South Park #51 Met de zomerstop in zicht

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 16:07 schreef Nagil het volgende:

[..]

tjah jij baseert je op je gevoel over deze aflevering. Als ik niet beter zou weten zou dit inderdaad een 'final episode' kunnen zijn, maar dit is SP: ze halen wel vaker streken uit met de kijker. Ik baseer me op dit artikel en meerdere amerikaanse blogs die ook zeggen dat het doorloopt tot 2017 (edit: 2013, dus seizoen 17). Dat noem ik niet ontkenningsfase, dat noem ik afgaan op feiten ipv gevoel.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 16:03 schreef Liquidist het volgende:
Denk wel dat fwokker gelijk heeft. Deze episode is gewoon een statement tegen alle zure zeurkousjes die op de laatste afleveringen lopen te zeiken. Episode 8 gaat hier in okt. wss gewoon op door en vervolgens is er weer niks aan het handje en gana ze vrolijk verder met S16 en S17.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 15:45 schreef fwokker het volgende:

[..]

Nou het staat in het artikel. Waar halen mensen die zeggen dat het na dit seizoen gebeurd is hun informatie vandaan?

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:14 schreef Jappie81 het volgende:
Damn, ze zijn echt goed de weg kwijt. Schrijven ze de afleveringen met z'n 2en? Dit soort series hebben toch altijd een heel team aan schrijvers, het wordt iig tijd dat ze het stokje maar eens door gaan geven.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 01:49 schreef superworm het volgende:

[..]

Eens. Ik denk dat de periode tussen seizoen 4 en seizoen 11/12 de beste was; alle andere afleveringen waardeer ik net zo en kijk ik even goed voor de zesentwintigste keer wel, maar 1/2/3 idd veel onderbroekenlol en 12-15 veel movie-spoofs, flauwe geintjes over celebrities matig uitgewerkt, ongeloofwaardige oprispingen van wéér Randy of wéér Cartman, Butters die stándaard de lul is - deze aflevering slaat feitelijk de spijker op z'n kop.

quote:

Op donderdag 9 juni 2011 23:54 schreef BobW het volgende:
Die Tween Wave ging toch ook door tot en met 2013 in de aflevering? En South Park dus ook, toeval?

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 09:29 schreef Xurk het volgende:
En dat Cartman en Kyle op de bank aan het gamen waren en naar elkaar glimlachtten lijkt me daar aardige "foreshadowing" van.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 12:45 schreef Eyjafjallajoekull het volgende:

[..]

Eigenlijk grappig dat je over onderbroekenlol begint aangezien die 2 oudjes heel symbolisch die onderbroeken van Randy weghalen Maar dat zal wel toeval zijn, ik weet niet of onderbroekenlol ook een engels woord is namelijk

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:24 schreef Quyxz_ het volgende:

Het idee achter die oudjes die die onderbroeken jatten snapte ik niet. Iemand die hier een verklaring voor heeft. Of was ‘underpants fun’ wel een plausibele verklaring?

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:38 schreef Jappie81 het volgende:
Nou, het is ze in ieder geval gelukt bij een hoop mensen de aandacht te verleggen van het feit dat ze weer een enorme drol van een aflevering in elkaar hebben gedraaid.

quote:

Even without layered real life implications, the depth of meaning is striking already, setting up a complex and incredibly thought out model for how our society has become infused with *beep* entertainment and expression, resulting in grown children who are just as desperate to fit in as ever and young introspective kids left with no home, not naive enough to buy into the *beep* but not nearly grown enough to enter the bob dylan world of layers and abstract-ism, only anger and frustration is left, anger and frustration that alienates them out of not being comfortable social company, and continues to pile until the world is full of *beep* and love is a *beep* proposition filled with more isolation and pain then joy. In other words we see in Stan anxious depression, in Sharron pessimistic numbness, in Kyle misguided narcissism, and in Randy discontent delusion, look what has happened to the characters we've loved for so long, all sparked by the degradation of entertainment and pop culture into being pure *beep* *beep* that infects minds and mushrooms into dysfunction and pain from characters we know can be happily devoted to each other at their best.

So the final question is how does this relate to the show? Well the key is certainly Randy and Sharron's split and how it effects Stan. Sharron is all to aware of the idiocy of pop culture to where she is in a loop of constantly having to bring her immature husband back down to earth. In the process she becomes very forward about wanting Stan to be different and to have maturity and tastes, the result is that Stan in fact can see that tween pop culture is absolute *beep* At the same time, Randy gains disdain for Sharron's cynicism, still veering towards being a dreamer and having hopes then accepting the world as it is solid all the way through, he doesn't want to be dead like her, but out of that worry he reacts with immaturity and *beep* up bad. He lies to himself and others about who he is, scared to admit he's grown past pop culture, so not only does he support Stan being exposed to the *beep* but he is scared to admit that he can tell the better song by the police isn't *beep* he lets Stan believe that his father like him thinks it's *beep*

A mother protective over her son's personality can and really should be able to be fine but not when the father is immature and selfishly delusional, MORE DEDICATED TO ACHIEVING HIS IDEAL ADULTHOOD THEN RAISING HIS SON. Stan's transition is *beep* up bad because when his interest should be growing in more meaningful, challenging fair if he's grown past bad music he has no father to show him what good music is, his father is lying and standing on Stan's side, so the lesson that Gerald was teaching Kyle about music is nowhere to be found. Stan knows that *beep* is *beep* but doesn't know what he's supposed to embrace, so without that guidance adult music never really gets its start with Stan, and without that base Stan is completely confused lost and unappreciative of a valuable genius like Bob Dylan. If you don't first learn that genuine pop like The Police are more intellectual then the *beep* then you have no way to grow into someone who can appreciate brilliance like Bob Dylan.

How does this spell out the message of it all? Well if you use logic but also if you use the show itself, which always has Randy encapsulating the *beep* of society and Sharron telling him to get a grip, you find that Randy is pop culture or mainstream culture, and Sharron is indicative of the show (and thus Trey and Matt). Trey and Matt are in an unhealthy relationship with the mainstream culture that they're satirizing, society has shown no growth but only increasing stakes in their idiocy and *beep* spewing, and Trey and Matt have just grown increasingly frustrated that our society isn't growing at all, it keeps making the same mistakes again and again. The result: society (Randy) breaks down and finally admits that he's been making the same mistakes over and over again because he's unhappy, the subtext being that these desperate absurd attempts to capture weaker and weaker ideals comes from a core unhappiness that society hasn't come to terms with. Dedicated satirists Trey and Matt, also representing analytical intellectuals in general, are similarly unhappy, seeing no effect of their criticism and instead having to endure the same *beep* over and over as it only gets more absurd.

In other words, the mass theory is correct, the show is announcing that it needs change if not to completely move on. Randy and the often idiotic mainstream culture he represents picks up and leaves South Park, appearing to mean that South Park will seek growth by no longer satirizing culture and mass through (it's tough to theorize about how pop culture might grow accept to say that left to it's own devices it might have to face itself more without the constant criticism and mirror of comedy to show them their faults).

But where do we play in? Well, with our show aging and our own growth into real people, we're no longer left with satire to rely on as identity, Stan and Kyle both have to make choices and so do we, but we're actually one of 4 people.

Cartman represents those that have always been sick and disturbed and seen South Park's behavior as functional, those that have no sense of irony and laugh at the antisemitism and heavy prejudice the show presents on a literal level, agreeing with the things said. They can maintain being in the *beep* the dysfunction, the backwards thinking..

Some of us have chosen, as we grow, to grow into the main society that we once shared disdain for through this show, and who can blame those? It's not a strong decision and the effect of it isn't good, but ultimately they're left with a moment when the cynicism of Satiric perspective only ever serves to make things worse, and it's only natural to choose to be happy over choosing to be miserable, even if the latter is tied to seeing the world as it is. But there's a line, what if they begin to take part in social class-ism and political bureaucratic dysfunction in order to fit, then they've become part of the problem, and that's the question were left with when Kyle bonds with Cartman. How far will this lead him down the path of backwards dysfunction? Will he maintain a good sense of his critical self?

Kenny represents the muffled, the quieted, the almost invisible. Those who have satirical perspective but are left to never actually express it clearly nonetheless do anything with it, they'll just drift within a system they quietly hold some level of disdain for.

Finally we have Stan, Stan makes his move and rejects mainstream culture, he's a true product of the show, of Matt and Trey, and he has veered in their direction over Randy's mainstream. The Stans are forever changed by the experience of embracing satirical perspective, and will be left outsiders, but this means they have to find their own value. And there lies the rub, raised by a dysfunctional desperate consumer identity obsessed culture (Randy) have we ever learned to find new, abstract, poetic value? For now Stan's answer is no and he's left cynical isolated and likely to not have healthy relationships, but whether we can hear Bob Dylan will all depend on circumstance and personal approach, Did we have a parent who taught us the value? Or a friend who instead stayed an outcast with and thus they can build an intellectual world together? Will Stan's personal reflection allow him to grow? It's a question South Park's most true fans are faced with.

But Stan is still wearing that Terrance and Phillip shirt, so we know his satirical perspective remains, whether he and for that matter we can find value in a world seperate of mainstream culture, or we will get desperate until we turn into Randy and desperately try to ignore that we know it's all *beep*

This is quite the open ended note to leave on, leaving philosophical questions and simple plot ones about how things will continue, and only time can tell. But it's going to be tough, because our britches, our accomplishments and capabilities, the old men tried to salvage them but the police cracked down and stopped them, showing the government and controlling culture's irreverent approach to our culture's strength and depth.

We're still left unsure of what comes next, but that's the brilliance of this episode. When South Park tired as a contained and overwhelming source of satire and criticism, they regained their sense of irreverence, they remembered (in an idea planted in the Germany episode) to not take their own comedy world seriously or they'll cease to be comedians, and with all of that they did the most brilliant move no one ever saw coming, they had an episode filled with un-ironic value ending on a note of complete sincerity, all after the poetic use of a song that in no way was tongue in cheek. They turned their satirical, critical perspective that calls for change and they inverted it onto themselves, recapturing their satirical soul by, ironically, making an incredibly serious episode, one that stays irreverent to the show itself, capturing comedic spirit in a very Joker like fashion, by making the greatest joke the vulnerability and imperfection of it's own world. The only way to not treat the show as so serious and with so much respect for its formula was to finally take the show seriously.

Afterall, it was time, we must keep growing or we'll become unhappy and dysfunctional, South Park's growth was to emotionally ask, what do we do now? What's left for us? How do we evolve into a happy perspective again?
http://www.imdb.com/title/tt0121955/board/nest/183915599

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:51 schreef Toad het volgende:
linkje waar je deze tekst vandaan hebt zou wel prettig zijn.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:58 schreef arucard het volgende:

[..]

Van imdb boards:
http://www.imdb.com/title/tt0121955/board/nest/183915599

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 19:45 schreef vaasinbloem het volgende:
Jezus, wat een baggeraflevering was dat zeg.. Ja, ik snap wat ze bedoelden en ook de ironie van mijn reactie, maar wat een baggeraflevering was dat zeg..

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:46 schreef Toad het volgende:

[..]

Hehe, wel een grappige reactie. De aflevering gaat eigenlijk over de reactie die je nu geeft.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 19:50 schreef __Saviour__ het volgende:

[..]

Je wordt gewoon oud..

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 21:53 schreef vaasinbloem het volgende:
Je vond het wel grappig of vermakelijk? Moet ik al die schetengrappen leuk vinden omdat het een kleine dubbele bodem heeft die tien keer in me gezicht wordt geschoven.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 21:54 schreef Xurk het volgende:

[..]



Volgens mij refereert hij naar de situatie met Stan in de aflevering

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 21:54 schreef Xurk het volgende:

[..]



Volgens mij refereert hij naar de situatie met Stan in de aflevering

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 17:47 schreef __Saviour__ het volgende:

[..]

Uit het feit dat er maar één bron is die claimt dat er nog een meerjarig contract open staat. En heel veel letterlijke quotes van die bron.
Bij vorige contractverleningen waren er altijd meerdere geloofwaardige bronnen. Maar nu is er helemaal niks te vinden behalve dat ene artikel.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 18:24 schreef Quyxz_ het volgende:
Het zou goed kunnen dat ze na dit seizoen stoppen, maar toch heb ik ook nog wel een beetje het gevoel (of misschien alleen de hoop) dat ze doorgaan tot en met 2013.

[..]

Om dat te voorkomen gaan ze nu misschien (hopelijk) meer doorlopende verhaallijnen creëren, of in ieder geval ervoor zorgen dat standaardsituaties anders worden. Nu dus het scheiden van de Marshes. Op deze manier krijg je een hele andere basis en hiermee zou die eventuele ‘sleur’ worden tegengegaan.

[..]

Dat vind ik ook wel een hint. Die wave was vanaf 2009 tot 2013. Dus dat zou kunnen betekenen dat ze vinden dat mensen vanaf seizoen 13 begonnen te zeiken op de ‘shit’ die South Park geworden zou zijn. Bovendien zou het (HOPELIJK) kunnen betekenen dat ze nog tot 2013 doorgaan. En dat zou erg vet kunnen worden als ze met die verhaallijn gaan oeroesen, zoals ik hiervoor zei

quote:

Dat vond ik ook een eventuele hint naar een complete wijziging in de verhaallijn. Het leek hier alsof Cartman en Kyle nieuwe BFF’s gingen worden nu Stan de schlemiel is. Dat zou wel een heel erg drastische wijziging zijn, maar dat zou maar zo kunnen met South Park.

quote:

Het idee achter die oudjes die die onderbroeken jatten snapte ik niet. Iemand die hier een verklaring voor heeft. Of was ‘underpants fun’ wel een plausibele verklaring?

Het zou ook maar zo kunnen dat episode 8 van dit seizoen gewoon weer begint met de standaardsituatie. Dat Randy en Sharon gewoon weer bij elkaar zijn en het lijkt alsof er niks gebeurd is. Dat zou ik echter wel jammer vinden.
Of er komt zoeen irritante T&P ep ofzo.

<end of post>

quote:

Op zaterdag 11 juni 2011 05:06 schreef mamaisboos. het volgende:
De nieuwslezer heeft het over 2012. Als ze na dit seizoen stoppen kan het wel kloppen dat hiermee deze periode bedoeld wordt. Normaliter begint de zomerstop van South Park in april en draait het weer van september tot november. Omdat we nu twee maanden zijn zitten zal de tweede helft van het seizoen eindigen in 2012

quote:

Op zaterdag 11 juni 2011 15:01 schreef slindenau het volgende:
Het hele idee van "vroeger was alles beter" en het ouder worden van Stan is natuurlijk wel leuk uitgevoerd met al die "shit" vervormingen...maar verder had deze aflevering niks te bieden.

En dan het idee dat dit een "slotaflevering" zou zijn is natuurlijk onzin, je stop niet midden in een seizoen .

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 01:49 schreef superworm het volgende:

[..]

Eens. Ik denk dat de periode tussen seizoen 4 en seizoen 11/12 de beste was; alle andere afleveringen waardeer ik net zo en kijk ik even goed voor de zesentwintigste keer wel, maar 1/2/3 idd veel onderbroekenlol en 12-15 veel movie-spoofs, flauwe geintjes over celebrities matig uitgewerkt, ongeloofwaardige oprispingen van wéér Randy of wéér Cartman, Butters die stándaard de lul is - deze aflevering slaat feitelijk de spijker op z'n kop.

quote:

Op zondag 12 juni 2011 14:21 schreef arucard het volgende:
Ik denk dat ze er een sitcom van gaan maken, met real life acteurs, Als je er een beetje doorheen kijkt is dat duidelijk te zien in deze aflevering.

quote:

Op zondag 12 juni 2011 14:42 schreef Maxxxxy het volgende:
Ik vond de laatste aflevering wat minder, maar dat vind ik het hele seizoen ook al

quote:

Op zondag 12 juni 2011 14:58 schreef SuperHarregarre het volgende:

[..]



Maar goed, ik ben het wel eens met wat er eerder gezegd is. Periode tussen 4 en 12 was het beste. Ik snap eigenlijk niet hoe ze zo de mist in zijn gegaan. Allemaal leuk en aardig met verwijzingen naar current events maar het is allemaal zo geforceerd en niet grappig. De echte klassiekers met bijvoorbeeld Scott Tenorman, de Woodland Critters, Cartman Lee of Imaginationland, dat waren wel hoogtepunten.

[ afbeelding ]