Depressie & Angst #22

quote:

Op maandag 26 november 2012 17:03 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Erg herkenbaar wat je schrijft hoor! Maar zo te lezen doe je een mbo-opleiding? (secretarieel medewerkster) Op elk ROC heb je wel een studieloopbaancentrum/schoolpsycholoog/maatschappelijk werker of decaan waar je met dit soort dingen heen kunt. Zij proberen je dan zo goed mogelijk te helpen om ervoor te zorgen dat je op een voor jou haalbare manier kunt studeren. Ik zou hier echt niet alleen mee blijven rondlopen! Want hoe eerder je aan de bel trekt, hoe meer ze voor je kunnen betekenen.

Ja ik doe inderdaad MBO dankjewel voor je tips, echt heel erg bedankt, ik ga hier ook sowieso even met mijn mentor/studieloopbaanbegeleider over praten.
Ik wil namelijk niet met nog een opleiding stoppen, ben vorig jaar ook al met de opleiding helpende zorg en welzijn gestopt, omdat het en niks voor me was, en ik daar op school+stage ben weggepest.

quote:

Op maandag 26 november 2012 17:06 schreef 7upOrange het volgende:

[..]

Ja ik doe inderdaad MBO dankjewel voor je tips, echt heel erg bedankt, ik ga hier ook sowieso even met mijn mentor over praten.

Lijkt mij een goed idee En als je het moeilijk vindt om te praten kun je ook van te voren dingen opschrijven of bijvoorbeeld je posts van hier uitprinten en meenemen.

quote:

Op maandag 26 november 2012 17:07 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Lijkt mij een goed idee En als je het moeilijk vindt om te praten kun je ook van te voren dingen opschrijven of bijvoorbeeld je posts van hier uitprinten en meenemen.

Ja, ik wil sowieso alles een keer op papier hebben, is ook wel fijn voor mezelf.
Heel erg bedankt voor je hulp en mag ik hier blijven posten als ik het niet vergeet? want ik vind het wel erg fijn om even mijn ei kwijt te kunnen...

quote:

Op maandag 26 november 2012 17:09 schreef 7upOrange het volgende:

[..]

Ja, ik wil sowieso alles een keer op papier hebben, is ook wel fijn voor mezelf.
Heel erg bedankt voor je hulp en mag ik hier blijven posten als ik het niet vergeet? want ik vind het wel erg fijn om even mijn ei kwijt te kunnen...

Natuurlijk mag dat

quote:

Op maandag 26 november 2012 17:18 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Natuurlijk mag dat

Dat is heel erg fijn bedankt voor je vriendelijkheid

Met een mentor of begeleider erover praten is wel een goed idee ja
Ik ben zelf uiteindelijk op de universiteit ook eens gaan praten met een decaan en het is toch wel fijn om iemand te hebben waar je naar toe kan als het niet lukt om te bespreken hoe het verder moet.

Ik vond het wel heel eng de eerste keer dat ik dan allemaal moest vertellen aan zo'n iemand maar ik werd wel serieus genomen en ze proberen me ook echt te helpen.
Dus als je het eng vindt omdat je denkt dat ze misschien gaan zeggen dat je je aanstelt ofzo.. is niet nodig

quote:

Op maandag 26 november 2012 17:54 schreef Sterrenstof86 het volgende:
Met een mentor of begeleider erover praten is wel een goed idee ja
Ik ben zelf uiteindelijk op de universiteit ook eens gaan praten met een decaan en het is toch wel fijn om iemand te hebben waar je naar toe kan als het niet lukt om te bespreken hoe het verder moet.

Ik vond het wel heel eng de eerste keer dat ik dan allemaal moest vertellen aan zo'n iemand maar ik werd wel serieus genomen en ze proberen me ook echt te helpen.
Dus als je het eng vindt omdat je denkt dat ze misschien gaan zeggen dat je je aanstelt ofzo.. is niet nodig

Bedankt!
Probeerde er btw net met mijn moeder een beetje over te praten waarom ik vandaag thuisbleef, maar ze luisterde niet en vond de tv stukke belangrijker als mij...

Morgen ga ik naar de huisarts om een verwijzing naar een psycholoog te vragen. ik ben bang dat ik een depressie heb/ depressief ben. echter ben ik misschien nog wel banger voor een mogelijk label.

ik voel me hier erg onzeker over maar is dit wel terecht?

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:08 schreef misterfdude het volgende:
Morgen ga ik naar de huisarts om een verwijzing naar een psycholoog te vragen. ik ben bang dat ik een depressie heb/ depressief ben. echter ben ik misschien nog wel banger voor een mogelijk label.

ik voel me hier erg onzeker over maar is dit wel terecht?

Je bent onzeker over het krijgen van een label begrijp ik dat goed? Waarom is dat? Omdat het dan je gedachte bevestigd?
Je hoeft trouwens voor een psycholoog geen verwijzing te hebben van de huisarts, voor 2e lijn wel. Mijn ervaring is dat de huisarts eerst nog een aantal gesprekjes met je voert.

Maar goed, als jij je klote voelt, maakt het mogelijke label toch verder niet zo veel uit?

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:31 schreef Nyota het volgende:

[..]

Je bent onzeker over het krijgen van een label begrijp ik dat goed? Waarom is dat? Omdat het dan je gedachte bevestigd?
Je hoeft trouwens voor een psycholoog geen verwijzing te hebben van de huisarts, voor 2e lijn wel. Mijn ervaring is dat de huisarts eerst nog een aantal gesprekjes met je voert.

Maar goed, als jij je klote voelt, maakt het mogelijke label toch verder niet zo veel uit?

dat begrijp je goed. omdat ik veel moeite heb met labels... ik zou je niet kunnen zeggen waarom.

ik ben misschien gewoon bang om 'ziek' te zijn.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:35 schreef misterfdude het volgende:

[..]

dat begrijp je goed. omdat ik veel moeite heb met labels... ik zou je niet kunnen zeggen waarom.

ik ben misschien gewoon bang om 'ziek' te zijn.

Maar zonder label ben je ook ziek Want ook al heeft het geen naam, je hebt er wel last van. En als je wel een label hebt kun je de juiste hulp krijgen om er mee om te leren gaan of er van af te komen.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:37 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Maar zonder label ben je ook ziek Want ook al heeft het geen naam, je hebt er wel last van. En als je wel een label hebt kun je de juiste hulp krijgen om er mee om te leren gaan of er van af te komen.

zolang ik geen label heb kan ik het nog ontkennen en ik denk dat dat me veel rust bied.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:37 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Maar zonder label ben je ook ziek Want ook al heeft het geen naam, je hebt er wel last van. En als je wel een label hebt kun je de juiste hulp krijgen om er mee om te leren gaan of er van af te komen.

Dit dus. Helaas is er een label nodig om de juiste hulp te kunnen krijgen. Het is heel vervelend voor jexelf, maar op deze manier kom je er ook niet uit.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:42 schreef misterfdude het volgende:

[..]

zolang ik geen label heb kan ik het nog ontkennen en ik denk dat dat me veel rust bied.

Ontkennen dat er niets is, heeft alleen maar een averechts effect.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:44 schreef Danielle83 het volgende:

[..]

Ontkennen dat er iets is, heeft alleen maar een averechts effect.

jammer genoeg heb ik genoeg psychopathologie gehad om dat te weten... jammer dat ik het toch zo lastig vind.

maar goed ik ga morgen gewoon en ik zie wel wat er van komt.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:45 schreef misterfdude het volgende:

[..]

jammer genoeg heb ik genoeg psychopathologie gehad om dat te weten... jammer dat ik het toch zo lastig vind.

maar goed ik ga morgen gewoon en ik zie wel wat er van komt.

Het is ook lastig om een eerste stap te zetten. Ik vond het voor mezelf ook moeilijk om toe te geven dat ik hulp nodig had(ik heb een angststoornis) Maar na een aantal terugvallen en enorm klote gevoel wist ik dat er aan gedaan moest worden.

quote:

Op maandag 26 november 2012 20:50 schreef Danielle83 het volgende:

[..]

Het is ook lastig om een eerste stap te zetten. Ik vond het voor mezelf ook moeilijk om toe te geven dat ik hulp nodig had(ik heb een angststoornis) Maar na een aantal terugvallen en enorm klote gevoel wist ik dat er aan gedaan moest worden.

morgen meer info.

afschrijpostjes ftw.

Donderdag thuis gekomen van 3.5 week opname. De eerste dagen voor en na het ontslag ging het wel okee. Nu ben ik weer zo somber als ik weet niet wat. Misschien hoort het erbij, maar leuk is anders. Ik weet ook wel dat dit soort momenten erbij horen, maar ik wil er soms echt gewoon vanaf. Momenten waarop je echt niks kan hebben, ieder onverwacht geluidje zijn er twee te veel.

Okee ik weet vaak wel te "relativeren" zegt men dan en de zwakke momenten te laten voor wat ze zijn, maar aan de andere kant zit er iets in me die er gewoon niet mee om kan gaan, gewoon zo raar die tweestrijd iedere keer. Op momenten zoals deze weet ik gewoon even niet meer hoe of wat. Schreeuwen durf ik niet zo. Dat lukt me ook niet. Ik probeer zoals net dan wel wat te schilderen of te tekenen maar de knop omdraaien en even rustig iets doen is er dan niet bij. Gewoon bleh bleh bleh en nog eens bleh.

Dan vraag ik me ook af, iedere keer probeer ik uit te leggen wat ik voel denk mee maak enzovoort, maar vooralsnog lijken de dingen die me aangereikt worden (in de laatste 3.5 jaar!!!!!!) niet te helpen, waar ligt de schuld? doe ik er zelf te weinig aan, of leg ik mijn problemen gewoon verkeerd uit. of doen de behandelaren gewoon niet hun best voor me.. ..

Het begint steeds steeds moeilijker te worden hoop te houden, maar ik heb eigenlijk geen keus....


.

quote:

Op maandag 26 november 2012 21:59 schreef Bos81 het volgende:
afschrijpostjes ftw.

Donderdag thuis gekomen van 3.5 week opname. De eerste dagen voor en na het ontslag ging het wel okee. Nu ben ik weer zo somber als ik weet niet wat. Misschien hoort het erbij, maar leuk is anders. Ik weet ook wel dat dit soort momenten erbij horen, maar ik wil er soms echt gewoon vanaf. Momenten waarop je echt niks kan hebben, ieder onverwacht geluidje zijn er twee te veel.

Okee ik weet vaak wel te "relativeren" zegt men dan en de zwakke momenten te laten voor wat ze zijn, maar aan de andere kant zit er iets in me die er gewoon niet mee om kan gaan, gewoon zo raar die tweestrijd iedere keer. Op momenten zoals deze weet ik gewoon even niet meer hoe of wat. Schreeuwen durf ik niet zo. Dat lukt me ook niet. Ik probeer zoals net dan wel wat te schilderen of te tekenen maar de knop omdraaien en even rustig iets doen is er dan niet bij. Gewoon bleh bleh bleh en nog eens bleh.

Dan vraag ik me ook af, iedere keer probeer ik uit te leggen wat ik voel denk mee maak enzovoort, maar vooralsnog lijken de dingen die me aangereikt worden (in de laatste 3.5 jaar!!!!!!) niet te helpen, waar ligt de schuld? doe ik er zelf te weinig aan, of leg ik mijn problemen gewoon verkeerd uit. of doen de behandelaren gewoon niet hun best voor me.. ..

Het begint steeds steeds moeilijker te worden hoop te houden, maar ik heb eigenlijk geen keus....


.

Heb je geen extra begeleiding gekregen voor achteraf dan?
Anders moet je dit met je behandelaar aankaarten (als je die hebt).

En voor de rest, sterkte

quote:

Op maandag 26 november 2012 22:26 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Heb je geen extra begeleiding gekregen voor achteraf dan?
Anders moet je dit met je behandelaar aankaarten (als je die hebt).

En voor de rest, sterkte

Ik had al begeleiding en die blijf ik houden. Dit was ook gewoon een time-out voor me omdat het echt niet meer ging en dit was gewoon weer een flinke dip. Niet dat ik me aan stel, maar dit soort momenten horen erbij en daar moet ik mee leren omgaan en van me afschrijven is dan misschien wel goed, om met jullie te delen is 2, maar momenteel voelt dat wel even okee

Ik ga thuisstudie doen.
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.

Ben blij dat dit mogelijk is

quote:

Op dinsdag 27 november 2012 09:13 schreef summer2bird het volgende:
Ik ga thuisstudie doen.
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.

Ben blij dat dit mogelijk is

Dat is heel goed

Pff, nu bijna 4 weken weer thuis na m'n opname en t is lastig! Eerst twee weken heel moe, nu griep en n heftige spierverkramping in m'n rug, waardoor ik maximaal onder de pijnstillers zit. Van al m'n plannen komt weinig, want ik ben nu echt superwazig en duf en duizelig van die troep. Wilde aan opdrachten voor m'n loopbaantraject gaan werken, maar dat gaat nu echt weer niet. Ook een onlinecursus kan ik mee starten, maar dat was de afgelopen weken sowieso te veel om op te pakken.
Echt, ik heb maar een paar dingen per week staan, maar dat is al te veel. Hoe kom ik hier toch ooit uit??

Daarnaast mag ik binnenkort ook op bezoek bij het UWV ivm m'n wia-aanvraag. Ik weet bijna wel zeker dat ik die niet ga krijgen (want volgens mij krijgt niemand die met psychische klachten), maar toch ook weer stress. Het betekent dat ik vanaf februari niks meer ga krijgen. En ook al houd ik het financieel gezien nog wel even uit, het geeft toch druk.

Misschien nog iemand wia-tips?

quote:

Op dinsdag 27 november 2012 09:13 schreef summer2bird het volgende:
Ik ga thuisstudie doen.
Mijn moeder heeft dat met mijn mentor geregeld. Ik heb al een schema gemaakt waarbij ik iig 2x per dag beweeg (s'ochtens wandelen, s'middags fietsen) en iig 2 of 3 uur aan huiswerk besteed.

Ben blij dat dit mogelijk is

Dat is heel erg fijn voor je! wou dat er zoiets mogelijk was voor mij...

Update: Ik ben vandaag naar mijn huisarts geweest die mij niet echt serieus nam... Het was zo van: Oh, je bent 18 nahh jij kan nergens last van hebben.
Ik heb echt zo fucking veel moeite moeten doen om bij de GGZ te komen, omdat HIJ het niet nodig vond maar IK wel.
Wordt weer op dezelfde dingen gecontroleerd als vorige jaren, ik ben er gewoon klaar mee.... Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? Nee, wacht waarom kan iedereen niet gewoon gelukkig zijn?! Wat is dat toch allemaal in deze rotte wereld...
Vannacht heel de nacht alleen maar lopen piekeren over school, de dingen waar ik mee zit, en zulks, alleen maar lopen huilen... ik ben er echt klaar mee... Ik wil RUST.

quote:

Op dinsdag 27 november 2012 15:02 schreef 7upOrange het volgende:

[..]

Dat is heel erg fijn voor je! wou dat er zoiets mogelijk was voor mij...

Update: Ik ben vandaag naar mijn huisarts geweest die mij niet echt serieus nam... Het was zo van: Oh, je bent 18 nahh jij kan nergens last van hebben.
Ik heb echt zo fucking veel moeite moeten doen om bij de GGZ te komen, omdat HIJ het niet nodig vond maar IK wel.
Wordt weer op dezelfde dingen gecontroleerd als vorige jaren, ik ben er gewoon klaar mee.... Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? Nee, wacht waarom kan iedereen niet gewoon gelukkig zijn?! Wat is dat toch allemaal in deze rotte wereld...
Vannacht heel de nacht alleen maar lopen piekeren over school, de dingen waar ik mee zit, en zulks, alleen maar lopen huilen... ik ben er echt klaar mee... Ik wil RUST.

En als je de GGZ zelf opbelt, of langs komt?
Bel anders de crisisdienst als het heel slecht gaat.
Ben je suicidaal aangelegd?