OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Het respect voor de ouderen is al heel lang weg al tig jaar niets nieuws en het word steeds erger.quote:Op donderdag 25 oktober 2012 14:11 schreef Worteltjestaart het volgende:
Ah, ja, maar dát is de nuance die je niet geeft als je meteen protesteert tegen een opmerking 'geen handtastelijkheden'
Ik vraag me trouwens af of 'de moderne ouder' gemiddeld genomen wel zo kwaad wordt als kindlief straf krijgt. Ik ben van mening dat dat zeker voorkomt, maar (gelukkig) nog altijd de uitwassen zijn.
Al sinds mensenheugenis klaagt de oudere generatie altijd over de jongere, maar wordt het per saldo echt erger, of wordt er gewoon meer aandacht aan besteed?
When your drunk the old woman tastes like a virgin... Crap!
Als het toch al weg is kan het ook niet erger worden.
In plaats van een loze opmerking te plaatsen, moet je wel even met onderbouwing komen.
In plaats van een loze opmerking te plaatsen, moet je wel even met onderbouwing komen.
[b]Op <a href="http://forum.fok.nl/topic/2422880/2/50#p176814828" target="_blank" >maandag 29 januari 2018 10:31</a> schreef richolio het volgende:[/b]
Kijk even naar de post van worteltjestaart en neem het goed in je op.
Kijk even naar de post van worteltjestaart en neem het goed in je op.
Dat werkt echt 2 kanten op, als ouderen de jeugd zonder respect behandelen dan krijgen ze dat ook terug.quote:
[..]
Het respect voor de ouderen is al heel lang weg al tig jaar niets nieuws en het word steeds erger.
En de oudjes van nu hebben ook de volgende generaties opgevoed dus dan ligt bij de oudjes van nu dan toch ook schuld? Net als dat mijn moeder nu bij de 55+ers hoort en ze wel kan klagen over de generatie die nu kinderen krijgt maar zij en haar vrienden, vriendinnen hebben onze generatie opgevoed.
Dus dat betekent dat ouderen de jeugd vroeger ook met meer respect behandelden?quote:Op donderdag 25 oktober 2012 14:18 schreef Pvoesss het volgende:
[..]
Dat werkt echt 2 kanten op, als ouderen de jeugd zonder respect behandelen dan krijgen ze dat ook terug.
Net als dat mijn moeder nu bij de 55+ers hoort en ze wel kan klagen over de generatie die nu kinderen krijgt maar zij en haar vrienden, vriendinnen hebben onze generatie opgevoed.
Ik denk dat dat te makkelijk is. Er is wel degelijk iets mis met hoe jongeren omgaan met andere (oudere) mensen en dat komt naar mijn mening wel degelijk door ouders. Misschien wel omdat ouders te veel respect hebben voor kinderen en hun wensen.
Op vrijdag 15 januari 2016 23:58 schreef Ajacied422 het volgende:
Feitelijk heeft Shreyas gewoon gelijk.
Feitelijk heeft Shreyas gewoon gelijk.
Het zal jou ongetwijfeld aan je reet roesten, maar een jaar of 5/6 geleden woonde ik in een "Vogelaarwijk" in een 10-hoogflat. Een jochie op de eerste verdieping, van een jaar of 3 oud, riep naar iedereen die het horen wilde dat hij een slot had gekregen. Een slot voor zijn fietsje. Ook toen al was ik onder de indruk : de één gaapt bij een PlayStation3, de ander vindt een 'echt slot' wereldnieuws.quote:
[..]
Mijn neefje van 6 zou bijna een Ipad krijgen voor zijn verjaardag, uiteindelijk is het een netbook geworden dit was namelijk echt nodig voor zijn ontwikkeling! Hij pakte het computeren namelijk zo goed op als hij op de laptop van papa zat
Het vervelende verwende etterbakje zegt niet eens dankjewel als je een cadeau geeft, als het cadeau hem niet aan staat wordt het gewoon in de hoek geflikkerd. Maargoed... deze kleine prins is dan ook de baas thuis
Toen zijn ouders vertelde dat ze naar Disney gingen werd hij boos omdat hij Mickey mouse niet leuk vond
And if I could choose the world around me, the world I'd choose would all revolve 'round you
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
mijn ervaring is dat ouderen héél lomp zijn! Voordringen bij de supermarkt, kinderen volledig onder de voet lopen en dan niks zeggen, amechtig achter je staan zuchten als je je boodschappen aan het inpakken bent (en je toch al 4 mensen voor hebt laten gaan, maar ja, je moet zelf toch ook eens aan de beurt zijn)quote:
[..]
Dus dat betekent dat ouderen de jeugd vroeger ook met meer respect behandelden?
Ik denk dat dat te makkelijk is. Er is wel degelijk iets mis met hoe jongeren omgaan met andere (oudere) mensen en dat komt naar mijn mening wel degelijk door ouders. Misschien wel omdat ouders te veel respect hebben voor kinderen en hun wensen.
Vooralsnog vind ik de jongeren die ik zie uitermate correct en beleefd tegen ouderen (daarmee bedoel ik bejaarden) en diezelfde ouderen dus lomp.
Verbeterpunt vind ik jongeren tegen 'ouders' dus mensen van de leeftijd van hun ouders. Ze laten zich maar slecht corrigeren bij overlast. Maar volgens mij is ook dat van alle tijden.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ik denk soms dat het een tegenreactie is op hoe deze ouders ooit in de jaren 80 zelf opgevoed zijn. Iets te nonchalant misschien waardoor ze zelf nu alles goed willen doen voor hun eigen kind. Terwijl een kind een buil laten vallen soms ook juist goed is. Laat ze maar lekker buiten spelen en vies worden.
Respect van ouderen en solidariteit voor jongeren is ook ver te zoeken... toevallig.quote:
[..]
Het respect voor de ouderen is al heel lang weg al tig jaar niets nieuws en het word steeds erger.
Wat een onzin. Ik zie juist ontzettend veel respect voor ouderen om me heen. Ligt denk ik ook aan het milieu waarin je je begeeft. We zijn niet allemaal omringt door asociale paupers en Marokkanen.quote:
[..]
Het respect voor de ouderen is al heel lang weg al tig jaar niets nieuws en het word steeds erger.
Dit inderdaad, al zwetend vliegen de moeders voorbij op de fiets om na afloop van de blokfluitles, de pianoles van 16:30 nog op de valreep te kunnen bijwonen. Om vervolgens na het avondeten alvast wat woordjes Frans, Duits en een beetje Latijn te reciteren zodat ze straks overkomen als kleine allesweters met bovenmenselijke gaven, waarvoor het Gymnasium eigenlijk nog te min zal zijn.quote:
[..]
De prestaties van een kind lijken ouders tegenwoordig wel als statussymbool te zien. Hun prins of prinsesje is altijd overal het beste zijn, loopt overal in voorop en is zeer speciaal. Iedereen moet dit horen bij gelegenheden of je nu wil of niet.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
De ouders van de 1970-80-ers hadden het ook een heel stuk makkelijker!
I'm so glamourous I piss glitter!
Dat is helemaal een kletsverhaal want reken maar, dat toen de Dolle Mina's e.d.(in uiterste progressief Nederland) hun hoogtij dagen hadden en de jeugd van toen rebelser en meer vrijgevochten was dan wat je nu ziet rondlopen.
Waren de dolle mina's niet de jeugd in die tijd van de dolle mina's? ik ben nu ouder, en mijn moeder was een dolle mina.quote:Op zondag 28 oktober 2012 14:16 schreef Iwanius het volgende:
Dat is helemaal een kletsverhaal want reken maar, dat toen de Dolle Mina's e.d.(in uiterste progressief Nederland) hun hoogtij dagen hadden en de jeugd van toen rebelser en meer vrijgevochten was dan wat je nu ziet rondlopen.
Dusch.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
De moeder van die Lorenzo T die Babel bedreigde is weer hét voorbeeld van de moderne ouder. Zoon bedreigd iemand, moeder doet aangifte tegen Babel. Ja mensen, want 'mijn kind is niet zo, wij zijn slachtoffer'.
Waar aangifte tegen gedaan is, is het door die Babel op Twitter zetten van persoonlijke NAW gegevens van die knoepert. En terecht want zo werkt dat niet (behalve op Geen Stijl). Daarnaast lees ik in het persbericht nog aardig wat zelfkritiek (de moeder noemt het "een hele domme actie van een hele domme puber" oid) en zeker niks in de trant van 'mijn kind is niet zo'. Het was een hele domme rascistische opmerking maar niks erger dan wat je in het weekend in een kroeg kunt horen over negers, homo's of andere minderheden.quote:
De moeder van die Lorenzo T die Babel bedreigde is weer hét voorbeeld van de moderne ouder. Zoon bedreigd iemand, moeder doet aangifte tegen Babel. Ja mensen, want 'mijn kind is niet zo, wij zijn slachtoffer'.
Dat is ook een beetje het probleem: al die uitvergrotingen. Eén incident en een berichtje in de Telegraaf -> brandstapel. Kind steekt fikkie? Heropvoeden die pyromaan. Schreeuwers in de supermarkt? Het land uit dat tuig, hoe durven ze.
Met een niet bestaand wetboek in de hand (waar menig moslim jaloers op zou zijn qua straffen) iedereen veroordelen die ook maar een mm uit de maat loopt.
Welke NAW?? Hij heeft alleen zijn ping online gezet, en die stond al vermeld in zijn twitteraccount.quote:Op maandag 29 oktober 2012 10:11 schreef Luigi het volgende:
[..]
Waar aangifte tegen gedaan is, is het door die Babel op Twitter zetten van persoonlijke NAW gegevens van die knoepert. En terecht want zo werkt dat niet (behalve op Geen Stijl). Daarnaast lees ik in het persbericht nog aardig wat zelfkritiek (de moeder noemt het "een hele domme actie van een hele domme puber" oid) en zeker niks in de trant van 'mijn kind is niet zo'. Het was een hele domme rascistische opmerking maar niks erger dan wat je in het weekend in een kroeg kunt horen over negers, homo's of andere minderheden.
De moeder liegt.
Ouders zijn soms nog een beetje ouderwets. Kinderen moeten zich nu eenmaal leren verdedigen anders wordt het niks met ze in deze maatschappij. Allemaal door de media van tegenwoordig die er de druk op zet en ouders weten zich er geen raad mee.
mag ik ook meepraten als niet-ouder maar wel met wat eigen ervaringen?
2 huizen verderop woont een stel van onze leeftijd waarbij het erg duidelijk is dat zij geheel conform de huidige opvoeding liever vriendjes zijn van hun kinderen dan ouders, dus het opvoeden graag aan anderen overlaten.
Kinderen komen geregeld bij anderen ongevraagd over de vloer of in de tuin en daar wordt altijd door de ouders op gereageerd met 'als je er last van hebt dan moet je het maar tegen ze zeggen hoor'.
oftewel, niet hun eigen kinderen aanleren dat het niet netjes is om zomaar ongevraagd bij iemand de keuken binnen te lopen maar het die mensen zelf laten zeggen, dat vind ik al apart.
die paar keer dát je dan dus tegen 1 van de 2 ukken iets roept over; en nu vertrekken want je kunt niet zomaar ongevraagd bij mensen naar binnen lopen of hun spullen pakken ofzo dan rent uk dus gelijk brullend naar huis toe en heb je daarna de ouders op de stoep om verhaal te halen over waarom je hun uk aan het huilen hebt gemaakt.
ergste van al is dus dat uk er dan zelf bij staat terwijl ouders verhaal halen, dus het signaal dat de kinderen krijgen is; gewoon doen waar je zin in hebt, respectloos naar anderen toe en als ze het er niet mee eens zijn ren je gewoon huilend naar je ouders.
deze kinderen zijn dus inmiddels de draken van de straat en nergens meer welkom omdat ze het woord Nee niet kennen en het ze ook niet wordt bijgebracht door de ouders.
wat voor volwassen zullen deze kinderen worden later vraag ik mij wel eens af.
maar het probleem van liever vriendjes zijn ipv ouders zie je wel vaker tegenwoordig dan jaren geleden.
2 huizen verderop woont een stel van onze leeftijd waarbij het erg duidelijk is dat zij geheel conform de huidige opvoeding liever vriendjes zijn van hun kinderen dan ouders, dus het opvoeden graag aan anderen overlaten.
Kinderen komen geregeld bij anderen ongevraagd over de vloer of in de tuin en daar wordt altijd door de ouders op gereageerd met 'als je er last van hebt dan moet je het maar tegen ze zeggen hoor'.
oftewel, niet hun eigen kinderen aanleren dat het niet netjes is om zomaar ongevraagd bij iemand de keuken binnen te lopen maar het die mensen zelf laten zeggen, dat vind ik al apart.
die paar keer dát je dan dus tegen 1 van de 2 ukken iets roept over; en nu vertrekken want je kunt niet zomaar ongevraagd bij mensen naar binnen lopen of hun spullen pakken ofzo dan rent uk dus gelijk brullend naar huis toe en heb je daarna de ouders op de stoep om verhaal te halen over waarom je hun uk aan het huilen hebt gemaakt.
ergste van al is dus dat uk er dan zelf bij staat terwijl ouders verhaal halen, dus het signaal dat de kinderen krijgen is; gewoon doen waar je zin in hebt, respectloos naar anderen toe en als ze het er niet mee eens zijn ren je gewoon huilend naar je ouders.
deze kinderen zijn dus inmiddels de draken van de straat en nergens meer welkom omdat ze het woord Nee niet kennen en het ze ook niet wordt bijgebracht door de ouders.
wat voor volwassen zullen deze kinderen worden later vraag ik mij wel eens af.
maar het probleem van liever vriendjes zijn ipv ouders zie je wel vaker tegenwoordig dan jaren geleden.
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Heel herkenbaar, die twee uurtjes dat ouders hun kind nog zien willen ze inderdaad niet opvoeden maar 'spelen en lief gevonden worden'. Je zal Sterre in die twee uur dat ze haar ouders ziet ook nog moeten straffen......quote:
mag ik ook meepraten als niet-ouder maar wel met wat eigen ervaringen?
2 huizen verderop woont een stel van onze leeftijd waarbij het erg duidelijk is dat zij geheel conform de huidige opvoeding liever vriendjes zijn van hun kinderen dan ouders, dus het opvoeden graag aan anderen overlaten.
Kinderen komen geregeld bij anderen ongevraagd over de vloer of in de tuin en daar wordt altijd door de ouders op gereageerd met 'als je er last van hebt dan moet je het maar tegen ze zeggen hoor'.
oftewel, niet hun eigen kinderen aanleren dat het niet netjes is om zomaar ongevraagd bij iemand de keuken binnen te lopen maar het die mensen zelf laten zeggen, dat vind ik al apart.
die paar keer dát je dan dus tegen 1 van de 2 ukken iets roept over; en nu vertrekken want je kunt niet zomaar ongevraagd bij mensen naar binnen lopen of hun spullen pakken ofzo dan rent uk dus gelijk brullend naar huis toe en heb je daarna de ouders op de stoep om verhaal te halen over waarom je hun uk aan het huilen hebt gemaakt.
ergste van al is dus dat uk er dan zelf bij staat terwijl ouders verhaal halen, dus het signaal dat de kinderen krijgen is; gewoon doen waar je zin in hebt, respectloos naar anderen toe en als ze het er niet mee eens zijn ren je gewoon huilend naar je ouders.
deze kinderen zijn dus inmiddels de draken van de straat en nergens meer welkom omdat ze het woord Nee niet kennen en het ze ook niet wordt bijgebracht door de ouders.
wat voor volwassen zullen deze kinderen worden later vraag ik mij wel eens af.
maar het probleem van liever vriendjes zijn ipv ouders zie je wel vaker tegenwoordig dan jaren geleden.
ja precies, dat zie ik absoluut om mij heen gebeuren.quote:
[..]
Heel herkenbaar, die twee uurtjes dat ouders hun kind nog zien willen ze inderdaad niet opvoeden maar 'spelen en lief gevonden worden'. Je zal Sterre in die twee uur dat ze haar ouders ziet ook nog moeten straffen......
je ziet het ook in bv supermarkten wanneer kinderen dan hun grenzen aan het verkennen zijn, volkomen normaal maar dan gaat zo'n ouder compleet in discussie met een kind, wordt er aan een 8 jarige uitgelegd waarom het toch wel gezond is om later thuis te eten en daarom niet nu aan de chocolade te gaan, terwijl ik dan denk; hoezo discussie, gewoon: daarom, omdat papa / mama het zegt en die uitleg kun je prima later geven, maar wat is er gebeurt met Nee = Nee, klaar?
ik denk dat heel veel ouders oprecht bang zijn om door hun kinderen niet aardig gevonden te worden, omdat ze vriendjes willen blijven terwijl m.i. (maar misschien zit ik er wel naast) kinderen juist behoefte hebben aan grenzen, zodat ze goed weten waar ze aan toe zijn en echt niet minder van hun ouders houden als die ze die grenzen duidelijk maken en handhaven.
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
oh btw, het is niet zo dat ik niet begrijp dat het heus wel zwaar kan zijn, met name het consequent zijn in opvoeding. opvoeden is een zware taak en het kan heel erg frustrerend zijn om ook op die momenten dat je doodmoe thuiskomt met een dreinend kind om juist dan nog even de pedagogisch verantwoorde ouder uit te hangen terwijl je het liefste er gewoon even een lolly instopt om tenminste van de discussies af te zijn, ik geloof meteen dat dat heel verleidelijk is.
Maar tegelijkertijd, je weet dan als ouder ook dat dit in 1 klap je complete opvoeding ondermijnt, toch?
Maar tegelijkertijd, je weet dan als ouder ook dat dit in 1 klap je complete opvoeding ondermijnt, toch?
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
daar heb je zeker een punt. En ik denk ook dat als je kinderen geen grenzen geeft ze er naar op zoek gaan.quote:
[..]
ja precies, dat zie ik absoluut om mij heen gebeuren.
je ziet het ook in bv supermarkten wanneer kinderen dan hun grenzen aan het verkennen zijn, volkomen normaal maar dan gaat zo'n ouder compleet in discussie met een kind, wordt er aan een 8 jarige uitgelegd waarom het toch wel gezond is om later thuis te eten en daarom niet nu aan de chocolade te gaan, terwijl ik dan denk; hoezo discussie, gewoon: daarom, omdat papa / mama het zegt en die uitleg kun je prima later geven, maar wat is er gebeurt Nee = Nee, klaar.
ik denk dat heel veel ouders oprecht bang zijn om door hun kinderen niet aardig gevonden te worden, omdat ze vriendjes willen blijven terwijl m.i. (maar misschien zit ik er wel naast) kinderen juist behoefte hebben aan grenzen, zodat ze goed weten waar ze aan toe zijn en echt niet minder van hun ouders houden als die ze die grenzen duidelijk maken en handhaven.
maar een nee is nee zonder uitleg geeft meer wrijving dan gewoon even uitleggen. Kinderen zijn net mensen. Als jij iets wil (op je werk bijvoorbeeld) ben je ook blij met een beetje uitleg. ipv dat je baas zegt: omdat ik het zeg!
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
dat is ook wel zo, maar misschien werkt het bij kinderen beter als je die uitleg op een later tijdstip geeft?
je merkt gewoon om bij het voorbeeld van een brullende peuter in de supermarkt te blijven dat ze op dat moment echt niet voor rede vastbaar zijn. dan is het misschien handiger om consequent vast te blijven houden en Nee te herhalen en dan bij thuiskomst als uk iets gekalmeerd is een uitleg te geven?
Ik weet nog wel van mijzelf van die leeftijd (bedoel echt van voor circa 10 jaar oud) dat op een bepaald moment het brullen en je zin krijgen een doel op zich werd en het eigenlijk stiekem allang niet meer op dat snoepje op dat moment ging.
Mijn moeder keek mij dan alleen maar aan en dan hield ik al zo ongeveer mijn mond omdat ik eigenlijk dondersgoed wist dat ik fout zat en als ik dan zelf weer rustig was kwam de uitleg wel, of even het 'napraten' over zo'n confrontatie.
Maar veel ouders durven die confrontatie niet aan met hun kinderen terwijl ik denk dat juist die confrontaties een stukje opvoeding is, leer maar even elkaars grenzen kennen en tot waar een kind kan gaan.
volgens mij kent iedereen wel het bekende riedeltje van; x aantal waarschuwingen, dan door gaan betekent op de trap (of in de hoek of op de gang) , tot 100 tellen en weer terugkomen en als een kind dan rustig is even goed napraten over wát er nu eigenlijk aan de hand is.
logisch dat je die tijd niet in een supermarkt hebt of dat soort locaties buitens huis maar op zich moet het denk ik wel mogelijk zijn om gewoon helder Nee te communiceren en dan later even op oogniveau met elkaar te praten.
maar misschien zijn veel ouders wel gewoon bang omdat ze het beschamend vinden, zo'n scene in een openbare gelegenheid en is het daarom makkelijker om een kind maar gewoon zijn zin te geven, scheelt weer in genante toestanden?
je merkt gewoon om bij het voorbeeld van een brullende peuter in de supermarkt te blijven dat ze op dat moment echt niet voor rede vastbaar zijn. dan is het misschien handiger om consequent vast te blijven houden en Nee te herhalen en dan bij thuiskomst als uk iets gekalmeerd is een uitleg te geven?
Ik weet nog wel van mijzelf van die leeftijd (bedoel echt van voor circa 10 jaar oud) dat op een bepaald moment het brullen en je zin krijgen een doel op zich werd en het eigenlijk stiekem allang niet meer op dat snoepje op dat moment ging.
Mijn moeder keek mij dan alleen maar aan en dan hield ik al zo ongeveer mijn mond omdat ik eigenlijk dondersgoed wist dat ik fout zat en als ik dan zelf weer rustig was kwam de uitleg wel, of even het 'napraten' over zo'n confrontatie.
Maar veel ouders durven die confrontatie niet aan met hun kinderen terwijl ik denk dat juist die confrontaties een stukje opvoeding is, leer maar even elkaars grenzen kennen en tot waar een kind kan gaan.
volgens mij kent iedereen wel het bekende riedeltje van; x aantal waarschuwingen, dan door gaan betekent op de trap (of in de hoek of op de gang) , tot 100 tellen en weer terugkomen en als een kind dan rustig is even goed napraten over wát er nu eigenlijk aan de hand is.
logisch dat je die tijd niet in een supermarkt hebt of dat soort locaties buitens huis maar op zich moet het denk ik wel mogelijk zijn om gewoon helder Nee te communiceren en dan later even op oogniveau met elkaar te praten.
maar misschien zijn veel ouders wel gewoon bang omdat ze het beschamend vinden, zo'n scene in een openbare gelegenheid en is het daarom makkelijker om een kind maar gewoon zijn zin te geven, scheelt weer in genante toestanden?
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Geen idee? Mijn (toen) peuter heeft één keer op de grond gelegen in de supermarkt. Al krijsend. ik ben er gewoon overheen gestapt. (welliswaar met zweet op de rug, maar ik laat me niet chanteren (
Kreeg gelijk commentaar van een of andere bejaarde! niet direct tegen mij, maar tegen een andere bejaarde. Zie je wat die moeder doet?? die laat zomaar haar kind liggen, terwijl het huilt!
Nou, lekker dan.
Gelukkig zei de andere bejaarde: oh, goedzo, dat zouden veel meer ouders moeten doen. En nadat ze me een bemoedigend knikje had gegeven liep ze weg, de andere bejaarde met stomheid geslagen achter latend.
Maar goed, ik voel me eigenlijk ook niet zo aangesproken in dit topic. Zonder te vervallen in: dat doen die van mij niet! denk ik serieus dat mijn jongens keurig opgevoed zijn.
[pochmodus] en aangezien we complimenten krijgen van mensen van de tafel naast ons wanneer we in een restaurant eten kan ik dat ook onderbouwen.
[/pochmodus]
(Kreeg gelijk commentaar van een of andere bejaarde! niet direct tegen mij, maar tegen een andere bejaarde. Zie je wat die moeder doet?? die laat zomaar haar kind liggen, terwijl het huilt!
Nou, lekker dan.
Gelukkig zei de andere bejaarde: oh, goedzo, dat zouden veel meer ouders moeten doen. En nadat ze me een bemoedigend knikje had gegeven liep ze weg, de andere bejaarde met stomheid geslagen achter latend.
Maar goed, ik voel me eigenlijk ook niet zo aangesproken in dit topic. Zonder te vervallen in: dat doen die van mij niet! denk ik serieus dat mijn jongens keurig opgevoed zijn.
[pochmodus] en aangezien we complimenten krijgen van mensen van de tafel naast ons wanneer we in een restaurant eten kan ik dat ook onderbouwen.
[/pochmodus]
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Dat is de pest. Wat je ook doet, er is altijd wel iemand vlak in de buurt die niet te beroerd is te zeggen dat je het fout doet. Laat je zo'n kind liggen, dan verwaarloos je het, ga je de discussie aan, dan moet je 'm een tik op z'n broek geven en geef je 'm z'n zin dan ben je een nieuwetijdsouder met faalangst.quote:
Ik heb overigens ook nog nooit in die situatie gezeten en ik ben geen boeman maar ook geen vriend van m'n dochter. Dat zwart/wit gedenk altijd... Het meerendeel weet nog prima zijn kinderen groot te brengen hoor, alleen hebben de mislukkelingen altijd gelijk zo'n grote bek waardoor het heel wat lijkt
.
Ik vind die zwart/wit stelling zonder nuancering best pijnlijk. Tuurlijk zullen er ouders zijn die het niet goed aanpakken, maar die heb je volgens mij overal en in alle tijden.
Om mij heen zie ik ouders die:
of hun kind alles zelf laten uitzoeken waarbij vrijheid/blijheid hoogtij viert (ik moet er zelf niet aan denken dat mijn kinderen van die losgeslagen projectielen worden)
of hun kind zodanig beperken/beschermen dat het kind werkelijk van de kleinste stimulans al overstuur raakt.
En een heeeeeele rits ertussen in. Gelukkig is opvoeden niet zo zwart/wit, maar een stuk genuanceerder en vergeet ook vooral niet dat niemand een handboek bij zn kind meegeleverd krijgt. Het is trial and error en daarom leven we gelukkig in een wereld met individuen. Daarmee praat ik "fouten" niet goed, maar "fout" is in the eye of the beholder. Ik werd vroeger door mijn ouders geslagen. Dat zal ik mijn kind niet aandoen, maar dat betekent niet dat mijn kind daardoor ineens een raddraaier wordt.
Mijn ervaring: de beste stuurlui staan aan wal.
Om mij heen zie ik ouders die:
of hun kind alles zelf laten uitzoeken waarbij vrijheid/blijheid hoogtij viert (ik moet er zelf niet aan denken dat mijn kinderen van die losgeslagen projectielen worden)
of hun kind zodanig beperken/beschermen dat het kind werkelijk van de kleinste stimulans al overstuur raakt.
En een heeeeeele rits ertussen in. Gelukkig is opvoeden niet zo zwart/wit, maar een stuk genuanceerder en vergeet ook vooral niet dat niemand een handboek bij zn kind meegeleverd krijgt. Het is trial and error en daarom leven we gelukkig in een wereld met individuen. Daarmee praat ik "fouten" niet goed, maar "fout" is in the eye of the beholder. Ik werd vroeger door mijn ouders geslagen. Dat zal ik mijn kind niet aandoen, maar dat betekent niet dat mijn kind daardoor ineens een raddraaier wordt.
Mijn ervaring: de beste stuurlui staan aan wal.
Sarcasme. Herken het.
Dát is de spijker op zijn kop.quote:
Mijn ervaring: de beste stuurlui staan aan wal.
Hier op FOK zie je het ook vaak als het over kinderen gaat; vooral zij die zelf geen kinderen hebben weten precíes wat ouders fout doen. Jaaaa, zó makkelijk is het.
Maar laten we wel wezen: natuurlijk zijn er voorbeelden te bedenken van de foute aanpak (en ik ben er zeker voorstander van dat ouders vooral hun kind moeten opvoeden en niet 'for the sake' vriendjes moeten willen zijn), maar dat zijn nog steeds de uitzonderingen.
En wat let je om (in het geval van de uk die je wegjaagt en vervolgens de moeder voor de deur hebben staan) tegen die moeder te zeggen dat als het kind de volgende keer ongevraagd je huis in loopt, je dat eens bij hen zult doen en de autosleutel meeneemt?
Je hoeft niet over je heen te laten lopen ofzo, het is jouw huis.
[b]Op <a href="http://forum.fok.nl/topic/2422880/2/50#p176814828" target="_blank" >maandag 29 januari 2018 10:31</a> schreef richolio het volgende:[/b]
Kijk even naar de post van worteltjestaart en neem het goed in je op.
Kijk even naar de post van worteltjestaart en neem het goed in je op.
De truuk is natuurlijk dat heel veel dappertjes hier op FOK! wel durven, maarja, in het echt... lastig lastigquote:
Je hoeft niet over je heen te laten lopen ofzo, het is jouw huis.
.
Mwah.
Als het buurmeisje bij ons komt spelen vind ik het ook niet goed als ze mijn regels overtreedt. En die zijn niet hetzelfde als bij de buren thuis, die zijn wat losser.
Aan de andere kant komen de buren geen verhaal halen bij mij
Als het buurmeisje bij ons komt spelen vind ik het ook niet goed als ze mijn regels overtreedt. En die zijn niet hetzelfde als bij de buren thuis, die zijn wat losser.
Aan de andere kant komen de buren geen verhaal halen bij mij
[b]Op <a href="http://forum.fok.nl/topic/2422880/2/50#p176814828" target="_blank" >maandag 29 januari 2018 10:31</a> schreef richolio het volgende:[/b]
Kijk even naar de post van worteltjestaart en neem het goed in je op.
Kijk even naar de post van worteltjestaart en neem het goed in je op.
helemaal mee eens, alleen in dit geval wordt het daarmee iets tussen de volwassen en mijn point was eigenlijk juist dat toen uk er bij stond en het signaal dat het naar hem gaf.quote:
[..]
Dát is de spijker op zijn kop.
Hier op FOK zie je het ook vaak als het over kinderen gaat; vooral zij die zelf geen kinderen hebben weten precíes wat ouders fout doen. Jaaaa, zó makkelijk is het.
Maar laten we wel wezen: natuurlijk zijn er voorbeelden te bedenken van de foute aanpak (en ik ben er zeker voorstander van dat ouders vooral hun kind moeten opvoeden en niet 'for the sake' vriendjes moeten willen zijn), maar dat zijn nog steeds de uitzonderingen.
En wat let je om (in het geval van de uk die je wegjaagt en vervolgens de moeder voor de deur hebben staan) tegen die moeder te zeggen dat als het kind de volgende keer ongevraagd je huis in loopt, je dat eens bij hen zult doen en de autosleutel meeneemt?
Je hoeft niet over je heen te laten lopen ofzo, het is jouw huis.
Natuurlijk kan ik als volwassene de discussie aan met de moeder, maar het ging juist om de opvoeding van uk, niet om mij op te voeden
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
maar dat hoeft toch niet met een discussie? Ah, fijn dat je mama hebt meegenomen. Dan weet zij ook gelijk dat ik het leuk vind wanneer je langskomt. Wel wil ik dat je bij mijn huis klopt voordat je binnenkomt en eerst vraagt voordat je aan mijn spullen zit.quote:
[..]
helemaal mee eens, alleen in dit geval wordt het daarmee iets tussen de volwassen en mijn point was eigenlijk juist dat toen uk er bij stond en het signaal dat het naar hem gaf.
Natuurlijk kan ik als volwassene de discussie aan met de moeder, maar het ging juist om de opvoeding van uk, niet om mij op te voeden
Klaar, duidelijk, slotje.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Mee eens, maar kort en bondig zijn is ook wel handig dan, je zegt erbij waarom het niet mag als dat nodig is, maar geen hele discussie. Je bent ze dan toch kwijt, preken, lange uitleg over waarom iets niet mag, het werkt niet, ze luisteren al snel niet meer.quote:
[..]
daar heb je zeker een punt. En ik denk ook dat als je kinderen geen grenzen geeft ze er naar op zoek gaan.
Een 8 jarige weet best al dat zeuren om snoep in de winkel niet mag, die weet ook wel waarom dat is(als het goed is), want toen die 8 jarige 3 was had hij dat al geprobeerd. Dan is een simpele nee voldoende en zorgt stennis schoppen voor een consequentie.
De spelregels moeten gewoon duidelijk zijn, zorg dat een kind weet wat er van hem verwacht wordt in bepaalde situatie's en prijs/beloon het goede gedrag in gepaste mate.
Opvoeden is (in theorie) niet zo heel moeilijk
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
als opvoeden toch eens zo makkelijk zou zijnquote:
Op (van zowel kinderen als volwassenen)
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.
Denk dat maar weinig mensen zullen zeggen dat opvoeden makkelijk is. Denk meer dat men zegt dat ouders soms te laks/lui/inconsequent zijn mbt opvoeden.quote:
Hier op FOK zie je het ook vaak als het over kinderen gaat; vooral zij die zelf geen kinderen hebben weten precíes wat ouders fout doen. Jaaaa, zó makkelijk is het.
Natuurlijk hoef je een kind niet het prefecte kind te zijn dat altijd luistert en nooit wat verkeerd doet. Maar er zijn grenzen.
en als ik als buitenstaander,niet ouder zijnde, dan zie hoe slecht kinderen soms luisteren naar ouders of dat de oduers geen raad weten met hun kind.. dan denk ik wel dat er iets niet helemaal goed is gegaan bij de opvoeding. Of tenminste dat er te weinig aan de opvoeding / gedrag - concequentie enzo is gedaan.
Maar dat is dan wel weer een momentopname, en niet de gehele opvoedingsstrategie.
En zelfs dan nog is dat niet een probleem van nu, maar dat probleem was er ook toen ik 6 was.
En zelfs dan nog is dat niet een probleem van nu, maar dat probleem was er ook toen ik 6 was.
En soms zijn kinderen ook erg goed in op zeer verkeerde momenten eens uit te proberen of de grensen er nogsteeds staan.
Als je een kind ziet met ouders die zich geen raad weten ermee kan het ook maar zo zijn dat dat kind voor een fijne verrassing gezorgt heeft en zich normaal niet zo gedraagt.
De praktijk is helaas vaak net wat minder makkelijk als de theorie
Als je een kind ziet met ouders die zich geen raad weten ermee kan het ook maar zo zijn dat dat kind voor een fijne verrassing gezorgt heeft en zich normaal niet zo gedraagt.
De praktijk is helaas vaak net wat minder makkelijk als de theorie
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Nog even over dat later thuis uitleggen en niet in de winkel.
Op jonge leeftijd werkt dat niet. Je kind zit NU in die situatie dus moet je NU uitleggen. Eenmaal thuis weet je kind niet meer waar je het over hebt. Een beetje zoals een kat en een hond die je direct moet straffen
En mijn dreumes geef ik uiteraard geen hele uitleg want die snapt er niks van en is ook niet voor rede vatbaar. Maar als mijn kind drie zou zijn zou ik het dus juist wel op dat moment uitleggen waarom ik het niet wil hebben.
Op jonge leeftijd werkt dat niet. Je kind zit NU in die situatie dus moet je NU uitleggen. Eenmaal thuis weet je kind niet meer waar je het over hebt. Een beetje zoals een kat en een hond die je direct moet straffen
En mijn dreumes geef ik uiteraard geen hele uitleg want die snapt er niks van en is ook niet voor rede vatbaar. Maar als mijn kind drie zou zijn zou ik het dus juist wel op dat moment uitleggen waarom ik het niet wil hebben.
Maar het zit hem ook in andere dingen. Het geen u zeggen tegen ouderen, opstaan voor ouderen/slecht ter beende, respect voor leraren. Dat is de laatste jaren toch wel echt achteruit gegaan.quote:
Maar dat is dan wel weer een momentopname, en niet de gehele opvoedingsstrategie.
En zelfs dan nog is dat niet een probleem van nu, maar dat probleem was er ook toen ik 6 was.
Maar is dat alleen veranderd bij jongeren? Mijn man (30) is niet aangenomen bij een bedrijf omdat hij de mensen die het sollicitatiegesprek afnamen met 'u' aansprak. Hij pastte hierdoor niet bij het profiel van het bedrijf. Blijkbaar is het dus ook bij de wat ouderen ongebruikelijk geworden om een meerdere (in leeftijd, of in functie) met 'u' aan te spreken.
Ik denk dat het getutoyeer vooral bij de leeftijdscategorie < 60 vandaan komt, en dat de echte bejaarden wel liever hebben dat ze met 'u' worden aangesproken.
En als ik vraag aan een oudere of hij/zij op mijn plaats wil in een volle bus/trein, is de reactie meestal 'nee joh, zo oud ben ik nog niet!'. Het wordt soms haast als belediging opgevat. Ik probeer tegenwoordig dus eerst maar in te schatten of iemand zich oud voelt voordat ik het aanbied.
Ik denk dat het getutoyeer vooral bij de leeftijdscategorie < 60 vandaan komt, en dat de echte bejaarden wel liever hebben dat ze met 'u' worden aangesproken.
En als ik vraag aan een oudere of hij/zij op mijn plaats wil in een volle bus/trein, is de reactie meestal 'nee joh, zo oud ben ik nog niet!'. Het wordt soms haast als belediging opgevat. Ik probeer tegenwoordig dus eerst maar in te schatten of iemand zich oud voelt voordat ik het aanbied.
freedom is just another word for nothing left to lose
Ja en hoevaak een bejaarde wel niet voor dringt en mijn kind afsnauwt als die er iets van zegt.
Hoevaak een oudere mijn kind omver beukt in het openbaar vervoer, hoe ouderen denken dat ze recht hebben op de hele wereld. Nee hoor dat werkt echt 2 kanten op.
Dat ze tegen mij zeggen dat ik niet op het bankje hoor te zitten want ouderen hebben daar recht op.
Ik ben van mening dat de houdige generatie bejaarde het zelf aardig verziekt
Ze denken dat ze overal recht op hebben want ze zijn ouder.
Hoevaak een oudere mijn kind omver beukt in het openbaar vervoer, hoe ouderen denken dat ze recht hebben op de hele wereld. Nee hoor dat werkt echt 2 kanten op.
Dat ze tegen mij zeggen dat ik niet op het bankje hoor te zitten want ouderen hebben daar recht op.
Ik ben van mening dat de houdige generatie bejaarde het zelf aardig verziekt
Ze denken dat ze overal recht op hebben want ze zijn ouder.
Ons oppasmeisje van 15 sprak mij in het begin ook met 'u' aan. Gruwelijk irritant .
Ach er is niks mis met je kind leren dat vreemd, grote mensen in principe met u moeten worden aangesproken. Maar ik vind het ook niet zo'n enorme graadmeter meer voor een al dan niet goede opvoeding hoor... Als je daar je respect en overwicht aan moet ontlenen....
.Ach er is niks mis met je kind leren dat vreemd, grote mensen in principe met u moeten worden aangesproken. Maar ik vind het ook niet zo'n enorme graadmeter meer voor een al dan niet goede opvoeding hoor... Als je daar je respect en overwicht aan moet ontlenen...
.
Als er ook maar iets niks met respect te maken heeft is het wel de hele u/jij-discussie. Zie maar weer de gevallen hier boven. Zeg je u, is het wéérr niet goed!quote:
[..]
Maar het zit hem ook in andere dingen. Het geen u zeggen tegen ouderen, opstaan voor ouderen/slecht ter beende, respect voor leraren. Dat is de laatste jaren toch wel echt achteruit gegaan.
Oh, and that's a bad miss!
Zeg toch ook niet dat dat 1 op 1 met elkaar te maken heeftquote:
Als er ook maar iets niks met respect te maken heeft is het wel de hele u/jij-discussie
Voor ouderen heeft 'u' zeggen wel veel met respect te maken, hoor! Hoeven wij het niet mee eens te zijn, maar zij zien 'u' zeggen vaak toch wel als uiting van respect: zeg je 'u' dan ben je beleefd. En als je niet beleefd bent, ben je ook niet respectvol.
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
Ja maar voor iemand van 7 is iedereen boven de 10 stok en stokoud. Zelfs voor het oppasmeisje zijn wij half bejaard zowat. Vroeger kon je nog zeggen 'opas en omas' maar die verven ook hun haar tegenwoordigquote:
Voor ouderen heeft 'u' zeggen wel veel met respect te maken, hoor! Hoeven wij het niet mee eens te zijn, maar zij zien 'u' zeggen vaak toch wel als uiting van respect: zeg je 'u' dan ben je beleefd. En als je niet beleefd bent, ben je ook niet respectvol.
.
Het lijkt mij ook stug dat als je 1x 'u' zegt in een sollicitatiegesprek (want neem aan dat als ze er niet van gediend zijn dat ze dat gelijk mededelen) dat je daardoor niet wordt aangenomen.
En idd wat Grijs zegt, er zit een koppeling naar respect toe, maar dat is niet 1 op 1 als je zegt u dus heb je respect.
Ik zeg niet dat het 'zo erg is'. Ik zeg dat het mij opvalt dat het steeds minder gebeurd.quote:
Nee maar wat is er zo erg aan het geen u meer zeggen dat je het wel in je post zet?
En idd wat Grijs zegt, er zit een koppeling naar respect toe, maar dat is niet 1 op 1 als je zegt u dus heb je respect.
|
|
