De kunst van het loslaten van je ex #129

Mensen moeite hier met het checken met de profielen/pohi van je ex..?

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 19:00 schreef Eyjaf het volgende:
Mensen moeite hier met het checken met de profielen/pohi van je ex..?

Nou ja dat niet zozeer... ik had me eigenlijk voorgenomen om daarmee te stoppen en dat deed ik ook al een aantal weekjes niet meer. Helaas was ik vergeten haar zusje uit m'n hyves te verwijderen, en zie ik een half uurtje terug een berichtje van haar staan: "Gisteravond lekker uit eten geweest met papa, "ex", "nieuwe lover van ex", "vriendin" en "vriendin", was gezellig!""
Dat is toch weer kut om te lezen, en heb haar meteen verwijderd, op dit nieuws zit ik niet te wachten. Zeker omdat het zusje van m'n ex 3 weken terug nog smste dat ze die gozer zo'n eikel vond, dat ik haar moest verbieden met hem om te gaan, etc. etc. Dat stelde dus ook geen reet voor. Blijkbaar kan het dus wel werken tussen een barman en een meid die 45km verder woont, al hoop ik echt dat ze hem nog eens in bed betrapt met iemand anders, kan ze voelen wat ik de afgelopen 5 weken heb gevoeld. Gek genoeg zie ik dat voor m'n gevoel nog niet echt gebeuren, zeker niet als hij elke keer de moeite neemt om naar deze stad te komen.

Die vriendinnen vonden het ook maar raar waar ze mee bezig was, maar die eten en lullen dus maar gewoon mee alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En haar vader heb ik altijd goed mee gekund, maar het lijkt wel of ik voor iedereen van haar kant niet meer besta, gewoon dood ben. Dat is gewoon zo raar.

Dat is aan de ene kant een bevestiging dat ik misschien wel beter af ben zo, als mensen zo met je omgaan hoef je er ook niks mee te maken te hebben. Voor wat betreft het opnieuw een relatie aangaan... tja dat zie ik voorlopig ook eigenlijk echt niet zitten. Voor m'n gevoel kan het echt nog wel maanden duren voor ik opnieuw verliefd zou kunnen worden en echt een relatie aan zou willen gaan, maar ik hoop dat dat sneller komt. Mensen om me heen zeggen dat ik met een half jaartje wel weer samenwoon

Ik totaal niet, want ik weet dat als ik dat doe, ik weer steken in mn maag krijg. Mijn ex kwam het uitmaken met veel poeha en was vol van de overtuiging dat het niks meer ging worden met alle redenen die ze opnoemde. Ben daar goed kapot van geweest maar heb niks meer opgezocht van haar. Dat doet gewoon pijn en dat wil je niet.

Ik kwam mijn ex laatst tegen en ze meldde mij, na een gesprekje waar we ons wel op ons gemak voelde, dat ze het nog dagelijks deed. Mijn facebook. Een vriendin van haar had mij zo in eens toegevoegd zonder dat ik die vaak zie of spreek. Blijkt mijn ex haar inloggegevens te hebben. Ze kijkt mijn blog. Wist op te noemen welk liedje ik als laatste had gefavorite op youtube, zei dat ze heel vaak ongemerkt langs mijn lokaal liep, dat ze de gekste herinneringen had, nog elke dag moet huilen.

Note; voor haar is het officieel 2 jaar uit, maar met een flinke nasleep. Pas 2mnd geleden is het contact afgebroken en is het voor mij pas officieel klaar. Nog relatief vers voor mij dus, voor haar al twee jaar klaar.

Ik snap er geen fuck van. Echt helemaal niet. Ik vind het niet leuk dat het uit is, ik keek ook nog wel eens op haar profiel, ben er helemaal kapot van, maar wat zij tegen mij zei kwam echt geheel onverwacht. En dan denk je, nou, laat ik eens wat mail-contact aanwakkeren, maar daar kapt ze dan weer mee. Ik snap het niet, echt niet. Maar ik laat het wel. Binnenkort gaan we afspreken en bijpraten en alles. Ze heeft me verteld dat ze mij een meters lange brief ging schrijven.

Voor mij is het klaar, al hou ik mijn deur open. Ik leef verder en ik zie het wel. Gevoelens lijken afgevlakt en alles, maar haar bewust opzoeken doe ik niet. Want het steekt nog steeds.

Maar goed, kan iemand hier iets van denken? Want ik snap het niet meer. Maar ja, ik zie het wel dus. Just go with the flow..........

Btw, net over het aangaan van nieuwe vlammen en scharrels. Er lopen op mijn faculteit zulke leuke dames rond. En dan alles behalve van die studie-kutjes. Echt hele mooie meiden en allemaal hartstikke leuk. Er is er één die vaak heel leuk naar me glimlacht en vandaag kwam ze soort van onzeker aanlopen om te vragen of alles goed was.. Ik wil er voorlopig niks mee en naar het schijnt heeft ze een nog al wous figuur als vriend, een doorgewinterde kraker met passende kisten en dito vrienden, dus ik denk dat ik daar maar van af blijf, maar toch he mooie dames kijken is leuk.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 19:00 schreef Eyjaf het volgende:
Mensen moeite hier met het checken met de profielen/pohi van je ex..?

Ik check het wel eens en dat weet ze... het is gewoon meer om te checken hoe het met d';r gaat enz... we zijn vrienden dus het gaat allemaal wel goed

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 19:00 schreef Eyjaf het volgende:
Mensen moeite hier met het checken met de profielen/pohi van je ex..?

Ik. Heel erg zelfs hoewel het de laatste tijd minder is geworden gelukkig. Hij heeft zn Hyves afgeschermd godzijdank en de laatste keer dat ik de behoefte voelde te checken was 2 weken geleden en terwijl ik zn hyves opzocht heb ik hem weggeklikt. Heb nog wel gemeenschappelijke vrienden in mn lijst staan en de vorige keer dat ik daar een krabbel zag staan draaide mn maag 360 graden. Zo bizar dat je van zoiets fysiek gewoon ziek kan worden. Nu heb ik er wel van geleerd. Het is gewoon zelfpijniging.

Of je vindt niks bijzonders en blijft checken en twijfelen, of je vindt fotos/teksten van een nieuwe geliefde/scharrel. Beide zou niks veranderen. Het is over, klaar, komen vast niet meer bij elkaar terug en sindsdien ontwijk ik alles wat met hem te maken heeft voor zover ik dat nog niet gedaan heb. Inclusief zn profielpagina's. Mja dan heb je het wel over maanden later dat het eindelijk tot me doordrong waar ik nou in godsnaam mee bezig was. Blij dat die fase erop zit. Kan dus wel even duren.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 19:00 schreef Eyjaf het volgende:
Mensen moeite hier met het checken met de profielen/pohi van je ex..?

Ja, net nog gedaan.. Maar eigenlijk meer uit verveling. Ik ga zijn hyves niet meer checken, ik word er nou eenmaal niet vrolijker van. Het is dan niet zo dat er krabbels van meiden op staan ofzo, hij is wel zo slim om z'n chickies te contacten via msn/sms

voor de rest gaat het prima, ben wel over hem heen. Het is alleen dat m'n ego nog even hersteld moet worden.

Vinden jullie eigenlijk dat door facebook/hyves het moeilijker wordt om over je ex heen te komen? Vroeger, zonder internet zorgde je er gewoon voor dat je niet met zijn vrienden om ging en als je niet bij elkaar op school zat kon je elkaar makkelijk ontwijken. Helemaal als hij in een andere stad woonde.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 19:53 schreef ShubNiggurath het volgende:
Vinden jullie eigenlijk dat door facebook/hyves het moeilijker wordt om over je ex heen te komen? Vroeger, zonder internet zorgde je er gewoon voor dat je niet met zijn vrienden om ging en als je niet bij elkaar op school zat kon je elkaar makkelijk ontwijken. Helemaal als hij in een andere stad woonde.

Ben ik het half mee eens. Tegenwoordig is er veel te vinden op internet door facebook, hyves en twitter, waardoor je gemakkelijk aan informatie komt over je ex. Maar die sites zijn natuurlijk ook gewoon te ontwijken (in ieder geval de pagina's van je ex). Ligt er maar net aan hoeveel wilskracht je hebt, en in hoeverre je afleiding hebt. Als je constant achter je computertje zit raak je eerder in de verleiding om even de 'updates' van je ex te bekijken. Het lijkt me dan ook verstandig voor de mensen die hier last van hebben om wat vaker die computer uit te laten, en ergens anders mee bezig te gaan.

Hoe kom ik de feestdagen door zonder niet steeds aan haar te denken en haar te missen

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 20:28 schreef MeanDutchy het volgende:

[..]

Ben ik het half mee eens. Tegenwoordig is er veel te vinden op internet door facebook, hyves en twitter, waardoor je gemakkelijk aan informatie komt over je ex. Maar die sites zijn natuurlijk ook gewoon te ontwijken (in ieder geval de pagina's van je ex). Ligt er maar net aan hoeveel wilskracht je hebt, en in hoeverre je afleiding hebt. Als je constant achter je computertje zit raak je eerder in de verleiding om even de 'updates' van je ex te bekijken. Het lijkt me dan ook verstandig voor de mensen die hier last van hebben om wat vaker die computer uit te laten, en ergens anders mee bezig te gaan.

Helemaal mee eens. Meestal verveel ik me in de avond en zit ik achter de computer en dan ga je gewoon veel dieper denken en wordt je nieuwsgierig enzo en het maakt je ook ontzettend gestoord van binnen. Het maakt me vaak onbewust erg gestresst en eenzaam.

Mijn goede voornemen voor het komende jaar is dus ook: geen internet meer. Ook om meerdere redenen hoor, ik wil geen computerkneus worden iig of iemand die verslaafd is en niet zonder kan. Ik gebruik dan alleen de computer voor school, info opzoeken of iets maken in een programma. Maar profielensites, spelletjessites en dat soort onzin sluit ik helemaal af. Ik zal het wel even missen, maar ik heb het al eens een keer gedaan en dat voelde echt geweldig. Ik was echt "gelukkig" . Dan let je ook niet zoveel op andere mensen op hyves ofzo en reacties wat je dan te zien krijg.

Bovendien wil ik eerder real life contacten..Gewoon lekker bij elkaar op visite spontaan en lekker onverwachts, beetje chillen etc.. Das veel leuker Dat MSN gedoe en profielensites doen alleen maar slecht uiteindelijk en laten je ook eenzaam voelen vind ik. Beetje hele tijd stil zitten en typen en staren naar het beeldscherm.. urenlang.. Niet echt goed. Er zijn genoeg dingen te doen in het huis en om jezelf te vermaken (ik heb al een grote puzzelboek klaarliggen en een hoop studieboeken, dus nuttiger dan op internet zitten de hele tijd). Verder heb ik ook nog een wii, een ps3, en ook een leuke vriendin/familie waar ik graag met de kids ben (of ze komt naar mij). Ik kan meer naar mijn familie gaan (mijn vader ga ik ook vaker dan normaal heen). Nu zit ik zowat vast aan de computer. Het beheerst toch best wel onbewust mijn leven, echt slecht. Dat is dus de reden waarom ik ervan af wil.

2011 a whole new happy beginning with lots of loveeee

De hoop op diegene waar ik zo verliefd op was verdwijnt dan ook meer dan 100% ben ik van overtuigd, dus ik ga ervoor En wat hij doet kan mij een zorg wezen, ik weet wel beter denk ik dan en hij komt er in de toekomst wel achter hoe hij mij had behandeld en wie er gelijk had. Ik probeerde me al niet druk te maken maar door internet doe je dat toch, omdat je dus elkaar nog tegenkomt onbewust of bewust. De verleiding is idd makkelijk zoals er wordt gezegd.

Mijn tip dus ook , als je van je ex af wilt , maar je ziet diegene telkens online ergens of je wilt steeds kijken ofzo op zijn profiel, ga van het internet af en verwijder je eigen profielen zodat je zelf ook niet meer kan inloggen. Zal wel wennen zijn, maar je zult merken dat je er veel beter door voelt!

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 19:53 schreef ShubNiggurath het volgende:
Vinden jullie eigenlijk dat door facebook/hyves het moeilijker wordt om over je ex heen te komen? Vroeger, zonder internet zorgde je er gewoon voor dat je niet met zijn vrienden om ging en als je niet bij elkaar op school zat kon je elkaar makkelijk ontwijken. Helemaal als hij in een andere stad woonde.

Ja. Ik zou het nog breder trekken. Het internet heeft een moeilijkheidsgraad aan relaties toegevoegd. Het is moeilijker om een relatie te behouden door alle verleidingen op het internet maar ook moeilijker er een punt achter te zetten omdat het je in staat stelt 'stiekem' te kijken en een impulsieve actie zo gedaan is. Denk ook aan de simpliciteit van wraakacties... Genoeg voorbeelden daarvan.

Mja dat zijn een aantal forse nadelen van het internet. Gelukkig zijn er ook een hoop voordelen.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 20:38 schreef Neo-Mullen het volgende:
Hoe kom ik de feestdagen door zonder niet steeds aan haar te denken en haar te missen

Ag ja dat gemis gevoel zal ik ook wel hebben. Maar positief blijven en het er beste maar van maken moet je maar denken! Eens komt er voor jou een kerst, met je liefde van je leven en je kindertjes samen. Geduld is een schone zaak zeggen ze he? Dat geeft mij iig weer flinke moed als ik ff een dipje heb. Dan ben ik diegene ook meteen weer vergeten. Bovendien kan het ook gezellig zijn zelfs als je in je eentje bent, het ligt gewoon aan jezelf, aan hoe jij denkt. Ik heb er nu heel erg veel zin in, de kerst, samen met mijn kindjes (super trotse moeder dus). En kan echt niet wachten tot ik ze kan verassen met de kadootjes en het laten zien van de mooie vuurwerk enzo. Als je je eigen kindjes ziet stralen, kan de buitenwereld een grote middelvinger krijgen denk ik dan.

Laatst ook, zat ik in de auto wat gestresst, stilletjes (tja had weer een dipje) en mijn kindjes achterin de auto , hoe jong ze ook zijn, ze merken het aan je! Want mijn dochtertje van 4 zegt ineens spontaan uit het niets (achterin de auto): " ik hou van jou mama" terwijl ze dat nooit had gezegt!! nou, de tranen schoten mij in de ogen en voelde me meteen intens gelukkig en die gast waar ik zo gestresst om was kon mij ineens niets meer schelen! Echt prachtig Daarom ben ik er nu ook sneller overheen, als ik daaraan denk, is de meeste pijn meteen verdwenen

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 21:27 schreef Ernemmertje het volgende:

[..]

Ag ja dat gemis gevoel zal ik ook wel hebben. Maar positief blijven en het er beste maar van maken moet je maar denken! Eens komt er voor jou een kerst, met je liefde van je leven en je kindertjes samen. Geduld is een schone zaak zeggen ze he? Dat geeft mij iig weer flinke moed als ik ff een dipje heb. Dan ben ik diegene ook meteen weer vergeten. Bovendien kan het ook gezellig zijn zelfs als je in je eentje bent, het ligt gewoon aan jezelf, aan hoe jij denkt. Ik heb er nu heel erg veel zin in, de kerst, samen met mijn kindjes (super trotse moeder dus). En kan echt niet wachten tot ik ze kan verassen met de kadootjes en het laten zien van de mooie vuurwerk enzo. Als je je eigen kindjes ziet stralen, kan de buitenwereld een grote middelvinger krijgen denk ik dan.

Laatst ook, zat ik in de auto wat gestresst, stilletjes (tja had weer een dipje) en mijn kindjes achterin de auto , hoe jong ze ook zijn, ze merken het aan je! Want mijn dochtertje van 4 zegt ineens spontaan uit het niets (achterin de auto): " ik hou van jou mama" terwijl ze dat nooit had gezegt!! nou, de tranen schoten mij in de ogen en voelde me meteen intens gelukkig en die gast waar ik zo gestresst om was kon mij ineens niets meer schelen! Echt prachtig Daarom ben ik er nu ook sneller overheen, als ik daaraan denk, is de meeste pijn meteen verdwenen

Dat is heel tof van je om te zeggen en je hebt ook zeker wel gelijk. Het kutte is gewoon dat ik vorig jaar niet bij haar kon zijn en nu is het uitgegaan... ik heb nog nooit kerst met iemand gevierd, terwijl ik dat zo graag met iemand had willen doen

Bah... dip

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 21:27 schreef Ernemmertje het volgende:

Laatst ook, zat ik in de auto wat gestresst, stilletjes (tja had weer een dipje) en mijn kindjes achterin de auto , hoe jong ze ook zijn, ze merken het aan je! Want mijn dochtertje van 4 zegt ineens spontaan uit het niets (achterin de auto): " ik hou van jou mama" terwijl ze dat nooit had gezegt!! nou, de tranen schoten mij in de ogen en voelde me meteen intens gelukkig en die gast waar ik zo gestresst om was kon mij ineens niets meer schelen! Echt prachtig Daarom ben ik er nu ook sneller overheen, als ik daaraan denk, is de meeste pijn meteen verdwenen

Heb ik ook met mn zoontje gehad toen ik er tijdje terug echt doorheen zat. Anderhalf jaar oud kereltje en ze pikken het zo op. En ik weet daarom heel zeker dat ik de feestdagen prima door zal komen. Lekker lol trappen met de kleine vriend.

Heb niet zozeer een band met de feestdagen maar wel met dit weer. Echt weer waarop ik de kaarsjes aanstak en je savonds wat vroeger je bed induikt en lekker tegen elkaar aankruipt. Ja dat mis je wel nu ja. Heb daarentegen na maanden ook weer eens van die momenten waarop ik zie dat het eigenlijk allemaal zo slecht nog niet is in je eentje. Duurt alleen even voordat je dat ziet. Een maand na de break leek alles compleet onder mn voeten weggevaagd en miste ik hem zo erg dat ik het liefst direct een ander had en na een aantal maanden heb ik complet geen behoefte meer aan mannelijke aandacht behalve die van mn zoontje. Ga echt eens rustig de tijd nemen om de boel te verwerken en hoe kun je dat beter dan omringd door familieleden vrienden en huisdieren. Ik ga gelukkig 2011 in, samen met datgene wat hij heeft weggegooid: de ongelofelijk loyale band tussen ouder-kind.

En net zoals al eerder is gezegd: ooit ga je je weer gelukkig voelen. Met iemand die het dit keer wel waard is en jou ook op waarde weet te schatten. Best iets leuks om naar vooruit te kijken toch? Is het ultieme geluk het niet waard om deze pijn voor te doorstaan? Om flink op je bek te gaan? En als het zover is, als je die ene jongen of meid tegenkomt, dan moet je er wel klaar voor zijn. Geleerd hebben van je fouten, je wrok kwijt te zijn, jezelf zo min mogelijk beschadigd zien over te dragen. En dat is waar deze tijd nu voor is.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 21:42 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Dat is heel tof van je om te zeggen en je hebt ook zeker wel gelijk. Het kutte is gewoon dat ik vorig jaar niet bij haar kon zijn en nu is het uitgegaan... ik heb nog nooit kerst met iemand gevierd, terwijl ik dat zo graag met iemand had willen doen

Bah... dip

Ahh ag dat komt vast wel goed met jou hoor. Je moet maar denken, je bent niet de enigste, en hoe denk je over Afrika bijv die mensen in armoede enzo dan? Die kennen het woord kerst niet eens... Dus ja.. gewoon genieten als een normale dag. Niet gek laten maken door de omgeving ofzo.. Positief proberen te blijven.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 21:52 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Heb ik ook met mn zoontje gehad toen ik er tijdje terug echt doorheen zat. Anderhalf jaar oud kereltje en ze pikken het zo op. En ik weet daarom heel zeker dat ik de feestdagen prima door zal komen. Lekker lol trappen met de kleine vriend.

Heb niet zozeer een band met de feestdagen maar wel met dit weer. Echt weer waarop ik de kaarsjes aanstak en je savonds wat vroeger je bed induikt en lekker tegen elkaar aankruipt. Ja dat mis je wel nu ja. Heb daarentegen na maanden ook weer eens van die momenten waarop ik zie dat het eigenlijk allemaal zo slecht nog niet is in je eentje. Duurt alleen even voordat je dat ziet. Een maand na de break leek alles compleet onder mn voeten weggevaagd en miste ik hem zo erg dat ik het liefst direct een ander had en na een aantal maanden heb ik complet geen behoefte meer aan mannelijke aandacht behalve die van mn zoontje. Ga echt eens rustig de tijd nemen om de boel te verwerken en hoe kun je dat beter dan omringd door familieleden vrienden en huisdieren. Ik ga gelukkig 2011 in, samen met datgene wat hij heeft weggegooid: de ongelofelijk loyale band tussen ouder-kind.

En net zoals al eerder is gezegd: ooit ga je je weer gelukkig voelen. Met iemand die het dit keer wel waard is en jou ook op waarde weet te schatten. Best iets leuks om naar vooruit te kijken toch? Is het ultieme geluk het niet waard om deze pijn voor te doorstaan? Om flink op je bek te gaan? En als het zover is, als je die ene jongen of meid tegenkomt, dan moet je er wel klaar voor zijn. Geleerd hebben van je fouten, je wrok kwijt te zijn, jezelf zo min mogelijk beschadigd zien over te dragen. En dat is waar deze tijd nu voor is.

Helemaal gelijk. Altijd positief blijven en dan komt het helemaal goed. Het kan alleen maar beter gaan omdat je veel van fouten hebt geleerd en heel wat ervaring hebt opgedaan!

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 21:56 schreef Ernemmertje het volgende:

[..]

Ahh ag dat komt vast wel goed met jou hoor. Je moet maar denken, je bent niet de enigste, en hoe denk je over Afrika bijv die mensen in armoede enzo dan? Die kennen het woord kerst niet eens... Dus ja.. gewoon genieten als een normale dag. Niet gek laten maken door de omgeving ofzo.. Positief proberen te blijven.

Hmm mooi advies maar dat ze in Afrika geen kerst kennen klopt natuurlijk niet. Echt wel dat ze daar kerstmis vieren. Moslims, katholieken, iedereen viert daar kerst tot in de armste stammen en kunnen ze nog heel mooi ook ondanks dat ze geen kerstbomen of versieringen hebben.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 21:42 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Dat is heel tof van je om te zeggen en je hebt ook zeker wel gelijk. Het kutte is gewoon dat ik vorig jaar niet bij haar kon zijn en nu is het uitgegaan... ik heb nog nooit kerst met iemand gevierd, terwijl ik dat zo graag met iemand had willen doen

Bah... dip

Dit herken ik echt

Mijn relatie was vorig jaar al wel aan tijdens sinterklaas en kerst, en mijn ex heeft toen zovaak en zo lief gevraagd of ik sinterklaas en kerst 1 dag met hun wou vieren, en ik heb gewoon nee geen zin in/kan niet gezegd

Ze moest eens weten hoe graag ik dit jaar elke minuut kerst met haar zou willen doorbrengen!

Wat dat betreft lijk ik wel heel erg veranderd in mijn gedachten over relaties, en gevoelens voor meisjes. Ik weet nu wat het inhoudt, en wat ik ook wil dat het inhoudt. Ben alleen benieuwd of ik er echt van heb geleerd, en niet in een nieuwe relatie weer heel snel terugval in hetzelfde gedrag.

Denk wel dat ik mijn volgende relatie moet oppassen dat ik niet opeens heel jaloers word. Bij mijn ex had ik altijd het idee dat ze toch nooit een andere jongen leuk zou vinden en mij het einde vond. Op een dag moest ze ver van huis werken, en bleef bij een gezin dat ze kende van vakantie slapen. Ze sms' te toen dat er ook een jongen van 21 in dat gezin was, maar ze zoveel van me hield bla bla dat ik nergens bang voor moest zijn, maar het wel moest weten..

''Oke, boeit me niet zoveel,'' antwoordde ik , terwijl het soms ook wel eens leuk is voor een meid om te voelen dat je word begeerd door een jongen. Ik deed altijd alsof het me niets zou boeien als ze vreemd/bij me weg ging... Pffff

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 22:04 schreef Bartinhoo het volgende:

[..]

''Oke, boeit me niet zoveel,'' antwoordde ik , terwijl het soms ook wel eens leuk is voor een meid om te voelen dat je word begeerd door een jongen. Ik deed altijd alsof het me niets zou boeien als ze vreemd/bij me weg ging... Pffff

Dat is echt niet tof nee. Je wilt als meisje een gezonde soort jaloezie, beetje 'ik vertrouw je maar je bent echt mijn meisje'-gevoel. En dat 'ok, boeit me niet' kan niet ongeinteresseerder overkomen... Kan me voorstellen dat dit haar wel pijn heeft gedaan maar goed, leer ervan, en doe het bij je volgende relatie alsjeblieft niet als je haar echt leuk vindt

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 22:09 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Dat is echt niet tof nee. Je wilt als meisje een gezonde soort jaloezie, beetje 'ik vertrouw je maar je bent echt mijn meisje'-gevoel. En dat 'ok, boeit me niet' kan niet ongeinteresseerder overkomen... Kan me voorstellen dat dit haar wel pijn heeft gedaan maar goed, leer ervan, en doe het bij je volgende relatie alsjeblieft niet als je haar echt leuk vindt

Ja mee eens. Een beetje jaloezie doet een relatie goed. Toch een soort van bewijsje dat je toch elkaar echt niet kwijt wilt en om elkaar geeft. Ik heb wel liever een man die een beetje jaloers is hoor! (niet ziekelijk jaloers dan).

ps. je heb gelijk over dat kerstviering, mja ik dacht weer iets te ver door (groeten uit de rimboe bijv. haha )

[ Bericht 4% gewijzigd door Ermemmertje op 30-11-2010 22:20:13 ]

Ik weet het Ik vind het ook nog altijd frustrerend waarom ik dit toen niet heb ingezien..
Dit is nog maar een van de vele voorbeelden. Ik deed het gewoon expres, uit een soort van arrogantie. Het voelde goed voor mij dat zij, met zo min mogelijk inzet van mijn kant, toch lief voor me bleef, zulke lieve dingen zei, en bij me bleef...

Uitjes van haar werk, nee ga niet mee, dingen met haar familie, nee geen zin in, haar moeder was stom, haar hond was stom en ga zo maar door.. Dan nog geeneens gesproken over de dingen die ik over haar persoonlijk heb gezegd. Niet of heel kortaf terug sms' en etv etv...Echt belachelijk. Ik zeg dit niet om mezelf de grond in te trappen, maar zet dit grotendeels hier neer om gewoon voor mijzelf te refereren naar mijn gedrag van toen.

Toen ik voor de laatste keer onze sms' jes teruglas een paar weken geleden zag ik ook nog het sms' je waarin zij stuudere '' bart even serieus, vind je het eigenlijk nog wel leuk met mij of niet?'', en ik stuurde terug dat ik twijfelde over onze relatie en heb dit gewoon tot het einde zo gehouden. Nu pas besef ik hoeveel pijn zoiets kan doen...

Inderdaad, volgende keer niet meer doen. Jammer dat ik haar nooit meer kan laten zien hoeveel ik van haar hou, maar het is niet anders. En terecht overigens.

Wat een zak ben jij geweest dan zeg richting haar Maar haar toch zo leuk vinden? Dat snap ik dan weer niet.

Je kan het haar ooit laten weten dat je het allemaal ziet, en hebt verbeterd. Meer dan dat kun je inderdaad niet doen. Wel wat liever worden hoor voor je volgende vriendin. Lopen al genoeg arrogante mannen rond.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 22:25 schreef Jolene22 het volgende:
Wat een zak ben jij geweest dan zeg richting haar Maar haar toch zo leuk vinden? Dat snap ik dan weer niet.

Je kan het haar ooit laten weten dat je het allemaal ziet, en hebt verbeterd. Meer dan dat kun je inderdaad niet doen. Wel wat liever worden hoor voor je volgende vriendin. Lopen al genoeg arrogante mannen rond.

Je haalt de woorden uit mijn mond! AMEN!

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 22:09 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Dat is echt niet tof nee. Je wilt als meisje een gezonde soort jaloezie, beetje 'ik vertrouw je maar je bent echt mijn meisje'-gevoel. En dat 'ok, boeit me niet' kan niet ongeinteresseerder overkomen... Kan me voorstellen dat dit haar wel pijn heeft gedaan maar goed, leer ervan, en doe het bij je volgende relatie alsjeblieft niet als je haar echt leuk vindt

Dat herken ik ook wel een beetje. Weet je wat het stomme is van mijn verhaal? (maar misschien ook wel logisch) Een kleine week voordat het over ging tussen ons, belde ze me op tijdens dat ik aan het werk was, en vroeg ze of ik het goed vond of ze die avond uit eten ging met die gozer (jawel, de beruchte barman). Ze had namelijk een workshop in de stad waar hij ook woonde, en hij had dat gevraagd. Nou ja ik wist toen van niks natuurlijk, en ik vertrouwde haar echt volledig. Daarnaast dacht ik: "jezus, als je vriendin dit zo aan je vraagt, dan kan het niet anders dan dat dat goed gaat, ze had het immers ook stiekem kunnen doen, aangezien ik haar toch niet had gezien". Dat vond ik zo lief en tegelijkertijd zo eerlijk, dat ik tegen haar zei: "nou ja, ik weet dat je geen gekke dingen doet, en als je dat leuk vindt moet je dat doen".

Achteraf had ik natuurlijk moeten reageren met: "dat wil ik niet, daar heb ik geen prettig gevoel bij en ik heb liever dat je gewoon thuis eet". Maar op dat moment vertrouwde ik haar zo dat ik haar gewoon liet gaan. Nu ik zo terugkijk verschrikkelijk stom natuurlijk, en misschien ook wel een tikkeltje naief, maar helaas kan ik de tijd niet terugdraaien. Ze heeft nog aan mij gevraagd waarom ik dat zomaar goed vond, en ik heb haar toen ook gezegd dat het vertrouwen van mijn kant uit 100% was, en ik haar dat dus zonder zorgen liet doen.

Mja, in de eerste weken heb ik het haar allemaal zo vaak al gemeld. Het gevoel van spijt en het als het ware '' met je neus tegen de feiten aanlopen'' kwam eigenlijk al meteen de dag nadat het uit was...
Ze zij toen waarom nu opeens allemaal wel, en tijdens de relatie niet, ik kan het niet zo goed geloven?

Misschien zou het nog helpen haar een half jaar na dato te laten weten dat ik er nog steeds precies hetzelfde over denk, maar nu durf ik het niet meer. Als we elkaar spreken is het weer heel vertrouwd, maar dat zijn altijd toevallige omstandigheden. 1 to 1 contact hebben we eigenlijk niet meer, durf haar nu eigenlijk niet meer zo' n bericht te sturen, de afstand is zo groot..

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 18:39 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Huh, wat snap ik hier niet aan. Ze is je ex, jij wilt geen contact meer maar doet dat toch omdat ZIJ dat wil ondanks het uit is?

Volgens mij is het tijd voor een ruggengraat

De breakup was gevolg van twijfels of zij er wel klaar voor was. Niet dat we op elkaar uitgekeken waren, integendeel. Dus goed, ik denk dat ik haar ook wel een kans moet geven om alles op een rijtje te krijgen. Mocht het niet op z'n pootje terecht komen, dan kap ik alsnog af. Ik heb nu de troef

Voor mij is het niet zozeer een kwestie van durven (al is het voor mij nog geen anderhalve maand geleden) maar of ik het wel WIL. Het lijkt haar geen reet te interesseren hoe ik me voel, waarschijnlijk door die roze wolk. En het vertrouwen zal (iig van mijn kant) nooit meer helemaal goedkomen lijkt me.

Voor m'n gevoel werk ik nog steeds hard aan mezelf. Ik zit al anderhalve week elke dag 45 mins op de spinbike (en ben dit aan het opbouwen), ruim alle rotzooi achter me op en het huis is dus schoon, draai m'n wasjes, kook, probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen met vrienden. En ik heb ook echt het gevoel dat ik dat vol kan houden. Daarnaast blijf ik de gesprekken met de psycholoog doorzetten, ik heb bij hem een goed gevoel en het gevoel dat hij me echt kan helpen.

Binnenkort maar eens proberen om langzaam de inrichting iets te veranderen, desnoods een nieuw likje verf en wat nieuwe meubeltjes waardoor het allemaal anders lijkt. Er komt een moment dat we elkaar weer tegen het lijf lopen en zij denkt: "shit, dat ben ik toch eigenlijk wel misgelopen". En dat is niet uit rancune, maar omdat ik weet dat ik het waard ben, en misschien wel meer dan haar. Maar er is nog een lange weg te gaan

Jeice, je bent er kapot van. Afgelopen week komt je naam overal terug. Sport je? Zo niet, ga iets doen wat je leuk vind/vond. Squashen, voetballen, fitness.. Maakt niet uit.

Geef het tijd, echt..

Ik heb het dekbed en haar kussen apart gelegd zodat ik t nog niet heb hoeven wassen sinds ze de laatste keer hier was
Ik kan het gewoon niet... vooral haar kussen ruikt nog steeds naar haar.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:04 schreef Self-Catering het volgende:
Jeice, je bent er kapot van. Afgelopen week komt je naam overal terug. Sport je? Zo niet, ga iets doen wat je leuk vind/vond. Squashen, voetballen, fitness.. Maakt niet uit.

Geef het tijd, echt..

Tuurlijk ben ik er kapot van, ik zal de laatste zijn die dat zal ontkennen. Dat is ook niet gek, het is pas 5 weken terug, goed beschouwd. Ik doe ook leuke dingen met vrienden op het moment, ik trap m'n aggressie er ook uit op de spinbike elke dag en dit weekend voor het eerst maar weer eens uit denk ik.

Dat is er kapot van ben zal ook nog wel even duren, en ik ben ook best bereid het de tijd te geven, maar ik wil er wel zo snel mogelijk vanaf zijn. Want als je het objectief bekijkt is ze het niet waard Helaas ben ik nog niet in de positie om de situatie objectief te bekijken...

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:07 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik heb het dekbed en haar kussen apart gelegd zodat ik t nog niet heb hoeven wassen sinds ze de laatste keer hier was
Ik kan het gewoon niet... vooral haar kussen ruikt nog steeds naar haar.

Daar heb ik niet zoveel last van. Er hing nog wat was van haar aan de lijn, maar dat heb ik zo in de kast geflikkerd zonder het op te vouwen. Had ze het maar op moeten halen in de 2-3 keer dat ze hier was, ik heb nog de moeite genomen om het voor haar te wassen. Alles wat in het zicht was en me aan haar kon herinneren is nu wel weg (afgezien van wat meubilair dan natuurlijk).

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:07 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik heb het dekbed en haar kussen apart gelegd zodat ik t nog niet heb hoeven wassen sinds ze de laatste keer hier was
Ik kan het gewoon niet... vooral haar kussen ruikt nog steeds naar haar.

Hmm. Ik heb pas een week of drie geleden alles weggegooid. Al zn spullen stonden er nog precies zoals hij ze had achtergelaten. Tandenborstel, kleding, jas hing nog op. Ik ga ze ook niet meer terugbrengen. Ik ben hem helemaal niets verschuldigd. Heb alleen nog 1 tshirt bewaard. Geen idee waarom eigenlijk. Je komt op een moment dat je in een lekker radicale opruimbui bent en de boel allemaal wegsmijt. Is echt wel een opluchting

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:33 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Hmm. Ik heb pas een week of drie geleden alles weggegooid. Al zn spullen stonden er nog precies zoals hij ze had achtergelaten. Tandenborstel, kleding, jas hing nog op. Ik ga ze ook niet meer terugbrengen. Ik ben hem helemaal niets verschuldigd. Heb alleen nog 1 tshirt bewaard. Geen idee waarom eigenlijk. Je komt op een moment dat je in een lekker radicale opruimbui bent en de boel allemaal wegsmijt. Is echt wel een opluchting

Ik heb dat best erg... Ik heb een eenpersoonsbed en als ze hier sliep, pleurde ik 2 matrassen naast elkaar neer zodat we toch samen, naast elkaar konden slapen. Het is nu al ruim 2 weken geleden dat ze hier voor het laatst was, maar 'ons bedje' staat nog precies zo en ik slaap elke avond aan de kant waar zij sliep.

Wat dat betreft blijf ik daar behoorlijk in hangen... iemand die zich hier in herkent?

Ik slaap niet alsof hij nog naast me ligt hier. Sowieso slaap ik meeste avonden alleen en alleen in het weekend bij hem dus ik ben het wel gewend om in dit bed alleen te liggen.

Ik bedenk me nu dat ik eigenlijk nog niet 1 nacht op 'zijn' helft heb geslapen. Ik heb het dus andersom. Ik zit dus gek genoeg wel een beetje vast in die routine nog. Vanavond maar eens aan de andere kant slapen

In mijn eentje slaap ik gewoon in het midden .

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:33 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Hmm. Ik heb pas een week of drie geleden alles weggegooid. Al zn spullen stonden er nog precies zoals hij ze had achtergelaten. Tandenborstel, kleding, jas hing nog op. Ik ga ze ook niet meer terugbrengen. Ik ben hem helemaal niets verschuldigd. Heb alleen nog 1 tshirt bewaard. Geen idee waarom eigenlijk. Je komt op een moment dat je in een lekker radicale opruimbui bent en de boel allemaal wegsmijt. Is echt wel een opluchting

Toch nog dat ene tshirt dus he
Wel logisch hoor, ik heb zelfs haar tandenborstel nog heel lang bewaard

Enige wat ik nog van haar heb is een of ander starwars lampje dat ze bij der happymeal had gekregen Beetje in de zin van alles weg, maar toch ook weer niet alles

Over liefdesverdriet gesproken, ik zoek hulp, advies, commentaar of wat dan ook van jullie lieve mensen want ik weet het ook niet meer/

Ik heb deze forum toevallig gevonden via hulpzoek op relatievlak en had ik graag advies gehad.


Een vriendin heeft mij aangeraden om een psycholoog raad te plegen, met name gespecialiseerd in sexuologie. Heb ik liever een jullie raad eerst over bepaalde punten die ik niet goed begrijp.


Even de situatie schetsen:

Vorig jaar heb ik iemand ontmoet, hij heeft mij twee maanden geleden ten huwelijk gevraagd maar ik zat vol twijfels en de nacht toen heb ik bijna niet kunnen slapen. Ik woon ook sinds meer dan een jaar gescheiden maar mijn ex-man heeft nog altijd niet de papieren ondertekent –hij is een eerlijke persoon met waardes, ik hou wel van hem maar maar een leven samen was moeilijk geworden dus daarom had ik toen de scheiding aangevraagd. Hem heb ik altijd gewaardeer op zijn waardes, en wij waren elkaar echt echte liefde!


De nieuwe relatie die ik heb heeft sinds het begint heel veel ups en downs gehad. Deze man had ongeveer in Februari ook zijn scheiding begonnen. Voor zijn huwelijk had hij een relatie met iemand (zo ver ik het week!) en tijdens deze relatie iemand gekust een collega van zijn werk. Terwijl hij getrouw was, is hij vreemd gegaan (minder dan 4 keer zei hij tegen mij met 3 prostituees, een van hem transeksuel)

@Is het redelijk in deze maatschappij om dit te aanvaarden? Iemand die van seks films houdt als man, maar dan ook seksfilms met transeksuels?.
@Hij kijk ook heel graag naar andere vrouwen en geen knappe vrouw ontsnapt aan zijn ogen.

Na zijn scheiding heeft hij een seks relatie gehad met iemand, nadien ook een andere relatie waarvan hij zei ook dat de seks goed was, nadien heeft hij ook een andere vrouw gehad waar hij zei dat het niet verder ging dan elkaar strelen naakt in bed (moet ik dat wel geloven!??).

En gedurende een periode heeft hij iemand zitten teasen uit zijn werk, maar deze was op vakantie vertrokken en toen hebben wij elkaar leren kennen vorig jaar.

In oktober dus zijn wij samen begonnen met onze relatie. Ik ben jaloers van natuur en heb ik toen ontdekt dat hij de vrouw aan het teasen was en ze was heel boos te ontdekken dat hij haar nog niet verteld had dat wij samen waren.Want ik was uitgenodigd op zijn werkfeest maar waarschijnklijk verwachtte hij niet dat ZE er was ook!

Maar toch blijft het teasen tussen hen bestaan, wij zijn een paar keer uit elkaar gegaan maar toch terug gekomen. Hij heeft haar wel altijd geteast en zien hoe ver hoe hij kan kon krijgen (ze is katholiek en seks voor het huwelijk is uit den boze). Uiteindelijk is ze toch heel verliefd op hem geworden (hij is een goede verleider player prater ....)
Tijdens onze break ups was ze altijd de reden ervan. Maar iedere keer dat wij uit elkaar zijn geweest duurt het niet zo lang vooraleer hij al contact openeem met andere vrouwen zoals de one night stand contact hij had, of speed-date meetings bijwonen.

Dus ik heb het allemaal heel moeilijk mee. Mijn vriendin heeft ook ooit een ervaring gehad maar met iemand die zich als vrouw kleedde, zij is ook hulp gaan vragen met een specialist en na hem te luisteren was het gemakkelijk voor haar om een beslissing te nemen.

Een van de keren die wij terug zijn gekomen beloofde hij nog eens trouwheid en doorzichtigheid en gaf mij open kaart voor zijn accounts maar hij is “een account” vergeten te geven, en twee maanden geleden ontdekte ik dat hij via deze account nog contact had met die vrouw (collega) en haar van al onze moeilijkheden vertelden met teasen naar haar toe inbegrepen (vragen over de liefde naar haar toe enz).

Hij had ook in deze account registratie voor websites voor transseksuels. Het is vanzelfsprekend dat hij gelogen heeft tegen mij es waarschijljk tegen de andere vrouw. Hij is dus uiteindelijk betalend lid van zo een site een dus vind het goed om als hobby of tussendoortje vrouwen om seks te vragen (of "geen vrouwen maar shemales= maakt voor hem niet uit zei hij ooit zolang het als vrouw eruit ziet)


Ik zou dan ook heel graag hulp van een specialist vragen, wil ik een psycholoog raadplegen, met name gespecialiseerd in sexuologie –zei mijn vriendin.

Heb ik liever jullie raad of jullie mening hebben over deze omstandigheid want ik heb denk ik nog gebleven met hem omdat ik mij echt alleen voelde en ook een beetje om fierheid dat ik hem had en niet de andere maar uiteindelijk wil ik hem helemaal niet meer. Hij belt en schirjf (hij heeft mij altijd goed gestalk om mij terug te krijgen) maar deze keer is het echt afgekoeld, moet ik hem de kans geven om gewoon te praten, gewoon vrienden te blijven?. Hij heeft mij heel veel angst veroorzaakt in mijn hart en ziel en misschien andere slachtoffers gevonden ondertussen. Moet ik hem de kans geven om gewoon eens vriendshappelijk af te spreken, moet ik zijn gedrag aanvaarden, maar vooraal
@@@is dit een normaal standaar gedrag van een single man (mijn ex man mijn eerste liefde is altijd super trouw geweest en altijd open met mij gespeeld zonder twijfel omdat wij elkaar vertrouweden, en had ik ook zonder probleem toegang tot al zijn informatie, wie niets te verbergen heeft heeft niets te vrezen en hij is echt blanco) misschien wel een uitzondering
@@@wat is dan normaal? is zo een gedrag aanvaardbaar normaal?

hulp aub?


Hopelijk krijg ik een paar adviezen van jullie kant.

Het zou lief zijn ook om uw gedacht te horen.


Heel veel bedankt en tot binnenkort

Nee, dat is geen normaal gedrag voor een single iemand die een relatie wil aangaan. Afkappen die handel en snel en vrienden blijven zou ik maar helemaal niet doen, want dan kan hij je blijven manipuleren. Lees anders je eigen bericht nog eens door, dan weet je het antwoord ook wel. Hier komt alleen maar verdriet en ellende van. En aangezien je hier om hulp vraagt heb je al twijfels dus het is al in gang gezet. Stort je nooit in een relatie wanneer je twijfelt.

Neurona, dit is geen normaal gedrag, een beetje flirten, nou ja, maar dit gaat echt te ver als je serieus iets met iemand wil beginnen. Jij hebt hier moeite mee, en dan heb je 2 keuzes:

1: Je gaat iets met hem aan, maar geeft wel aan dat je moeite hebt met aspecten van zijn gedrag, en dat zijn keuze voor jou ook betekent dat hij daarmee stopt
2: Je begint niets met hem omdat je inschat dat hij niet verandert en jij moeite zal blijven houden hiermee.

Mijn advies zou nummer 2 zijn, daar ben ik het ook met Goofy Goober eens, al is dat voor jou wel de meest harde keuze nu, maar op termijn wel degene die je het minste pijn doet. Ik wens je alle sterkte.

Neurona. Om te beginnen, niet trouwen. Als je ook maar enigszins twijfelt over je deze man de rest van je leven aan je zijde wilt hebben, niet doen.

Je vraagt of iets maatschappelijk acceptabel is. Wat doet het ertoe? Is het voor jou acceptabel? Jij bent met hem, niet de hele maatschappij. Je zit er duidelijk mee en blijkbaar is het voor jou een groot vraagteken.

Ik denk echt dat je met je laat spelen als ik dit zo lees. Stel jezelf de vraag; als hij echt zo gek op je is, zou hij je dan zo behandelen?

Ik denk dat je het antwoord wel weet maar de stap nog niet durft te zetten. Is ook moeilijk, maar denk een beetje aan jezelf. Je verdient echt beter dan dit.

Jij bent niet degene die een psycholoog nodig heeft om hiermee om te leren gaan. Hier kan een normaal, zelfrespecterend mens niet mee omgaan en dat moet je ook niet willen.

Je hebt een hele reeks piepende rookmelders maar weigert de brand te zien. Ik weet dat het ongelofelijk moeilijk is om nee te zeggen tegen iemand waar je zo verliefd op bent, je zo aangetrokken tot voelt, maar dit is geen relatie maar een obsessie.

Waarom zou je met minder genoegen nemen dan een betrouwbare, toegeweide man? Zeker nadat je al een mislukt huwelijk achter de rug hebt. Neem er dan ook geen genoegen mee. Hij is het niet voor je, dat weet je zelf ook wel. Jij wilt iets van hem wat hij je niet kan bieden. Run.

Wel tja ik dacht dat het misschien een normaal gedrag was van een single man (ik heb alleen ervoor een man ervaren in mijn leven en hij had nooit zo een gedrag getoond, vriendelijk maar dat was het tegen andere vrouwen, misschien wel eens kijken naar naakte fotos op internet maar dat was het ook)
Deze ging wel verder, tussen al de vele break ups, weer op pad met chatten, mailen, soms vrienschapelijk met een tintje teasen naar andere vrouwen, en dan nog ook de mails naar de vrouwen puur om het seks (om af te spreken met dat doel)
Een man met twee gezichten, zakenman maar ik denk dat er meer hardware inzit dan software
Waarom in godsnaam zou ik hem nog de kans geven om vriendschappleijk af te spreken, hij kan dat goed met zijn praatjes en vele sms per dag en voicemails....een vrouw heeft dat ook wel een graag. Maar inderdaad - denk dat hij echt al zijn verovering nog altijd bij zich wil houden of een op ander manier, maar eentje is wel kwijt, en dat ben ik, toch is het moeilijk! en sta ik nog altijd op s morgens met angst in mijn hart en dat buikgevoel dat hij mij zoveel pijn heeft gedaan

Dit is gewoon iemand die kickt op vrouwelijke aandacht en kijkt hoeveel hij er kan strikken en jou ondertussen aan het lijntje houden.
Fijn dat je het ook inziet en ermee nokt. Nu gewoon eens je vorige scheiding verwerken en eens rustig aan doen zou ik zeggen? Je bent nog pas kort gescheiden en dan al verdriet over de volgende man. Neem gewoon je tijd om eerst het ene af te sluiten voor je het andere begint. Is allemaal niet niks.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 13:10 schreef Bartinhoo het volgende:
Iemand hier die me antwoord kan geven op de vraag hoelang het bij jullie duurde ( eventueel bij vorige relaties ) voordat je echt ''verder'' kon gaan kijken naar andere meisjes?

Ik zoen en flirt wel eens wat hier en daar, maar nog altijd zie ik allerlei gebreken aan meiden, of vergelijk ik ze met mijn ex en maak dan een opsomming wat ze minder dan mijn ex maakt..

Of juist andersom, dat ik denk '' ja mijn ex wou mij wel, maar dit meisje vast niet want zij heeft dit, dat en dat anders'' ) . Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan opleidingsniveau / bijbaan / etc...

Officieel 1-2 weken ofzo. Maar dat kwam omdat ik het probeerde te verwerken/verdringen door alle aandacht die de jongens opeens gaven aan te nemen.

Maar het ging al lange niet goed tussen ons dus heb al langer gedacht, dit loopt binnenkort stuk.
Dus ja dat is wel anders..

Ik ben zo dom en blind geweest, ik zie het wel hoor. Dank je dat jullie mij advies geven (had ik ook misschien nog wat mannelijke advies gehad om te weten ...maar ik heb ook verstandig gevoel).

Jullie feedback geeft mij steun zeker een beetje meer dan ik dacht.

En tja hij kon dat goed: manipuleren, teasen, verleiden, lief kijken = heb gelukkig ontdekt of ongelukkig wat er achter de lamshuid zich verborg....nee echt gelukkig op tijd voor het te laat was!

Ik probeer naar andere meisjes te kijken... maar het is geforceerd werk merk ik. Ik doe het om verder proberen te komen, maar het doet me allemaal niks. Voel me echt a-seksueel. Libido van 0,0 enz...

Het is nog geen 2 weken uit.

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:04 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik probeer naar andere meisjes te kijken... maar het is geforceerd werk merk ik. Ik doe het om verder proberen te komen, maar het doet me allemaal niks. Voel me echt a-seksueel. Libido van 0,0 enz...

Het is nog geen 2 weken uit.

Nog geen 2 weken en dan al aan het kijken naar andere meisjes enzo? Rustig aan, waarom zo'n haast? Kun je jezelf niet even de tijd gunnen en inderdaad even a seksueel te zijn?

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:06 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Nog geen 2 weken en dan al aan het kijken naar andere meisjes enzo? Rustig aan, waarom zo'n haast? Kun je jezelf niet even de tijd gunnen en inderdaad even a seksueel te zijn?

Ach, ik ken nog een vent die dat doet. Tijdens de liefde beweren dattie datingsite had verwijderd, maar nadat ik geen contact meer met hem heb ben ik erachter gekomen dat hij die profiel dus nooit had verwijderd en dus netzo hard verder gaat met andere meiden zoeken/kijken.

(voor mij nog een harde bewijs, deed wel zeer omdat hij zwaar gelogen heeft tegen mij, maar aan de andere kant wel veel beter, toen ik dat zag was het voor mij echt de aller laatste druppeltje en in 1 klap was de verliefdheid voor hem weg.)

Edit: Zei ik nou dattie verder ging met meiden kijken/zoeken? Dat deed hij ook toen hij tijdens met mij bezig was zelfs. Ugh what a 'user' ,

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:04 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik probeer naar andere meisjes te kijken... maar het is geforceerd werk merk ik. Ik doe het om verder proberen te komen, maar het doet me allemaal niks. Voel me echt a-seksueel. Libido van 0,0 enz...

Het is nog geen 2 weken uit.

Duurde bij mij 6-8 weken dat ik ging flirten en na 2,5 maand zoenen/neuken

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:06 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Nog geen 2 weken en dan al aan het kijken naar andere meisjes enzo? Rustig aan, waarom zo'n haast? Kun je jezelf niet even de tijd gunnen en inderdaad even a seksueel te zijn?

Nee begrijp me niet verkeerd. Collega's hebben het vaak over meiden die dan op m'n werk langskomen.. en dan werp ik een blik, maar het doet me gewoon niets