Depressie & Angst #8

Af en aan, heb moment dat het goed gaat en momenten zoals nu, dat ik me ineens besef dat ik zelfs hier weinig nuttigs neer kan zetten. Sorry voor dit hoor, is gewoon iets wat me al zolang dwars zit, het weinig vrienden hebben en die ik heb kan ik niet toelaten, echt toelaten op een of andere manier, net of ik een muur om me heen heb....

Ik moet blij zijn dat ik nog gewoon kan werken, bij jullie is het echt serieus tenminste

quote:

Op woensdag 10 augustus 2011 22:13 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
nyota dat je boos bent is heel begrijpelijk hoor!!

cafpow is het allemaal gelukt vandaag?
spacekitten bedankt hoe is het met jou?

em..ja hoor..het is allemaal gelukt, heb de nodige bewijsstukken ingeleverd en deze maand is de laatste maand in de bijstand voor mij.
Nu alleen de officiele beindiging per brief afwachten

quote:

Op woensdag 10 augustus 2011 22:26 schreef Spacekitten het volgende:
Af en aan, heb moment dat het goed gaat en momenten zoals nu, dat ik me ineens besef dat ik zelfs hier weinig nuttigs neer kan zetten. Sorry voor dit hoor, is gewoon iets wat me al zolang dwars zit, het weinig vrienden hebben en die ik heb kan ik niet toelaten, echt toelaten op een of andere manier, net of ik een muur om me heen heb....

Ik moet blij zijn dat ik nog gewoon kan werken, bij jullie is het echt serieus tenminste

Tja, je hoeft helemaal niet per se blij te zijn dat je kunt werken, want ik zou ook wel kunnen hebben gewerkt de afgelopen 2 jaar, maar het zo een gigantische sleur zijn geweest en zou dan nu mischien nog niet eens in de buurt van waar ik nu "sta" kunnen zijn.

En ach..vrienden..wat zijn dat nou eigenlijk...ik heb zat bekenden..met wie ik soms even een praatje maak ofzo.
Maar echte vrienden heb ik er maar 1, en die zit duizenden km van mij vandaan. En toch is het de persoon die eigenlijk het belangerijkste is in mijn leven...en de enige persoon die alles van mijn situatie af weet...
En het is eigenlijk de enige persoon tegen wie ik durf te zeggen dat ik van hem hou..terwijl ik het ook voel

lieve spacekitten, jij bent niet minder belast omdat je nog kunt werken hoor, en ik ben niet veel erger omdat ik niet kan werken, ik heb veel te lang door gewerkt omdat ik het woord opgeven niet ken! en daar pluk ik nu de rotte vruchten van! en laten we ook niet vergeten dat we hier allemaal andere klachten hebben, maar paniek en angst kennen we allemaal, en dat is heftig genoeg,

ik heb vandaag veel nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat ik mijn werk ook nog eens onbevredigend vind, ik heb lang volgehouden dat dat niet zo was want het was een kenmerk van burn-out en dat had ik niet! maar ik moet eerlijk zijn tegen mezelf, iedere dag hetzelfde doen is niet genoeg voor mij! maar goed ik wordt er waarschijnlijk toch uit geschopt dus daarna zien we wel, ik wil en moet mij gelukkiger en beter voelen want zo verkoop ik me nog niet voor vrijwilligerswerk!
verder heb ik vandaag een boek gekocht over omgaan met burn-out in de hoop een beetje inzicht te krijgen!

ik zie op tegen de nacht... vannacht een paniekaanval gehad en daardoor heel slecht geslapen, ben bang voor herhaling maar ik heb een slaappil ingenomem want de stress zit sowieso hoog vanwege de arbo!

dan nog 1 ding als afsluiting van mijn klaagpost, ik heb vamdaag dit nummer gevonden en ik vond hem wel mooi, jullie moeten wel zelf even tikken op youtube want ik zit mobiel, zoek maar eens op today my life begins van bruno mars! slaap lekker

Thnx en ja jullie hebben gelijk, stom laag zelfbeeld

quote:

Op woensdag 10 augustus 2011 23:08 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

ik zie op tegen de nacht... vannacht een paniekaanval gehad en daardoor heel slecht geslapen, ben bang voor herhaling maar ik heb een slaappil ingenomem want de stress zit sowieso hoog vanwege de arbo!

Hier zeg je me iets. Mijn psycholoog heeft mij ooit gezegd het probleem van angst en paniekaanvallen, is oa. de angst voor de volgende aanval.
Als je kan stoppen daar aan te denken, of telkens te denken van "ik voel de aanval komen", ben je een heel eind.
Ze zei dat het beter is om opeens die aanval te krijgen, dan het van te voren te "weten of denken", omdat dat de aanval alleen nog heviger maakt..
maar ja zoals alles, makkelijker gezegd dan gedaan

Ps. die bruno mars heeft zowieso veel goede liedjes

ik ben bang voor SWj en tong80

Goedemorgen, iedereen lekker geslapen?

Hallo! Allereerst: ik werk niet pas 6 maanden bij dat bedrijf (maar al jaren) en sinds 6 maanden werk ik dus niet meer volledig. Moest ik even wat verduidelijken geloof ik.

Gisteren bij de ha geweest en ze stelde voor dat ik met een spv-er zou praten als die weer terug is van vakantie. Zij kan ne dan wellicht beter ergens specifiek naar doorverwijzen. Ik hoop het.

Verder niet heel goed geslapen. De zinnen "je functioneert niet" en " je draagt niets bij" blijven maar door m'n hoofd spoken. Straks juridisch advies inwinnen.

En jullie nacht?

dankzij mijn slaaptablet heb ik half in coma gelegen, ook wel lekker hoor! om 10.30 naar de bedrijfsarts en ben best nerveus maar ook wel een beetje strijdlustig! ik kom me. wel melden als ik geweest ben!

Hoe zit het bij jullie trouwens met behandeling en medicatie?
Neem aan dat de meesten hier wel bij een psycholoog/psychiater lopen?

Ikzelf heb dus eerst losse gesprekken gehad, daarna deeltijdbehandeling en toen nog een opname.
Qua medicatie heb ik vanalles gehad, maar ik vond er ook veel nadelen aan zitten.
Oxazepam heb ik lang en veel geslikt, gevolg: tijdje verslaafd geweest.
Zyprexa ook een tijdlang geslikt, gevolg: 12 kilo aangekomen in een half jaar.
Haldol werkt enorm goed, ware het niet dat ik er een enorme reeks bijwerkingen van kreeg.
Het enige wat me goed geholpen heeft is Citalopram, drukt de angst wat in en zorgt voor een wat betere stemming, geen bijwerkingen!

halleluja ik had een menselijke arts, hij ging onbevooroordeeld het gesprek in, wilde van mij weten hoe ik mij voel en wat mijn klachten zijn, hij heeft een test gedaan en noemde het vervolgens zelf een burn-out! werken mag absoluut niet en leuke dingen doen moet! hij gaat ook contact opnemen met de psycholoog! heel fijn nu gehoord te zijn!!

velp ik heb paroxetine en gesprekken, ik ga volgende week terug naar de HA want ik heb soms het idee dat de paroxetine de angst alleen maar erger maakt! en dan heb ik nog temezepam om te slapen en dat werkt goed en mag ik max 3x per week gebruiken

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 11:32 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
halleluja ik had een menselijke arts, hij ging onbevooroordeeld het gesprek in, wilde van mij weten hoe ik mij voel en wat mijn klachten zijn, hij heeft een test gedaan en noemde het vervolgens zelf een burn-out! werken mag absoluut niet en leuke dingen doen moet! hij gaat ook contact opnemen met de psycholoog! heel fijn nu gehoord te zijn!!

Ohw wat fijn! Hopelijk worden je paniekaanvallen nu ook even wat minder!

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 10:27 schreef Velp het volgende:
Hoe zit het bij jullie trouwens met behandeling en medicatie?
Neem aan dat de meesten hier wel bij een psycholoog/psychiater lopen?

Ik heb alleen gesprekken en zal ook echt niet aan medicijnen beginnen (slik al genoeg)

Ik ben de hele dag moe, de hele vakantie al. Soms gaat het beter en dan ben ik erg druk en enthousiast, maar de volgende dag is het weer het omgekeerde, moe en zeer hoge stress (in hoofd).

Op vakantie met vrienden was het behoorlijk frustrerend, ik probeerde geen alcohol te drinken, heb een feest (waar iedereen natuurlijk de mooite verhalen over had de volgende dag) af gezegd, volgende ochtend, je raad het al, doodmoe en emoties gingen nog sneller, hele dag moe en chagrijnig/gefrustreerd, vooral omdat 'zij kunnen het wel en ik niet'.

Sommige mensen feesten zich suf en staan nog steeds met een glimlach terwijl ik alles opgeef en nog steeds kapot ben.

Heb dit nu de laatste 3 vakanties meegemaakt (2 festivals), en ga nu dit weekend niet mee naar een festival waar ik heel graag heen wil, maar moet nu ook dit hele evenement opzij zetten. Het is frustrerend, voelt alsof ik nooit meer op vakantie kan zo.

Heb citalopram 40 mg, ik denk/hoop dat als ik hiermee stop of een ander medicijn krijg de klachten stoppen. Maar ik kan natuurlijk geen wonderen verwachten.

Het frustrerendste is het idee 'zij kunnen het wel, ik niet'. Ik haat het als mijn vrienden thuis komen van dit weekend en met de mooiste verhalen terug komen van het festival wat ik gemist heb, ergens gun ik het ze niet . Het gaat elke keer weer mis, tegenwoordig ben ik 'numb' ervoor en baal ik niet eens meer, ik prop alles weg omdat ik anders ernstig ga piekeren en balen.

Ook een puntje, als het goed gaat (vaak SUPERvrolijk en enthousiast, energiek enz) dan lijk ik te vergeten dat ik me 80% van de tijd moe/depri voel en ben ik er niet meer mee bezig. Ik wil er niet over praten en over denken en het is net of het altijd goed gaat...

Probeer overal het positieve van in te zien, maar als ik daarvoor zo weinig terugkrijg barst de bom (zoals gister). Meditatie heeft minimale output de laatste tijd, wordt alleen maar meer moe.

Nu zit ik voornamelijk thuis, slaap wel 12 uur per nacht (ik weet het: daar wordt je ook moeier van). Probeer wel dingen te doen, ben bezig met 500 platen taxeren voor verkoop (heeft wel een meditatieve werking stiekem).

Hier ff mijn gezeik, weet niet of mijn klachten hier terecht kunnen, maar hier krijg je iig geen gebash als bij normale R&P topics

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 10:27 schreef Velp het volgende:
Hoe zit het bij jullie trouwens met behandeling en medicatie?
Neem aan dat de meesten hier wel bij een psycholoog/psychiater lopen?

Ikzelf heb dus eerst losse gesprekken gehad, daarna deeltijdbehandeling en toen nog een opname.
Qua medicatie heb ik vanalles gehad, maar ik vond er ook veel nadelen aan zitten.
Oxazepam heb ik lang en veel geslikt, gevolg: tijdje verslaafd geweest.
Zyprexa ook een tijdlang geslikt, gevolg: 12 kilo aangekomen in een half jaar.
Haldol werkt enorm goed, ware het niet dat ik er een enorme reeks bijwerkingen van kreeg.
Het enige wat me goed geholpen heeft is Citalopram, drukt de angst wat in en zorgt voor een wat betere stemming, geen bijwerkingen!

hmmm...Over behandeling en medicatie. Em..ik ga nu dus al bijna 2 jaar op gesprek bij een psycholoog in totaal de 3e keer. In het begin had ik van de huisarts medicatie gekregen om de angst te minderen, het hielp me heel goed bij het slapen, en schakelde als het ware de link tussen gedachten en emoties uit.
Ik had dezelfde gedachten als altijd maar ik voelde de emoties niet erdoor. Maar ik kreeg er behoorlijke koppijn van en nam ze ook alleen in als het echt nodig was.
Daarna in behandeling gegaan in het begin 1x per week een gesprek en nu om de week.
De psycholoog heeft voor bepaalde zaken medicatie voorgesteld, alleen ik weiger eigenlijk medicatie te gebruiken..vooral omdat ik maar thuiszat en niet hoefde te funccioneren..
nu dat ik weer naar school ga word het even afwachten.

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 11:32 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
halleluja ik had een menselijke arts, hij ging onbevooroordeeld het gesprek in, wilde van mij weten hoe ik mij voel en wat mijn klachten zijn, hij heeft een test gedaan en noemde het vervolgens zelf een burn-out! werken mag absoluut niet en leuke dingen doen moet! hij gaat ook contact opnemen met de psycholoog! heel fijn nu gehoord te zijn!!

velp ik heb paroxetine en gesprekken, ik ga volgende week terug naar de HA want ik heb soms het idee dat de paroxetine de angst alleen maar erger maakt! en dan heb ik nog temezepam om te slapen en dat werkt goed en mag ik max 3x per week gebruiken

Kijk, dit is goed nieuws Nu hoef je je minder zorgen te maken over het hele werkgebeuren

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 12:02 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Ik ben de hele dag moe, de hele vakantie al. Soms gaat het beter en dan ben ik erg druk en enthousiast, maar de volgende dag is het weer het omgekeerde, moe en zeer hoge stress (in hoofd).

Op vakantie met vrienden was het behoorlijk frustrerend, ik probeerde geen alcohol te drinken, heb een feest (waar iedereen natuurlijk de mooite verhalen over had de volgende dag) af gezegd, volgende ochtend, je raad het al, doodmoe en emoties gingen nog sneller, hele dag moe en chagrijnig/gefrustreerd, vooral omdat 'zij kunnen het wel en ik niet'.

Sommige mensen feesten zich suf en staan nog steeds met een glimlach terwijl ik alles opgeef en nog steeds kapot ben.

Heb dit nu de laatste 3 vakanties meegemaakt (2 festivals), en ga nu dit weekend niet mee naar een festival waar ik heel graag heen wil, maar moet nu ook dit hele evenement opzij zetten. Het is frustrerend, voelt alsof ik nooit meer op vakantie kan zo.

Heb citalopram 40 mg, ik denk/hoop dat als ik hiermee stop of een ander medicijn krijg de klachten stoppen. Maar ik kan natuurlijk geen wonderen verwachten.

Het frustrerendste is het idee 'zij kunnen het wel, ik niet'. Ik haat het als mijn vrienden thuis komen van dit weekend en met de mooiste verhalen terug komen van het festival wat ik gemist heb, ergens gun ik het ze niet . Het gaat elke keer weer mis, tegenwoordig ben ik 'numb' ervoor en baal ik niet eens meer, ik prop alles weg omdat ik anders ernstig ga piekeren en balen.

Ook een puntje, als het goed gaat (vaak SUPERvrolijk en enthousiast, energiek enz) dan lijk ik te vergeten dat ik me 80% van de tijd moe/depri voel en ben ik er niet meer mee bezig. Ik wil er niet over praten en over denken en het is net of het altijd goed gaat...

Probeer overal het positieve van in te zien, maar als ik daarvoor zo weinig terugkrijg barst de bom (zoals gister). Meditatie heeft minimale output de laatste tijd, wordt alleen maar meer moe.

Nu zit ik voornamelijk thuis, slaap wel 12 uur per nacht (ik weet het: daar wordt je ook moeier van). Probeer wel dingen te doen, ben bezig met 500 platen taxeren voor verkoop (heeft wel een meditatieve werking stiekem).

Hier ff mijn gezeik, weet niet of mijn klachten hier terecht kunnen, maar hier krijg je iig geen gebash als bij normale R&P topics

Hmmm...ik heb net dit hele stuk gelezen. En wat een feest van herkenning. Ik herken me echt bijna voor de volledige 100%.
Ook dat stuk dat je het ze eigenlijk niet gunt, maar dat komt vooral door jaloezie denk ik.
Verder weet ik momenteel niet goed wat te zeggen

Net even een terugvalletje gehad.

Ik was in de stad om een trui te zoeken en opeens een paniekaanval.
Geen idee waar die vandaan is gekomen.

Verder nog veel teveel vrij tijd aangezien ik nog geen werk heb gevonden.
Dagstructuur blijft een moeilijke!

Hoe vullen jullie de dagen?

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 13:39 schreef Velp het volgende:
Net even een terugvalletje gehad.

Ik was in de stad om een trui te zoeken en opeens een paniekaanval.
Geen idee waar die vandaan is gekomen.

Verder nog veel teveel vrij tijd aangezien ik nog geen werk heb gevonden.
Dagstructuur blijft een moeilijke!

Hoe vullen jullie de dagen?

Dat van teveel vrije tijd herken ik.
Ik vul mijn dag met internet, series, stad ingaan, fietsen enz.
En maak gebruik van de kans om gewoon lekker uit te slapen, gemiddeld van 1am tot 11 am... En doe vooral alles rustig

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 14:54 schreef cafpow het volgende:

[..]

Dat van teveel vrije tijd herken ik.
Ik vul mijn dag met internet, series, stad ingaan, fietsen enz.
En maak gebruik van de kans om gewoon lekker uit te slapen, gemiddeld van 1am tot 11 am... En doe vooral alles rustig

Precies hetzelfde als mij dus.
Zit al een aardig tijdje thuis, maar wennen, neeh...

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 15:24 schreef Velp het volgende:

[..]

Precies hetzelfde als mij dus.
Zit al een aardig tijdje thuis, maar wennen, neeh...

Voel je je al wat beter na die paniekaanval eerder vandaag?

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 11:32 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
halleluja ik had een menselijke arts, hij ging onbevooroordeeld het gesprek in, wilde van mij weten hoe ik mij voel en wat mijn klachten zijn, hij heeft een test gedaan en noemde het vervolgens zelf een burn-out! werken mag absoluut niet en leuke dingen doen moet! hij gaat ook contact opnemen met de psycholoog! heel fijn nu gehoord te zijn!!

velp ik heb paroxetine en gesprekken, ik ga volgende week terug naar de HA want ik heb soms het idee dat de paroxetine de angst alleen maar erger maakt! en dan heb ik nog temezepam om te slapen en dat werkt goed en mag ik max 3x per week gebruiken

Fijn van je ba! En wat gaat je dan bespreken met je psych? Ik sprak mijn ba vandaag ook nog naar aanleiding van het voorval op m'n werk. Ik wilde hem laten weten dat dat gesprek me niet echt helpt. Maar echt een gesprek voeren met die ba lukt niet echt helaas en echt er op reageren deed hij ook niet..
Ook vroeg hij zich af waarom ik nu eerst met spv'er ga praten en dat de huisarts me niet heeft doorverwezen naar een psychiater als ik depressieve trekjes heb.. Krijg je dat weer. Ik volg gewoon even mijn huisarts. Daarna mijn ba. En bij m'n werkgever geef ik aan wat de ba zegt.

Blijft een vervelende situatie. Ik merk ook opeens dat ik enorme hoofdpijn heb, terwijl ik dat eerst helemaal niet had. Wat het wel allemaal niet doet met je lichaam ook...

quote:

Op donderdag 11 augustus 2011 13:39 schreef Velp het volgende:

Hoe vullen jullie de dagen?

Ik ben er helemaal doorheen en doe niet zo veel, zat net bij vriend thuis beetje gitaar te spelen en onzin uit te halen maar ik word er niet beter op.

Regelmaat/minder drinken etc. helpt altijd maar een klein beetje. Bovendien heb ik het minder leuk als ik niet af en toe uit ga enz.

Word er ook moe van als mensen standaard dingen zeggen: "teveel slaap is ook niet goed". Ja ik heb al zo lang een normaal ritme aan gehouden en het verschilt niet gek veel van wel meer slapen.

Dit bij elkaar genomen hoop ik dat ik snel nieuwe medicijnen krijg (ik hoop maar dat het daar aan ligt, zou prachtig zijn ) maar wachten op maandag (dan kan ik naar psysch) duurt nu zo lang. Af en toe krijg ik een uitbarsting als boosheid/huilbui en dan is het voor een paar uur weer wat rustiger.

Ik denk dat het ook iets te maken heeft met dat ik altijd eeuwige optimist probeer te zijn. Ben altijd veel bezig met meditatie/mindfullness, non-dualisme enzovoort. Gedachtes komen tijdnes een instorting dan ineens harder aan, denk ik, aangezien ik dan even de hoop verlies en meditatie enz. geen enkele functie meer hebben.

maar op dit soort momenten lijkt niks te werken en zit ik maar een beetje te fokken/films te kijken en te balen dat andere mensen in staat zijn om een heel festival te knallen, iets waar ik gek op ben.

Heb het er met weinig mensen over en als het dan toeslaat denken mensen al snel dat ik lui ben/ me aanstel enzovoort omdat ze niet weten wat er speelt.

Sorry voor de lange lappen btw