R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ja ik doe inderdaad MBOquote:Op maandag 26 november 2012 17:03 schreef Sylvana het volgende:
[..]
Erg herkenbaar wat je schrijft hoor! Maar zo te lezen doe je een mbo-opleiding? (secretarieel medewerkster) Op elk ROC heb je wel een studieloopbaancentrum/schoolpsycholoog/maatschappelijk werker of decaan waar je met dit soort dingen heen kunt. Zij proberen je dan zo goed mogelijk te helpen om ervoor te zorgen dat je op een voor jou haalbare manier kunt studeren. Ik zou hier echt niet alleen mee blijven rondlopen! Want hoe eerder je aan de bel trekt, hoe meer ze voor je kunnen betekenen.
dankjewel voor je tips, echt heel erg bedankt, ik ga hier ook sowieso even met mijn mentor/studieloopbaanbegeleider over praten.Ik wil namelijk niet met nog een opleiding stoppen, ben vorig jaar ook al met de opleiding helpende zorg en welzijn gestopt, omdat het en niks voor me was, en ik daar op school+stage ben weggepest.
Lijkt mij een goed ideequote:
[..]
Ja ik doe inderdaad MBO
En als je het moeilijk vindt om te praten kun je ook van te voren dingen opschrijven of bijvoorbeeld je posts van hier uitprinten en meenemen.
Ja, ik wil sowieso alles een keer op papier hebben, is ook wel fijn voor mezelf.quote:
[..]
Lijkt mij een goed idee
Heel erg bedankt voor je hulp en mag ik hier blijven posten als ik het niet vergeet?
want ik vind het wel erg fijn om even mijn ei kwijt te kunnen...
Natuurlijk mag datquote:
[..]
Ja, ik wil sowieso alles een keer op papier hebben, is ook wel fijn voor mezelf.
Heel erg bedankt voor je hulp en mag ik hier blijven posten als ik het niet vergeet?
Met een mentor of begeleider erover praten is wel een goed idee ja
Ik ben zelf uiteindelijk op de universiteit ook eens gaan praten met een decaan en het is toch wel fijn om iemand te hebben waar je naar toe kan als het niet lukt om te bespreken hoe het verder moet.
Ik vond het wel heel eng de eerste keer dat ik dan allemaal moest vertellen aan zo'n iemand maar ik werd wel serieus genomen en ze proberen me ook echt te helpen.
Dus als je het eng vindt omdat je denkt dat ze misschien gaan zeggen dat je je aanstelt ofzo.. is niet nodig
Ik ben zelf uiteindelijk op de universiteit ook eens gaan praten met een decaan en het is toch wel fijn om iemand te hebben waar je naar toe kan als het niet lukt om te bespreken hoe het verder moet.
Ik vond het wel heel eng de eerste keer dat ik dan allemaal moest vertellen aan zo'n iemand maar ik werd wel serieus genomen en ze proberen me ook echt te helpen.
Dus als je het eng vindt omdat je denkt dat ze misschien gaan zeggen dat je je aanstelt ofzo.. is niet nodig
Bedankt!quote:
Met een mentor of begeleider erover praten is wel een goed idee ja
Ik ben zelf uiteindelijk op de universiteit ook eens gaan praten met een decaan en het is toch wel fijn om iemand te hebben waar je naar toe kan als het niet lukt om te bespreken hoe het verder moet.
Ik vond het wel heel eng de eerste keer dat ik dan allemaal moest vertellen aan zo'n iemand maar ik werd wel serieus genomen en ze proberen me ook echt te helpen.
Dus als je het eng vindt omdat je denkt dat ze misschien gaan zeggen dat je je aanstelt ofzo.. is niet nodig
Probeerde er btw net met mijn moeder een beetje over te praten waarom ik vandaag thuisbleef, maar ze luisterde niet en vond de tv stukke belangrijker als mij...
Morgen ga ik naar de huisarts om een verwijzing naar een psycholoog te vragen. ik ben bang dat ik een depressie heb/ depressief ben. echter ben ik misschien nog wel banger voor een mogelijk label.
ik voel me hier erg onzeker over maar is dit wel terecht?
ik voel me hier erg onzeker over maar is dit wel terecht?
Je bent onzeker over het krijgen van een label begrijp ik dat goed? Waarom is dat? Omdat het dan je gedachte bevestigd?quote:
Morgen ga ik naar de huisarts om een verwijzing naar een psycholoog te vragen. ik ben bang dat ik een depressie heb/ depressief ben. echter ben ik misschien nog wel banger voor een mogelijk label.
ik voel me hier erg onzeker over maar is dit wel terecht?
Je hoeft trouwens voor een psycholoog geen verwijzing te hebben van de huisarts, voor 2e lijn wel. Mijn ervaring is dat de huisarts eerst nog een aantal gesprekjes met je voert.
Maar goed, als jij je klote voelt, maakt het mogelijke label toch verder niet zo veel uit?
dat begrijp je goed. omdat ik veel moeite heb met labels... ik zou je niet kunnen zeggen waarom.quote:Op maandag 26 november 2012 20:31 schreef Nyota het volgende:
[..]
Je bent onzeker over het krijgen van een label begrijp ik dat goed? Waarom is dat? Omdat het dan je gedachte bevestigd?
Je hoeft trouwens voor een psycholoog geen verwijzing te hebben van de huisarts, voor 2e lijn wel. Mijn ervaring is dat de huisarts eerst nog een aantal gesprekjes met je voert.
Maar goed, als jij je klote voelt, maakt het mogelijke label toch verder niet zo veel uit?
ik ben misschien gewoon bang om 'ziek' te zijn.
Maar zonder label ben je ook ziekquote:
[..]
dat begrijp je goed. omdat ik veel moeite heb met labels... ik zou je niet kunnen zeggen waarom.
ik ben misschien gewoon bang om 'ziek' te zijn.
Want ook al heeft het geen naam, je hebt er wel last van. En als je wel een label hebt kun je de juiste hulp krijgen om er mee om te leren gaan of er van af te komen.
zolang ik geen label heb kan ik het nog ontkennen en ik denk dat dat me veel rust bied.quote:
[..]
Maar zonder label ben je ook ziek
Dit dus. Helaas is er een label nodig om de juiste hulp te kunnen krijgen. Het is heel vervelend voor jexelf, maar op deze manier kom je er ook niet uit.quote:
[..]
Maar zonder label ben je ook ziek
Ontkennen dat er niets is, heeft alleen maar een averechts effect.quote:
[..]
zolang ik geen label heb kan ik het nog ontkennen en ik denk dat dat me veel rust bied.
jammer genoeg heb ik genoeg psychopathologie gehad om dat te weten... jammer dat ik het toch zo lastig vind.quote:
[..]
Ontkennen dat er iets is, heeft alleen maar een averechts effect.
maar goed ik ga morgen gewoon en ik zie wel wat er van komt.
Het is ook lastig om een eerste stap te zetten. Ik vond het voor mezelf ook moeilijk om toe te geven dat ik hulp nodig had(ik heb een angststoornis) Maar na een aantal terugvallen en enorm klote gevoel wist ik dat er aan gedaan moest worden.quote:
[..]
jammer genoeg heb ik genoeg psychopathologie gehad om dat te weten... jammer dat ik het toch zo lastig vind.
maar goed ik ga morgen gewoon en ik zie wel wat er van komt.
morgen meer info.quote:
[..]
Het is ook lastig om een eerste stap te zetten. Ik vond het voor mezelf ook moeilijk om toe te geven dat ik hulp nodig had(ik heb een angststoornis) Maar na een aantal terugvallen en enorm klote gevoel wist ik dat er aan gedaan moest worden.
afschrijpostjes ftw. 
Donderdag thuis gekomen van 3.5 week opname. De eerste dagen voor en na het ontslag ging het wel okee. Nu ben ik weer zo somber als ik weet niet wat. Misschien hoort het erbij, maar leuk is anders. Ik weet ook wel dat dit soort momenten erbij horen, maar ik wil er soms echt gewoon vanaf. Momenten waarop je echt niks kan hebben, ieder onverwacht geluidje zijn er twee te veel.
Okee ik weet vaak wel te "relativeren" zegt men dan en de zwakke momenten te laten voor wat ze zijn, maar aan de andere kant zit er iets in me die er gewoon niet mee om kan gaan, gewoon zo raar die tweestrijd iedere keer. Op momenten zoals deze weet ik gewoon even niet meer hoe of wat. Schreeuwen durf ik niet zo. Dat lukt me ook niet. Ik probeer zoals net dan wel wat te schilderen of te tekenen maar de knop omdraaien en even rustig iets doen is er dan niet bij. Gewoon bleh bleh bleh en nog eens bleh.
Dan vraag ik me ook af, iedere keer probeer ik uit te leggen wat ik voel denk mee maak enzovoort, maar vooralsnog lijken de dingen die me aangereikt worden (in de laatste 3.5 jaar!!!!!!) niet te helpen, waar ligt de schuld? doe ik er zelf te weinig aan, of leg ik mijn problemen gewoon verkeerd uit. of doen de behandelaren gewoon niet hun best voor me.. ..
Het begint steeds steeds moeilijker te worden hoop te houden, maar ik heb eigenlijk geen keus....
.
Donderdag thuis gekomen van 3.5 week opname. De eerste dagen voor en na het ontslag ging het wel okee. Nu ben ik weer zo somber als ik weet niet wat. Misschien hoort het erbij, maar leuk is anders. Ik weet ook wel dat dit soort momenten erbij horen, maar ik wil er soms echt gewoon vanaf. Momenten waarop je echt niks kan hebben, ieder onverwacht geluidje zijn er twee te veel.
Okee ik weet vaak wel te "relativeren" zegt men dan en de zwakke momenten te laten voor wat ze zijn, maar aan de andere kant zit er iets in me die er gewoon niet mee om kan gaan, gewoon zo raar die tweestrijd iedere keer. Op momenten zoals deze weet ik gewoon even niet meer hoe of wat. Schreeuwen durf ik niet zo. Dat lukt me ook niet. Ik probeer zoals net dan wel wat te schilderen of te tekenen maar de knop omdraaien en even rustig iets doen is er dan niet bij. Gewoon bleh bleh bleh en nog eens bleh.
Dan vraag ik me ook af, iedere keer probeer ik uit te leggen wat ik voel denk mee maak enzovoort, maar vooralsnog lijken de dingen die me aangereikt worden (in de laatste 3.5 jaar!!!!!!) niet te helpen, waar ligt de schuld? doe ik er zelf te weinig aan, of leg ik mijn problemen gewoon verkeerd uit. of doen de behandelaren gewoon niet hun best voor me.. ..
Het begint steeds steeds moeilijker te worden hoop te houden, maar ik heb eigenlijk geen keus....
.
"Geef me een joint", zei de goudvis, "Dan word ik haai"
Heb je geen extra begeleiding gekregen voor achteraf dan?quote:
afschrijpostjes ftw.
Donderdag thuis gekomen van 3.5 week opname. De eerste dagen voor en na het ontslag ging het wel okee. Nu ben ik weer zo somber als ik weet niet wat. Misschien hoort het erbij, maar leuk is anders. Ik weet ook wel dat dit soort momenten erbij horen, maar ik wil er soms echt gewoon vanaf. Momenten waarop je echt niks kan hebben, ieder onverwacht geluidje zijn er twee te veel.
Okee ik weet vaak wel te "relativeren" zegt men dan en de zwakke momenten te laten voor wat ze zijn, maar aan de andere kant zit er iets in me die er gewoon niet mee om kan gaan, gewoon zo raar die tweestrijd iedere keer. Op momenten zoals deze weet ik gewoon even niet meer hoe of wat. Schreeuwen durf ik niet zo. Dat lukt me ook niet. Ik probeer zoals net dan wel wat te schilderen of te tekenen maar de knop omdraaien en even rustig iets doen is er dan niet bij. Gewoon bleh bleh bleh en nog eens bleh.
Dan vraag ik me ook af, iedere keer probeer ik uit te leggen wat ik voel denk mee maak enzovoort, maar vooralsnog lijken de dingen die me aangereikt worden (in de laatste 3.5 jaar!!!!!!) niet te helpen, waar ligt de schuld? doe ik er zelf te weinig aan, of leg ik mijn problemen gewoon verkeerd uit. of doen de behandelaren gewoon niet hun best voor me.. ..
Het begint steeds steeds moeilijker te worden hoop te houden, maar ik heb eigenlijk geen keus....
.
Anders moet je dit met je behandelaar aankaarten (als je die hebt).
En voor de rest, sterkte
Ik had al begeleiding en die blijf ik houden. Dit was ook gewoon een time-out voor me omdat het echt niet meer ging en dit was gewoon weer een flinke dip. Niet dat ik me aan stel, maar dit soort momenten horen erbij en daar moet ik mee leren omgaan en van me afschrijven is dan misschien wel goed, om met jullie te delen is 2, maar momenteel voelt dat wel even okeequote:
[..]
Heb je geen extra begeleiding gekregen voor achteraf dan?
Anders moet je dit met je behandelaar aankaarten (als je die hebt).
En voor de rest, sterkte
"Geef me een joint", zei de goudvis, "Dan word ik haai"
Ik ga thuisstudie doen.
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.
Ben blij dat dit mogelijk is
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.
Ben blij dat dit mogelijk is
Twiddel
Dat is heel goedquote:Op dinsdag 27 november 2012 09:13 schreef summer2bird het volgende:
Ik ga thuisstudie doen.
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.
Ben blij dat dit mogelijk is
Pff, nu bijna 4 weken weer thuis na m'n opname en t is lastig! Eerst twee weken heel moe, nu griep en n heftige spierverkramping in m'n rug, waardoor ik maximaal onder de pijnstillers zit. Van al m'n plannen komt weinig, want ik ben nu echt superwazig en duf en duizelig van die troep. Wilde aan opdrachten voor m'n loopbaantraject gaan werken, maar dat gaat nu echt weer niet. Ook een onlinecursus kan ik mee starten, maar dat was de afgelopen weken sowieso te veel om op te pakken.
Echt, ik heb maar een paar dingen per week staan, maar dat is al te veel. Hoe kom ik hier toch ooit uit??
Daarnaast mag ik binnenkort ook op bezoek bij het UWV ivm m'n wia-aanvraag. Ik weet bijna wel zeker dat ik die niet ga krijgen (want volgens mij krijgt niemand die met psychische klachten), maar toch ook weer stress. Het betekent dat ik vanaf februari niks meer ga krijgen. En ook al houd ik het financieel gezien nog wel even uit, het geeft toch druk.
Misschien nog iemand wia-tips?
Echt, ik heb maar een paar dingen per week staan, maar dat is al te veel. Hoe kom ik hier toch ooit uit??
Daarnaast mag ik binnenkort ook op bezoek bij het UWV ivm m'n wia-aanvraag. Ik weet bijna wel zeker dat ik die niet ga krijgen (want volgens mij krijgt niemand die met psychische klachten), maar toch ook weer stress. Het betekent dat ik vanaf februari niks meer ga krijgen. En ook al houd ik het financieel gezien nog wel even uit, het geeft toch druk.
Misschien nog iemand wia-tips?
Dat is heel erg fijn voor je!quote:
Ik ga thuisstudie doen.
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.
Ben blij dat dit mogelijk is
wou dat er zoiets mogelijk was voor mij...Update: Ik ben vandaag naar mijn huisarts geweest die mij niet echt serieus nam...
Het was zo van: Oh, je bent 18 nahh jij kan nergens last van hebben.Ik heb echt zo fucking veel moeite moeten doen om bij de GGZ te komen, omdat HIJ het niet nodig vond maar IK wel.
Wordt weer op dezelfde dingen gecontroleerd als vorige jaren, ik ben er gewoon klaar mee.... Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? Nee, wacht waarom kan iedereen niet gewoon gelukkig zijn?! Wat is dat toch allemaal in deze rotte wereld...
Vannacht heel de nacht alleen maar lopen piekeren over school, de dingen waar ik mee zit, en zulks, alleen maar lopen huilen... ik ben er echt klaar mee...
Ik wil RUST.
En als je de GGZ zelf opbelt, of langs komt?quote:
[..]
Dat is heel erg fijn voor je!
Update: Ik ben vandaag naar mijn huisarts geweest die mij niet echt serieus nam...
Ik heb echt zo fucking veel moeite moeten doen om bij de GGZ te komen, omdat HIJ het niet nodig vond maar IK wel.
Wordt weer op dezelfde dingen gecontroleerd als vorige jaren, ik ben er gewoon klaar mee.... Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? Nee, wacht waarom kan iedereen niet gewoon gelukkig zijn?! Wat is dat toch allemaal in deze rotte wereld...
Vannacht heel de nacht alleen maar lopen piekeren over school, de dingen waar ik mee zit, en zulks, alleen maar lopen huilen... ik ben er echt klaar mee...
Bel anders de crisisdienst als het heel slecht gaat.
Ben je suicidaal aangelegd?
Twiddel
Nou helaas heb ik pas met mijn behandeld arts een afspraak de 11e... en volgens mij kan ze niet eerder... dus ik probeer zo veel mogelijk op dit moment met mijn vriend te praten omdat dat echt mijn steun is... hij is er voor me en zowat de enige die er voor me is...quote:
[..]
En als je de GGZ zelf opbelt, of langs komt?
Bel anders de crisisdienst als het heel slecht gaat.
Ben je suicidaal aangelegd?
Ik heb gelukkig geen zelfmoord neigingen ( Nou ja... ik zou het soms best willen maar ik schijt er gelukkig voor in mijn broek, en ik kan mijn vriend niet alleen achterlaten... )
maar het gaat op het moment verre van goed, het enige wat ik kan is huilen... en dan krijgen we godverdomme vanavond bezoek ik kan dit helemaal niet aan ik heb RUST NODIG!!!!
Op dit moment wil ik gewoon even helemaal niks meer en naar mijn vriend, waarom woont hij godverdomme ongeveer 55 km van me af, ik mis hem zo verschrikkelijk....
Moeilijk.quote:
[..]
Nou helaas heb ik pas met mijn behandeld arts een afspraak de 11e... en volgens mij kan ze niet eerder... dus ik probeer zo veel mogelijk op dit moment met mijn vriend te praten omdat dat echt mijn steun is... hij is er voor me en zowat de enige die er voor me is...
Ik heb gelukkig geen zelfmoord neigingen ( Nou ja... ik zou het soms best willen maar ik schijt er gelukkig voor in mijn broek, en ik kan mijn vriend niet alleen achterlaten... )
maar het gaat op het moment verre van goed, het enige wat ik kan is huilen... en dan krijgen we godverdomme vanavond bezoek ik kan dit helemaal niet aan ik heb RUST NODIG!!!!
Kan je het bezoek niet afbellen? Zo niet, het is wel weer even afleiding.
En je ouders, heb je daar steun aan?
Twiddel
Het bezoek is mijn (half)broer en zijn vriendin, en mijn ouders hebben het schijt aan mij, ze begrijpen er niks van... ik heb toch geen zin als ik hier zo verschrikkelijk onverzorgd bij loop, hun onder ogen te moeten komen?! zijn vriendin is sowieso al iemand die stiekem is, straks loopt ze over me te lullen ofzo ergens van ja haha ze kon alleen maar janken en ze zag er lelijk uit, ik heb er gewoon geen zin in, dit is echt een drama voor mij.. daarom wil ik zo graag op mezelf... hoef ik alleen met mezelf rekening te houden, ik heb rust nodig, en vooral haar niet met haar stiekeme gedrag... ik heb vannacht nogal een rot nacht gehad, heb niet eens kunnen slapen.... ik heb dan geen zin om aardig te gaan lopen doen over iemand die achter mijn rug om rare dingen over me zegt.quote:
[..]
Moeilijk.
Kan je het bezoek niet afbellen? Zo niet, het is wel weer even afleiding.
En je ouders, heb je daar steun aan?
Ik weet het gewoon allemaal niet meer... echt bedankt voor de steun iedereen, jullie zijn echt lief...
Het komt wel goed.quote:
[..]
Het bezoek is mijn (half)broer en zijn vriendin, en mijn ouders hebben het schijt aan mij, ze begrijpen er niks van... ik heb toch geen zin als ik hier zo verschrikkelijk onverzorgd bij loop, hun onder ogen te moeten komen?! zijn vriendin is sowieso al iemand die stiekem is, straks loopt ze over me te lullen ofzo ergens van ja haha ze kon alleen maar janken en ze zag er lelijk uit, ik heb er gewoon geen zin in, dit is echt een drama voor mij.. daarom wil ik zo graag op mezelf... hoef ik alleen met mezelf rekening te houden, ik heb rust nodig, en vooral haar niet met haar stiekeme gedrag... ik heb vannacht nogal een rot nacht gehad, heb niet eens kunnen slapen.... ik heb dan geen zin om aardig te gaan lopen doen over iemand die achter mijn rug om rare dingen over me zegt.
Ik weet het gewoon allemaal niet meer... echt bedankt voor de steun iedereen, jullie zijn echt lief...
Ik kan je helaas niets anders dan sterkte wensen
Probeer anders overdag wat te slapen, te fietsen of wandelen.
Heb je een dier? Die kan je uitlaten of bezig houden.
Twiddel
Ik vind het heel lief van je/jullie dat je/jullie dat doet/doen, ik ben allang blij dat iemand een beetje met me wilt praten... ik ben gewoon ingestort en iedereen lijkt over me heen te lopen alsof er niks gebeurd is.quote:
[..]
Het komt wel goed.
Ik kan je helaas niets anders dan sterkte wensen
Dankjewel iedereen, het steunt me enorm om te zien dat ik er niet alleen voor sta en mijn verhaal kwijt kan zonder dat iemand zegt dat ik me aanstel...
Slapen doe ik wel, ik moet wel... gefiets heb ik net naar de huisarts gedaan maar voelde me niet prettig want zit op dit moment onder de puisten van de stress... helaas geen hondje ofzo, anders lag ik daar de hele dag mee te knuffelen..quote:
[..]
Probeer anders overdag wat te slapen, te fietsen of wandelen.
Heb je een dier? Die kan je uitlaten of bezig houden.
Ken ik ook regelmatig. Mensen nemen je niet serieus en denken dat je overdrijft.quote:
[..]
Ik vind het heel lief van je/jullie dat je/jullie dat doet/doen, ik ben allang blij dat iemand een beetje met me wilt praten... ik ben gewoon ingestort en iedereen lijkt over me heen te lopen alsof er niks gebeurd is.
Dankjewel iedereen, het steunt me enorm om te zien dat ik er niet alleen voor sta en mijn verhaal kwijt kan zonder dat iemand zegt dat ik me aanstel...
Makkelijk toch; als het in HUN leven wél zo makkelijk gaat!
Ja, zo ook bij mijn zus.quote:
[..]
Ken ik ook regelmatig. Mensen nemen je niet serieus en denken dat je overdrijft.
Makkelijk toch; als het in HUN leven wél zo makkelijk gaat!
Bij haar is het ALTIJD erger, zeg ik een keer van pff ik ben moe.
JA NEEM JIJ MAAR EENS 2 KINDEREN.
en dan zeg ik op mijn beurt; daar heb jij ZELF voor gekozen!
Verder werkt ze niet en heeft ze alleen haar kinderen waar ze voor op moet draaien waar ze zelf voor gekozen heeft.
Ik heb er niet voor gekozen om mezelf zo te voelen...
Ik haat het als mensen denken van: Ah, je ziet het niet dus is het er niet! Je kan ook dingen hebben die niet zichtbaar zijn en daar kun je je toch verschrikkelijk lamlendig van voelen! Zowel geestelijk als lichamelijk... ik kan mijn bed niet eens meer uit, ik heb over aankleden gewoon 2 uur gedaan! en dat deed ik in bed en dat alleen omdat ik naar de huisarts moest, was blij toen ik weer binnen was.
Kleine update tussendoor: Mijn moeder lijkt me serieus te gaan nemen, ze kwam net mijn kamer binnen en zei dat ik naar een andere dokter moest vragen omdat ze me nu maar eens breed moeten gaan onderzoeken, ik ben al zo lang verschrikkelijk moe elke dag en het begint echt zijn tol te eisen en ik denk dat mijn moeder het nu begint in te zien... ik houd jullie op de hoogte ( dit zou erg fijn zijn, ondanks ze toch een van de problemen is dat ik zo geworden ben. )
Fijn dat je moeder je nu toch serieus lijkt te nemen! En idd misschien goed om een second opinion te vragen.
Hier wil het vandaag echt niet. Dit schilderij wat ik vanochtend gemaakt hebt geeft mijn gevoel wel goed weer:
Hier wil het vandaag echt niet. Dit schilderij wat ik vanochtend gemaakt hebt geeft mijn gevoel wel goed weer:
Ik kan mezelf herkennen in jouw schilderij.. schilder je zelf schilderijenquote:
Fijn dat je moeder je nu toch serieus lijkt te nemen! En idd misschien goed om een second opinion te vragen.
Hier wil het vandaag echt niet. Dit schilderij wat ik vanochtend gemaakt hebt geeft mijn gevoel wel goed weer:
[ afbeelding ]
?
Ja, ik schilder dit zelf ja.quote:
[..]
Ik kan mezelf herkennen in jouw schilderij.. schilder je zelf schilderijen
Nijna
Mooi dat je zo je gevoelens kunt uiten, vind het wel een mooie manier.quote:
[..]
Ja, ik schilder dit zelf ja.
Nijna
Mooi schilderij, Sylvana.
Ik herken dit uit de periode dat de psychische problemen bij mij begonnen. Je probeert tegen een vriend/vriendin je verhaal kwijt te kunnen, en het wordt afgedaan als 'zo erg zal het allemaal niet zijn'. En inderdaad mensen die benadrukken dat zij het zwaarder hebben, wat nergens over gaat eigenlijk.
Hey 7upOrange,quote:
[..]
Ja, zo ook bij mijn zus.
Bij haar is het ALTIJD erger, zeg ik een keer van pff ik ben moe.
JA NEEM JIJ MAAR EENS 2 KINDEREN.
en dan zeg ik op mijn beurt; daar heb jij ZELF voor gekozen!
Verder werkt ze niet en heeft ze alleen haar kinderen waar ze voor op moet draaien waar ze zelf voor gekozen heeft.
Ik heb er niet voor gekozen om mezelf zo te voelen...
Je kan ook dingen hebben die niet zichtbaar zijn en daar kun je je toch verschrikkelijk lamlendig van voelen! Zowel geestelijk als lichamelijk... ik kan mijn bed niet eens meer uit, ik heb over aankleden gewoon 2 uur gedaan! en dat deed ik in bed en dat alleen omdat ik naar de huisarts moest, was blij toen ik weer binnen was.
Ik herken dit uit de periode dat de psychische problemen bij mij begonnen. Je probeert tegen een vriend/vriendin je verhaal kwijt te kunnen, en het wordt afgedaan als 'zo erg zal het allemaal niet zijn'. En inderdaad mensen die benadrukken dat zij het zwaarder hebben, wat nergens over gaat eigenlijk.
Ze horen je gewoon serieus te nemen. De leeftijd van 18 is zeker geen rare leeftijd om psychische problemen te ontwikkelen.quote:Update: Ik ben vandaag naar mijn huisarts geweest die mij niet echt serieus nam...
Ik schilder (of teken) ook graag, Prima manier inderdaad om je gevoelens te uiten of je hoofd leeg te maken..quote:
[..]
Mooi dat je zo je gevoelens kunt uiten, vind het wel een mooie manier.
"Geef me een joint", zei de goudvis, "Dan word ik haai"
sinterklaaskapoentje
Wie komt er alle jaren...
Het is moeilijk uit te leggen aan mensen die het niet kennen. Ik zou het haar niet heel erg kwalijk nemen want jezelf inleven in een situatie en gevoel wat je helemaal niet kent is heel lastig. Er zijn ook gewoon veel mensen die denken dat er iets erg moet gebeuren om je rot te voelen. Als je een ernstige ziekte hebt kan iedereen het wel inzien... Depressie is ook een ziekte, maar helaas voor veel mensen een zwaktequote:
[..]
Ja, zo ook bij mijn zus.
Bij haar is het ALTIJD erger, zeg ik een keer van pff ik ben moe.
JA NEEM JIJ MAAR EENS 2 KINDEREN.
en dan zeg ik op mijn beurt; daar heb jij ZELF voor gekozen!
Verder werkt ze niet en heeft ze alleen haar kinderen waar ze voor op moet draaien waar ze zelf voor gekozen heeft.
Ik heb er niet voor gekozen om mezelf zo te voelen...
Je kan ook dingen hebben die niet zichtbaar zijn en daar kun je je toch verschrikkelijk lamlendig van voelen! Zowel geestelijk als lichamelijk... ik kan mijn bed niet eens meer uit, ik heb over aankleden gewoon 2 uur gedaan! en dat deed ik in bed en dat alleen omdat ik naar de huisarts moest, was blij toen ik weer binnen was.
:')
Dankjewel en ja het is fijn om soms niet te hoeven praten, maar door creatief bezig te zijn wel je gevoel te kunnen uitenquote:
[..]
Mooi dat je zo je gevoelens kunt uiten, vind het wel een mooie manier.
En het is ook gewoon een fijne afleiding, leuke bezigheid om te doen.Gewas ook bedankt
even een berichtje..lees nu niet terug meer, want ik ben kapot.
Ik heb het idee dat ik zowel fysiek als emotioneel op mijn grens zit. Er is in een paar maanden tijd veel te veel gebeurd..en ben echt kapot. Iedere dag is het een gevecht om mijn bed uit te komen ook al ben ik wakker. En alles kost 10x meer moeite dan normaal.
Deels weet ik dat dit normaal is, maar tegelijkertijd verlang ik zo erg weer naar "normaal"...maar aan de andere kant ren ik ook weg van het normaal
Ik heb het idee dat ik zowel fysiek als emotioneel op mijn grens zit. Er is in een paar maanden tijd veel te veel gebeurd..en ben echt kapot. Iedere dag is het een gevecht om mijn bed uit te komen ook al ben ik wakker. En alles kost 10x meer moeite dan normaal.
Deels weet ik dat dit normaal is, maar tegelijkertijd verlang ik zo erg weer naar "normaal"...maar aan de andere kant ren ik ook weg van het normaal
sinterklaaskapoentje
Wie komt er alle jaren...
Zie mijn sig. Zo erg verlangen naar 'normaal' zijn voedt de depressie enorm. Het is op dit moment een hel, maar het is niet anders. Je kan niet meer doen dan je kan...quote:
even een berichtje..lees nu niet terug meer, want ik ben kapot.
Ik heb het idee dat ik zowel fysiek als emotioneel op mijn grens zit. Er is in een paar maanden tijd veel te veel gebeurd..en ben echt kapot. Iedere dag is het een gevecht om mijn bed uit te komen ook al ben ik wakker. En alles kost 10x meer moeite dan normaal.
Deels weet ik dat dit normaal is, maar tegelijkertijd verlang ik zo erg weer naar "normaal"...maar aan de andere kant ren ik ook weg van het normaal
:')
Ik ben normaal..tenminste voor zover dat mogelijk is met een vorm van autisme. Heb sneller last van sommige doen, maar ben echt 100% normaal.quote:
[..]
Zie mijn sig. Zo erg verlangen naar 'normaal' zijn voedt de depressie enorm. Het is op dit moment een hel, maar het is niet anders. Je kan niet meer doen dan je kan...
Maar ik verlang weer naar de normale situatie, thuis..er zijn wat dingen gebeurd die gewoon erg op de eigen persoon inhaken en alles verstoren. En die dingen moeten verwerkt worden en tussentijds zit je in een rare en onprettige situatie.
@Gewas: Dankjewel voor je lieve bericht, mijn vriend begrijpt me ongeveer zo'n 90%, klinkt raar om dit in procenten aan te geven, maar soms weet hij er niet mee om te gaan maar dit vind ik begrijpelijk hij heeft er namelijk niet voor gestudeerd. Wel steunt hij mij zoveel en zovaak mogelijk.
Daarbij vind ik ongeacht je leeftijd je serieus genomen moet worden. Ongeacht wat dan ook... Het is een soort van discriminatie.
@Sinterklaaskapoentje: Klopt als een bus, maar het is zo enorm jammer dat niemand verder kijkt, ik bedoel iemand kan er in principe niks aan doen!
@Cafpow: Ik ken het helaas maar al te goed, het werdt de laatste tijd al een enorme strijd om ergens me bed uit voor te komen, maar sinds vrijdag/maandag is het gewoon een soort van geknapt in mijn hoofd, als een ballon. In een keer PAM, en nu kan ik niet meer en jammer genoeg niet serieus genomen door mijn huisarts.
Ik ken je gevoel dus...
@Bos81 en Sylvana: Ik vind het heel erg knap en mooi dat jullie het kunnen, nogmaals. Ik heb er echt de concentratie niet voor op 't moment.
Waarom kan niet gewoon iedereen gelukkig zijn, iedereen er voor elkaar zijn, elkaar al het geluk van de wereld gunnen en vriendelijk tegen elkaar doen, er voor je kinderen zijn... en andere mensen niks naars aan doen, waarom is dat in godsnaam zo verschrikkelijk moeilijk voor sommige mensen? Laat iedereen lekker in zijn of haar waarden.
Mijn vriend zei gister nog iets heel erg liefs, als wij onze liefde aan iedereen zouden kunnen geven, zou er geen oorlog meer zijn...
Daarbij vind ik ongeacht je leeftijd je serieus genomen moet worden. Ongeacht wat dan ook... Het is een soort van discriminatie.
@Sinterklaaskapoentje: Klopt als een bus, maar het is zo enorm jammer dat niemand verder kijkt, ik bedoel iemand kan er in principe niks aan doen!
@Cafpow: Ik ken het helaas maar al te goed, het werdt de laatste tijd al een enorme strijd om ergens me bed uit voor te komen, maar sinds vrijdag/maandag is het gewoon een soort van geknapt in mijn hoofd, als een ballon. In een keer PAM, en nu kan ik niet meer en jammer genoeg niet serieus genomen door mijn huisarts.
Ik ken je gevoel dus...
@Bos81 en Sylvana: Ik vind het heel erg knap en mooi dat jullie het kunnen, nogmaals.
Ik heb er echt de concentratie niet voor op 't moment.Waarom kan niet gewoon iedereen gelukkig zijn, iedereen er voor elkaar zijn, elkaar al het geluk van de wereld gunnen en vriendelijk tegen elkaar doen, er voor je kinderen zijn... en andere mensen niks naars aan doen, waarom is dat in godsnaam zo verschrikkelijk moeilijk voor sommige mensen? Laat iedereen lekker in zijn of haar waarden.
Mijn vriend zei gister nog iets heel erg liefs, als wij onze liefde aan iedereen zouden kunnen geven, zou er geen oorlog meer zijn...
@7uporange
Weet je, ik vraag me af in hoeverre wij onszelf snappen. Want ik snap mezelf absoluut niet voor de 100%, en anderen dus ook niet. En ik denk dat bij anderen mischien ook zo is.
Verder iemand moet als de klachten serieus genoeg zijn en er meer achter kan zitten dan aandachtstrekkerij.
Weet je, ik vraag me af in hoeverre wij onszelf snappen. Want ik snap mezelf absoluut niet voor de 100%, en anderen dus ook niet. En ik denk dat bij anderen mischien ook zo is.
Verder iemand moet als de klachten serieus genoeg zijn en er meer achter kan zitten dan aandachtstrekkerij.
Zelfmoord is de meest voorkomende doodsoorzaak onder meisjes van 7uporange's leeftijd. Een huisarts die signalen van depressie niet serieus neemt op basis van iemands leeftijd is iemand die gevaarlijk bezig is en absoluut niet geschikt is voor zijn vak.
Ik zou me zo snel mogelijk inschrijven bij een andere huisarts..
Ik zou me zo snel mogelijk inschrijven bij een andere huisarts..
Idd; het wordt wel vaker afgedaan als "Je bent nog jong, het is normaal" en zulks. Echt frustrerend en triest, zo'n lui.quote:
Zelfmoord is de meest voorkomende doodsoorzaak onder meisjes van 7uporange's leeftijd. Een huisarts die signalen van depressie niet serieus neemt op basis van iemands leeftijd is iemand die gevaarlijk bezig is en absoluut niet geschikt is voor zijn vak.
Ik zou me zo snel mogelijk inschrijven bij een andere huisarts..
