De kunst van het loslaten van je ex #124

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 10:52 schreef Tegan het volgende:

[..]

Doe het niet.

Teveel mensen verlaten dit topic door terug te gaan bij een ex.

Herinner je eerst of het het wel waard was, al die pijn voor niets.

Hij is degene geweest die het uit heeft gemaakt, laf via de sms. 2 jaar weggooien via de sms, zo kansloos eigenlijk.

Het punt is ook, iedereen met wie ik om ga, mag hem niet (meer) doe hoe hij gedaan heeft in de afgelopen jaren. En ik denk ook niet dat de mensen positief tegenover mij gaan kijken dan.

Ook geloof ik mijn ex ook niet zo hoor, waarom had hij het anders uitgemaakt als hij me nu ineens misschien weer terug wilt ?

Hoelang is het uitgeweest tussen jullie kuiken?

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 10:52 schreef Tegan het volgende:

[..]

Doe het niet.

Teveel mensen verlaten dit topic door terug te gaan bij een ex.

Herinner je eerst of het het wel waard was, al die pijn voor niets.

Bij vriend van mij gaat het anders alweer 9 maanden goed nadat het 1 week uit was, dus ja..

Verschilt per geval, goed denken over positieve en negatieve punten

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 11:14 schreef Bartinhoo het volgende:
Hoelang is het uitgeweest tussen jullie kuiken?

Het is nog steeds uit hoor
We hebben 2 jaar een relatie gehad het is eerder 2 weken een keer uitgeweest maar toen stond hij weer op de stoep.

Nu spreken we als vrienden af, en het is al 6 weken uit.

Het is een feit dat de meeste mensen om de verkeerde redenen weer terug gaan naar hun ex. Ze kunnen niet alleen zijn, of zien op tegen het proces om elkaar los te laten en het hele 'opnieuw verliefd worden' proces, of ze denken dat ze nooit meer iemand zullen vinden. Allemaal bullshit natuurlijk en als je maar doorzet zul je dat zelf ook merken.

Na zes weken terug bij je ex... Ik kan je nu al vertellen: dat gaat een paar weken/maanden goed en dan is het weer hommeles. Vooral omdat je in die zes weken nevernooiniet al dat oude zeer wat ervoor heeft gezorgd dat de relatie is uitgegaan hebt verwerkt. Daar gaan maanden, zo niet jaren overheen.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 12:25 schreef goofy_goober het volgende:
Het is een feit dat de meeste mensen om de verkeerde redenen weer terug gaan naar hun ex. Ze kunnen niet alleen zijn, of zien op tegen het proces om elkaar los te laten en het hele 'opnieuw verliefd worden' proces, of ze denken dat ze nooit meer iemand zullen vinden. Allemaal bullshit natuurlijk en als je maar doorzet zul je dat zelf ook merken.

Na zes weken terug bij je ex... Ik kan je nu al vertellen: dat gaat een paar weken/maanden goed en dan is het weer hommeles. Vooral omdat je in die zes weken nevernooiniet al dat oude zeer wat ervoor heeft gezorgd dat de relatie is uitgegaan hebt verwerkt. Daar gaan maanden, zo niet jaren overheen.

Klopt heb je helemaal gelijk in.
Het is niet voor niets uit gegaan weet je.
Ik zie hem nu als vrienden maar wat ik er bij voel weet ik niet?

Dat blijft altijd lastig te bepalen denk ik wat je precies bij je ex voelt..

Kan me heel goed voorstellen dat de neiging terug bij je ex te gaan heel groot is, vooral wanneer je weet dat hij/zij hier ook voor open staat...
6 weken is wel kort, en in mijn ogen is het na zo' n korte tijd elkaar al blijven zien op een vriendschappelijke manier ook een vorm van het niet los kunnen laten van elkaar....

Ik merk zelf pas echt dat ik haar los kan laten nu ik haar 5 weken op geen enkele manier gesproken heb. Ook niet even bellen/afspreken als vrienden, helemaal niet gewoon...
Moet wel zeggen dat ik het inmiddels wel erg lang vind worden. Ik woon sinds een week op kamers, en tijdens onze relatie was ik daar al erg druk met zoeken. Ze weet hoe belangrijk het voor mi is, en hoe blij ik geweest ben toen ik hoorde dat ik die kamer had...

Ik weet zeker dat zij ook weet dat ik die kamer heb, maar ik hoor niets van haar. Geen belletje, mailtje, sms' je wat dan ook. Ik hoop dat ik binnenkort nog wel iets hoor, anders is het echt een blijk van totale desinteresse in mij, hetgeen ik wel oneerlijk zou vinden want als toen zij die piercing had laten zetten / haar had laten blonderen kwam ze dat wel aan mij laten zien dan geef ik ook een leuke geinteresseerde reactie... maargoed is niets aan te veranderen. Wat niet is is er niet, misschien komt het nog maar het is niet zo dat ik erop zit te wachten...

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 14:51 schreef Bartinhoo het volgende:
Dat blijft altijd lastig te bepalen denk ik wat je precies bij je ex voelt..

Kan me heel goed voorstellen dat de neiging terug bij je ex te gaan heel groot is, vooral wanneer je weet dat hij/zij hier ook voor open staat...
6 weken is wel kort, en in mijn ogen is het na zo' n korte tijd elkaar al blijven zien op een vriendschappelijke manier ook een vorm van het niet los kunnen laten van elkaar....

Ik merk zelf pas echt dat ik haar los kan laten nu ik haar 5 weken op geen enkele manier gesproken heb. Ook niet even bellen/afspreken als vrienden, helemaal niet gewoon...
Moet wel zeggen dat ik het inmiddels wel erg lang vind worden. Ik woon sinds een week op kamers, en tijdens onze relatie was ik daar al erg druk met zoeken. Ze weet hoe belangrijk het voor mi is, en hoe blij ik geweest ben toen ik hoorde dat ik die kamer had...

Ik weet zeker dat zij ook weet dat ik die kamer heb, maar ik hoor niets van haar. Geen belletje, mailtje, sms' je wat dan ook. Ik hoop dat ik binnenkort nog wel iets hoor, anders is het echt een blijk van totale desinteresse in mij, hetgeen ik wel oneerlijk zou vinden want als toen zij die piercing had laten zetten / haar had laten blonderen kwam ze dat wel aan mij laten zien dan geef ik ook een leuke geinteresseerde reactie... maargoed is niets aan te veranderen. Wat niet is is er niet, misschien komt het nog maar het is niet zo dat ik erop zit te wachten...

Je zegt op het einde een teken van geen interesse in jou, maar jij kan ook de gene zijn die moeite doet of niet dan.

Tja het is zo dat we 5 weken geleden een klein akkefietje hadden over iets dat ik in haar ogen niet door had mogen vertellen. Niet dat het iets heel ergs was oid, niets persoonlijks, maar in haar ogen had ik dit niet door mogen vertellen....

Ik duizend maal mijn excuses aangeboden, dat het stom van me was en dat ik het jammer zou vinden als onze vriendschap hierdoor geschaad zou worden. Dat was niet het geval volgens haar. Toen nog een sms gestuurd dat ik het geen leuke situatie vond, en dat ik hoopte dat we nog op een normale manier met elkaar om konden blijven gaan.....

Sindsdien dus al 5 weken niets gehoord van haar. Blijf zelf natuurlijk ook niet aan het sturen, en ik moet eerlijk zeggen dat het voor ons beiden wel goed is denk ik nu om geen contact te hebben .Wil liever ook niet degene zijn die weer het initiatief neemt voor contact, omdat zij degene is die niet terug gestuurd heeft, maar wel vol blijft houden vrienden te willen blijven. Ben alleen nu wel benieuwd tot hoever dat geen contact gaat. Is dat van haar kant overgegaan in totale desinteresse? Ik zou het toch op zijn minst leuk vinden om wat van haar te horen over mijn nieuwe woonsituatie...

Bartinhoo, misschien is het ook moeilijk die vriendschap nu nog vol te houden, zeker na alles wat er gebeurt is.
Als het echte vriendschap is, komt dat na een verwerkingsperiode van, zeg, 2/3 maanden wel weer terug.
Is dat niet het geval, is het gewoon een behoefte aan elkaar en de genegenheid van de ander die je ook met een ander kunt hebben. Echte vriendschap zou niet onderhouden moeten worden, dat blijft altijd overeind.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 14:51 schreef Bartinhoo het volgende:
Ik hoop dat ik binnenkort nog wel iets hoor, anders is het echt een blijk van totale desinteresse in mij, hetgeen ik wel oneerlijk zou vinden want als toen zij die piercing had laten zetten / haar had laten blonderen kwam ze dat wel aan mij laten zien dan geef ik ook een leuke geinteresseerde reactie... maargoed is niets aan te veranderen. Wat niet is is er niet, misschien komt het nog maar het is niet zo dat ik erop zit te wachten...

Eh? Klinkt juist alsof je er wel stiekem op zit te hopen.

Hoeft verder ook niks met totale desinteresse te maken te hebben, maar misschien is het voor haar wel over, uit en afgelopen en heeft ze gewoon geen behoefte aan je gezelschap. Vandaar dat je ook geen uitnodiging hebt gehad voor haar verjaardag. Ik zou het maar eens accepteren dat je haar beste vriendje niet meer bent en zij derhalve ook geen enkele reden meer heeft om jou bij dit soort dingen te betrekken.

@ GSK,

Grappig dat we allebei in hetzelfde schuitje zitten. Het ging ongeveer tegelijk uit en vorige week kwam mijn ex ook met de boodschap dat ze me terug wilde. Zullen we elkaar maar steunen in het afwijzen van die pogingen?

@ Bartinhoo,
Gewoon met haar verjaardag een smsje sturen met gefeliciteerd en hoe gaat het. Als je zelfs daar geen antwoord op gaat krijgen, is het wel duidelijk dat ze je niet meer wil zien.

Ja jullie hebben natuurlijk wel gelijk, maar hetgene wat ik frustrerend vind, is dat zij in woorden tegen mij zegt dat ze heel graag vrienden wil blijven, maar in daden is ze heel wisselvallig.

Wel 4 weken geleden hier langskomen, en sms' en dat ze net een navelpiercing heeft laten zetten, en dat ze hem komt laten zien ( niet dat ik hem echt graag wou zien, maar omdat ik op een vriendschappelijke manier toch nog om haar geef deed ik geinteresseerd, toch het minste dat je kunt doen), dat soort dingen, maar nu laat ze al 4 niets van zich horen..

Natuurlijk ben ik niet haar beste vriendje, daar hebben we beiden andere mensen voor en voor je sociale contacten moet je niet meer afhankelijk (willen) zijn van je ex vriend of vriendin. Wat ik echter wel jammer vind, is dat ik bij mijn vrienden en hun ex' en altijd nog een bepaalde genegenheid en bijzondere interesse naar elkaar toe zie. Iets laten weten wanneer er iets belangrijks in elkaars leven is gebeurd, al is het maar even kort. Ik vind dat toch jammer mocht dat bij ons niet het geval zijn..

Maargoed op haar verjaardag stuur ik haar een sms. Vind ik niet meer dan normaal eigenlijk, aangezien we als ''goede vrienden'' uit elkaar zijn gegaan...
Maar net zogoed vind ik het dan normaal om toch even iets kleins van interesse te tonen wanneer er iets gebeurt zoals bij mij met op kamers gaan.. Maarja misschien zie ik dat wel verkeerd...

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 16:45 schreef Stefka het volgende:
@ GSK,

Grappig dat we allebei in hetzelfde schuitje zitten. Het ging ongeveer tegelijk uit en vorige week kwam mijn ex ook met de boodschap dat ze me terug wilde. Zullen we elkaar maar steunen in het afwijzen van die pogingen?

@ Bartinhoo,
Gewoon met haar verjaardag een smsje sturen met gefeliciteerd en hoe gaat het. Als je zelfs daar geen antwoord op gaat krijgen, is het wel duidelijk dat ze je niet meer wil zien.

Ja een goede stefke , voor meer info details pm me maar

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 16:51 schreef Bartinhoo het volgende:
Ja jullie hebben natuurlijk wel gelijk, maar hetgene wat ik frustrerend vind, is dat zij in woorden tegen mij zegt dat ze heel graag vrienden wil blijven, maar in daden is ze heel wisselvallig.

Wel 4 weken geleden hier langskomen, en sms' en dat ze net een navelpiercing heeft laten zetten, en dat ze hem komt laten zien ( niet dat ik hem echt graag wou zien, maar omdat ik op een vriendschappelijke manier toch nog om haar geef deed ik geinteresseerd, toch het minste dat je kunt doen), dat soort dingen, maar nu laat ze al 4 niets van zich horen..

Natuurlijk ben ik niet haar beste vriendje, daar hebben we beiden andere mensen voor en voor je sociale contacten moet je niet meer afhankelijk (willen) zijn van je ex vriend of vriendin. Wat ik echter wel jammer vind, is dat ik bij mijn vrienden en hun ex' en altijd nog een bepaalde genegenheid en bijzondere interesse naar elkaar toe zie. Iets laten weten wanneer er iets belangrijks in elkaars leven is gebeurd, al is het maar even kort. Ik vind dat toch jammer mocht dat bij ons niet het geval zijn..

Maargoed op haar verjaardag stuur ik haar een sms. Vind ik niet meer dan normaal eigenlijk, aangezien we als ''goede vrienden'' uit elkaar zijn gegaan...
Maar net zogoed vind ik het dan normaal om toch even iets kleins van interesse te tonen wanneer er iets gebeurt zoals bij mij met op kamers gaan.. Maarja misschien zie ik dat wel verkeerd...

Ach, dat 'beste vriendjes blijven' gedoe is allemaal bullshit. Als de gevoelens wegebben voor elkaar dan komt er in de meeste gevallen niets van terecht, want dan is het van: 'Hee, ik heb hem/haar niet nodig om me goed te voelen!'. Ga verder met je leven en pin je er niet op vast. Wie weet word je ooit nog vriendjes met haar, maar ik zou het iig niet forceren door als een hopeloze te gaan sms'en. Daarmee laat je haar alleen maar zien dat je het niet zonder haar lijkt te redden, waarmee je je afhankelijk maakt van haar. En als vrouwen ergens een hekel aan hebben dan is het een man die zich afhankelijk opstelt... Laat haar zien dat je je eigen boontjes kan doppen en plezier kunt hebben zonder haar. Als ze geinteresseerd is in je neemt ze vanzelf wel contact op.

Dat is inderdaad ( helaas ) de enige juiste manier om ernaar te kijken...

Ik sms haar ook niet hopeloos hoor, heb 4 weken geleden nog 1 sms je gestuurd dat het me speet en of ze boos was, maar toen ze daar niet meer op reageerde heb ik ook niets meer van me laten horen...

Vind het al klote genoeg dat ze deze week jarig is, ergens wil ik haar helemaal niet sturen, geef door haar te sms' en immers toch aan dat ik er wel bij stilsta dat ze jarig is, en dus met haar bezig ben. Anderzijds vind ik het wel weer iets te afstandelijk om haar niets te laten horen...

Het is ook absoluut niet zo dat ik haar nodig heb in mijn dagelijks leven hoor.. Kom er steeds meer achter dat het de juiste oplossing is geweest zo. Maar het is wel klote om als ''vrienden'' uit elkaar gegaan te zijn, en dan haar houding steeds meer richting het vijandelijke te zien keren terwijl er eigenlijk niets gebeurt tussen ons...

Dat kan ik dus echt niet. In die tijd dat ik geen contact met mijn ex had en het wél wilde, moest ik echt niet contact gaan zoeken, want als ik dan geen antwoord kreeg ging ik mezelf alleen maar kutter voelen en hopelozer worden met dingen er na te sturen. Nu verwijder ik standaard zijn binnen komende smsjes, en alles, zodat ik hem niet uit mezelf kan smsen. Gewoon uit voorzorg. En het voelt veel fijner op deze manier, want je gaat niet onbewust op iets zitten wachten/hopen.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 17:19 schreef GeelSuperKuiken het volgende:
Dat kan ik dus echt niet. In die tijd dat ik geen contact met mijn ex had en het wél wilde, moest ik echt niet contact gaan zoeken, want als ik dan geen antwoord kreeg ging ik mezelf alleen maar kutter voelen en hopelozer worden met dingen er na te sturen. Nu verwijder ik standaard zijn binnen komende smsjes, en alles, zodat ik hem niet uit mezelf kan smsen. Gewoon uit voorzorg. En het voelt veel fijner op deze manier, want je gaat niet onbewust op iets zitten wachten/hopen.

Ja dat gevoel is inderdaad niet fijn. Ik zat de eerste week ook constant op haar sms te hopen die niet kwam. Ik denk/dacht dat ze in principe gewoon een statement wou maken. Toen zij haar laatste sms naar mij stuurde was het 2.5 maand uit, en op een bepaalde manier was ik nog steeds bezig met contact zoeken / spijt betuigen naar haar toe.

Kan me nu heel goed voorstellen dat je dit na een tijdje wel zat bent, en door nu echt consequent een tijdje niets terug te sturen naar mij komt er wel een bepaalde afstand tussen ons die er anders niet of veel langzamer gekomen was. Heb wel zoiets van je punt is nu wel gemaakt, ik heb er ook vrede mee maar ik zou nu toch wel weer eens wat van je willen horen

Maarja misschien is dat juist wel het teken dat ik nog niet ver genoeg ben met verwerken...

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 17:27 schreef Bartinhoo het volgende:

[..]

Ja dat gevoel is inderdaad niet fijn. Ik zat de eerste week ook constant op haar sms te hopen die niet kwam. Ik denk/dacht dat ze in principe gewoon een statement wou maken. Toen zij haar laatste sms naar mij stuurde was het 2.5 maand uit, en op een bepaalde manier was ik nog steeds bezig met contact zoeken / spijt betuigen naar haar toe.

Kan me nu heel goed voorstellen dat je dit na een tijdje wel zat bent, en door nu echt consequent een tijdje niets terug te sturen naar mij komt er wel een bepaalde afstand tussen ons die er anders niet of veel langzamer gekomen was. Heb wel zoiets van je punt is nu wel gemaakt, ik heb er ook vrede mee maar ik zou nu toch wel weer eens wat van je willen horen

Maarja misschien is dat juist wel het teken dat ik nog niet ver genoeg ben met verwerken...

Naja je laatste zinnetje denk ik wel dat je gelijk mee hebt. Ik merk dat bij mezelf ook. Maar ik merk sinds ik dus zijn nummer/smsjes verwijder, ik er veel minder last van heb. Eigenlijk helemaal geen last van.

Ik heb nu toevallig een jongen ontmoet die dezelfde naam als hem heeft en veel smst, dus dat is best grappig

overigens kan het ook schelen dat ik mijn ex nog zie als vrienden..

Godverdomme, ik moet echt stoppen met het lezen van dat blog van haar. Stond weer allemaal meuk op wat ze met haar nieuwe scharrel aan het uitvoeren is en ik voel me gelijk weer down. En het ging vandaag juist best goed

Jou ex wou je toch terug? En nu heeft ze al een scharrel? Dan heb je de goede keuze gemaakt he

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 17:16 schreef Bartinhoo het volgende:
Dat is inderdaad ( helaas ) de enige juiste manier om ernaar te kijken...

Ik zeg die dingen omdat ik zelf wel die fout(en) heb gemaakt en het niets heeft opgelost, maar alleen maar meer irritatie heeft opgewekt wat de latere vriendschap om zeep heeft geholpen. Nou is niet elke relatie hetzelfde natuurlijk, maar in veel gevallen is wel hetzelfde patroon zichtbaar. Ook al stuur jij uit goede bedoelingen een sms, dan nog kan zij dat opvatten als een negatief iets.

'Hee, sms... Zucht.. Is die gozer me nou nog niet vergeten? Laat me toch los, ga verder met je leven!'

Maar ik heb nu mijn eigen leven weer op orde en alles loopt redelijk op rolletjes, dus ik kan je wel zeggen dat ik haar vriendschap niet nodig heb om me goed te voelen.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 17:42 schreef Catkiller het volgende:
Jou ex wou je toch terug? En nu heeft ze al een scharrel? Dan heb je de goede keuze gemaakt he

Nee, die had ze al vanaf de eerste dag dat het uit was. (Geen wonder dat ik haar niet terug wil ) Ze dacht alleen dat het op de lange termijn niet ging werken met die dude, dus wou ze mij terug.
Maar het is wel kut om te lezen natuurlijk wat er dan op dat blog staat. Het ging overigens om een soort vragenlijstje, met vragen als wie heb je het laatst gezoend en wat ga je komend weekend doen (komt die dude dus weer langs ).
Ook lekker sneu dat ze dit soort dingen erop zet. Ze weet dondersgoed dat ik dat allemaal lees en verder bijna niemand (misschien 1 vriendin van haar en haar andere ex ), dus de logica om dit soort dingen te plaatsen ontgaat mij een beetje.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 17:59 schreef Stefka het volgende:

[..]

Nee, die had ze al vanaf de eerste dag dat het uit was. (Geen wonder dat ik haar niet terug wil ) Ze dacht alleen dat het op de lange termijn niet ging werken met die dude, dus wou ze mij terug.
Maar het is wel kut om te lezen natuurlijk wat er dan op dat blog staat. Het ging overigens om een soort vragenlijstje, met vragen als wie heb je het laatst gezoend en wat ga je komend weekend doen (komt die dude dus weer langs ).
Ook lekker sneu dat ze dit soort dingen erop zet. Ze weet dondersgoed dat ik dat allemaal lees en verder bijna niemand (misschien 1 vriendin van haar en haar andere ex ), dus de logica om dit soort dingen te plaatsen ontgaat mij een beetje.

Ik denk dat ze dit doet om te laten merken dat ze verder kan gaan met haar leven en geliefd word. Zo voel ik me nu ook in de situatie waar ik nu in zit. ga niet heel fok er mee overhoop gooien, maar heb je echt interesse om het te bespreken dan PM me maar

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 17:53 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Ik zeg die dingen omdat ik zelf wel die fout(en) heb gemaakt en het niets heeft opgelost, maar alleen maar meer irritatie heeft opgewekt wat de latere vriendschap om zeep heeft geholpen. Nou is niet elke relatie hetzelfde natuurlijk, maar in veel gevallen is wel hetzelfde patroon zichtbaar. Ook al stuur jij uit goede bedoelingen een sms, dan nog kan zij dat opvatten als een negatief iets.

'Hee, sms... Zucht.. Is die gozer me nou nog niet vergeten? Laat me toch los, ga verder met je leven!'

Maar ik heb nu mijn eigen leven weer op orde en alles loopt redelijk op rolletjes, dus ik kan je wel zeggen dat ik haar vriendschap niet nodig heb om me goed te voelen.

Je posts drukken mensen hier vaak wel met de neus op de feiten, vaak is het niet wat we willen horen, maar wel de waarheid in veel gevallen
Ook bij mij denk ik wel. Misschien heb ik onze ''vriendschapsrelatie'' al maanden geleden verpest door als een bezetene achter haar aan te gaan zitten, eigenlijk tot voor 4/5 weken terug...

Toen kwam ze hier nnog langs als vrienden, want ze zei zelf dat ze dat nog heel leuk zou vinden. Nou prima zo gezegd zo gedaan, ik probeerde er ook een leuke avond van te maken, maar zij had het alleen maar over zichzelf, constant sms' en je kent het wel.
Nu heb ook ik een ego, en zoiets hoop ik nooit meer mee te hoeven maken, wat een minderwaardig gevoel gaf me dat. Ik heb gewoon zoiets, of zeg dat je er geen zin meer in hebt om af te spreken, of kom langs en doe gewoon leuk. Bij haar is het geen van beiden.

Enerzijds heb ik zoiets van fuck it, ik laat niets meer van me horen. Ik vind het nog steeds een chille meid, en diep van binnen geef ik nog om haar, maar ik vind mijn eigen ego belangrijker. Anderzijds denk ik neem ik het niet veel te zwaar op allemaal, en moet ik niet gewoon sportief zijn en haar iets leuks sturen.

Naja de dag voordat ze jarig is kregen we een relatie. Misschien hoor ik dan nog iets van haar (al zou ik eigenlijk niet weten waarom ) , misschien laat ik het daar maar van afhangen of ik haar iets stuur op haar verjaardag. Lijkt me wel een heel raar idee om tot voor 3.5 maand terug alles samen gedaan te hebben, en nu zo weinig voor elkaar betekenen....

Ik heb mijn ex gesmst dat ik morgen ook wil praten. Want dit heeft echt geen zin meer zo.
Hij zei dat we beide moeite moesten doen om als vrienden af te spreken, ik had het de afgelopen tijd steeds gedaan dus moest hij het doen. Toch vroeg ik van "zullen we vanavond anders een stukje wandelen"? Nee dat kon niet want hij moest servers maken ofzo, nou oke best weet je.

Gaat hij net ineens weg met de reden, ik ga naar mijn broer toe bij zijn gewoon eventjes kijken.
Dus nog een tekst verder zegt hij oh nee ben langer weg want ik moet er ook helpen? maar ik snap niet waar mee want alles was al klaar zei hij tegen mij.

Wat moet ik hier nou mee ?

ik heb besloten hem los te laten....
vind het heel moeilijk

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:09 schreef GeelSuperKuiken het volgende:
Ik heb mijn ex gesmst dat ik morgen ook wil praten. Want dit heeft echt geen zin meer zo.
Hij zei dat we beide moeite moesten doen om als vrienden af te spreken, ik had het de afgelopen tijd steeds gedaan dus moest hij het doen. Toch vroeg ik van "zullen we vanavond anders een stukje wandelen"? Nee dat kon niet want hij moest servers maken ofzo, nou oke best weet je.

Gaat hij net ineens weg met de reden, ik ga naar mijn broer toe bij zijn gewoon eventjes kijken.
Dus nog een tekst verder zegt hij oh nee ben langer weg want ik moet er ook helpen? maar ik snap niet waar mee want alles was al klaar zei hij tegen mij.

Wat moet ik hier nou mee ?

Lijkt me nogal duidelijk. Toch?

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:21 schreef Tegan het volgende:

[..]

Ik snap weer eens niets van je post.

Wat voor manier qua praten dan precies ? Dan kan ik het in het vervolg een beetje aanpassen.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:24 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Lijkt me nogal duidelijk. Toch?

Jij zal wel zeggen, "contact afkappen" toch?

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:19 schreef McQueentje het volgende:
ik heb besloten hem los te laten....
vind het heel moeilijk

What happened?

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:27 schreef GeelSuperKuiken het volgende:

[..]

Wat voor manier qua praten dan precies ? Dan kan ik het in het vervolg een beetje aanpassen.
[..]

Jij zal wel zeggen, "contact afkappen" toch?

Nou nee. Het lijkt er op dat hij liever ergens anders is dan bij/met jou.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:28 schreef Tegan het volgende:

[..]

Ik mis geloof ik delen van het verhaal. Was hij bij jou? Had hij eigenlijk met jou afgesproken?

Nee hij was thuis. Nee hij kon niet omdat hij die servers moest maken anders had hij wel gewild zei hij.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:28 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Nou nee. Het lijkt er op dat hij liever ergens anders is dan bij/met jou.

maar nu vraagt hij of ik morgen avond met hem mee gaat naar het casino & daarna ga praten met hem..

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:32 schreef Tegan het volgende:

[..]

Het kan toch dat hij een keer niet kan, dan is het toch niet meteen dat hij altijd nee zegt ofzo.

Klopt maar de reden klopte niet, want hij ging naar iets anders toe even ofzo maar never mind

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:34 schreef Tegan het volgende:

[..]

Haha ok. Ik snap het dus echt niet. Maakt niet uit.

Geeft niet ik houd er ook maar over op voordat ik weer in een dipje rol.

Ik voel me echt prima Toen het net uit was dacht ik echt dat ik me nooit meer zo goed zou voelen (haha).
Ik vind het echt heerlijk om geen contact meer te hebben met mijn ex. Het was ook dom van me om weer terug te gaan naar hem. Toen was het 4 maanden uitgeweest en was het weer ruim 1 maand 'aan'.
Maar toch is het eigenlijk wel goed voor me geweest. In die 4 maanden heb ik namelijk veel getwijfeld, en nu weet ik gewoon zo zeker dat dit het beste is! Dus het is niet altijd een slecht idee om terug te gaan naar je ex.. Dan weet je na een tijdje wel zeker of het nou wel of niet werkt. Anders blijf je misschien denken van: 'Wat als..'

Ik kan mijn leven echt weer voorstellen met iemand anders! Ik vind het prima om vrijgezel te zijn, ook al mis ik soms het samen zijn met iemand, wat niet heel raar is denk ik.
Ik heb ook leuk contact met een gozer, en heb het idee dat het zeker meer zou kunnen worden

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 19:26 schreef Tegan het volgende:

[..]

Sterkte.

Dankje wat lief!

Dag lieve mensen. Ik word er zo moe van. Tien edities geleden hier nog geweest om alles van me af te schrijven. Dacht dat ik er inmiddels wel een beetje overheen was, maar het is niet zo.

<lange voorgeschiedenis met vriendin dat later ex werd>

Vorig jaar heb ik mijn ex verteld dat ik haar terug wilde. Na veel wikken en wegen hebben we(ik) geprobeerd er wat van te maken maar ze kon zich niet naar mij keren en vond ook dat t niks werd vanwege haar gevoelens. Ondanks alle drama hield ze wel degelijk van me, maar het zat er voorlopig niet meer in. Een periode van aantrekken en afstoten. Toen ik vertelde dat ik naar de zelfde school als haar zou gaan, heeft ze me in februari me met veel ruzie in de keet de rug toe gekeerd en ze wilde meniet meer zien/spreken, ergo geen fijne afsluiter.

Ik zat er doorheen en mn hart was kapot en alles. Je kent het wel. Enfin, nieuwe tijden, nieuwe kansen. Ben gaan werken, nieuwe school in het vooruitzicht, zoveel mogelijk leuke dingen doen en gaan met die banaan. Maar wel met mn ex in mn achterhoofd.

Paar maanden gingen voorbij en hoppa, sta ik op Pinkpop helemaal loos te gaan, staat zij in eens voor mn neus. Zo van "Hee wat doe jij hier? "

Beetje standaard praatje gehouden en toen ging ze weer weg (vrijwel direct nadat ze weg liep moest ik kotsen...lol..) Anyway, Van af dat moment was er ineens weer contact als vanouds.
Smsen, bellen, mailen, leuk doen. Weer wat afspreken. En het ging ineens weer leuk.

Ze begon weer dubbelzinnige signalen af te geven. Ik snapte er even niks van. Tekende karikatuurtjes van ons met hartjes er bij, boekje met al onze herinneringen, kreeg ik voor mn verjaardag. Kusje dit kusje dat. Dus jah. Wtf.

We zijn weer leukere dingen gaan doen. Beetje koken, afspreken, ouwehoeren als vanouds, you know. De zomer nadert zijn einde en we zijn beide met aparte vriendengroep naar Sziget gegaan. We hebben daar ook nog wel eens afgesproken.

Uiteindelijk komen we elkaar op een avond daar tegen en leuk en gezellig. Maar ik meldt dat ik weer verder ga met mn vrienden. Komt daar een openbaring van dat ze me zo mist en graag met mij op het festival wilt zijn omdat dat toch de dingen zijn die wij deden. Ze zag me overal lopen; jongens met het zelfde soort uiterlijk en ze moest zo veel aan me denken huil huil.

Sjah.. Snapte er niks van, maar ja wat moet je, als je een tijd daarvoor nog de huid vol gescholden krijgt. Dus dat zei ik ook, verwacht niet dat ik nu in eens weer helemaal naar je toe ga.

Het nieuwe schooljaar begint en we komen elkaar tegen in de wandelgangen. Nog steeds leuk en gezellig. Bla. Weken gaan voorbij en nog altijd gezellig. Maar ik merk aan haar dat ze toch weer anders doet dan hoe ze was in de vakantie. Fiets ik mee naar het station, bijna geen woord gewisseld.

Dus ik vraag drie keer "Is er iets?" met een negatief antwoord, maar da was natuurlijk bullshit, want er was wel wat. Dus ik zeg tegen haar; "Ik mis je, waar ben je?"

Die paar woordjes waren genoeg om de drama compleet te maken. Binnen vijf minuten kwam haar trein en in die tijd moesten we ff snel bespreken hoe het er voor stond. Ze vond me leuk, hield enorm van me, maar kon zich niet inbeelden met mij kinderen te krijgen over 10 jaar. Mocht ze er klaar voor zijn, zou ik de eerste wezen.

Right. Sta je daar met tranen in de ogen, zonder een fatsoenlijk weerwoord te geven, gaan de deuren dicht. Ook meteen het laatste wat ik van haar gezien heb.

Na een week kreeg ik een mail waarin ze heel basic was wat ze bedoelde en waarop ik reageerde dat ik er geen zin meer in had om het er over te hebben.....
----
Afijn, lang verhaal, veel details, maar goed.. aantrekken afstoten. En ik merkte het toch wel aan haar.
Wat moet je er mee, als je beide voelt dat je goed zit met elkaar. Ik heb het gevoel dat zij vecht tussen twee werelden. Of ze moet kiezen tussen mij, of tussen haar vrije leven tussen al haar vriendinnen en zonder zorgen. Want hoe kan zij het verantwoorden als ze weer met mij begint na dat wat ik gedaan heb. En weet je, zonder het uit te spreken, beide de potentie van een relatie of alleen maar een goede vriendschap. Geen gezeik, leuke dingen doen, dat is toch waar het om gaat? Maar nee.

Het is er echt klaar mee.
"We moeten uit dat gene wat er ooit was"
"Ik wil je wel zoenen, maar het is beter van niet"
Geen mogelijkheid om dit even op de fatsoenlijke manier uit te praten want dan wordt t weer "zo opgelaten"

Ach ja. Het is zoals het is right. Het heeft wel lang genoeg geduurd. We weten van elkaar dat we van elkaar houden, maar door omstandigheden en alles er omheen is er geen mogelijkheid voor ons. Pogingen gewaagd en blijven aanhouden, als in, de aanhouder wint. Bij deze als nog gefaald.

Hoe ik me er onder voel.. Sjah.. Een milde paniek en verdrietig, melancholie, maar ondertussen een I-don't-give-a-shit-any-more-houding.

Ik geef haar gewoon de tijd en ik zie het wel weer.. Gewoon door gaan. Ik wens háár veel succes de komende tijd want ik wil haar nu gewoon met rust laten, ookal ben ik het liefst bij haar.

Mja. Weet verder niks toe te voegen. Kwam alleen ff mn verhaal dumpen, dat overigens best lang is geworden.

En dat is dus ook precies de reden waarom je het eerste jaar gepaste afstand moet houden. Te snel weer bij elkaar komen levert alleen maar ellende en het openrijten van net geheelde, oude wonden op, waardoor de afstand tussen jullie alleen nog maar groter zal worden.

na 15 jaar lijkt me toch wel dat je over elkaar heen bent en dan maakt het niet uit of je met elkaar praat of niet lijkt me?

@ MOD,

lang verhaal, ook moeilijk, dat begrijp ik wel, maar die I-dont-give-a-shit houding blijft hangen, en ook al komt het nu vol romantiek weer goed als in het Walt Disney-sprookje, die twijfels komen weer op, jullie hebben lang genoeg de voors- en tegens kunnen evalueren en het wordt hoe dan ook weer moeilijk. Die /care-gevoelens blijven, je kan jezelf niet langer zo laten jojo-en tussen je emoties, ga verder, de enige reden dat jullie nog naar elkaar kijken is omdat er geen nieuwe stappen zijn gemaakt en jullie beide stuurloos zijn. Dat moet niet zijn wat je bindt!

Je weet dat teruggaan naar haar achteruitgang of stilstand betekent. Kap het contact dan ook helemaal af!
Klinkt hard, maar het is de enige manier.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 23:42 schreef GSbrder het volgende:
@ MOD,

lang verhaal, ook moeilijk, dat begrijp ik wel, maar die I-dont-give-a-shit houding blijft hangen, en ook al komt het nu vol romantiek weer goed als in het Walt Disney-sprookje, die twijfels komen weer op, jullie hebben lang genoeg de voors- en tegens kunnen evalueren en het wordt hoe dan ook weer moeilijk. Die /care-gevoelens blijven, je kan jezelf niet langer zo laten jojo-en tussen je emoties, ga verder, de enige reden dat jullie nog naar elkaar kijken is omdat er geen nieuwe stappen zijn gemaakt en jullie beide stuurloos zijn. Dat moet niet zijn wat je bindt!

Je weet dat teruggaan naar haar achteruitgang of stilstand betekent. Kap het contact dan ook helemaal af!
Klinkt hard, maar het is de enige manier.

Ik snap je helemaal. Ik heb het voor me zelf ook redelijk afgesloten een half jaar geleden, en toen kwam zij weer eens om de hoek kijken en weer lief doen en zo. Sinds dien is er gewoon met mn gevoel gekloot maar daar ben ik zelf ook schuldig aan. En nu in eens BAM "ff geen contact meer het is over doei" is wel eff lomp.

Het doet me eigenlijk vrij weinig nu. Het is wel kut, maar vergeleken met vorig jaar is dit niks. Het is alleen dat gevecht tussen het definitieve. Als het uit is is het uit en dan richt ik mn pijlen ergens anders op. Maar daarmee zet ik haar(ons) weer buiten spel, dat eik enkel nog gevoed wordt door melancholische buien.

Ik zie wel waar het op uit komt komende dinsdag. Het is op eens weer heel moeilijk om ratio en gevoel uit elkaar te houden. Ah fuck it.

Facts of life.

[ Bericht 100% gewijzigd door Bartinhoo op 05-10-2010 08:27:28 ]

vorige week naar feest geweest met mijn ex en daar ook geslapen, maar eerst hadden we 4 maanden geen contact want ik was klaar met haar, toch is het weer goed gekomen en word ik uitgenodigd op verjaardag en 3 week daarna dus dat feest.

Ik ging er heen met van /care zie wel had niet zulke hoge verwachtingen maar bleek toch heel gezellig te zijn, maar ze praatte steeds over een collega waar ze een keer mee was gegaan, en zegt ze ik wil denk ik wel weer met hem gaan maar het moet niet vervolgens wil ze alles van mij weten, ik krijg sms ze wil hem lezen ze wil constant aandacht zo van ik ben 1 min stil hee wat ben je stil en op dat feest ik keek achterom naar meisje zij kijkt meteen mee best annoying en dat ze die ene jongen niet leuk vind maar alleen die collega bla bla.

Ik denk erover contact nu helemaal te verbreken kheb geen zin in al die verhalen maar een mate van me zei dat het allemaal dingen waren waaraan je kon zien dat ze nog wel geintresseerd is want, ze wil alles weten wat ik doe en wat ik stuur en binnenkrijg via de sms....

Gister avond weer is een enorme domper gehad gadverdamme ik kan wel 3000 x zeggen dat ik er klaar mee ben maar dat ben ik niet en ik word daar echt vreselijk gek van. Haar interesseert het weinig en ik ben er gewoon zo klaar mee echt ik zit er helemaal doorheen. Ik strooi letterlijk kilo's zout in me eigen wonden ja ik ben op zich wel blij dat ik het zo verpest heb alles relatie vriendschap voor in de toekomst want je moet niet iemand terug kunnen nemen die je dat allemaal geflikt heeft.

Ik ga ook even een tijdje niet meer posten of achter de PC zitten want daardoor komt het dat ik contact zoek met haar.. hoop dat ik dat wel vol kan houden
In ieder geval bedankt voor de miljoenen adviezen die ik heb gekregen en waar ik geen flikker mee doe.
Ik hoop dat t ik t vol kan houden niet posten en haar spreken but i will keep you all updated!

Bye!

Als ze voor je neus zou staan met Bambi-ogen zou je dr volgens mij zo terugnemen.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 13:15 schreef goofy_goober het volgende:
Als ze voor je neus zou staan met Bambi-ogen zou je dr volgens mij zo terugnemen.

ik zou het zo proberen bij mn ex
maar helaas wil hij me niet eens zien
ik hoor 0,0 van hem en heb het maar opgegeven
best lastig dat loslaten....

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 12:09 schreef lipppie het volgende:
Ik ging er heen met van /care zie wel had niet zulke hoge verwachtingen maar bleek toch heel gezellig te zijn, maar ze praatte steeds over een collega waar ze een keer mee was gegaan, en zegt ze ik wil denk ik wel weer met hem gaan maar het moet niet vervolgens wil ze alles van mij weten, ik krijg sms ze wil hem lezen ze wil constant aandacht zo van ik ben 1 min stil hee wat ben je stil en op dat feest ik keek achterom naar meisje zij kijkt meteen mee best annoying en dat ze die ene jongen niet leuk vind maar alleen die collega bla bla.

Ze zal wellicht nog gevoelens hebben voor je, maar ik denk niet dat ze weer een relatie wil. Weet niet of de vrouwen het hier kunnen bevestigen, maar toen mijn toenmalige vriendin hoorde dat haar ex een nieuwe scharrel had, was ze daar ook behoorlijk over de zeik over. Als je vriendschappelijk met elkaar omgaat na een relatie ziet de ander je toch niet graag met een ander meisje.

@McQueentje,
Ik weet niet precies wat de situatie is, maar als het net uit is, is het beter om even geen contact te hebben. Als je elkaar blijft zien, voel je je daarna alleen maar kutter als je weer eens een pijnlijk gesprek met hem hebt gehad. Wanhopig contact opnemen is niet de oplossing, sterker nog, dat maakt het waarschijnlijk alleen maar erger.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 14:27 schreef Stefka het volgende:

[..]


@McQueentje,
Ik weet niet precies wat de situatie is, maar als het net uit is, is het beter om even geen contact te hebben. Als je elkaar blijft zien, voel je je daarna alleen maar kutter als je weer eens een pijnlijk gesprek met hem hebt gehad. Wanhopig contact opnemen is niet de oplossing, sterker nog, dat maakt het waarschijnlijk alleen maar erger.

hij wil me niet eens spreken
vorige week wel nog en opeens negeert hij me compleet en het doet pijn
ik had de hoop dat we er nog over konden praten en er uit zouden komen
maar ik geloof niet dat hij dat nog wil
iemand die zei zoveel van me te houden kan me wel erg makkelijk loslaten

alleen zei iemand me nu dat dit misschien zijn manier is van dingen plaatsen
en hij vanzelf naar me toe zal komen als ik hem los kan laten
maar ik ben zo bang dat hij het verkeerd interpreteerd en denkt dat ik hem vergeten ben

dus dubbel: of hij wil me niet en dan ben ik gek als ik op hem wacht
of hij wil me wel nog heeft alleen tijd nodig en als ik dan niet wacht lopen we heel veel moois mis

HELP!
mannen waarom zijn ze zo ingewikkeld

Ik snap er echt helemaal niks van. Waarom is eigenlijk uitgegaan?

(Als je nu zegt dat je bent vreemgegaan dan snap ik zijn reactie wel...)

Het gaat hier niet zo goed meer

Vorige week werd ik gebeld dat ik die kamer had, mijn geluk kon niet op. Nu ging mijn ''nieuwe'' leven eindelijk beginnen, nieuwe mensen, met vrienden in huis, minder vaak alleen op mn kamer etc etc...

Daarin is eigenlijk nog niets veranderd, feiten zijn nog steeds hetzelfde, maar het enorme euforische gevoel is inmiddels wat gezakt en het idee begint alweer normaal te worden...

En wederom kom ik erachter dat ik haar gewoon heel erg mis. Niet iemand, niet een ander leven, niet een kamer, niet spullen, niet uitgaan kan mij op de lange termijn beter laten voelen maar alleen het idee dat mijn ex mij terug wil zou mij nu echt gelukkig kunnen maken bijna 4 maanden nadat het uit is gegaan, na haar bijna 5 weken niet gesproken te hebben...

Ergens kan ik er nog steeds niet bij dat ze echt niet meer met mij wilt zijn. Dit was een vraag die de eerste weken door mijn hoofd spookte, en nu komt ie wederom steeds vaker bovendrijven. Nog steeds niet verwerkt dus
Soms denk ik nog wel eens, ik geef het nog niet op. Ik heb nu geen contact met haar, maar misschien liggen de kaarten na een periode van geen contact anders en maak ik toch weer een kans bij haar.

Slecht om zo te denken

Zou er iig niet op rekenen. De stilte van haar kant is daar een goed voorbeeld van.

Overigens klinkt het alsof je in de 'idealisatiefase' zit. Goed moment om al je berichten hier eens terug te lezen.

[ Bericht 43% gewijzigd door goofy_goober op 05-10-2010 18:43:39 ]

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 18:38 schreef goofy_goober het volgende:
Zou er iig niet op rekenen. De stilte van haar kant is daar een goed voorbeeld van.

Overigens klinkt het alsof je in de 'idealisatiefase' zit. Goed moment om al je berichten hier eens terug te lezen.

Klopt! Ik (probeer) er ook zeker niet op te rekenen, telkens als ik mezelf daarop betrap dan probeer ik mezelf direct duidelijk te maken dat dit niet de juiste manier van denken is....

Maarja die idealisatiefase... ik weet het niet...
4 maanden is het nu uit, en de idealisatiefase heb ik al gehad. Ik weet wat ik voorgaande berichten heb geschreven, en op veel punten passen we ook niet bij elkaar, maar anderzijds heb ik nog nooit zoveel van een meisje gehouden als van haar. Het is heel dubbel allemaal...

Had ook nooit verwacht dat ik het er zo zwaar mee zou hebben. Dit klinkt misschien wel heel freaky, maar aan dit alles heb ik serieus hartkloppingen en hyperventilatie overgehouden, voel constante spanning in mijn lichaam zelfs als ik even niet met haar bezig ben, het lijkt er langzaam ingeslopen...

Ik weet dus niet in hoeverre ik haar nu nog idealiseer, of dat mijn gevoel voor haar zo diep was dat het gewoon veel langer nodig heeft om over haar heen te komen....
Ik ben psychisch heus wel gezond, heb een leven zoals de meeste leeftijdsgenoten ook wel hebben, wat bestaat uit sporten, uitgaan suderen en werk. Maar ik kom er maar niet overheen, terwijl ik vaak alles heel goed kan rationaliseren...

Balen dat je weer zo'n terugval hebt!
Maar ik denk echt, dat als jij weer een leuk meisje tegenkomt, dat je je ex vrij gauw vergeten bent.
Nou, niet vergeten, maar je zal dan niet meer denken van: Oh ik mis haar/ wil haar terug o.i.d

Het lijkt me heerlijk om op kamers te zitten haha
Ga eens wat vaker stappen en probeer met wat meer meiden aan de praat te raken,
zal je echt wel goed doen!
Waar zit je op kamers eigenlijk?

Tijd voor de Valdispert Feel Good zo te horen. Heeft mij er goed doorheen geholpen. Maakt je wat rustiger. Heb het nu niet meer nodig, maar het hielp wel om kalmte in mn lichaam en geest te scheppen.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 19:12 schreef goofy_goober het volgende:
Tijd voor de Valdispert Feel Good zo te horen. Heeft mij er goed doorheen geholpen. Maakt je wat rustiger. Heb het nu niet meer nodig, maar het hielp wel om kalmte in mn lichaam en geest te scheppen.

Ik heb dat ook een klein tijdje gebruikt inderdaad. Of het écht werkt weet ik niet.. maar ik had het idee dat het werkte.

Al je 2e date gehad of niet?

Dat is klote Bartinhoo. Het gaat met ups en downs. Er zal de komende week zeker weer een moment komen dat je je stukken beter voelt. Misschien die troep van de voorgaande posters eens proberen dan want het klinkt niet gezond hoe je je voelt.

Mijn ex heeft nu een ander en dat vind ik best. Voor mij is dit een mogelijkheid om het helemaal af te sluiten en heb voor mezelf de conclusie getrokken dat het tussen ons echt verleden tijd is. Dacht dat haar huidige vriend en de vriendjes voor mij geen types voor haar waren maar ik ben juist geen type voor haar.

Dit weekend met een mooie meid staan zoenen en lekker gedaan waar ik zin in had. Die meid is zeker geen blijvertje maar het laat je wel weer even de spanning van het vrijgezellen leven voelen.
Ben op het moment lekker aan het sporen/werken/studeren en in het weekend leuke dingen doen.
Denk dat ik de komende tijd lekker vrijgezel ga blijven en mijn eigen leven ga inrichten.

Ik denk dat die terugval ook wel iets te maken heeft met het op kamers gaan...

Heb altijd al moeite gehad met (grote) veranderingen, en dit is daar natuurlijk een van.
Ik weet dat dit het beste voor me is, een doel dat ik al heel lang had gesteld heb ik nu eindelijk behaald, en het is ook heerlijk om op kamers te gaan...

Heb hele chille sociale huisgenoten, en inderdaad een nieuw leuk meisje ga ( ging ) ik in mijn vorige leefsituatie niet tegenkomen, de kans is nu veel groter...
Het huisje is in Amsterdam centrum overigens ( jordaan )

Dat valdispert ga ik denk ik maar eens proberen, kan nooit kwaad lijkt me.
Toch ga ik denk ik vooral de eerste weken wel weemoedige gevoelens naar mijn relatie krijgen, dat weet ik nu al. Alles was toch heel anders en mijn leven is in de afgelopen 3 maanden toch wel volledig veranderd als je het zo kan zeggen. Voor mijzelf in positieve zin, maar moet dit alleen zelf nog even gaan inzien..

Ga anders even forgetting sarah marshal kijken.

Succes gegarandeerd.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 19:14 schreef melanie_x het volgende:

Al je 2e date gehad of niet?

Over 3 kwartier.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 15:43 schreef goofy_goober het volgende:
Ik snap er echt helemaal niks van. Waarom is eigenlijk uitgegaan?

(Als je nu zegt dat je bent vreemgegaan dan snap ik zijn reactie wel...)

was deze reactie nu voor mij?
het is enkele weken uit, voorheen hadden we minimaal contact maar opeens niets meer daar ging mijn post over...

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 18:58 schreef Bartinhoo het volgende:

[..]

Klopt! Ik (probeer) er ook zeker niet op te rekenen, telkens als ik mezelf daarop betrap dan probeer ik mezelf direct duidelijk te maken dat dit niet de juiste manier van denken is....

Maarja die idealisatiefase... ik weet het niet...
4 maanden is het nu uit, en de idealisatiefase heb ik al gehad. Ik weet wat ik voorgaande berichten heb geschreven, en op veel punten passen we ook niet bij elkaar, maar anderzijds heb ik nog nooit zoveel van een meisje gehouden als van haar. Het is heel dubbel allemaal...

Had ook nooit verwacht dat ik het er zo zwaar mee zou hebben. Dit klinkt misschien wel heel freaky, maar aan dit alles heb ik serieus hartkloppingen en hyperventilatie overgehouden, voel constante spanning in mijn lichaam zelfs als ik even niet met haar bezig ben, het lijkt er langzaam ingeslopen...

Ik weet dus niet in hoeverre ik haar nu nog idealiseer, of dat mijn gevoel voor haar zo diep was dat het gewoon veel langer nodig heeft om over haar heen te komen....
Ik ben psychisch heus wel gezond, heb een leven zoals de meeste leeftijdsgenoten ook wel hebben, wat bestaat uit sporten, uitgaan suderen en werk. Maar ik kom er maar niet overheen, terwijl ik vaak alles heel goed kan rationaliseren...

ik herken het gevoel wel, ben nog niet zolang uit elkaar als jij maar die lichamelijke reacties

Net was ook wel even freaky, ik was aan het opruimen en toen kwam ik langs zijn stukje in mijn badkamer.
Alles heb ik laten staan, soort van hoop dat het wel goed komt ofzo
en nu twijfelde ik, ik heb alles bij elkaar gepakt en in een toilettas gestopt, maar de tas wel daar gezet....
Ik kan het nog niet helemaal wegzetten
Ondertussen enorm gejankt weer pffffffffffff om gek van te worden
Hebben jullie ook zo'n dingen meegemaakt?
echt alles lijkt me ook aan hem te doen herinneren en dan is het weer slikken....

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 20:29 schreef McQueentje het volgende:

[..]

ik herken het gevoel wel, ben nog niet zolang uit elkaar als jij maar die lichamelijke reacties

Net was ook wel even freaky, ik was aan het opruimen en toen kwam ik langs zijn stukje in mijn badkamer.
Alles heb ik laten staan, soort van hoop dat het wel goed komt ofzo
en nu twijfelde ik, ik heb alles bij elkaar gepakt en in een toilettas gestopt, maar de tas wel daar gezet....
Ik kan het nog niet helemaal wegzetten
Ondertussen enorm gejankt weer pffffffffffff om gek van te worden
Hebben jullie ook zo'n dingen meegemaakt?
echt alles lijkt me ook aan hem te doen herinneren en dan is het weer slikken....

Ja, heb haar tandenborstel twee weken laten liggen, maar werd er echt gek van dat ik er daardoor iedere morgen mee werd geconfronteerd. Overigens nog steeds niet weggegooid, maar wel ergens ver weg in een kastje gestopt.

De buien dat 'ik het wel aankan en dat de wereld toch wel verder draait' worden steeds langer, en ik voel me bijna schuldig dat ik niet meer vaker bij haar stilsta. Het is nu anderhalve maand verder sinds 'de breakup'. Ik wil op een plekje zijn waar wij zijn geweest, waar wij hebben gevreeën, waar we hebben geknuffeld en elkaar aan het lachen maakten. Ik wil haar stem horen, en horen dat het allemaal goed gaat komen. Maar zo dichtbij als de herinneringen zijn, zo veraf is de werkelijkheid op dit moment.