Ouders van tegenwoordig

quote:

Op woensdag 24 oktober 2012 19:28 schreef Revolution-NL het volgende:

[..]

De prestaties van een kind lijken ouders tegenwoordig wel als statussymbool te zien. Hun prins of prinsesje is altijd overal het beste zijn, loopt overal in voorop en is zeer speciaal. Iedereen moet dit horen bij gelegenheden of je nu wil of niet.

Dit inderdaad, al zwetend vliegen de moeders voorbij op de fiets om na afloop van de blokfluitles, de pianoles van 16:30 nog op de valreep te kunnen bijwonen. Om vervolgens na het avondeten alvast wat woordjes Frans, Duits en een beetje Latijn te reciteren zodat ze straks overkomen als kleine allesweters met bovenmenselijke gaven, waarvoor het Gymnasium eigenlijk nog te min zal zijn.

De ouders van de 1970-80-ers hadden het ook een heel stuk makkelijker!

quote:

Op zondag 28 oktober 2012 14:16 schreef Iwanius het volgende:
Dat is helemaal een kletsverhaal want reken maar, dat toen de Dolle Mina's e.d.(in uiterste progressief Nederland) hun hoogtij dagen hadden en de jeugd van toen rebelser en meer vrijgevochten was dan wat je nu ziet rondlopen.

Waren de dolle mina's niet de jeugd in die tijd van de dolle mina's? ik ben nu ouder, en mijn moeder was een dolle mina.

Dusch.

De moeder van die Lorenzo T die Babel bedreigde is weer hét voorbeeld van de moderne ouder. Zoon bedreigd iemand, moeder doet aangifte tegen Babel. Ja mensen, want 'mijn kind is niet zo, wij zijn slachtoffer'.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 10:05 schreef Chahna het volgende:
De moeder van die Lorenzo T die Babel bedreigde is weer hét voorbeeld van de moderne ouder. Zoon bedreigd iemand, moeder doet aangifte tegen Babel. Ja mensen, want 'mijn kind is niet zo, wij zijn slachtoffer'.

Waar aangifte tegen gedaan is, is het door die Babel op Twitter zetten van persoonlijke NAW gegevens van die knoepert. En terecht want zo werkt dat niet (behalve op Geen Stijl). Daarnaast lees ik in het persbericht nog aardig wat zelfkritiek (de moeder noemt het "een hele domme actie van een hele domme puber" oid) en zeker niks in de trant van 'mijn kind is niet zo'. Het was een hele domme rascistische opmerking maar niks erger dan wat je in het weekend in een kroeg kunt horen over negers, homo's of andere minderheden.

Dat is ook een beetje het probleem: al die uitvergrotingen. Eén incident en een berichtje in de Telegraaf -> brandstapel. Kind steekt fikkie? Heropvoeden die pyromaan. Schreeuwers in de supermarkt? Het land uit dat tuig, hoe durven ze.

Met een niet bestaand wetboek in de hand (waar menig moslim jaloers op zou zijn qua straffen) iedereen veroordelen die ook maar een mm uit de maat loopt.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 10:11 schreef Luigi het volgende:

[..]

Waar aangifte tegen gedaan is, is het door die Babel op Twitter zetten van persoonlijke NAW gegevens van die knoepert. En terecht want zo werkt dat niet (behalve op Geen Stijl). Daarnaast lees ik in het persbericht nog aardig wat zelfkritiek (de moeder noemt het "een hele domme actie van een hele domme puber" oid) en zeker niks in de trant van 'mijn kind is niet zo'. Het was een hele domme rascistische opmerking maar niks erger dan wat je in het weekend in een kroeg kunt horen over negers, homo's of andere minderheden.

Welke NAW?? Hij heeft alleen zijn ping online gezet, en die stond al vermeld in zijn twitteraccount.

De moeder liegt.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 10:21 schreef Chahna het volgende:

De moeder liegt.

Zullen we haar steriliseren?

Ouders zijn soms nog een beetje ouderwets. Kinderen moeten zich nu eenmaal leren verdedigen anders wordt het niks met ze in deze maatschappij. Allemaal door de media van tegenwoordig die er de druk op zet en ouders weten zich er geen raad mee.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 10:22 schreef Luigi het volgende:

[..]

Zullen we haar steriliseren?

Te laat.

mag ik ook meepraten als niet-ouder maar wel met wat eigen ervaringen?

2 huizen verderop woont een stel van onze leeftijd waarbij het erg duidelijk is dat zij geheel conform de huidige opvoeding liever vriendjes zijn van hun kinderen dan ouders, dus het opvoeden graag aan anderen overlaten.
Kinderen komen geregeld bij anderen ongevraagd over de vloer of in de tuin en daar wordt altijd door de ouders op gereageerd met 'als je er last van hebt dan moet je het maar tegen ze zeggen hoor'.
oftewel, niet hun eigen kinderen aanleren dat het niet netjes is om zomaar ongevraagd bij iemand de keuken binnen te lopen maar het die mensen zelf laten zeggen, dat vind ik al apart.

die paar keer dát je dan dus tegen 1 van de 2 ukken iets roept over; en nu vertrekken want je kunt niet zomaar ongevraagd bij mensen naar binnen lopen of hun spullen pakken ofzo dan rent uk dus gelijk brullend naar huis toe en heb je daarna de ouders op de stoep om verhaal te halen over waarom je hun uk aan het huilen hebt gemaakt.
ergste van al is dus dat uk er dan zelf bij staat terwijl ouders verhaal halen, dus het signaal dat de kinderen krijgen is; gewoon doen waar je zin in hebt, respectloos naar anderen toe en als ze het er niet mee eens zijn ren je gewoon huilend naar je ouders.
deze kinderen zijn dus inmiddels de draken van de straat en nergens meer welkom omdat ze het woord Nee niet kennen en het ze ook niet wordt bijgebracht door de ouders.
wat voor volwassen zullen deze kinderen worden later vraag ik mij wel eens af.

maar het probleem van liever vriendjes zijn ipv ouders zie je wel vaker tegenwoordig dan jaren geleden.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:15 schreef WRH het volgende:
mag ik ook meepraten als niet-ouder maar wel met wat eigen ervaringen?

2 huizen verderop woont een stel van onze leeftijd waarbij het erg duidelijk is dat zij geheel conform de huidige opvoeding liever vriendjes zijn van hun kinderen dan ouders, dus het opvoeden graag aan anderen overlaten.
Kinderen komen geregeld bij anderen ongevraagd over de vloer of in de tuin en daar wordt altijd door de ouders op gereageerd met 'als je er last van hebt dan moet je het maar tegen ze zeggen hoor'.
oftewel, niet hun eigen kinderen aanleren dat het niet netjes is om zomaar ongevraagd bij iemand de keuken binnen te lopen maar het die mensen zelf laten zeggen, dat vind ik al apart.

die paar keer dát je dan dus tegen 1 van de 2 ukken iets roept over; en nu vertrekken want je kunt niet zomaar ongevraagd bij mensen naar binnen lopen of hun spullen pakken ofzo dan rent uk dus gelijk brullend naar huis toe en heb je daarna de ouders op de stoep om verhaal te halen over waarom je hun uk aan het huilen hebt gemaakt.
ergste van al is dus dat uk er dan zelf bij staat terwijl ouders verhaal halen, dus het signaal dat de kinderen krijgen is; gewoon doen waar je zin in hebt, respectloos naar anderen toe en als ze het er niet mee eens zijn ren je gewoon huilend naar je ouders.
deze kinderen zijn dus inmiddels de draken van de straat en nergens meer welkom omdat ze het woord Nee niet kennen en het ze ook niet wordt bijgebracht door de ouders.
wat voor volwassen zullen deze kinderen worden later vraag ik mij wel eens af.

maar het probleem van liever vriendjes zijn ipv ouders zie je wel vaker tegenwoordig dan jaren geleden.

Heel herkenbaar, die twee uurtjes dat ouders hun kind nog zien willen ze inderdaad niet opvoeden maar 'spelen en lief gevonden worden'. Je zal Sterre in die twee uur dat ze haar ouders ziet ook nog moeten straffen......

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:20 schreef Chahna het volgende:

[..]

Heel herkenbaar, die twee uurtjes dat ouders hun kind nog zien willen ze inderdaad niet opvoeden maar 'spelen en lief gevonden worden'. Je zal Sterre in die twee uur dat ze haar ouders ziet ook nog moeten straffen......

ja precies, dat zie ik absoluut om mij heen gebeuren.
je ziet het ook in bv supermarkten wanneer kinderen dan hun grenzen aan het verkennen zijn, volkomen normaal maar dan gaat zo'n ouder compleet in discussie met een kind, wordt er aan een 8 jarige uitgelegd waarom het toch wel gezond is om later thuis te eten en daarom niet nu aan de chocolade te gaan, terwijl ik dan denk; hoezo discussie, gewoon: daarom, omdat papa / mama het zegt en die uitleg kun je prima later geven, maar wat is er gebeurt met Nee = Nee, klaar?

ik denk dat heel veel ouders oprecht bang zijn om door hun kinderen niet aardig gevonden te worden, omdat ze vriendjes willen blijven terwijl m.i. (maar misschien zit ik er wel naast) kinderen juist behoefte hebben aan grenzen, zodat ze goed weten waar ze aan toe zijn en echt niet minder van hun ouders houden als die ze die grenzen duidelijk maken en handhaven.

oh btw, het is niet zo dat ik niet begrijp dat het heus wel zwaar kan zijn, met name het consequent zijn in opvoeding. opvoeden is een zware taak en het kan heel erg frustrerend zijn om ook op die momenten dat je doodmoe thuiskomt met een dreinend kind om juist dan nog even de pedagogisch verantwoorde ouder uit te hangen terwijl je het liefste er gewoon even een lolly instopt om tenminste van de discussies af te zijn, ik geloof meteen dat dat heel verleidelijk is.
Maar tegelijkertijd, je weet dan als ouder ook dat dit in 1 klap je complete opvoeding ondermijnt, toch?

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:24 schreef WRH het volgende:

[..]

ja precies, dat zie ik absoluut om mij heen gebeuren.
je ziet het ook in bv supermarkten wanneer kinderen dan hun grenzen aan het verkennen zijn, volkomen normaal maar dan gaat zo'n ouder compleet in discussie met een kind, wordt er aan een 8 jarige uitgelegd waarom het toch wel gezond is om later thuis te eten en daarom niet nu aan de chocolade te gaan, terwijl ik dan denk; hoezo discussie, gewoon: daarom, omdat papa / mama het zegt en die uitleg kun je prima later geven, maar wat is er gebeurt Nee = Nee, klaar.

ik denk dat heel veel ouders oprecht bang zijn om door hun kinderen niet aardig gevonden te worden, omdat ze vriendjes willen blijven terwijl m.i. (maar misschien zit ik er wel naast) kinderen juist behoefte hebben aan grenzen, zodat ze goed weten waar ze aan toe zijn en echt niet minder van hun ouders houden als die ze die grenzen duidelijk maken en handhaven.

daar heb je zeker een punt. En ik denk ook dat als je kinderen geen grenzen geeft ze er naar op zoek gaan. maar een nee is nee zonder uitleg geeft meer wrijving dan gewoon even uitleggen. Kinderen zijn net mensen. Als jij iets wil (op je werk bijvoorbeeld) ben je ook blij met een beetje uitleg. ipv dat je baas zegt: omdat ik het zeg!

dat is ook wel zo, maar misschien werkt het bij kinderen beter als je die uitleg op een later tijdstip geeft?
je merkt gewoon om bij het voorbeeld van een brullende peuter in de supermarkt te blijven dat ze op dat moment echt niet voor rede vastbaar zijn. dan is het misschien handiger om consequent vast te blijven houden en Nee te herhalen en dan bij thuiskomst als uk iets gekalmeerd is een uitleg te geven?
Ik weet nog wel van mijzelf van die leeftijd (bedoel echt van voor circa 10 jaar oud) dat op een bepaald moment het brullen en je zin krijgen een doel op zich werd en het eigenlijk stiekem allang niet meer op dat snoepje op dat moment ging.
Mijn moeder keek mij dan alleen maar aan en dan hield ik al zo ongeveer mijn mond omdat ik eigenlijk dondersgoed wist dat ik fout zat en als ik dan zelf weer rustig was kwam de uitleg wel, of even het 'napraten' over zo'n confrontatie.

Maar veel ouders durven die confrontatie niet aan met hun kinderen terwijl ik denk dat juist die confrontaties een stukje opvoeding is, leer maar even elkaars grenzen kennen en tot waar een kind kan gaan.
volgens mij kent iedereen wel het bekende riedeltje van; x aantal waarschuwingen, dan door gaan betekent op de trap (of in de hoek of op de gang) , tot 100 tellen en weer terugkomen en als een kind dan rustig is even goed napraten over wát er nu eigenlijk aan de hand is.
logisch dat je die tijd niet in een supermarkt hebt of dat soort locaties buitens huis maar op zich moet het denk ik wel mogelijk zijn om gewoon helder Nee te communiceren en dan later even op oogniveau met elkaar te praten.
maar misschien zijn veel ouders wel gewoon bang omdat ze het beschamend vinden, zo'n scene in een openbare gelegenheid en is het daarom makkelijker om een kind maar gewoon zijn zin te geven, scheelt weer in genante toestanden?

Geen idee? Mijn (toen) peuter heeft één keer op de grond gelegen in de supermarkt. Al krijsend. ik ben er gewoon overheen gestapt. (welliswaar met zweet op de rug, maar ik laat me niet chanteren (

Kreeg gelijk commentaar van een of andere bejaarde! niet direct tegen mij, maar tegen een andere bejaarde. Zie je wat die moeder doet?? die laat zomaar haar kind liggen, terwijl het huilt!

Nou, lekker dan.
Gelukkig zei de andere bejaarde: oh, goedzo, dat zouden veel meer ouders moeten doen. En nadat ze me een bemoedigend knikje had gegeven liep ze weg, de andere bejaarde met stomheid geslagen achter latend.

Maar goed, ik voel me eigenlijk ook niet zo aangesproken in dit topic. Zonder te vervallen in: dat doen die van mij niet! denk ik serieus dat mijn jongens keurig opgevoed zijn.

_{[pochmodus] en aangezien we complimenten krijgen van mensen van de tafel naast ons wanneer we in een restaurant eten kan ik dat ook onderbouwen. [/pochmodus]}

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:42 schreef debuurvrouw het volgende:

Kreeg gelijk commentaar

Dat is de pest. Wat je ook doet, er is altijd wel iemand vlak in de buurt die niet te beroerd is te zeggen dat je het fout doet. Laat je zo'n kind liggen, dan verwaarloos je het, ga je de discussie aan, dan moet je 'm een tik op z'n broek geven en geef je 'm z'n zin dan ben je een nieuwetijdsouder met faalangst.

Ik heb overigens ook nog nooit in die situatie gezeten en ik ben geen boeman maar ook geen vriend van m'n dochter. Dat zwart/wit gedenk altijd... Het meerendeel weet nog prima zijn kinderen groot te brengen hoor, alleen hebben de mislukkelingen altijd gelijk zo'n grote bek waardoor het heel wat lijkt .

Ik vind die zwart/wit stelling zonder nuancering best pijnlijk. Tuurlijk zullen er ouders zijn die het niet goed aanpakken, maar die heb je volgens mij overal en in alle tijden.

Om mij heen zie ik ouders die:

of hun kind alles zelf laten uitzoeken waarbij vrijheid/blijheid hoogtij viert (ik moet er zelf niet aan denken dat mijn kinderen van die losgeslagen projectielen worden)

of hun kind zodanig beperken/beschermen dat het kind werkelijk van de kleinste stimulans al overstuur raakt.

En een heeeeeele rits ertussen in. Gelukkig is opvoeden niet zo zwart/wit, maar een stuk genuanceerder en vergeet ook vooral niet dat niemand een handboek bij zn kind meegeleverd krijgt. Het is trial and error en daarom leven we gelukkig in een wereld met individuen. Daarmee praat ik "fouten" niet goed, maar "fout" is in the eye of the beholder. Ik werd vroeger door mijn ouders geslagen. Dat zal ik mijn kind niet aandoen, maar dat betekent niet dat mijn kind daardoor ineens een raddraaier wordt.

Mijn ervaring: de beste stuurlui staan aan wal.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:45 schreef Spirit82 het volgende:
Mijn ervaring: de beste stuurlui staan aan wal.

Dát is de spijker op zijn kop.
Hier op FOK zie je het ook vaak als het over kinderen gaat; vooral zij die zelf geen kinderen hebben weten precíes wat ouders fout doen. Jaaaa, zó makkelijk is het.

Maar laten we wel wezen: natuurlijk zijn er voorbeelden te bedenken van de foute aanpak (en ik ben er zeker voorstander van dat ouders vooral hun kind moeten opvoeden en niet 'for the sake' vriendjes moeten willen zijn), maar dat zijn nog steeds de uitzonderingen.

En wat let je om (in het geval van de uk die je wegjaagt en vervolgens de moeder voor de deur hebben staan) tegen die moeder te zeggen dat als het kind de volgende keer ongevraagd je huis in loopt, je dat eens bij hen zult doen en de autosleutel meeneemt?
Je hoeft niet over je heen te laten lopen ofzo, het is jouw huis.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:59 schreef Worteltjestaart het volgende:

Je hoeft niet over je heen te laten lopen ofzo, het is jouw huis.

De truuk is natuurlijk dat heel veel dappertjes hier op FOK! wel durven, maarja, in het echt... lastig lastig .

Mwah.

Als het buurmeisje bij ons komt spelen vind ik het ook niet goed als ze mijn regels overtreedt. En die zijn niet hetzelfde als bij de buren thuis, die zijn wat losser.

Aan de andere kant komen de buren geen verhaal halen bij mij

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:59 schreef Worteltjestaart het volgende:

[..]

Dát is de spijker op zijn kop.
Hier op FOK zie je het ook vaak als het over kinderen gaat; vooral zij die zelf geen kinderen hebben weten precíes wat ouders fout doen. Jaaaa, zó makkelijk is het.

Maar laten we wel wezen: natuurlijk zijn er voorbeelden te bedenken van de foute aanpak (en ik ben er zeker voorstander van dat ouders vooral hun kind moeten opvoeden en niet 'for the sake' vriendjes moeten willen zijn), maar dat zijn nog steeds de uitzonderingen.

En wat let je om (in het geval van de uk die je wegjaagt en vervolgens de moeder voor de deur hebben staan) tegen die moeder te zeggen dat als het kind de volgende keer ongevraagd je huis in loopt, je dat eens bij hen zult doen en de autosleutel meeneemt?
Je hoeft niet over je heen te laten lopen ofzo, het is jouw huis.

helemaal mee eens, alleen in dit geval wordt het daarmee iets tussen de volwassen en mijn point was eigenlijk juist dat toen uk er bij stond en het signaal dat het naar hem gaf.
Natuurlijk kan ik als volwassene de discussie aan met de moeder, maar het ging juist om de opvoeding van uk, niet om mij op te voeden

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 12:13 schreef WRH het volgende:

[..]

helemaal mee eens, alleen in dit geval wordt het daarmee iets tussen de volwassen en mijn point was eigenlijk juist dat toen uk er bij stond en het signaal dat het naar hem gaf.
Natuurlijk kan ik als volwassene de discussie aan met de moeder, maar het ging juist om de opvoeding van uk, niet om mij op te voeden

maar dat hoeft toch niet met een discussie? Ah, fijn dat je mama hebt meegenomen. Dan weet zij ook gelijk dat ik het leuk vind wanneer je langskomt. Wel wil ik dat je bij mijn huis klopt voordat je binnenkomt en eerst vraagt voordat je aan mijn spullen zit.

Klaar, duidelijk, slotje.

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:28 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

daar heb je zeker een punt. En ik denk ook dat als je kinderen geen grenzen geeft ze er naar op zoek gaan. maar een nee is nee zonder uitleg geeft meer wrijving dan gewoon even uitleggen. Kinderen zijn net mensen. Als jij iets wil (op je werk bijvoorbeeld) ben je ook blij met een beetje uitleg. ipv dat je baas zegt: omdat ik het zeg!

Mee eens, maar kort en bondig zijn is ook wel handig dan, je zegt erbij waarom het niet mag als dat nodig is, maar geen hele discussie. Je bent ze dan toch kwijt, preken, lange uitleg over waarom iets niet mag, het werkt niet, ze luisteren al snel niet meer.

Een 8 jarige weet best al dat zeuren om snoep in de winkel niet mag, die weet ook wel waarom dat is(als het goed is), want toen die 8 jarige 3 was had hij dat al geprobeerd. Dan is een simpele nee voldoende en zorgt stennis schoppen voor een consequentie.
De spelregels moeten gewoon duidelijk zijn, zorg dat een kind weet wat er van hem verwacht wordt in bepaalde situatie's en prijs/beloon het goede gedrag in gepaste mate.

Opvoeden is (in theorie) niet zo heel moeilijk

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 12:23 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Klaar, duidelijk, slotje.

als opvoeden toch eens zo makkelijk zou zijn
(van zowel kinderen als volwassenen)

quote:

Op maandag 29 oktober 2012 11:59 schreef Worteltjestaart het volgende:

Hier op FOK zie je het ook vaak als het over kinderen gaat; vooral zij die zelf geen kinderen hebben weten precíes wat ouders fout doen. Jaaaa, zó makkelijk is het.

Denk dat maar weinig mensen zullen zeggen dat opvoeden makkelijk is. Denk meer dat men zegt dat ouders soms te laks/lui/inconsequent zijn mbt opvoeden.
Natuurlijk hoef je een kind niet het prefecte kind te zijn dat altijd luistert en nooit wat verkeerd doet. Maar er zijn grenzen.

en als ik als buitenstaander,niet ouder zijnde, dan zie hoe slecht kinderen soms luisteren naar ouders of dat de oduers geen raad weten met hun kind.. dan denk ik wel dat er iets niet helemaal goed is gegaan bij de opvoeding. Of tenminste dat er te weinig aan de opvoeding / gedrag - concequentie enzo is gedaan.

Maar dat is dan wel weer een momentopname, en niet de gehele opvoedingsstrategie.
En zelfs dan nog is dat niet een probleem van nu, maar dat probleem was er ook toen ik 6 was.

En soms zijn kinderen ook erg goed in op zeer verkeerde momenten eens uit te proberen of de grensen er nogsteeds staan.

Als je een kind ziet met ouders die zich geen raad weten ermee kan het ook maar zo zijn dat dat kind voor een fijne verrassing gezorgt heeft en zich normaal niet zo gedraagt.
De praktijk is helaas vaak net wat minder makkelijk als de theorie

Nog even over dat later thuis uitleggen en niet in de winkel.
Op jonge leeftijd werkt dat niet. Je kind zit NU in die situatie dus moet je NU uitleggen. Eenmaal thuis weet je kind niet meer waar je het over hebt. Een beetje zoals een kat en een hond die je direct moet straffen
En mijn dreumes geef ik uiteraard geen hele uitleg want die snapt er niks van en is ook niet voor rede vatbaar. Maar als mijn kind drie zou zijn zou ik het dus juist wel op dat moment uitleggen waarom ik het niet wil hebben.