OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Wat een waardeloze dag. 's ochtends een pittige discussie op mijn werk, waar ik tot na de lunch van overstuur was (lees: liters tranen). De rest van de dag zo gespannen gezeten en niet gegeten, dat ik op weg naar huis onwel werd. Gelukkig werd ik door de junken met rust gelaten toen ik daar in het parkje op de grond zat, te wachten op mijn man. Jezus wat een dag...
LB jij had toch zo'n last van je stuitje? Is dat nog overgegaan? De mijne doet nu echt rete (
)pijn..
LB jij had toch zo'n last van je stuitje? Is dat nog overgegaan? De mijne doet nu echt rete (
)pijn..
Ach jeetje, dat is niet jouw dag. Gelukkig nu weekend.... 
Irritant he, die hormonen? Had dinsdag ook een akkefietje en heb ook behoorlijk wat tranen vergoten die nergens op sloegen. Ook toen ik er zelf al klaar mee was, bleef het maar lopen.
Irritant he, die hormonen? Had dinsdag ook een akkefietje en heb ook behoorlijk wat tranen vergoten die nergens op sloegen. Ook toen ik er zelf al klaar mee was, bleef het maar lopen.
Nou dat blíjven strómen! En dan wel om iets kunnen lachen, zodat het lijkt alsof niet helemaal lekker bent. Ik heb het wel aan collega verteld. Hij vroeg of het weer ging en toen moest ik natuurlijk weer huilen : 'maahaar ik kahan er niets aan doehoen want ik zwaaaahhaaanger' 
Houdt dit ooit nog op?
Houdt dit ooit nog op?
sorry dat ik lach, maar hoe herkenbaar! Het wordt beter echt!
Echte mannen eten geen honing, die kauwen bijen.
Precies dat. En het houdt wel op ooit, maar ik ben nooit meer mijn nuchtere zelf geworden. Toch wat sentimenteler. Maar dat kan ook komen omdat ik nog niet helemaal ontzwangert was (in de zin van 9 maande op, 9 maanden af)
Ik ga weer even pesten. Klopt uiteraard wat hier staat, maar het geldt voor echtgenoten/geregistreerd partners. Dus niet als je "alleen maar" samenwonend bent. Dan hebben (schoon)ouders wel recht op een erfdeel.quote:Op vrijdag 14 september 2012 15:37 schreef Troel het volgende:
[..]
[..]
Het is dus niet zo dat als je een kind hebt, dat je ouders nog wat erven
Wij hebben toen Eva 7 maanden was een testament (2 dus) laten opstellen. Gewoon eerder niet aan toegekomen.
Is een simpel langstlevenden testament (dus alles gaat naar de overgebleven partner), met daarin de kanttekening dat mocht er met ons beiden iets gebeuren, mijn zusje de voogdij krijgt over Eva (en volgende kindjes, dus we hoeven niet meer terug om het testament aan te laten passen) tot Eva 18 is en financieel tot Eva 21 is.
Verder wil ik op een heleboel mensen reageren, maar ik weet het gewoon niet meer.
Ik weet alleen nog dat er heel veel mensen een nodig hebben/verdient hebben, dus bij deze.
Mijn vriend zijn oma was trouwens 16 toen ze beviel. Van een tweeling! Toen waren er nog geen echo's enzo, dus....... verrassing!!
Wel één-eiig, dus geen erfelijke factoren. Hoewel er meerdere één-eiige tweelingen in die familie zitten.
Ik weet alleen nog dat er heel veel mensen een
nodig hebben/verdient hebben, dus bij deze.Mijn vriend zijn oma was trouwens 16 toen ze beviel. Van een tweeling! Toen waren er nog geen echo's enzo, dus....... verrassing!!
Wel één-eiig, dus geen erfelijke factoren. Hoewel er meerdere één-eiige tweelingen in die familie zitten.
Ghehe. Ik kan me voorstellen dat als ik hier later op terugkijk dat ik dan ook moet lachen (en een beetje blozen, zo een pittige discussie is niet hoe ik normaal ben). Op dit moment voel me ik al weer zo
Wat jij als laatste zegt, dat het komt omdat je zwanger bent, daar ben ik het zooo mee eens!! Maar ik heb het idee dat mensen die nooit (quote:Op vrijdag 14 september 2012 20:18 schreef Limone het volgende:
Nou dat blíjven strómen! En dan wel om iets kunnen lachen, zodat het lijkt alsof niet helemaal lekker bent. Ik heb het wel aan collega verteld. Hij vroeg of het weer ging en toen moest ik natuurlijk weer huilen : 'maahaar ik kahan er niets aan doehoen want ik zwaaaahhaaanger'
Houdt dit ooit nog op?
) zwanger zijn geweest dat niet snappen. Zo had ik laatst ook een moeilijk gesprek op mn werk en mijn manager (bewust kinderloos) zei toen dat ik juist door het gesprek aan te gaan, leerde om mijn hormonen te beheersen 
Toen had ik echt zoiets van: nee, dan snap je duidelijk iets niet. Het probleem is juist dat die krengen niet te beheersen zijn 
Sarcasme. Herken het.
Sorry maar ik snap het ook nietquote:Op vrijdag 14 september 2012 20:34 schreef Spirit82 het volgende:
[..]
Wat jij als laatste zegt, dat het komt omdat je zwanger bent, daar ben ik het zooo mee eens!! Maar ik heb het idee dat mensen die nooit (
Ik reageer misschien iets feller dan normaal, maar de redelijkheid gaat nooit overboord.
Het is ook niet de redelijkheid die overboord gaat, maar inderdaad de felheid van dingen zeggen, er dingen uitflappen omdat de emoties zo hoog oplopen en het in huilen uitbarsten en dat zijn dingen die je niet onder controle hebt. Alsof het leuk is om op je werk te gaan janken ofzo...quote:
[..]
Sorry maar ik snap het ook niet
Ik reageer misschien iets feller dan normaal, maar de redelijkheid gaat nooit overboord.
Sarcasme. Herken het.
Met redelijkheid overboord bedoel ik onder andere emoties niet onder controle hebben. Ik zeg niet dat je het doet omdat je het leuk vindt, ik zeg alleen dat ik het ook niet snap. Het zit hem dus echt niet alleen in de hormonen....quote:
[..]
Het is ook niet de redelijkheid die overboord gaat, maar inderdaad de felheid van dingen zeggen, er dingen uitflappen omdat de emoties zo hoog oplopen en het in huilen uitbarsten en dat zijn dingen die je niet onder controle hebt. Alsof het leuk is om op je werk te gaan janken ofzo...
Nou, pre-zwanger was ik meestal de rust en relativering zelve op het werk en nu ben ik die zelfbeheersing goed kwijt. Maak je mij niet wijs dat dat niet aan de hormonen ligt.quote:
[..]
Met redelijkheid overboord bedoel ik onder andere emoties niet onder controle hebben. Ik zeg niet dat je het doet omdat je het leuk vindt, ik zeg alleen dat ik het ook niet snap. Het zit hem dus echt niet alleen in de hormonen....
Of begrijp ik je nou gewoon helemaal verkeerd?
Sarcasme. Herken het.
Het zal zeker aan de hormonen liggen Spirit, maar niet elke zwangere heeft dezelfde kwalen. Het is denk ik meer dat je het niet zomaar op onbegrip van een nog niet- zwangere kan gooien.
Edit: en je weet ook niet altijd of nooit inderdaad nooit is geweest. Is wel iets om voorzichtig mee te zijn denk ik.
Edit: en je weet ook niet altijd of nooit inderdaad nooit is geweest. Is wel iets om voorzichtig mee te zijn denk ik.
niet om alles, maar verder checkquote:Op vrijdag 14 september 2012 20:41 schreef Kyara het volgende:
Hoewel er ook genoeg mensen zijn die ook zonder hormonen om alles gaan zitten janken.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Nou, ik herken mezelf af en toe niet meer terug. Echt een totaal ander persoon. Mijn andere ik is juist heel zen..
Heb het er met haar over gehad en zij gaf aan nooit die behoefte te hebben gevoeld, dus lijkt me duidelijkquote:
Het zal zeker aan de hormonen liggen Spirit, maar niet elke zwangere heeft dezelfde kwalen. Het is denk ik meer dat je het niet zomaar op onbegrip van een nog niet- zwangere kan gooien.
Edit: en je weet ook niet altijd of nooit inderdaad nooit is geweest. Is wel iets om voorzichtig mee te zijn denk ik.
Ben het er wel mee eens dat het verschilt per zwangere, sowieso zijn geen 2 mensen gelijk, maar ik reageer er blijkbaar heel hefitg op. Sowieso kan ik niet tegen hormomen ook met pil etc, dus wellicht is dat aan elkaar gelinkt. En ook verschil tussen niet-zwangeren uiteraard... maar ik kon me pre-zwanger ook iet voorstellen dat het zo'n invloed zou hebben en zou ook mijn twijfels hebben gehad
Had ik dit geweten toen mn zusje zwanger was.. Heb in elk geval hetzelfde als Limone en dat is soms flink frustrerend!
Sarcasme. Herken het.
Ik huil normaal bijna niet, alleen als ik boos ben. En nu kan het me zomaar ineens overvallen.
Voorbeeldje: mijn vriend zei laatst dat ie een hele lelijke baby was en toen zei ik dat ik geen lelijke baby wou en moest ik ineens huilen terwijl ik wist dat het geinen was, moesten er samen enorm om lachen dwars door de tranen heen.
Dat soort dingen echt, en wat sneller fel reageren als mensen iets niet snappen maar dat komt vooral door de combi van pijn (spierziekte/bekken probs) en hormonen denk ik.
Voorbeeldje: mijn vriend zei laatst dat ie een hele lelijke baby was en toen zei ik dat ik geen lelijke baby wou en moest ik ineens huilen terwijl ik wist dat het geinen was, moesten er samen enorm om lachen dwars door de tranen heen.
Dat soort dingen echt, en wat sneller fel reageren als mensen iets niet snappen
maar dat komt vooral door de combi van pijn (spierziekte/bekken probs) en hormonen denk ik.
Echte mannen eten geen honing, die kauwen bijen.
Maar dan is het toch kut als mensen tegen je zeggen dat je het moet beheersen terwijl je dat juist niet kan juist omdat je zwanger bent?
Sarcasme. Herken het.
Boks ouwe!quote:
[..]
Heb het er met haar over gehad en zij gaf aan nooit die behoefte te hebben gevoeld, dus lijkt me duidelijk
Ben het er wel mee eens dat het verschilt per zwangere, sowieso zijn geen 2 mensen gelijk, maar ik reageer er blijkbaar heel hefitg op. Sowieso kan ik niet tegen hormomen ook met pil etc, dus wellicht is dat aan elkaar gelinkt. En ook verschil tussen niet-zwangeren uiteraard... maar ik kon me pre-zwanger ook iet voorstellen dat het zo'n invloed zou hebben en zou ook mijn twijfels hebben gehad
Heb in elk geval hetzelfde als Limone en dat is soms flink frustrerend!
En ik moest lachen om de niet lelijke baby van Logi, die zou ook in mijn repertoire kunnen
