Onbekende honden die in de aanval gaan

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:06 schreef Harajuku. het volgende:
Ik vind het wel wat raar dat een gedragstherapeut zo op ras blijft hameren. De verkeerde baas kan de allerliefste hond ter wereld nog verneuken.

Retrievers zijn een populair ras, dat daar bijtincidenten bij komen kijken is helemaal niet raar, er loper er nu eenmaal veel van rond. En doordat de Golden bekend staat als familiehond denken die families ook dat ze er niets aan hoeven te doen, alsof dat beest perfect afgeleverd wordt want het is immers dè gezinshond.

Als die eigenaars wel wat moeite en tijd in het beest zouden stoppen, Retriever, Jack Russell of Poedel, dán pas kom je van die problemen af.

Ik bedoel te zeggen, wanneer je een hond aanschaft, hou ook rekening met de specifieke raseigenschappen.

" Meneer, mij hond trekt zo", "Ja, mevrouw daar is Husky voor gefokt"
"Meneer, mijn hond springt steeds in het water","ja mevrouw dat heb je met een labrador"

Op de bovenstaande voorbeelden zal je als eigenaar harder moeten werken om dat gedrag te verminderen.

De bijtrem van een Pittbul is veel lager dan die van een Golden Retriever. Hou daar rekening mee!

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:40 schreef BrandX het volgende:

[..]

en dus geef je alle labradors uit een vinexgebied maar 'de schuld'.

Sorry dat ik je posting zo aanval, maar ik vind je zeer generaliserend. Hetzelfde wanneer zeggen dat Rottweilers levensgevaarlijke honden zijn. Ik ken er een paar, en het zijn zo'n beetje de grootste schatten die je kan vinden. Wat een verschrikkelijk lieve beesten! Toch loopt zo'n iedereen die je tegenkomt een straatje om als ze je zien met zo'n Rottweiler.

In 99% van de gevallen ligt het aan de opvoeder. Niet aan de hond. Die is de dupe.

Nee, ik geef de eigenaren de schuld! Maar een hond is en blijft een wild dier.

Veel mensen in vinexwijken hebben eigenlijk helemaal geen tijd voor een hond. Jong gezin, kleine kinderen, veel sociale contacten, het werk en de sportclub. Maar om het plaatje compleet te krijgen met er ook een hond bij komen.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:43 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Heb je daar een bron voor? Want mijns inziens ligt dat maar net aan hoe je met het bijten van je pup omgaat.

klopt helemaal!
Maar een aantal eigenschappen zijn genetisch bepaald. Hiermee hebben fokker in het verleden bepaalde eigenschappen sterker willen maken. De border collie moet en zal drijven. Terwijl een chow chow niet zou weten wat hij moet doen met een kudde schapen.

De vechtenhonden zijn gefokt om te vechten. Wat heb je aan een vechthond als hij niet wil bijten!

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:43 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Heb je daar een bron voor? Want mijns inziens ligt dat maar net aan hoe je met het bijten van je pup omgaat.

ik duik even mijn boeken in!

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:22 schreef BrandX het volgende:
Mevrouw de therapeut vergeet in de gauwigheid ook even, dat in die vinexwijken dus inderdaad veel jonge gezinnen zijn, met ouders die hun kind NIET LEREN hoe ze met dieren om moeten gaan.

Je maakt op zich een goed punt, maar mijn hond is ook agressief (naar andere honden en naar vreemde mensen). Ik heb twee cursussen met hem doorlopen en heb alle 'rangorde-regeltjes' toegepast (niet op de bank, negeren, ik eerst door de deur, ik eerst eten, spelen wanneer het mij uitkomt etc. etc.).

Daarnaast heb ik mijn dochter van toentertijd vijf jaar op proberen te voeden door een dvd van De Blauwe Hond aan te schaffen en haar heel duidelijk te maken dat mand en bench 'verboden zones' voor haar waren.
Ze is nu zeven en begrijpt heel goed wat commando's zijn en dat zij niet de persoon is om ze te roepen.

Maar toch, mijn hond heeft gedragsproblemen. En die heeft ie zeker te weten gekregen doordat ik fouten heb gemaakt, dat snap ik ook wel. Maar wat dan? En welke? Kan het niet ook een beetje inherent zijn aan het ras? En ik ben het wel eens met de punten die Hara maakt (het ligt niet aan de hond maar aan de mens) maar er zitten toch wel duidelijk karakterverschillen tussen de diverse rassen.....

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:51 schreef BeffJeck het volgende:

[..]

klopt helemaal!
Maar een aantal eigenschappen zijn genetisch bepaald. Hiermee hebben fokker in het verleden bepaalde eigenschappen sterker willen maken. De border collie moet en zal drijven. Terwijl een chow chow niet zou weten wat hij moet doen met een kudde schapen.

De vechtenhonden zijn gefokt om te vechten. Wat heb je aan een vechthond als hij niet wil bijten!

Ik heb op de hondenclub een Border Collie gezien die in het 'speciale gedragsproblemen groepje' zat, omdat hij continue zijn gezin in de hoek dreef. Wat bleek nu? De eigenaar ging gewoon nooit met zijn hond naar buiten (ja vijf minuutjes naar het veldje achter het huis). Blijkbaar volgde de hond zijn instinct en ging dan binnen zijn roedel maar bijeen drijven....

Ik vond het een hilarisch maar daardoor ook enorm schokkend voorbeeld van hoe het niet moet.....

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 19:19 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Seriously? Collie's vind ik ook wel echte honden met een handleiding, die hebben ook echt een baas nodig.

Maltezers blijkbaar ook! Helaas heb ik zijn handleiding er nooit bijgekregen....

En misschien heb ik het met Harley wel gewoon 'te goed' willen doen. Alles volgens de regeltjes, te snel in paniek als er kinderen kwamen spelen of als ik andere honden tegen kwam etc. etc.

En in reactie op jouw post hierboven: inderdaad, er is er maar eentje die fouten heeft kunnen maken in de opvoeding van Harley en dat ben ik natuurlijk zelf. Daar ben ik me heel goed van bewust. Maar toch vraag ik me dan af of het ook niet deels in het karakter van het beestje zit....

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 19:31 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Maar wel echt props voor jou dat je zo met het kreng bezig bent, heb ik dat wel eens gezegd?

Hahaha wat lief van je! Je hebt het al eens gezegd volgens mij in het zoveelste 'Maltezer-met-gedragsproblemen'-topic van mij....

Ik heb toevallig net al mijn vrienden een smsje gestuurd die zaterdag op mijn songfestival feestje komen. Ze moeten binnenkomen en de hond volledig negeren terwijl ik hem aan de riem bij me houd. Ze mogen hem pas aanhalen als ie in zijn mand ligt te slapen, hihi. Ben benieuwd hoe dat zal gaan.... want Harley is dol op mijn vrienden!

Weet je, misschien is Harley wel gewoon een mongooltje. Zou toch kunnen! Misschien is er wel gewoon een hele simpele wetenschappelijke verklaring voor zijn wangedrag! Gewoon een enkel chromosoompje wat ie mist (of te veel heeft, hoe zat dat nou).

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 20:00 schreef Tezz het volgende:
Weet je, misschien is Harley wel gewoon een mongooltje. Zou toch kunnen! Misschien is er wel gewoon een hele simpele wetenschappelijke verklaring voor zijn wangedrag! Gewoon een enkel chromosoompje wat ie mist (of te veel heeft, hoe zat dat nou).

Als dat zou kunnen dan mag je ze ook op Whoopertje loslaten

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 20:14 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Roepen om aan te halen dan toch? Sowieso is alleen aanhalen wanneer jij hem roept wel een goede, en niet wanneer de hond het wil.

Bij Charlie hebben we trouwens ook van alles gedaan om het trekken te stoppen en hem naast te krijgen lopen, maar niets werkte. Nu hebben we recentelijk iets nieuws geprobeerd en dat werkte gelijk bij hem. Dus ja, ik blijf erbij dat het ook heus aan de hond ligt.

Ja ze mogen hem roepen voor een aai, maar pas als hij ligt te pitten, gna gna <evil modus> .

Toch gek dat er zo veel verschillende methodes zijn om je hond naar je te laten luisteren he.... wel jammer dat ik eerst zes keer de verkeerde kies.... Dat beest moet onderhand wel denken: 'daar loopt echt een streep doorheen, ze weet ook niet wat ze wil....'.

Fijn dat Charlie inmiddels goed naast loopt. Je moeder was toch de held in dit verhaal of heb ik het mis?

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 20:00 schreef Tezz het volgende:
Weet je, misschien is Harley wel gewoon een mongooltje. Zou toch kunnen! Misschien is er wel gewoon een hele simpele wetenschappelijke verklaring voor zijn wangedrag! Gewoon een enkel chromosoompje wat ie mist (of te veel heeft, hoe zat dat nou).

Wij hebben serieus zo'n hond gehad,die had ze niet op een rij volgens de dierenarts had ie een soort van schizofrenie,was echt triest want eigenlijk was ie heel lief voor ons.

Maar ik denk dat het gewoon een combi is van opvoeding/karakter en ras,je hebt gewoon "makkelijkere" en "moeilijke" rassen.Een mechelse herder heeft gewoon een andere opvoeding nodig dan een Berner Sennen of Vlinderhondje en als je karakter niet bij het ras past heb je ook een probleem.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 21:18 schreef Guess. het volgende:

[..]

Wij hebben serieus zo'n hond gehad,die had ze niet op een rij volgens de dierenarts had ie een soort van schizofrenie,was echt triest want eigenlijk was ie heel lief voor ons.

Maar ik denk dat het gewoon een combi is van opvoeding/karakter en ras,je hebt gewoon "makkelijkere" en "moeilijke" rassen.Een mechelse herder heeft gewoon een andere opvoeding nodig dan een Berner Sennen of Vlinderhondje en als je karakter niet bij het ras past heb je ook een probleem.

klopt. Niet elk ras is even makkelijk en daarbij is ook nog eens niet elke hond even makkelijk (goh, in dat opzicht zijn het af en toe net mensen ) Nee maar zonder dollen. Ras heeft zeker wel invloed, maar daarom ook dat het van belang is dat toekomstige eigenaren zich èn goed realiseren wat ze aan gaan schaffen èn zich goed inlezen hoe en wat te doen met hun hond.

Wij hebben van huis uit duizend en een verschillende soorten honden gehad, en het is altijd goed gegaan. Soms zaten daar idd moelijke honden tussen en die werden heus wel eens met de (gepaste) harde hand aangepakt, doen honden in de natuur onderling ook. Wil je niet luisteren? En echt niet? Dan zal je toch even moeten voelen. En dan bedoel ik niet verrot slaan, maar een flinke corrigerende tik ondersteunt met boze (niet schreeuwende) harde stem doet wonderen.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 21:34 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Inderdaad, mijn moeder is alfa en die heeft Charlie bij zoiets wel nodig. Hij luistert verder naar ons allemaal en ik heb hem zelf verder alles geleerd, maar dit was een stuk moeilijker omdat we het anderhalf jaar verneukt hebben, en dan moet de alfa er even aan te pas komen. Het was ook in een kwartiertje gedaan. Als ik het gedaan zou hebben had dit wel iets langer geduurd hebben.

Raar toch he! Bij ons is het ook zo hoor, mijn hondje is enorm gefocussed op mijn man. Wilde ik vorige week nog heel trots showen wat ik Harley allemaal geleerd had: viel alles in het niet omdat de hond alleen maar naar mijn man keek...... pff.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 19:09 schreef Tezz het volgende:

[..]

Je maakt op zich een goed punt, maar mijn hond is ook agressief (naar andere honden en naar vreemde mensen). Ik heb twee cursussen met hem doorlopen en heb alle 'rangorde-regeltjes' toegepast (niet op de bank, negeren, ik eerst door de deur, ik eerst eten, spelen wanneer het mij uitkomt etc. etc.).

Daarnaast heb ik mijn dochter van toentertijd vijf jaar op proberen te voeden door een dvd van De Blauwe Hond aan te schaffen en haar heel duidelijk te maken dat mand en bench 'verboden zones' voor haar waren.
Ze is nu zeven en begrijpt heel goed wat commando's zijn en dat zij niet de persoon is om ze te roepen.

Maar toch, mijn hond heeft gedragsproblemen. En die heeft ie zeker te weten gekregen doordat ik fouten heb gemaakt, dat snap ik ook wel. Maar wat dan? En welke? Kan het niet ook een beetje inherent zijn aan het ras? En ik ben het wel eens met de punten die Hara maakt (het ligt niet aan de hond maar aan de mens) maar er zitten toch wel duidelijk karakterverschillen tussen de diverse rassen.....

Wij hebben ook zo'n hond gehad....We hadden toen 4 honden (2 Bouviers, 1 Fox en 1 Kruising hondje uit Belgie). Met 3 was niets mis, hoewel die Fox natuurlijk behoorlijk pittig kon zijn, maar dat is Terrier eigen. 1 Van de Bouviers was een levensgevaarlijke hond. Was niet raszuiver (vermoedelijk aan de kleur van zijn ogen en de structuur van zijn vacht te zien x Herder). Zowel met andere honden als met mensen was hij niet te vertrouwen. Welke cursus en opvoedtechnieken er ook op hem werden toegepast. Het was gewoon een hond die tot zijn hersenbloeding aan toe (toen hij 12 was) nooit een centimeter ruimte moest krijgen. Je moest er continu bovenop zitten (figuurlijk en soms zelfs letterlijk). Een spelletje was voor hem geen spelletje, alles zag hij als ernst en een bedreiging. Het zou een goede hond zijn geweest voor bv bewaking van een verlaten terrein s'nachts. Maar zelfs deze hond weg doen was een te groot risico, omdat wij precies zijn onvoorspelbare gedrag kenden en daarop ingespeeld waren. Deze hond had makkelijk iemands dood kunnen worden, want hij was ook nog eens enorm groot, nergens bang voor en beresterk (zeulde op de hei en in het bos urenlang halve boomstammen rond , speelde er niet mee, maar liep ze gewoon de hele wandeling vast te houden).

In sommige honden "zit"gewoon bepaald gedrag, wat je niet weet als je hem als pup in huis neemt. En er zijn idd ook honden waar dit gedrag absoluut niet uit te krijgen is. Zij het niet met pedagogische "zachte" hand, maar ook niet met simpele harde hand.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 20:14 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Roepen om aan te halen dan toch? Sowieso is alleen aanhalen wanneer jij hem roept wel een goede, en niet wanneer de hond het wil.

Bij Charlie hebben we trouwens ook van alles gedaan om het trekken te stoppen en hem naast te krijgen lopen, maar niets werkte. Nu hebben we recentelijk iets nieuws geprobeerd en dat werkte gelijk bij hem. Dus ja, ik blijf erbij dat het ook heus aan de hond ligt.

Hara, neem een Westie, die moet jij vooruit trekken ipv andersom Ik heb in mijn leven vele soorten en maten honden gehad, maar de Westie slaat echt alles. Als je houdt van flinke wandelingen en stevig doorstappen; neem dan absoluut geen Westie

quote:

Op vrijdag 28 mei 2010 00:47 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Wij nemen daarom altijd een stamboomhond en observeren de ouders goed. Dan heb je natuurlijk nog geen garanties, maar zegt toch vaak wel veel.

De andere Bouvier had wel een stamboom maar die leek qua gedrag meer op een eeeh....Westie. Lag de godganse dag te slapen en was niet vooruit te branden. Kreeg ook al op zijn 6e leukemie en moest dus ingeslapen worden Ik was btw wel gek op die andere Bouvier hoor. Voor ons was het een hond die zijn leven voor je gegeven zou hebben. Het is alleen zo dodelijk vermoeiend om zo'n hond te hebben, want je moet ogen van voor en van achteren hebben.

quote:

Op vrijdag 28 mei 2010 00:47 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Wij nemen daarom altijd een stamboomhond en observeren de ouders goed. Dan heb je natuurlijk nog geen garanties, maar zegt toch vaak wel veel.

Ja dat hebben wij ook gedaan. Zeker bij Maltezers (hetzelfde als bij Goldens) zijn ze behoorlijk doorgefokt en is er veel broodfok. Dat risico wilden we niet lopen en buiten dat wil ik daar ook geen cent aan bijdragen.
Wij zijn via de rasvereniging bij een betrouwbare fokker terecht gekomen en kennen ook beide ouders. Ik heb trouwens nog steeds contact met de fokker (ga er toevallig vanmiddag op de koffie!)

quote:

Op vrijdag 28 mei 2010 00:53 schreef childintime het volgende:

[..]

. Het is alleen zo dodelijk vermoeiend om zo'n hond te hebben, want je moet ogen van voor en van achteren hebben.

Wat je nu zegt ervaar ik ook zo met Harley. HIj weegt maar 2,5 kilo, maar ik zal hem never nooit vertrouwen bij kinderen. En dat is vermoeiend. Zeker als je een dochter van zeven hebt die vaak af wil spreken en veel buitenspeelt met de voordeur open. Ik moet continue opletten, hem aan de riem doen etc. etc.

Dat is lastig he. Die hond die wij toen hadden heeft ooit eens bijna de buurman opgevreten. De beste, goedgelovige man stond in de kamer en was zich van geen kwaad bewust. Hond lag op de grond voor hem en keek vanuit zijn ooghoeken naar hem. Voordat' ie daadwerkelijk naar zijn keel kon springen greep ik hem want ik had de groene glans in zijn ogen, zijn naar achter getrokken oren en naar beneden gerichte staartje (aanvalshouding) direkt gezien, hoe rustig hij daar ook lag....... En ja, hoe klein je hondje ook is, deze kan aardig wat schade bij kinderen aanrichten (al was het alleen maar emotioneel). Mijn Westie is ook niet dol op mensen, maar zolang ze niet echt een bedreiging vormen voor dochter boeit het hem niet zo. Zodra er gestoeit wordt of dochter lacht/ gilt, is het klaar, dan bijt hij. Dus ik moet hem ook in de gaten houden.

Ik geef ze gewoon een schop Ben van mijn leven nog nooit bang geweest, of heb me laten opjutten door een hond. Als de situatie daarom vraagt, trap ik ze desnoods Ik heb bijna eens de keel dichtgeknepen van een vechthond die mijn Fox aanviel. "Jij niet loslaten, ik knijpen"..... en ja, hij liet los...

Het enige wat ik niet mee wil maken is een valse kat, 1 die dus echt totaal ontoerekingsvatbaar is; liever hou ik mijn ogen nog een tijdje

Ik ben ooit eens achterna gezeten door (volgens mij een Teckel of een Beagle oid) een klein hondje.Ik was toen ook heel klein. In paniek wist ik niet meer wat ik moest doen

Vanaf die tijd heb ik besloten dat ik niet meer bang zou zijn voor wat voor hond dan ook Van groot en levensgevaarlijk tot klein en watjes.

Ik heb ooit eens ruzie gehad met een gozer die met een vechthond (Pittbul) liep. Hij liep dat beest te trappen omdat' ie blafte tegen mijn honden. Ik werd zo boos en riep dat' ie daarmee moest stoppen. Hij riep vervolgens weer dat als ik mijn bek niet hield, hij de hond op me af zou sturen..... Yeah right, vuile lafaard. Je hond in elkaar trappen maar hem vervolgens wel je sores op laten ruimen. Toen ik zei dat hij dat dan maar moest doen, liep 'ie snel door....arme hond

Wat ook leuk is....bij een zaak komen (op een bedrijventerrein)...die gesloten aantreffen maar ondertussen loopt de waakhond wel buiten het eigen terrein en begint te grommen en andere dreigsignalen te geven....voorzichtig weer achteruitstappen en hond kalmerend toespreken en uiteindelijk er als een haas vandoor gaan op je scooter. Het was niet echt de typische waakhond maar ook voor een Golden retreiver heb ik respect als ze dat gedrag laten zien.

Zo had ik een tijdje de Berner Sennen van ex in huis. Lief beest hoor, voor ons. Onverwachts kwam mijn zus even in mijn huis toen we niet thuis waren. De hond lag boven en sloop al grommend de trap af... Zus deed voorzichtig 4 stapjes achteruit en toen ze buiten stond heeft ze snel de voordeur dichtgeslagen. Ze zei dat ze even het gevoel had in een Stephen King boek (Cujo) terecht gekomen te zijn

Diezelfde Berner Sennen stond na het uitlaten keurig te wachten tot Westie had gedronken of gegeten, omdat Westie anders weleens naar hem kon gaan grommen

Dat is best bedreigend ja als je bv bij een verlaten terrein bent en er komt zo'n hond op je af. Als dat toevallig zo'n hond geweest zou zijn als die Bouvier die wij vroeger hadden, ben je je leven echt niet zeker. Dat was ook de reden dat we hem hielden, die hond was in de verkeerde of niet voldoende kundig zijnde handen echt een moordenaar.

1 Keer ben ik echt heel bang geweest en stond met bonzend hart doodstil. We hadden een Fox Terrier en Bobtailpup. Zondagochtend vroeg (rond 8en) ging ik met ze naar de hei. Ineens hoor ik me toch een kabaal; komen er 7 Dobermanns aanstormen maar ik zag geen baas. Ze gingen met z'n allen rond mijn hondjes lopen. Zichzelf groot makend, een stramme lichaamshouding, heel langzaam lopen, oren naar voren gericht, kop omlaag; kortom, klaar om tot de aanval over te gaan. Ik smeekte ondertussen in stilte dat Fox haar kop zou houden, geen lip op zou trekken of iets anders debiels zou doen. Een paar seconden zweette ik echt peentjes. Ik durfde niet eens door te lopen en mijn hondjes te roepen (die Fox dacht namelijk altijd dat ze een soort leeuw was en greep alles wat haar probeerde te intimideren). Tot er ineens iemand aan kwam en boos die honden riep. Hij dacht dus dat'ie niemand tegen zou komen om die tijd. Het enge met meerdere honden is dat ze elkaar opjutten. Zodra 1 iets doet, zullen de anderen volgen.

Zo ben ik er ook nooit zo dol op om van die hondenuitlaatdiensten tegen te komen in het bos ofzo. Ze laten die honden maar voor zich uit rennen en er zit nou eenmaal altijd een "leider" bij. Als die iets zou doen, dan doet het hele zooitje mee en voordat de "oppas" er dan bij is, is het leed al geschiedt. Ik grijp in als een hond zomaar mijn hondje aanvalt, maar als dat er meer dan 2 zijn ben ik ook machteloos.

Ik zie het verschil in gedrag alleen al aan mijn eigen Westie. Ik heb regelmatig een logeWestie (zijn familie van elkaar) en als zij bij ons logeert voelt mijn Westie zich ook duidelijk het "baasje"; zij is namelijk nog onderdaniger dan hij. Niet dat hij gaat vechten met andere honden, maar moet zich wel even steeds op de voorgrond plaatsen als zij erbij is. Om even te laten zien wat hij wel niet allemaal durft en kan

Ik hoop dat dit verhaal in dit topic thuis hoort, anders excuses voor het vele lezen!

Mn moeder heeft zelf 2 honden, 1 jack russel terrier van 2 jaar en een rottweiler van 1 jaar en wat maanden.
Je kent Jack russels natuurlijk, grote bek niks daar. Nu heeft de rottweiler het ook over genomen en steeds als er een hond voorbij komt onder het lopen begint het geblaf. Je schaamt je natuurlijk kapot, het is niet dat ze in de aanval gaan want als ze eenmaal bij de hond in de buurt komen (met goed keuring van de baas van de andere hond) is het meteen goed. Aan de lichaamstaal van de honden kan ik zien of het uit de hand loopt ja of nee en kan ik dus op tijd ingrijpen. Ik ben er ook achter gekomen hoe het zo gekomen is.

Men moeder had eerst een andere rottweiler en later is de jack russel er bij gekomen, alles ging prima jack russel liep netjes aan de lijn geen geblaf niks. Toen is de rottweiler dood gegaan hij was schijnbaar erg ziek, wat wij dus niet hebben gezien want het was echt een hond die geen pijn aan gaf! Sinds die tijd heeft de jack russel de 'leider' rol overgenomen van de eerste rottweiler. En daar zijn we dus de fout mee ingegaan, niet consequent geweest. Toen de nieuwe rottweiler erbij kwam heeft ie het gedrag (blaffen naar anderen) over genomen van de jack russel (leider).

M'n moeder, die met de jack russel altijd loopt, heeft geen gezag over de jack russel. Ik heb haar ook verteld hoe ze met m moet gaan wandelen, maarja moeders he . Als ze een hond ziet aankomen dan denkt ze al bij haar zelf 'ow shit een hond'. Gek genoeg merkt de hond dat aan haar lichaamstaal en bereid zich voor om te gaan beschermen.
Nu ben ik vandaag zelf eens met de jack russel gaan lopen, geen oogcontact, helemaal niks zeggen, en met opgegeven hoofd lopen. De lijn kort houden en alleen trekken als het moet aan de lijn.
Ik moet zeggen heb nog nooit zo fijn met haar kunnen wandelen! Ze trok totaal niet aan de lijn, keek om of ik er nog was en ze wachtte zelfs bij de stoeprand! Helaas ben ik geen andere hond tegen gekomen dus of het helemaal werkt weet ik nog niet, maar weet wel dat het al een hele verbetering is! Met dat beest was gewoon niet te lopen, trekken, trekken en nog eens trekken.

En nog over dat honden zijn die aan de lijn lopen agressiever zijn, een hond voelt zich aan de lijn beperkt in zijn doen. De baas van de hond 'zijn leider' met lichaamstaal laat zien dat ie denkt 'ow nee een andere hond! (net zoals ik hierboven over mn moeder vertelde) dan verschuift de plaats in de roedel. De hond neemt dan 'het leiderschap' over en beschermt zijn baas. Als de baas vertrouwen naar de hond uitstraalt dan zal de hond ook niet zo reageren aan de lijn omdat ie weet dat zijn leider hem beschermd.
Er zijn natuurlijk probleemgevallen, honden met een slechte opvoeding, verkeerde opvoeding, of een afwijking in de kop (verkeerd gefokt).

quote:

Op zondag 30 mei 2010 01:38 schreef childintime het volgende:
Zo ben ik er ook nooit zo dol op om van die hondenuitlaatdiensten tegen te komen in het bos ofzo. Ze laten die honden maar voor zich uit rennen en er zit nou eenmaal altijd een "leider" bij. Als die iets zou doen, dan doet het hele zooitje mee en voordat de "oppas" er dan bij is, is het leed al geschiedt. Ik grijp in als een hond zomaar mijn hondje aanvalt, maar als dat er meer dan 2 zijn ben ik ook machteloos.

Geen idee hoe zo'n uitlaatservice werkt hoor ,maar de leider moet toch de oppas zijn in dit geval,ik ga er vanuit dat de groep telkens een andere samestelling van honden heeft?

quote:

Op zondag 30 mei 2010 06:14 schreef Guess. het volgende:

[..]

Geen idee hoe zo'n uitlaatservice werkt hoor ,maar de leider moet toch de oppas zijn in dit geval,ik ga er vanuit dat de groep telkens een andere samestelling van honden heeft?

Mijn vrouw heeft een HUS gehad, je loopt meestal met een groep van maximaal 10 -12 in principe loslopende honden, dat is ook een vereiste voor het mee mogen in een HUS, als je hond niet sociaal is, kan het gewoon niet, dan gaat het in de bus al mis..
Wij hadden toen nog een boxerteef die de absolute alfateef van de groep was, en die luisterde onvoorwaardelijk, haar terugroepen betekende automatisch dat de hele groep terugkwam (mits je net als met één enkele hond) op tijd ingrijpt.. als de groep al in stampede is om ergens op af te gaan wordt het allemaal wat lastiger.. niet dat er dan snel iets gebeurt, maar het is wel een beetje spannend als het spul op je af rent
Als er probleemgevalletjes bij zaten bleven die uiteraard gewoon aangelijnd, loopse teven: niet mee, zieke honden: niet mee, pups onder een jaar: niet mee, te poude honden: niet mee, aggressief dominante honden: niet mee, weglopers: niet mee, 'oor kapot' honden: niet mee.

Helaas zijn niet alle HUSsen zo streng, en de meesten zijn al helemaal geen lid van de overkoepelende organisatie die een beetje toezicht houdt op de kwaliteit mbt vervoer en service en de opleiding van de uitlater/ster, en daardoor kun je dus zomaar één of andere afgekeurde slimmerd met een roedel overlast veroorzakende honden tegenkomen.

quote:

Op zondag 30 mei 2010 22:04 schreef Sounddragon het volgende:

[..]

Mijn vrouw heeft een HUS gehad, je loopt meestal met een groep van maximaal 10 -12 in principe loslopende honden, dat is ook een vereiste voor het mee mogen in een HUS, als je hond niet sociaal is, kan het gewoon niet, dan gaat het in de bus al mis..
Wij hadden toen nog een boxerteef die de absolute alfateef van de groep was, en die luisterde onvoorwaardelijk, haar terugroepen betekende automatisch dat de hele groep terugkwam (mits je net als met één enkele hond) op tijd ingrijpt.. als de groep al in stampede is om ergens op af te gaan wordt het allemaal wat lastiger.. niet dat er dan snel iets gebeurt, maar het is wel een beetje spannend als het spul op je af rent
Als er probleemgevalletjes bij zaten bleven die uiteraard gewoon aangelijnd, loopse teven: niet mee, zieke honden: niet mee, pups onder een jaar: niet mee, te poude honden: niet mee, aggressief dominante honden: niet mee, weglopers: niet mee, 'oor kapot' honden: niet mee.

Helaas zijn niet alle HUSsen zo streng, en de meesten zijn al helemaal geen lid van de overkoepelende organisatie die een beetje toezicht houdt op de kwaliteit mbt vervoer en service en de opleiding van de uitlater/ster, en daardoor kun je dus zomaar één of andere afgekeurde slimmerd met een roedel overlast veroorzakende honden tegenkomen.

Dat klopt ja. Natuurlijk wordt jij als oppasser geacht de leider te zijn. Maar op het moment dat zo'n roedel ervan door gaat, heeft 1 van de honden dat leiderschap op zich genomen. Zaak is dus om dit heel snel te onderkennen en degeen die het leiderschap op zich neemt direkt tot de orde te roepen. Helaas gebeurt dat regelmatig niet. En heb je dus zo'n 8 tot 12 honden die zich maar een beetje uit lopen te leven. De groep die ik toen in het bos tegen kwam, kwam op mij af stormen. Nou schrok ik er niet van, maar Westie scheet peulen (grote groep honden die recht op hem af komt stormen) en de uitlater liep ergens nog tussen de bomen te kletsen met iemand die erbij was.

quote:

Op woensdag 26 mei 2010 03:03 schreef trovey het volgende:
Wat ik helaas nog wel eens merk bij mensen die grote honden hebben die niet fijn op kleine honden reageren is dat de mensen vaak kleine honden niets vinden (en dat soms ook ronduit in je gezicht mededelen met een heel vervelend toontje in hun stem). Zij zien het blijkbaar als normaal dat als mijn hond enigzins angstig reageert omdat er een hond die 20-30 keer zo zwaar is en tig keer zo groot ineens op haar afstormt en dat ze daardoor gaat blaffen om zich te verdedigen op dat onbekende grote gevaar zich dood mag laten bijten want mijn hond lokt "dat gedrag uit bij zijn hond", "moet mijn hond dat maar niet doen" is hun antwoord als je dan nog net je hondje zwaaiend aan de riem uit de dichtklappende kaken van die hond kunt redden. Ja, ik blijf ook rustig staan afwachten als er iemand met een honkbalknuppel die 2,10 is is en even zo breed op me af komt stormen. Grote honden die normaal doen tegenover kleine honden hebben meestal ook bazen die niet neerkijken op kleine honden.

Ik vind kleine honden vaak ook niks, of beter gezegd, hun eigenaren. Negen van de tien kleine honden zijn in mijn ervaring erg dominant en onopgevoed waarbij de eigenaar dan wel lichamelijk overwicht kan hebben waardoor het gelukkig niet altijd mis gaat maar psychologisch zijn die honden de eigenaar volledig de baas. Ze hebben geen enkel respect voor de baas, voor andere honden en voor rangorde en weigeren andere honden op een normale manier te begroeten waardoor ze inderdaad de ellende over zichzelf afroepen. Of wederom: de baas brengt ze in die positie door na te laten een fatsoenlijke baas te zijn.

Als een kleine hond met de borst vooruit, oren achterover, staart kwispelend hoog in de lucht en strak naar de andere honden kijkend op je af komt en dan ook nog eens weigert om andere honden onder zijn staart te laten ruiken vind ik het inderdaad niet gek dat andere honden daarop reageren. Die hond vertoont onacceptabel dominant intimiderend gedrag en geen enkel hond neemt dat zomaar. Normale, opgevoede honden, lopen niet met die houding op andere honden af maar het hun staart halfhoog, kwispelend, niet strak aankijkend maar af en toe wegkijken en draaien elkaar hun kont toe bij de begroeting om de ander ook even te laten snuffelen.

Ik zal mijn pup zonder problemen met de meeste grote honden laten kennismaken en spelen maar bij kleine honden houd ik hem voorlopig nog even uit de buurt omdat die zich negen van de tien keer niet kunnen gedragen. Met die kleinere honden laat ik hem pas kennismaken als hij zelf wat weerbaarder is. Mensen vinden veel teveel 'schattig' van een kleine hond terwijl deze zich soms gewoon ronduit misdragen. Had een Dobermann of een Rotweiler datzelfde gedrag vertoont had hij op zijn lazer gekregen maar van een Westie of Jack Russel vinden baasjes dat gedrag ineens leuk, grappig of schattig.
"Och kijk nou, Jackie denkt dat hij een herder is! " "Mijn Chihuahua heeft het hart en de moed van een leeuw! "

Mja... Bij sommige van die hondenbezitters vraag ik me wel eens af of ze niet beter een kat hadden kunnen nemen. Niet of nauwelijks opvoeding nodig en je hebt er geen omkijken naar.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen die wel een fatsoenlijke opvoeding hebben gehad en daarmee mag hij ook nu al kennismaken en spelen maar bij vreemde kleine honden loop ik een blokje om. Ik heb geen zin om mijn pup te leren andere honden agressief of dominant te benaderen omdat hij dit voorbeeld keer op keer krijgt van de vele kleine, agressief-dominante, onopgevoede honden in de buurt.

quote:

Op maandag 31 mei 2010 00:15 schreef childintime het volgende:

[..]

Dat klopt ja. Natuurlijk wordt jij als oppasser geacht de leider te zijn. Maar op het moment dat zo'n roedel ervan door gaat, heeft 1 van de honden dat leiderschap op zich genomen. Zaak is dus om dit heel snel te onderkennen en degeen die het leiderschap op zich neemt direkt tot de orde te roepen. Helaas gebeurt dat regelmatig niet. En heb je dus zo'n 8 tot 12 honden die zich maar een beetje uit lopen te leven. De groep die ik toen in het bos tegen kwam, kwam op mij af stormen. Nou schrok ik er niet van, maar Westie scheet peulen (grote groep honden die recht op hem af komt stormen) en de uitlater liep ergens nog tussen de bomen te kletsen met iemand die erbij was.

Bij ons was het nog iets makkelijker .. onze teef was de leidster van het spul, en die was er altijd bij en luisterde perfect naar mijn vrouw, dus het werd altijd (nah.. 95% van de gevallen) geregeld, door Floortje.
Hier in de regio liepen nog wat meer HUSen, en een aantal van die figuren liepen de boel zodanig te verklooien dat de gemeente regels ging opstellen voor de wandelgebieden icm HUSen, en toen is mijn vrouw er op een gegeven moment ook mee gestopt, omdat er sprake was van een aankomend vergunningenstelsel icm afgesloten gebieden (die je dus moest gaan pachten), en toen was het niet meer grappig ..

Overigens is dat nooit van de grond gekomen, en lopen die anderen nog steeds geloof ik

quote:

Op maandag 31 mei 2010 13:45 schreef MinderMutsig het volgende:

Mensen vinden veel teveel 'schattig' van een kleine hond terwijl deze zich soms gewoon ronduit misdragen. Had een Dobermann of een Rotweiler datzelfde gedrag vertoont had hij op zijn lazer gekregen maar van een Westie of Jack Russel vinden baasjes dat gedrag ineens leuk, grappig of schattig.
"Och kijk nou, Jackie denkt dat hij een herder is! " "Mijn Chihuahua heeft het hart en de moed van een leeuw! "

Ik heb dus een kleine hond en idd als die bijvoorbeeld in het bos al blaffend op mensen afrent dan is het meestal: "aahhh gut...kleine druktemaker. Oehhh ik wordt echt heel bang van je " etc. Probleem is dat ik vaak met iemand anders loop die een een grote pluizige herdermix uit Portugal heeft en die gaat dan gezellig meerennen en blaffen....dan vinden mensen het ineens een stuk minder schattig. Ze doen alle twee nix, want het zijn een stel mietjes bij elkaar...maar als die grote pluis op mensen afrent denken ze meteen dat ie ze in stukken gaat scheuren ofzo. Meestal is het ook even blaffen, kijk eens hoe stoer we zijn en dan keihard terug rennen naar de baas Want zo stoer zijn ze niet

Dat doen ze ook alleen als ze met zn tweeen zijn. Volgens mij doet die kleine van mij het expres, want als er iemand aan komt dan kijkt ze ook ff naar die grote en als die dan ook opkijkt dan pas rent ze er dan blaffend heen en gaat grote pluis gaat mee. Wij roepen de honden terug en die kleine weet niet hoe snel ze weer terug moet komen zodat het lijkt of die grote de aanstichter is. Die krijgt dan ook meestal op zn flikker omdat ie niet meteen terugkomt. Je hoort d'r nog net geen Nananana zeggen Terwijl als grote pluis bijvoorbeeld erg into een denneappel is en niet op let, dan gaat zij ook niet er op af.

Ik vind wel dat er vaak door "grote honden" eigenaren een vooroordeel is tegenover kleine hondjes en hun baasjes. Ik voed ze gewoon op als honden maar je moet es met 3 kleine hondjes over straat,vooral als het pups zijn.....Toen ik mijn teckel-pup over straat sleurde omdat ie gewoon niet wou lopen kreeg ik me toch opmerkingen,dat ik em mishandelde enzo.Als ik ze corrigeer krijg ik regelmatig de opmerking: Ach hij is maar zo klein en dan nog maar niet te spreken over de mensen die ze ongevraagd aanhalen terwijl jij ze probeert met goed fatsoen op te voeden.Ik heb het zelfs meegemaakt dat toen de jongste van de 3 nog een pup was ik met ze in de lift stond en de buurvrouw em wou aaien tegen de andere 2 volwassen zei toen die ook aandacht wilde: Nee jongens jullie niet ik wilde alleen Teun aaien.Ja hallo hoe is het dan?!

quote:

Op maandag 31 mei 2010 23:12 schreef Guess. het volgende:
Ik vind wel dat er vaak door "grote honden" eigenaren een vooroordeel is tegenover kleine hondjes en hun baasjes. Ik voed ze gewoon op als honden maar je moet es met 3 kleine hondjes over straat,vooral als het pups zijn.....Toen ik mijn teckel-pup over straat sleurde omdat ie gewoon niet wou lopen kreeg ik me toch opmerkingen,dat ik em mishandelde enzo.Als ik ze corrigeer krijg ik regelmatig de opmerking: Ach hij is maar zo klein en dan nog maar niet te spreken over de mensen die ze ongevraagd aanhalen terwijl jij ze probeert met goed fatsoen op te voeden.Ik heb het zelfs meegemaakt dat toen de jongste van de 3 nog een pup was ik met ze in de lift stond en de buurvrouw em wou aaien tegen de andere 2 volwassen zei toen die ook aandacht wilde: Nee jongens jullie niet ik wilde alleen Teun aaien.Ja hallo hoe is het dan?!

Ik ga daar net zo mee om als met wild blaffende honden die op mijn pup afstormen. Mezelf extra breed maken, een beetje voor de pup gaan staan en dan heel dominant die mensen wegsturen. "Nee. Ik ben hem aan het trainen. " En dan druipen ze met hun figuurlijke staart tussen de poten af.

Wat ook erg goed werkt als je meer tijd hebt is mensen uitleggen hoe een roedel en rangorde werken en dat dat lieve, schattige, leuke en wollige pupje straks enorm op zijn lazer gaat krijgen van de roedelleider als deze aan de kant gedrukt en genegeerd wordt omdat mensen het pupje willen aaien en dat je altijd eerst de roedelleider moet begroeten.
"Och, arme Wammes. Moet je straks WEER hardhandig op je plek gezet worden omdat mensen jou meer aandacht geven dan de rest van de roedel... Tja, pupjes moeten nu eenmaal hun plaats kennen hè...."
Dat doet het altijd erg goed.

quote:

Op maandag 31 mei 2010 23:55 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Nou, iedereen vindt golden retrievers ook leuk hoor. En vooral wanneer je dus overduidelijk aan het trainen bent, inderdaad

Ja idd dat is ook zo'n soort hond waar iedereen veriefd op word,helemaal als pup,ik snap het wel maar ow zo irritant als jij ze iets probeert te leren.Je geeft een kind dat om aandacht loopt te gillen toch ook geen snoepje denk ik dan!

Ik heb hier al een buurvrouw heel erg beledigd,die ging ze iedere keer aaien als ik met ze in de lift stond en zelfs vanaf het balkon naar ze roepen.Toen ik gevraagd en uitgelegd heb dat ik dat niet wil heeft ze mij maar ook de honden(dus het werkte wel wat dat betreft) nooit meer aangekeken,trut!