De kunst van het loslaten van je ex # 155

Hoi oude bekenden!!

[/sc]

Hier gaat het redelijk, beetje zelfde verhaal als jullie.
Ik heb het er nog wel lastig mee, maar het wordt minder. Ik denk zelfs dat ik wel toe ben aan een nieuwe relatie, maar ik laat het allemaal lekker rustig op me afkomen.
Tot die tijd lekker aan mezelf blijven werken, zorgen voor afleiding, nieuwe mensen leren kennen. Dat gaat niet gemakkelijk, maar ik heb geaccepteerd dat dat tijd nodig heeft.

Nog niet zo'n zin in datingsites (ook nog nooit gedaan), en stappen om te versieren ligt me niet. Ik ben niet zo'n 'player'-type, ik vind het fijner om iemand écht te leren kennen, en vaak ligt de insteek toch ergens anders in de kroeg

Vanmiddag was wel even raar. Een vriendin waar 'we' mee op vakantie zijn gegaan (buurmeisje van m'n ex) is jarig. Ex zal er wel zitten nu, de afgelopen twee jaar waren we daar samen. Spelletjes gespeeld met haar neefje en nichtje, dat was altijd ontzettend leuk (heerlijk om die kinderen bij een potje monopoly of cluedo op de kast te jagen ). Dat zal daar nu heel anders gaan.

_{En stiekem vind ik dat wel leuk, bij dit soort gelegenheden kom je er toch achter dat het dan heel anders is, ook voor m'n ex. Dat gaat natuurlijk niks aan de situatie veranderen, maar dat hoeft ook helemaal niet. Gaat mij om het besef, en wie weet is dit wel zo'n moment dat het besef komt. Verder heb ik het geaccepteerd, is het wel goed zo. Blijft wel ontzettend moeilijk, maar ik kan er niks aan veranderen, en ik moet verder. Dat laatste is zo makkelijk gezegd, maar ik denk dat ik redelijk op weg ben... Het gaat met vallen en opstaan, maar de laatste weken sta ik meer dan dat ik val}

Datingsites werken voor mij denk ik ook niet.. Dan komt het ook over alsof je het iets te graag wil.
Ik snap wel dat wat oudere mensen die al jaren bij dezelfde persoon waren en die vast zitten in hun leventje dat proberen.. Want het is wel een makkelijke manier om snel contact te maken. Maar in de fase waarin ik zit kom ik nog zo veel nieuwe mensen tegen (bijbaantjes/feestjes/etc) dat ik het daar liever zoek
En over een half jaar weer een nieuwe school vol met nieuwe mensen, daar zal toch ergens wel iemand rondlopen waar ik het leuk mee kan hebben

Paiq is wel grappig omdat je dan idd even aan het chatten bent, maar ik wil daar verder helemaal niks mee

@ Mr Myst
Fijn dat je meer staat dan valt.. Dat is een goed begin
En het is logisch dat het nog even moeilijk blijft, daar moet gewoon nog wat tijd over heen.

Misschien is uitgaan toch niet zo slecht als je denkt. Daar zijn genoeg mensen die graag een relatie zouden willen

quote:

Op zondag 13 maart 2011 15:27 schreef Cocktailprikker het volgende:

[..]

Dat is inderdaad lastig.. Heb je geen vrienden waar je doordeweeks 's avonds een x een uurtje kan buurten ofzo? In het weekend ga je wel eens wat doen of eigenlijk ook niet?

Wat je misschien kan helpen is zonder direct verdere bedoelingen chatten op een site, zorgt ook voor een soort afleiding Alleen zit ik er eigenlijk niet op te wachten Liever leer ik de volgende meid IRL direct kennen, lijkt me wat prettiger

Ik heb wel (een beperkt aantal) vrienden waar ik 's avonds evt. iets mee kan gaan doen of kan langsgaan. Alleen, mijn werksituatie en rustgewoonten (die ik ook wel echt nodig heb) zorgen ervoor dat een typische werkweek eruit ziet als "slapen, rijden, werken, rijden, slapen"
Plus, zijn die vrienden allemaal gesettled.

Ook ik zou liever een IRL ontmoeting hebben... alleen schijnen die ontmoetingen niet "aan huis" te komen. En ik moet toegeven dat ik te lam ben om contact te zoeken (soms voel ik me "Dexter" - zonder de psychopatische trekjes dan ).

Ach, het lijkt allemaal erger als het in werkelijkheid is hoor - het hoopje ellende dat ik was toen ik me hier aangemeld heb, dat ligt nu toch alweer een tijdje achter mij.
Alleen het besef tijdens het weekend dat ik (alweer) niks gepland heb, of alleen voor mijn TV kruip, overvalt me dan.

quote:

Op zondag 13 maart 2011 16:20 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Ik denk dat ik uit het contact vooral acceptatie haal.. Dingen die we nog kunnen uitspreken. Afchecken of hij dingen echt heeft gemeend.
Verder weet ik niet wat ik er uithaal, het helpt me alleen wel verder met accepteren.

Maar het is inderdaad over met zijn nieuwe liefde. Nu een maand denk ik..

Hmm en over wat jij zegt over wat je aan je gevoel kunt doen.. Dat is natuurlijk wel moeilijk. Misschien moet je echt dingen gaan plannen die je in het weekend gaat doen zodat je er eigenlijk niet meer onderuit kunt

Zolang jij je goed voelt bij dat contact : vooral doen

Ik heb uiteindelijk geen contact met ex meer opgenomen, en zij ook niet met mij. Ben, zoals ik hier laten weten heb, wel nog in de verleiding geweest, maar heb de situatie/mogelijkheid laten passeren.
Zal met haar verjaardag nog wel eens piekeren

quote:

Op zondag 13 maart 2011 16:55 schreef Mr.Myst het volgende:
Hoi oude bekenden!!

Hi back at ya !

Hi guys

Ik denk dat ik me hier maar bij aansluit. Tijdje geleden een topic geopend over een jongen, waar iedereen over zei dat hij niks om me gaf. Ik was blind van verliefdheid.

We hebben een halfjaar gedate, het is nooit van een relatie gekomen maar zo voelde het voor mij wel. Maar ik had niet door hoe lullig hij eigenlijk tegen me was, hoe erg het niet klopte hoe hij mij behandelde.

Ik ben blij dat ik van hem af ben, geen zorgen meer. Maar het doet nog wel pijn dat ik blijkbaar niet goed genoeg was en hij niks om me gaf.

Ik was altijd bang dat hij op een gegeven moment niks meer zou laten horen of dat als ik 1 keer iets zou zeggen wat hem niet beviel, hij er mee zou kappen. Ik heb gelijk gehad, ik heb hem gesmst en gebeld maar hij heeft nooit meer iets laten horen. Klootzak. Niet eens de moeite genomen een smsje te sturen met 'ik zie het niet werken, sorry'.

En toch mis ik hem. Maargoed, dat gaat wel over.. Het is wel bizar. Hij zou van de week nog langs komen (voor de seks misschien..) en we smsten van de week nog heel leuk. Bizar.

quote:

Op zondag 13 maart 2011 15:50 schreef H6-4ever het volgende:

[..]

Ja dat is ook wel zo, dat zei ze ook toen ik haar vroeg waarom ze zo gevoelloos reageerde. ik kreeg het gevoel dat ik haar wat had misdaan, maar ze zei dus idd dat ze mij geen hoop wil geven, en ging direct afstand maken....maar dan vraag ik me wel af waarom ze mij soms even op de hoogte wil stellen van haar nieuwe leuke leven....zelfde redenen? Vindt het wel hard, maar dat zal wel de manier zijn....heb trouwens nog wel normaal contact, en ga haar binnenkort weer zien voor het eerst weer na de break, 3 maand nu.....heb gemengde gevoelens daarbij.....

Ja ik ben bang om dezelfde redenen, alleen pakt ze het niet zo subtiel aan. Kun je natuurlijk ook wat voor zeggen, zo is het bij jou natuurlijk direct duidelijk. (dat denkt ze in ieder geval)

Waarom ga je haar zien na 3 maanden? Lijkt je dat wel verstandig?

Ik zou het zelf niet aan kunnen.. Heb er pas een maand geleden een punt achter gezet, maar ik weet ook zeker dat ik hem niet zou kunnen weerstaan als ik hem nu weer zou zien..

quote:

Op zondag 13 maart 2011 17:11 schreef CeeZee het volgende:
Datingsites werken voor mij denk ik ook niet.. Dan komt het ook over alsof je het iets te graag wil.
Ik snap wel dat wat oudere mensen die al jaren bij dezelfde persoon waren en die vast zitten in hun leventje dat proberen.. Want het is wel een makkelijke manier om snel contact te maken. Maar in de fase waarin ik zit kom ik nog zo veel nieuwe mensen tegen (bijbaantjes/feestjes/etc) dat ik het daar liever zoek
En over een half jaar weer een nieuwe school vol met nieuwe mensen, daar zal toch ergens wel iemand rondlopen waar ik het leuk mee kan hebben

Paiq is wel grappig omdat je dan idd even aan het chatten bent, maar ik wil daar verder helemaal niks mee

@ Mr Myst
Fijn dat je meer staat dan valt.. Dat is een goed begin
En het is logisch dat het nog even moeilijk blijft, daar moet gewoon nog wat tijd over heen.

Misschien is uitgaan toch niet zo slecht als je denkt. Daar zijn genoeg mensen die graag een relatie zouden willen

Je komt inderdaad vast wel weer iemand tegen, vooral verandering van omgeving kan daarvoor zorgen! Een nieuwe opleiding is daar een goede start voor.

Het is denk ik ook veel fijner om op feestjes e.d. contact te maken, maar ik geloof wel dat internetdaten kan werken. Iets houdt me daarin echter tegen (en dat vind ik helemaal niet erg op dit moment). Het internet kan sowieso een mogelijkheid zijn om een goede vriendschap of relatie op te bouwen. Ik geloof daar echt wel in.

Ik doe m'n best, en het gaat me ook lukken. Ik mis haar nog wel, maar het begint steeds meer het missen van 'iemand' te worden. Het missen van alles wat er hoort bij een relatie.
Begrijp me niet verkeerd, ik zal nooit een relatie nemen 'om de relatie'. Maar missen doe ik het wel.

Ik zal het trouwens ook zeker niet nalaten om uit te gaan. Dat vind ik veel te leuk (al gebeurt het nog te weinig!). Fijne manier om even te genieten, aan niks te denken. Het alleen in bed liggen daarna is wel minder, maar goed, er komen vast en zeker betere tijden aan.

Hoewel ik in het begin enorm heb getwijfeld, en zeker anderhalve maand heb gelezen vòòr ik hier postte, ben ik echt blij dat ik het heb gedaan. Het heeft mij enorm geholpen de boel te relativeren, de steun van anderen krijgen, af en toe back to reality (thanks goofy! ), en anderen te steunen. Het is echt fijn om inhoudelijke reacties te krijgen, dat maakt het verwerken wat 'makkelijker'.

Ten slotte nog een liedje dat net bij me opkwam:

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:01 schreef Mr.Myst het volgende:
Het is echt fijn om inhoudelijke reacties te krijgen, dat maakt het verwerken wat 'makkelijker'.

Dat lijkt mij juist eng. Je bent toch met "vreemden" aan het praten en je gooit je "hebben en houwen" op het internet neer. Aan de ene kant weet ik wel dat het goed is om ook eens raad te krijgen vanuit een andere invalshoek. Maar ik merk aan mezelf dat ik het erg moeilijk vind om over deze gevoelens raad te krijgen omdat ze zo persoonlijk zijn.. en daarnaast denk ik vaak dat ik het toch wel allemaal weet Naja, volgens mij een vrij vaag verhaal

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:10 schreef Mc.Chicken het volgende:
Chilled.. hoe bedoel je niet zou kunnen weerstaan?

Euh om het kort uit te leggen.. Ik heb deze beslissing met m'n verstand moeten maken en niet met mijn gevoel. En dat is de moeilijkste beslissing uit mijn leven geweest. Als ik alleen naar m'n gevoel had geluisterd was ik namelijk nog steeds bij hem geweest. Maar dat was niet verstandig geweest. De gevoelens zijn nu gewoon nog veel te sterk om bijvoorbeeld een gezellige avond met hem te hebben.

Kan ik misschien advies vragen aan jullie hier? Vinden jullie dat hij mij een verklaring schuldig is? Na 6 maanden plotseling niks meer laten horen, is gewoon onbeschoft. En behoorlijk kwetsend.

Al zou ik niet weten hoe, smsen en bellen reargeert hij niet op..

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:17 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Kan ik misschien advies vragen aan jullie hier? Vinden jullie dat hij mij een verklaring schuldig is? Na 6 maanden plotseling niks meer laten horen, is gewoon onbeschoft. En behoorlijk kwetsend.

Al zou ik niet weten hoe, smsen en bellen reargeert hij niet op..

Ongeacht wat wij vinden, zal er toch niks veranderen. Schuldig? Nee. Maar het zou wel netjes zijn ja... Je moet maar zo denken, als hij jou zo behandeld, dan wíl je er toch ook niks mee te maken hebben?

Dat is waar. Ik had hem simpelweg net iets hoger zitten dan dat hij zomaar me zou negeren. Alleen een verklaring, simpelweg: Ik moet je niet meer, zou zo fijn zijn. En ik vraag me af waarom nu.

Al is helemaal niks meer laten horen natuurlijk hartstikke duidelijk.

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:23 schreef Mc.Chicken het volgende:
Hmm oke. Een maand is natuurlijk ook nog aardig kort en het verdriet zal nog wel vers zijn. Bij mij is het bijna twee maanden geleden nu maar m'n gevoelens zeggen me niet zoveel. Ik wil haar graag zien en graag zoenen & nog wel een keer bij haar slapen maar meer ook niet. Is dit heel raar? En, de belangrijkere vraag: Is het wel verstandig? Qua gevoelens. Het zou allemaal wel kunnen maar het is wel heel erg de danger-zone op zoeken.

Ik ken jouw verhaal verder niet, dus ik kan daar in ieder geval geen advies over geven. Het enige wat ik me kan bedenken dat het bijna nooit verstandig is om bij je ex te blijven slapen. Vooral niet als er nog "gevoelens" in het spel zijn. Zoenen etc is sowieso dangerzone Been there done that..

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:23 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Hmm oke. Een maand is natuurlijk ook nog aardig kort en het verdriet zal nog wel vers zijn. Bij mij is het bijna twee maanden geleden nu maar m'n gevoelens zeggen me niet zoveel. Ik wil haar graag zien en graag zoenen & nog wel een keer bij haar slapen maar meer ook niet. Is dit heel raar? En, de belangrijkere vraag: Is het wel verstandig? Qua gevoelens. Het zou allemaal wel kunnen maar het is wel heel erg de danger-zone op zoeken.

[..]

Je weet het zelf ook best

Ik zou men ex nu ook nog niet moeten zien hoor.. Zolang er gevoel zit kan het niet anders dan geen contact, tenzij je allebei bij elkaar wilt komen Nadat ik haar vorig jaar 3 maanden niet gezien had was het ook nog best vuurwerk toen we elkaar eindelijk weer zagen. Ben bang dat het nu eigenlijk niet heel veel anders zou zijn, aangezien dat absoluut niet het probleem was.

Nja knappe vent als jou het wel lukt, maar ik zeg het is spelen met vuur...

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:33 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Mijn gevoelens zijn al langzamerhand weg aan het slijten. Ik heb ondertussen ook al met andere meisjes gedate en ik geniet erg van mijn vrijheid.. maar we hadden het er vorige week over dat we allebei nog wel een keertje samen zouden willen slapen en misschien wel meer. Ik wil niet meer naar haar terug in de zin van een relatie, maar dat.. :$ het zoenen was ook flink vuurwerk, damn..

Dat kun je ook met anderen hebben, echt! Ik kan het me ook nog moeilijk voorstellen dat ik met een ander zo lekker kan zoenen als met m'n exvriend.. Maar je weet zelf ook wel dat dat kan.. Alleen ben jij nog teveel met haar bezig en das ook logisch. Maar of het ook verstandig is om je verlangens te uiten is een ander verhaal.

Niet komen huilen he als het achteraf toch meer gezeik oplevert

quote:

Op zondag 13 maart 2011 19:50 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Ja klopt. Ik heb dat ook wel met één ander meisje gehad. Maar het is net alsof dat sinds het uit is & we elkaar een tijdje niet hebben gesproken en gezien, er nu weer een bepaalde spanning opgebouwd word.

Ik twijfel nog en misschien dat het nog wel een paar weken duurt voordat het eindelijk zover is hoor..

Natuurlijk is er een spanning.. Jullie beiden weten wat jullie fijn vinden, je hebt het immers al vaak meegemaakt. En als je dan beiden weet dat het kan gebeuren terwijl jullie bij elkaar zijn.. Tsja logisch dat die spanning er is Alleen als er nog gevoel is van 1 van jullie 2, dan is het niet te voorkomen dat er problemen ontstaan.. Jammer altijd dat leuke dingen altijd van die nare gevolgen hebben

De ene crush is net overgewaaid en nu komt er een zwaardere crush opzetten
Ik ken haar van mijn vorige baan bij de media markt en gisteren hadden zij en ik een housewarming party bij een andere collega.
Uiteindelijk zijn zij en ik blijven slapen (wij in de woonkamer, die gast op zn slaapkamer) en hebben we tot bijna 5u gepraat over allerlei dingen en het was echt heel gezellig.
Vandaag hebben we veel oogcontact gehad en plezier en lol en konden het heel goed met elkaar vinden.

Intussen zijn er nummers uitgewisseld en krijg ik binnenkort dr msn

quote:

Op zondag 13 maart 2011 15:16 schreef Chilled het volgende:

[..]

Dat vraag ik me af. Ik zit in een soortgelijke situatie, maar ben ik dan het meisje die het heeft uitgemaakt. Als ik nu na een paar weken ga zeggen hoe kut ik me erbij voel etc, dan zal ik hem ergens toch hoop geven en dat wil ik niet. De keuze dat ik dus niet m'n echte gevoelens aan hem laat zien is dus voor hem en niet voor mezelf. Als ik alleen aan mezelf had gedacht, dan was ik allang naar em toe gegaan om te knuffelen etc, maar omdat ik weet dat het nooit meer goedkomt, moet ik dat ook echt niet doen.

Ik wou dat mijn ex het ook zo had aangepakt toen we begin januari uit eten gingen, we hadden elkaar toen een maand niet gezien. Toegegeven, het was ook niet echt slim van me om in te gaan op haar aanbod om uit eten te gaan, maar er moesten toch wel dingen geregeld worden. Zij gaf me dus wel hoop. Door me bijvoorbeeld op m'n mond te kussen terwijl ik naar haar wang ging. En bij het afscheid nemen deed ze dit tot 2 keer toe weer. Ze smste daarna nog dat ze het super gezellig vond en dat we elkaar snel weer zouden spreken. Vervolgens hoor ik een week niks van haar, tot ze met een onbenullig stom smsje kwam. Op dat moment heb ik het contact zelf maar afgekapt, ik had geen zin meer om "met me gespeeld" te blijven worden. Ik heb haar nu 2 maanden niet gezien of gesproken, helemaal geen contact, nikkes nada.

Toch is het raar... het gaat eigenlijk best goed met me, ik ben meer tevreden met mezelf (want psychisch sterker, afgevallen en meer tevreden met mijn lichaam, lekker aan het socializen) dan ooit, maar de laatste 2 weken moet ik toch weer meer aan haar denken. Ze heeft kennelijk al 2 maanden de behoefte niet om contact met me op te nemen, en blijkbaar mist ze me dus ook niet. Waarom geeft me dit nog steeds een kutgevoel? Ik zou haar namelijk niet terug moeten willen, maar voor mijn eigen gevoel moet dit binnenkort blijkbaar een keer gebeuren, misschien ook voor m'n zelfvertrouwen. Het enige wat ik soms nog hoor is dat het goed gaat met haar zaakje en hoeveel ze wel niet aan het stappen is momenteel. En oh ja, ze schijnt de barman waarmee ze vreemdgegaan is nu helemaal niet meer te zien, dat is klaar. Althans, dat hoor ik, of dat echt zo is weet ik niet zeker.

Het enige wat ik nu nog nodig heb om mijn zelfvertrouwen de definitieve boost te geven is zoenen met een andere meid denk ik Maar dat is nog niet gebeurd in de 4,5 maand die ik vrijgezel ben. Ok, ik ben pas sinds 2 maanden flink aan het stappen, maar op 1 enkele keer flirten met een meid in de kroeg 3 weken terug is er nog niks gebeurd en daar baal ik van. Iedereen roept wel lekker makkelijk: "ah joh het komt wel goed met jou, leuke jongen, aardig, grappig, maak je maar geen zorgen!" Nou ik merk er nog weinig van, maar misschien moet ik zelf maar iets meer initiatief tonen. Komende week waarschijnlijk voor de 2e keer wat drinken met een meid die ik ken via Paiq. Leuke meid, grappig, en we hebben een hoop dingen die we samen leuk vinden, maar er was (iig van mijn kant) bij de eerste date geen sprake van vlinders in de buik. Misschien moet zoiets groeien... maar het gesprek liep goed en was vertrouwd, alsof we elkaar al vaker hadden gezien en kenden.

Ik begin door al het piekeren van de laatste weken weer lichtelijk in de war en misschien zelfs een kleine dip te raken. Sterker nog... de laatste 2 weken komt het (vast hele stomme) idee om haar uit te nodigen voor een drankje of etentje steeds vaker opzetten in m'n kop. Ik weet absoluut niet of ik hier goed aan doe, want het vergeten gaat de laatste tijd juist wat beter. Ik denk dan ook dat ik dat idee langzaam maar zeker weer in de ijskast ga zetten Maar goed, deze week een drukke week. Veel stappen (vrijdag en zaterdag) en die date dus, hopen dat ik m'n gedachten even goed kan verzetten!

Je ex een plek in je leven geven is in de 1e periode net alsof je moet afkicken van een verslaving.. Net als het goed gaat begin je eraan te denken om toch een keer een drankje te doen en van het 1 komt het ander.. En de kans is groot dat je er dan weer spijt van krijgt. Niet doen dus zeg ik vaak tegen mezelf

Ik ben er achter gekomen dat ik de laatste tijd anders tegen dingen aan ga kijken, begin steeds meer een houding te krijgen van 'we zien wel'
Eerst wilde ik dingen graag plannen en regelen en nu heb ik zoiets van ik doe gewoon waar ik zin in heb en wat goed voelt, zolang het leuk is.. En anders maar niet

Ik weet nog niet of dit blijvend is.. Maar op het moment voelt het wel goed om even aan mezelf te denken

quote:

Op zondag 13 maart 2011 20:23 schreef jeice het volgende:
Sterker nog... de laatste 2 weken komt het (vast hele stomme) idee om haar uit te nodigen voor een drankje of etentje steeds vaker opzetten in m'n kop.

For old times sake? Vergeet niet dat ze je flink heeft voorgelogen over onze barvriend, en zoals je al zegt lijkt ze je niet te missen. Als je haar uitnodigt laat je zien dat je nog steeds bezig bent met haar. Sowieso, vreemdgangers... Don't do it. Zorg gewoon dat je jezelf bezig blijft houden tijdens de eenzame momenten.

quote:

Op zondag 13 maart 2011 20:23 schreef jeice het volgende:[/b]

[..]

Ik wou dat mijn ex het ook zo had aangepakt....

Ik vind het echt een hele vreemde situatie hoe het met jou en je ex is verlopen sinds januari eerlijk gezegd...

Kan me echt niet voorstellen dat je nog ''gezellig'' uit eten gaat samen, ( vanuit haar ogen dan he!!), vervolgens nog een kus op de mond geeft, terwijl je weet dat dit hoop creeert, en vervolgens doodleuk niets meer van je laten horen.....

En dat kutgevoel is heel begrijpelijk hoor, heb ik ook heel lang gehad, en weet je wanneer het pas echt overging, dat vervelende gevoel die je krijgt wanneer je gaat nadenken dat ze kennelijk geen behoefte meer heeft aan je??!
Dat is wanneer je voor jezelf bevestigt dat dit inderdaad klopt! Toen ik, na maanden lang ontkenning (denkend :: ze heeft het er vast zelf ook moeilijk mee, en wil me niet zien voor haar eigen verwerking, haar ouders raden het vast af om nog met me af te spreken etc etc etc, maar stiekem zou ze me nog heel graag zien hoor, heus wel... ), toen ik EINDELIJK geen andere keuze meer had, en het aan mezelf toegaf : Ze heeft er gewoon geen behoefte meer aan om me nog te zien, ze steekt 800 x liever moeite in nieuwe jongens, dan dat ze nog maar de kleinste moeite doet om met mij af te spreken...

Stop een willekeurige kamer vol met 20 jongens uit de omgeving, zet mij erbij, en ik ben dan waarschijnlijk degene waarin ze het minst in geinteresseerd is
Voor haar is er een nieuwe wereld open gegaan, waarin overal nieuwe potentiele vriendjes rondlopen, en jij bent voorgoed als potentieel gediskwalificeerd, in haar ''strijd'' doe jij dus niet meer mee en je staat buitenspel...

Door dit extra hard tegen jezelf te vertellen kun je ( kon ik iig), je jezelf bij de sitiatie neerleggen. Begrijp me goed, pijn doet het heus wel.. Bij mij na 11 maanden is het zelfs nu nog een gevoelige plek, maar aan de rest van de post te zien begin ook jij de goede weg in te slaan door naar nieuwe meiden te gaan kijken...

Verder wat je zegt over mensen die tegen je zeggen: Het komt wel goed met jou, en dat jij de laatste bent die dit wilt geloven, dat had ik ook hoor En nog steeds.. Zelf weet je denk ik ook wel, dat het vroeg of laat heus wel weer gaat komen voor je..
Probeer het alleen niet te forceren, dat had ik ook... Na met meisjes gezoend te hebben in d e kroeg, en ze vroeg vervolgens niet mn telefoonnummer, dan voelde ik me al gekwetst

Als je uit een relatie komt, zou je denk ik het liefste willen weten, hoelang het nu gaat duren, voordat je weer een nieuwe hebt... Als jij een glazen bol had, waarin je kan zien dat je bij wijze van spreke op 20 november 2011 weer een nieuwe relatie zult krijgen, dan zul je tot die tijd gewoon heerlijk gaan leven waarschijnlijk, omdat de factor onzekerheid weg is...

Probeer ook zonder die zekerheid toch zo in het leven te staan.. Komt een beetje vreemd over zoals ik het typ zie ik nu, maar probeer te begrijpen wat ik wil zeggen

Jiggy heeft gelijk

Je weet best wel dat er een keer een leuk iemand voorbij komt, die jou wel waard is.. Je weet alleen niet wanneer..
Maar dan kun je tot die tijd tot genoeg andere leuke dingen doen en jezelf vermaken!
En daar heb je je ex helemaal niet voor nodig
_{En zeker niet als ze je niet goed behandeld heeft, dan ben al helemaal je beter af zonder haar.}

quote:

Op zondag 13 maart 2011 21:58 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

For old times sake? Vergeet niet dat ze je flink heeft voorgelogen over onze barvriend, en zoals je al zegt lijkt ze je niet te missen. Als je haar uitnodigt laat je zien dat je nog steeds bezig bent met haar. Sowieso, vreemdgangers... Don't do it. Zorg gewoon dat je jezelf bezig blijft houden tijdens de eenzame momenten.

Ja dat klopt ook wel, tot nu toe kan ik die drang ook goed onderdrukken hoor Ik baal er alleen van dat die gedachte toch weer in me op komt. Weet je wat het is, als ze zich bedenkt neemt ze contact op, en anders niet, zo simpel is het ook wel weer. En je hebt gelijk, vreemdgangers... je kan er beter bij wegblijven. Ik snap best dat ze wat jeugd in te halen heeft aangezien ik haar eerste vriendje was, maar ze is volwassen genoeg om dat op een normale manier op te lossen en dat heeft ze niet gedaan, zoveel is wel duidelijk.

Ik merk wel, nu ik een drukke week voor de boeg heb en iets heb om naar uit te kijken (volgend weekend, veel stappen en een date) dat ik het iets makkelijker van me af kan zetten. Bezighouden lukt opzich wel, misschien moet ik een goede nieuwe hobby zoeken

quote:

Op zondag 13 maart 2011 22:25 schreef JiggyJ het volgende:

[..]

Lang en goed verhaal...

Wow, lang verhaal, maar wel goed verwoord idd

Het is inderdaad raar gelopen tussen ons, zeker sinds dat etentje ja. Het heeft me toen redelijk in de war gebracht, zeker omdat ze echt signalen af gaf alsof ze me nog leuk vond, me terug wilde en hoopte dat de deur nog open stond. Ik heb het hier ook al eerder gezegd, maar ze heeft dus ook tegen m'n oma letterlijk gezegd: "Ja maar misschien komt het wel weer goed tussen ons". Waarom zou ze dat zeggen als ze weet dat ik dat te horen zal krijgen? Het is toch wel logisch dat IK dan weer ga denken: "iemand die daar niet over nadenkt gaat zoiets ook niet zeggen, het zal wel rondspelen in haar hoofd". Het is toch niet raar dat ik zo denk dan? Gelukkig kan ik die gedachte redelijk uit m'n hoofd zetten weer inmiddels

Ik begin zolangzamerhand toch ook wel te beseffen dat ik eigenlijk ook maar gewoon moet gaan genieten van de vrijgezellen status die ik nu heb. Ik kan doen en laten wat ik wil en forceren heeft absoluut geen zin. Ze zeggen altijd dat je iemand niet moet zoeken, maar uiteindelijk tegen het lijf loopt. Ik hoop dat dat voor mij ook geldt. Ik hoef (en kan) eigenlijk niet eens te weten wanneer dat moment zal komen. Die date die ik heb is de 2e keer met haar, en hoewel ik niet kan spreken van vlinders in de buik was de eerste date wel erg gezellig, veel gelachen en haar karakter spreekt me zeker wel aan. Eerlijk gezegd had ik het wel afgezworen en wilde ik de komende tijd alles maar eens lekker afwachten, maar nu de 2e afspraak al stond laat ik het gewoon doorgaan en zien we wel hoe het gaat...

Juist!

Het feit, dat je nu alleen bent, en dat je niet weet hoelang dit zal gaan duren, dat zorgt er bij veel mensen voor dat ze zich nog ellendiger gaan voelen denk ik...

Een paar maanden tot een jaar heeft iedereen volgens mij wel vrede mee, 2 jaar wordt al problematisch, en wanneer mensen zich spookideeen in hun hoofd gaan halen dat ze wellicht nooit meer zo iemand als hun ex tegen zullen komen, dan zijn de poppen helemaal aan het dansen, en dat soort onrealistische ideen zorgen ervoor dat het verdriet onnodig wordt verergerd....

Nog even een vraag aan jullie...
Misschien is het enkelen van jullie al opgevallen in mijn posts, maar ik heb het eigenlijk niet eens meer zozeer over het missen van mijn ex/van een relatie, maar vooral over mijn ego dat nog altijd aardig gekrenkt is...

En toen ik daar eens wat dieper over nadacht, kwam ik tot de conclusie dat niet zozeer het gemis van mijn ex de grote aanstichter is geweest van mijn frustratie ( dus niet het wegvallen van het persoonlijke-intieme met haar), maar voornamelijk mijn ego dat nogal een deuk heeft opgelopen...
Nu zal ik meteen maar toegeven dat ik aardig onzeker ben, dat zal er alles mee te maken hebben...
Maar het vervelende dat daaruit voortvloeit, is dat ik mijzelf eigenlijk al sinds de breuk als ''mindere'' van mijn ex zie.. Dat gaat zelfs zover dat ik mijzelf bijna in een nederige houding manouvreer wanneer ik mijn ex zie.. Een beetje de gedachte: Zij heeft mij gedumpt, zij staat boven mij, ik moet naar haar luisteren en mijn gedrag naar haar wil schikken..

Een beetje hetzelfde gevoel als wanneer je bijvoorbeeld jaren door iemand gepest bent, en dat je diegene tegenkomt en bij jezelf denkt: ik kan maar beter doen wat die figuur van me wil, anders gaat ie me misschien weer pesten....

Beetje vreemde omschrijving misschien, maar herkennen andere gedumpten zich hier misschien (deels) in ?
Het idee dat zeg maar jij de ''loser'' bent, en je ex de ''winnaar'', en je dus volgens ongeschreven regels onzag voor hem of haar moet hebben oid...

Ik voel me idd ook wel een beetje een loser.. Omdat ik het allemaal niet zag aankomen enzo.
Maar ik zie mijn ex niet meer als winnaar waar ik ontzag voor moet hebben.
Helemaal niet zelfs. Alle respect die ik in de relatie voor hem had begint langzaam te slijten, want met het minderen van het contact heb ik geen idee waar ik nog respect voor moet hebben.

Ik heb respect voor hem hoe hij was, maar alles is nu anders, dus ik kijk nu met een neutrale blik naar hem. Hij heeft zeker goede kanten waar ik respect voor heb, maar ook negatieve kanten die ik in de relatie zelf onbenullig vond, maar waar hij nu snel aan waarde verliest.

Verder kan ik me goed voorstellen dat als je wat langer alleen bent de behoefte naar een nieuwe relatie steeds meer toeneemt. Ik geniet nu nog van mijn vrijheid maar die zal ik op den duur ook wel weer zat worden

@ Jeice
Ik heb dat nu ook. Daten met een leuk persoon maar nog geen vlinders.
Maar ik zie het wel.. En anders maar niet
Je komt vanzelf weer iemand tegen (ik herinner me iets over 15000 mogelijkheden )
Heb in ieder geval weer even contact met een leuke jongen dus voor mijn zelfvertrouwen is het zoizo goed.

quote:

Op zondag 13 maart 2011 22:48 schreef JiggyJ het volgende:
Juist!

Het feit, dat je nu alleen bent, en dat je niet weet hoelang dit zal gaan duren, dat zorgt er bij veel mensen voor dat ze zich nog ellendiger gaan voelen denk ik...

Een paar maanden tot een jaar heeft iedereen volgens mij wel vrede mee, 2 jaar wordt al problematisch, en wanneer mensen zich spookideeen in hun hoofd gaan halen dat ze wellicht nooit meer zo iemand als hun ex tegen zullen komen, dan zijn de poppen helemaal aan het dansen, en dat soort onrealistische ideen zorgen ervoor dat het verdriet onnodig wordt verergerd....

Nog even een vraag aan jullie...
Misschien is het enkelen van jullie al opgevallen in mijn posts, maar ik heb het eigenlijk niet eens meer zozeer over het missen van mijn ex/van een relatie, maar vooral over mijn ego dat nog altijd aardig gekrenkt is...

En toen ik daar eens wat dieper over nadacht, kwam ik tot de conclusie dat niet zozeer het gemis van mijn ex de grote aanstichter is geweest van mijn frustratie ( dus niet het wegvallen van het persoonlijke-intieme met haar), maar voornamelijk mijn ego dat nogal een deuk heeft opgelopen...
Nu zal ik meteen maar toegeven dat ik aardig onzeker ben, dat zal er alles mee te maken hebben...
Maar het vervelende dat daaruit voortvloeit, is dat ik mijzelf eigenlijk al sinds de breuk als ''mindere'' van mijn ex zie.. Dat gaat zelfs zover dat ik mijzelf bijna in een nederige houding manouvreer wanneer ik mijn ex zie.. Een beetje de gedachte: Zij heeft mij gedumpt, zij staat boven mij, ik moet naar haar luisteren en mijn gedrag naar haar wil schikken..

Een beetje hetzelfde gevoel als wanneer je bijvoorbeeld jaren door iemand gepest bent, en dat je diegene tegenkomt en bij jezelf denkt: ik kan maar beter doen wat die figuur van me wil, anders gaat ie me misschien weer pesten....

Beetje vreemde omschrijving misschien, maar herkennen andere gedumpten zich hier misschien (deels) in ?
Het idee dat zeg maar jij de ''loser'' bent, en je ex de ''winnaar'', en je dus volgens ongeschreven regels onzag voor hem of haar moet hebben oid...

Nou (even over dat alleen zijn in je eerste stuk) dat is het ook he, als ik terugkijk op onze relatie heeft ze wel degelijk een aantal minpunten (tja wie heeft die niet) waarvan ik nu denk: ik ga uiteindelijk wel een vrouw vinden die op een hoop punten in ieder geval gelijk, maar waarschijnlijk nog beter is dan mijn ex. Ik merk wel dat ik op het moment iemand om me heen mis, iemand waarmee ik op de zondagavond samen op de bank TV kan kijken. 2 weken terug heb ik dat met m'n allereerste vriendin gedaan en dat was echt zo gezellig, ik vond het fantastisch. Ik denk dat die gezelligheid, die aanspraak, dat gezelschap hetgene is wat ik nu ook mis, en misschien niet eens zozeer haar. Hoewel, ik heb het er nog steeds moeilijk mee als ik me voorstel dat ze met andere jongens aan het zoenen is of er mee naar bed gaat. Maar goed, gaat wel weer over

Over je 2e deel van de post: ik herken mezelf daar deels in. Het heeft mij een enorme deuk in m'n ego opgeleverd. Ik voelde me inderdaad ook echt de mindere, omdat zij me dumpte terwijl ik mezelf altijd als een leuke jongen beschouwde, zowel qua uiterlijk als innerlijk. Misschien wat arrogant zoals ik het breng, terwijl ik in het echt alles behalve arrogant ben De afgelopen maanden hebben meerdere mensen (waaronder ook leuke vrouwen maar helaas bezet) al tegen me gezegd: "joh, ik weet zeker dat er tig vrouwen zijn die gigantisch blij mogen zijn en in de handjes mogen klappen als ze een jongen zoals jij aan de haak slaan". Dan denk ik: Ja leuk, maar ik heb er geen flikker aan zolang ik die leuke vrouw nog niet ben tegengekomen, en blijkbaar dacht zij er niet zo over. Maar ja, aan de andere kant is dat maar 1 vrouw, en als het gevoel weg is is het weg, en daarnaast is het altijd leuk om zoiets te horen natuurlijk.

Maar het laatste gedeelte van je post herken ik me niet in, ik ga mezelf echt niet nederig opstellen tov haar. Sterker nog, ik voel me de laatste weken juist sterker dan haar, ondanks dat ik haar al 2 maanden niet heb gesproken of gezien, ik weet gewoon dat het zo is. Ok, het gaat goed met haar nieuwe bedrijfje (van horen zeggen) wat natuurlijk leuk voor haar is, maar ik ga dit jaar ook een leuke promotie en loonsverhoging krijgen op het werk, dus dat parreer ik al. Daarnaast ben ik lekker aan het sporten en ben ik de nodige kilo's al kwijt, en ik voel me mentaal echt stukken, stukken beter dan een half jaar terug. Ik weet zeker dat ze opkijkt als ze me over een tijd weer ziet. Ik doe het niet om haar een loer te draaien of haar terug te winnen, ik doe dit voor mezelf. Ik voel mezelf lekkerder en uiteindelijk moet dat ook voor het nodige zelfvertrouwen zorgen. Ik heb nog wel een weg te gaan, ik ben er nog niet, maar dit jaar ga ik nog wel het punt bereiken dat ik tegen mezelf kan zeggen: "ja... nu ben ik weer m'n echte ik, mezelf. Kom maar op allemaal!" Ik denk dat, als je jezelf dat als doel stelt, je dat nederige gevoel vanzelf wel kwijtraakt, omdat je dan aan jezelf werkt en weet dat je beter wordt

Bedoel je niet zo iets van zij is er sterker door geworden en ik niet, dat komt ook door je onzekerheid..als je wat zekerder bent dan boeit het niet meer als zij sterker is en dus boven geschikt voelt/is oid...wees tevreden met jezelf, en geef haar niet de macht in het soort van spelletje wie het beste er vanaf is gekomen.....snap je nog haha? :p

Ook wij komen hier sterker uit, niet alleen onze exen.

Wij hebben ook van onze relaties geleerd, hoe mooi het kan zijn, maar ook dat je er hard voor moet werken, je niet moet veranderen voor een ander, wat je wil in een relatie en nog veel meer dingen. En ook van onze break ups hebben we geleerd. We hebben geleerd dat vrienden en familie er altijd voor je zijn en dat we ons ook prima zelf kunnen redden. En als we straks weer opnieuw verliefd worden hebben we geleerd dat het allemaal vanzelf weer goed komt, als je het maar tijd gunt.

En zodra de tijd de pijn heeft weggenomen blijven al die herinneringen over en daar kunnen we de volgende keer nog heel veel aan hebben.

Niemand is blij voor mij

Tuurlijk wel, zolang je maar onthoudt dat MSN een relatiekiller kan zijn.

Natuurlijk is dat ook zo, dat wij ook sterker uit zoiets komen..
Merk dat ook wel aan mezelf, sowiezo qua uiterlijk door sport inderdaad, maar ook innerlijk ben ik veranderd.. Weet niet precies wat, maar ik stel me op verjaardagen een stuk minder terughoudend op, en ben nu meer aanwezig binnen een groep.
Dat heeft er misschien mee te maken dat ik nu ten minste een relatie heb gehad, en ik dus op dat gebied ook mee kan praten, in plaats van de eeuwige vrijgezel te zijn...
Dat is in ieder geval een pluspunt

Maar daar heeft die gedachtegang van mij niet zozeer mee te maken. Wat mij ergens nog heel erg stoort is het ''idee, dat mijn ex bepaalde dingen ZOU kunnen denken''..

Aan het begin heeft zij enorm haar best gedaan om mij voor zich te winnen... Op personeelsfeestjes zat zij bij de organisatiecommissie, en de laatste paar feestjes voordat we iets kregen, deelde ze mij altijd in bij haar groepje.. Altijd lachen om alles wat ik zei, ookal was het niet eens grappig bedoeld.. Altijd naast me of bij me in de buurt gaan zitten, hints geven dat ze een film gaat kijken en alleen thuis is, en wat ik die avond ging doen.. ( en ik maar niet happen ).. Maargoed de aanhouder wint, en uiteinderlijk is het dus wat geworden...

Maar het feit dat ze het dan uitmaakt, en echt doet alsof zij nu de baas is ( zo was het toen het net uit was) , over wanneer we wel en geen contact hebben, bijvoorbeeld : '' Ja, je mag me bellen, tussen 6 en 7, verder heb ik geen tijd''..
Paar weken geleden nog grapjes maken waarom ik nog geen nieuwe vriendin heb...

Ergens snap ik dat wel, je maakt het niet voor niets uit natuurlijk, je wilt toch afstand creeeren, maar toch steekt die tegenstelling van hoe dingen toen gingen en nu gaan wel heel erg...

Oh, me PC stond uit uhh ja nou ze was het er wel mee eens. Het is niet direct "uit" of over, maar ik heb wel gezegd dat ik wat gas wil terug nemen. En dat snapte ze wel.

Ik heb uitgelegd waar ik het moeilijk mee had, wat ik vervelend vind en hoe dat de vorige keer na 3 jaar is mis gegaan en ze had er wel begrip voor.

Daarna toch haar ouders ontmoet "want het was al afgesproken" en dat was wel gezellig. Ze is gewoon blijven slapen maar ze komt vanavond niet. Ik ga ook even wat contact afstand nemen vandaag. Geen WhatsApp/MSN whatever, maar gewoon even rust in mijn kop en focussen op mezelf.

Bedoelde verder niks met de smilie alleen dat ik trots op mezelf was dat ik het toch netjes gedaan had in de middag. En niet NA dat ik haar ouders had ontmoet .

quote:

Op maandag 14 maart 2011 00:18 schreef goofy_goober het volgende:
Tuurlijk wel, zolang je maar onthoudt dat MSN een relatiekiller kan zijn.

mja dat is zeker waar. Dat heb ik duidelijk gemerkt bij m'n ex. Maar gelukkig woont ze in Maastricht en ik in Landgraaf dus kan ik haar veel makkelijker zien

Maar ik besef ook dat, als dit niks wordt, dat deze roze wolk me sowieso helpt om m'n ex te doen vergeten.

[ Bericht 0% gewijzigd door Neo-Mullen op 14-03-2011 11:45:07 ]

Yup, een "emotionele" rebound werkt ook. Gewoon het doorhebben/merken dat er meer is dan..

quote:

Op maandag 14 maart 2011 11:01 schreef ex het volgende:
Yup, een "emotionele" rebound werkt ook. Gewoon het doorhebben/merken dat er meer is dan..

Hoeft niet meteen een rebound te zijn, maar inderdaad, het weten dat er andere meisjes zijn die je dit kriebel gevoel kunnen geven, zorgt er wel voor dat je afstand kunt doen en merkt dat je niet zo afhankelijk meer bent van de liefde van je ex.

Ben eens benieuwd hoe dit loopt. Het sms contact is in ieder geval leuk

Oh ja sorry, dat noem ik al een rebound .

quote:

Op maandag 14 maart 2011 12:10 schreef ex het volgende:
Oh ja sorry, dat noem ik al een rebound .

Hoezo dat als je een meisje leuk vindt is dat toch niet direct een rebound?
Rebound is expres een meisje zoeken in poging van je ex los te komen.
Dit ging eigenlijk vanzelf en er is een leuke klik tussen ons.

Dus je komt er overheen, je wordt vrolijk.. Dat is in mijn ogen een rebound. Ik zie dat niet als iets negatiefs oid. Meer als iets wat er bij hoort .

Msn relatiekiller? Dat snap ik niet helemaal?

quote:

Op maandag 14 maart 2011 13:30 schreef H6-4ever het volgende:
Msn relatiekiller? Dat snap ik niet helemaal?

Op MSN kun je makkelijk dingen verkeerd interpreteren. Het is altijd beter om te bellen of face 2 face af te spreken.

quote:

Op maandag 14 maart 2011 13:33 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Op MSN kun je makkelijk dingen verkeerd interpreteren. Het is altijd beter om te bellen of face 2 face af te spreken.

Helemaal waar. Had met m'n ex 100x zoveel ruzie op msn als IRL of via de foon.
Je hoort geen toon of gezichts-expressie en dat is heel vaak essentieel voor een gesprek.

Ik mis hem Vannacht op het punt gestaan hem te smsen, toch maar niet gedaan. Ik wil weer afspreken met hem, maar hoe voorkom ik dat hij nou steeds in mijn hoofd blijft?!

quote:

Op maandag 14 maart 2011 13:41 schreef Lieveroos het volgende:
Ik mis hem Vannacht op het punt gestaan hem te smsen, toch maar niet gedaan. Ik wil weer afspreken met hem, maar hoe voorkom ik dat hij nou steeds in mijn hoofd blijft?!

Doe dingen met goeie vrienden of collega's enz...
Hoelang is het uit?
In het begin is het heel moeilijk om je aan bepaalde dingen toe te zetten, maar naderhand krijg je die behoefte steeds meer en dan merk je ook dat je steeds beter zonder hem kan

succes.

hmm...

quote:

Op maandag 14 maart 2011 13:50 schreef Neo-Mullen het volgende:

Wat? bedankt voor je tip

quote:

Op maandag 14 maart 2011 13:41 schreef Lieveroos het volgende:
Ik mis hem Vannacht op het punt gestaan hem te smsen, toch maar niet gedaan. Ik wil weer afspreken met hem, maar hoe voorkom ik dat hij nou steeds in mijn hoofd blijft?!

@Lieveroos: Mmh....is er een ban om dat te kunnen/mogen doen? Mss zit hij wel met hetzelfde idee en tja, dan ga je voor elkaar verstoppertje spelen als het niet nodig is.

quote:

Op maandag 14 maart 2011 14:10 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Dat is dus ontzettend gevaarlijk.. omdat je je dan heel erg kwetsbaar opstelt tegenover je ex. Klinkt heel zonnig en fleurig dat hij misschien ook zo zit maar wat als dat niet zo is?

Ik heb nog contact met mijn ex maar ik zit serieus niet te wachten op een smsje of berichtje dat ze me terug wilt. No way

@Mc.Chicken: "Onzettend gevaarlijk"? We hebben t niet over een Japanse kernreactor....
Ik lees: Ik mis hem, ik wil graag afspreken met hem en dat ie steeds in haar hoofd zit. Dat klinkt als voldoende valide redenen om dat eens te doen.
En daarbij: ik wil graag eens wat tegengewicht bieden voor alles en iedereen hier die maar roept kappen- blokken-deleten en weet ik veel wat nog meer. Copy-pasten is ook al zo'n dooddoener; ieder heeft zijn/haar eigen individuele verhaal en prima dat er grote lijnen zijn, maar uiteindelijk komt het aan op je eigen keuzes maken en kiezen voor wat je wilt.

In jouw geval is dat, dat je dat niet wilt. Bij Lieveroos lees ik in 1 regel 3 signalen dat z eigenlijk wat anders wilt. De keuze ligt volledig bij haar...

nb: Ik heb een dikke 4 maanden de nodige relatieshit gehad maar inmiddels is dat wel weer terug aan het komen. Openheid heeft daar uiteindelijk heel veel in gedaan.....mss dat ik daarom wat allergisch reageer op verstoppertje spelen?

Wow, liep net even buiten, en werd er toch wel even mee geconfronteerd dat ik nu toch echt moet stoppen om nog met mijn ex bezig te zijn...

Klinkt misschien een beetje zweverig allemaal, maar aan het prille begin van de zomer is het uitgegaan vorig jaar, en ik weet nog dat ik een half jaar geleden het er nog erg zwaar mee had..

Ik liep echt vaak in ''ons'' bos, met mijn hond, half huilend herinneringen op te halen, ze zat van ' s ochtends vroeg tot savonds laat in mn hoofd.. Opleiding begon weer, woonde nog thuis en kon maar geen kamer vinden, had nergens zin in, was denk ik gewoon depressief...

Toen ik ook contateerde dat de bladeren van de bomen aan het vallen waren, dat er weer zo'n lange, koude klotewinter voor de deur stond, had ik het echt even helemaal gehad met alles..

Nu liep ik er vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer, en het viel me op dat de vogels weer fluiten, en dat de bladeren alweer aan de bomen beginnen te komen hier en daar... Alles wat ik een half jaar geleden had gedroomd, is nu werkelijkheid geworden.. Lees: Afgevallen, kamer in Adam, heb weer als vanouds contact met mijn vrienden, ga een mooie zomervakantie beleven, ga zo maar door..
Toch loop ik nog steeds regelmatig over mijn ex te mijmeren, kwam door die metafoor van nieuwe bladeren aan de bomen wel een beetje tot de conclusie dat ik gewoon moet gaan genieten van het leven... Heb alles wat ik wil, maar ben nergens echt tevreden mee lijkt het wel...

Want eigenlijk heb ik qua belevenissen een heerlijk halfjaar achter de rug, maar wanneer heb ik daar nou echt van genoten? Eigenlijk amper, ben afgelopen maanden zoveel met mn ex bezig geweest dat ik zelf ben vergeten te leven....

quote:

Op maandag 14 maart 2011 14:25 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

@Mc.Chicken: "Onzettend gevaarlijk"? We hebben t niet over een Japanse kernreactor....
Ik lees: Ik mis hem, ik wil graag afspreken met hem en dat ie steeds in haar hoofd zit. Dat klinkt als voldoende valide redenen om dat eens te doen.
En daarbij: ik wil graag eens wat tegengewicht bieden voor alles en iedereen hier die maar roept kappen- blokken-deleten en weet ik veel wat nog meer. Copy-pasten is ook al zo'n dooddoener; ieder heeft zijn/haar eigen individuele verhaal en prima dat er grote lijnen zijn, maar uiteindelijk komt het aan op je eigen keuzes maken en kiezen voor wat je wilt.

In jouw geval is dat, dat je dat niet wilt. Bij Lieveroos lees ik in 1 regel 3 signalen dat z eigenlijk wat anders wilt. De keuze ligt volledig bij haar...

nb: Ik heb een dikke 4 maanden de nodige relatieshit gehad maar inmiddels is dat wel weer terug aan het komen. Openheid heeft daar uiteindelijk heel veel in gedaan.....mss dat ik daarom wat allergisch reageer op verstoppertje spelen?

Ik snap beide van jullie standpunten wel. Ik wil niet meer met hem verder maar misschien wel nog een keertje bij hem zijn. Ik mis dat fijne gevoel dat hij me gaf.
En ik heb hem al een tijdje niet gesproken, dus ik heb ook geen idee wat ik moet sturen...

Maar misschien dat ik vanavond sms, en gewoon eerlijk ben in mijn sms, ook al stel je je inderdaad kwetsbaar op dan. Ik moet de juiste balans zien te vinden en nog een beetje afstand houden in die sms, zodat ik mezelf niet te kwetsbaar opstel, maar ook weer niet te koel overkom.

quote:

Op maandag 14 maart 2011 14:01 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Dat mis gevoel is vrij normaal. De daarbij komende drang om hem te smsen ook.. en dan vooral 's nachts is het lastig om je af te leiden.

Vraagje: Was het voordat je ging slapen of werd je wakker en kwam het gevoel toen naar boven?

Het was voordat ik ging slapen en toen ik wakker werd zat hij nog steeds in mijn hoofd. Ik heb het smsje in concepten opgeslagen, maar toen ik het 's ochtends las dacht ik: Godzijdank heb ik dat niet verstuurd, het was een te lang smsje. Ik ben te bang wat hij daarover zou denken (heeft met kwetsbaarheid te maken).

Ik werd er vanochtend ook mee wakker..Echt een zwaar rot gevoel dat ik gewoon niet samen met hem wakker ben geworden.. Ik ben nu "blij" dat hij op twee uur afstand woont, anders was ik vandaag naar em toe gegaan denk ik.. Het is inderdaad lastig om geen smsje of iets te sturen, maar ik weet dat het wel het verstandigst is. Ik wil hem geen hoop geven..Maar ik wou nog steeds dat het anders was

Dat willen we allemaal wel, niet? helaas zijn er die factoren waar we geen invloed op hebben die er voor zorgen dat het niet werkt zoals je zou willen...

weten jullie een luchtig smsje dat ik kan sturen als ik hem weer wil zien? Ik moet nog steeds iets goedmaken, heb een beetje een kwaad smsje gestuurd een tijdje terug....

quote:

Op maandag 14 maart 2011 15:44 schreef JiggyJ het volgende:
Want eigenlijk heb ik qua belevenissen een heerlijk halfjaar achter de rug, maar wanneer heb ik daar nou echt van genoten? Eigenlijk amper, ben afgelopen maanden zoveel met mn ex bezig geweest dat ik zelf ben vergeten te leven....

Sometimes these women are so easy
Sometimes these women are so cold
Sometimes these women seem to rip you right in two
Only if you let 'em get to you

There's no logic here today
Do as you got to, go your own way
I said that's right
Time's short your life's your own
And in the end
We are just

DUST N' BONES

So true

quote:

Op maandag 14 maart 2011 17:12 schreef Lieveroos het volgende:
weten jullie een luchtig smsje dat ik kan sturen als ik hem weer wil zien? Ik moet nog steeds iets goedmaken, heb een beetje een kwaad smsje gestuurd een tijdje terug....

Wat een kutsmoes.

Jij zit duidelijk in de fase dat je van alles gaat verzinnen om maar contact te kunnen opnemen.

Waarom is het eigenlijk uit, want dat lees ik nergens terug?

Hmm, zojuist op de FB van haar nieuwe vriend gekeken en begon me toch wel te ergeren dat 9/10 berichten gaan over de leuke dingen die zij nu samen doen. Ja dit mag je best jaloezie noemen, maar het blijft toch steken.
Ook het feit dat mijn ex-schoonmoeder hem nu schoonzoon noemt enzo, terwijl ze dat juist altijd nadrukkelijk bij mij deed.

Dusssss heb besloten om die grafjosti keihard te blokken op facebook. Ofwel, ik zie niets meer van hem en hij niet van mij.
Punt erachter en doorgaan met mijn geheime crush ;D

Mooi. Weer een probleem minder. Je komt er wel.

Nice Neo