OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Het zal een minimaal sneetje zijn, om net de spanning er af te halen maar ja.quote:Op woensdag 23 januari 2013 12:09 schreef -Spring het volgende:
Oeh, Lazi.Succes! Gaan ze het weer opensnijden en opnieuw vasthechten dan?
Lokale verdoving
, sneetje en dan een paar hechtinkjes zodat het niet weer verkeerd aan elkaar groeit.
Ik heb je lief mijn hele leven
Ik voel spontaan m'n onderkant.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Mja, dit is ook niks dus het moet maar. Maar ik sta niet echt te springen om weer hechtingen twee jaar na dato en dat zonder dat ik al aan een tweede toe ben 
Maar ik heb wel echt veel pijn gehad dus het is best fijn dat het niet tussen mijn oren zat zeg maar
Ik denk er trouwens over om juist weer aan de pil te gaan om wat minder gezwabber van links naar rechts te hebben van mijn hormonen.
Maar ik heb wel echt veel pijn gehad dus het is best fijn dat het niet tussen mijn oren zat zeg maar
Ik denk er trouwens over om juist weer aan de pil te gaan om wat minder gezwabber van links naar rechts te hebben van mijn hormonen.
Ik heb je lief mijn hele leven
Herkenbaar! En ik zit gewoon aan de pil. En echt élke maand duurt het weer even voor het kwartje valt.quote:
Trui, dat kan ik bevestigen. Ik heb al jaren geen pil of wat dan ook met hormonen en heb standaard de drie nachten voordat ik ongesteld word zware nachten: wakker liggen/ onrustig zijn en nachtmerries als ik wel slaap. Overdag voel ik me prikkelbaar, zit ik overal bovenop en huil ik om elk zielig ding (film/ serie/...) dat ik tegenkom.
Ik vind het ook wel bijzonder om te merken hoe m'n hormoonbalans is veranderd na de zwangerschappen. Of misschien is het gerelateerd aan leeftijd, dat kan ook. Zo menstrueer ik nu veel minder heftig dan vroeger (toen ik ook de pil slikte). En ik heb altijd een onrustige huid gehad (dat was hormoongerelateerd), maar nu is dat enorm veranderd. Alleen als ik suiker eet dan reageert m'n huid meteen, maar het veroorzaakt geen stekende pijnen meer zoals vroeger.
Ik voel me wel zo ontzettend niet fit. Ik heb mezelf nu onder andere op een heel streng vitamine-regime gezet in de hoop dat ik minder vaak ziek word. Van de vitamine D weet ik al dat ik er veel baat van heb, maar na wat googelen ben ik mijn dosering op gaan schroeven.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Oef, wat naar! Hopelijk biedt een ingreep de oplossing.quote:
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Ik denk dat ik dat nog wel het moeilijkst vind aan het ouderschap. Tevoren had ik natuurlijk ook wel uit tijdschriften begrepen dat je relatie verandert en dat je moet werken aan je relatie (zucht, gaap). Maar ik had nooit verwacht dat iets dat mij en mijn lief met elkaar zou moeten verbinden ons juist uit elkaar kan drijven. En wat het nou precies is? Uiteenlopende visies op het ouderschap, vermoeidheid, drukte, verwachtingen die niet waargemaakt worden, een veranderd lijf, andere prioriteiten, uiteenlopende prioriteiten? Het is lastig te zeggen. We zitten juist aardig op één lijn, maar het heeft vaak gevoeld alsof dat volkomen ondergesneeuwd raakte door de praktische beslommeringen.quote:
Dat het kan en bestaat ook, dat mensen elkaar zo kwetsen nadat ze een kind uit liefde hebben gewild samen.
Wat ik er moeilijk aan vind is dat het niet als vanzelf gaat, dat de Grote Verbintenis het niet vanzelfsprekend maakt dat we elkaar leuk en lief vinden en voor altijd bij elkaar willen blijven. Dat gevoel dat je hebt in die bevallingskamer, als je kindje er net is en alles alleen om jullie draait, dat gevoel zou ik altijd willen hebben. Nu weet ik dat het een voortdurende opdracht is aan mezelf om dat gevoel naar boven te halen. En op dagen dat de kindjes om 4 uur wakker worden, geen middagdut doen en het avondeten mislukt, is dat niet zo eenvoudig.
En dat is ook oké, maar voor een romanticus misschien wat moeilijk te verkroppen.[ Bericht 12% gewijzigd door Claudia_x op 23-01-2013 13:01:34 ]
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Toch is dat gevoel er bij mij juist altijd wel: het gevoel van wat extra lijm, een onzichtbaar draadje waardoor B en ik nog meer bij elkaar horen dan we voorheen dachten en voelden. Ook als het allemaal even wat minder gaat. En ook als we er even door omstandigheden minder aan werken dan goed zou zijn.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Claudia, jij zegt de dingen altijd zo mooi!
Veel sterkte voor iedereen die het nu zo moeilijk heeft!
Veel sterkte voor iedereen die het nu zo moeilijk heeft!
We zijn juist meer naar elkaar gegroeid sinds de kleine is er
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Wat mij ontzettend heeft getroffen is om van andere ouders te horen hoezeer zij het herkenden. En getuige het aantal mensen dat na zoiets prachtigs als de geboorte van een kind uit elkaar gaat, is het heel gebruikelijk. Ongelooflijk vind ik dat. Hoe kan dat nou? Het past totaal niet in mijn romantisch universum.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Ik denk dat het meer invloed heeft op je dagelijkse doen dan je van te voren denkt! En je staat er allebei anders in, ondanks dat je op 1 lijn zit, het zijn die kleine dingen denk ik die maakt dat het gaat botsen. Tenminste dat was hier lang zo. Nu laten we die kleine dingentjes meer voor wat het is!
Nu de meiden wat ouder worden vind ik het makkelijker en gaat het er een stuk gezelliger aan toe.
Nu de meiden wat ouder worden vind ik het makkelijker en gaat het er een stuk gezelliger aan toe.
Je bent allebei natuurlijk ook gewoon anders. Grappig hoe die man-vrouw verschillen in het opvoeden haast universeel lijken te gelden. En hoe mannen en vrouwen er haast universeel moeite mee lijken te hebben.quote:
Ik denk dat het meer invloed heeft op je dagelijkse doen dan je van te voren denkt! En je staat er allebei anders in, ondanks dat je op 1 lijn zit,
[ Bericht 65% gewijzigd door Claudia_x op 23-01-2013 13:29:54 ]
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Jeetje, sterkte Laziness, dat klinkt als een ingreep.
Ik zit naar aanleiding van dit topic de bijsluiter van de Mirena na te lezen en zie daar: reumatische klachten!! Bij de bijwerkingen staan. What the...?
Dat 'ding' moet dus zo gauw mogelijk gaan! En dan misschien maar de pil, want ik wordt gewoon depressief (ja echt, een diepe put met alleen maar sombere gevoelens en een sluier over de dag) en zwartgallig de week voor ik ongesteld moet worden. Met Teunisbloemolie ging het psychisch wel Íets beter maar kreeg ik veel lichamelijke klachten.
Wat jij schrijft is de reden waarom wij nooit kinderen in ons bed hebben laten slapen Claudia. Het bewaken van 'ons' vonden wij belangrijk. Het is namelijk allemaal ontstaan doordat wij elkaar leuk vinden. En we 'moeten' straks ook verder als de kinderen uit huis zijn. Dus bewaken we dat stukje privé. Dat is van ons samen. Een stukje leven zonder kinderen. En dat is echt niet (alleen maar) sex. Vooral rust, een gesprek, boek lezen, samen zijn, tv kijken, slapen.
Al is dat nu al minder nodig dan toen ze klein waren. We zijn vaker samen. Dat vond ik eerder ook wel lastig trouwens, dat de kinderen de hele dag op en aan me zaten en dat mijn man dan óók nog lichamelijk contact wilde. Ik wilde alleen maar mijn lijf voor mezelf. Maar goed ook dat vind zijn weg wel.
ingreep.Ik zit naar aanleiding van dit topic de bijsluiter van de Mirena na te lezen en zie daar: reumatische klachten!! Bij de bijwerkingen staan. What the...?
Dat 'ding' moet dus zo gauw mogelijk gaan! En dan misschien maar de pil, want ik wordt gewoon depressief (ja echt, een diepe put met alleen maar sombere gevoelens en een sluier over de dag) en zwartgallig de week voor ik ongesteld moet worden. Met Teunisbloemolie ging het psychisch wel Íets beter maar kreeg ik veel lichamelijke klachten.
Wat jij schrijft is de reden waarom wij nooit kinderen in ons bed hebben laten slapen Claudia. Het bewaken van 'ons' vonden wij belangrijk. Het is namelijk allemaal ontstaan doordat wij elkaar leuk vinden. En we 'moeten' straks ook verder als de kinderen uit huis zijn. Dus bewaken we dat stukje privé. Dat is van ons samen. Een stukje leven zonder kinderen. En dat is echt niet (alleen maar) sex. Vooral rust, een gesprek, boek lezen, samen zijn, tv kijken, slapen.
Al is dat nu al minder nodig dan toen ze klein waren. We zijn vaker samen. Dat vond ik eerder ook wel lastig trouwens, dat de kinderen de hele dag op en aan me zaten en dat mijn man dan óók nog lichamelijk contact wilde. Ik wilde alleen maar mijn lijf voor mezelf. Maar goed ook dat vind zijn weg wel.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Niet bang zijn, heb ik ook (recentelijk pas...) gehad. Stelt dus echt bijna niets voor. Achteraf gezien heb ik elke keer dat we seks hadden meer pijn gehad dan bij die herstelingreep.quote:
[..]
Het zal een minimaal sneetje zijn, om net de spanning er af te halen maar ja.
Lokale verdoving
Ik scheurde iedere keer een piepklein beetje uit.
Tja, dan keldert je libido wel...
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik zou een jong stel denk ik eerder als advies geven dat dat bewaken van "ons" geen issue zou moeten zijn in de begintijd. Je bent moe, je reageert je op elkaar af, je hebt geen zin in seks. Prima, logisch, komt wel weer. Als je daarin kunt berusten en daarop kunt vertrouwen, ben je al zó ver.
Ik denk dat het bij mij pas een half jaar geleden weer kwam, het gevoel van de noodzaak om vaker dingen omwille van elkaar te doen. Natuurlijk is dat belangrijk, maar je kunt jezelf ook flink gek maken met de gedachte dat je een perfecte moeder, werknemer en partner moet zijn in een tijd dat alles op z'n kop staat.
Ik denk dat het bij mij pas een half jaar geleden weer kwam, het gevoel van de noodzaak om vaker dingen omwille van elkaar te doen. Natuurlijk is dat belangrijk, maar je kunt jezelf ook flink gek maken met de gedachte dat je een perfecte moeder, werknemer en partner moet zijn in een tijd dat alles op z'n kop staat.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Dat is fijn om te horen.quote:
[..]
Niet bang zijn, heb ik ook (recentelijk pas...) gehad. Stelt dus echt bijna niets voor. Achteraf gezien heb ik elke keer dat we seks hadden meer pijn gehad dan bij die herstelingreep.
Ik scheurde iedere keer een piepklein beetje uit.
Ik ben onder narcose gehecht na mijn bevalling en iedereen zegt altijd dat de verdoving naarder is dan het hechten zelf dus ik kneep hem wel een beetje.
Zo erg als bij jou is het bij mij niet. Ai ai ai, wat een pijn heb je geleden dame
Ik heb je lief mijn hele leven
Wat er bij mij in hakt is slaapgebrek.
Ik merk dat ik het echt het beste doe bij 7-8 uur slaap per nacht en is dat langer dan en paar dagen minder dan gaat het echt bergafwaarts...
Vroeger dacht ik altijd dat ik het heel goed deed op maar een paar uur slaap. Maar blijkbaar sliep ik dan dus toch regelmatig flink uit om bij te tanken dat zit er u nauwelijks in.
Ik merk dat ik het echt het beste doe bij 7-8 uur slaap per nacht en is dat langer dan en paar dagen minder dan gaat het echt bergafwaarts...
Vroeger dacht ik altijd dat ik het heel goed deed op maar een paar uur slaap. Maar blijkbaar sliep ik dan dus toch regelmatig flink uit om bij te tanken dat zit er u nauwelijks in.
***
dito..quote:Op woensdag 23 januari 2013 13:38 schreef Brighteyes het volgende:
Wat er bij mij in hakt is slaapgebrek.
Ik merk dat ik het echt het beste doe bij 7-8 uur slaap per nacht en is dat langer dan en paar dagen minder dan gaat het echt bergafwaarts...
Vroeger dacht ik altijd dat ik het heel goed deed op maar een paar uur slaap. Maar blijkbaar sliep ik dan dus toch regelmatig flink uit om bij te tanken dat zit er u nauwelijks in.
1 of 2 nachten.slecht slapen trek ik nog wel.maar daarna word ik echt een.bitch...
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Ik begin na 1 jaar pas te wennen aan slaap gebrek..afgelopen nacht 3 uur geslapen, ze was 2 uur lang wakker en daarna hebben we weer 2 uur kunnen slapen maar ik functioneer wel okee eigenlijk terwijl ik half jaar geleden echt huilend op de bank zat dat ik me zo k.u.t voelde
Ben echt zo enrom dankbaar dat mijn man op zulke momenten dat ik echt zo uitgeput was, met haar ging wandelen of nam haar mee zodat ik bij kon slapen...
Ben echt zo enrom dankbaar dat mijn man op zulke momenten dat ik echt zo uitgeput was, met haar ging wandelen of nam haar mee zodat ik bij kon slapen...
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
En het is niet alleen slaapgebrek, maar ook nog eens slaapgebrek in combinatie met een eeuwig moeten. Je moet naar je werk en/of de zorg voor de kinderen gaat door. Ik geloof dat ik het er een jaar of twee beter vanaf bracht dan nu. Ik moet nu echt op tijd naar bed.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Nou vooral inderdaad het slaapgebrek! Hier is het sinds december ook weer flink raak en dan merk ik dat ik echt niets meer kan hebben!
dat is in tegenspraak met je conclusie dat er best veel mensen met kleine kinderen uit elkaar gaan, vind ik.quote:
Ik zou een jong stel denk ik eerder als advies geven dat dat bewaken van "ons" geen issue zou moeten zijn in de begintijd. Je bent moe, je reageert je op elkaar af, je hebt geen zin in seks. Prima, logisch, komt wel weer. Als je daarin kunt berusten en daarop kunt vertrouwen, ben je al zó ver.
Ik denk dat het bij mij pas een half jaar geleden weer kwam, het gevoel van de noodzaak om vaker dingen omwille van elkaar te doen. Natuurlijk is dat belangrijk, maar je kunt jezelf ook flink gek maken met de gedachte dat je een perfecte moeder, werknemer en partner moet zijn in een tijd dat alles op z'n kop staat.
Juist omdat je zo moe, prikkelbaar en/of sexloos bent is het (voor ons) heel belangrijk wel 'samen' te zijn. Omdat je zo snel van elkaar afdrijft. Dus lekker samen in bed. Bijslapen. Dat je op z'n minst genegenheid voor elkaar kan voelen. Daardoor is het ook makkelijker compassie te voelen voor die ander als ie meer bijslaap nodig heeft of voor algemeen chagrijn.
Alhoewel het nooit als hard werken heeft gevoeld. Ik loop graag een stapje harder voor hem, en hij voor mij. Dat vind ik wel een gelukje.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Dat is dus de reden claudia dat ik niet meer overdag werk! Ik moest zoveel, een leuke moeder zijn, als vrouw gezellig zijn, het huishouden en weet ik wat niet meer! Was het helemaal kwijt, dan functioneer ik dus nergens meer! Het is zo'n goede keus geweest om in de avonduren te gaan werken! Als Ninthe naar school is en haar draai gevonden heeft kijk ik wel weer eens rond voor overdag!
Samen zijn hoeft dan wat mij betreft niet per se in bed. Ik ben wel erg blij dat we de avonden weer voor ons hebben. S op tijd naar bed en dan kunnen wij de avond inrichten zoals wij willen. En of ze dan gedurende de nacht als we allemaal slapen en meteen ook weer verder slapen, bij ons in bed komt liggen, maakt me dan niet uit.quote:
[..]
dat is in tegenspraak met je conclusie dat er best veel mensen met kleine kinderen uit elkaar gaan, vind ik.
Juist omdat je zo moe, prikkelbaar en/of sexloos bent is het (voor ons) heel belangrijk wel 'samen' te zijn. Omdat je zo snel van elkaar afdrijft. Dus lekker samen in bed. Bijslapen. Dat je op z'n minst genegenheid voor elkaar kan voelen. Daardoor is het ook makkelijker compassie te voelen voor die ander als ie meer bijslaap nodig heeft of voor algemeen chagrijn.
Alhoewel het nooit als hard werken heeft gevoeld. Ik loop graag een stapje harder voor hem, en hij voor mij. Dat vind ik wel een gelukje.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ja ook.quote:
En het is niet alleen slaapgebrek, maar ook nog eens slaapgebrek in combinatie met een eeuwig moeten. Je moet naar je werk en/of de zorg voor de kinderen gaat door. Ik geloof dat ik het er een jaar of twee beter vanaf bracht dan nu. Ik moet nu echt op tijd naar bed.
Ik tel ook echt mijn zegeningen met mijn werk. Vorige week drie dagen Singapore, dwz zondagavond vliegen, vrijdagochtend terug op schiphol en hoewel dat in principe een killing programma is vind ik het heerlijk, even drie dagen lang alleen maar mezelf om rekening mee te houden. Echt zo fijn. Dat is echt even bijtanken voor mij.
***
Maar waarom "moeten" jullie veel? van jullie zelf? of van je man/vriend? of van anderen?quote:
Dat is dus de reden claudia dat ik niet meer overdag werk! Ik moest zoveel, een leuke moeder zijn, als vrouw gezellig zijn, het huishouden en weet ik wat niet meer! Was het helemaal kwijt, dan functioneer ik dus nergens meer! Het is zo'n goede keus geweest om in de avonduren te gaan werken! Als Ninthe naar school is en haar draai gevonden heeft kijk ik wel weer eens rond voor overdag!
Ik maak het mijzelf zo makkelijk mogelijk als ik moe ben..ik moet alleen voor mijn kind zorgen en dan nog blijven we vaak thuis en laat ik haar rustig spelen op de grond of kijken we filmpjes..soms komt mijn man thuis en heb ik niks gedaan bijna maar dat geeft niet zegt hij. Dan bestellen we eten of haalt hij iets makkelijks...
Ooit als ze beter gaat slapen dan word ik weer een leuke/gezellige/mooie vrouw
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Ik moet daarbij denken aan een stel uit generatie 2010: zo ontzettend bezig met het idee dat ze elkaar vooral leuk moeten blijven vinden en dingen samen moeten blijven doen dat ze zichzelf niet toestaan om het zwaar te vinden en een nieuw evenwicht te vinden.quote:
[..]
dat is in tegenspraak met je conclusie dat er best veel mensen met kleine kinderen uit elkaar gaan, vind ik.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Klopt! dat maakt zo veel uit..quote:
[..]
Samen zijn hoeft dan wat mij betreft niet per se in bed. Ik ben wel erg blij dat we de avonden weer voor ons hebben. S op tijd naar bed en dan kunnen wij de avond inrichten zoals wij willen. En of ze dan gedurende de nacht als we allemaal slapen en meteen ook weer verder slapen, bij ons in bed komt liggen, maakt me dan niet uit.
Het verschill tussen een ontroostbare baby in slaap te moeten krijgen of gezellig een film kijken samen beneden
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Ik denk wel dat dat van jullie beiden de juiste instelling is om deze vermoeide tijd door te komen!quote:
[..]
Maar waarom "moeten" jullie veel? van jullie zelf? of van je man/vriend? of van anderen?
Ik maak het mijzelf zo makkelijk mogelijk als ik moe ben..ik moet alleen voor mijn kind zorgen en dan nog blijven we vaak thuis en laat ik haar rustig spelen op de grond of kijken we filmpjes..soms komt mijn man thuis en heb ik niks gedaan bijna maar dat geeft niet zegt hij. Dan bestellen we eten of haalt hij iets makkelijks...
Ooit als ze beter gaat slapen dan word ik weer een leuke/gezellige/mooie vrouw
Ik probeer het ook wel, hoor, maar sommige dingen moet, zoals werken, daar ontkom je niet aan. Thuis hoef ik inderdaad niet heel veel en als het niet lukt, zal B ook nooit iets zeggen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ja werken moet inderdaad maar ik zeg ook vaak "morgen ga ik uitrusten op werk"
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Het eeuwige moeten leggen wij hier bij elkaar op. Man kan niet tegen de rommel in huis dus blijft maar ruimen, dat 'moet' hij van zichzelf. We hebben weer een huilbaby dus ik kan weinig anders dan met haar tegen me aangeplakt zitten. Maar omdat hij werkt en ik verlof heb 'moet' ik er voor zorgen dat hij in een schoon en opgeruimd huis komt. Wat ammenevernooitniet lukt. Dus hebben we weer onenigheid. Ik ben ook klaar met dat moeten, maar helaas wordt het alleen maar erger als ik straks weer aan het werk ben.
Wij lagen vaak al om 9 uur in bedquote:
[..]
Samen zijn hoeft dan wat mij betreft niet per se in bed. Ik ben wel erg blij dat we de avonden weer voor ons hebben. S op tijd naar bed en dan kunnen wij de avond inrichten zoals wij willen. En of ze dan gedurende de nacht als we allemaal slapen en meteen ook weer verder slapen, bij ons in bed komt liggen, maakt me dan niet uit.
en ik werkte 's avonds dus dat zijn de enige uren aan een stuk dat we samen waren.Maar dan nog, ik was ( ben) de hele dag samen met de jongens. Die nachten en die 4m2 zijn echt heilig. Ik zou me helemaal opgeconsumeerd voelen als ik het anders zou doen. Verzwolgen door de kinderen.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ik denk van mezelf, voor de buitenkant! Je wilt op je werk je werk goed doen, thuis wil je het netjes en gezellig hebben, en ook nog eens lief en leuk voor man en kinderen! Tegenwoordig kan ik het moeten ook wel los laten hoor! Jammer als het hier rommelig is en het eten niet op tijd op tafel staat! maar daar moest eerst die rust voor komen denk ik.quote:
[..]
Maar waarom "moeten" jullie veel? van jullie zelf? of van je man/vriend? of van anderen?
Ik maak het mijzelf zo makkelijk mogelijk als ik moe ben..ik moet alleen voor mijn kind zorgen en dan nog blijven we vaak thuis en laat ik haar rustig spelen op de grond of kijken we filmpjes..soms komt mijn man thuis en heb ik niks gedaan bijna maar dat geeft niet zegt hij. Dan bestellen we eten of haalt hij iets makkelijks...
Ooit als ze beter gaat slapen dan word ik weer een leuke/gezellige/mooie vrouw
Oh, dat zwaar en nieuw evenwicht was er zeker. En we deden juist veel minder samen. Daarom juist. Maar goed, het werkte voor ons juist heel goed. Het was zwaar, het was heftig, en niks was meer hetzelfde. En dat was ons rustpunt.quote:
[..]
Ik moet daarbij denken aan een stel uit generatie 2010: zo ontzettend bezig met het idee dat ze elkaar vooral leuk moeten blijven vinden en dingen samen moeten blijven doen dat ze zichzelf niet toestaan om het zwaar te vinden en een nieuw evenwicht te vinden.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Nadeel is wel dat wij (soms te) laat naar bed gaan, maar wij functioneren best aardig zonder veel slaap. En ik ben niet hele dagen alleen met S samen, want ik werk ook drie dagen. Er zal ook een verschil zitten tussen 1 of 3 kinderen. Wij doen ook heel veel met drietjes, altijd eigenlijk. En die paar uurtjes op een avond voor ons samen of ieder voor zich, voor ons is het voldoende.quote:
[..]
Wij lagen vaak al om 9 uur in bed
Maar dan nog, ik was ( ben) de hele dag samen met de jongens. Die nachten en die 4m2 zijn echt heilig. Ik zou me helemaal opgeconsumeerd voelen als ik het anders zou doen. Verzwolgen door de kinderen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
En dat is waarom ik echt wel graag een eigen kamer wil voor O. en ik best met onze woonsituatie in mijn maag zit.quote:
[..]
Wij lagen vaak al om 9 uur in bed
Maar dan nog, ik was ( ben) de hele dag samen met de jongens. Die nachten en die 4m2 zijn echt heilig. Ik zou me helemaal opgeconsumeerd voelen als ik het anders zou doen. Verzwolgen door de kinderen.
Ik wil graag de ruimte in mijn slaapkamer voor whatever ik daar wil doen. Lezen, tv kijken, praten, intiem zijn. Maar momenteel begint O. al te kreunen als ik de slaapkamer binnen kom en lig ik er dus alleen maar heel stil te zijn.
Voor onze relatie zou het heel goed zijn als O. na twee jaar naar een eigen kamer kan.
Ik heb je lief mijn hele leven
Wat wij tegenwoordig vaker doen is een dag in het weekeinde zonder gêne alleen maar op de bank liggen. Kindjes naar opa en oma, en het is weer een beetje zoals tijdens m'n studententijd, toen het eeuwige moeten nog niet bestond. (Er was wel wát moeten, maar niet eeuwig moeten.)
Een jaar geleden gingen we tijdens zo'n dag nog naar de Ikea, aan de slag in het huis, of iets anders nuttigs doen. Nu staan we het onszelf eindelijk toe om het soms allemaal even los te laten. En ik hoop dat we over een tijdje zover zijn dat we op zo'n dag samen gaan lunchen of zo. Maar voor nu vind ik het sporadisch kunnen lamballen geweldig.
Een jaar geleden gingen we tijdens zo'n dag nog naar de Ikea, aan de slag in het huis, of iets anders nuttigs doen. Nu staan we het onszelf eindelijk toe om het soms allemaal even los te laten. En ik hoop dat we over een tijdje zover zijn dat we op zo'n dag samen gaan lunchen of zo.
Maar voor nu vind ik het sporadisch kunnen lamballen geweldig.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Erg herkenbaar. Mijn vent is net zo en wij hadden ook een huilbaby.quote:
Het eeuwige moeten leggen wij hier bij elkaar op. Man kan niet tegen de rommel in huis dus blijft maar ruimen, dat 'moet' hij van zichzelf. We hebben weer een huilbaby dus ik kan weinig anders dan met haar tegen me aangeplakt zitten. Maar omdat hij werkt en ik verlof heb 'moet' ik er voor zorgen dat hij in een schoon en opgeruimd huis komt. Wat ammenevernooitniet lukt. Dus hebben we weer onenigheid. Ik ben ook klaar met dat moeten, maar helaas wordt het alleen maar erger als ik straks weer aan het werk ben.
Dikke
Ik heb je lief mijn hele leven
Becky, ik wist niet dat ze zoveel huilde.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
quote:
Het eeuwige moeten leggen wij hier bij elkaar op. Man kan niet tegen de rommel in huis dus blijft maar ruimen, dat 'moet' hij van zichzelf. We hebben weer een huilbaby dus ik kan weinig anders dan met haar tegen me aangeplakt zitten. Maar omdat hij werkt en ik verlof heb 'moet' ik er voor zorgen dat hij in een schoon en opgeruimd huis komt. Wat ammenevernooitniet lukt. Dus hebben we weer onenigheid. Ik ben ook klaar met dat moeten, maar helaas wordt het alleen maar erger als ik straks weer aan het werk ben.
Dat is echt zwaar..ik weet nog hoe het was toen R constant boven op mij lag 2 maanden lang..kon haar nergens neer zetten of ze ging vreselijk huilen
Kan hij er echt niet mee leven? beetje rommel..
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Wat ontzettend zwaar, een huilbaby. Ik had er geen idee vanquote:
Het eeuwige moeten leggen wij hier bij elkaar op. Man kan niet tegen de rommel in huis dus blijft maar ruimen, dat 'moet' hij van zichzelf. We hebben weer een huilbaby dus ik kan weinig anders dan met haar tegen me aangeplakt zitten. Maar omdat hij werkt en ik verlof heb 'moet' ik er voor zorgen dat hij in een schoon en opgeruimd huis komt. Wat ammenevernooitniet lukt. Dus hebben we weer onenigheid. Ik ben ook klaar met dat moeten, maar helaas wordt het alleen maar erger als ik straks weer aan het werk ben.
Ik vind het wel heel erg dat je man zoveel van je verwacht als je zo weinig kunt doen. Spreekt hij dat ook zo uit?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Haha, dat doen wij dus 's avonds ook wel eens, hoorquote:
Wat wij tegenwoordig vaker doen is een dag in het weekeinde zonder gêne alleen maar op de bank liggen. Kindjes naar opa en oma, en het is weer een beetje zoals tijdens m'n studententijd, toen het eeuwige moeten nog niet bestond. (Er was wel wát moeten, maar niet eeuwig moeten.)
Een jaar geleden gingen we tijdens zo'n dag nog naar de Ikea, aan de slag in het huis, of iets anders nuttigs doen. Nu staan we het onszelf eindelijk toe om het soms allemaal even los te laten. En ik hoop dat we over een tijdje zover zijn dat we op zo'n dag samen gaan lunchen of zo.
Vooral na het avondeten probeer ik 'moeten' zoveel mogelijk te negeren. Dan is het tijd om rustig aan te doen, niets te doen, tv te kijken, internetten, breien, wat dan ook, maar alleen waar ik zin in heb. Werkt prima
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Het is nu voor ons ook heel anders natuurlijk. De oudste is sowieso op tot 21.30, de kinderen hebben ons minder nodig en we kunnen bijvoorbeeld best een stuk wandelen zonder de jongens. Plus dat we 's nachts er niet meer uit hoeven.quote:
[..]
Nadeel is wel dat wij (soms te) laat naar bed gaan, maar wij functioneren best aardig zonder veel slaap. En ik ben niet hele dagen alleen met S samen, want ik werk ook drie dagen. Er zal ook een verschil zitten tussen 1 of 3 kinderen. Wij doen ook heel veel met drietjes, altijd eigenlijk. En die paar uurtjes op een avond voor ons samen of ieder voor zich, voor ons is het voldoende.
Ik krijg het gevoel niet helemaal onder woorden merk ik. Het heeft namelijk niks te maken met sex. Maar met nabijheid. Maar ook met elkaar accepteren met ook lelijke kanten ofzo? Dat in alle overweldigendheid ( is dat een woord?) de basis er nog steeds was. ook moe en chagrijnig. Ook met de hele dag een huilbaby aan je vastgeplakt. Ik ging echt helemaal op in de kinderen. Er was geen ruimte voor nog iets anders. Dus die afstand moest er 's nachts echt zijn. We sliepen wel op een matrasje bij de jongens als ze dat nodig hadden. Veiligheid creëren op hun eigen kamer en onze slaapkamer was van ons.
Nou ja, t werkte voor ons iig heel goed.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Oh, maar er is voor mij echt een verschil tussen 's avonds uitpuffen en een dag lamballen! Bij een dag lamballen denk ik aan de hele dag Investigation Discovery kijken omdat er niks op tv is. Heerlijk.quote:
[..]
Haha, dat doen wij dus 's avonds ook wel eens, hoor
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Ik snap dat heel goed. Even jezelf zijn, geen moeder. Ik hoopndat t gauw lukt!quote:
[..]
En dat is waarom ik echt wel graag een eigen kamer wil voor O. en ik best met onze woonsituatie in mijn maag zit.
Ik wil graag de ruimte in mijn slaapkamer voor whatever ik daar wil doen. Lezen, tv kijken, praten, intiem zijn. Maar momenteel begint O. al te kreunen als ik de slaapkamer binnen kom en lig ik er dus alleen maar heel stil te zijn.
Voor onze relatie zou het heel goed zijn als O. na twee jaar naar een eigen kamer kan.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Dat begrijp ik echt heel goed!quote:
[..]
En dat is waarom ik echt wel graag een eigen kamer wil voor O. en ik best met onze woonsituatie in mijn maag zit.
Ik wil graag de ruimte in mijn slaapkamer voor whatever ik daar wil doen. Lezen, tv kijken, praten, intiem zijn. Maar momenteel begint O. al te kreunen als ik de slaapkamer binnen kom en lig ik er dus alleen maar heel stil te zijn.
Voor onze relatie zou het heel goed zijn als O. na twee jaar naar een eigen kamer kan.
Het is echt heel anders dat S (steeds minder vaak overigens maar tot voor kort wel iedere nacht) bij ons in bed kruipt, 's nachts tussen 1 en 4 ofzo, of dat je altijd de kamer deelt.
Ik hoop dat jullie het huis snel verkopen!
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat doe ik 's avonds: tv aan (en vaak is er niets, dus inderdaad Investigation Discovery), ipad bij de hand en mijn breiwerk. soms nog een boek. En dan maar een beetje switchen. Hoezo onnuttige, lege avond?quote:Op woensdag 23 januari 2013 14:12 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Oh, maar er is voor mij echt een verschil tussen 's avonds uitpuffen en een dag lamballen! Bij een dag lamballen denk ik aan de hele dag Investigation Discovery kijken omdat er niks op tv is. Heerlijk.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik snap het wel, hoor, zeker. En als het voor jullie werkte, is het toch goed? Dat is wel een van de belangrijkste lessen die ik de laatste 3,5 jaar geleerd heb: iedereen doet maar hoe hij/zij het wil, maar laat mij nou mij ding doen. Als iedereen het dan doet zoals het voor hen het beste voelt, is er toch niets aan de hand? Dan hoeft niemand zich te verdedigen enzo, scheelt ook een hoop frustratie.quote:
[..]
Het is nu voor ons ook heel anders natuurlijk. De oudste is sowieso op tot 21.30, de kinderen hebben ons minder nodig en we kunnen bijvoorbeeld best een stuk wandelen zonder de jongens. Plus dat we 's nachts er niet meer uit hoeven.
Ik krijg het gevoel niet helemaal onder woorden merk ik. Het heeft namelijk niks te maken met sex. Maar met nabijheid. Maar ook met elkaar accepteren met ook lelijke kanten ofzo? Dat in alle overweldigendheid ( is dat een woord?) de basis er nog steeds was. ook moe en chagrijnig. Ook met de hele dag een huilbaby aan je vastgeplakt. Ik ging echt helemaal op in de kinderen. Er was geen ruimte voor nog iets anders. Dus die afstand moest er 's nachts echt zijn. We sliepen wel op een matrasje bij de jongens als ze dat nodig hadden. Veiligheid creëren op hun eigen kamer en onze slaapkamer was van ons.
Nou ja, t werkte voor ons iig heel goed.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Lazi, alvast succes met die ingreep. Ik knijp ook mijn knieeen preventief tegen elkaar bij de gedachte alleen al maar hopelijk valt het mee en ben je daarna ook van je klachten af.
Ik sta er zelf hetzelfde in als bitterend. En dan heb ik nog een modelbaby gehad. Wat dat betreft proberen we ons wel voor te bereiden op een veel drukkere en heftigere periode dan dat we vorig jaar gehad hebben.
En hormonen doen niet heel veel met me geloof ik. Gelukkig.
Ik sta er zelf hetzelfde in als bitterend. En dan heb ik nog een modelbaby gehad. Wat dat betreft proberen we ons wel voor te bereiden op een veel drukkere en heftigere periode dan dat we vorig jaar gehad hebben.
En hormonen doen niet heel veel met me geloof ik. Gelukkig.
Ik heb juist moeite met het niks doen 
omdat ik voor mijn gevoel te veel niks doe in de avond want zo moe..ben ik beetje boos op mijzelf dat ik niet iets nuttigs kan doen 
Het is gewoon nooit goed
omdat ik voor mijn gevoel te veel niks doe in de avond want zo moe..ben ik beetje boos op mijzelf dat ik niet iets nuttigs kan doen Het is gewoon nooit goed
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Zo jullie gaan snel, ik heb ff de badkamer gepoetst (ze ligt eindelijk een tijdje lekker in de box te slapen en Noortje wonder boven wonder ook).quote:
[..]
Wat ontzettend zwaar, een huilbaby. Ik had er geen idee van
Ik vind het wel heel erg dat je man zoveel van je verwacht als je zo weinig kunt doen. Spreekt hij dat ook zo uit?
Nee, hij verwacht dat niet van mij. Tuurlijk een beetje opruimen wel, het probleem is dat ik het van mezelf verwacht. Dat het netjes is als hij om half elf 's avonds thuis komt (en ik al vaak op bed lig met Isabel), dat de was is gedaan, de vaatwasser leeg is, de badkamer netjes etc etc.
Leg mijn eigen lat veel te hoog.
Oh en predicaat huilbaby geven ze al snel hoor, drie uur, drie dagen in de week, drie weken lang. Enniewee, als ze wakker is huilt ze...ook in d'r slaap en tijdens het voeden trouwens. Wordt aan gewerkt.
[ Bericht 8% gewijzigd door becky27 op 23-01-2013 14:33:43 ]
Pff wat een hoop verhalen!
Iedereen veel sterkte!!
Hier gaat het een stuk beter sinds ik dit schooljaar 2 dagen ben gaan werken ipv 3... Ik vond het elke keer zo verschrikkelijk om bij O. weg te moeten. Niet alleen vanwege het niet thuis zijn, maar eigenlijk is mijn werk lichamelijk te zwaar waardoor ik dus na 3 dagen helemaal gesloopt was. Nu nog maar ik heb teminste weer iets aan mijn weekend.. en dus ook wat meer aan 'ons 3'
Wel heb ik op het moment een zelfdisipline onder het vriespunt.. Lijnpoging die kant nog wal raakt en 'savonds veel te lang blijven hangen bij tv/pc omdat ik niet op kan staan. Daarnaast valt mijn haar weer enorm uit en begin weer bang te worden voor plekken (Na mijn bevalling ook een periode gehad)
Dus ik begin iets hormonaals te vermoeden.. Herkenbaar voor iemand?
Iedereen veel sterkte!!
Hier gaat het een stuk beter sinds ik dit schooljaar 2 dagen ben gaan werken ipv 3... Ik vond het elke keer zo verschrikkelijk om bij O. weg te moeten. Niet alleen vanwege het niet thuis zijn, maar eigenlijk is mijn werk lichamelijk te zwaar waardoor ik dus na 3 dagen helemaal gesloopt was. Nu nog maar ik heb teminste weer iets aan mijn weekend.. en dus ook wat meer aan 'ons 3'
Wel heb ik op het moment een zelfdisipline onder het vriespunt.. Lijnpoging die kant nog wal raakt en 'savonds veel te lang blijven hangen bij tv/pc omdat ik niet op kan staan. Daarnaast valt mijn haar weer enorm uit en begin weer bang te worden voor plekken (Na mijn bevalling ook een periode gehad)
Dus ik begin iets hormonaals te vermoeden.. Herkenbaar voor iemand?
We'll have love aplenty
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
Ik voel me daar achteraf wel schuldig om, maar nooit op het moment zelf.quote:
Ik heb juist moeite met het niks doen
Het is gewoon nooit goed
Mijn man zei tijdens op onze trouwdag al dat ik 2 kanten heb: een ontzettend gedisciplineerde kant waarin ik als een dolle tekeer ga door het huis en de andere kant is een ontzettend luie want ik kan ook heel goed niks doen.
Een.huilbaby is heel pittig en vraagt een hoop van je relatie.. Althans.. Dat was hier wel.
Amber en Tess waren beide huilbabies...
Amber en Tess waren beide huilbabies...
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Check....quote:
Een.huilbaby is heel pittig en vraagt een hoop van je relatie.. Althans.. Dat was hier wel.
Amber en Tess waren beide huilbabies...
Dat doen wij dus nooit, de kinderen zomaar een dag naar mijn (of zijn) ouders. Ik heb ze vrij regelmatig nodig als oppas voor als ik reis ben en ik voel me echt bezwaard ze tussentijds ook nog eens daar te brengen, tenzij het echt een reden heeft.quote:
Wat wij tegenwoordig vaker doen is een dag in het weekeinde zonder gêne alleen maar op de bank liggen. Kindjes naar opa en oma, en het is weer een beetje zoals tijdens m'n studententijd, toen het eeuwige moeten nog niet bestond. (Er was wel wát moeten, maar niet eeuwig moeten.)
Een jaar geleden gingen we tijdens zo'n dag nog naar de Ikea, aan de slag in het huis, of iets anders nuttigs doen. Nu staan we het onszelf eindelijk toe om het soms allemaal even los te laten. En ik hoop dat we over een tijdje zover zijn dat we op zo'n dag samen gaan lunchen of zo.
We moeten ook nog steeds op zoek naar een oppas voor zomaar eens een avondje weg om die reden.
***
Ik denk dat ik er zo langzamerhand achter kom daar im iets minder zou willen werken. Of, in ieder geval, hele dagen. Ik werk nu twee halve en een hele dagen en mn de halve geven veel onrust. Punt een zijn t nooit halve dagen (onderwijs), punt twee kost t minstens zoveel inspanning als een hele dag werken. Probleem is allleen dat het merendeel van mijn collega's de hele dgn wil werken, dus dan blijven de halve dgn over.....
Ja, dat hadden wij dus ook BE. En ik zou het ook zonde van mijn dag hebben gevonden.
Nu zijn ze eigenlijk nog te jong voor een avond alleen ( geheid herrie in de keet) maar is oudste te oud voor een oppas. Heb je dat weer.
Nu zijn ze eigenlijk nog te jong voor een avond alleen ( geheid herrie in de keet) maar is oudste te oud voor een oppas. Heb je dat weer.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Oh ja, dat lijkt me ook een lastige situatie.
Ik vond het wel heerlijk dat F ook vrij was in de kerstvakantie en we hebben samen genoten van de dagen dat de kinderen naar het kdv waren. Samen een dagje sauna en verder idd wat in huis rommelen.
Ik vond het wel heerlijk dat F ook vrij was in de kerstvakantie en we hebben samen genoten van de dagen dat de kinderen naar het kdv waren.
Samen een dagje sauna en verder idd wat in huis rommelen.
***
Mikoxx dat is idd lastig! Onderwijs is zo met al die bezuinigingen ook al extra slopend nu (Ik zit ook in t onderwijs)...
We'll have love aplenty
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
Ik ben ook zo blij dat dit ons wel lukte. het berusten en het vertrouwen. We kijken er nu soms gewoob al naar uit dat we over een jaar of 3 misschien een keer een kort weekend met elkaar weg kunnen, we houden de toekomst gewoon al een beetje in de gaten, onze kids zijn niet voor altijd zo afhankelijk van ons, en over een jaar of 20 willen wij ook graag samen verder. maar goed, voor nu is uit eten gaan al een uitdaging, prima, kan gebeuren.quote:
Ik zou een jong stel denjaar n ik eerder als adzóes geven dat dat bewaken van "ons" geen issue zou moeten zijn in de begintijd. Je bent moe, je reageert je op elkaar af, je hebt geen zin in seks. Prima, logisch, komt wel weer. Als je daarin kbaby die elke anderhalf uunt berusten en daarop kunt vertrouwen, ben je al zó ver.
Hier gelukkig geen huilbaby, wel een baby die elke anderhalf uur wakker werd snachts. Het is gewoon heel heftig om zo weinig te slapen
. En ik moet gelukkig maar heel weinig van manlief en die heeft dat overgedragen op mij. Wat moet is goed voor nathan zorgen, voor manlief en voor mezelf. En verder gebeurt er op een dag wat er gebeurt en anders is er morgen weer een dag.
Eens, het maakt dat ik mijn plezier erin begin te verliezen :-(quote:
Mikoxx dat is idd lastig! Onderwijs is zo met al die bezuinigingen ook al extra slopend nu (Ik zit ook in t onderwijs)...
Welke hoek onderwijs zit je? Op mijn werk is het idd zo smerig druk doordat hetzelfde werk met minder collega's gedaan moet worden (+ pittige doelgroep)... Voor mij scheelt het gewoon enorm dat het zwaartepunt nu thuis ligt en niet meer op mijn werk.quote:
[..]
Eens, het maakt dat ik mijn plezier erin begin te verliezen :-(
We'll have love aplenty
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
Ik lees jullie verhalen en denk twee dingen:
Wat scheelt me dat misschien wel een hoop werk, een relatie. (En jaja, ik mis uiteraard ook veel en alles enzo ).
En tegelijkertijd komt al het moeten hier wel op mijn schouders. Maar toch ben ik daar meestal heel berustend of gelaten in. Zeker nu de studie afgelopen is (al anderhalf jaar) ervaar ik toch ook veel rust en lambaltijd.
Ik verheug me wel heel concreet op twee dingen. Het eerste is dat de kinderen 's ochtends zelf naar beneden kunnen en ik gewoon zomaar nog een uurtje langer zou kunnen blijven liggen.
En het moment waarop de kinderen alleen thuis kunnen blijven en ik weer eens gewoon maar naar de stad kan fietsen of kan gaan sporten ofzo. Nu is dat dubbele kosten (sport en oppas) en dus onmogelijk.
Wat scheelt me dat misschien wel een hoop werk, een relatie. (En jaja, ik mis uiteraard ook veel en alles enzo
).En tegelijkertijd komt al het moeten hier wel op mijn schouders. Maar toch ben ik daar meestal heel berustend of gelaten in. Zeker nu de studie afgelopen is (al anderhalf jaar) ervaar ik toch ook veel rust en lambaltijd.
Ik verheug me wel heel concreet op twee dingen. Het eerste is dat de kinderen 's ochtends zelf naar beneden kunnen en ik gewoon zomaar nog een uurtje langer zou kunnen blijven liggen.
En het moment waarop de kinderen alleen thuis kunnen blijven en ik weer eens gewoon maar naar de stad kan fietsen of kan gaan sporten ofzo. Nu is dat dubbele kosten (sport en oppas) en dus onmogelijk.
En wat betreft dagtijd voor mezelf, 'leef' ik altijd van vakantie naar vakantie. Al geef ik S, sinds ze naar school gaat, de keuze of ze wil gaan naar de bso. Ik vind dat ze nu ook vakantielambaltijd verdient als ze daar behoefte aan heeft.
En met leef bedoel ik dan niet dat ik in de tussentijd niet leef, maar wel dat ik een bezoekje aan de kapper of een rondje stad voor mezelf uitstel tot de vakanties. Gelukkig werk ik in het onderwijs.
[ Bericht 16% gewijzigd door groofskendezoveelste op 23-01-2013 15:29:37 ]
En met leef bedoel ik dan niet dat ik in de tussentijd niet leef, maar wel dat ik een bezoekje aan de kapper of een rondje stad voor mezelf uitstel tot de vakanties. Gelukkig werk ik in het onderwijs.
[ Bericht 16% gewijzigd door groofskendezoveelste op 23-01-2013 15:29:37 ]
Nu weer regulier basis. Maar weet inmiddels dat mijn hart meer in het begeleiden en coachen ligt, niet in de eerste plaats met de leerlingen zelf, masr met leerkrachten, ouders, ....quote:
[..]
Welke hoek onderwijs zit je? Op mijn werk is het idd zo smerig druk doordat hetzelfde werk met minder collega's gedaan moet worden (+ pittige doelgroep)... Voor mij scheelt het gewoon enorm dat het zwaartepunt nu thuis ligt en niet meer op mijn werk.
Dan hoop ik dat je ooit in die hoek terecht kan komen!.. Ik zelf ben meer van invididuele begeidingen bij leerlingen maar helaas is dat helemaal wegbezuinigd.. Hoop ooit de opleiding Orthopedagogiek te kunnen gaan doenquote:
[..]
Nu weer regulier basis. Maar weet inmiddels dat mijn hart meer in het begeleiden en coachen ligt, niet in de eerste plaats met de leerlingen zelf, masr met leerkrachten, ouders, ....
We'll have love aplenty
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
Lieve Becky, wees niet te hard voor jezelf
Vraag anders eens aan je lief hoe hij er in staat, misschien begrijpt hij het best dat het voor jou te veel is om álles te doen en vindt hij het niet erg om de vaatwasser uit te ruimen ofzoiets. Je bent weliswaar met verlof maar je bent niet voor niets met verlof. je hebt net een kind gekregen en je bent herstellend van een zware buikoperatie. Het is geen luxe vakantie waarin je vooral aan het luieren bent.
Het is met een huilbaby en daarnaast nog een kind niet vol te houden om alles te blijven doen. Door het wel te willen kom je mogelijk behoorlijk met jezelf in de knoop. Is er geen mogelijkheid om iemand twee uurtjes per week te laten komen die de grote grove dingen voor je doet?
Ik ben de tijd met mijn jongste eigenlijk alleen maar doorgekomen door toe te geven aan werkelijk alles. Anders was ik gillend gek geworden. De oudste heeft veel teveel dvd's gekeken naar mijn zin destijds maar ik moest iets, nu zaten we in ieder geval nog min of meer knus met zn drietjes op de bank en was er een vorm van aandacht. Het huishouden heb ik destijds alleen het broodnodige gedaan, een wasje draaien, wc doen, dat soort dingen. Andere dingen heb ik laten gaan. op de héle schaarse momenten dat de jongste sliep heb ik ervoor gekozen om quality time met de oudste door te brengen, even 1-op-1 aandacht. En op de nog veel schaarsere momenten dat de kindjes allebei sliepen heb ik ervoor gekozen om zelf ook te gaan liggen. Jongste huilde in het begin dag en nacht, tot gerust 14-16 uur lang, terugdenkend begrijp ik bijna niet hoe we die tijd door zijn gekomen. Meeveren en je voor houden dat het ooit heus beter gaat was t enige wat we konden doen voor ons gevoel.
Inmiddels gaat het beter, heb ik meer tijd voor school omdat ze 's avonds redelijk slaapt, hoewel ik nog veel 's nachts. Ik heb meer tijd voor het huishouden en om leuke dingen met de meiden te doen. De tijd voor elkaar is er nog steeds weinig, en we hebben ook nog een kind in bed liggen maar goed, de hoeveelheid slaap houdt anders helemaal niet over. Kiezen of kabelen, dat komt wel goed.
We zijn alleen allebei zó vreselijk aan vakantie toe, warmte op je huid, er tussenuit. Maar dat kan niet. Aftellen, nog 2,5 jaar
Vraag anders eens aan je lief hoe hij er in staat, misschien begrijpt hij het best dat het voor jou te veel is om álles te doen en vindt hij het niet erg om de vaatwasser uit te ruimen ofzoiets. Je bent weliswaar met verlof maar je bent niet voor niets met verlof. je hebt net een kind gekregen en je bent herstellend van een zware buikoperatie. Het is geen luxe vakantie waarin je vooral aan het luieren bent.
Het is met een huilbaby en daarnaast nog een kind niet vol te houden om alles te blijven doen. Door het wel te willen kom je mogelijk behoorlijk met jezelf in de knoop. Is er geen mogelijkheid om iemand twee uurtjes per week te laten komen die de grote grove dingen voor je doet?
Ik ben de tijd met mijn jongste eigenlijk alleen maar doorgekomen door toe te geven aan werkelijk alles. Anders was ik gillend gek geworden. De oudste heeft veel teveel dvd's gekeken naar mijn zin destijds maar ik moest iets, nu zaten we in ieder geval nog min of meer knus met zn drietjes op de bank en was er een vorm van aandacht. Het huishouden heb ik destijds alleen het broodnodige gedaan, een wasje draaien, wc doen, dat soort dingen. Andere dingen heb ik laten gaan. op de héle schaarse momenten dat de jongste sliep heb ik ervoor gekozen om quality time met de oudste door te brengen, even 1-op-1 aandacht. En op de nog veel schaarsere momenten dat de kindjes allebei sliepen heb ik ervoor gekozen om zelf ook te gaan liggen. Jongste huilde in het begin dag en nacht, tot gerust 14-16 uur lang, terugdenkend begrijp ik bijna niet hoe we die tijd door zijn gekomen. Meeveren en je voor houden dat het ooit heus beter gaat was t enige wat we konden doen voor ons gevoel.
Inmiddels gaat het beter, heb ik meer tijd voor school omdat ze 's avonds redelijk slaapt, hoewel ik nog veel 's nachts. Ik heb meer tijd voor het huishouden en om leuke dingen met de meiden te doen. De tijd voor elkaar is er nog steeds weinig, en we hebben ook nog een kind in bed liggen
maar goed, de hoeveelheid slaap houdt anders helemaal niet over. Kiezen of kabelen, dat komt wel goed. We zijn alleen allebei zó vreselijk aan vakantie toe, warmte op je huid, er tussenuit. Maar dat kan niet. Aftellen, nog 2,5 jaar
:)
Naar de huisarts gaan! Echt!quote:
Pff wat een hoop verhalen!
Wel heb ik op het moment een zelfdisipline onder het vriespunt.. Lijnpoging die kant nog wal raakt en 'savonds veel te lang blijven hangen bij tv/pc omdat ik niet op kan staan. Daarnaast valt mijn haar weer enorm uit en begin weer bang te worden voor plekken (Na mijn bevalling ook een periode gehad)
Dus ik begin iets hormonaals te vermoeden.. Herkenbaar voor iemand?
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Ik denk dat het in ons geval het wegvallen van een 'hoger doel' is geweest dat ons de das heeft omgedaan. Ik ben altijd zo bezig geweest met de volgende stap (afstuderen, samenwonen, baan, trouwen, huis kopen, kindje) en de weg te bewandelen waarvan ik dacht dat hij van me verwacht werd, dat ik onderweg vergeten ben om me heen te kijken of de volgende stap ook echt de goede stap was. En dan heb je het eindpunt bereikt en dan sta je vol ontzetting te kijken naar de leegte die er over is na jaren achterstallig onderhoud.quote:
[..]
Ik denk dat ik dat nog wel het moeilijkst vind aan het ouderschap. Tevoren had ik natuurlijk ook wel uit tijdschriften begrepen dat je relatie verandert en dat je moet werken aan je relatie (zucht, gaap). Maar ik had nooit verwacht dat iets dat mij en mijn lief met elkaar zou moeten verbinden ons juist uit elkaar kan drijven. En wat het nou precies is? Uiteenlopende visies op het ouderschap, vermoeidheid, drukte, verwachtingen die niet waargemaakt worden, een veranderd lijf, andere prioriteiten, uiteenlopende prioriteiten? Het is lastig te zeggen. We zitten juist aardig op één lijn, maar het heeft vaak gevoeld alsof dat volkomen ondergesneeuwd raakte door de praktische beslommeringen.
Wat ik er moeilijk aan vind is dat het niet als vanzelf gaat, dat de Grote Verbintenis het niet vanzelfsprekend maakt dat we elkaar leuk en lief vinden en voor altijd bij elkaar willen blijven. Dat gevoel dat je hebt in die bevallingskamer, als je kindje er net is en alles alleen om jullie draait, dat gevoel zou ik altijd willen hebben. Nu weet ik dat het een voortdurende opdracht is aan mezelf om dat gevoel naar boven te halen. En op dagen dat de kindjes om 4 uur wakker worden, geen middagdut doen en het avondeten mislukt, is dat niet zo eenvoudig.
Ik vind het treffend wat je zegt over dat gevoel in de verloskamer, want ik herken het niet. Het was fijn tijdens de bevalling, hij heeft me geweldig gesteund , maar het was niet 'wij drieën tegen de wereld". Het was mijn zoon en ik, mijn familie en ik. Dat gevoel van ons was al jaren eerder tussen ons uitgeglipt en we haden dat destijds aan moeten pakken. Maar ja, wat wist ik nou helemaal toen ik begin 20 was. Had ik me dat niet eerder kunnen bedenken? Ik weet het niet. Het kwam eerlijk waar niet in me óp dat ik niet de goede weg volgde, dat dit het ook wel eens niet zou kunnen zijn.
Ik probeer nu los te laten hoe het hoort en te doen waar mijn hart ligt. Mijn zoon komt op de eerste plaats maar verder doe ik wat goed voor míj. Ik probeer een nieuwe relatie op te bouwen, en dat is niet altijd makkelijk; we wonen ver uit elkaar, ik werk 4 dagen en zorg een groot deel van de tijd alleen voor een dreumes (en dat geeft het feit dat het met het een vrouw is ook nog weer een heel nieuwe dimensie an hoe je met elkaar om gaat
). Het kost veel tijd en energie, maar ik merk daardoor ook heel veel ik op dat vlak heb laten liggen de laatste jaren en die fout wil ik niet nog eens maken.
I'm not troubled or sad, I'm just ready for bed.
Groof, soms lijkt me dat zo heerlijk... Geen partner! Dat betekent nl ook geen ergernissen over dingen die niet of 'niet goed' gedaan worden.
Ik illustreer dat altijd met de vuilnisbak buiten zetten. Daar had ik nooit moeite mee toen ik alleen woonde. Maar nu heb ik er ten eerste geen zin in en ten tweede is het zijn taak dus is het stom als hij het vergeet...
Maar goed, dingen wel kunnen delen is ook wel prettig hoor.
Dat betekent nl ook geen ergernissen over dingen die niet of 'niet goed' gedaan worden.Ik illustreer dat altijd met de vuilnisbak buiten zetten. Daar had ik nooit moeite mee toen ik alleen woonde. Maar nu heb ik er ten eerste geen zin in en ten tweede is het zijn taak dus is het stom als hij het vergeet...
Maar goed, dingen wel kunnen delen is ook wel prettig hoor.
***
Ooooh, herkenbaar van dat vuilnis, hahahaquote:
Groof, soms lijkt me dat zo heerlijk... Geen partner!
Ik illustreer dat altijd met de vuilnisbak buiten zetten. Daar had ik nooit moeite mee toen ik alleen woonde. Maar nu heb ik er ten eerste geen zin in en ten tweede is het zijn taak dus is het stom als hij het vergeet...
Maar goed, dingen wel kunnen delen is ook wel prettig hoor.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Het grote verschil is natuurlijk wel dat ik er alleen aan begonnen ben. Niemand heeft mij verlaten, er is niks stukgelopen sinds de kinderen er zijn, en dat ik wellicht veranderd ben, merken de kinderen toch niet, want die kenden mij niet voorheen .
.
Toen ik vanochtend een kledingkast op mijn zoons kamer aan het verplaatsen was en weer moest vastzetten aan de muur, baalde ik toch wel flink hoor. Ik vind dat soort dingen nl ook niet mijn taak. Maar ja.
De vuilinis vind ik eigenlijk ook niet mijn taak.
De vuilinis vind ik eigenlijk ook niet mijn taak.
Herkenbaar! Ik vind het enerzijds heerlijk, alles op mijn eigen manier doen en in mijn tempo. Maar af en toe is het gewoon ruk dat er geen back up is. Dan sta ik weer vloekend en tierend iets in elkaar te klussen wat natuurlijk niet lukt en dan denk ik `laat maar ik wacht wel tot m´n vent thuiskomt... oh nee`quote:
Toen ik vanochtend een kledingkast op mijn zoons kamer aan het verplaatsen was en weer moest vastzetten aan de muur, baalde ik toch wel flink hoor. Ik vind dat soort dingen nl ook niet mijn taak. Maar ja.
De vuilinis vind ik eigenlijk ook niet mijn taak.
I'm not troubled or sad, I'm just ready for bed.
Ik denk dat dat wel een essentieel verschil is, dat jij er alleen aan begonnen bent. Als je gewend bent om dingen samen te doen, en er valt er een weg, is dat een grote aanpassing praktisch gezien, nog daargelaten dat je er veel verdriet en narigheid van kunt hebben.quote:
Het grote verschil is natuurlijk wel dat ik er alleen aan begonnen ben. Niemand heeft mij verlaten, er is niks stukgelopen sinds de kinderen er zijn, en dat ik wellicht veranderd ben, merken de kinderen toch niet, want die kenden mij niet voorheen
Dat gezegd hebbende: ik vind het dan wel weer bewonderenswaardig dat je die keuze hebt gemaakt en het er zo goed af brengt!
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat is hier nu ook eigenlijk een 'probleem', ik sta vrijwel altijd alleen voor het reilen en zeilen hier in huis. N. heeft sinds vorig jaar een baan waardoor hij gemiddeld 16 uur per dag werkt. De weekenden gebruikt hij om te socializen en te sporten; als hij dan thuis is is hij te moe om ook maar iets met ons te ondernemen. Door dit alles ben ik heel zelfstandig geworden, maar werd ik tegelijkertijd ook opgesloten in mijn eigen huis.
Ik merk, nu dat hij noodgedwongen thuis zit, dat ik hem niet om me heen kan verdragen, ik ben zo gewend aan het alleen zijn. Ik vlieg tegen de muren omhoog omdat ik niet kan doen wat ik wil omdat hij me op m'n huid zit, constant om aandacht vraagt etc.
Morgen de eerste therapiesessie met hem. Ik ga er maar blanco in, we zien wel waar dit allemaal eindigt.
Ik merk, nu dat hij noodgedwongen thuis zit, dat ik hem niet om me heen kan verdragen, ik ben zo gewend aan het alleen zijn. Ik vlieg tegen de muren omhoog omdat ik niet kan doen wat ik wil omdat hij me op m'n huid zit, constant om aandacht vraagt etc.
Morgen de eerste therapiesessie met hem. Ik ga er maar blanco in, we zien wel waar dit allemaal eindigt.
Veel sterkte morgen NTS
Voor de haaruitval heb ik alweer 2x op de stoep gestaan... geen oorzaak te vinden en nog niet erg genoeg om er nu weer iets mee te gaan doen (vorige keer dermatoloog.. bleek het ijzertekort, dat is het nu niet)
Wat denk jij dan? Klinkt het als een logische combi? pas nu door het lezen in dit topic link ik het evt aan elkaar...quote:
Voor de haaruitval heb ik alweer 2x op de stoep gestaan... geen oorzaak te vinden en nog niet erg genoeg om er nu weer iets mee te gaan doen (vorige keer dermatoloog.. bleek het ijzertekort, dat is het nu niet)
We'll have love aplenty
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
We'll have joys outnumberd
We'll share perfect moments
You and Me
FR, haha, ik moet vooral lachen als ik denk aan dat de kinderen voor jou de deur al open hadden gedaan, terwijl ik nog in de schuur aan het zoeken was naar die klem. Ik heb nog gezocht vandaag, maar kan hem niet vinden. Als ik hem nog tegenkom laat ik het je uiteraard meteen weten. heb je voorlopig een oplossing gevonden? Is je kleine alweer beter?
En heel erg lief, je oppasaanbod, maar ik heb oppashulp hoor (betaald, maar ook onbetaald, als echt nodig).
En Miss .
En heel erg lief, je oppasaanbod, maar ik heb oppashulp hoor (betaald, maar ook onbetaald, als echt nodig).
En Miss
.
NTS, succes met de relatietherapie. Ik hoop dat het jullie zal helpen, dat jullie ergens diep van binnen allebei nog openstaan voor elkaar.
quote:
Toen ik vanochtend een kledingkast op mijn zoons kamer aan het verplaatsen was en weer moest vastzetten aan de muur, baalde ik toch wel flink hoor. Ik vind dat soort dingen nl ook niet mijn taak. Maar ja.
De vuilinis vind ik eigenlijk ook niet mijn taak.
Dat kasten versjouwen en in elkaar zetten etc. is dan weer net wel mijn taak, eentje die ik graag doe zelfs.
***
NTS, heel veel sterkte en succes met de therapie.
Ik weet niet hoe blij ik zou zijn met een 16u/pd baan ook zonder kinderen hoor! Dan kan je net zo goed niet samen een leven hebben wmb...
Ik weet niet hoe blij ik zou zijn met een 16u/pd baan ook zonder kinderen hoor!
Dan kan je net zo goed niet samen een leven hebben wmb...
***
NTS, wat naar. Je schrijft dat je je niet gehoord voelt en ik denk -en hoop- dat een therapeut juist daar verandering in kan brengen. Sterkte.
Je schrijft dat je je niet gehoord voelt en ik denk -en hoop- dat een therapeut juist daar verandering in kan brengen. Sterkte.
In some cases, resentment can result simply from being on the receiving end of good arguments. Collini
How much more precious is a little humanity than all the rules in the world.Piaget
How much more precious is a little humanity than all the rules in the world.Piaget
Ze is nog niet beter. En ik vond het vanmiddag echt heel koud. Ze knapt wel goed op nu ik nog.quote:
FR, haha, ik moet vooral lachen als ik denk aan dat de kinderen voor jou de deur al open hadden gedaan, terwijl ik nog in de schuur aan het zoeken was naar die klem. Ik heb nog gezocht vandaag, maar kan hem niet vinden. Als ik hem nog tegenkom laat ik het je uiteraard meteen weten. heb je voorlopig een oplossing gevonden? Is je kleine alweer beter?
En heel erg lief, je oppasaanbod, maar ik heb oppashulp hoor (betaald, maar ook onbetaald, als echt nodig).
En Miss
Ik herken me heel erg in het verhaal van NTS. Ronny werkte altijd al veel en op vervelende tijden (hij is kok, dus begon in de late ochtend/begin middag en kon tot na middernacht doorgaan). Ik werk, nu we er twee hebben, 30u pw. Haal dan snel de kindjes op, loop met hun naar huis en doe daar het avondprogramma. Daarna nog het huishouden, en ergens tussendoor moeten er ook nog boodschappen gedaan worden. We hebben geen auto, dus dat is ook al onhandig en Noah sliep 16 maanden lang niet langer als 3u achter elkaar. Ik heb zovaak om hulp gevraagd, maar daar was geen mogelijkheid voor. Ronny leeft voor zijn werk. Dat wist ik, maar dat de kindjes daar ook voor moeten wijken vind ik heel lastig.
Ik kon nooit wat voor mezelf doen, want hij was er niet en Noah sliep niet door, dus een oppas wilde ik niet. Ik ging wel heel ver in het mezelf wegcijferen. Ik kocht bijv. ook niet graag spullen voor mezelf. Dan voelde ik me schuldig. Terwijl ik met mijn 30u net zoveel geld binnenbreng als hij met zn fulltime baan. Helemaal niet nodig dus eigenlijk om me schuldig te voelen. De laatste twee weken was ik juist meer bezig tijd voor mezelf vrij te maken. Dat moest dan weliswaar om 6u 's ochtends, maar ik kon tenminste wat voor mezelf doen. En dat maakt nu weer dat ik me schuldig voel en denk dat het daar aan ligt dat hij nu gegaan is.
Gister kreeg ik te horen dat hij expres op het werk bleef als hij klaar was, maar wist dat de kindjes nog wakker waren als hij thuis zou zijn. Dat was 'm dan te veel. En zoiets maakt me heel erg verdrietig. Ik ben het ook wel eens zat, maar ondanks alles zijn ze het beste wat me is overkomen.
Zonet belde hij Lotte met de vraag of ze over twee weekjes bij hem kwam slapen. Blijkbaar heeft hij dus een huisje gevonden. En ondanks dat ik diep van binnen denk dat het beter is zo, zou ik het liefst aan zn voeten vallen om te smeken of hij terug komt. Dit voelt zo onwijs definitief en dat maakt me heel erg verdrietig.
Ik ben heel erg dankbaar voor al mijn lieve vrienden en collegas hier. Mijn moeder komt ook vrijdag, dus aan meelevende mensen en zorgende mensen geen gebrek. Maar toch. Ik ben verdorie 24 en nu zit ik in mn eentje in Duitsland met twee kleine kindjes, met een afgebroken studie. Zo had ik me mijn leven überhaupt niet voorgesteld..
Ik kon nooit wat voor mezelf doen, want hij was er niet en Noah sliep niet door, dus een oppas wilde ik niet. Ik ging wel heel ver in het mezelf wegcijferen. Ik kocht bijv. ook niet graag spullen voor mezelf. Dan voelde ik me schuldig. Terwijl ik met mijn 30u net zoveel geld binnenbreng als hij met zn fulltime baan. Helemaal niet nodig dus eigenlijk om me schuldig te voelen. De laatste twee weken was ik juist meer bezig tijd voor mezelf vrij te maken. Dat moest dan weliswaar om 6u 's ochtends, maar ik kon tenminste wat voor mezelf doen. En dat maakt nu weer dat ik me schuldig voel en denk dat het daar aan ligt dat hij nu gegaan is.
Gister kreeg ik te horen dat hij expres op het werk bleef als hij klaar was, maar wist dat de kindjes nog wakker waren als hij thuis zou zijn. Dat was 'm dan te veel. En zoiets maakt me heel erg verdrietig. Ik ben het ook wel eens zat, maar ondanks alles zijn ze het beste wat me is overkomen.
Zonet belde hij Lotte met de vraag of ze over twee weekjes bij hem kwam slapen. Blijkbaar heeft hij dus een huisje gevonden. En ondanks dat ik diep van binnen denk dat het beter is zo, zou ik het liefst aan zn voeten vallen om te smeken of hij terug komt. Dit voelt zo onwijs definitief en dat maakt me heel erg verdrietig.
Ik ben heel erg dankbaar voor al mijn lieve vrienden en collegas hier. Mijn moeder komt ook vrijdag, dus aan meelevende mensen en zorgende mensen geen gebrek. Maar toch. Ik ben verdorie 24 en nu zit ik in mn eentje in Duitsland met twee kleine kindjes, met een afgebroken studie. Zo had ik me mijn leven überhaupt niet voorgesteld..
Lotte!
Noah!
Noah!
Heel veel succes NTS. Wij hebben ooit een intakegesprek gehad en ik vond het heel fijn. Die mevrouw oordeelde niet, maar bood ons handvatten om het gesprek aan te gaan en hielp opweg. Ik vond het ook fijn dat je dan daarna thuis wat stof wat om over na te denken en over verder te praten. Ronny wilde helaas na die ene keer niet meer. Ik was graag nog terug gegaan.
Lotte!
Noah!
Noah!
Linda, hoe kan hij nou last hebben van het feit dat jij om 06.00 's ochtends iets voor jezelf deed? Ga jezelf niet gek lopen maken met dat soort gedachten. Fijn dat er mensen zijn die je helpen, maar dat het verder gewoon niet is wat je je had voorgesteld is natuurlijk logisch
Al die hormonenverhalen hier, herkenbaar soms. En slaapproblemen ook. Ik kan goed tegen weinig slaap, ik kan er alleen niet tegen als ik 's avonds niet ook wat tijd voor mezelf heb. Ik werd zo verschrikkelijk chagrijnig toen Job niet meer ging slapen. Ik ben nog elke avond blij met de melatonine, want daardoor ligt hij op tijd in bed. En regelmatig zit ik om 04.00 's nachts alweer met hem beneden, maar dat kan ik veel beter hebben dan toen hij om 22.00 's avonds nog aan me heen aan het stuiteren was.
Al die hormonenverhalen hier, herkenbaar soms. En slaapproblemen ook. Ik kan goed tegen weinig slaap, ik kan er alleen niet tegen als ik 's avonds niet ook wat tijd voor mezelf heb. Ik werd zo verschrikkelijk chagrijnig toen Job niet meer ging slapen. Ik ben nog elke avond blij met de melatonine, want daardoor ligt hij op tijd in bed. En regelmatig zit ik om 04.00 's nachts alweer met hem beneden, maar dat kan ik veel beter hebben dan toen hij om 22.00 's avonds nog aan me heen aan het stuiteren was.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
NTS ik kan me iets bij voorstellen hoor..als jij gewend bent om alles te doen en ineens krijg je commentaar..ja daar word je niet blij van..
Linda echt verdrietig waarom is hij zo? ik bedoel zonder overleggen, alles in zijn eentje besluiten
Linda echt verdrietig
waarom is hij zo? ik bedoel zonder overleggen, alles in zijn eentje besluiten
**human milk for human babies**
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter don't mind.
Linda ik hoop dat je over een tijdje daadwerkelijk de rust weet te vinden die je beschrijft in het ''t is beter zo', dat het niet alleen maar een cliché blijft dat je als mantra gebruikt opdat het misschien ooit waar wordt. Het is gewoon ook heel erg kut. En natuurlijk had je je leven anders voorgesteld, maar ik weet zeker dat jij dit om kan toveren tot een leven dat misschien nog wel veel toffer is dan je had kunnen voorstellen. Je bent een geweldige moeder, een heel leuk lief mens, en hoewel ik probeer om niet te bashen want dat wil je niet horen, wil ik toch even benadrukken dat je beter verdient dan iemand die nog-even-liever-niet-naar-huis wil.
ik hoop dat je over een tijdje daadwerkelijk de rust weet te vinden die je beschrijft in het ''t is beter zo', dat het niet alleen maar een cliché blijft dat je als mantra gebruikt opdat het misschien ooit waar wordt. Het is gewoon ook heel erg kut. En natuurlijk had je je leven anders voorgesteld, maar ik weet zeker dat jij dit om kan toveren tot een leven dat misschien nog wel veel toffer is dan je had kunnen voorstellen. Je bent een geweldige moeder, een heel leuk lief mens, en hoewel ik probeer om niet te bashen want dat wil je niet horen, wil ik toch even benadrukken dat je beter verdient dan iemand die nog-even-liever-niet-naar-huis wil.
Dit, en het feit dat ik jarenlang een alleenstaande moeder ben geweest die het ondanks fysieke problemen eigenlijk redelijk goed gered heeft met haar kind maakt mij geen makkelijke partner...quote:
Groof, soms lijkt me dat zo heerlijk... Geen partner!
Ik illustreer dat altijd met de vuilnisbak buiten zetten. Daar had ik nooit moeite mee toen ik alleen woonde. Maar nu heb ik er ten eerste geen zin in en ten tweede is het zijn taak dus is het stom als hij het vergeet...
Maar goed, dingen wel kunnen delen is ook wel prettig hoor.
Dames, heel veel sterkte, dat soort dingen hakken er behoorlijk in.
En je kunt altijd meer dan je vantevoren dacht
Pffff :-( here we go again, and again, and again, and ... :-( Alweer de derde nacht op rij :-( . Zo kom ik er nooit hoor :-(.
Dames wat een heftige verhalen hier .. ik schrik ervan. Ik wil jullie allemaal echt heel veel kracht toe wensen in alles. Dat er ooit betere tijden voor jullie mogen aanbreken.
Ik heb echt onderschat hoe heftig het krijgen van kinderen kan zijn voor jezelf.. voor je relatie. Jullie verhalen doen mij de ogen openen hoor.
Ik heb echt onderschat hoe heftig het krijgen van kinderen kan zijn voor jezelf.. voor je relatie. Jullie verhalen doen mij de ogen openen hoor.
quote:
Pffff :-( here we go again, and again, and again, and ... :-( Alweer de derde nacht op rij :-( . Zo kom ik er nooit hoor :-(.
herkenbaar,hele nachten lig ik plafond te turen.Ik pak nu vaak een boek.
Sterkte voor de relatie perikelen!
Herinnering is een vorm van ontmoeting.
Succes vandaag NTS!
voor de slapeloze nachten
S is nog ziek en
heeft zijn oefening niet af kunnen maken, is eerder thuis gekomen. Gisteravond en vannacht was het 'druk' en hij een beetje humeurig door slaap tekort, sprak wel zijn respect naar me uit. Vond ik erg lief. Hij kan nu even bijslapen ik was toch wakker (hoorde S mopperen beneden, vind het lastig om dan te slapen)
Het is wel moeilijk om 'opgesloten' te zitten in je eigen huis, je baby niet kunt geven wat je wilt (samen op pad bijv) en afhankelijk te zijn van anderen. Volgende week zit ik een jaar thuis..
Vriend vond het knap dat ik nog vrolijk kon zijn, maar wat moet je anders?
Vanmiddag naar de Arbo..
voor de slapeloze nachtenS is nog ziek en
heeft zijn oefening niet af kunnen maken, is eerder thuis gekomen. Gisteravond en vannacht was het 'druk' en hij een beetje humeurig door slaap tekort, sprak wel zijn respect naar me uit. Vond ik erg lief. Hij kan nu even bijslapen ik was toch wakker (hoorde S mopperen beneden, vind het lastig om dan te slapen)Het is wel moeilijk om 'opgesloten' te zitten in je eigen huis, je baby niet kunt geven wat je wilt (samen op pad bijv) en afhankelijk te zijn van anderen. Volgende week zit ik een jaar thuis..
Vriend vond het knap dat ik nog vrolijk kon zijn, maar wat moet je anders?
Vanmiddag naar de Arbo..
Hè bah, wat een hoop narigheid lees ik hier. Sterkte allemaal!
Sommige dingen zijn herkenbaar, andere gelukkig niet. Maar hier natuurlijk ook een relatie met z'n ups en downs (welke relatie heeft dat niet). Wel interessant om te lezen hoe ieder daar z'n eigen weg in vindt (en soms helaas er niet samen uitkomen).
Ik ben wel blij dat mijn man en ik er tot nu toe altijd samen goed uitkomen. We hebben een heftige periode gehad toen onze 2e net geboren was (ondertussen is ze 9 jaar). Mijn man zat overspannen thuis toen ze 1 mnd. oud was. Hij was erg overprikkeld en kon niet tegen drukte/teveel geluid (en dan heb je een baby en een peuter rondlopen). Ik probeerde de boel zo rustig mogelijk te houden, maar dat was best zwaar. Wat ik in die tijd het meeste miste waren juist de gesprekken met hem. Ik kon niet tegen hem klagen, want dan schoot hij in de verdediging, terwijl ik gewoon van me af wilde praten. Dus zei ik maar niets en kon mijn ei niet bij hem kwijt (wel bij m'n familie, gelukkig).
Toen heb ik wel gedacht dat ik beter af zou zijn zonder hem, dan had ik de emotionele druk die hij meebracht er niet bij en de praktische dingen deed ik toen toch alleen. Maar gelukkig ben ik toen nog wel zo nuchter gebleven dat het toen dan wel niet zo'n fijne situatie was, maar dat ik juist dat hij er 'emotioneel' niet voor mij was het zwaarste vond. En dat dat wel weer beter zou gaan worden. Bovendien zijn we getrouwd en vind ik juist in dat soort situaties dat je voor elkaar moet blijven vechten. Tegenslagen horen erbij in een huwelijk, dan komt het aan op trouw.
Gelukkig gaat het hier nu al jaren goed, mijn man is goed opgeknapt en ik ook ondertussen. Toen hij opknapte knapte ik af, hoewel ik dat zelf niet zo goed doorhad/-heb. Volgens anderen ben ik ook overspannen geweest en ik denk dat het best zou kunnen.
Sommige dingen zijn herkenbaar, andere gelukkig niet. Maar hier natuurlijk ook een relatie met z'n ups en downs (welke relatie heeft dat niet). Wel interessant om te lezen hoe ieder daar z'n eigen weg in vindt (en soms helaas er niet samen uitkomen).
Ik ben wel blij dat mijn man en ik er tot nu toe altijd samen goed uitkomen. We hebben een heftige periode gehad toen onze 2e net geboren was (ondertussen is ze 9 jaar). Mijn man zat overspannen thuis toen ze 1 mnd. oud was. Hij was erg overprikkeld en kon niet tegen drukte/teveel geluid (en dan heb je een baby en een peuter rondlopen). Ik probeerde de boel zo rustig mogelijk te houden, maar dat was best zwaar. Wat ik in die tijd het meeste miste waren juist de gesprekken met hem. Ik kon niet tegen hem klagen, want dan schoot hij in de verdediging, terwijl ik gewoon van me af wilde praten. Dus zei ik maar niets en kon mijn ei niet bij hem kwijt (wel bij m'n familie, gelukkig).
Toen heb ik wel gedacht dat ik beter af zou zijn zonder hem, dan had ik de emotionele druk die hij meebracht er niet bij en de praktische dingen deed ik toen toch alleen. Maar gelukkig ben ik toen nog wel zo nuchter gebleven dat het toen dan wel niet zo'n fijne situatie was, maar dat ik juist dat hij er 'emotioneel' niet voor mij was het zwaarste vond. En dat dat wel weer beter zou gaan worden. Bovendien zijn we getrouwd en vind ik juist in dat soort situaties dat je voor elkaar moet blijven vechten. Tegenslagen horen erbij in een huwelijk, dan komt het aan op trouw.
Gelukkig gaat het hier nu al jaren goed, mijn man is goed opgeknapt en ik ook ondertussen. Toen hij opknapte knapte ik af, hoewel ik dat zelf niet zo goed doorhad/-heb. Volgens anderen ben ik ook overspannen geweest en ik denk dat het best zou kunnen.
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
