De kunst van het loslaten van je ex #197

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 09:37 schreef LaLouchi het volgende:
Ik heb net even lopen zoeken op internet, maar ik kan er niks over vinden. Wat gebeurd er als je ontkent dat je verdrietig bent? Mijn ex doet tegenover iedeteen alsof hij blij is dat hij van me af is. Tegen mij zei hij echter zeichzelf elke avond in slaap te huilen... Is dat dan mij willen manupileren, aangezien hij zo gelukkig overkomt bij de rest? En met welk diel? Waarom zou hij me nu nog willen manupileren als dat zo is? En als dat niey zo is, waarom doet hij net of hij gelukkiger zo is..? Mochten jullie er wat over weten, hoor ik dat graag

Ontkenning van behoefte.

De mens heeft diverse afweerlagen.

Kindbewustzijn
Primaire afweer > overleven
Valse hoop > Als ik maar verander
Valse macht > Als de ander maar veranderd
Ontkenning van behoeften > het doet me niets, het maakt me niet uit, het raakt me niet, ik heb het niet nodig etc etc.

Gat van ontkenning naar KB is de grootste... in die val worden mensen ook gek en/of draaien ze door.

We weten toch allemaal, mensen die vooral verkondigen een fantastisch leven te hebben en hoe goed het wel niet met hun gaat... dat diezelfde mensen dood ongelukkig van binnen zijn.

http://www.aan-de-basis.n(...)weermechanismen.html

Daar staat ook een hoop in.

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 12:26 schreef ManageTheAnger het volgende:

[..]

Ontkenning van behoefte.

De mens heeft diverse afweerlagen.

Kindbewustzijn
Primaire afweer > overleven
Valse hoop > Als ik maar verander
Valse macht > Als de ander maar veranderd
Ontkenning van behoeften > het doet me niets, het maakt me niet uit, het raakt me niet, ik heb het niet nodig etc etc.

Gat van ontkenning naar KB is de grootste... in die val worden mensen ook gek en/of draaien ze door.

We weten toch allemaal, mensen die vooral verkondigen een fantastisch leven te hebben en hoe goed het wel niet met hun gaat... dat diezelfde mensen dood ongelukkig van binnen zijn.

http://www.aan-de-basis.n(...)weermechanismen.html

Daar staat ook een hoop in.

En wanneer ga je dan doorkrijgen dat je verkeerd bezig bent? Als je kan dealen met de pijn diet het doet...? Pff.. Hij is dood ongelukkig, mijn dochter ook, en met mij gaat het.iets beter. Heb ook wel vlagen van ongelukkig zijn, maar die laat ik ook toe.. Hoe dring je.tot.zo iemand door.. Moeilijk hoor..

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 12:31 schreef LaLouchi het volgende:

[..]

En wanneer ga je dan doorkrijgen dat je verkeerd bezig bent? Als je kan dealen met de pijn diet het doet...? Pff.. Hij is dood ongelukkig, mijn dochter ook, en met mij gaat het.iets beter. Heb ook wel vlagen van ongelukkig zijn, maar die laat ik ook toe.. Hoe dring je.tot.zo iemand door.. Moeilijk hoor..

Daar moet jij niet mee bezig zijn.

Jij moet bezig met jezelf zijn... hoe het met jou gaat, hoe jij je voelt, en wat jij wil dat er gaat gebeuren in jou leven.

Niet bezig houden met de ander.... wat de ander doet heeft geen invloed op jou ik. Jou ik is er nog steeds ook als de ander niet meer bestaat. De Ik komt boven de ander.

Ik heb dus het gevoel dat ik niet verder kan nu, omdat het niet is afgesloten. En het is dus niet afgesloten imdat hij die kille houding aanneemt en zichzelf verdoofd.. En dit voelt mijn dochter, en daar word ze ongelukkig van. Ik krijg hem niet wakker geschud, ik hoop zo dat hij breekt, dat zou tenminste iets zijn. Niet voor mij, maar voor haar.

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 12:38 schreef LaLouchi het volgende:
Ik heb dus het gevoel dat ik niet verder kan nu, omdat het niet is afgesloten. En het is dus niet afgesloten imdat hij die kille houding aanneemt en zichzelf verdoofd.. En dit voelt mijn dochter, en daar word ze ongelukkig van. Ik krijg hem niet wakker geschud, ik hoop zo dat hij breekt, dat zou tenminste iets zijn. Niet voor mij, maar voor haar.

"omdat hij die kille houding aanneemt en zichzelf verdoofd.."

"Ik krijg hem niet wakker geschud, ik hoop zo dat hij breekt, dat zou tenminste iets zijn. Niet voor mij, maar voor haar."

Ik ga heel flauw doen, maar het is hij, hij, hij, hij, hij,

Waar ben jij?

Dat HIJ die kille houding aanneemt, heeft geen invloed op jou IK. Je kan er chagrijnig door worden, of je onprettig voelen, maar dan is het zaak om niets te doen en te voelen... waarom gebeurd dit, waarom laat ik hem mijn gemoedstoestand bepalen, want ik kan immers zijn gemoedstoestand ook niet bepalen....

Dat je hoopt dat hij breekt... tja wat je de ander gunt, gun je jezelf ook... dat moet je helemaal niet willen. Als jij sterk bent, en je leven op de rit hebt, dan pas kan je nagaan of je hem wel of niet in je leven wil.

Als hij nu weer in je leven komt, dan gaat hetzelfde gebeuren zoals de situatie was (uit vertrouwen zal ik dat hier niet uitgebreid gaan posten maar je snapt me wel ;-))

Wat betreft het hard zijn naar je dochter, en geen ruimte laten e.d..... ja dat keur ik ook absoluut niet goed... maar dat is zijn leven zijn keus en zijn verantwoordelijkheid.... hij is en blijft haar vader en die kan je niet ontnemen.... er is vrij weinig wat je daar aan kan doen en ik begrijp dat die machteloosheid killing voor je is..... ik zal niet degene zijn die zegt dat je stappen moet ondernemen, dat is niet aan mij want ik ben geen maatschappelijk werker en ook geen psycholoog

Vanmorgen was ik bij de maatschappelijk werker en die zegt eigenlijk hetzelfde als jij mbt mijn dochter. Hij zegt jij hebt haar levensgeluk niet volledig in de hand, slechts voor 50%, en natuurlijk mag je je mening geven, maar hij heeft evenveel te zeggen, dus als die mening niet klopt dan moet je het hem. Zijn manier laten doen en de consequenties die zijn dan voor hem. Dat zal ze jou echt niet kwalijk geen nemen. En dat is natuurlijk ergens ook wel zo, maar het doet me zoveel zeer dat ik 'afstand' moet gaan nemen van een gedeelte opvoeding, namelijk zijn kant van de opvoeding. Ik raap telkens de brokstukken weer bij elkaar, en da doet me zeer. Maatschappelijk werker zei dat ze me daar later dankbaar voor zal zijn, zolang ik ze maar 'laat'.... Tja loslaten dus, moet een knop om. Mag het een keer aangeven en dan moet het aan hem zijn wat hij daarmee doet. Moet het niet naar mijn hand willen zetten.

Tja waar ik zelf ben.. Ik weet het niet.. Maak me altijd meer druk om andere mensen, zelf kom ik later wel denk ik altijd. Maar ik zie ook wel in dat het nu juist zaak is mijn leven zonder aan hem te denken op te bouwen. Niet meer denken wat zou hij hiervan vinden, wat doet hij, wat denkt hij, enz.
Maar dat ook daadwerkelijk doen als je zelf vind dat je er niet zo toe doet is moeilijk. Moet hem gaan draaien in mijhoofd naar wat wil ik, en als die vraag komt, wat wil ik, dan weet ik het niet.

Ik wil gelukkig zijn, maar ben ik dat met hem? Lang niet altijd, maar ook niet ongelukkig.. Voelde me vooral veilig bij hem denk ik. Moet ik dat willen? Ik hou van hem, maar hij heeft me pijn gedaan. Ik hem ook. Misschien is het inderdaad gewoon teveel geweest, maar ook daar moet ik nu niet aan denken. Ik moet de relatie loslaten, mijn leven opbouwen, alleen, en dan later terug kijken wat ik wil. Wat wij willen.

Moeilijk... Maar dit is wat moet gebeuren. Ik moet sterk worden, aan mezelf blijven werken, zelfvertrouwen kweken. Ik moet mezelf terug vinden...

"Ontkenning van behoeften (OvB)
Het kind zegt dat het helemaal niet erg is dat het niet krijgt wat het nodig heeft en zegt ook tegen zichzelf dat het niets nodig heeft.

Als volwassene leidt dit tot:
Wegredeneren van je eigen behoeften.
Wegstoppen van je gevoelens.
Verdoven van gevoelens, door roken, drinken, eten, te veel werken.
Uitstellen en vermijden.


Ons gedrag, ons handelen nu, zijn verbonden met ons verleden, met positieve, minder positieve en zelfs negatieve ervaringen. Die ervaringen zijn op hun beurt weer verbonden met allerlei zintuiglijke waarnemingen en gevoelens. Bij al ons denken en handelen borrelen ze onvermijdelijk weer op. Bewust, maar veel vaker onbewust. Wanneer er een bewuste of onbewuste verbinding is met een negatieve ervaring in het (verre) verleden, ervaren we dat ook in het nu als onaangenaam omdat onze afweermechanismen in werking treden."

bron:
http://www.psychoadvies.nl/werken-met-afweermechanismen.html

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 13:14 schreef ManageTheAnger het volgende:
"Ontkenning van behoeften (OvB)
Het kind zegt dat het helemaal niet erg is dat het niet krijgt wat het nodig heeft en zegt ook tegen zichzelf dat het niets nodig heeft.

Als volwassene leidt dit tot:
Wegredeneren van je eigen behoeften.
Wegstoppen van je gevoelens.
Verdoven van gevoelens, door roken, drinken, eten, te veel werken.
Uitstellen en vermijden.


Ons gedrag, ons handelen nu, zijn verbonden met ons verleden, met positieve, minder positieve en zelfs negatieve ervaringen. Die ervaringen zijn op hun beurt weer verbonden met allerlei zintuiglijke waarnemingen en gevoelens. Bij al ons denken en handelen borrelen ze onvermijdelijk weer op. Bewust, maar veel vaker onbewust. Wanneer er een bewuste of onbewuste verbinding is met een negatieve ervaring in het (verre) verleden, ervaren we dat ook in het nu als onaangenaam omdat onze afweermechanismen in werking treden."

bron:
http://www.psychoadvies.nl/werken-met-afweermechanismen.html

Doe ik het zelf ook..? maar ik laat wel mijn gevoelens toe hoor, verdriet, boosheid etc.. Klopt dan toch niet helemaal? Ik negeer alleen wat ik eigenlijk zelf wil, welke kant ik op wil, laat een ander voorgaan en denk dan een keer aan wat ik wil..

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 13:09 schreef LaLouchi het volgende:
1. Vanmorgen was ik bij de maatschappelijk werker en die zegt eigenlijk hetzelfde als jij mbt mijn dochter. Hij zegt jij hebt haar levensgeluk niet volledig in de hand, slechts voor 50%, en natuurlijk mag je je mening geven, maar hij heeft evenveel te zeggen, dus als die mening niet klopt dan moet je het hem. Zijn manier laten doen en de consequenties die zijn dan voor hem. Dat zal ze jou echt niet kwalijk geen nemen. En dat is natuurlijk ergens ook wel zo, maar het doet me zoveel zeer dat ik 'afstand' moet gaan nemen van een gedeelte opvoeding, namelijk zijn kant van de opvoeding. Ik raap telkens de brokstukken weer bij elkaar, en da doet me zeer. Maatschappelijk werker zei dat ze me daar later dankbaar voor zal zijn, zolang ik ze maar 'laat'.... Tja loslaten dus, moet een knop om. Mag het een keer aangeven en dan moet het aan hem zijn wat hij daarmee doet. Moet het niet naar mijn hand willen zetten.

2. Tja waar ik zelf ben.. Ik weet het niet.. Maak me altijd meer druk om andere mensen, zelf kom ik later wel denk ik altijd. Maar ik zie ook wel in dat het nu juist zaak is mijn leven zonder aan hem te denken op te bouwen. Niet meer denken wat zou hij hiervan vinden, wat doet hij, wat denkt hij, enz.
Maar dat ook daadwerkelijk doen als je zelf vind dat je er niet zo toe doet is moeilijk. Moet hem gaan draaien in mijhoofd naar wat wil ik, en als die vraag komt, wat wil ik, dan weet ik het niet.

3. Ik wil gelukkig zijn, maar ben ik dat met hem? Lang niet altijd, maar ook niet ongelukkig.. Voelde me vooral veilig bij hem denk ik. Moet ik dat willen? Ik hou van hem, maar hij heeft me pijn gedaan. Ik hem ook. Misschien is het inderdaad gewoon teveel geweest, maar ook daar moet ik nu niet aan denken. Ik moet de relatie loslaten, mijn leven opbouwen, alleen, en dan later terug kijken wat ik wil. Wat wij willen.

Moeilijk... Maar dit is wat moet gebeuren. Ik moet sterk worden, aan mezelf blijven werken, zelfvertrouwen kweken. Ik moet mezelf terug vinden...

1.: Tja, valt me niets tegen dan dat we hetzelfde denken..... Als het te ver gaat, dan aan de rem trekken, anders laten.

2. natuurlijk is het moeilijk... eerst door de shit om beter te worden.... Je was aan hem gewend, en aan je leven gewend en dat bied nu weer nieuwe kansen en uitdagingen voor je nou het klaar is.... Wat betreft gedachten, dat heb ik je al verteld wat je moet doen... omdraaien die hap en weer focussen naar het nu... naar jou.

3. Of je wel of niet gelukkig met hem bent, is niet belangrijk... het is belangrijk of jij gelukkig met jezelf bent... en met je dochter bent.... wanneer je eigen leven precies gaat zoals je wil, en je van je eigen leven houd, dan pas heb je de ruimte om van een ander en zijn leven te houden.

Thnx dr. MTA u bent wijs

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 13:16 schreef LaLouchi het volgende:

[..]

Doe ik het zelf ook..? maar ik laat wel mijn gevoelens toe hoor, verdriet, boosheid etc.. Klopt dan toch niet helemaal? Ik negeer alleen wat ik eigenlijk zelf wil, welke kant ik op wil, laat een ander voorgaan en denk dan een keer aan wat ik wil..

Geen idee, ik kan niet over jou oordelen.... Ik kan niet voor jou boksen.... ik kan niet voor jou grasmaaien... ik kan je helpen maar jij moet het doen Jij moet op die bank zitten en niets doen en voelen... hou ik mezelf voor de gek? voel ik dit echt? etc

"Ik negeer alleen wat ik eigenlijk zelf wil, welke kant ik op wil, laat een ander voorgaan en denk dan een keer aan wat ik wil.."

Daar dus mee stoppen, omdraaien en naar jezelf richten... wat wil ik? Wat vind ik belangrijk? Wat moet ik nu doen, om mij morgen beter te voelen? etc etc. Daarna pas de ander

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 13:25 schreef LaLouchi het volgende:
Thnx dr. MTA u bent wijs

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 13:26 schreef ManageTheAnger het volgende:

[..]

Geen idee, ik kan niet over jou oordelen.... Ik kan niet voor jou boksen.... ik kan niet voor jou grasmaaien... ik kan je helpen maar jij moet het doen Jij moet op die bank zitten en niets doen en voelen... hou ik mezelf voor de gek? voel ik dit echt? etc

"Ik negeer alleen wat ik eigenlijk zelf wil, welke kant ik op wil, laat een ander voorgaan en denk dan een keer aan wat ik wil.."

Daar dus mee stoppen, omdraaien en naar jezelf richten... wat wil ik? Wat vind ik belangrijk? Wat moet ik nu doen, om mij morgen beter te voelen? etc etc. Daarna pas de ander

Ja je hebt gelijk
Morgen ga ik naar een vriendin met de hondjes wandelen, en morgenavond ga ik uit met mijn zusje, dat wil ik, en dat maakt mij nu even gelukkig. Mijn eigen tijd indelen, en zelf weten wat ik ga doen.

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 13:31 schreef LaLouchi het volgende:

[..]

Ja je hebt gelijk
Morgen ga ik naar een vriendin met de hondjes wandelen, en morgenavond ga ik uit met mijn zusje, dat wil ik, en dat maakt mij nu even gelukkig. Mijn eigen tijd indelen, en zelf weten wat ik ga doen.

Kijk eens! Helemaal goed.

En als je morgen nou daar bent, en je voelt je even down... dan kan je het omdraaien door te zeggen (mickeys heeft zoiets ook tegen mij gezegd laatst) "Ik ben nu hier met mijn vriendin lekker met de hondjes aan het lopen" punt... meer niet.... dan blokkeer je de gedachte naar hem ;-)

Klinkt als een heel leuk weekend!

Kleine kanttekening... je weet niet of het je gelukkig maakt... je kan je ook super ongelukkig voelen terwijl je daar bent in de kroeg bijv.

Op z'n beloop laten, niet over nadenken, gewoon beleven.... en hoe je je morgen voelt onder de situatie, dat zie je morgen dan wel... niet alvast van te voren dingen invullen :p lekker laten gebeuren zoals het komt ;-)

Ik meld me ook maar even, het is al een tijd geleden half juli is het een jaar geleden dat ik mijn (ex) vriend betrapt heb na 3,5 jaar met zijn huisgenootje. Moet het gewoon even van me af schrijven.

de eerste maanden ben ik best wel kapot geweest heb me zo vies en gebruikt gevoel. De laatste 4 maanden ging het eigenlijk super goed, lekker met mijn eigen dingen bezig, beetje rond flirten moet zeggen dat de vrijheid heel lekker is.

Maar vorige week had ik even een terugval. Baal er ontzettend van omdat het zo lekker ging. Door gezeik thuis kwam alles weer naar boven, het was vorig weekend ook precies een jaar geleden dat ik aan hem heb gevraagd of hij haar leuk vond wat hij natuurlijk ontkende Was weer even janken maar vooral ook kwaad op mezelf omdat ik er mezelf ging vragen waar het mis was gegaan en wat er met de jongen is gebeurd die ik zo leuk vond.

Nu gaat het wel weer goed maar blijf me afvragen waarom ik toch weer alles ging ophalen. Het maakt uiteindelijk ook niet zo veel uit. Maar stiekem hoop ik dat er iets als Karma bestaat en of het nu morgen, over een maand of over 10 jaar gebeurd. Zou zo fijn zijn als hij ook een keer die klap krijgt.

Zo dat moest het even kwijt

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 14:18 schreef Ditty het volgende:
Ik meld me ook maar even, het is al een tijd geleden half juli is het een jaar geleden dat ik mijn (ex) vriend betrapt heb na 3,5 jaar met zijn huisgenootje. Moet het gewoon even van me af schrijven.

de eerste maanden ben ik best wel kapot geweest heb me zo vies en gebruikt gevoel. De laatste 4 maanden ging het eigenlijk super goed, lekker met mijn eigen dingen bezig, beetje rond flirten moet zeggen dat de vrijheid heel lekker is.

Maar vorige week had ik even een terugval. Baal er ontzettend van omdat het zo lekker ging. Door gezeik thuis kwam alles weer naar boven, het was vorig weekend ook precies een jaar geleden dat ik aan hem heb gevraagd of hij haar leuk vond wat hij natuurlijk ontkende Was weer even janken maar vooral ook kwaad op mezelf omdat ik er mezelf ging vragen waar het mis was gegaan en wat er met de jongen is gebeurd die ik zo leuk vond.

Nu gaat het wel weer goed maar blijf me afvragen waarom ik toch weer alles ging ophalen. Het maakt uiteindelijk ook niet zo veel uit. Maar stiekem hoop ik dat er iets als Karma bestaat en of het nu morgen, over een maand of over 10 jaar gebeurd. Zou zo fijn zijn als hij ook een keer die klap krijgt.

Zo dat moest het even kwijt

Karma bestaat, ik geloof er iig in! Ik ken je gevoel...Bij mij is het nu 3 maanden geleden. Eerst totaal van de wereld, toen ging het een tijdje erg goed en heb de laatste week weer een terugval, een beetje om dezelfde reden...Zij gaat lekker door met haar leventje, en dat doet mij gewooon heel veel pijn..

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 14:40 schreef sawadie het volgende:

[..]

Karma bestaat, ik geloof er iig in! Ik ken je gevoel...Bij mij is het nu 3 maanden geleden. Eerst totaal van de wereld, toen ging het een tijdje erg goed en heb de laatste week weer een terugval, een beetje om dezelfde reden...Zij gaat lekker door met haar leventje, en dat doet mij gewooon heel veel pijn..

En hoe voel je je NU?

;-)

'De regering biedt ‘een 2e huwelijksreis’ aan voor echtparen die dreigen te gaan scheiden. Ook worden huwelijksadviseurs betaald om echtparen te redden, melden Maleisische media.'

Ik zit met een dilemma... Wat doe je met sieraden die je van je ex hebt gehad? Ik heb hier wel voor een paar honderd euro liggen. Ze liggen hier maar in een kastje te branden, ik wil ze eigenlijk kwijt. Weggeven of verkopen voelt niet goed. Heel dramatisch in de zee gooien a la Titanic?

@la vita; waarom zou je ze niet gewoon houden? Stop ze even weg voor een maandje of zo en als je ze dan nog kwijt wil kun je er nog eens over na denken.

nog even een tip voor de mensen onder ons die met een scheiding te maken hebben;

www.cambriana.nl

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 22:10 schreef La_Vita het volgende:
Ik zit met een dilemma... Wat doe je met sieraden die je van je ex hebt gehad? Ik heb hier wel voor een paar honderd euro liggen. Ze liggen hier maar in een kastje te branden, ik wil ze eigenlijk kwijt. Weggeven of verkopen voelt niet goed. Heel dramatisch in de zee gooien a la Titanic?

Merendeel bewaren voor later, misschien ben je dan blij dat je het niet weggedaan hebt of eventueel naar een goudsmid gaan die er misschien iets heel mooi nieuws van kan maken.

Mijn trouwring doe ik bijvoorbeeld niet weg, maar ik ga die door laten knippen en dan "gebroken/versprongen" weer aan elkaar laten maken. Symbolisch dus omdat de trouwerij ook heel symbolisch is geweest in Italie waar ik nog steeds met veel liefde naar terug kijk. (datum was: 20-09-2009)

Ik zou het ook nog bewaren, straks gooi je het weg en heb je spijt!

Vandaag is het 6 jaar geleden dat ik iets met mijn ex kreeg.. Helaas komt bijna ook het volgende jubileum en dat is dat ik erachter kwam dat ze vreemd ging.. Al was dat pas vorig jaar.. Dubbele gevoelens dus

Ach niet aan denken.
Al zal ik deze data nooit vergeten ben ik bang! Het zijn beide bijzondere dagen die ik ook om andere redenen niet snel zal vergeten.

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 01:07 schreef wc-eendjuh het volgende:
Ik zou het ook nog bewaren, straks gooi je het weg en heb je spijt!

Mijn ring ligt ook ergens in een vijver. Spijt dat ik van er heb! Kreng koste heel wat duiten

Ik heb mijn ex alles terug gegeven, tot aan het laatste potje parfum an toe.
Vond hij niet leuk....
Dat hij het nodig vond een ander achterin de auto te bewerken vond ik ook niet leuk.
Geen seconde spijt van overigens.

Gisteren toen mijn ex mijn dochter kwam halen, heb ik eindelijk iets van emotie gezien. Hij kon zich mijn.zorgrn over mijn dochter voorstellen, en zei daar ook op in te gaan spelen. Verder had ik wat dingen via via gehoord, die.blijken dus niet waar of compleet uit hun porportie gerukt.

Ik heb hem gevraags hoe het kon dat ik voorheen alles voor hem was, en nu ineens niks meer. Hij zei dat ik dat nog steeds was. Ik heb gevraagd om een adempauze, nog niks officieel regelen, daar ging hij.over nadenken. Heb daarom.gevraagd omdat ik nu het ermee mee eens ben dat we uit elkaar zijn, maar nog steeds niet kan zeggen voor altijd.

Hij zegt niet anders tegen.mij als persoon aan te kijken, maar wel tegen ons huwelijk. Dat gevoel herken ik want dat voel ik ook. Maar ik weet ook hoe dat anders zou kunnen, of ik.die weg ook wil bewandelen weet ik niet.

Hij zegt nog steeds achter zijn besluitvte staan, vroeg me ben ik ooit weleens op een besluit terug gekomen. Na lang nadenken.kwam het antwoord, ja.1 keer en ook.die beslissing ging over mij..

Ik geloof in de liefde, en die is er nog..

Heb hem gezegd dat hij het los moet laten, en dat ik dat ook aan het doen ben. Dat we daarna om de tafel gaan zittrn, hoe en wat en waarom, als alles een plekje heeft gekregen. Ik vind dat belangrijk. Niet omdat ik terug wil naar het oude. Want ergens is het goed dat dit is gebeurd, henb geleerd dat ik hem niet persee nodig heb maar dat het een aanvulling kan zijn. Dat ik ook dingen zelf kan.

Het heeft nu gewoon tijd nodig om tr beseffen wat ik echt wil, en wat hij echt wil. Als dit de oplossing is heb ik daar vrede mee, willen we toch niet scheiden dan gaan we ervoor vechten.

Zo sta ik er nu in. geen ja of nee, enkel rust en er niet teveel bij stilstaan. Werken aan mezrlf. Dat voelt goed.

Blah, na 1.5 maand contact te hebben gehad, noemt mijn ex me gisteren "veel te negatief"; ze voelt zich net een psycholoog als ze met me praat zegt ze. Ze zegt dat ze zo niet verder wil....

Even keihard in mijn gezicht dat niet goed in je vel zitten mensen wegjaagd. Hoe kan ik het zo ver laten komen... ik begrijp mezelf niet.

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 09:18 schreef Axel1988 het volgende:
Even keihard in mijn gezicht dat niet goed in je vel zitten mensen wegjaagd. Hoe kan ik het zo ver laten komen... ik begrijp mezelf niet.

Mensen die zich weg laten jagen doordat jij niet goed in je vel zit zijn het niet waard om over in te zitten.
Degenen die juist op zo'n moment je handje pakken om je er doorheen te trekken kun je je beter op focussen.

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 10:28 schreef Nies het volgende:

[..]

Mensen die zich weg laten jagen doordat jij niet goed in je vel zit zijn het niet waard om over in te zitten.
Degenen die juist op zo'n moment je handje pakken om je er doorheen te trekken kun je je beter op focussen.

Die zijn er niet in mijn leven. Daarom klamp ik me ook zo wanhopig vast.

@ mickey's; ga je de ring dan weer dragen, om een ketting of zo?

@ lalouchi; goed van je, dat gesprek. Hoop dat het wat opleverd, gevoelsmatig dan, welke kant het ook op gaat.

Ja ben blij dat er nu enigszins een beetje iets bepraat is. Het duurde maar een kwartiertje, maar hij gaat iig nadenken over wat dingen en dat lijkt me wel zo verstandig.
Hoe is het met je QEX?

niet zo goed als ik zou willen. Had een idee over een komende vakantie, die is eenbeetje de soep in gelopen.
Opnieuw veel te realistiche dromen. Mijn verjaardag is volgende maand, zie ik op tegen, net als koninginedag.

Jammer.. Ik hoop zo dat het over een poosje wat beter met je Gaat. Die vakantie, kan je die niet op eigen houtje organiseren? Of zie je dat niet zitten?

@lalouchi; was juist bezig die op eigen houtje te organiseren, maar komt voor 1 persoon zoveel duurder uit.

@QEX Ik denk gewoon als ring. Vrouwen kunnen altijd ringen dragen om wat voor reden dan ook.

@mickeys, dat is waar, al is die van mij wel erg overduidelijk een trouwring dus die zou
ik stevig moeten laten verbouwen. Mis het gevoel van ring om mijn vinger nog steeds, al draag ik hem al 6 mnd niet meer. soort fantoomgemis.

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 10:29 schreef Axel1988 het volgende:

[..]

Die zijn er niet in mijn leven. Daarom klamp ik me ook zo wanhopig vast.

Je wanhopig vastklampen aan je ex-vriendin gaat je niets goeds brengen....

Iedereen een fijn weekend toegewenst!

@LaLouchi,
Klinkt goed dat gesprek, hopelijk heb je nu ook voor jezelf wat meer rust

quote:

Op vrijdag 13 april 2012 15:01 schreef ManageTheAnger het volgende:

[..]

En hoe voel je je NU?

;-)

Redelijk. Ben er nog wel veel mee bezig, ook omdat ik haar vanavond zie...Maar ja, dat hoort er ook bij Voor de rest probeer ik het af te sluiten. Ik heb alles geprobeerd, de rest ligt bij haar..

Ik mag schijnbaar heerlijk via facebook volgens hoe gelukkig ex en zijn 'nieuwe'-oude vriendinnetje zijn.
Hoe schattig....

Mag ik even kotsen?

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 01:07 schreef wc-eendjuh het volgende:
Ik zou het ook nog bewaren, straks gooi je het weg en heb je spijt!

Je kunt het ook weggooien en dan kan het nog terugkomen... Ik had een knuffeltje dat ik van mijn ex had gekregen in de grijze kliko gedaan. Op een gegeven kwam mijn zus terug van de hond uitlaten, en zei ze dat precies dat knuffeltje buiten ergens in een vijver lag. Toen ben ik gaan kijken, en het was inderdaad dat knuffeltje. En ik weet zeker dat het hetzelfde knuffeltje is, omdat het een speciaal knuffeltje uit Zweden is. Echt heel erg raar. Vond het wel symbolisch zoals dat knuffeltje daar vies en met de rug naar boven in het water lag, klinkt misschien raar, maar toen dacht ik echt; dit is dus wat er van onze relatie is overgebleven. Verdriet en een vies knuffeltje in een vijver.

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 22:20 schreef Nies het volgende:
Ik mag schijnbaar heerlijk via facebook volgens hoe gelukkig ex en zijn 'nieuwe'-oude vriendinnetje zijn.
Hoe schattig....

Mag ik even kotsen?

Doe maar! Wel in een emmer.

Maar hoezo kan jij dat allemaal zien dan? Laat ze maar lekker, hij is niet meer degene met wie jij een relatie had. Zo probeer ik ook maar steeds te denken bij mijn ex, hij heeft nu gewoon een ander leven met zijn nieuwe vriendin en is nu eigenlijk net als een vreemde voor me. Ik ga me ook niet rot voelen als ik een willekeurige foto zie van een ander stelletje. (tuurlijk vind ik het toch nog een beetje naar om iets van hem en zijn nieuwe vriendin te zien, maar die gedachte helpt me wel)

quote:

Op zaterdag 14 april 2012 23:39 schreef Faerie het volgende:

[..]

Doe maar! Wel in een emmer.

Maar hoezo kan jij dat allemaal zien dan? Laat ze maar lekker, hij is niet meer degene met wie jij een relatie had. Zo probeer ik ook maar steeds te denken bij mijn ex, hij heeft nu gewoon een ander leven met zijn nieuwe vriendin en is nu eigenlijk net als een vreemde voor me. Ik ga me ook niet rot voelen als ik een willekeurige foto zie van een ander stelletje. (tuurlijk vind ik het toch nog een beetje naar om iets van hem en zijn nieuwe vriendin te zien, maar die gedachte helpt me wel)

Die emmer haal ik bij tijd en wijle niet....
Dat ik het kan volgen..... via via..... vrienden van zijn kant heb ik er zelfs al volledig afgetiefd, schijnbaar was er een reunie van het een of ander, met prachtige foto's van de lovebirds na tien jaar weer hand in hand.
Degeen waarvan de foto was ook maar van facebook afgetieft, ik zit daar toch wel zo ontzettend niet op te wachten...

Een dierbare is overleden van mijn ex, en nu dacht ik een paar dagen geleden, om een heel lief bericht terug te schijven, aangezien we dan op een positievere manier afsluiten met onze relatie dan met ruzie..

Maar toen kreeg ik weer een mail terug, die ik ook heb beantwoord en nu krijg ik er weer een...

Ze zei er wel bij:
Nogmaals bedankt voor de steun!
Als je het erg vind dat ik zo praat, dan zal ik het niet meer doen, maar ik vind het best fijn om het tegen iemand te zeggen.. aangezien mijn eigen ''vrienden'' me nieteens steunen, tja.. sommige mensen zijn gewoon zo hard, van ja.. het leven gaat door, blabla .. maar ik zag mijn oom elke dag, behalven maandag, want dan moest ik tenissen... maargoed!

''Aan iemand vertellen'' klinkt ook niet echt, dat ze het speciaal aan mij verteld, maar het kon net zo goed aan iemand anders geschreven zijn, geen idee of ik het nog wel moet beantwoorden..
Ik heb nog steeds gevoelens voor haar, en aan haar zinsopbouw is aan alles te lezen, dat ze me niet meer ziet als een ander iemand.. en die pijn wil ik juist niet meer

Net gesproken met D. ivm de aanstaande afwikkeling voor het scheidingsconvenant. Zowaar was het een redelijk goed gesprek. Reden waarom ik belde was wat minder maar goed... en ja, ik verlies mijn baan miv 1 juni dus best wel zuur. Is een leuke werkgever die veel voor mij heeft betekend en waar ik altijd met plezier naar toe heb gereden