Nog een kort verslagje van mijn weekend.
Vrijdagochtend richting Limburg gegaan om met een grote groep die in training is voor Alpe D'Huzes daar te gaan fietsen (team van NOC-NSF). Daarbij waren ook een paar team-members van het Marco Polo Cycling Team .Ik had er al een hard hoofd in die dag aangezien ik last had van mijn hamstring, en dat is erg lastig omhoog fietsen kwam ik al snel achter. Afijn, rond 11:30 gingen we op pad vanuit Epen met als doel, lunchen rond 14:00 in Bemelen. We besloten om de Camerig nog even te laten voor wat het was en gingen met een omweg naar de beruchte Eyserbosweg, mijn kleinste versnelling deed het gelukkig en ik kwam heelhuids boven. Vond het wel een erg zware puist. Hierna de Fromberg welke eigenlijk best goed te doen was, bovenop een korte eetpauze gehouden en gewacht totdat de groep weer bij elkaar was. Toen gingen we op weg naar de Keutenberg, bevreesd door iedereen vanwege dat heftige stijgingspercentage van 22% op het begin. Ook ik kreeg het niet voor elkaar om zonder te lopen boven te komen. Maar dit was volledig te wijten aan mijn versnellingsapparaat die de kleinste tandjes niet meer wilde pakken en een haperende hamstring waardoor ik weinig kracht kon zetten. Jammer, maar helaas. Hierna door naar Bemelen voor de lunch, waar het opeens begon te stortregenen. Vanuit Bemelen zijn we via de Mergellandroute terug gereden naar Epen. De mechanicien van het Marco Polo Cycling Team kwam naast me fietsen tijdens de beklimming van de Loorberg en zei dat ik mijn zadel een klein stukje naar beneden moest doen, dat zou wel helpen voor mijn hamstring. Na de beklimming van de Loorberg waren we bijna thuis. Zeiknat en na 71 km fietsen kwamen we aan in Epen, waar het niet geregend had! Mijn vriendin ging nog even door en had 106 km op de teller.
Zaterdagochtend rond 10:00 vertrokken we voor nog een ronde door Zuid-Limburg. Vandaag zou het mooi weer worden en blijven volgens de voorspellingen. Nu gingen we direct de Camerig op vanuit Epen, voor de mensen in training voor Alpe D'Huzes een uitstekende training. In de afdaling van de Camerig de 60 km/u nog aangetikt. Hierna door naar de Vaalserberg voor een bezoekje aan het 3-landenpunt en de beklimming van de Pas van de Wolfshaag. Na 25 km waren we weer terug bij Epen, en toch al weer flink wat hoogtemeters in de benen voor dat kleine stukje fietsen. Vanuit Epen gingen we door om via Slenaken naar Gulpen te rijden om daar de Gulpenerberg te beklimmen. Wat een lelijke puist is dat! De eerste 400 meter is al dik 10% en dus al redelijk zwaar, dan komt er een kleine knik in de weg waarna de weg opeens 17%-18% gaat stijgen. Erg pittig en misschien vond ik deze wel zwaarder als de Eyserbosweg. Na de Gulpenerberg weer richting Epen voor de lunch, waar ik er vanwege de fysieke ongemakken van de dag ervoor de brui aan gaf met maar 55 km op de teller. Geen beklimmingen meer voor mij. Mijn vriendin ging wederom door, en reed 101 km... (trut

)
Kortom: Vanwege de fysieke ongemakken van mijn hamstring wel wat problemen gehad met het fietsen, maar desondanks wel een erg geslaagd weekend in Limburg wat zeker voor herhaling vatbaar is. Wil ik zeker vaker gaan doen.