensen die door psychische shit een deel van hun studie over moeten doen, of het zelfs niet halen. Dus wees vooral trots op jezelf op wat je wel doet! Dat is ook weer beter voor je stemming.
(ter info: ik heb 8 jaar over een 4 jarige opleiding gedaan, was alleen maar aan het feesten en uitstellen. dat kan ik mezelf aanrekenen, maar het is ook wel te verklaren met depressies en adhd enzo, dus ik heb me er toendertijd maar bij neergelegd, en nu merkt niemand daar meer wat van, kan het mijn collega's schelen dat ik op mijn 26e ben afgestudeerd en niet op mijn 22e of 23e....)

Dat zegt de spv ook. Maar ik weet dat ik het wel kan, dat is het probleem. Het is niet alleen depressie waardoor ik soms gewoon helemaal niet in staat ben om iets voor mijn studie te doen, maar ook perfectionisme/faalangst waardoor ik blokkeer. Dan kan ik wel bezig zijn met andere dingen, terwijl ik eigenlijk aan die opdracht had moeten werken. En dat is stom. En geen excuus. Daar zou ik gewoon controle over moeten hebben. Ik kan niet trots zijn op mezelf, want ik verkloot alles. Ik wilde het gewoon zo graag goed doen dit keer,(ben op de middelbare school ook al 2 keer blijven zitten, o.a. door de problemen die ik nu ook heb), het ging goed in het begin van het jaar maar toen kwam de depressie weer terug...het is zo kut. Ik geloof best dat ik later op een andere manier op deze periode terug zal kijken, maar nu ik er middenin zit is het gewoon pure zelfhaat, uitzichtloosheid, enzovoort.

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 11:27 schreef Murmeli het volgende:

[..]


komt goed met jou!
Hoe lang slik je je AD nu?

Sinds 3 weken, waarvan de eerste anderhalve week 10 mg en daarna 20 mg citalopram. Thanks, ik ben zelf niet erg optimistisch, maar het helpt een beetje als anderen dat wel zijn.

quote:

Op zaterdag 20 april 2013 11:34 schreef Gray het volgende:
Een verandering van omgeving kan helpen om je even rust te geven door je uit een onrustige omgeving te halen. Totdat de gevoelens weer terugkomen en je eigenlijk niet anders kan dan concluderen dat het uit jezelf komt. Niet dat het jouw schuld is, want niemand kiest ervoor om zich rot te voelen. In plaats daarvan kiezen mensen ervoor om rot voelen te vermijden, wat op zijn beurt weer stress oplevert en dus extra gewicht geeft aan je onvrede.

Vluchten van je problemen is dus niet de oplossing.
Verdoven van je problemen is niet de oplossing.

Aanpakken van je problemen is de oplossing.

Kan je de problemen aanpakken? Maak het jezelf dan niet extra moeilijk door je meer zorgen te maken. Kan je de problemen niet aanpakken? Maak het jezelf dan niet extra moeilijk door je onnodig zorgen te maken.

Mijn definitie van 'aanpakken van mijn problemen' is ervoor zorgen dat ik niet meer besta. Dan hoef ik me lekker ook geen zorgen meer te maken. Maar dat zal niet erg gewaardeerd worden. Om het leven wat draaglijker te maken is verdoven en vluchten heel handig. Ik ben nog steeds bereid eraan te werken, daarom heb ik weer hulp gezocht. Maar dit is de derde keer, en ik heb er niet zoveel vertrouwen in dat therapie nu ineens wel gaat helpen. Ik wacht dat en de werking van de medicijnen wel af, en blijf ondertussen dingen ondernemen. Maar op een gegeven moment is het gewoon klaar.

Kuolema, je klinkt als mij ergens eind 2011. Het is moeilijk om vertrouwen e hebben als je zo diep zit.
Maar het kan wel, echt waar!

quote:

Op maandag 22 april 2013 01:19 schreef kuolema het volgende:

[..]

Mijn definitie van 'aanpakken van mijn problemen' is ervoor zorgen dat ik niet meer besta. Dan hoef ik me lekker ook geen zorgen meer te maken. Maar dat zal niet erg gewaardeerd worden. Om het leven wat draaglijker te maken is verdoven en vluchten heel handig. Ik ben nog steeds bereid eraan te werken, daarom heb ik weer hulp gezocht. Maar dit is de derde keer, en ik heb er niet zoveel vertrouwen in dat therapie nu ineens wel gaat helpen. Ik wacht dat en de werking van de medicijnen wel af, en blijf ondertussen dingen ondernemen. Maar op een gegeven moment is het gewoon klaar.

Dit ken ik wel, heb ikzelf een aantal jaren gedaan. Ik heb zelf ook in de situatie gezeten dat ik dacht "is dit het? Moet dit mijn leven voorstellen? Word het dan ook nooit wat met me??".
Het lijkt dan allemaal zo uitzichtsloos.

Maar met een beetje geluk kun je er ook uitkomen (al kan daar wel een aardig lange tijd overheen gaan). Als ik mijn leven van nu vergelijk met dat van elk gemiddeld ander persoon, dan stelt mijn leven zelfs nu nog geen ruk voor. Ik heb bijna geen enkel doel van vroeger gehaald en zie mijn leven soms nog steeds als mislukt, maar ik probeer daar gewoon niet meer aan te denken.
Dus probeer ik nu te genieten van de kleine dingen in het leven, ook al heb ik verder geen doel om naartoe te leven.

Gewoon bezig blijven en zo.

Ik vind het gewoon uitermate mongolisch dat er bij mij niet gewoon ingegrepen werd. Ik had hard hulp nodig, terwijl ik zo geestelijk in de put zat dat ik niet eens in staat was om hulp te zoeken voor mijn problemen.
Als een jongen bijna 10 jaar bezig is met zijn studie, zal er dan misschien niet iets met die jongen aan de hand zijn???? Nee hoor, helemaal niks. Het is helemaal niet handig om even met hem te gaan praten. Stelletje idioten.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:40 schreef Comp_Lex het volgende:
Ik vind het gewoon uitermate mongolisch dat er bij mij niet gewoon ingegrepen werd. Ik had hard hulp nodig, terwijl ik zo geestelijk in de put zat dat ik niet eens in staat was om hulp te zoeken voor mijn problemen.
Als een jongen bijna 10 jaar bezig is met zijn studie, zal er dan misschien niet iets met die jongen aan de hand zijn???? Nee hoor, helemaal niks. Het is helemaal niet handig om even met hem te gaan praten. Stelletje idioten.

Over wie heb je het nu? Je ouders? Je docenten?

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:41 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Over wie heb je het nu? Je ouders? Je docenten?

Ik heb het over ze allemaal.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:42 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik heb het over ze allemaal.

Ik heb wel aanreikingen gehad, maar was te ver heen om dat in te zien dat dat precies was wat ik nodig had. Het verleden draai je niet meer terug, maar ik laat mijn verleden niet mijn heden beheersen
(althans, tot zover dat mogelijk is natuurlijk)

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:44 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik heb wel aanreikingen gehad, maar was te ver heen om dat in te zien dat dat precies was wat ik nodig had. Het verleden draai je niet meer terug, maar ik laat mijn verleden niet mijn heden beheersen
(althans, tot zover dat mogelijk is natuurlijk)

Ik moet mogelijk betalen voor mijn depressie. Dat is iets wat mij volledig niet zint.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:45 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik moet mogelijk betalen voor mijn depressie. Dat is iets wat mij volledig niet zint.

Je komt in het leven altijd dingen tegen die je niet zinnen, hoort er toch gewoon een beetje bij?

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:46 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Je komt in het leven altijd dingen tegen die je niet zinnen, hoort er toch gewoon een beetje bij?

Nee, dit hoort er helemaal niet bij. Dit is absoluut over de grens. Ik moet betalen voor iets wat ik totaal niet in de hand had.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:48 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Nee, dit hoort er helemaal niet bij. Dit is absoluut over de grens. Ik moet betalen voor iets wat ik totaal niet in de hand had.

En dat, mijn beste vriend, hoort dus gewoon bij het leven. Betalen wat niet jouw schuld is.
Overkomt iedereen wel eens.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:51 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

En dat, mijn beste vriend, hoort dus gewoon bij het leven. Betalen wat niet jouw schuld is.
Overkomt iedereen wel eens.

Nee, datgene wat nu is gebeurd overkomt alleen mij. Het is uniek voor mij. Ik ga een afspraak met een psycholoog maken en om uitstel vragen. Ik vind het gewoon niet kloppen en dat is iets waar ik me absoluut niet overheen kan zetten.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:55 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Nee, datgene wat nu is gebeurd overkomt alleen mij. Het is uniek voor mij. Ik ga een afspraak met een psycholoog maken en om uitstel vragen. Ik vind het gewoon niet kloppen en dat is iets waar ik me absoluut niet overheen kan zetten.

Waar moet je voor betalen dan? Voor de psychische zorg dan... Dat is toch geen duizenden euro's?

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:56 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Waar moet je voor betalen dan? Voor de psychische zorg dan... Dat is toch geen duizenden euro's?

Ik moet studiefinanciering, OV, etc terugbetalen. Dat zint me voor geen meter! Als het nou volledig mijn eigen schuld was geweest dan had ik m'n klep gehouden, maar dit is iets wat de maatschappij heeft veroorzaakt en het heeft verzaakt om hulp te bieden. Ik was geestelijk zo kapot dat ik geeneens hulp kon zoeken. Ze hebben gefaald.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:55 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Nee, datgene wat nu is gebeurd overkomt alleen mij. Het is uniek voor mij. Ik ga een afspraak met een psycholoog maken en om uitstel vragen. Ik vind het gewoon niet kloppen en dat is iets waar ik me absoluut niet overheen kan zetten.

En dat unieke overkomt dus iedereen. Elke ervaring is weer uniek, dat hoort gewoon bij het leven en is niet echt speciaal of zo, als dat is waar je op doelt.
Ik heb ook dingen gehad waar ik me absoluut niet overheen kon zetten, het hoort gewoon bij het leven net als adem halen

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:59 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

En dat unieke overkomt dus iedereen. Elke ervaring is weer uniek, dat hoort gewoon bij het leven en is niet echt speciaal of zo, als dat is waar je op doelt.
Ik heb ook dingen gehad waar ik me absoluut niet overheen kon zetten, het hoort gewoon bij het leven net als adem halen

Houd nou maar op met je "het hoort bij het leven". Je overtuigt me toch niet.

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:58 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik moet studiefinanciering, OV, etc terugbetalen. Dat zint me voor geen meter! Als het nou volledig mijn eigen schuld was geweest dan had ik m'n klep gehouden, maar dit is iets wat de maatschappij heeft veroorzaakt en het heeft verzaakt om hulp te bieden. Ik was geestelijk zo kapot dat ik geeneens hulp kon zoeken. Ze hebben gefaald.

Maar dat wist je toch van tevoren dat je dat terug zou moeten betalen?
Overigens, vetgedrukte heb ikzelf jaren last van gehad.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:00 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Houd nou maar op met je "het hoort bij het leven". Je overtuigt me toch niet.

Dit een typisch voorbeeld van zwelgen in zelfmedelijden?

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:01 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Maar dat wist je toch van tevoren dat je dat terug zou moeten betalen?
Overigens, vetgedrukte heb ikzelf jaren last van gehad.

Oh, en dat moet mij motiveren ofzo????

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:01 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Dit een typisch voorbeeld van zwelgen in zelfmedelijden?

Nee, dat is een typisch voorbeeld van dat ik me heel kwaad aan het maken ben

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:58 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik moet studiefinanciering, OV, etc terugbetalen. Dat zint me voor geen meter! Als het nou volledig mijn eigen schuld was geweest dan had ik m'n klep gehouden, maar dit is iets wat de maatschappij heeft veroorzaakt en het heeft verzaakt om hulp te bieden. Ik was geestelijk zo kapot dat ik geeneens hulp kon zoeken. Ze hebben gefaald.

Nu zal men zeggen dat je in een slachtoffer rol kruipt, echter begrijp je. Probeer eerst even tot rust te komen [Siris en gedroogde passievrucht in warm water werkt lichtjes] Het is helaas zo dat men naar jou kijkt als persoon en niet naar zijn of haar omgevingswereld. Hoe jammer ook snap dat het enorm frustrerend is echter je kan er niet zoveel aan veranderen.

Je zult het moeten betalen hoe je het went of keert helaas.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:01 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Dit een typisch voorbeeld van zwelgen in zelfmedelijden?

Zou graag zien dat je niet begint met veroordelen en termen als zwelgen in medelijden. Dar heeft hij helemaal niets aan. Dank.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:04 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Zou graag zien dat je niet begint met veroordelen en termen als zwelgen in medelijden. Dar heeft hij helemaal niets aan. Dank.

Was ook niet zozeer aan hem alswel aan de andere lezers gericht.
Ik vroeg het me gewoon af, dus stelde ik de vraag

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:05 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Was ook niet zozeer aan hem alswel aan de andere lezers gericht.
Ik vroeg het me gewoon af, dus stelde ik de vraag

Men heeft soms dagen dat alles tegenzit en dan komt ook alles uit het verleden omhoog. Dan lijkt het net alsof de persoon altijd zo is echter is het een moment, een moment van zwakte zo zou je het kunnen noemen. Natuurlijk is het belangrijk dat je daarna weer jezelf oppakt natuurlijk.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:03 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Oh, en dat moet mij motiveren ofzo????

Ik weet niet of er een mogelijkheid is dat je onder je financiele verplichtingen uit kunt komen.
Motiveren? Nee hoor, de enige zekerheid die ik je geef is dat jouw omstandigheden niet uniek zijn of zo, het hoort gewoon bij het leven.

Maar goed, genoeg daar over. Wat zijn de stappen die je gaat ondernemen?

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:04 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Nu zal men zeggen dat je in een slachtoffer rol kruipt, echter begrijp je. Probeer eerst even tot rust te komen [Siris en gedroogde passievrucht in warm water werkt lichtjes] Het is helaas zo dat men naar jou kijkt als persoon en niet naar zijn of haar omgevingswereld. Hoe jammer ook snap dat het enorm frustrerend is echter je kan er niet zoveel aan veranderen.

Je zult het moeten betalen hoe je het went of keert helaas.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:07 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik weet niet of er een mogelijkheid is dat je onder je financiele verplichtingen uit kunt komen.
Motiveren? Nee hoor, de enige zekerheid die ik je geef is dat jouw omstandigheden niet uniek zijn of zo, het hoort gewoon bij het leven.

Maar goed, genoeg daar over. Wat zijn de stappen die je gaat ondernemen?

Ik weet niet hoe ver ik het kan trekken, maar ik heb in ieder geval net een e-mail gestuurd naar de studentenpsychologen. Dit kan niet langer zo. Ik heb de boel volledig verneukt. Mijn hele leven is kapot.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:07 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Men heeft soms dagen dat alles tegenzit en dan komt ook alles uit het verleden omhoog. Dan lijkt het net alsof de persoon altijd zo is echter is het een moment, een moment van zwakte zo zou je het kunnen noemen. Natuurlijk is het belangrijk dat je daarna weer jezelf oppakt natuurlijk.

Op die fiets! Tsja, herken ik mezelf niet echt in
Maar misschien lucht het hem wel op of zo?

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:09 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Op die fiets! Tsja, herken ik mezelf niet echt in
Maar misschien lucht het hem wel op of zo?

Het lucht mij enorm op. Ik wil het gewoon kwijt.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:08 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

[..]

Ik weet niet hoe ver ik het kan trekken, maar ik heb in ieder geval net een e-mail gestuurd naar de studentenpsychologen. Dit kan niet langer zo. Ik heb de boel volledig verneukt. Mijn hele leven is kapot.

Hoeveel moet je ongeveer gaan terug betalen?

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:09 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Op die fiets! Tsja, herken ik mezelf niet echt in
Maar misschien lucht het hem wel op of zo?

Erken je verdriet zodat je verder komt in je leven, natuurlijk lucht dit even op

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:10 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Het lucht mij enorm op. Ik wil het gewoon kwijt.

Ik wens je verder heel veel sterkte, Comp_Lex!
Met mijn studies is het ook niks geworden en ik wist niet eens van het bestaan van een studentenpsycholoog af.
En niemand die het me kwam vertellen, niemand die tijdens mijn studies ook maar op het idee kwam van "Hee, die magnetronkoffie...die gaat gewoon ruk de laatste tijd! Misschien dat een psycholoog zou kunnen helpen?". Nee hoor, ik werd gewoon aan mijn lot overgelaten en ben daarna nog jaren lang depressief geweest -_-

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:13 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik wens je verder heel veel sterkte, Comp_Lex!
Met mijn studies is het ook niks geworden en ik wist niet eens van het bestaan van een studentenpsycholoog af.
En niemand die het me kwam vertellen, niemand die tijdens mijn studies ook maar op het idee kwam van "Hee, die magnetronkoffie...die gaat gewoon ruk de laatste tijd! Misschien dat een psycholoog zou kunnen helpen?". Nee hoor, ik werd gewoon aan mijn lot overgelaten en ben daarna nog jaren lang depressief geweest -_-

Maar zou het niet fijn geweest zijn als toen iemand jou een hand reikte?

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:16 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Maar zou het niet fijn geweest zijn als toen iemand jou een hand reikte?

Als dat gebeurd was, had ik nu een heel end verder geweest dan waar ik nu ben en had ik niet zoveel van mijn 'beste' jaren verloren.

Maar dat is niet gebeurd en 't heeft gewoon geen nut om daar nu om te rouwen.

Geloof me als ik zeg dat ik genoeg redenen heb om...naja, je weet wel

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:22 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Als dat gebeurd was, had ik nu een heel end verder geweest dan waar ik nu ben en had ik niet zoveel van mijn 'beste' jaren verloren.

Maar dat is niet gebeurd en 't heeft gewoon geen nut om daar nu om te rouwen.

Geloof me als ik zeg dat ik genoeg redenen heb om...naja, je weet wel

Juist daarom hecht ik zoveel belang aan het niet meer veroordelen van mensen. Maar met een oprecht gevoel naar ze te luisteren. Comp_Lex zit op dit moment in zijn rouwproces zoals jij dat nu noemt. Als wij maar een beetje naar hem luisteren en hem een beetje de goede weg in sturen.
Dan hoeft hij niet zoveel jaren te verliezen best een goed idee toch?

Dat zegt niet dat je geen kritiek mag uiten hoor

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:25 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Juist daarom hecht ik zoveel belang aan het niet meer veroordelen van mensen. Maar met een oprecht gevoel naar ze te luisteren. Comp_Lex zit op dit moment in zijn rouwproces zoals jij dat nu noemt. Als wij maar een beetje naar hem luisteren en hem een beetje de goede weg in sturen.
Dan hoeft hij niet zoveel jaren te verliezen best een goed idee toch?

Dat zegt niet dat je geen kritiek mag uiten hoor

Positive thinking, daar houd ik wel van!

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:27 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Positive thinking, daar houd ik wel van!

Ben zelf toch in mijn laatste fase van mijn proces. Dus mijn hart staat open en straalt weer een beetje.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:10 schreef FAUSTI het volgende:

[..]

Hoeveel moet je ongeveer gaan terug betalen?

[..]

Erken je verdriet zodat je verder komt in je leven, natuurlijk lucht dit even op

Ik heb geen flauw idee. Heel wat in ieder geval, maar ik ga geen cent uitgeven door die pesters. Ze kunnen het vergeten!

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:13 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik wens je verder heel veel sterkte, Comp_Lex!
Met mijn studies is het ook niks geworden en ik wist niet eens van het bestaan van een studentenpsycholoog af.
En niemand die het me kwam vertellen, niemand die tijdens mijn studies ook maar op het idee kwam van "Hee, die magnetronkoffie...die gaat gewoon ruk de laatste tijd! Misschien dat een psycholoog zou kunnen helpen?". Nee hoor, ik werd gewoon aan mijn lot overgelaten en ben daarna nog jaren lang depressief geweest -_-

Ik heb precies hetzelfde. Ik ben ook de beste jaren kwijtgeraakt.

quote:

Op maandag 22 april 2013 11:30 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik heb geen flauw idee. Heel wat in ieder geval, maar ik ga geen cent uitgeven door die pesters. Ze kunnen het vergeten!

[..]

Ik heb precies hetzelfde. Ik ben ook de beste jaren kwijtgeraakt.

Jammer, maar weet met hard werken en een goede regeling is veel mogelijk. Denk niet enkel aan geld maar ook aan de andere dingen in je leven. Al zul je dat nu even niet zien wat meer dan begrijpelijk is. Doe niet zo gek, je hebt nog misschien 50 jaar te gaan. En op avontuur gaan is niet gebonden met je leeftijd tenminste tot je 50ste ongeveer!

quote:

Op maandag 22 april 2013 01:19 schreef kuolema het volgende:

[..]

Mijn definitie van 'aanpakken van mijn problemen' is ervoor zorgen dat ik niet meer besta. Dan hoef ik me lekker ook geen zorgen meer te maken. Maar dat zal niet erg gewaardeerd worden. Om het leven wat draaglijker te maken is verdoven en vluchten heel handig. Ik ben nog steeds bereid eraan te werken, daarom heb ik weer hulp gezocht. Maar dit is de derde keer, en ik heb er niet zoveel vertrouwen in dat therapie nu ineens wel gaat helpen. Ik wacht dat en de werking van de medicijnen wel af, en blijf ondertussen dingen ondernemen. Maar op een gegeven moment is het gewoon klaar.

Zo dacht ik op een bepaald moment in m'n leven ook, totdat ik besefte dat juist dat geen aanpakken is, maar de onomkeerbare vlucht maken van m'n problemen. Door de gedachte aan de mensen die daardoor zouden achterblijven en het beetje trots dat ik nog had, besloot ik dat niet te willen. Het moest wel anders, hoe dan ook.

Toch voelde ik me bezwaard, moest ik ergens vanaf. Alles voelde waardeloos en dat trok me naar beneden. Maar aangezien alles waardeloos was, was ook mijn waarneming waardeloos en mijn leed. En dus besloot ik dat te laten vallen.

M'n depressie werd op die manier juist m'n redding. Want als ik zo depressief was om zelfs m'n leven te laten vallen, dan was ik geheel vrij om m'n leven vrij in te richten. Niets hoefde meer van mezelf, ik was zonder verwachtingen. En dus was ik vrij om het in te vullen zoals ik wil, alles mag en kan.

Therapie werkte voor mij niet, hoe kortstondig het ook was, dus heb ik mezelf geholpen. Dat was het meest waardevolle wat ik heb meegenomen uit het beetje therapie, namelijk dat therapie je helpt jezelf te helpen. De enige die je tegenhoudt los te komen van je problemen ben jezelf.

Om samen te vatten in een metafoor hoe mijn perspectief veranderde dit:
Pak een steentje in je hand. Dit steentje is je leed, je bagage of wat je dan ook moeite kost om in de lucht te houden. Strek je arm en open je hand zodanig dat het steentje ligt op je open hand. Op dit moment houd je actief je bagage omhoog en dat kost je energie aangezien je je hand omhoog houdt. Draai nu je hand om, zodat de muis van je hand naar de grond wijst. Het steentje valt. Wat gelijk blijft is dat je hand nog steeds in de lucht steekt, recht voor je uit. Kortom, het kost je evenveel energie om je hand op te houden wanneer je het steentje ophoudt als wanneer je het laat vallen. Oftewel, iets doen of niets doen; het leven kabbelt voort. Maar jij bent niet het steentje, jij bent niet je leed. Dus waarom dat niet laten vallen?

quote:

Op maandag 22 april 2013 10:40 schreef Comp_Lex het volgende:
Ik vind het gewoon uitermate mongolisch dat er bij mij niet gewoon ingegrepen werd. Ik had hard hulp nodig, terwijl ik zo geestelijk in de put zat dat ik niet eens in staat was om hulp te zoeken voor mijn problemen.
Als een jongen bijna 10 jaar bezig is met zijn studie, zal er dan misschien niet iets met die jongen aan de hand zijn???? Nee hoor, helemaal niks. Het is helemaal niet handig om even met hem te gaan praten. Stelletje idioten.

Ik zit in precies dezelfde situatie, al heb ik er nog wel een bachelor aan over gehouden (waar je in de praktijk nul komma nul aan hebt). Maar dat het leven niet eerlijk is wist ik al. Wat ik niet wist ik hoe ik ooit heb kunnen denken dat het eerlijk zou moeten zijn?