Ik ben nog niet helemaal bijgelezen, maar de DA op de Leidsestraat is tot 22 uur open, ook op zondag volgens mij. Dus als je echt dentinox nodig hebt, zou je daar nog kunnen kijken.quote:Op zondag 6 februari 2011 20:53 schreef oeke het volgende:
[..]
Ik denk dat je moet denken aan een paar nachten, 2 weken geleden, toen hij die oorontsteking had. Ik dacht dat dit nog een opleving was daarvan.
Maakt verder niet uit, ik vond het alleen nogal kort door de bocht.![]()
Die smalle billetjes van Emee.
Sserpente, dat geloof ik, dat dat pijn doet, ik zie het aan hem. Ik heb hem net een pcm gegeven, en ik baal er al de hele dag van dat ik dat flesje dentinox heb weggegooid vorige week.
Dankjewel, Bar!
haha, ja hequote:Op zondag 6 februari 2011 21:09 schreef innepin het volgende:
Haha sly ik vind je echt heel lief, maar wat zijn we mooi tegenovergesteld zo he?
Maar dat is natuurlijk wat anders dan wel of niet op één lijn zitten met je partner.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:12 schreef groofskendezoveelste het volgende:
S doet het ook wel eens. Dan laat iemand haar weten dat ze wat ze doet echt niet mag doen en dan komt ze geschrokken naar mij toe. Ik aai dan wel wat over haar bol ofzo (dus wel de fysieke troost denk ik), maar zeg verder gewoon hetzelfde als wat de ander zei. Dat ze daar bijvoorbeeld echt niet aan mag komen/ mee mag spelen.
Dat klinkt alsof er maar één van twee goed terecht komt.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:12 schreef miss_sly het volgende:
[..]
haha, ja he
en weet je: ik dnek dat Willow en Senna allebei liefdevol worden opgevoed en goed terechtkomt
whahaha, en zo komen de problemen in de wereldquote:Op zondag 6 februari 2011 21:13 schreef groofskendezoveelste het volgende:
[..]
Dat klinkt alsof er maar één van twee goed terecht komt.![]()
Dat denk ik ook hoor! Bovendien zijn Willow en Senna heel andere kindjes qua temperament, denk ik. Ik merk bij Willow gewoon dat het een dondersteen is, je moet duidelijk tegen haar zijn want ze haalt nu al het liefst kattenkwaad uit. Dus als ik dan na tig keer waarschuwen en uitleggen en lief doen haar nog een keer op iets stouts betrap (onze voorraadkast leeghalen en de chocolademelk in het etensbakje van de poes gooien bijvoorbeeldquote:Op zondag 6 februari 2011 21:12 schreef miss_sly het volgende:
[..]
haha, ja he
en weet je: ik dnek dat Willow en Senna allebei liefdevol worden opgevoed en goed terechtkomt
In het ziekenhuis zijn ze daar al mee begonnen, oa door het afnemen van extra bloed voor chomosomen ed, daaruit moet al een veel duidelijker beeld naar voren komen.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:15 schreef groofskendezoveelste het volgende:
Bar, ik kan me voorstellen dat dat sowieso al zorgen baart, en dan nu helemaal inderdaad. Lastig lijkt me. Gaan ze in het ziekenhuis (of die persoon van het cb) daar specifiek naar kijken? Naar die achterstand?
Senna is niet zo heel ondeugend, inderdaad. We waren vandaag in Brabant en bij mijn ouders was even mijn jongste neefje en die heeft in 10 minuten meer pogingen tot kattenkwaad uitgehaald dan Senna in een ondeugende dag proptquote:Op zondag 6 februari 2011 21:18 schreef innepin het volgende:
[..]
Dat denk ik ook hoor! Bovendien zijn Willow en Senna heel andere kindjes qua temperament, denk ik. Ik merk bij Willow gewoon dat het een dondersteen is, je moet duidelijk tegen haar zijn want ze haalt nu al het liefst kattenkwaad uit. Dus als ik dan na tig keer waarschuwen en uitleggen en lief doen haar nog een keer op iets stouts betrap (onze voorraadkast leeghalen en de chocolademelk in het etensbakje van de poes gooien bijvoorbeeldOf de kattenbrokjes in het waterbakje gooien
Of al het maandverband in de wc-pot gooien
![]()
) dan word ik een keer boos, en dan moet ze niet gaan miepen want ze weet dondersgoed dat ze het niet mag
Spannend en moeiijk. Bar, maar wel erg fijn dat ze Roy zo goed in de gaten houden!quote:Op zondag 6 februari 2011 21:19 schreef _Bar_ het volgende:
[..]
In het ziekenhuis zijn ze daar al mee begonnen, oa door het afnemen van extra bloed voor chomosomen ed, daaruit moet al een veel duidelijker beeld naar voren komen.
Dat zullen we naar ik vermoed de 17de allemaal wel te horen gaan krijgen.
Met het cb heb ik nog geen idee hoe ze dit willen gaan aanpakken.
quote:Op zondag 6 februari 2011 21:24 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Senna is niet zo heel ondeugend, inderdaad. We waren vandaag in Brabant en bij mijn ouders was even mijn jongste neefje en die heeft in 10 minuten meer pogingen tot kattenkwaad uitgehaald dan Senna in een ondeugende dag proptWat neit wil zeggen dat Senna nooit dingen doet die niet mogen.
Het verschil is misschien dat ik Senna ook zou troosten als ze hard moet huilen omdat ik boos op haar ben geworden. Ik vind dat als ze troost wil. ze die moet kunnen krijgen, maar het verandert niets aan de situatie: dat ene ding waar het over ging, mag ze gewoon niet.
Ow daar kan ik me nu nog niets bij voorstellen, maar Senna is natuurlijk ook nog klein. Ongetwijfeld wordt dat allemaal wat anders als het kattenkwaad ook andere vormen aan gaat nemen.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:31 schreef groofskendezoveelste het volgende:
Ik ben al een paar zo boos geweest op S dat ik haar echt niet meteen kon troosten. Dan moest ik echt eerst zelf even afkoelen. Op één hand te tellen, maar toch... Niet de leukste momenten.
Ik kon het me ook echt niet voorstellen, net zoals ik me daar bij R nog nks bij voor kan stellen. Ik wil trouwens niet zeggen 'wacht maar', want het hoeft volgens mij ook helemaal niet zo te zijn.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:41 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ow daar kan ik me nu nog niets bij voorstellen, maar Senna is natuurlijk ook nog klein. Ongetwijfeld wordt dat allemaal wat anders als het kattenkwaad ook andere vormen aan gaat nemen.
Sserpente, mijn moeder deed dat vroeger al en ik vond dat erg fijn. Ook met straf enzo. Ze wilde ons altijd troosten, maar onze straf verdween of veranderde niet. Fout is fout, dat moet je leren, maar troost kreeg je altijd.
Nou, precies! Als Ivan schrikt van onze reactie en gaat huilen dan wordt hij wel getroost maar krijgt hij niet ineens zijn zin. En natuurlijk zijn er momenten waarop je als ouder niet reageert zoals je in het algemeen zou willen reageren; je weerbaarheid is nu eenmaal niet altijd hetzelfde.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:41 schreef miss_sly het volgende:
Ze wilde ons altijd troosten, maar onze straf verdween of veranderde niet. Fout is fout, dat moet je leren, maar troost kreeg je altijd.
Jij hebt het gewoon extra lastig wat dat betreft. Als jij je eens niet goed voelt (of wat dan ook) dan is er niet iemand anders om de boel over te nemen of om de troostkant op zich te nemen. Daar staat tegenover dat jij de coördinatieproblemen weer niet hebt waar Karin het bijvoorbeeld over heeft. Dat vind ik namelijk ook wel eens lastig, om mijn vriend de ruimte te geven om dingen op zijn manier aan te pakken. Er is ook een zekere mate van afstemming nodig.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:53 schreef groofskendezoveelste het volgende:
Die momenten dat ik eerst zelf even moest afkoelen zijn trouwens ook de momenten waarop ik vond dat ik het zelf niet goed had aangepakt. Ik wil daarmee niet zeggen dat mijn dochter het te bont maakte. Het zijn juist zeer confronterende momenten voor mezelf geweest.
Ow, wat leuk om te horenquote:Op zondag 6 februari 2011 21:48 schreef Ssserpente het volgende:
Klinkt mooi, Miss. En rechtvaardig.Ik houd sowieso van jouw stijl, haal voor mezelf altijd een hoop bruikbare dingen uit je posts.
Grappig, als ik me nu een vergelijkbare situatie met Lente voorstel, kan ik ook niet anders bedenken dan dat ik haar zou troosten. Sterker nog, het zou me waarschijnlijk niet eens lukken om het niet te doen, dat zou teveel voelen alsof ik haar af zou wijzen.quote:Op zondag 6 februari 2011 21:41 schreef Claudia_x het volgende:
Ssserpente, ik zou haar absoluut troosten! Ik herinner me zelf dat gevoel nog zo goed, dat ik iets op de kleuterschool deed wat niet door de beugel kon, een uitbrander kreeg en daar heel erg van schrok. Het zou echt niets geholpen hebben om me daar bovenop nóg een uitbrander te geven. Mijn ouders hebben me zelfs toen ik veel ouder was nooit dubbel gestraft en daar ben ik ze nog altijd dankbaar om. Ik had altijd het gevoel dat ik bij iemand terecht kon.
Ik zie het ook niet zozeer als het afvallen van de andere ouder maar als het erkennen van het gevoel van het kind. De ene keer is het de vader die straft en de moeder die troost, de andere keer andersom. Dat lijkt me namelijk wel heel belangrijk, dat er niet een patroon ontstaat waarin de één altijd de boeman is en de ander de trooster. En ook belangrijk is dat de andere ouder niet dingen zegt als "Ja, dat was ook wel heel streng van papa" of zo.
Andermans kinderen zijn natuurlijk sowieso vervelender dan je eigen kind.quote:Op zondag 6 februari 2011 22:01 schreef Ssserpente het volgende:
Ik denk dat het ook wel met de manier van huilen te maken heeft. Dit meisje leek eerder boos dan verdrietig te zijn. Ik had eerder een 'net goed-gevoel' dan dat ik geneigd was om haar op te pakken en te 'troosten'.
Dat klinkt mij ook wel logisch in de oren. Als je kinderen ouder en zelfstandiger worden kun je ze meer ruimte en dus ook vrijheid geven. Dat lijkt me in ieder geval wel een teken dat je slaagt als ouder, zeg maar.quote:Op zondag 6 februari 2011 22:05 schreef debuurvrouw het volgende:
Claudia, wat grappig dat je dit nu zegt. Ik bedacht me vanochtend dat ik nu veel minder streng ben voor onze jongens dan eerder toen ze nog kleiner waren. ik vond het een rare gewaarwording eigenlijk omdat ik altijd gedacht heb dat het andersom zou zijn. Maar nu wéten ze al de regels en zijn de duidelijk beter in staat zelf keuzes te maken en hun mening in te brengen. Kan het niet helemaal goed omschrijven.
En ik ben nog steeds luid en duidelijk hoor. maar wel duidelijk minder rigide denk ik. Maar goed, moest er dus even aan denken wat een grappig toeval het was.
Weet je dat ik dat een van de fijnste eigenschappen van mijn vader vond? Zijn vermogen om in een gespannen situatie iets liefs of grappigs te zeggen of te doen waarmee de sfeer ineens omsloeg. Zelfs toen ik volwassen was kon hij dat nog zo ontzettend goed. Dan hadden we een verhitte discussie over politiek, kregen we daar ruzie om, ging ik hem doodzwijgen en dan zei hij ineens iets waardoor ik vreselijk moest lachen en was alles weer oké.quote:Op zondag 6 februari 2011 22:04 schreef Incantrix het volgende:
Datte inderdaad, Miss! En vaak neem ik hem dan mee naar een andere plek en gaan we dan samen even iets leuks doen, spelen, of samen een koekje of wat rozijntjes eten.. Ik hoop altijd maar dat de situatie doorbreken met iets positiefs het cirkeltje weer doorbreekt
Dat is ook een van de dingen waar schaap en ik het heel erg over eens zijn dat we willen: we willen graag dat Senna leert dat ze ons alles kan opbiechten. Dat wil neit zegen dat er geen consequenties aan zullen zitten, maar ze zal dan niet bang voor ons zijn of twijfelen of we nog wel van haar houden.quote:Op zondag 6 februari 2011 22:00 schreef groofskendezoveelste het volgende:
Miss, zoals jouw moeder dat gedaan heeft (en zoals jij dat nu doet) vind ik dan wel bewonderingswaardig, want ik denk dat je daarmee wel een seer creëert waarin een kind bijvoorbeeld ook durft te delen wat het verkeerd heeft gedaan. Hoewel wij geen dubbele straf kregen durfde ik toch ook niet goed mijn fouten te delen. Ik zou dat voor mijn kinderen graag anders zien. Dus deze ga ik heel bewust van je/jullie overnemen.
Fout is fout, maar troost kun je altijd krijgen.
Haha, je weet de situatie perfect te omschrijven. Mama waarschuwde idd, maar wist volgens mij dondersgoed wat d'r dochtertje aan het doen was. En papa kon het opknappen. En het meisje leek dr moeder idd vrij goed om d'r kleine vingertje te kunnen winden.quote:Op zondag 6 februari 2011 22:06 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Andermans kinderen zijn natuurlijk sowieso vervelender dan je eigen kind.![]()
Het is ook volstrekt contextgebonden! Ik kan moeilijk die situatie beoordelen. Misschien kreeg jij de indruk dat de moeder zich wat al te gemakkelijk ervan afmaakte? Wel waarschuwen, niet blijven opletten, het straffen aan de vader overlaten en dan wel gaan troosten? Of misschien vond je het meisje wat manipulatief overkomen? (Die discussie hebben we eerder gehad, of je kinderen 'manipulatief' kunt/mag noemen. Ik heb zelf sterk de indruk dat sommige kinderen al heel jong heel slim zijn in het om hun vinger winden van de ouders.)
Ik merk dat ik Ivan gewoon weinig ruimte moet geven. Als hij niet aan de billendoekjes mag komen moet ik goed opletten en meteen ingrijpen, want anders wordt het een enorm drama als ik die later alsnog afpak. Van de week liep hij weer met een boek van ons door het huis, maar dat boek had hij van mijn schoonmoeder gekregen. Tja, dan vind ik het ook wel zuur om het alsnog van hem af te pakken.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |