Wat is jouw levensbeschouwing?

Van het zoeken naar antwoorden die ik nooit ga krijgen wordt ik niet altijd even gelukkig, maar het is iets wat bij me hoort en wat ik niet kan negeren. Ik vind het daarom fijn dat ik een manier gevonden heb om, danwel tijdelijk, ergens in te geloven zonder daar al te veel over te hoeven twijfelen.

Lees nu net pas je stukje over het taoïsme op de vorige pagina. Bedankt. Sluit erg aan bij waar ik me doorgaans in kan berusten.

Wat doe je er zelf mee? En wat heb je er aan?

Specifiek over het leven, nihilistisch, maar met een ongeremde interesse in algemene kennis en de natuurwetenschappen.

Redenatie hier achter is eigenlijk belachelijk simpel. Wij als mensen zijn door het proces van evolutie tot stand gekomen. Dit is een blind proces, met andere woorden het proces van evolutie en natuurlijke selectie heeft niet een doel, zoals leven te creëren, laat staan zelfbewuste mensen. De natuurwetten stonden echter toe dat alles om ons heen toch zo vorm heeft mogen krijgen. Voor mij niets meer dan samenloop van omstandigheden (maar is wel een zwak punt in de redenatie), en staat dus los van dat evolutie een blind proces is. Daarom => geen moraal, god, doel. => nihilisme.

[ Bericht 20% gewijzigd door Mastertje op 09-03-2012 00:44:26 ]

quote:

Op vrijdag 9 maart 2012 00:27 schreef Mastertje het volgende:
Specifiek over het leven, nihilistisch, maar met een ongeremde interesse in algemene kennis en de natuurwetenschappen.

Daarom => geen moraal, god, doel. => nihilisme.

Wil je dan leven om een moraal te gehoorzamen, mits deze absoluut is. Stel dat het leven een groot feest is, ben je dan ongelukkig omdat er geen moraal is om te gehoorzamen. De moraal is er alleen om te zorgen dat het feest niet uit de hand loopt en geen feest meer is. En zonder een vaststaand doel kun je je eigen doelen nastreven. Wat is het probleem?

De mens is een egocentrisch wezen; denken gaan we heel ons leven doen dat maakt geen mens uniek aan de ander. Uiteindelijk is er 1 ultieme waarheid de keuze is uit 2 opties; wel of geen God. Bestaat er geen God dan is er niks aan de hand en dan maakt het uiteindelijk niet uit of je een atheïst, boeddhist of een ander zelfverzonnen religie hebt want je zal eindigen in het niets; immer geen God die je zal beoordelen op je doen en laten.

Aan de andere kant mocht er wel een God bestaan dan lopen we de kans om ons leven vergooid te hebben met enkel denken inplaats van doen. Daarom vind ik de Abrahamitische religies meer de moeite waard om te bestuderen. De eeuwige smoes is laat je niet bang maken met hel; maar als ik de argumenten om wel te geloven even buiten beschouwing laat en puur naar de risico s kijk dan denk ik niet dat je God even aan je voorbij moet laten gaan. Vandaar dat ik me verbaas om de domheid van menigeen die spottend doet over God; je gelooft er niet in; vanwaar de drang voor het direspect met alle risico s van dien?

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 03:18 schreef korfbal het volgende:
De mens is een egocentrisch wezen; denken gaan we heel ons leven doen dat maakt geen mens uniek aan de ander. Uiteindelijk is er 1 ultieme waarheid de keuze is uit 2 opties; wel of geen God. Bestaat er geen God dan is er niks aan de hand en dan maakt het uiteindelijk niet uit of je een atheïst, boeddhist of een ander zelfverzonnen religie hebt want je zal eindigen in het niets; immer geen God die je zal beoordelen op je doen en laten.

Aan de andere kant mocht er wel een God bestaan dan lopen we de kans om ons leven vergooid te hebben met enkel denken inplaats van doen. Daarom vind ik de Abrahamitische religies meer de moeite waard om te bestuderen. De eeuwige smoes is laat je niet bang maken met hel; maar als ik de argumenten om wel te geloven even buiten beschouwing laat en puur naar de risico s kijk dan denk ik niet dat je God even aan je voorbij moet laten gaan. Vandaar dat ik me verbaas om de domheid van menigeen die spottend doet over God; je gelooft er niet in; vanwaar de drang voor het direspect met alle risico s van dien?

Omdat mensen er niet van houden om geintimideerd te worden. Het risico bestaat dat je op grond van deze bangmakerij door anderen wordt misbruikt, terwijl dit het enige leven is dat je hebt.

Ik ben een atheïst.

Hoe ik daar tot kom? Het is de enige redelijke positie die je kan nemen wanneer je geconfronteerd wordt met theïstische claims.

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 12:31 schreef SpecialK het volgende:
Ik ben een atheïst.

Hoe ik daar tot kom? Het is de enige redelijke positie die je kan nemen wanneer je geconfronteerd wordt met theïstische claims.

Dat is eigenlijk een beetje een rare formulering. Het lijkt alsof je atheïst wordt als je alle andere theïstische levensbeschouwingen afwijst, terwijl je feitelijk atheïst bent totdat je een theïstische levensbeschouwing omarmt. Het is raar dat vrij veel atheïsten hun (gebrek aan) levensbeschouwing alleen definiëren in verhouding tot theïsmen, en niet als op zichzelf staand.

_{Overigens geen aanval/kritiek op jou, eerder iets dat me nu toevallig opvalt.}

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 12:35 schreef Ser_Ciappelletto het volgende:

[..]

Dat is eigenlijk een beetje een rare formulering. Het lijkt alsof je atheïst wordt als je alle andere theïstische levensbeschouwingen afwijst, terwijl je feitelijk atheïst bent totdat je een theïstische levensbeschouwing omarmt. Het is raar dat vrij veel atheïsten hun (gebrek aan) levensbeschouwing alleen definiëren in verhouding tot theïsmen, en niet als op zichzelf staand.

_{Overigens geen aanval/kritiek op jou, eerder iets dat me nu toevallig opvalt.}

Ik zie het zo.

1. Zonder theisme geen atheisme. Zelfs met 1 theistische claim geconfronteerd worden en die afdoen als ongegrond is genoeg om je (voorlopig) tot atheist te bombarderen. Ik ben ook geen abliebelblubist (iemand die niet gelooft in Bliebelblubs) totdat iemand mij wijst op Bliebelblubs. Atheisme zie ik dus ook als een specifiek soort skepticisme.

2. Hoewel het op filosofisch vlak zo is dat theisme (onnodige complexiteit) de indringer is lijkt op biologisch vlak atheisme de rariteit te zijn. Aangezien 90% van de wereldbevolking de genetische opmaak heeft op spiritualiteit (en daarmee theisme) te ervaren.

Dit alles maakt atheisme wat ij betreft tot reactionair standpunt ipv onafhankelijk beginstandpunt

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 12:46 schreef SpecialK het volgende:

[..]

Ik zie het zo.

1. Zonder theisme geen atheisme. Zelfs met 1 theistische claim geconfronteerd worden en die afdoen als ongegrond is genoeg om je (voorlopig) tot atheist te bombarderen. Ik ben ook geen abliebelblubist (iemand die niet gelooft in Bliebelblubs) totdat iemand mij wijst op Bliebelblubs. Atheisme zie ik dus ook als een specifiek soort skepticisme.

2. Hoewel het op filosofisch vlak zo is dat theisme (onnodige complexiteit) de indringer is lijkt op biologisch vlak atheisme de rariteit te zijn. Aangezien 90% van de wereldbevolking de genetische opmaak heeft op spiritualiteit (en daarmee theisme) te ervaren.

Dit alles maakt atheisme wat ij betreft tot reactionair standpunt ipv onafhankelijk beginstandpunt

Mooi gezegd.

Atheisme zou inderdaad niet bestaan zonder theisme. Sam Harris verwoordde wel goed wat er mis is het dit begrip:

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 10:55 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Omdat mensen er niet van houden om geintimideerd te worden. Het risico bestaat dat je op grond van deze bangmakerij door anderen wordt misbruikt, terwijl dit het enige leven is dat je hebt.

True. Maar dan zou je het onderscheid kunnen maken tussen de religie en haar aanhangers. Van de mens is toch al bekend dat hij in staat is tot het slechte (machtsmisbruik bv). De probleem die jij aankaart zou voorgoed kunnen verdwijnen als mensen ernaar zouden streven zelf een geleerde te worden i.p.v. zich afhankelijk op te stellen van de paus, rabbi of imam. Dit is ook iets wat door God wordt aangespoord in de geschriften.

Shintoïst

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 03:18 schreef korfbal het volgende:
De mens is een egocentrisch wezen; denken gaan we heel ons leven doen dat maakt geen mens uniek aan de ander. Uiteindelijk is er 1 ultieme waarheid de keuze is uit 2 opties; wel of geen God. Bestaat er geen God dan is er niks aan de hand en dan maakt het uiteindelijk niet uit of je een atheïst, boeddhist of een ander zelfverzonnen religie hebt want je zal eindigen in het niets; immer geen God die je zal beoordelen op je doen en laten.

Als er geen god is, maakt het uiteindelijk niet uit welke religie je hebt?
Beetje kort-door-de-bocht visie, vind ik.


Ten eerste kan er zonder god ook nog een leven na de dood bestaan en ten tweede maakt de religie die je aanhoudt ook uit voor de invulling van dit leven. Dit kan natuurlijk zowel een positieve als negatieve invulling zijn, maar het doet er wel degelijk toe.

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 19:00 schreef rijsttafel het volgende:

[..]

Als er geen god is, maakt het uiteindelijk niet uit welke religie je hebt?
Beetje kort-door-de-bocht visie, vind ik.

Ten eerste kan er zonder god ook nog een leven na de dood bestaan en ten tweede maakt de religie die je aanhoudt ook uit voor de invulling van dit leven. Dit kan natuurlijk zowel een positieve als negatieve invulling zijn, maar het doet er wel degelijk toe.

Leven na de dood zonder God zal uiteindelijk hetzelfde zijn als geen leven na de dood omdat er immers geen God bestaat die je op je daden beoordeelt; ook hier heb je dus niets te verliezen. Een insect worden lijkt me voor de meesten geen straf; in ieder geval niet als je het met hel vergelijkt.

Als er wel een God bestaat dan zal dat heel confronterend zijn; je wordt met je daden die je in je hele leven hebt gedaan geconfronteerd en je dreigt naar hel gestuurd te worden. Misschien vond je jezelf een goed mens maar desondanks moet je branden. Dat is dan omdat je niet op de hoogte was van de normen van God (of omdat je er gewoon schijt aan had omdat het risico niet tot je doordrong); wat hij goed en slecht vond. Immers in een wereld waar ieder beschaving, cultuur, religie etc. haar opvattingen heeft van wat goed en slecht is, heeft God die ook.

[ Bericht 1% gewijzigd door korfbal op 10-03-2012 19:52:08 ]

Een poging tot een samenvatting: Jij denkt dat het wijs is in God te geloven uit angst voor zijn oordeel? Heb ik dat dan goed?

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 19:47 schreef korfbal het volgende:

[..]

Leven na de dood zonder God zal uiteindelijk hetzelfde zijn als geen leven na de dood omdat er immers geen God bestaat die je op je daden beoordeelt; ook hier heb je dus niets te verliezen. Een insect worden lijkt me voor de meesten geen straf; in ieder geval niet als je het met hel vergelijkt.

Als er wel een God bestaat dan zal dat heel confronterend zijn; je wordt met je daden die je in je hele leven hebt gedaan geconfronteerd en je dreigt naar hel gestuurd te worden. Misschien vond je jezelf een goed mens maar desondanks moet je branden. Dat is dan omdat je niet op de hoogte was van de normen van God (of omdat je er gewoon schijt aan had omdat het risico niet tot je doordrong); wat hij goed en slecht vond. Immers in een wereld waar ieder beschaving, cultuur, religie etc. haar opvattingen heeft van wat goed en slecht is, heeft God die ook.

Ah, de Gok van Pascal. Je weet dat die al een tijd geleden onderuit is gehaald?

Immers, hoe kun je weten wat het juiste geloof is? Je kunt niet alle geloven tegelijk aanhangen, en de kans is nihil dat je het juiste geloof kiest.

Beter ben je atheïst, en wel om de volgende reden: een goede god zal nooit iemand naar de hel sturen, die zijn leven naar eer en geweten heeft geleefd. Als iemand na uitgebreide en oprechte reflectie tot de conclusie komt dat god niet bestaat, dan zal een goede god hem alsnog niet naar de hel sturen. Immers, die god heeft alles geschapen, en heeft er dus ook voor gezorgd dat de persoon tot die conclusie kwam. Een goede god zal niemand voor eeuwig straffen voor iets waar hij niets aan kan doen.

Welnu, is er een geen god, dan maakt het niet uit hoe je je leven hebt geleid, dus of je oprecht ergens in hebt geloofd, of dat je uit angst iets hebt aangenomen. Is er een slechte god, dan maakt het ook niets uit. Want bij een slechte god kun je nergens van op aan.
Echter, is er een goede god, dan wordt je niet in de hel gegooid als je een oprecht leven hebt geleid, om de redenen die hierboven staan genoemd. Maar heb je een geloof aangenomen uit angst, dan moet je maar hopen dat je het geloof hebt genomen dat precies heeft geraden wat die god goed vindt. Dat is, als de god het niet al slecht vindt dat je geweigerd hebt het verstand te gebruiken dat hij je geschonken heeft.

Ergo: de Gok van Pascal is nog steeds een blinde sprong in het diepe. Je leven leiden op basis van dingen die je oprecht goed lijken, is een veel betere optie.

Ik zelf reken me als boeddhist. Dit is atheïstische levensbeschouwing; een manier van leven die ik zelf geen religie zou noemen. 't Gaat immers niet om geloof, maar om eigen ervaring. (hoewel het in sommige culturen anders lijkt te worden ervaren)

Hoe ik ertoe ben gekomen? Weet ik niet meer precies. Zoiets gaat geleidelijk. Ik koos niet van de een op de andere dag om dingen anders te zien.

Waarom zou god goed moeten zijn?

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 21:47 schreef rijsttafel het volgende:
Ik zelf reken me als boeddhist. Dit is atheïstische levensbeschouwing; een manier van leven die ik zelf geen religie zou noemen.

Hmm ja ik ben nog steeds niet overtuigt als ik zo kijk naar het geloof en bijgeloof van mijn (thais) boeddhistische vriendin. En wat te denken van dit stukje:

quote:

The Rinzai Zen Buddhist master, Soyen Shaku, speaking to Americans at the beginning of the 20th century, discusses how in essence the idea of God is not absent from Buddhism, when understood as ultimate, true Reality:[41]

At the outset, let me state that Buddhism is not atheistic as the term is ordinarily understood. It has certainly a God, the highest reality and truth, through which and in which this universe exists. However, the followers of Buddhism usually avoid the term God, for it savors so much of Christianity, whose spirit is not always exactly in accord with the Buddhist interpretation of religious experience ... To define more exactly the Buddhist notion of the highest being, it may be convenient to borrow the term very happily coined by a modern German scholar, 'panentheism', according to which God is ... all and one and more than the totality of existence .... As I mentioned before, Buddhists do not make use of the term God, which characteristically belongs to Christian terminology. An equivalent most commonly used is Dharmakaya ... When the Dharmakaya is most concretely conceived it becomes the Buddha, or Tathagata ...

Ik ben al jaren bezig met deze vraag. Over een paar maanden ben ik van plan een keer een gesprek aan te gaan met een leraar filosofie van mijn vriendins universiteit daar over dit onderwerp want ik krijg steeds tegenstrijdige info van de gelovigen zelf.

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 21:30 schreef rijsttafel het volgende:
Een poging tot een samenvatting: Jij denkt dat het wijs is in God te geloven uit angst voor zijn oordeel? Heb ik dat dan goed?

Niet als de enige reden natuurlijk. Wel iets om in je achterhoofd te houden. Om te leven volgens het woord van God moet je eerst overtuigd raken van zijn bestaan natuurlijk (dan komen andere argumenten aanbod).

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 23:22 schreef SpecialK het volgende:

[..]

Hmm ja ik ben nog steeds niet overtuigt als ik zo kijk naar het geloof en bijgeloof van mijn (thais) boeddhistische vriendin. En wat te denken van dit stukje:

[..]

Ik ben al jaren bezig met deze vraag. Over een paar maanden ben ik van plan een keer een gesprek aan te gaan met een leraar filosofie van mijn vriendins universiteit daar over dit onderwerp want ik krijg steeds tegenstrijdige info van de gelovigen zelf.

Zoals ik zei, in sommige culturen wordt het anders ervaren. Ook zijn er binnen het boeddhisme vele scholen, de ene meer religieus getint dan de ander. Echter zijn ze naar mijn weten allemaal atheïstisch.

Dat wanneer een leraar praat tegen Amerikanen al snel de vergelijking met een soort god maakt, valt ergens wel te begrijpen; misschien gebaseerd op een vraag uit het publiek oid. Verder kan "de ultieme realiteit" van alles zijn en kun je dit God noemen; het is immers maar een naam. Dus je kunt de natuurkundige wetten van het universum ook God noemen, als je wilt... of "het alles wat er is" noem je God. Eigenlijk zeg je daar niets nieuws mee, behalve een nieuwe benaming. Een onpersoonlijke god kan van alles zijn. Mij zegt het pantheisme dus niet zoveel.

Maar als je kijkt naar de klassieke schriften (woorden van de buddha), heeft hij het nooit over een persoonlijk opperwezen (schepper / hoogste macht etc) gehad en vandaar dat ik het atheïstisch noem. Het komt er praktisch namelijk op neer dat het gaat om persoonlijke ontwikkeling en niet om het vereren van een God.

Maar moet wel gezegd worden dat ook atheïsme maar een benaming waarover zonder heldere definitie een hoop onnodige verwarring ontstaat.


Ik denk overigens dat de woorden van boeddhisten (zou ik geen gelovigen noemen) -hoe tegenstrijdig ook-, harder moet tellen dan de woorden van een leraar filosofie. Mijn ervaring is dat er bij niet-beoefenaars nogal veel verwarring bestaat over wat het boeddhisme inhoudt. Zo iemand gaat dan waarschijnlijk ook geen uitsluitsel geven.

[ Bericht 0% gewijzigd door rijsttafel op 11-03-2012 00:02:18 ]

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 03:18 schreef korfbal het volgende:
De mens is een egocentrisch wezen; denken gaan we heel ons leven doen dat maakt geen mens uniek aan de ander. Uiteindelijk is er 1 ultieme waarheid de keuze is uit 2 opties; wel of geen God. Bestaat er geen God dan is er niks aan de hand en dan maakt het uiteindelijk niet uit of je een atheïst, boeddhist of een ander zelfverzonnen religie hebt want je zal eindigen in het niets; immer geen God die je zal beoordelen op je doen en laten.

Aan de andere kant mocht er wel een God bestaan dan lopen we de kans om ons leven vergooid te hebben met enkel denken inplaats van doen. Daarom vind ik de Abrahamitische religies meer de moeite waard om te bestuderen. De eeuwige smoes is laat je niet bang maken met hel; maar als ik de argumenten om wel te geloven even buiten beschouwing laat en puur naar de risico s kijk dan denk ik niet dat je God even aan je voorbij moet laten gaan. Vandaar dat ik me verbaas om de domheid van menigeen die spottend doet over God; je gelooft er niet in; vanwaar de drang voor het direspect met alle risico s van dien?

Moet God een demiurg zijn dan?

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 21:41 schreef Ser_Ciappelletto het volgende:

[..]

Ah, de Gok van Pascal. Je weet dat die al een tijd geleden onderuit is gehaald?

Immers, hoe kun je weten wat het juiste geloof is? Je kunt niet alle geloven tegelijk aanhangen, en de kans is nihil dat je het juiste geloof kiest.

Beter ben je atheïst, en wel om de volgende reden: een goede god zal nooit iemand naar de hel sturen, die zijn leven naar eer en geweten heeft geleefd. Als iemand na uitgebreide en oprechte reflectie tot de conclusie komt dat god niet bestaat, dan zal een goede god hem alsnog niet naar de hel sturen. Immers, die god heeft alles geschapen, en heeft er dus ook voor gezorgd dat de persoon tot die conclusie kwam. Een goede god zal niemand voor eeuwig straffen voor iets waar hij niets aan kan doen.

Welnu, is er een geen god, dan maakt het niet uit hoe je je leven hebt geleid, dus of je oprecht ergens in hebt geloofd, of dat je uit angst iets hebt aangenomen. Is er een slechte god, dan maakt het ook niets uit. Want bij een slechte god kun je nergens van op aan.
Echter, is er een goede god, dan wordt je niet in de hel gegooid als je een oprecht leven hebt geleid, om de redenen die hierboven staan genoemd. Maar heb je een geloof aangenomen uit angst, dan moet je maar hopen dat je het geloof hebt genomen dat precies heeft geraden wat die god goed vindt. Dat is, als de god het niet al slecht vindt dat je geweigerd hebt het verstand te gebruiken dat hij je geschonken heeft.

Ergo: de Gok van Pascal is nog steeds een blinde sprong in het diepe. Je leven leiden op basis van dingen die je oprecht goed lijken, is een veel betere optie.

Je hoeft ook niet alle religies aan te hangen om bij de juiste religie aan te komen volgens God volgens de geschriften (als hij bestaat). Door je te verdiepen in het leven van de profeten, wat zij hebben gepredikt en hun voorbeeld proberen te volgen kan je het niet mis hebben. Immers je leeft naar het woord van God die via de profeten naar ons mensen is gezonden.

De fout die je maakt wanneer je ervan uit gaat dat God mensen ongeloof makkelijk vergeeft is dat je dit doet uit speculatie. Bovendien blijkt duidelijk uit de verzen dat mensen die voor ongeloof kiezen, ondanks dat het woord tot hen kwam, het paradijs niet binnen komen.

Ik denk dat het een menselijke eigenschap is om te kiezen voor dingen die hun oprecht goed lijken. Ik kan me niet voorstellen dat mensen angst als basis nemen voor het geloof in God. Je moet eerst overtuigd zijn van zijn bestaan voor je je laat leiden door een eventuele angst.

quote:

Op zondag 11 maart 2012 00:19 schreef Strugglemaster het volgende:

[..]

Moet God een demiurg zijn dan?

Wanneer jij je vraag begint met moet dan vraag je mij om mijn mening neem ik aan?
Ik denk niet dat mijn mening van belang is; immers iedereen kan een andere visie hebben over hoe God zou zijn.
Het enige waar we het mee kunnen doen zijn de geschriften. Als er een God bestaat dan zou hij ons op de hoogte houden van zijn verwachtingen. Hoe ik de geschriften begrepen heb is dat God rechtvaardig is.

Volgens de standaarden van deze tijd zou God in sommige gevallen wreed zijn (oftewel een sadist); maar dan bekijk je het vanuit 1 bril; terwijl er verschillende culturen etc. zijn met verschillende visies over goed en kwaad. Dit getuigd ervan dat mensen uit zichzelf niet in staat zijn om overeen te stemmen in wat goed en kwaad is; wat ons ongeschikt maakt voor deze taak.

Als God bestaat dan lijkt hij mij de meest aangewezen om deze taak te vervullen; immers Hij heeft ons geschapen en weet hoe ons leven het best verloopt.

[ Bericht 0% gewijzigd door korfbal op 11-03-2012 01:06:26 ]

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 23:54 schreef rijsttafel het volgende:

[..]

Zoals ik zei, in sommige culturen wordt het anders ervaren. Ook zijn er binnen het boeddhisme vele scholen, de ene meer religieus getint dan de ander. Echter zijn ze naar mijn weten allemaal atheïstisch.

Dat is volgens mij zelfs aantoonbaar onjuist aangezien vele Indische stromingen van boeddhisme boeddha hebben verweven met de andere goden zoals Vishnu en hem goddelijke status hebben gegeven.

quote:

Dat wanneer een leraar praat tegen Amerikanen al snel de vergelijking met een soort god maakt, valt ergens wel te begrijpen; misschien gebaseerd op een vraag uit het publiek oid. Verder kan "de ultieme realiteit" van alles zijn en kun je dit God noemen; het is immers maar een naam. Dus je kunt de natuurkundige wetten van het universum ook God noemen, als je wilt... of "het alles wat er is" noem je God. Eigenlijk zeg je daar niets nieuws mee, behalve een nieuwe benaming. Een onpersoonlijke god kan van alles zijn. Mij zegt het pantheïsme dus niet zoveel.

Nee het is niet alleen maar een naam. De God in het (dualistische) pantheïsme (en dat is eht type waar ik vanuit ga omdat het hele concept reincarnatie en karma daar binnen valt) is er een van een bewustzijn, ofwel gedeeld door levende wezens die samen god uitmaken of eentje die los staat van ons. Deze persoon lijkt daar vrij specifiek in te zijn, niet alleen maar omdat hij tegen Amerikanen praat en het in begrijpbare taal moet uitleggen. Dualistisch pantheïsme zegt jou dus wellicht niet veel maar anderen wel en ik kan je melden dat dat zeker verre van atheïstisch is.

quote:

Maar als je kijkt naar de klassieke schriften (woorden van de boeddha), heeft hij het nooit over een persoonlijk opperwezen (schepper / hoogste macht etc.) gehad en vandaar dat ik het atheïstisch noem. Het komt er praktisch namelijk op neer dat het gaat om persoonlijke ontwikkeling en niet om het vereren van een God.

Eens dat de initiële bedoeling van het boeddhisme dat geweest kan zijn maar het gaat mij niet om het origionalisme. Verreweg het grootste deel van de boeddhisten die tegenwoordig hun leven leiden lijken een soort klok-klepel verhouding te hebben met hun religie. In India is het boeddhisme deels verhindu't (ik verzin even een woord ), in zuidoost Azië hebben ze er een dualistisch pantheïstisch bijgeloof van gemaakt waar een hoop spiritualiteit, ritueel en magisch denken komt kijken. In China hebben ze het boeddhisme onherkenbaar omgevormd om met Confucius' ideeën overeen te komen. En in Japan heb je dan het zen boeddhisme wat mij betreft nog het meeste terug lijkt te grijpen naar het originele verhaal.

Van alle stromingen vind ik zen boeddhisme nog het meest puur overkomen met het originele verhaal en de intenties maar zen boeddhisme is een zware minderheid.

Het maakt mij dus zeker wel uit hoe boeddhisme tegenwoordig wordt beleefd en niet hoe het ooit bedoeld was.

quote:

Maar moet wel gezegd worden dat ook atheïsme maar een benaming waarover zonder heldere definitie een hoop onnodige verwarring ontstaat.

Definitie van atheïsme is voor mij duidelijk (en kinderlijk simpel). Geloof je in een god? Nee. Done.

Een dualistisch pantheïstische god, echter, is nog steeds een god.

quote:

Ik denk overigens dat de woorden van boeddhisten (zou ik geen gelovigen noemen) -hoe tegenstrijdig ook-, harder moet tellen dan de woorden van een leraar filosofie. Mijn ervaring is dat er bij niet-beoefenaars nogal veel verwarring bestaat over wat het boeddhisme inhoudt. Zo iemand gaat dan waarschijnlijk ook geen uitsluitsel geven.

het stoort mij dat ik van verschillende boeddhisten (zelfs uit dezelfde stad) een gigantisch verschil krijg te horen in wat ze nou geloven betreffende een soort kosmische macht of regelaar. Ik acht een buitenstaander die daar jaren woont eigenlijk objectiever te zijn wat dit betreft dan de gemiddelde Thai die lief naar je lacht en stopt met uitleggen zodra het gesprek te moeilijk wordt en start te knikken.

Schattig allemaal maar geen antwoorden.

[ Bericht 0% gewijzigd door SpecialK op 11-03-2012 01:09:14 ]

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 21:41 schreef Ser_Ciappelletto het volgende:

[..]

Ah, de Gok van Pascal. Je weet dat die al een tijd geleden onderuit is gehaald?

Immers, hoe kun je weten wat het juiste geloof is? Je kunt niet alle geloven tegelijk aanhangen, en de kans is nihil dat je het juiste geloof kiest.

Beter ben je atheïst, en wel om de volgende reden: een goede god zal nooit iemand naar de hel sturen, die zijn leven naar eer en geweten heeft geleefd. Als iemand na uitgebreide en oprechte reflectie tot de conclusie komt dat god niet bestaat, dan zal een goede god hem alsnog niet naar de hel sturen. Immers, die god heeft alles geschapen, en heeft er dus ook voor gezorgd dat de persoon tot die conclusie kwam. Een goede god zal niemand voor eeuwig straffen voor iets waar hij niets aan kan doen.

Welnu, is er een geen god, dan maakt het niet uit hoe je je leven hebt geleid, dus of je oprecht ergens in hebt geloofd, of dat je uit angst iets hebt aangenomen. Is er een slechte god, dan maakt het ook niets uit. Want bij een slechte god kun je nergens van op aan.
Echter, is er een goede god, dan wordt je niet in de hel gegooid als je een oprecht leven hebt geleid, om de redenen die hierboven staan genoemd. Maar heb je een geloof aangenomen uit angst, dan moet je maar hopen dat je het geloof hebt genomen dat precies heeft geraden wat die god goed vindt. Dat is, als de god het niet al slecht vindt dat je geweigerd hebt het verstand te gebruiken dat hij je geschonken heeft.

Ergo: de Gok van Pascal is nog steeds een blinde sprong in het diepe. Je leven leiden op basis van dingen die je oprecht goed lijken, is een veel betere optie.

Dat vind ik ook een betere optie.

quote:

Op zaterdag 10 maart 2012 23:54 schreef rijsttafel het volgende:

[..]

Zoals ik zei, in sommige culturen wordt het anders ervaren. Ook zijn er binnen het boeddhisme vele scholen, de ene meer religieus getint dan de ander. Echter zijn ze naar mijn weten allemaal atheïstisch.

Volgens mij ook. Het geloof in een God is bijgeloof.

Ik vind het begrip Ziel veel onduidelijker. Daar hinkt het Boeddhisme naar mijn idee wel op twee gedachten. Verlichting en reincarnatie kan ik alleen rijmen het het idee van een wezenskern. Terwijl het idee dat alles veranderlijk is, ook het zelf of 'ik', de andere kant opwijst. Boeddhisme is volgens mij pas consistent zonder verlichting en reincarnatie.

[ Bericht 14% gewijzigd door deelnemer op 11-03-2012 02:03:09 ]

quote:

Op zondag 11 maart 2012 01:49 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Volgens mij ook. Het geloof in een God is bijgeloof.

Ik vind het begrip Ziel veel onduidelijker. Daar hinkt het Boeddhisme naar mijn idee wel op twee gedachten. Verlichting en reincarnatie kan ik alleen rijmen het het idee van een wezenskern. Terwijl het idee dat alles veranderlijk is, ook het zelf of 'ik', de andere kant opwijst. Boeddhisme is volgens mij pas consistent zonder verlichting en reincarnatie.

Verlichting snap ik nog wel. Het lijkt daar meer te gaan om het feit dat je door moet hebben dat alle pijn in je leven wordt veroorzaakt door je eigen verlangens en dat je gelukkig kan worden door dat bij te stellen.

Maar dat reïncarnatie en dan vooral in combinatie met dat karma dat geeft het wat mij betreft een dualistisch pantheïstisch trekje wat ik moeilijk atheïstisch kan noemen.

Vooral dat karma werd door mijn vriendin uitgelegd als volgt:

(versimpelde versie)
Als (thais) boeddhist ga je na je dood naar een plek en daar zie je een weegschaal. Aan de ene kant wordt een boek neergelegd met je goede daden aan de andere kant een boek met je slechte daden.
Afhankelijk van welk boek zwaarder weegt krijg je een nieuw leven toegewezen dat beter of slechter is dan het vorige. Al dan niet je de kans krijgt om volledig te ontsnappen uit de cyclus.

Er is wat mij betreft dus wel degelijk een geloof in een bewuste macht die die morele daden bijhoud in een boek. Die beslist wat goed en slecht is. Maar dat bleek ik dus aan het foute eind te hebben volgens haar.

Ik raak een beetje in de war van die boeddhisten.

quote:

Op zondag 11 maart 2012 00:47 schreef korfbal het volgende:

[..]

Wanneer jij je vraag begint met moet dan vraag je mij om mijn mening neem ik aan?
Ik denk niet dat mijn mening van belang is; immers iedereen kan een andere visie hebben over hoe God zou zijn.

Jouw mening is niet van belang? In jouw vorige post waarop ik reageerde heb jij god al omschreven als een demiurg, dus opmerkelijk dat je nu zo begint. Je geeft constant je mening, en als ik een verklaring voor die mening vraag, kom je hiermee?

quote:

Op zondag 11 maart 2012 00:47 schreef korfbal het volgende:Het enige waar we het mee kunnen doen zijn de geschriften. Als er een God bestaat dan zou hij ons op de hoogte houden van zijn verwachtingen. Hoe ik de geschriften begrepen heb is dat God rechtvaardig is.

Dit zijn bijzondere aannames, waar ik eigenlijk niet direct mee akkoord kan. Hoezo zijn de geschriften het enige waarmee we het kunnen doen? Waarom zou god ons op de hoogte houden van zijn verwachtingen? Waarom zou god überhaupt verwachtingen hebben?

quote:

Op zondag 11 maart 2012 00:47 schreef korfbal het volgende:Volgens de standaarden van deze tijd zou God in sommige gevallen wreed zijn (oftewel een sadist); maar dan bekijk je het vanuit 1 bril; terwijl er verschillende culturen etc. zijn met verschillende visies over goed en kwaad. Dit getuigd ervan dat mensen uit zichzelf niet in staat zijn om overeen te stemmen in wat goed en kwaad is; wat ons ongeschikt maakt voor deze taak.

Dat is niet echt relevant toch, het subjectieve oordeel over goed en kwaad. In de geschriften aan welke jij refereert, omschrijft god zichzelf als schepper en heerser van alles, hij is wraaklustig naar hen die hem ongehoorzaam zijn en weerhoudt zijn onderdanen van kennis. Wat maakt het oordeel van een individu daarover in deze discussie van belang?

quote:

Op zondag 11 maart 2012 00:47 schreef korfbal het volgende:Als God bestaat dan lijkt hij mij de meest aangewezen om deze taak te vervullen; immers Hij heeft ons geschapen en weet hoe ons leven het best verloopt.

Weer ongefundeerde aannames, en redenaties die de benodigde causaliteit laken. Je gaat ervan uit dat god onze schepper is, maar waarop baseer je dat? En als hij onze schepper is, hoezo zou dat er dan op wijzen dat hij weet hoe ons leven het best verloopt?

En waarom verberg jij jouw islam?