De kunst van het loslaten van je ex #124

@ MOD,

lang verhaal, ook moeilijk, dat begrijp ik wel, maar die I-dont-give-a-shit houding blijft hangen, en ook al komt het nu vol romantiek weer goed als in het Walt Disney-sprookje, die twijfels komen weer op, jullie hebben lang genoeg de voors- en tegens kunnen evalueren en het wordt hoe dan ook weer moeilijk. Die /care-gevoelens blijven, je kan jezelf niet langer zo laten jojo-en tussen je emoties, ga verder, de enige reden dat jullie nog naar elkaar kijken is omdat er geen nieuwe stappen zijn gemaakt en jullie beide stuurloos zijn. Dat moet niet zijn wat je bindt!

Je weet dat teruggaan naar haar achteruitgang of stilstand betekent. Kap het contact dan ook helemaal af!
Klinkt hard, maar het is de enige manier.

quote:

Op maandag 4 oktober 2010 23:42 schreef GSbrder het volgende:
@ MOD,

lang verhaal, ook moeilijk, dat begrijp ik wel, maar die I-dont-give-a-shit houding blijft hangen, en ook al komt het nu vol romantiek weer goed als in het Walt Disney-sprookje, die twijfels komen weer op, jullie hebben lang genoeg de voors- en tegens kunnen evalueren en het wordt hoe dan ook weer moeilijk. Die /care-gevoelens blijven, je kan jezelf niet langer zo laten jojo-en tussen je emoties, ga verder, de enige reden dat jullie nog naar elkaar kijken is omdat er geen nieuwe stappen zijn gemaakt en jullie beide stuurloos zijn. Dat moet niet zijn wat je bindt!

Je weet dat teruggaan naar haar achteruitgang of stilstand betekent. Kap het contact dan ook helemaal af!
Klinkt hard, maar het is de enige manier.

Ik snap je helemaal. Ik heb het voor me zelf ook redelijk afgesloten een half jaar geleden, en toen kwam zij weer eens om de hoek kijken en weer lief doen en zo. Sinds dien is er gewoon met mn gevoel gekloot maar daar ben ik zelf ook schuldig aan. En nu in eens BAM "ff geen contact meer het is over doei" is wel eff lomp.

Het doet me eigenlijk vrij weinig nu. Het is wel kut, maar vergeleken met vorig jaar is dit niks. Het is alleen dat gevecht tussen het definitieve. Als het uit is is het uit en dan richt ik mn pijlen ergens anders op. Maar daarmee zet ik haar(ons) weer buiten spel, dat eik enkel nog gevoed wordt door melancholische buien.

Ik zie wel waar het op uit komt komende dinsdag. Het is op eens weer heel moeilijk om ratio en gevoel uit elkaar te houden. Ah fuck it.

Facts of life.

[ Bericht 100% gewijzigd door Bartinhoo op 05-10-2010 08:27:28 ]

vorige week naar feest geweest met mijn ex en daar ook geslapen, maar eerst hadden we 4 maanden geen contact want ik was klaar met haar, toch is het weer goed gekomen en word ik uitgenodigd op verjaardag en 3 week daarna dus dat feest.

Ik ging er heen met van /care zie wel had niet zulke hoge verwachtingen maar bleek toch heel gezellig te zijn, maar ze praatte steeds over een collega waar ze een keer mee was gegaan, en zegt ze ik wil denk ik wel weer met hem gaan maar het moet niet vervolgens wil ze alles van mij weten, ik krijg sms ze wil hem lezen ze wil constant aandacht zo van ik ben 1 min stil hee wat ben je stil en op dat feest ik keek achterom naar meisje zij kijkt meteen mee best annoying en dat ze die ene jongen niet leuk vind maar alleen die collega bla bla.

Ik denk erover contact nu helemaal te verbreken kheb geen zin in al die verhalen maar een mate van me zei dat het allemaal dingen waren waaraan je kon zien dat ze nog wel geintresseerd is want, ze wil alles weten wat ik doe en wat ik stuur en binnenkrijg via de sms....

Gister avond weer is een enorme domper gehad gadverdamme ik kan wel 3000 x zeggen dat ik er klaar mee ben maar dat ben ik niet en ik word daar echt vreselijk gek van. Haar interesseert het weinig en ik ben er gewoon zo klaar mee echt ik zit er helemaal doorheen. Ik strooi letterlijk kilo's zout in me eigen wonden ja ik ben op zich wel blij dat ik het zo verpest heb alles relatie vriendschap voor in de toekomst want je moet niet iemand terug kunnen nemen die je dat allemaal geflikt heeft.

Ik ga ook even een tijdje niet meer posten of achter de PC zitten want daardoor komt het dat ik contact zoek met haar.. hoop dat ik dat wel vol kan houden
In ieder geval bedankt voor de miljoenen adviezen die ik heb gekregen en waar ik geen flikker mee doe.
Ik hoop dat t ik t vol kan houden niet posten en haar spreken but i will keep you all updated!

Bye!

Als ze voor je neus zou staan met Bambi-ogen zou je dr volgens mij zo terugnemen.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 13:15 schreef goofy_goober het volgende:
Als ze voor je neus zou staan met Bambi-ogen zou je dr volgens mij zo terugnemen.

ik zou het zo proberen bij mn ex
maar helaas wil hij me niet eens zien
ik hoor 0,0 van hem en heb het maar opgegeven
best lastig dat loslaten....

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 12:09 schreef lipppie het volgende:
Ik ging er heen met van /care zie wel had niet zulke hoge verwachtingen maar bleek toch heel gezellig te zijn, maar ze praatte steeds over een collega waar ze een keer mee was gegaan, en zegt ze ik wil denk ik wel weer met hem gaan maar het moet niet vervolgens wil ze alles van mij weten, ik krijg sms ze wil hem lezen ze wil constant aandacht zo van ik ben 1 min stil hee wat ben je stil en op dat feest ik keek achterom naar meisje zij kijkt meteen mee best annoying en dat ze die ene jongen niet leuk vind maar alleen die collega bla bla.

Ze zal wellicht nog gevoelens hebben voor je, maar ik denk niet dat ze weer een relatie wil. Weet niet of de vrouwen het hier kunnen bevestigen, maar toen mijn toenmalige vriendin hoorde dat haar ex een nieuwe scharrel had, was ze daar ook behoorlijk over de zeik over. Als je vriendschappelijk met elkaar omgaat na een relatie ziet de ander je toch niet graag met een ander meisje.

@McQueentje,
Ik weet niet precies wat de situatie is, maar als het net uit is, is het beter om even geen contact te hebben. Als je elkaar blijft zien, voel je je daarna alleen maar kutter als je weer eens een pijnlijk gesprek met hem hebt gehad. Wanhopig contact opnemen is niet de oplossing, sterker nog, dat maakt het waarschijnlijk alleen maar erger.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 14:27 schreef Stefka het volgende:

[..]


@McQueentje,
Ik weet niet precies wat de situatie is, maar als het net uit is, is het beter om even geen contact te hebben. Als je elkaar blijft zien, voel je je daarna alleen maar kutter als je weer eens een pijnlijk gesprek met hem hebt gehad. Wanhopig contact opnemen is niet de oplossing, sterker nog, dat maakt het waarschijnlijk alleen maar erger.

hij wil me niet eens spreken
vorige week wel nog en opeens negeert hij me compleet en het doet pijn
ik had de hoop dat we er nog over konden praten en er uit zouden komen
maar ik geloof niet dat hij dat nog wil
iemand die zei zoveel van me te houden kan me wel erg makkelijk loslaten

alleen zei iemand me nu dat dit misschien zijn manier is van dingen plaatsen
en hij vanzelf naar me toe zal komen als ik hem los kan laten
maar ik ben zo bang dat hij het verkeerd interpreteerd en denkt dat ik hem vergeten ben

dus dubbel: of hij wil me niet en dan ben ik gek als ik op hem wacht
of hij wil me wel nog heeft alleen tijd nodig en als ik dan niet wacht lopen we heel veel moois mis

HELP!
mannen waarom zijn ze zo ingewikkeld

Ik snap er echt helemaal niks van. Waarom is eigenlijk uitgegaan?

(Als je nu zegt dat je bent vreemgegaan dan snap ik zijn reactie wel...)

Het gaat hier niet zo goed meer

Vorige week werd ik gebeld dat ik die kamer had, mijn geluk kon niet op. Nu ging mijn ''nieuwe'' leven eindelijk beginnen, nieuwe mensen, met vrienden in huis, minder vaak alleen op mn kamer etc etc...

Daarin is eigenlijk nog niets veranderd, feiten zijn nog steeds hetzelfde, maar het enorme euforische gevoel is inmiddels wat gezakt en het idee begint alweer normaal te worden...

En wederom kom ik erachter dat ik haar gewoon heel erg mis. Niet iemand, niet een ander leven, niet een kamer, niet spullen, niet uitgaan kan mij op de lange termijn beter laten voelen maar alleen het idee dat mijn ex mij terug wil zou mij nu echt gelukkig kunnen maken bijna 4 maanden nadat het uit is gegaan, na haar bijna 5 weken niet gesproken te hebben...

Ergens kan ik er nog steeds niet bij dat ze echt niet meer met mij wilt zijn. Dit was een vraag die de eerste weken door mijn hoofd spookte, en nu komt ie wederom steeds vaker bovendrijven. Nog steeds niet verwerkt dus
Soms denk ik nog wel eens, ik geef het nog niet op. Ik heb nu geen contact met haar, maar misschien liggen de kaarten na een periode van geen contact anders en maak ik toch weer een kans bij haar.

Slecht om zo te denken

Zou er iig niet op rekenen. De stilte van haar kant is daar een goed voorbeeld van.

Overigens klinkt het alsof je in de 'idealisatiefase' zit. Goed moment om al je berichten hier eens terug te lezen.

[ Bericht 43% gewijzigd door goofy_goober op 05-10-2010 18:43:39 ]

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 18:38 schreef goofy_goober het volgende:
Zou er iig niet op rekenen. De stilte van haar kant is daar een goed voorbeeld van.

Overigens klinkt het alsof je in de 'idealisatiefase' zit. Goed moment om al je berichten hier eens terug te lezen.

Klopt! Ik (probeer) er ook zeker niet op te rekenen, telkens als ik mezelf daarop betrap dan probeer ik mezelf direct duidelijk te maken dat dit niet de juiste manier van denken is....

Maarja die idealisatiefase... ik weet het niet...
4 maanden is het nu uit, en de idealisatiefase heb ik al gehad. Ik weet wat ik voorgaande berichten heb geschreven, en op veel punten passen we ook niet bij elkaar, maar anderzijds heb ik nog nooit zoveel van een meisje gehouden als van haar. Het is heel dubbel allemaal...

Had ook nooit verwacht dat ik het er zo zwaar mee zou hebben. Dit klinkt misschien wel heel freaky, maar aan dit alles heb ik serieus hartkloppingen en hyperventilatie overgehouden, voel constante spanning in mijn lichaam zelfs als ik even niet met haar bezig ben, het lijkt er langzaam ingeslopen...

Ik weet dus niet in hoeverre ik haar nu nog idealiseer, of dat mijn gevoel voor haar zo diep was dat het gewoon veel langer nodig heeft om over haar heen te komen....
Ik ben psychisch heus wel gezond, heb een leven zoals de meeste leeftijdsgenoten ook wel hebben, wat bestaat uit sporten, uitgaan suderen en werk. Maar ik kom er maar niet overheen, terwijl ik vaak alles heel goed kan rationaliseren...

Balen dat je weer zo'n terugval hebt!
Maar ik denk echt, dat als jij weer een leuk meisje tegenkomt, dat je je ex vrij gauw vergeten bent.
Nou, niet vergeten, maar je zal dan niet meer denken van: Oh ik mis haar/ wil haar terug o.i.d

Het lijkt me heerlijk om op kamers te zitten haha
Ga eens wat vaker stappen en probeer met wat meer meiden aan de praat te raken,
zal je echt wel goed doen!
Waar zit je op kamers eigenlijk?

Tijd voor de Valdispert Feel Good zo te horen. Heeft mij er goed doorheen geholpen. Maakt je wat rustiger. Heb het nu niet meer nodig, maar het hielp wel om kalmte in mn lichaam en geest te scheppen.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 19:12 schreef goofy_goober het volgende:
Tijd voor de Valdispert Feel Good zo te horen. Heeft mij er goed doorheen geholpen. Maakt je wat rustiger. Heb het nu niet meer nodig, maar het hielp wel om kalmte in mn lichaam en geest te scheppen.

Ik heb dat ook een klein tijdje gebruikt inderdaad. Of het écht werkt weet ik niet.. maar ik had het idee dat het werkte.

Al je 2e date gehad of niet?

Dat is klote Bartinhoo. Het gaat met ups en downs. Er zal de komende week zeker weer een moment komen dat je je stukken beter voelt. Misschien die troep van de voorgaande posters eens proberen dan want het klinkt niet gezond hoe je je voelt.

Mijn ex heeft nu een ander en dat vind ik best. Voor mij is dit een mogelijkheid om het helemaal af te sluiten en heb voor mezelf de conclusie getrokken dat het tussen ons echt verleden tijd is. Dacht dat haar huidige vriend en de vriendjes voor mij geen types voor haar waren maar ik ben juist geen type voor haar.

Dit weekend met een mooie meid staan zoenen en lekker gedaan waar ik zin in had. Die meid is zeker geen blijvertje maar het laat je wel weer even de spanning van het vrijgezellen leven voelen.
Ben op het moment lekker aan het sporen/werken/studeren en in het weekend leuke dingen doen.
Denk dat ik de komende tijd lekker vrijgezel ga blijven en mijn eigen leven ga inrichten.

Ik denk dat die terugval ook wel iets te maken heeft met het op kamers gaan...

Heb altijd al moeite gehad met (grote) veranderingen, en dit is daar natuurlijk een van.
Ik weet dat dit het beste voor me is, een doel dat ik al heel lang had gesteld heb ik nu eindelijk behaald, en het is ook heerlijk om op kamers te gaan...

Heb hele chille sociale huisgenoten, en inderdaad een nieuw leuk meisje ga ( ging ) ik in mijn vorige leefsituatie niet tegenkomen, de kans is nu veel groter...
Het huisje is in Amsterdam centrum overigens ( jordaan )

Dat valdispert ga ik denk ik maar eens proberen, kan nooit kwaad lijkt me.
Toch ga ik denk ik vooral de eerste weken wel weemoedige gevoelens naar mijn relatie krijgen, dat weet ik nu al. Alles was toch heel anders en mijn leven is in de afgelopen 3 maanden toch wel volledig veranderd als je het zo kan zeggen. Voor mijzelf in positieve zin, maar moet dit alleen zelf nog even gaan inzien..

Ga anders even forgetting sarah marshal kijken.

Succes gegarandeerd.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 19:14 schreef melanie_x het volgende:

Al je 2e date gehad of niet?

Over 3 kwartier.

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 15:43 schreef goofy_goober het volgende:
Ik snap er echt helemaal niks van. Waarom is eigenlijk uitgegaan?

(Als je nu zegt dat je bent vreemgegaan dan snap ik zijn reactie wel...)

was deze reactie nu voor mij?
het is enkele weken uit, voorheen hadden we minimaal contact maar opeens niets meer daar ging mijn post over...

quote:

Op dinsdag 5 oktober 2010 18:58 schreef Bartinhoo het volgende:

[..]

Klopt! Ik (probeer) er ook zeker niet op te rekenen, telkens als ik mezelf daarop betrap dan probeer ik mezelf direct duidelijk te maken dat dit niet de juiste manier van denken is....

Maarja die idealisatiefase... ik weet het niet...
4 maanden is het nu uit, en de idealisatiefase heb ik al gehad. Ik weet wat ik voorgaande berichten heb geschreven, en op veel punten passen we ook niet bij elkaar, maar anderzijds heb ik nog nooit zoveel van een meisje gehouden als van haar. Het is heel dubbel allemaal...

Had ook nooit verwacht dat ik het er zo zwaar mee zou hebben. Dit klinkt misschien wel heel freaky, maar aan dit alles heb ik serieus hartkloppingen en hyperventilatie overgehouden, voel constante spanning in mijn lichaam zelfs als ik even niet met haar bezig ben, het lijkt er langzaam ingeslopen...

Ik weet dus niet in hoeverre ik haar nu nog idealiseer, of dat mijn gevoel voor haar zo diep was dat het gewoon veel langer nodig heeft om over haar heen te komen....
Ik ben psychisch heus wel gezond, heb een leven zoals de meeste leeftijdsgenoten ook wel hebben, wat bestaat uit sporten, uitgaan suderen en werk. Maar ik kom er maar niet overheen, terwijl ik vaak alles heel goed kan rationaliseren...

ik herken het gevoel wel, ben nog niet zolang uit elkaar als jij maar die lichamelijke reacties

Net was ook wel even freaky, ik was aan het opruimen en toen kwam ik langs zijn stukje in mijn badkamer.
Alles heb ik laten staan, soort van hoop dat het wel goed komt ofzo
en nu twijfelde ik, ik heb alles bij elkaar gepakt en in een toilettas gestopt, maar de tas wel daar gezet....
Ik kan het nog niet helemaal wegzetten
Ondertussen enorm gejankt weer pffffffffffff om gek van te worden
Hebben jullie ook zo'n dingen meegemaakt?
echt alles lijkt me ook aan hem te doen herinneren en dan is het weer slikken....