De kunst van het loslaten van je ex #223 - Detachment in progressss

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 09:21 schreef An_awesome_wave het volgende:

[..]

Sorry maar wat heeft dat met mijn post te maken? Zomaar vanuit het niets contact met iemand verbreken vind ik persoonlijk gewoon niet netjes en nodeloos kwetsend. Helemaal als je op voorhand iets anders afspreekt met elkaar.

"Achteraf vertelde ze me dat ze dat uit zelfbescherming gedaan had, omdat ze zich niet kon beheersen en op mijn fb rond bleef spoken. Als ze me dat gewoon gezegd had, dan had dat veel ellende gescheeld kan ik je vertellen."

Op die fiets, duidelijk. Al is het nu geen issue meer allemaal.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 07:49 schreef sitting_elfling het volgende:
Wanneer jullie all contact afkappen met jullie ex, vertellen jullie dit eigenlijk?

Dus stel, relatie gaat uit, je voelt je kut en je gaat hier lekker venten maar je hebt haar bijv. nog wel op linkedin, facebook, want ja, vrienden blijven eh. Zijn er hier mensen die dan toch de knoop hebben doorgehakt en gewoon letterlijk alles hebben verwijderd, zonder het haar of hem verteld te hebben? Daar zit ik namelijk over te denken

Ik zou het eerlijk aangeven dat je dat doet en waarom. Toen ik het contact verbrak heb ik hem gemaild over hoe ik me voelde en waarom ik geen contact meer kon hebben met hem. Ik heb hem echter nog wel op fb en zijn nummer staat ook gewoon in mn telefoon. Als je alle banden doorsnijdt zonder daar een woord aan vuil te maken, kan dat best wel hard over komen voor de andere partij.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 07:49 schreef sitting_elfling het volgende:
Wanneer jullie all contact afkappen met jullie ex, vertellen jullie dit eigenlijk?

Dus stel, relatie gaat uit, je voelt je kut en je gaat hier lekker venten maar je hebt haar bijv. nog wel op linkedin, facebook, want ja, vrienden blijven eh. Zijn er hier mensen die dan toch de knoop hebben doorgehakt en gewoon letterlijk alles hebben verwijderd, zonder het haar of hem verteld te hebben? Daar zit ik namelijk over te denken

Haha, ik vind het altijd zo jammer als mensen plotseling contact verbreken en/of gaan negeren. Persoonlijk denk ik dat het vooral heel erg kwetsend kan zijn naar iemand toe; vooral als je een (lange) periode samen hebt doorgebracht, je het leuk hebt gehad en je iets voor elkaar hebt gevoeld/je om elkaar hebt gegeven. Het redelijkste lijkt mij om alsnog te laten weten dat je het contact verbreekt en dat je alles gaat verwijderen en in ieder geval uitlegt waarom zodat die persoon in ieder geval weet hoe het zit. Kost niet zoveel moeite, lijkt mij?

Ikzelf ga nooit meer op zo'n manier met mensen om nu ik weet hoe het voelt.

Het gaat gelukkig wel beter met mij na het gesprek met zijn moeder. Zij begrijpt me gelukkig.
Het gevoel van huilen enzo is weg. Maar zal vast wel weer komen.

Mis hem verschrikkelijk en zou het liefst nu weer bij hem zijn. Maar dat kan niet en ik moet het maar accepteren en doorgaan. Hopelijk gaat het snel beter met mij pfoeh. Voel me echt miserabel.

quote:

Op maandag 11 maart 2013 21:21 schreef Babela het volgende:

[..]

Hij beweerde al verliefd te zijn op haar voordat hij met mij ging. Maar je kunt niet een relatie met iemand hebben van 5 jaar als je verliefd op een ander bent.. Toch?

Anders zou t allemaal een dikke leugen zijn..

Maar heb hem zonet een allerlaatste sms gestuurd met al mijn gevoelens erin, dat ik altijd alles voor hem gedaan heb en betaald.. Dat hij er nu wel achter zal komen dat het leven duur is nu ik het niet meer betaal en dat hij mij kwijt is, voor altijd en hij het maar uit moet zoeken met die ander..

Kreeg als reactie : beste.
En daar heb je 5 jaar mee gedeeld..

Maar zijn moeder en ik denken allebei dat het vlucht gedrag is. Dat meisje had altijd wel gevoelens voor hem maar wij allebei dachten nooit dat zij de nieuwe vriendin zou worden. Hij heeft wel vaker dit gedrag vertoont, 2 keer vreemdgaan en dan gelijk met die ander in een relatie stappen. Maar na een maand erachter komen dat hij dit niet wou en alleen mij wou..
Daarom denk ik dus ook dat het nu zo is. Hij kan moeilijk alleen zijn. Als we uitelkaar gingen zonder een ander in het spel was hij snel weer bij me.
Hij heeft nu wel de aandacht van de ander, hij is niet alleen. Ik wel, ik heb niks en krijg alles over me heen. Hij heeft het een stuk gemakkelijker..

Misschien is het verborgen hoop, of zeg ik het om mijzelf beter te laten voelen.. Ik weet het niet..
Maar het gaat allemaal zo snel en zijn verhaal klopt van geen kant.. Zelfs zijn eigen moeder denkt het.,

Ik herken best veel in jouw verhaal en vooral in de toon waarover je over hem praat. Je bent enerzijds echt enorm boos en verontwaardigd, maar anderzijds klinkt er echt veel verdriet door in jouw posts. Ik herken ook het gegeven dat je je aan elke verzachtende gedachte vasthoudt en dat het je steun geeft dat je schoonmoeder er ook zo over denkt. En op korte termijn is het ook echt fijn om te denken dat het van zijn kant vluchtgedrag is, zijn verhaal niet klopt et cetera. Op lange termijn is het de vraag of zulke gedachten je helpen bij je rouwproces.

Toen mijn relatie net uit was, wilde ik ook het liefst horen van vriendinnen en dergelijke dat hij echt wel van me hield, dat het wel goedkwam enzo. Allemaal geruststellende en verzachtende opmerkingen die je hoop aanwakkeren. Maar ik geloof echt dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken en dat je meer hebt aan wat "hardere" vriendinnen die je in de realiteit brengen. Hoop is op het moment zelf een prettige emotie om te ervaren en veel aangenamer dan de realisatie dat je het hoe dan ook zonder hem moet gaat doen en hem moet loslaten. Echter, dat laatste brengt je uiteindelijk verder. Al is het vluchtgedrag, al hield hij heus wel van je en al is hij nu gek bezig, het is over tussen jullie en je zult door een rouwproces moeten. Hoop stelt dat proces alleen maar uit.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:35 schreef kloon89 het volgende:

[..]

Ik herken best veel in jouw verhaal en vooral in de toon waarover je over hem praat. Je bent enerzijds echt enorm boos en verontwaardigd, maar anderzijds klinkt er echt veel verdriet door in jouw posts. Ik herken ook het gegeven dat je je aan elke verzachtende gedachte vasthoudt en dat het je steun geeft dat je schoonmoeder er ook zo over denkt. En op korte termijn is het ook echt fijn om te denken dat het van zijn kant vluchtgedrag is, zijn verhaal niet klopt et cetera. Op lange termijn is het de vraag of zulke gedachten je helpen bij je rouwproces.

Toen mijn relatie net uit was, wilde ik ook het liefst horen van vriendinnen en dergelijke dat hij echt wel van me hield, dat het wel goedkwam enzo. Allemaal geruststellende en verzachtende opmerkingen die je hoop aanwakkeren. Maar ik geloof echt dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken en dat je meer hebt aan wat "hardere" vriendinnen die je in de realiteit brengen. Hoop is op het moment zelf een prettige emotie om te ervaren en veel aangenamer dan de realisatie dat je het hoe dan ook zonder hem moet gaat doen en hem moet loslaten. Echter, dat laatste brengt je uiteindelijk verder. Al is het vluchtgedrag, al hield hij heus wel van je en al is hij nu gek bezig, het is over tussen jullie en je zult door een rouwproces moeten. Hoop stelt dat proces alleen maar uit.

Ja het voelt inderdaad fijn voor mij dat ze zo met mij praten. Maar mijn hoop is al weg.. Alleen zijn het soms die vlaagjes die omhoog komen. Ook omdat ik het zelf zo graag wil, terwijl ik aan de andere kant echt denk van donder op, hoef je niet meer.

Maar je hebt wel 5 jaar met hem gedeeld, hij was mijn eerste met alles en ben met hem opgegroeid. Ik ben nu weer alleen en dat is verschrikkelijk wennen.. Voel me in ieder geval beter dan gister..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:39 schreef Babela het volgende:

[..]

Ja het voelt inderdaad fijn voor mij dat ze zo met mij praten. Maar mijn hoop is al weg.. Alleen zijn het soms die vlaagjes die omhoog komen. Ook omdat ik het zelf zo graag wil, terwijl ik aan de andere kant echt denk van donder op, hoef je niet meer.

Maar je hebt wel 5 jaar met hem gedeeld, hij was mijn eerste met alles en ben met hem opgegroeid. Ik ben nu weer alleen en dat is verschrikkelijk wennen.. Voel me in ieder geval beter dan gister..

Mooi dat je je beter voelt.

Ik snap je helemaal hoor. Ik bedoelde ook niet per se hoop dat eht goedkomt, maar wel de hoop op de verzachtende omstandigheden en de bevestignig dat hij heus wel van je hield enzo.

Tuurlijk is het prettig dat ze zo met je pratenmaar het is de vraag of je er echt iets mee opschiet..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:42 schreef kloon89 het volgende:

[..]

Mooi dat je je beter voelt.

Ik snap je helemaal hoor. Ik bedoelde ook niet per se hoop dat eht goedkomt, maar wel de hoop op de verzachtende omstandigheden en de bevestignig dat hij heus wel van je hield enzo.

Tuurlijk is het prettig dat ze zo met je pratenmaar het is de vraag of je er echt iets mee opschiet..

Op dit moment helpt het wel. Heb ook meer dingen duidelijk gekregen van haar. Wat hij dacht enzo, omdat ik geen contact meer met hem heb en wou had ik nog wel vragen en zei kon die beantwoorden. Dan geeft me een stukje rust, ik weet het en hoef hem niet te vragen.

Alleen werd ons praten dus heel rot onderbroken door zijn vreemde gedrag..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:44 schreef Babela het volgende:

[..]

Op dit moment helpt het wel. Heb ook meer dingen duidelijk gekregen van haar. Wat hij dacht enzo, omdat ik geen contact meer met hem heb en wou had ik nog wel vragen en zei kon die beantwoorden. Dan geeft me een stukje rust, ik weet het en hoef hem niet te vragen.

Alleen werd ons praten dus heel rot onderbroken door zijn vreemde gedrag..

Ongelooflijk dat hij dat doet met zijn moeder erbij trouwens.

Ik heb zelf een exschoonmoeder die graag wil dat het goedkomt. Ze zou eens moeten weten wat hij allemaal gedaan/gezegd heeft..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:47 schreef kloon89 het volgende:

[..]

Ongelooflijk dat hij dat doet met zijn moeder erbij trouwens.

Ik heb zelf een exschoonmoeder die graag wil dat het goedkomt. Ze zou eens moeten weten wat hij allemaal gedaan/gezegd heeft..

Ja vond ik ook. Maar zij rolt wat met de ogen en heeft zoiets van doe even normaal. Zegt ze ook tegen hem. Volgens haar probeert hij mij gewoon te raken, als het hem niks kon schelen had hij wel onverschillig gedaan.
Ze snapt hem totaal niet meer.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:49 schreef Babela het volgende:

[..]

Ja vond ik ook. Maar zij rolt wat met de ogen en heeft zoiets van doe even normaal. Zegt ze ook tegen hem. Volgens haar probeert hij mij gewoon te raken, als het hem niks kon schelen had hij wel onverschillig gedaan.
Ze snapt hem totaal niet meer.

Ja dat is wel zo. Ik werd niet goed van boze dreigsmsjes en allerlei beledigingen maar het zegt wel dat diegene nogal bezig met je is.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:51 schreef kloon89 het volgende:

[..]

Ja dat is wel zo. Ik werd niet goed van boze dreigsmsjes en allerlei beledigingen maar het zegt wel dat diegene nogal bezig met je is.

Ja want hij weet zelf dondersgoed dat hij mij pas echt raakt als hij me negeert, net doet alsof ik er niet ben of gewoon luchtig doet..

En niet als je met de deuren gaat slaan, domme dingen gaat zeggen of gaat proberen uit te lokken.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:51 schreef kloon89 het volgende:

[..]

Ja dat is wel zo. Ik werd niet goed van boze dreigsmsjes en allerlei beledigingen maar het zegt wel dat diegene nogal bezig met je is.

Haha ik kreeg ook een beetje dreigberichtjes een paar weken geleden enzo van een persoon waar ik veel mee heb doorgebracht. Ik was bang, echt zo bang ook dus ging ik maar dingen verzinnen tot voor kort zodat de bedreigingen niet uit zouden komen terwijl ik eigenlijk wel van hem af wilde. Maar achteraf mindert het wel en stopt het volledig.

Jullie hebben het constant over de ander.....

Waar zijn jullie in dit hele verhaal? Alles wat hier besproken wordt heeft betrekking op wat de ander doet of zegt..

Is het niet belangrijker, dat je die aandacht naar jezelf toe richt om te kijken wat jij er aan kan gaan doen om weer beter te functioneren?

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 11:56 schreef Ziba het volgende:

[..]

Haha ik kreeg ook een beetje dreigberichtjes een paar weken geleden enzo van een persoon waar ik veel mee heb doorgebracht. Ik was bang, echt zo bang ook dus ging ik maar dingen verzinnen tot voor kort zodat de bedreigingen niet uit zouden komen terwijl ik eigenlijk wel van hem af wilde. Maar achteraf mindert het wel en stopt het volledig.

Haha dat heb ik ook gedaan. Hij dreigde echt en werd er gek van, sliep niet en at niet. Toen heb ik hem een paar dagen een beetje hoop gegeven zodat het even ophield en ik weer even kon slapen. Totdat ik alles kon afhandelen en toen niks meer laten horen..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 12:04 schreef ManageTheAnger het volgende:
Jullie hebben het constant over de ander.....

Waar zijn jullie in dit hele verhaal? Alles wat hier besproken wordt heeft betrekking op wat de ander doet of zegt..

Is het niet belangrijker, dat je die aandacht naar jezelf toe richt om te kijken wat jij er aan kan gaan doen om weer beter te functioneren?

Je hebt gelijk hoor en dat is ook wel een beetje wat ik tegen Babela zei. Je kunt het gedrag van je ex helemaal analyseren maar je helpt jezelf er niet echt mee.

Ja maar ik denk dat dat het punt ook is een boel blijven verwachtingen hebben van een ex terwijl het niets meer is.

Zoals ook het contact beeindigen enzo , soms zijn dingen niet leuk maar moet je ze wel accepteren en ik denk dat dat ook het punt is waarom moet iemand die er voor kiest je ex te worden nog steeds rekening met je te houden ??

Het is je ex het is uit , kut jammer maar het is ook tijd om voor jezelf te kijken om verder te gaan en niet vast te houden aan iets wat er niet meer is.
Mensen komen en gaan en soms eerlijk soms niet eerlijk maar uiteindelijk is het wel hoe je er zelf mee omgaat.

Je ex gaat verder hoe hard en vervelend dat voor jou misschien is , misschien is het ook tijd voor jou om verder te gaan.

Want bij sommige heb ik echt zoiets wil je nou echt zo lang stil blijven staan bij iemand die je niet meer in je leven wil, tuurlijk soms moet je dingen wel tijd geven maar eigenlijk vind ik wel dat als het uit is , je eigenlijk niet meer eisen mag stellen aan je ex en ja dan kunnen vervelende dingen gebeuren als oh hij heeft een ander of oh hij reageert hufterig en aardig bij tegen me dat soort dingen horen erbij.

Klinkt misschien heel raar maar realistisch is het heel moeilijk vrienden te blijven met een ex de mensen die het wel gelukt is hebben gewoon weg geluk .
Je kan er niet van uit gaan dat iemand beste vriendjes met je word nadat het uitgaat , de kansen zijn heel vaak heel klein er in .

En heel hard gezegd maar ik denk dat je beter kan verwachten dat iemand een volledige klootzak word nadat het uit is , dan krampachtig proberen vast te houden aan iets wat er niet meer is. Want ik denk dat juist de eisen en verwachtingen die je zelf in vult hoe het zou moeten je de das om doen.

Ik ga fijn verder met mijn leven. Zal even moeilijk worden, met ups & downs maar hij zoekt het maar uit. Ik ga proberen lol te maken met vriendinnen, stappen etc. Zelfs al een stapvakantie gepland naar Sunny Beach, heb er nu al zin in!

Ben blij dat ik hier al mijn gal kan uitspuwen, natuurlijk niet altijd de reacties die je verwacht/wil maar soms helpen die wel het meest. En fijne begrijpende reacties. Jullie helpen zeker mee aan mijn verwerkingsproces

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 14:31 schreef Babela het volgende:
Ik ga fijn verder met mijn leven. Zal even moeilijk worden, met ups & downs maar hij zoekt het maar uit. Ik ga proberen lol te maken met vriendinnen, stappen etc. Zelfs al een stapvakantie gepland naar Sunny Beach, heb er nu al zin in!

Ben blij dat ik hier al mijn gal kan uitspuwen, natuurlijk niet altijd de reacties die je verwacht/wil maar soms helpen die wel het meest. En fijne begrijpende reacties. Jullie helpen zeker mee aan mijn verwerkingsproces

Veel praten heeft mij ook heel erg geholpen, vooral in de eerste paar dagen.
En natuurlijk de gedachte dat de ander het heeft uitgemaakt. Jij hebt geen reden om later spijt te krijgen van je beslissingen. Wie weet hij wel en wie weet ben jij dan alweer gelukkig,

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 14:31 schreef Babela het volgende:
Ik ga fijn verder met mijn leven. Zal even moeilijk worden, met ups & downs maar hij zoekt het maar uit. Ik ga proberen lol te maken met vriendinnen, stappen etc. Zelfs al een stapvakantie gepland naar Sunny Beach, heb er nu al zin in!

Ben blij dat ik hier al mijn gal kan uitspuwen, natuurlijk niet altijd de reacties die je verwacht/wil maar soms helpen die wel het meest. En fijne begrijpende reacties. Jullie helpen zeker mee aan mijn verwerkingsproces

Ik maakte het uit met mijn ex en merkte dat het voor haar makkelijker was om verder te gaan. Ondanks dat zij er in het begin veel meer mee zat dan ik. Weet niet of dat aan het feit ligt dat ik man ben of aan het feit dat ik het uitmaakte maar toch. Onderneem lekker veel met vriendinnen en laat de mannen maar op je af komen. Natuurlijk zul je hem niet 1,2,3 vergeten maar het gaat sneller dan je denkt.

Wat hebben jullie trouwens gedaan met de foto's van jou en je ex?

Ik heb namelijk nog een map op mijn laptop vol met foto's van hem en mij.. Kan het niet over mijn hart verkrijgen dit te verwijderen.. Of oude msn gesprekken, smsjes.. ( ja heb ik altijd bewaard, hecht ik veel waarde aan).. Het is toch wel een stukje van mijn verleden, en ons verleden.
Heb de map wel verstopt in een andere map weer, zodat ik 't niet gelijk zie als ik mijn afbeeldingen open. Maar wat hebben jullie hiermee gedaan?

Op een bepaald moment kom je er wel aan toe om het te verwijderen. Het duurde bij mij ook een tijdje maar wanneer je je beseft dat je er toch niet verder mee komt lijkt het ook helemaal niet meer zo logisch om het te bewaren. Met andere mensen heb je ook verleden en dat bewaar je ook niet allemaal.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 17:51 schreef Babela het volgende:
Wat hebben jullie trouwens gedaan met de foto's van jou en je ex?

Ik heb namelijk nog een map op mijn laptop vol met foto's van hem en mij.. Kan het niet over mijn hart verkrijgen dit te verwijderen.. Of oude msn gesprekken, smsjes.. ( ja heb ik altijd bewaard, hecht ik veel waarde aan).. Het is toch wel een stukje van mijn verleden, en ons verleden.
Heb de map wel verstopt in een andere map weer, zodat ik 't niet gelijk zie als ik mijn afbeeldingen open. Maar wat hebben jullie hiermee gedaan?

Herkenbaar.
De eerste week heb ik alles gelaten zo als het was.
De foto's heb ik gisteravond allemaal op een dvd gepleurd en die ergens ver onder in een kast verstopt. De smsjes heb ik verwijderd.
Dingen die van haar had gekregen (kaarten, briefjes e.d.) heb ik in een doos gestopt.

Het enigste waar ik niet zonder kan is een teddybeer die ze me ooit heeft gegeven, deze staat nog steeds naast mijn bed.

Zo fijn, als je ex zegt dat ze niet meer aan je denkt, niks meer voor je voelt en al helemaal niks meer met je wilt en dan het toch moeilijk vinden om mij met rust te laten.

Stuur dan geen smsjes of weet ik veel wat. Ik probeer haar ook te vergeten, maar lijkt zo alleen maar moeilijker te gaan. Terwijl ze weet dat ik het nog best samen met haar een kans wil geven. Lekker zo, als je me nog 1 keer smst dan zeg ik gewoon dat ze moet opflikkeren!
Elke keer als ik begin over wat ze nou wil, zegt ze weer niks echt fijn zeg!
Het positieve is wel dat ik besef dat ik de oude persoon mis en niet de nieuwe persoon die ze nu is.
Vrouwen echt jullie komen van een andere planeet!

Bij mij is het uitgegaan omdat ik niet genoeg gevoel toonde en niet genoeg aandacht gaf. Had ze gelijk in, mijn eigen fout.

Ben er nu achter dat ik waarschijnlijk (99%) asperger heb, dat het daardoor komt. Therapie en dergelijke beginnen binnenkort.

Maar nu hoop ik diep van binnen dat ik als ik mijn beperkingen gecompenseerd heb haar terug kan krijgen. Uiteraard heb ik haar dit ook al laten weten.

Af en toe heb ik momenten dat ik besef dat het over is en dat ik alleen verder moet maar meestal blijft de hoop dat ze terugkomt omdat ik het niet expres fout deed.

Godverdomme.

Hey jongens en meisjes, het is vandaag alweer 2 maanden uit met mijn ex. Wat heb ik het moeilijk in het begin gehad, dat moet ik eerlijk toegeven. Ik dacht dat ik nooit meer iemand als haar zou tegenkomen, dat ik mij nooit meer goed zou voelen... Maar gelukkig waren er mensen die mij steunden, die mij vertelden dat door de tijd het verdriet en de pijn zal slijten. Ik geloofde het niet, ik voelde mij zo slecht en ik lag dagen in bed. Nu 2 maanden later kan ik weer lachen, spreek ik weer met mijn vrienden af en voel ik mij al stukken beter. Ik denk nog steeds veel aan de tijden die ik met haar heb gedeeld. 15 maanden heb ik met haar gehad. We waren elkaars eerste grote liefde en we genoten zo erg van elkaar... Ik heb alles voor haar geprobeerd te doen, haar alle liefde geprobeerd te geven en haar geprobeerd te beschermen tegen al het kwade... Ze is een paar maanden ouder dan ik en toch voelde ik mij op de een of andere manier verantwoordelijk voor haar... Haar mocht niets overkomen, ze was zo lief en speciaal. De laatste maanden ging het best wel goed. Natuurlijk waren er wel eens wat spanningen, maar dat hoort er nou eenmaal bij. Twee maanden geleden vertelde ze mij opeens dat ze het niet meer wou, ze voelde minder voor mij als voorheen. Ik snapte er niets van, ik wist dat ze heel wisselend was, tijdens onze relatie heb ik altijd al gedacht dat ze borderline had. Alle symptomen klopten gewoon. Hoe dan ook kwam het als een klap toen ze het uitmaakte. Ze vertelde mij altijd hoeveel ze van mij hield, hoeveel ze van mij genoot. Ze vertelde mij dat ze niet voor niets voor mij gevallen was, dat ik een super mens was en perfect voor haar was. En dat meende ze ook. Al ik 's Avonds eventjes langs kwam, wou ze niet dat ik wegging. Ze pakte mijn handen vast en vroeg of ik alsjeblieft wou blijven. Uiteindelijk lagen wij dan lekker samen in bed, we hadden elkaar vast en vertelden hoeveel we van elkaar hielden. Nu heb ik amper meer contact met haar. Ik zat met haar in de klas en dat was gewoon ontzettend moeilijk. We werken ook samen bij de zelfde winkel. We zagen elkaar gewoon te veel. Gelukkig ben ik gestopt met die opleiding (ik vond het echt niet meer leuk, het komt niet door haar).
Nu doet ze alsof ik lucht ben, dat doet mij zo'n pijn. Eerst was ik haar alles en nu lijkt het alsof ik niets meer voor haar beteken. Maar ik weet hoe ze is, ik ken haar. Ze is zo wisselend. Sorry lieve (.), ik hou ontzettend veel van je maar ik heb je al verteld dat ik er altijd voor je zal zijn en zelfs dat vond je niet leuk. Ik vind het erg om te zeggen maar als je het zo wilt, dan kan je het zo krijgen. Ik hou ontzettend veel van je, maar als je het zo wilt spelen dan zal ik er niet voor je zijn wanneer je mij nodig hebt. Ik hou niet van spelletjes, ik heb het spel al verloren.
Ik mis je zo erg, ik mis het om tegen dat warme lichaam van je te liggen.

Ik voel me nu even weer zo rot. Kut liefdesverdriet, kut stemmingswisselingen.
Moest opeens heel erg denken aan het geweldige weekendje weg wat we 3 weken geleden nog hebben gehad. Ik was zo gelukkig, ik dacht dit is het! Perfect gewoon.

En bats, twee weken later gedumpt voor een ander. Zonder enig respect of medeleven.

Well, guess that's life. Moet maar weer even doorbijten..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 20:16 schreef Marmal het volgende:
We waren elkaars eerste grote liefde en we genoten zo erg van elkaar... Ik heb alles voor haar geprobeerd te doen, haar alle liefde geprobeerd te geven en haar geprobeerd te beschermen tegen al het kwade... Ze is een paar maanden ouder dan ik en toch voelde ik mij op de een of andere manier verantwoordelijk voor haar... Haar mocht niets overkomen, ze was zo lief en speciaal. De laatste maanden ging het best wel goed. Natuurlijk waren er wel eens wat spanningen, maar dat hoort er nou eenmaal bij. Twee maanden geleden vertelde ze mij opeens dat ze het niet meer wou, ze voelde minder voor mij als voorheen. Ik snapte er niets van, ik wist dat ze heel wisselend was, tijdens onze relatie heb ik altijd al gedacht dat ze borderline had. Alle symptomen klopten gewoon. Hoe dan ook kwam het als een klap toen ze het uitmaakte. Ze vertelde mij altijd hoeveel ze van mij hield, hoeveel ze van mij genoot. Ze vertelde mij dat ze niet voor niets voor mij gevallen was, dat ik een super mens was en perfect voor haar was. En dat meende ze ook. Al ik 's Avonds eventjes langs kwam, wou ze niet dat ik wegging. Ze pakte mijn handen vast en vroeg of ik alsjeblieft wou blijven. Uiteindelijk lagen wij dan lekker samen in bed, we hadden elkaar vast en vertelden hoeveel we van elkaar hielden.
knip
Ik mis je zo erg, ik mis het om tegen dat warme lichaam van je te liggen.

Klinkt eigenlijk precies hetzelfde als het eerste jaar met mijn ex.
Tot en met de symptomen van borderline. Koester deze tijd, je zult (in ieder geval met haar) nooit meer zoiets meemaken.

Ik weet dat het nu niet helpt, maar je bent beter af zonder dit soort personen. Ik ben daarna nog 2 jaar bij die meid gebleven en zo gevoelig als ze waren in het begin, zo kil zijn ze aan het eind. Uiteindelijk ben ik bedrogen en tegen gelogen. Dat heeft alleen nog maar meer pijn gedaan.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 21:03 schreef Babela het volgende:
Ik voel me nu even weer zo rot. Kut liefdesverdriet, kut stemmingswisselingen.
Moest opeens heel erg denken aan het geweldige weekendje weg wat we 3 weken geleden nog hebben gehad. Ik was zo gelukkig, ik dacht dit is het! Perfect gewoon.

En bats, twee weken later gedumpt voor een ander. Zonder enig respect of medeleven.

Well, guess that's life. Moet maar weer even doorbijten..

Geef toe aan het verdriet, maar probeer daarna ook verder te gaan. Liefdesverdriet is verschrikkelijk. Maar je komt er beter uit. Echt waar.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 19:29 schreef Maax het volgende:
Bij mij is het uitgegaan omdat ik niet genoeg gevoel toonde en niet genoeg aandacht gaf. Had ze gelijk in, mijn eigen fout.

Ben er nu achter dat ik waarschijnlijk (99%) asperger heb, dat het daardoor komt. Therapie en dergelijke beginnen binnenkort.

Maar nu hoop ik diep van binnen dat ik als ik mijn beperkingen gecompenseerd heb haar terug kan krijgen. Uiteraard heb ik haar dit ook al laten weten.

Af en toe heb ik momenten dat ik besef dat het over is en dat ik alleen verder moet maar meestal blijft de hoop dat ze terugkomt omdat ik het niet expres fout deed.

Godverdomme.

Heb je misschien nu niets aan, maar iemand die je niet steunt door dik en dun is je niet waard.
Zeker omdat de reden dat het uitgaat gewoon iets is wat bij een relatie is. Echte liefde houdt nooit stand. In gezonde relaties slaat het naar 5-10 maanden om in houden van.

quote:

[..]

Heb je misschien nu niets aan, maar iemand die je niet steunt door dik en dun is je niet waard.
Zeker omdat de reden dat het uitgaat gewoon iets is wat bij een relatie is. Echte liefde houdt nooit stand. In gezonde relaties slaat het naar 5-10 maanden om in houden van.

Een jaar, een maand en 10 dagen was het geworden..

Misschien heb je daar wel gelijk in..ik weet het niet..

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 21:33 schreef HeavyWeaponsGuy het volgende:

[..]

Klinkt eigenlijk precies hetzelfde als het eerste jaar met mijn ex.
Tot en met de symptomen van borderline. Koester deze tijd, je zult (in ieder geval met haar) nooit meer zoiets meemaken.

Ik weet dat het nu niet helpt, maar je bent beter af zonder dit soort personen. Ik ben daarna nog 2 jaar bij die meid gebleven en zo gevoelig als ze waren in het begin, zo kil zijn ze aan het eind. Uiteindelijk ben ik bedrogen en tegen gelogen. Dat heeft alleen nog maar meer pijn gedaan.

[..]

Geef toe aan het verdriet, maar probeer daarna ook verder te gaan. Liefdesverdriet is verschrikkelijk. Maar je komt er beter uit. Echt waar.

[..]

Heb je misschien nu niets aan, maar iemand die je niet steunt door dik en dun is je niet waard.
Zeker omdat de reden dat het uitgaat gewoon iets is wat bij een relatie is. Echte liefde houdt nooit stand. In gezonde relaties slaat het naar 5-10 maanden om in houden van.

Thanks man, liefdesverdriet is zeker verschrikkelijk. Zeker als je ziet dat het de ander niets doet, terwijl jij er aan kapot gaat.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 21:03 schreef Babela het volgende:
Ik voel me nu even weer zo rot. Kut liefdesverdriet, kut stemmingswisselingen.
Moest opeens heel erg denken aan het geweldige weekendje weg wat we 3 weken geleden nog hebben gehad. Ik was zo gelukkig, ik dacht dit is het! Perfect gewoon.

En bats, twee weken later gedumpt voor een ander. Zonder enig respect of medeleven.

Well, guess that's life. Moet maar weer even doorbijten..

Sterkte Wat is liefde soms toch zo moeilijk...

Maar ik geloof dat zij die ons ineens verlaten, pijn doen en ons laten denken dat het ze niets boeit er nog wel achter komen. Dat zij ooit de pijn zullen voelen die wij nu voelen.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 07:49 schreef sitting_elfling het volgende:
Wanneer jullie all contact afkappen met jullie ex, vertellen jullie dit eigenlijk?

Dus stel, relatie gaat uit, je voelt je kut en je gaat hier lekker venten maar je hebt haar bijv. nog wel op linkedin, facebook, want ja, vrienden blijven eh. Zijn er hier mensen die dan toch de knoop hebben doorgehakt en gewoon letterlijk alles hebben verwijderd, zonder het haar of hem verteld te hebben? Daar zit ik namelijk over te denken

Ja, weet je wat het is; je hebt geen verantwoording meer aan de ander af te leggen over je doet. Je kunt voor eigen rekening het mededelen, maar wat je dan eigenlijk doet is uitdrukken dat je het eigenlijk misschien toch niet echt wil.

Het schoonste is om gewoon de bijl in alle potentiele bruggen te zetten zonder het verder te melden. Het is jouw probleem niet hoe zij daarover denkt. Het was uit tussen jullie (ik zeg het nog maar eens zodat je het niet vergeet).

Overigens heb ik het zelf nooit voor de volle 100% gekund, wel voor 99%, maar zijn nummer heb ik nog steeds en ieder jaar stuur ik hem een smsje voor zijn verjaardag. Raar genoeg lijkt hij daar ook echt op te zitten wachten. Maar goed, verder dan dat ga ik dus niet. Ik ben 'm één keer per ongeluk in een bar tegen gekomen. Dat was geen leuke ervaring.

Ik vraag me af of, hoeveel je ook houd van een persoon, het zomaar zo zou kunnen zijn geen liefdesverdriet te hebben na een langdurige relatie

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 00:31 schreef HiZ het volgende:

[..]

Ja, weet je wat het is; je hebt geen verantwoording meer aan de ander af te leggen over je doet. Je kunt voor eigen rekening het mededelen, maar wat je dan eigenlijk doet is uitdrukken dat je het eigenlijk misschien toch niet echt wil.

Het schoonste is om gewoon de bijl in alle potentiele bruggen te zetten zonder het verder te melden. Het is jouw probleem niet hoe zij daarover denkt. Het was uit tussen jullie (ik zeg het nog maar eens zodat je het niet vergeet).

Overigens heb ik het zelf nooit voor de volle 100% gekund, wel voor 99%, maar zijn nummer heb ik nog steeds en ieder jaar stuur ik hem een smsje voor zijn verjaardag. Raar genoeg lijkt hij daar ook echt op te zitten wachten. Maar goed, verder dan dat ga ik dus niet. Ik ben 'm één keer per ongeluk in een bar tegen gekomen. Dat was geen leuke ervaring.

Krijg jij dan ook een smsje als je jarig bent? Of is het alleen van jouw kant?

M'n ex en ik hebben ook zo'n rare 'gewoonte' dat we elkaar gewoon feliciteren, maar elkaar negeren voor de rest van het jaar. Enerzijds is het wel aardig, denk ik, maar het staat ook zo raar als je elkaar gewoon nooit meer spreekt.

M'n verjaardag is dichtbij maar dit jaar verwacht ik eigenlijk niks meer, deels omdat het gewoon raar is, maar maakt mij niet echt uit.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 17:51 schreef Babela het volgende:
Wat hebben jullie trouwens gedaan met de foto's van jou en je ex?

Ik heb ze nog, ik heb geen haast met weg gooien. Ik besteed er zoveel energie aan als het verdient op dit moment, niks. Kom ik het een keer tegen en denk ik ''dit is een mooi moment om het weg te doen.'', dan doe ik dat.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 17:51 schreef Babela het volgende:
Het is toch wel een stukje van mijn verleden, en ons verleden.

Daarom.

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 01:07 schreef M1stral het volgende:
Ik vraag me af of, hoeveel je ook houd van een persoon, het zomaar zo zou kunnen zijn geen liefdesverdriet te hebben na een langdurige relatie

Schijnbaar niet.
Mijn ex had binnen 8 dagen al een ander (na dik 3 jaar relatie).
Natuurlijk is/was dit een rebound relatie, maar hoe dan ook doet het pijn
dat zij gewoon zo snel verder kon gaan met de dingen.

Maar ja, je weet wat ze zeggen he, karma will bite you in the ass.

Waarom zou je foto's van je ex wegdoen? Ooit komt er een tijd dat het gewoon herinneringen worden aan een tijd die vast ook wel wat goede kanten had.

Ik had dat probleem trouwens niet; ik druk nooit foto's af en was bezig met een backup actie op een moment dat een huisgenoot het nodig vond om te struikelen over een draad waardoor de harde schijf waar al die dingen naar werden weggeschreven 5 meter verderop tegen de muur aan kletterde, werkend en wel. Dus 99% van alle foto's die ik van 'm had waren sowieso weg

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 01:10 schreef BestIEverHad het volgende:

[..]

Krijg jij dan ook een smsje als je jarig bent? Of is het alleen van jouw kant?

M'n ex en ik hebben ook zo'n rare 'gewoonte' dat we elkaar gewoon feliciteren, maar elkaar negeren voor de rest van het jaar. Enerzijds is het wel aardig, denk ik, maar het staat ook zo raar als je elkaar gewoon nooit meer spreekt.

M'n verjaardag is dichtbij maar dit jaar verwacht ik eigenlijk niks meer, deels omdat het gewoon raar is, maar maakt mij niet echt uit.

Hmm.. we zullen het binnenkort zien. Over 2.5 maand ben ik jarig. Als hij niets van zich laat horen zal ik het wel overleven.

Ik zeg jullie, het wordt beter.

Ik ben nu een jaar verder, maar als je wist hoe ik in het begin was... man man man.... tot kotsen aan toe elke dag.

Gister kwam ik haar nog tegen, en kon ik niets anders dan lachen om haar.
Blij dat ik eraf ben

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 08:54 schreef ManageTheAnger het volgende:
Ik zeg jullie, het wordt beter.

Ik ben nu een jaar verder, maar als je wist hoe ik in het begin was... man man man.... tot kotsen aan toe elke dag.

Gister kwam ik haar nog tegen, en kon ik niets anders dan lachen om haar.
Blij dat ik eraf ben

Ik zag je naam en dacht bij mezelf, tering zit hij nog steeds hier

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 08:56 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Ik zag je naam en dacht bij mezelf, tering zit hij nog steeds hier

Met mij gaat het top man, sinds september vrijgezel.

Fuck die vrouwen.

quote:

Op dinsdag 12 maart 2013 17:51 schreef Babela het volgende:
Wat hebben jullie trouwens gedaan met de foto's van jou en je ex?

Ik heb namelijk nog een map op mijn laptop vol met foto's van hem en mij.. Kan het niet over mijn hart verkrijgen dit te verwijderen.. Of oude msn gesprekken, smsjes.. ( ja heb ik altijd bewaard, hecht ik veel waarde aan).. Het is toch wel een stukje van mijn verleden, en ons verleden.
Heb de map wel verstopt in een andere map weer, zodat ik 't niet gelijk zie als ik mijn afbeeldingen open. Maar wat hebben jullie hiermee gedaan?

Mijn telefoon ging stuk net nadat de relatie stuk ging. Dus ik laat ze er lekker op staan. Ik vond het de eerste weken zo moeilijk; het was alsof ik dan echt het laatste beetje wat er nog was weggooide. keek er ook elke dag naar.

Las dat het gisteravond wat minder met je ging, hoe is t nu?

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 08:19 schreef HeavyWeaponsGuy het volgende:

[..]

Schijnbaar niet.
Mijn ex had binnen 8 dagen al een ander (na dik 3 jaar relatie).
Natuurlijk is/was dit een rebound relatie, maar hoe dan ook doet het pijn
dat zij gewoon zo snel verder kon gaan met de dingen.

Maar ja, je weet wat ze zeggen he, karma will bite you in the ass.

Is het nu alweer uit tussen hen? Doet echt pijn he. Ik lig de eerste dagen echt compleet in puin na een breuk en zou dan gewoon misselijk worden van een ander. Gek dat mensen dat kunnen.

Is het normaal om ineens je ex na 2 maanden ontzettend te missen? Ik dacht er helemaal klaar mee te zijn.. Herkenning?

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 11:20 schreef perfectsecret het volgende:
Is het normaal om ineens je ex na 2 maanden ontzettend te missen? Ik dacht er helemaal klaar mee te zijn.. Herkenning?

Niet heel gek, soms zakken mensen gewoon even terug, zelfs als het een tijd goed gaat.

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 09:49 schreef kloon89 het volgende:

[..]

Mijn telefoon ging stuk net nadat de relatie stuk ging. Dus ik laat ze er lekker op staan. Ik vond het de eerste weken zo moeilijk; het was alsof ik dan echt het laatste beetje wat er nog was weggooide. keek er ook elke dag naar.

Las dat het gisteravond wat minder met je ging, hoe is t nu?

Heb gisteravond oxazepam genomen en gelukkig wel wat geslapen.
Alleen zat ik vanochtend op stage, en ik kijk precies uit op zijn slaapkamerraam.. Niet fijn

Helaas begon ik weer flink na te denken en werd ik weer heel verdrietig. Zat te trillen op mijn stoel. Mijn stagebegeleidster weet er gelukkig van, en zij ziet dit ook als een rebound voor hem.

Alleen begin ik het mezelf kwalijk te nemen.. Ik kwam altijd zaterdagmiddags bij hem, maar ik was de zaterdag voor het uitging chagerijnig wakker geworden door hoofdpijn en toen vroeg hij of ik 's avonds wou komen. Toen heb ik zwaar over de top gereageerd, daarna wel heeel vaak sorry gezegd maar toen zei hij dat hij nadenken moest enzo..
Als ik nou niet zo debiel had gereageerd op een doodnormale vraag, dan was ik dat weekend nog bij hem geweest en was ik nog gelukkig.. Ik haat mezelf en ik weet dat het niet alleen mijn schuld is maar toch.. Ik kon bij hem zijn maar heb het zelf verpest zucht. Daar zit ik nu mee

^ niet schuldig voelen!! Niet doen!! Het zit bij hem niet bij jou. Heb het zelfde gehad, zondagavond maakte hij het uit. Vrijdagavond heb ik een hele avond lopen janken om iets doms, zaterdag zat ik zelf te twijfelen, zondag zat ik te zeiken en zondagavond barstte de bom. Maar echt zoek de schuld NIET bij jezelf!

quote:

Op woensdag 13 maart 2013 12:00 schreef perfectsecret het volgende:
^ niet schuldig voelen!! Niet doen!! Het zit bij hem niet bij jou. Heb het zelfde gehad, zondagavond maakte hij het uit. Vrijdagavond heb ik een hele avond lopen janken om iets doms, zaterdag zat ik zelf te twijfelen, zondag zat ik te zeiken en zondagavond barstte de bom. Maar echt zoek de schuld NIET bij jezelf!

Ik probeer het ook uit mijn hoofd te praten. Ik heb sorry gezegd, aangeboden een leuke avond ervan te maken, spareribs te halen, zelfs 5 uren lang te pijpen etc. Dus ik heb mijn best echt wel gedaan. Maar dan is het even weg en dan plop! Is het er weer en denk ik verdomme, ik had bij hem kunnen zijn, in zijn armen kunnen liggen.. Hem kunnen zien.. Seks hebben! Want ik loop bijna tegen de muren op verdorie, heb al 3 weken geen seks gehad en dat ben ik niet geweeheeend

Verlaag je nou niet tot seks met je ex joh, dan heeft ie die macht nog over jou. Ik wilde het liefst iedere dag maar na 2 maanden was mijn libido bevroren. Gewoon nog even volhouden.

Ga het ook zeker niet doen, maar had wel gewild dat we nog even seks hadden gehad voor ie het uitmaakte Kon ik er ietsies langer tegenaan.

Merk trouwens wel dat ik niet zoveel moeite heb met contact zoeken. Denk wel veel aan hem, maar heb meer moeite met niet constant zijn moeder te appen dan hem hihi. Ben ik wel blij om.