PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] #74 De nieuwe Wajong

Ik ga nu weer beginnen met een studie via het LOI, onderwijsassistent. Als ik dat haal wil ik naar de pabo, avondopleiding.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 11:24 schreef CHEVHB het volgende:
Ik ga nu weer beginnen met een studie via het LOI, onderwijsassistent. Als ik dat haal wil ik naar de pabo, avondopleiding.

Ik vind het opmerkelijk dat je met ASS met kinderen wil werken

quote:

Op vrijdag 18 februari 2011 18:52 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Bovendien is als je gezond bent geen enkele garantie dat je succesvol wordt in het leven.

Als ik nou eens wist wat die mensen in zich hebben wat ze maakt dat ze alles wat ze aanraken in goud veranderen.

Ik kom er maar niet achter. Wat maakt iemand marktgoddelijk

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 11:56 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Ik vind het opmerkelijk dat je met ASS met kinderen wil werken

Dat heb ik ook heel raar gevonden, maar kinderen spreken mij erg aan, snap ook niet waarom. Ik heb stage gelopen in groep 4, dat ging erg goed, en kinderen zijn ook erg dankbaaar. Maar misschien kom ik er later in mijn studie achter dat het toch te druk is. Maar ik wil het gewoon proberen..

quote:

Op vrijdag 18 februari 2011 19:48 schreef von_Preussen het volgende:

[..]

Dat laatste punt merk ik nu al hoor, doordat ik Asperger hebt duurt mijn studie langer dan verwacht, waardoor een aantal van mijn oude bekenden al sinds een jaar o.i.d. aan het werk zijn, terwijl ik nog minimaal 3 jaar studeren moet. Dan denk ik soms wel bij mezelf: "als ik normaal was geweest dan had ik mischien ook al gewerkt en geld verdiend".

Ik ken dat gevoel, ja. Gelukkig dat je het wel weet dat je Asperger hebt, dan weet je hoe het komt en kan je er straks wel rekening mee houden. Het is vele erger als je na vastlopen op het werk pas achter komt dat er iets aan de hand is...

quote:

Maar goed, ik weet dat het mij niet gegund is en dat ik binnen het bedrijfsleven straks meer moeite zal moeten doen. En daarom doe ik ook mijn best om buiten een eventueel later inkomen wat geld te verdienen, o.a. door reclameactiviteiten op internet en in toekomst mischien een deelneming in een nieuw bedrijf. Daardoor hoop ik "later" toch een extra zakcentje naast mijn inkomen te kunnen verdienen wat ik bijv. weer kan investeren in vastgoed (wat je dan weer verhuurd, dat is het enige goede aan Nederland, woonruimte is zo schaars dat je het in de huur bijna altijd kwijtraakt).

Ondernemen is weer veel onzekerheid. Als je daarmee kan omgaan, ook met de vrijheid die je dan hebt, dan is ondernemen natuurlijk altijd veel leuker dan voor een baas werken. Ik begrijp sowieso niet dat mensen onder iemand kunnen werken. (je bent toch geen hond?)

quote:

Dan verdien ik mischien qua titel / beroep minder dan mijn baas of oude bekenden, maar heb elk jaar een modaal salaris aan extra inkomsten.

Als je modaal kan verdienen, dan is dat natuurlijk zeer prachtig.

quote:

Daar put ik wel mijn hoop uit, ik kom uit een ondernemersomgeving en weet dat ik zelf ook enigzins commercieel ben aangelegd (hoewel dat voor een autist eigenlijk erg moeilijk ligt, want je moet dan anderen aanvoelen). Maar zo heb ik op de middelbare school al mijn huiswerk aan anderen verkocht, want men wist dat ik altijd goede cijfers haalde. Of ik heb als kleine jongen gratis reclameposters op het station opgehaald (als ze werden vervangen), en die vervolgens voor 5 gulden aan vrienden verkocht.

Dan heb je kennelijk wel de affiniteit met commercie. Zo moet je beginnen.

quote:

Maar goed, het belangrijkste is voor mij om eerst mijn studie af te maken en een vaste baan te vinden, nevenactiviteiten (naast hetgeen wat ik nu al doe) kan ik dan altijd nog ontwikkelen.

En hopelijk dat er een werkgever is die je echt een kans wilt geven. En dat je in een beter tijdgeest beland waarin ik mijn opwachting moest maken...

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 12:09 schreef CHEVHB het volgende:

[..]

Dat heb ik ook heel raar gevonden, maar kinderen spreken mij erg aan, snap ook niet waarom. Ik heb stage gelopen in groep 4, dat ging erg goed, en kinderen zijn ook erg dankbaaar. Maar misschien kom ik er later in mijn studie achter dat het toch te druk is. Maar ik wil het gewoon proberen..

OK. Weet je elk mens is uniek, en als het jou goed voelt, wie ben ik dan om te zeggen dat je iets niet moet doen....

Maar het verwonderde mij even.

Je moet gewoon doen wat je leuk vindt en goed voelt... (geen 2 ASS-ers zijn gelijk).

Wie weet is dit wel jouw leven

Trouwens zonder ASS, zou ik ik absoluut niet de commercie in gaan. Dan was ik arts geworden. Cardioloog of cardio-thoracaal chirurg. Of intensivist op een Intensive Care

Het is een zeer boeiend en dankbaar beroep.

Het betaalt bovendien zeer goed en kan je mooi in een vrijstaande villa wonen. Op 1000m2 grond en een goede buurt. (het liefst met alleen academici) .

En dan was je voor vrouwen ook zeer aantrekkelijk. Het liefste ook een arts of jurist.

En het sociale leven wat daarbij hoort.

Een en mooie dure Saab voor de deur.

Tja. Wensdenken.

quote:

Op vrijdag 18 februari 2011 21:28 schreef Pandora73 het volgende:

[..]

Wat zijn dat toch voor schalen waar jullie het over hebben? Bij ons in het bedrijf is schaal 15 voor directie en 4 voor de postkar, mijn werkte in de zorg en daar zat hij als leerling apotheker al in schaal 40. Dus die schalen, ik kan er helemaal niks mee als jullie het daar over hebben...

Overheidsschalen idd. Schaal_9 heb ik never nooit bereikt. Dat zal in dit leven denk ik ook nooit meer lukken.

quote:

[..]

Nou lastige vragen heb je niet altijd in de hand hoor... En d'r zitten soms types bij...
Ik zit in de verzekerings-/juridische hoek. Kennismanager, productspecialist, jurist (*), zoiets.
Moet dinsdag toevallig ook een presentatie geven over hoe het beheer van de nieuwe kennisbank werkt. Maar ik hou me ook bezig met polisvoorwaarden, adviezen van het Verbond van Verzekeraars, klachtenafhandeling van KiFiD (ombudsman), redigeer brochures/internetteksten, en ben tussen neus en lippen door bezig de bedrijfsjurist de wet uit te leggen .
Allemaal over schadeverzekeringen trouwens, doe niks met levensverzekeringen/hypotheken enzovoorts. Maar voor zaken die te maken hebben met aansprakelijkheid en rechtsbijstand kunnen ze bij mij terecht!

(*) Jurist is geen beschermde titel. Ik heb geen rechtenstudie gedaan, maar door veel lezen en goed opletten ben ik op mijn vakgebied inmiddels toch ook wel jurist.

Ik geef je een schouderklop.

Een megaprestatie. Echt waar.

Ik snap het niet. Ik heb een tic. Maar mijn ouders of mijn vriend zeggen steeds: kap ermee of wat dan ook. Ik kan daar zo kwaad om worden. Waarom bemoeien ze zich met dat soort dingen.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 13:20 schreef CHEVHB het volgende:
Ik snap het niet. Ik heb een tic. Maar mijn ouders of mijn vriend zeggen steeds: kap ermee of wat dan ook. Ik kan daar zo kwaad om worden. Waarom bemoeien ze zich met dat soort dingen.

Dat is vervelend.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 12:35 schreef schaal_9 het volgende:

[..]

Daar zit ook een stukje mentaliteit in. Bij mijn studierichting (financiële econometrie) was er wel een groepje die echt voor het grote geld ging: werken bij een investment bank, met bijbehorende ‘jasje-dasje’-cultuur. Ik kan ze niet eens ongelijk geven.

Waar mensen met Asperger vaak werken naar vermogen kiezen mensen zonder Asperger gewoon wat ze leuk vinden. Een middelmatig salaris is voor die groep dan ook vaak een bewuste keuze. Als je na je vwo kunstgeschiedenis gaat studeren, sja...

De beste financiële zekerheid is nog altijd een partner. Alleenstaanden betalen naar verhouding meer belasting en maken vaak minder gebruik van voorzieningen van de overheid. Een leuke woning komt ook met een modaal inkomen (per partner) binnen bereik.

Zeker. Het is ook een stuk mentaliteit, ja. Maar ja, ook een stuk geluk.

Verder is het idd zeer oneerlijk dat de belastingdruk voor alleenstaanden veel hoger ligt dan voor gezinnen of koppels

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 12:40 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Overheidsschalen idd. Schaal_9 heb ik never nooit bereikt. Dat zal in dit leven denk ik ook nooit meer lukken.

[..]

Ik geef je een schouderklop.

Een megaprestatie. Echt waar.

Dank je

Maar het voordeel van dit werk is dat het allemaal behoorlijk analytisch is he, ik kan er helemaal induiken. En inmiddels wordt er ook flink naar me geluisterd, aangezien ik irritant vaak gelijk heb gekregen met mijn kanttekeningen en opmerkingen En ik zit in een klein team en daar weten ze inmiddels dat ik een beetje "raar" ben en vaak wat direct en "lomp". Mijn baas en 1 collega weten dat het Asperger is, de andere twee werk ik al lang mee en die zijn aan me gewend.
Het feit dat ze me inmiddels gewoon helemaal serieus nemen, en er megaprojecten (en dan heb ik het over projecten die beursgevoelige consequenties hebben en in de bonus van de topman op het Europese hoofdkantoor inwerken) on hold worden gezet als ik zeg dat er misschien toch even naar dit-of-dat moet worden gekeken omdat ik vermoed dat er iets niet goed zal gaan, doet me wel heel veel goed. En gelukkig staat mijn baas er ook helemaal achter, want zonder hem zou ik dat echt niet durven zeggen. Hij zegt gewoon "Als [Pandora73] dat zegt, moet je er echt even naar laten kijken, want ze zegt het echt niet zomaar". Ik zie zowel grote lijnen, als heeeeeel veel details en gevolgen waar de rest van mijn collega's, laat staan projectleiders, gewoon niet bij stilstaan. Dat is wel iets typisch ASS natuurlijk he, gelijk die details en gevolgen zien. Dus wat dat betreft heb ik ontzettend veel geluk gehad met waar ik terecht ben gekomen. En nee, ik maak er niet altijd vrienden mee... vooral niet bij projectleiders. Maar goed, mijn baas is heel blij met me want met mij is de kwaliteit altijd beter dan zonder mij en is er beter over details nagedacht.

Nu de keerzijde...
Ik bemoei met met zoveel dingen, en ik word nu ook voor zoveel dingen gevraagd, dat ik het niet meer aankan. Ben maandag huilend naar buiten gelopen van mijn plek af, omdat het teveel werd. En ik kán het dan niet laten liggen, het moet gewoon uitgezocht worden, en (arrogant maar helaas waar) als ik het niet doe dan gaat het niet goed. Dus dan "moet" ik het doen. Dus nee zeggen is geen optie. Mijn baas weer in gewetensnood, want die wil mij niet (weer) over de kop laten gaan, maar tegelijk wil hij natuurlijk ook dat alles inderdaad goed gaat en zegt hij zelf ook dat ik de enige ben die het tot op dat detailniveau kan doordenken. Dus ik zit nu weer op de grens van dat ik het nog trek.
Gelukkig heb ik binnenkort een weekje vrij.

hebben jullie ook een vragenlijst gehad van het UWV? met vragen over de wajong?

Ik niet, was al in de 30 toen ik de diagnose kreeg.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 15:23 schreef CHEVHB het volgende:
hebben jullie ook een vragenlijst gehad van het UWV? met vragen over de wajong?

Nee.

Hahaha ja ik heb ook regelmatig zoiets van "Ja maar zo moeilijk ís dat toch allemaal niet?" of "Ja maar dat is toch gewoon lógisch dat als je hier dit doet dat er dan daar vervolgens zus of zo gebeurt? Waarom ziet niemand dat dan?" maar kennelijk ligt dat voor anderen toch anders...

Ik werk komende zomer 15 jaar bij dit bedrijf, eerst 3 jaar als schadebehandelaar en daarna op de "verzekeringstechnische" afdeling zoals dat zo mooi heet.

Vergaderen vind ik niet altijd even fijn, ik dwaal vaak in gedachten alweer af naar dingen die op mijn bureau liggen, maar goed, het hoort erbij...

Was vannacht naar een psytrance feestje geweest in een loods, want mijn zusje d'r vriend draaide daar als een DJ. Was leuk, goede muziek en overal van die neonkleuren en lasers en rookmachine. Het was er ook wel druk, maar de meeste mensen kwamen pas tegen 01:00 uur.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 13:29 schreef Pandora73 het volgende:

[..]

Dank je

Maar het voordeel van dit werk is dat het allemaal behoorlijk analytisch is he, ik kan er helemaal induiken. En inmiddels wordt er ook flink naar me geluisterd, aangezien ik irritant vaak gelijk heb gekregen met mijn kanttekeningen en opmerkingen En ik zit in een klein team en daar weten ze inmiddels dat ik een beetje "raar" ben en vaak wat direct en "lomp". Mijn baas en 1 collega weten dat het Asperger is, de andere twee werk ik al lang mee en die zijn aan me gewend.
Het feit dat ze me inmiddels gewoon helemaal serieus nemen, en er megaprojecten (en dan heb ik het over projecten die beursgevoelige consequenties hebben en in de bonus van de topman op het Europese hoofdkantoor inwerken) on hold worden gezet als ik zeg dat er misschien toch even naar dit-of-dat moet worden gekeken omdat ik vermoed dat er iets niet goed zal gaan, doet me wel heel veel goed. En gelukkig staat mijn baas er ook helemaal achter, want zonder hem zou ik dat echt niet durven zeggen. Hij zegt gewoon "Als [Pandora73] dat zegt, moet je er echt even naar laten kijken, want ze zegt het echt niet zomaar". Ik zie zowel grote lijnen, als heeeeeel veel details en gevolgen waar de rest van mijn collega's, laat staan projectleiders, gewoon niet bij stilstaan. Dat is wel iets typisch ASS natuurlijk he, gelijk die details en gevolgen zien. Dus wat dat betreft heb ik ontzettend veel geluk gehad met waar ik terecht ben gekomen. En nee, ik maak er niet altijd vrienden mee... vooral niet bij projectleiders. Maar goed, mijn baas is heel blij met me want met mij is de kwaliteit altijd beter dan zonder mij en is er beter over details nagedacht.

Nu de keerzijde...
Ik bemoei met met zoveel dingen, en ik word nu ook voor zoveel dingen gevraagd, dat ik het niet meer aankan. Ben maandag huilend naar buiten gelopen van mijn plek af, omdat het teveel werd. En ik kán het dan niet laten liggen, het moet gewoon uitgezocht worden, en (arrogant maar helaas waar) als ik het niet doe dan gaat het niet goed. Dus dan "moet" ik het doen. Dus nee zeggen is geen optie. Mijn baas weer in gewetensnood, want die wil mij niet (weer) over de kop laten gaan, maar tegelijk wil hij natuurlijk ook dat alles inderdaad goed gaat en zegt hij zelf ook dat ik de enige ben die het tot op dat detailniveau kan doordenken. Dus ik zit nu weer op de grens van dat ik het nog trek.
Gelukkig heb ik binnenkort een weekje vrij.

Tja. Het komt bij mij ook een beetje over als koorddansen. Volgens mij kost het je bergen energie. Maar leuk dat je het kan. Dat je iemand mag zijn. En dat je een plek heeft.

quote:

Op zondag 20 februari 2011 19:05 schreef Pandora73 het volgende:
Hahaha ja ik heb ook regelmatig zoiets van "Ja maar zo moeilijk ís dat toch allemaal niet?" of "Ja maar dat is toch gewoon lógisch dat als je hier dit doet dat er dan daar vervolgens zus of zo gebeurt? Waarom ziet niemand dat dan?" maar kennelijk ligt dat voor anderen toch anders...

Ik werk komende zomer 15 jaar bij dit bedrijf, eerst 3 jaar als schadebehandelaar en daarna op de "verzekeringstechnische" afdeling zoals dat zo mooi heet.

Vergaderen vind ik niet altijd even fijn, ik dwaal vaak in gedachten alweer af naar dingen die op mijn bureau liggen, maar goed, het hoort erbij...

15 jaar op 1 bedrijf = megaprestatie.

Het is 10 x zo zwaar als een bul halen.

quote:

Op zondag 20 februari 2011 17:15 schreef schaal_9 het volgende:
Het is bewezen dat je ook met ASS daar ver boven kunt komen

Een zeer enkeling misschien wel. De grote meut slijt hun leven in de marge. Zeker in NL waar het conformisme regeert.

quote:

Op zondag 20 februari 2011 21:42 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

15 jaar op 1 bedrijf = megaprestatie.

Het is 10 x zo zwaar als een bul halen.

Hoezo prestatie? Solliciteren, dát is pas een ramp... Gewoon lekker blijven zitten waar je zit is niet heel moeilijk hoor.

Grenzen aangeven wel. Ik heb het hele weekend tegen mijn tranen lopen vechten. Gewoon omdat ik het eigenlijk niet meer trek. En dan is mijn ook nog ziek, en ik zit onder de pijnlijke huiduitslag op mijn benen (enige dat ik kan verdragen is een ouwe joggingbroek van hem, maar ja daar kan ik ook moeilijk mee naar mijn werk morgen dus hoe moet dát dan weer, enzovoorts).
Zit echt zwaar in een dip momenteel. Maar goed, mijn collega's zijn wel lief hoor.

quote:

Op zondag 20 februari 2011 21:45 schreef Pandora73 het volgende:

[..]

Hoezo prestatie? Solliciteren, dát is pas een ramp... Gewoon lekker blijven zitten waar je zit is niet heel moeilijk hoor.

Bij mij was het net andersom. Ergens binnenlullen lukte aanvankelijk wel, later ook niet meer gezien tig banen in een veel te korte tijd. Ik kon nooit werk houden en dat is toch het enige dat telt.

quote:

Grenzen aangeven wel. Ik heb het hele weekend tegen mijn tranen lopen vechten. Gewoon omdat ik het eigenlijk niet meer trek. En dan is mijn ook nog ziek, en ik zit onder de pijnlijke huiduitslag op mijn benen (enige dat ik kan verdragen is een ouwe joggingbroek van hem, maar ja daar kan ik ook moeilijk mee naar mijn werk morgen dus hoe moet dát dan weer, enzovoorts).
Zit echt zwaar in een dip momenteel. Maar goed, mijn collega's zijn wel lief hoor.

Nou dat laatste is erg gelukkig.

quote:

Op dinsdag 15 februari 2011 13:19 schreef schaal_9 het volgende:

[..]

Een groot budget beheren is complexer dan een klein budget, dat ben ik met je eens. Je hebt dan meer keuze, en de druk om de juiste keuze te maken. Maar daar staat tegenover dat je ook een gedeelte kunt sparen, wat juist weer rust geeft.

De uitkering is 913 euro. De vraag is, ga je daar ook in de toekomst genoegen mee nemen? Ik moet zeggen dat ik het knap vindt dat je je niet laat leiden door de massa, of dat iedereen het (financieel) beter heeft. Om redelijk rond te kunnen komen, heb je minimaal 100% van het minimumloon nodig.

Iets betekenen voor de wereld... wil je gewoon je steentje bijdragen of een grotere cultuurverandering in gang brengen?

Het is niet knap, het is noodgedwongen en na verloop van tijd went het gewoon. Ik zit met de schuldsanering en dat gaat 3 of 4 jaar duren, dus ook als ik normaal zou verdienen dan blijf ik voorlopig als minima leven. Ik vind het niet erg meer omdat ik het al aardig gewend ben, en daarnaast zal er altijd behoefte zijn naar meer en/of beter. Ik heb natuurlijk wensen en een verlanglijstje maar ik heb ook het besef dat een hoop niet kan of uitgesteld moet worden en ik ben tevreden met wat ik heb.
Ik heb de afgelopen jaren genoeg mooie spulletjes weten te vergaren, ik heb een goede computer een playstation3, een goede labtop, extra computerspul, 2 grote full HD monitors en een 32" Full HD televisie.

Ik heb snel internet, 100'en gigabytes aan films en series, Disco Channel, NGC en Comedy Central plus mijn game(s). Ik mag niet klagen en ik ben dan ook tevreden en weet mijzelf prima te vermaken.
Ook hoef ik niet steeds het nieuwste van het nieuwste of het hipste van het hipste, als ik zie dat er mensen zijn die gewoon 200 euro of meer betalen voor een spijkerbroek dan krijg ik echt last van plaatsvervangende schaamte. Ik trap daar niet in en ik heb ook liever veel voor minder dan dat ik idioot duur spul ga aanschaffen. We krijgen wel eens een foldertje van een dure luxe meubelzaak en als ik dan die prijzen zie dan ben ik echt totaal verbaasd en geschokkeerd.. Het gaat nergens over.

En op die manier zijn er wel een paar puntjes waar ik op bots hoor, zoals bedden. Een echt goed bed kost een godsvermogen, dat is voor mij niet te betalen. Maar ik ben ook van vlees en bloed en ook ik slaap graag lekker en gezond. Ik vind dat goede matrassen gewoon in het ziekenfonds pakket moeten of dat er een constructie is dat er geen winst opgemaakt mag worden.
Het is immers een medisch hulpmiddel, het zorgt voor een goede nachtrust en houding en dat voorkomt stress en rugklachten etc. Het is ongehoord dat arme mensen niet perfect kunnen slapen omdat ze meer dan een maandloon moeten neerleggen voor 1 matras. Ik snap dat niet en ik vind het schoftig, goed en gezond lekker slapen is geen luxe maar een levensbehoefte.

Ik vind dat heel krom en ik kan dat soort dingen niet begrijpen. Soms steken dingen echt heel raar in elkaar.
Nog zo'n voorbeeld, ik had een zeer veel overlast veroorzakende bovenbuurman, dat staat vast en is niet overdreven. Ook dat het woningbedrijf mij die woning niet had aangeboden als ze wisten van de situatie is een feit. Maar hoe loopt het uiteindelijk af? Ik moet veel geld betalen en ik heb geen recht/kans meer om op mijzelf te gaan wonen.

Ik kan nu alleen nog een woning krijgen via een speciaal traject oid en dan moet het met begeleiding en dan staat het 1e jaar ook de woning op naam van het begeleidende bedrijf. Maar ik kan dus geen begeleiding krijgen omdat ik geen PGB kan krijgen ivm WSNP.. Hilarisch.
Dus het ging goed, had goede vooruitzichten etc, was superblij met mijn superwoning, echter woont er een debiele schreeuwlelijk boven zodat er een onleefbare situatie ontstaat.
En daar wordt ik nu keihard op afgerekend. Alsof het mijn schuld is

quote:

Op zondag 20 februari 2011 20:29 schreef DeHovenier het volgende:
Was vannacht naar een psytrance feestje geweest in een loods, want mijn zusje d'r vriend draaide daar als een DJ. Was leuk, goede muziek en overal van die neonkleuren en lasers en rookmachine. Het was er ook wel druk, maar de meeste mensen kwamen pas tegen 01:00 uur.

Tof! Je hebt je goed vermaakt dus! Het was in een herkenbare omgeving, lees ik, altijd fijn

[fiep]
Gadhafi, Gadaffi, Gaddafi, Gadhdhafi, Ghaddafi, Khadaffi, Kaddafi, Kadhdhafi, Khadafy, Qadaffi, Qaddafi, Qadhafi, Qadhdhafi, Qathafi
[/fiep]

Hoe dan ook: Muammar al-Gaddafi

quote:

Op maandag 21 februari 2011 16:50 schreef EchtGaaf het volgende:
[fiep]
Gadhafi, Gadaffi, Gaddafi, Gadhdhafi, Ghaddafi, Khadaffi, Kaddafi, Kadhdhafi, Khadafy, Qadaffi, Qaddafi, Qadhafi, Qadhdhafi, Qathafi
[/fiep]

Hoe dan ook: Muammar al-Gaddafi

Kijken of die de 42 jaar nog haalt.

even een vraagje.
ik ben net gestart met een werken en leren opleiding (waar ze overigens alleen weten dat ik in de wao zit en niet waarom)
kan je ergens extra begeleiding aanvragen? het ligt bij mij niet aan de leerstof, maar ik strand hopeloos in de onoverzichtelijkheid van de berg opdrachten die ik heb te doen.
ik wil zo vreselijk graag, maar ik ben ondertussen compleet over de zeik van de stress omdat ik totaal niet weet hoe ik het aan moet pakken. ik krijg er maar geen grip op en ondertussen durf ik het ook niet meer te vragen ik voel me zo dom

quote:

Op maandag 21 februari 2011 17:16 schreef lady-wrb het volgende:
even een vraagje.
ik ben net gestart met een werken en leren opleiding (waar ze overigens alleen weten dat ik in de wao zit en niet waarom)
kan je ergens extra begeleiding aanvragen? het ligt bij mij niet aan de leerstof, maar ik strand hopeloos in de onoverzichtelijkheid van de berg opdrachten die ik heb te doen.
ik wil zo vreselijk graag, maar ik ben ondertussen compleet over de zeik van de stress omdat ik totaal niet weet hoe ik het aan moet pakken. ik krijg er maar geen grip op en ondertussen durf ik het ook niet meer te vragen ik voel me zo dom

Ik zou niet weten waar je hulp kan krijgen. Maar om overzicht te scheppen kun je iig gebruik maken van post-it's met taken. Die plak je dan gewoon op je bureau, en zo zie je in een oogopslag wat je moet doen. Zo heb ik leren omgaan met m'n opleiding, en dat heb ik toch wel een week of 10 gedaan. Waarna ik gewend was aan de studiedruk.

P.s. als je meer een digitaal persoon bent, kun je gebruik maken van outlook. Daar kun je taken inplannen met deadline!.
Dat doe ik tegenwoordig omdat ik nogal wat vergeet. Ben het niet meer gewend om naar school te gaan

quote:

Op maandag 21 februari 2011 17:01 schreef ikke043 het volgende:

[..]

Kijken of die de 42 jaar nog haalt.

Ik denk het niet.

quote:

Op maandag 21 februari 2011 20:10 schreef schaal_9 het volgende:

[..]

Best zielig eigenlijk dat ze in Libië gewoon Tunesië en Egypte na-apen. Over een maand Marokko?

Ik denk het wel ...het ene land steek het andere weer aan.

Volgens mij zijn de voorzieningen in Libië niet eens zo slecht. Willen ze liever een neoliberaal land als hier waar naast winnaars net zoveel verliezers zijn

quote:

Op maandag 21 februari 2011 19:52 schreef schaal_9 het volgende:

Je hebt in ieder geval tijd om uitgebreid te posten
Als je de eerste 4 jaar toch in de schuldsanering zit, kun je beter nog even niet gaan werken idd.

Behoefte aan meer of beter is inderdaad heel natuurlijk, ik vind het ook niet meer dan logisch als je moet rondkomen van het minimum. Als je iedere maand 2600 euro netto salaris krijgt, dan is het anders ja...

Toen ik een uitkering had, heb ik eens uitgerekend wat het betekent als je 10 of 15 jaar van het minimum moet leven. Dan maken bezittingen of wat spaargeld niet zo veel verschil.

Oh maar ik hoop wel binnen die 4 jaar te gaan werken hoor, alleen voor het geld hoef ik het dus niet te doen want dat gaat dan naar de schuldeisers. Maar daar ben ik ook op ingesteld, ik heb de spullen die ik nodig heb en ik kan redelijk boodschappen doen. Maar grote uitgaves of feestgeld is er de komende tijd niet. En daar kan ik wel mee leven, en als de sanering voorbij is dan ben ik gewend om rond te komen van weinig dus al het geld wat dan weer vrij komt is dan eigenlijk puur extra en een grote luxe.

Maar ik hoop wel een leuke baan te vinden vanwege tijdsbesteding en de status en kansen dat het biedt. Je komt toch in contact met mensen of anders heb je altijd wel wat te vertellen over het werk, dat is betere gesprekstof dan wanneer je de hele dag thuis zit en weinig sociaals meemaakt.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 09:35 schreef schaal_9 het volgende:

[..]

Wat kost een goed matras dan zo ongeveer? Een godsvermogen, het zal niet goedkoop zijn denk ik. Begrijpelijk natuurlijk dat goed kunnen slapen een basisbehoefte is.

Jammer dat je nu langere tijd in de schuldsanering zit.
Meer geld begint vaak met het verlangen er naar, maar dat is wat gemakkelijk gezegd. Je hebt minimaal 100% van het minimumloon nodig om redelijk rond te kunnen komen. Denk ook aan onvoorziene uitgaven. Als je met bijstandsniveau goed rond kon komen, zou mijn weekend morgen om 12.30 uur al beginnen...

Toch wel tussen de 700 en 1200 euro, voor een echt goed matras. Zijn absurde prijzen maar ze bestaan echt. Een beetje 2 persoons bed gaat ook al gauw richting de 3000 euro en dan heb je nog niet eens een dure. De prijzen worden rechtvaardigd met de kwaliteit en de gezonde nachtrust, maar ik vind het dan gewoon schoftig dat daar dus zo grof aan verdiend moet worden.
Dat vind ik erg raar. Iemand die fysiek zwaar en simpel werk doet, een muilezel, en daarbij zijn rug en gewrichten erg veel en zwaar belast voor 1200 euro in de maand moet eerst helemaal krom liggen voordat hij een goed bed kan kopen.
En iemand die met een heel dik salaris in een duur streepjespak in een ergonomische bureaustoel zit of in een luxe autostoel/achterbank, die koopt lachend een superbed van 1 of andere bonus.

Je zou hopen dat een soort communisme wordt geïntroduceerd, dat iedereen een reële kans geeft.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 10:49 schreef EchtGaaf het volgende:
Je zou hopen dat een soort communisme wordt geïntroduceerd, dat iedereen een reële kans geeft.

Dat iedereen net zo hard de klos is bedoel je.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 10:51 schreef von_Preussen het volgende:

[..]

Dat iedereen net zo hard de klos is bedoel je.

Communisme 2.0.------->Christelijk Socialisme. (EchtGaaf's Groene Boek)

Goed implementeren. Kadaffi's Groene Boek is zo gek nog niet. Alleen de uitvoering ervan is kut.

Wat we nu hebben is een maximaal oneerlijk systeem. Dat creëert slecht handje vol winnaars en nog veel meer verliezers.

Waarom heeft een winnaar meer rechten dan ik?

[ Bericht 3% gewijzigd door EchtGaaf op 22-02-2011 11:24:53 ]

@Auti: ik hoop dat het je gaat lukken. Maar met dit verwerpelijk bestel vrees ik het ergste als het gaat om kansen op een passende baan.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:27 schreef EchtGaaf het volgende:
@Auti: ik hoop dat het je gaat lukken. Maar met dit verwerpelijk bestel vrees ik het ergste als het gaat om kansen op een passende baan.

Het is nog even rommelig, maar ik weet zeker dat ik uiteindelijk zelf iets weet te vinden of te creeren waarin ik mijzelf helemaal thuis voel en ook gewoon zelfstandig rond kan komen.
Of ik win een loterij, en win daarmee de mogelijkheid om iets op te zetten e.d.
Ik wil dan ook mensen helpen of ondersteunen.

Of er komt een grote oorlog en als ik die weet te overleven dan pak ik mijn kansen wel in de wederopbouw. Wie het weet mag het zeggen, ik red uberhaupt mijzelf wel.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:00 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Communisme 2.0.------->Christelijk Socialisme. (EchtGaaf's Groene Boek)

Christelijk socialisme, dus iedereen krijgt evenveel anale aandacht van de priester?

Sorry, maar "christelijk" en "socialisme" zijn voor mij juist de twee woorden die als een lap op de rode stier werken, ze hebben zoveel ellende veroorzaakt dat je bewering "maximaal oneerlijk" wel een erg wrange bijsmaak krijgt.

En dan kan jij wel stellen dat het allemaal beter kan dan in het verleden, maar dit soort systemen bergt nu eenmaal altijd het grote gevaar van dat de macht corrumpeert.

Trouwens, dit systeem vind ik ook per definitie slechts, maar om de reden dat je maximaal betaalt en er slechts minimaal wat voor terug krijgt. In de VS betaal je minimaal en krijg je minimaal terug, terwijl je in Scandinavie maximaal betaalt en maximaal terug krijgt.

Dus in Nederland hebben we juist de slechtste twee eigenschappen van een maatschappelijk systeem weten te verenigen, chapeau voor onze polderende politici.

Maarree, ondanks dat we het niet eens zijn, no hard feelings hè?

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:34 schreef Auti het volgende:

[..]

Het is nog even rommelig, maar ik weet zeker dat ik uiteindelijk zelf iets weet te vinden of te creeren waarin ik mijzelf helemaal thuis voel en ook gewoon zelfstandig rond kan komen.
Of ik win een loterij, en win daarmee de mogelijkheid om iets op te zetten e.d.
Ik wil dan ook mensen helpen of ondersteunen.

Of er komt een grote oorlog en als ik die weet te overleven dan pak ik mijn kansen wel in de wederopbouw. Wie het weet mag het zeggen, ik red uberhaupt mijzelf wel.

Je bent een overlever, Auti.

De wereld staat inderdaad op instorten. Een wederopbouw geeft inderdaad weer kansen. Zolang het niet weer ontaard in een hardcore neoliberaal regime wat we hier zo langzamerhand hebben.

Zelf zie ik geen perspectief meer. Dit systeem wordt de eerste decennia toch niet omver geworpen.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:37 schreef von_Preussen het volgende:

[..]

Christelijk socialisme, dus iedereen krijgt evenveel anale aandacht van de priester?

Sorry, maar "christelijk" en "socialisme" zijn voor mij juist de twee woorden die als een lap op de rode stier werken, ze hebben zoveel ellende veroorzaakt dat je bewering "maximaal oneerlijk" wel een erg wrange bijsmaak krijgt.

En dan kan jij wel stellen dat het allemaal beter kan dan in het verleden, maar dit soort systemen bergt nu eenmaal altijd het grote gevaar van dat de macht corrumpeert.

Trouwens, dit systeem vind ik ook per definitie slechts, maar om de reden dat je maximaal betaalt en er slechts minimaal wat voor terug krijgt. In de VS betaal je minimaal en krijg je minimaal terug, terwijl je in Scandinavie maximaal betaalt en maximaal terug krijgt.

Dus in Nederland hebben we juist de slechtste twee eigenschappen van een maatschappelijk systeem weten te verenigen, chapeau voor onze polderende politici.

Maarree, ondanks dat we het niet eens zijn, no hard feelings hè?

Geen zorgen. Ik heb graag dat mensen precies zeggen wat ze vinden.

Ik wil alleen maar aangeven dat dit systeem mensen gewoon kapot maakt.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:37 schreef von_Preussen het volgende:

[..]

Christelijk socialisme, dus iedereen krijgt evenveel anale aandacht van de priester?

Sorry, maar "christelijk" en "socialisme" zijn voor mij juist de twee woorden die als een lap op de rode stier werken, ze hebben zoveel ellende veroorzaakt dat je bewering "maximaal oneerlijk" wel een erg wrange bijsmaak krijgt.

En dan kan jij wel stellen dat het allemaal beter kan dan in het verleden, maar dit soort systemen bergt nu eenmaal altijd het grote gevaar van dat de macht corrumpeert.

Trouwens, dit systeem vind ik ook per definitie slechts, maar om de reden dat je maximaal betaalt en er slechts minimaal wat voor terug krijgt. In de VS betaal je minimaal en krijg je minimaal terug, terwijl je in Scandinavie maximaal betaalt en maximaal terug krijgt.

Dus in Nederland hebben we juist de slechtste twee eigenschappen van een maatschappelijk systeem weten te verenigen, chapeau voor onze polderende politici.

Maarree, ondanks dat we het niet eens zijn, no hard feelings hè?

Ik ben niet van god, maar ben wel vreselijk goddelijk Ik ben ook geen atheist maar meer een agnost en ik geloof nog meer in aliens dan in de hemel/hel en een god of godenstelsel. Dat brengt overigens zwaar geniale leuke conversaties op met Jehova's getuige aan de deur

"Ik kom god brengen" Mijn vader reageert met; dat is goed, zet hem daar maar neer.
Maar ik kom met een heel relaas waarin ik de beste man of vrouw voor gek verklaar en ze probeer te overtuigen dat IK god ben En daar geniet ik ook gewoon van, en ik vind dat niet eens slecht.

Maar ik heb wel respect voor de gewone gelovige, dus niet de totaal naast hun schoenen zwevende of opdringerige nepengeltjes, en geloofsovertuiging. Ik zeg zelf altijd; de bijbel is niet alleen het oudste maar ook 1 van de mooiste sprookjes uit de geschiedenis, met alle respect.
En dan kan je volgens mij beter Christenen hebben dan Katholieken. Maar ik ben ook geen expert.

Ik heb wel respect voor geloof, alleen het zwaar overdreven gedoe niet. Het overdrijven of extremisme zoals het tegenwoordig heet zorgt ook al 1000'en jaren voor oorlog en ellende.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:43 schreef EchtGaaf het volgende:

Zelf zie ik geen perspectief meer. Dit systeem wordt de eerste decennia toch niet omver geworpen.

Think different.. het is echt een tip. Ik denk en leef zelf ook graag in vaste vorm en heel strakke lijnen, als een passer. Er is enige flexibiliteit in het aantal graden, lees; aanpassingsvermogen, maar je komt niet verder dan een bepaalde hoek en dus richting.

Haal die passer weg en denk 360 graden.. vermoeiend, maar je mag nooit opgeven. Losgekoppeld ben je toch al, dus dat hoef je ook niet te verliezen. Denk dus "out of the box" en vindt een eigen weg, je zal niet de eerste zijn.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:56 schreef Auti het volgende:

[..]

Think different.. het is echt een tip. Ik denk en leef zelf ook graag in vaste vorm en heel strakke lijnen, als een passer. Er is enige flexibiliteit in het aantal graden, lees; aanpassingsvermogen, maar je komt niet verder dan een bepaalde hoek en dus richting.

Haal die passer weg en denk 360 graden.. vermoeiend, maar je mag nooit opgeven. Losgekoppeld ben je toch al, dus dat hoef je ook niet te verliezen. Denk dus "out of the box" en vindt een eigen weg, je zal niet de eerste zijn.

Hier ben ik het mee eens, ook als autist die mischien niet alles kan zoals anderen ben je nog steeds verantwoordelijk voor je eigen geluk, eventueel met wat hulp. Jezelf opgeven zou ik heel erg jammer vinden.

quote:

Op dinsdag 22 februari 2011 11:56 schreef Auti het volgende:

[..]

Think different.. het is echt een tip. Ik denk en leef zelf ook graag in vaste vorm en heel strakke lijnen, als een passer. Er is enige flexibiliteit in het aantal graden, lees; aanpassingsvermogen, maar je komt niet verder dan een bepaalde hoek en dus richting.

Haal die passer weg en denk 360 graden.. vermoeiend, maar je mag nooit opgeven. Losgekoppeld ben je toch al, dus dat hoef je ook niet te verliezen. Denk dus "out of the box" en vindt een eigen weg, je zal niet de eerste zijn.

Think different.. Terecht, maar in Amerika hebben ze meer respect voor "anders" zijn dan hier....

Hier stoppen ze je nog net niet onder de grond.

Ik ben niet echt USA gezind, maar daar hebben ze veel meer respect voor "anders zijn"