De kunst van het loslaten van je ex #129

Mja, in de eerste weken heb ik het haar allemaal zo vaak al gemeld. Het gevoel van spijt en het als het ware '' met je neus tegen de feiten aanlopen'' kwam eigenlijk al meteen de dag nadat het uit was...
Ze zij toen waarom nu opeens allemaal wel, en tijdens de relatie niet, ik kan het niet zo goed geloven?

Misschien zou het nog helpen haar een half jaar na dato te laten weten dat ik er nog steeds precies hetzelfde over denk, maar nu durf ik het niet meer. Als we elkaar spreken is het weer heel vertrouwd, maar dat zijn altijd toevallige omstandigheden. 1 to 1 contact hebben we eigenlijk niet meer, durf haar nu eigenlijk niet meer zo' n bericht te sturen, de afstand is zo groot..

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 18:39 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Huh, wat snap ik hier niet aan. Ze is je ex, jij wilt geen contact meer maar doet dat toch omdat ZIJ dat wil ondanks het uit is?

Volgens mij is het tijd voor een ruggengraat

De breakup was gevolg van twijfels of zij er wel klaar voor was. Niet dat we op elkaar uitgekeken waren, integendeel. Dus goed, ik denk dat ik haar ook wel een kans moet geven om alles op een rijtje te krijgen. Mocht het niet op z'n pootje terecht komen, dan kap ik alsnog af. Ik heb nu de troef

Voor mij is het niet zozeer een kwestie van durven (al is het voor mij nog geen anderhalve maand geleden) maar of ik het wel WIL. Het lijkt haar geen reet te interesseren hoe ik me voel, waarschijnlijk door die roze wolk. En het vertrouwen zal (iig van mijn kant) nooit meer helemaal goedkomen lijkt me.

Voor m'n gevoel werk ik nog steeds hard aan mezelf. Ik zit al anderhalve week elke dag 45 mins op de spinbike (en ben dit aan het opbouwen), ruim alle rotzooi achter me op en het huis is dus schoon, draai m'n wasjes, kook, probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen met vrienden. En ik heb ook echt het gevoel dat ik dat vol kan houden. Daarnaast blijf ik de gesprekken met de psycholoog doorzetten, ik heb bij hem een goed gevoel en het gevoel dat hij me echt kan helpen.

Binnenkort maar eens proberen om langzaam de inrichting iets te veranderen, desnoods een nieuw likje verf en wat nieuwe meubeltjes waardoor het allemaal anders lijkt. Er komt een moment dat we elkaar weer tegen het lijf lopen en zij denkt: "shit, dat ben ik toch eigenlijk wel misgelopen". En dat is niet uit rancune, maar omdat ik weet dat ik het waard ben, en misschien wel meer dan haar. Maar er is nog een lange weg te gaan

Jeice, je bent er kapot van. Afgelopen week komt je naam overal terug. Sport je? Zo niet, ga iets doen wat je leuk vind/vond. Squashen, voetballen, fitness.. Maakt niet uit.

Geef het tijd, echt..

Ik heb het dekbed en haar kussen apart gelegd zodat ik t nog niet heb hoeven wassen sinds ze de laatste keer hier was
Ik kan het gewoon niet... vooral haar kussen ruikt nog steeds naar haar.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:04 schreef Self-Catering het volgende:
Jeice, je bent er kapot van. Afgelopen week komt je naam overal terug. Sport je? Zo niet, ga iets doen wat je leuk vind/vond. Squashen, voetballen, fitness.. Maakt niet uit.

Geef het tijd, echt..

Tuurlijk ben ik er kapot van, ik zal de laatste zijn die dat zal ontkennen. Dat is ook niet gek, het is pas 5 weken terug, goed beschouwd. Ik doe ook leuke dingen met vrienden op het moment, ik trap m'n aggressie er ook uit op de spinbike elke dag en dit weekend voor het eerst maar weer eens uit denk ik.

Dat is er kapot van ben zal ook nog wel even duren, en ik ben ook best bereid het de tijd te geven, maar ik wil er wel zo snel mogelijk vanaf zijn. Want als je het objectief bekijkt is ze het niet waard Helaas ben ik nog niet in de positie om de situatie objectief te bekijken...

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:07 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik heb het dekbed en haar kussen apart gelegd zodat ik t nog niet heb hoeven wassen sinds ze de laatste keer hier was
Ik kan het gewoon niet... vooral haar kussen ruikt nog steeds naar haar.

Daar heb ik niet zoveel last van. Er hing nog wat was van haar aan de lijn, maar dat heb ik zo in de kast geflikkerd zonder het op te vouwen. Had ze het maar op moeten halen in de 2-3 keer dat ze hier was, ik heb nog de moeite genomen om het voor haar te wassen. Alles wat in het zicht was en me aan haar kon herinneren is nu wel weg (afgezien van wat meubilair dan natuurlijk).

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:07 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik heb het dekbed en haar kussen apart gelegd zodat ik t nog niet heb hoeven wassen sinds ze de laatste keer hier was
Ik kan het gewoon niet... vooral haar kussen ruikt nog steeds naar haar.

Hmm. Ik heb pas een week of drie geleden alles weggegooid. Al zn spullen stonden er nog precies zoals hij ze had achtergelaten. Tandenborstel, kleding, jas hing nog op. Ik ga ze ook niet meer terugbrengen. Ik ben hem helemaal niets verschuldigd. Heb alleen nog 1 tshirt bewaard. Geen idee waarom eigenlijk. Je komt op een moment dat je in een lekker radicale opruimbui bent en de boel allemaal wegsmijt. Is echt wel een opluchting

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:33 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Hmm. Ik heb pas een week of drie geleden alles weggegooid. Al zn spullen stonden er nog precies zoals hij ze had achtergelaten. Tandenborstel, kleding, jas hing nog op. Ik ga ze ook niet meer terugbrengen. Ik ben hem helemaal niets verschuldigd. Heb alleen nog 1 tshirt bewaard. Geen idee waarom eigenlijk. Je komt op een moment dat je in een lekker radicale opruimbui bent en de boel allemaal wegsmijt. Is echt wel een opluchting

Ik heb dat best erg... Ik heb een eenpersoonsbed en als ze hier sliep, pleurde ik 2 matrassen naast elkaar neer zodat we toch samen, naast elkaar konden slapen. Het is nu al ruim 2 weken geleden dat ze hier voor het laatst was, maar 'ons bedje' staat nog precies zo en ik slaap elke avond aan de kant waar zij sliep.

Wat dat betreft blijf ik daar behoorlijk in hangen... iemand die zich hier in herkent?

Ik slaap niet alsof hij nog naast me ligt hier. Sowieso slaap ik meeste avonden alleen en alleen in het weekend bij hem dus ik ben het wel gewend om in dit bed alleen te liggen.

Ik bedenk me nu dat ik eigenlijk nog niet 1 nacht op 'zijn' helft heb geslapen. Ik heb het dus andersom. Ik zit dus gek genoeg wel een beetje vast in die routine nog. Vanavond maar eens aan de andere kant slapen

In mijn eentje slaap ik gewoon in het midden .

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 23:33 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Hmm. Ik heb pas een week of drie geleden alles weggegooid. Al zn spullen stonden er nog precies zoals hij ze had achtergelaten. Tandenborstel, kleding, jas hing nog op. Ik ga ze ook niet meer terugbrengen. Ik ben hem helemaal niets verschuldigd. Heb alleen nog 1 tshirt bewaard. Geen idee waarom eigenlijk. Je komt op een moment dat je in een lekker radicale opruimbui bent en de boel allemaal wegsmijt. Is echt wel een opluchting

Toch nog dat ene tshirt dus he
Wel logisch hoor, ik heb zelfs haar tandenborstel nog heel lang bewaard

Enige wat ik nog van haar heb is een of ander starwars lampje dat ze bij der happymeal had gekregen Beetje in de zin van alles weg, maar toch ook weer niet alles

Over liefdesverdriet gesproken, ik zoek hulp, advies, commentaar of wat dan ook van jullie lieve mensen want ik weet het ook niet meer/

Ik heb deze forum toevallig gevonden via hulpzoek op relatievlak en had ik graag advies gehad.


Een vriendin heeft mij aangeraden om een psycholoog raad te plegen, met name gespecialiseerd in sexuologie. Heb ik liever een jullie raad eerst over bepaalde punten die ik niet goed begrijp.


Even de situatie schetsen:

Vorig jaar heb ik iemand ontmoet, hij heeft mij twee maanden geleden ten huwelijk gevraagd maar ik zat vol twijfels en de nacht toen heb ik bijna niet kunnen slapen. Ik woon ook sinds meer dan een jaar gescheiden maar mijn ex-man heeft nog altijd niet de papieren ondertekent –hij is een eerlijke persoon met waardes, ik hou wel van hem maar maar een leven samen was moeilijk geworden dus daarom had ik toen de scheiding aangevraagd. Hem heb ik altijd gewaardeer op zijn waardes, en wij waren elkaar echt echte liefde!


De nieuwe relatie die ik heb heeft sinds het begint heel veel ups en downs gehad. Deze man had ongeveer in Februari ook zijn scheiding begonnen. Voor zijn huwelijk had hij een relatie met iemand (zo ver ik het week!) en tijdens deze relatie iemand gekust een collega van zijn werk. Terwijl hij getrouw was, is hij vreemd gegaan (minder dan 4 keer zei hij tegen mij met 3 prostituees, een van hem transeksuel)

@Is het redelijk in deze maatschappij om dit te aanvaarden? Iemand die van seks films houdt als man, maar dan ook seksfilms met transeksuels?.
@Hij kijk ook heel graag naar andere vrouwen en geen knappe vrouw ontsnapt aan zijn ogen.

Na zijn scheiding heeft hij een seks relatie gehad met iemand, nadien ook een andere relatie waarvan hij zei ook dat de seks goed was, nadien heeft hij ook een andere vrouw gehad waar hij zei dat het niet verder ging dan elkaar strelen naakt in bed (moet ik dat wel geloven!??).

En gedurende een periode heeft hij iemand zitten teasen uit zijn werk, maar deze was op vakantie vertrokken en toen hebben wij elkaar leren kennen vorig jaar.

In oktober dus zijn wij samen begonnen met onze relatie. Ik ben jaloers van natuur en heb ik toen ontdekt dat hij de vrouw aan het teasen was en ze was heel boos te ontdekken dat hij haar nog niet verteld had dat wij samen waren.Want ik was uitgenodigd op zijn werkfeest maar waarschijnklijk verwachtte hij niet dat ZE er was ook!

Maar toch blijft het teasen tussen hen bestaan, wij zijn een paar keer uit elkaar gegaan maar toch terug gekomen. Hij heeft haar wel altijd geteast en zien hoe ver hoe hij kan kon krijgen (ze is katholiek en seks voor het huwelijk is uit den boze). Uiteindelijk is ze toch heel verliefd op hem geworden (hij is een goede verleider player prater ....)
Tijdens onze break ups was ze altijd de reden ervan. Maar iedere keer dat wij uit elkaar zijn geweest duurt het niet zo lang vooraleer hij al contact openeem met andere vrouwen zoals de one night stand contact hij had, of speed-date meetings bijwonen.

Dus ik heb het allemaal heel moeilijk mee. Mijn vriendin heeft ook ooit een ervaring gehad maar met iemand die zich als vrouw kleedde, zij is ook hulp gaan vragen met een specialist en na hem te luisteren was het gemakkelijk voor haar om een beslissing te nemen.

Een van de keren die wij terug zijn gekomen beloofde hij nog eens trouwheid en doorzichtigheid en gaf mij open kaart voor zijn accounts maar hij is “een account” vergeten te geven, en twee maanden geleden ontdekte ik dat hij via deze account nog contact had met die vrouw (collega) en haar van al onze moeilijkheden vertelden met teasen naar haar toe inbegrepen (vragen over de liefde naar haar toe enz).

Hij had ook in deze account registratie voor websites voor transseksuels. Het is vanzelfsprekend dat hij gelogen heeft tegen mij es waarschijljk tegen de andere vrouw. Hij is dus uiteindelijk betalend lid van zo een site een dus vind het goed om als hobby of tussendoortje vrouwen om seks te vragen (of "geen vrouwen maar shemales= maakt voor hem niet uit zei hij ooit zolang het als vrouw eruit ziet)


Ik zou dan ook heel graag hulp van een specialist vragen, wil ik een psycholoog raadplegen, met name gespecialiseerd in sexuologie –zei mijn vriendin.

Heb ik liever jullie raad of jullie mening hebben over deze omstandigheid want ik heb denk ik nog gebleven met hem omdat ik mij echt alleen voelde en ook een beetje om fierheid dat ik hem had en niet de andere maar uiteindelijk wil ik hem helemaal niet meer. Hij belt en schirjf (hij heeft mij altijd goed gestalk om mij terug te krijgen) maar deze keer is het echt afgekoeld, moet ik hem de kans geven om gewoon te praten, gewoon vrienden te blijven?. Hij heeft mij heel veel angst veroorzaakt in mijn hart en ziel en misschien andere slachtoffers gevonden ondertussen. Moet ik hem de kans geven om gewoon eens vriendshappelijk af te spreken, moet ik zijn gedrag aanvaarden, maar vooraal
@@@is dit een normaal standaar gedrag van een single man (mijn ex man mijn eerste liefde is altijd super trouw geweest en altijd open met mij gespeeld zonder twijfel omdat wij elkaar vertrouweden, en had ik ook zonder probleem toegang tot al zijn informatie, wie niets te verbergen heeft heeft niets te vrezen en hij is echt blanco) misschien wel een uitzondering
@@@wat is dan normaal? is zo een gedrag aanvaardbaar normaal?

hulp aub?


Hopelijk krijg ik een paar adviezen van jullie kant.

Het zou lief zijn ook om uw gedacht te horen.


Heel veel bedankt en tot binnenkort

Nee, dat is geen normaal gedrag voor een single iemand die een relatie wil aangaan. Afkappen die handel en snel en vrienden blijven zou ik maar helemaal niet doen, want dan kan hij je blijven manipuleren. Lees anders je eigen bericht nog eens door, dan weet je het antwoord ook wel. Hier komt alleen maar verdriet en ellende van. En aangezien je hier om hulp vraagt heb je al twijfels dus het is al in gang gezet. Stort je nooit in een relatie wanneer je twijfelt.

Neurona, dit is geen normaal gedrag, een beetje flirten, nou ja, maar dit gaat echt te ver als je serieus iets met iemand wil beginnen. Jij hebt hier moeite mee, en dan heb je 2 keuzes:

1: Je gaat iets met hem aan, maar geeft wel aan dat je moeite hebt met aspecten van zijn gedrag, en dat zijn keuze voor jou ook betekent dat hij daarmee stopt
2: Je begint niets met hem omdat je inschat dat hij niet verandert en jij moeite zal blijven houden hiermee.

Mijn advies zou nummer 2 zijn, daar ben ik het ook met Goofy Goober eens, al is dat voor jou wel de meest harde keuze nu, maar op termijn wel degene die je het minste pijn doet. Ik wens je alle sterkte.

Neurona. Om te beginnen, niet trouwen. Als je ook maar enigszins twijfelt over je deze man de rest van je leven aan je zijde wilt hebben, niet doen.

Je vraagt of iets maatschappelijk acceptabel is. Wat doet het ertoe? Is het voor jou acceptabel? Jij bent met hem, niet de hele maatschappij. Je zit er duidelijk mee en blijkbaar is het voor jou een groot vraagteken.

Ik denk echt dat je met je laat spelen als ik dit zo lees. Stel jezelf de vraag; als hij echt zo gek op je is, zou hij je dan zo behandelen?

Ik denk dat je het antwoord wel weet maar de stap nog niet durft te zetten. Is ook moeilijk, maar denk een beetje aan jezelf. Je verdient echt beter dan dit.

Jij bent niet degene die een psycholoog nodig heeft om hiermee om te leren gaan. Hier kan een normaal, zelfrespecterend mens niet mee omgaan en dat moet je ook niet willen.

Je hebt een hele reeks piepende rookmelders maar weigert de brand te zien. Ik weet dat het ongelofelijk moeilijk is om nee te zeggen tegen iemand waar je zo verliefd op bent, je zo aangetrokken tot voelt, maar dit is geen relatie maar een obsessie.

Waarom zou je met minder genoegen nemen dan een betrouwbare, toegeweide man? Zeker nadat je al een mislukt huwelijk achter de rug hebt. Neem er dan ook geen genoegen mee. Hij is het niet voor je, dat weet je zelf ook wel. Jij wilt iets van hem wat hij je niet kan bieden. Run.

Wel tja ik dacht dat het misschien een normaal gedrag was van een single man (ik heb alleen ervoor een man ervaren in mijn leven en hij had nooit zo een gedrag getoond, vriendelijk maar dat was het tegen andere vrouwen, misschien wel eens kijken naar naakte fotos op internet maar dat was het ook)
Deze ging wel verder, tussen al de vele break ups, weer op pad met chatten, mailen, soms vrienschapelijk met een tintje teasen naar andere vrouwen, en dan nog ook de mails naar de vrouwen puur om het seks (om af te spreken met dat doel)
Een man met twee gezichten, zakenman maar ik denk dat er meer hardware inzit dan software
Waarom in godsnaam zou ik hem nog de kans geven om vriendschappleijk af te spreken, hij kan dat goed met zijn praatjes en vele sms per dag en voicemails....een vrouw heeft dat ook wel een graag. Maar inderdaad - denk dat hij echt al zijn verovering nog altijd bij zich wil houden of een op ander manier, maar eentje is wel kwijt, en dat ben ik, toch is het moeilijk! en sta ik nog altijd op s morgens met angst in mijn hart en dat buikgevoel dat hij mij zoveel pijn heeft gedaan

Dit is gewoon iemand die kickt op vrouwelijke aandacht en kijkt hoeveel hij er kan strikken en jou ondertussen aan het lijntje houden.
Fijn dat je het ook inziet en ermee nokt. Nu gewoon eens je vorige scheiding verwerken en eens rustig aan doen zou ik zeggen? Je bent nog pas kort gescheiden en dan al verdriet over de volgende man. Neem gewoon je tijd om eerst het ene af te sluiten voor je het andere begint. Is allemaal niet niks.

quote:

Op dinsdag 30 november 2010 13:10 schreef Bartinhoo het volgende:
Iemand hier die me antwoord kan geven op de vraag hoelang het bij jullie duurde ( eventueel bij vorige relaties ) voordat je echt ''verder'' kon gaan kijken naar andere meisjes?

Ik zoen en flirt wel eens wat hier en daar, maar nog altijd zie ik allerlei gebreken aan meiden, of vergelijk ik ze met mijn ex en maak dan een opsomming wat ze minder dan mijn ex maakt..

Of juist andersom, dat ik denk '' ja mijn ex wou mij wel, maar dit meisje vast niet want zij heeft dit, dat en dat anders'' ) . Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan opleidingsniveau / bijbaan / etc...

Officieel 1-2 weken ofzo. Maar dat kwam omdat ik het probeerde te verwerken/verdringen door alle aandacht die de jongens opeens gaven aan te nemen.

Maar het ging al lange niet goed tussen ons dus heb al langer gedacht, dit loopt binnenkort stuk.
Dus ja dat is wel anders..

Ik ben zo dom en blind geweest, ik zie het wel hoor. Dank je dat jullie mij advies geven (had ik ook misschien nog wat mannelijke advies gehad om te weten ...maar ik heb ook verstandig gevoel).

Jullie feedback geeft mij steun zeker een beetje meer dan ik dacht.

En tja hij kon dat goed: manipuleren, teasen, verleiden, lief kijken = heb gelukkig ontdekt of ongelukkig wat er achter de lamshuid zich verborg....nee echt gelukkig op tijd voor het te laat was!

Ik probeer naar andere meisjes te kijken... maar het is geforceerd werk merk ik. Ik doe het om verder proberen te komen, maar het doet me allemaal niks. Voel me echt a-seksueel. Libido van 0,0 enz...

Het is nog geen 2 weken uit.

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:04 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik probeer naar andere meisjes te kijken... maar het is geforceerd werk merk ik. Ik doe het om verder proberen te komen, maar het doet me allemaal niks. Voel me echt a-seksueel. Libido van 0,0 enz...

Het is nog geen 2 weken uit.

Nog geen 2 weken en dan al aan het kijken naar andere meisjes enzo? Rustig aan, waarom zo'n haast? Kun je jezelf niet even de tijd gunnen en inderdaad even a seksueel te zijn?

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:06 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Nog geen 2 weken en dan al aan het kijken naar andere meisjes enzo? Rustig aan, waarom zo'n haast? Kun je jezelf niet even de tijd gunnen en inderdaad even a seksueel te zijn?

Ach, ik ken nog een vent die dat doet. Tijdens de liefde beweren dattie datingsite had verwijderd, maar nadat ik geen contact meer met hem heb ben ik erachter gekomen dat hij die profiel dus nooit had verwijderd en dus netzo hard verder gaat met andere meiden zoeken/kijken.

(voor mij nog een harde bewijs, deed wel zeer omdat hij zwaar gelogen heeft tegen mij, maar aan de andere kant wel veel beter, toen ik dat zag was het voor mij echt de aller laatste druppeltje en in 1 klap was de verliefdheid voor hem weg.)

Edit: Zei ik nou dattie verder ging met meiden kijken/zoeken? Dat deed hij ook toen hij tijdens met mij bezig was zelfs. Ugh what a 'user' ,

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:04 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik probeer naar andere meisjes te kijken... maar het is geforceerd werk merk ik. Ik doe het om verder proberen te komen, maar het doet me allemaal niks. Voel me echt a-seksueel. Libido van 0,0 enz...

Het is nog geen 2 weken uit.

Duurde bij mij 6-8 weken dat ik ging flirten en na 2,5 maand zoenen/neuken

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:06 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Nog geen 2 weken en dan al aan het kijken naar andere meisjes enzo? Rustig aan, waarom zo'n haast? Kun je jezelf niet even de tijd gunnen en inderdaad even a seksueel te zijn?

Nee begrijp me niet verkeerd. Collega's hebben het vaak over meiden die dan op m'n werk langskomen.. en dan werp ik een blik, maar het doet me gewoon niets