Onbekende honden die in de aanval gaan

quote:

Op woensdag 26 mei 2010 03:20 schreef childintime het volgende:

[..]

Wij wonen hier nu 5 maanden. Inmiddels heb ik gehoord dat deze hond dus nooit uit komt. Ik heb hem eerlijk gezegd ook nooit gezien in al die maanden dat we hier wonen. Ik hoorde van de week dat'ie dus zijn behoefte in de tuin moet doen en nooit naar de hei gaat ofzo. Zo'n beest is natuurlijk vreselijk gefrustreerd. Vlak voordat ik hem een trap gaf, kwam de baas met een slipper aanrennen om hem te slaan en ze riep dat ze het gedrag van die hond wel zo zat was.....Mwa.... als ik al een jaar of 2 niet meer buiten zou komen en altijd opgesloten zat in een huis, dan zou ik zo langzamerhand ook gek worden.....

Of met andere woorden.....het dier is helaas net zo goed een slachtoffer . Snap die mensen niet....ga dan of op zoek naar een ander huis voor dat dier of span je in met een gedragsdeskundige als je je dier niet de baas kunt en laat in vredesnaam je hond uit en laat het bewegen, heb je daar de tijd niet voor of wil je dat niet dan is die hond ergens anders veel beter af.

Hier staan twee mini-hondjes me duidelijk te maken dat het tijd is voor een plasje en daarna een flinke tuk. Groetjes en slaap ze.

quote:

Op woensdag 26 mei 2010 00:39 schreef Sounddragon het volgende:

[..]

Denk je dat jouw hond die andere écht zou pakken als hij erbij kon ? wel eens geprobeerd per ongeluk ??
En wat voor ras is het ?? De meeste kleine terriërs hebben aan de lijn vaak een behoorlijk grote waffel (Jack Russel, Yorkshire), en vooral de Jack is ook niet bepaald bang om er ook gewoon in te gaan hangen.
Als het echt gewoon een held-aan-een-riempie is, moet je voor de lol eens proberen om de riem ineens los te laten en zonder wat te zeggen de andere kant op te lopen (eerst 2 keer duidelijk waarschuwen (foei/nee) uiteraard)... dan keur je zijn gedrag af in hondentaal, plús dat hij de steun van de baas kwijt is, en vaak wordt het dan ineens een heel ander verhaal Als hij er ook echt in vliegt moet je het niet doen natuurlijk, en bij voorkeur met een hond waarvan je weet dat hij niet onder de indruk is en het wel eventjes pikt mocht hij ernaar toe racen.
Soms werkt het ook heel goed als je zijn aandacht van de andere hond afleidt door een spelletje of even met hem te 'werken' (zit, af, lig , sta, maak salto , balletje, stok) zodra je een probleem gevalletje ziet aankomen.. en belonen als het goed gaat..en zodra de andere hond voorbij is zonder incidenten érg belangrijk.. niet alleen brok erin, maar ook blij zijn/doen/spelen, laat hem merken dat de bazin blij wordt van zijn gedrag.. positief gedrag belonen werkt veel beter als negatief gedrag afstraffen.

Brabant is een eind weg, anders mocht je Hooch wel FF 'misbruiken', die negeert gewoon alles wat lelijk tegen hem doet

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Dank voor je goede tips. Ik ga er zeker mee aan de slag! Het verschil in wel aan de riem/niet aan de riem kun je duidelijk merken inderdaad. Vandaar ook dat ik zelf al de conclusie getrokken had dat hij het uit angst doet (want zonder riem staat ie binnen nowtime tussen mijn benen).

Harley is een Amerikaanse Maltezer, 2,5 kilo schoon aan de haak en een gecastreerde reu.

quote:

Op woensdag 26 mei 2010 00:53 schreef childintime het volgende:
Als zo'n klein hondje dat doet bij mijn Westie dan kijkt'ie eerst heel verbaasd naar het hondje, kijkt vervolgens mij verbaasd aan en gaat dan rondjes rennen, kwispelen en blaffen Hij vind het dus duidelijk heel gek als een heel klein hondje dat naar hem toe doet

Gisteren kwamen we toevallig bij de wandeling een Westie tegen en ik ken de eigenaar dus ik stond even te kletsen. Die Westie reageerde echt precies hetzelfde zoals jij nu beschrijft! Na een paar minuten loeihard keffen en uithalen begon Harley pas de snuffelen en de bekende begroetingen te doen.... Daarna werd ie bang en kroop tussen mijn benen (en hij zat aan de riem).
Raar beest heb ik toch, hihi!

quote:

Op woensdag 26 mei 2010 02:02 schreef childintime het volgende:

[..]

Maar Stali, er zijn ook best veel baasjes (van kleine hondjes) die zodra ze een "grote" hond aan zien komen direkt ergens anders naar toegaan, hun kleine hondje aanlijnen of nog erger; hem zelfs optillen. Ik heb in het verleden altijd grote honden gehad. Daarbij ook kleintjes (Fox Terrier, Jack Russel), dus ik heb geen vooroordeel of antipathie tegen grote honden. Het enige nadeel van een grote hond is dat als hij bijt, de gevolgen vaak logischerwijs veel ernstiger zijn dat als een klein hondje bijt.

Toen ik mijn hondje bij de fokker ophaalde kreeg ik die tip van de fokker. Want 'het is zo'n klein ding'. Maar ik zweer het, ik heb het nooit gedaan als ik een andere hond tegenkwam. En nu nog steeds laat ik ze het altijd zelf 'uitvechten'...

Ik ben zelf de eigenaar van een duitseherder waar absoluut geen kwaad in zit, is nog nooit aangelijnd geweest. honden die ze niet moet loopt ze mooi met een boogje omheen (ook bij kleine kinderen) alleen is toch toch altijd een jack russel die probeert haar te pakken zonder succes natuurlijk

heb haar maar 1x agressief gezien toen een andere hond te enthousiast op mij af kwam rennen
en ging ze voor mij staan met de nekharen omhoog en grommen als een gek

Ja en zulke Herders (baasjes) hoop ik dus regelmatig tegen te komen in de hoop dat mijn Westie wat minder bang wordt. Er loopt hier een vrouw met 7 (!) Tervuerense herders. Deze honden staan wel zo goed onder appel. Zodra zij zegt dat ze stil moeten staan of moeten komen doen ze dat ook direkt. De eerste keer dat ik haar tegenkwam en zij met z'n allen op Westie afdoken, piste hij zowat van angst (want zag ook geen uitweg meer met zoveel bedreiging). Ik stond even met haar te praten en legde dus uit waarom hij zo bang was van Herdershonden. Als ik haar nu tegenkom dan roept ze de honden bij zich, zodat ze niet als een wervelstorm Westie overvallen, maar op een rustige manier contact maken. Westie voelt zich inmiddels helemaal het baasje als hij ze tegenkomt (zijn allemaal teefjes) en loopt er stoer tussendoor

Tezz, mijn Westie weet niet wat hij ervan moet denken als zo'n klein hondje "wild" doet. Hij weet dat hij niet bang hoeft te zijn, maar vindt het wel uitermate grappig. Denkt dat het spel is en gaat dus rondjes rennen. Zo'n klein hondje staat zich dus behoorlijk in het zweet te werken en Westie kijkt me aan alsof'ie wil zeggen "hihi, wat leuk, we gaan spelen" Zo reageert hij trouwens ook als een klein hondje hem echt "afbijt". Laatst was er een kleine York en die deed ook ineens een uitval en Westie sprong aan de kant, blafte een keer, kwispelde (vriendelijke kwispel) en ging heen en weer rennen en gek doen. Ondertussen mij steeds aankijkend omdat'ie gewoon niet wist wat'ie ermee aan moest. Een andere hond zou misschien gaan bijten als'ie zo benaderd zou worden door een kleintje, maar dat zit nou eenmaal niet in mijn Westie.

De hond die ik een trap gaf, is idd zielig. Als dat dier nooit buiten komt, dan kan ik me voorstellen hoe gefrustreerd hij zich inmiddels moet voelen en wordt negatief gedrag alleen maar erger. Na dat incident heb ik dat beest trouwens ook niet gezien, niet op het plantsoen en niet op de hei. Hij blijkt dus gewoon echt nooit op straat te komen

Valt mij steeds op hoe mensen, ook in dit topic, hun hond behandelen als mens en denken dat honden overeenkomstige emoties hebben.

Ik werk nu 25 jaar met honden, ik ben ook gedragstherapeut en IPO-instructeur. Neem nu maar van mij aan geen enkele hond is voor de volledige 100% te vertrouwen. Hiermee bedoel dat wij als mensen nooit de volledige communicatie kunnen volgen tussen honden. Hier in het topic wordt al aangegeven dat er verschillenden manieren van kwispelen zijn. Hoog strake kwispel duidt op agressie, lage kwispel waarbij de kont schud duidt op vrolijkheid, zomaar een voorbeeld.

Wat er heel vaak gebeurt is dat de rangorde binnen het gezin niet juist is en dat de hond op nummer één staat. Het gebeurt al dat de hond op bed, bank etc mag. Deze hond zal zijn plek binnen de rangorde willen behouden, ook buiten. Hiermee is de bodem al gelegd om agressie uit te lokken bij andere honden. De Herders honden zullen dit van nature sneller corrigeren.

Overigens de probleemhonden die ik nu vaak tegenkom staat de labrador en de jack russel met stip op nummer één(let op dit is mijn ervaring). Beide rassen hebben veel problemen door het (slechte) fokbeleid
en door de slechte opvoeding van de eigenaren. Het fabeltje dat een labrador een lieve hond is, is gewoon onzin!! Het is en blijft een jachthond die een hoop energie kwijt moet. De meeste mensen kunnen of willen die energie er niet insteken. Jack Russel is en blijft een terrier met alle raseigenschappen die het beestje heeft.

De oplossing voor het vechten tussen honden is heel simpel. Gewoon je hond aanlijnen. Dit is de verantwoording die een eigenaar moet nemen. Overigens is een hond die aangelijd eerder geneigd om uit te vallen. De baas zet onbewust al druk op de hond of de baas wordt onzeker, de hond zal hier gebruik van maken.

Een hond is en blijft een wild dier die andere schade kan toebrengen!!

quote:

Op zondag 23 mei 2010 03:39 schreef childintime het volgende:
Retrievers zijn vrijwel altijd lieve honden. Ik ken geen Retriever die vals is (Labradors wel, maar dat is iets heel anders)

Maar als ik een hond zie aankomen die zich verdacht gedraagt dan lijn ik mijn Westie aan en hou hem dicht bij me. Zodra het mis gaat, grijp ik in.

Toen ik nog bij mijn ex was hadden we een Bobtailpup. We gingen wandelen in de Lage Vuursche. We lieten de pup lekker lopen. Ineens kwam er vanuit een manege een enorme Rotweiler die bovenop de pup dook. Mijn ex liet de lijn van de pup los en de pup rende gillend richting de weg. Rotweiler ging vervolgens vrolijk door met zijn aanval. Ik werd toen zo pislink, dat ik Rotweiler letterlijk te lijf ging. Toen ik vlak bij hem was, smeet ik mijn tas naar zijn kop, roepend dat'ie een kuthond was en op moest rotten. Blijkbaar was dat voldoende, want ineens ging'ie ervandoor. Ex zei later dat hij echt bang was dat die hond mij aan zou vallen Mijn pup was in gevaar en dan doe ik alles om hem te redden. Door mijn direkte actie is die Rotweiler zich helemaal te pletter geschrokken. Ik kwam al schreeuwend en dreigend op hem af rennen en koos hij het hazenpad. Ik dacht er niet eens over na, ik zag alleen maar mijn pup die misschien uit angst de weg op zou rennen.

Ik heb het afgelopen 4 maal het advies gegeven om een retriever in te laten slapen. Dit door bijtincidenten.

dit waren ook Golden retrievers! Eén had in het gezicht gebeten van een kind!

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 17:50 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Die lieve hond is de Golden Retriever, niet de Labrador Retriever.

overigens beseffen veel mensen niet dat een hond minimaal 4 keer per dag uit moet. En minimaal 1 keer per dag 3 kwartier wandelen of lekker aan de fiets. Hiermee worden al veel problemen mee voorkomen.

Maar de mensen zijn moe van hun werk of moeten sporten dus kunnen hier geen tijd voor vrij maken.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 17:54 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Zeg dan niet dat het labradors zijn.

hoe bedoel je?

voor alle duidelijkheid. Jaar 2010 heb ik vier maal het advies gegeven om een Golden in te laten slapen.
De honden die ik nu tegen kom in mijn praktijk staat de labrador op nummer één met probleemgedrag.

Dit komt ook door de omgeving waar ik woon veel jonge gezinnen die graag een " lieve hond" zoals de labrador willen hebben. Typisch vinexhonden!!

quote:

Op zaterdag 22 mei 2010 03:39 schreef Harajuku. het volgende:
Oh ja. Nog zoiets waar ik een broertje aan dood heb. Mensen die zeggen "Jaaaaaa, als je de hond aanlijnt dan wordt ie juist raar en kwaad en bl abl abla"

Zulks een onzin hè Ik kan mijn hond aan de lijn optillen bij wijze van spreken en nog gedraagt hij zich prima, want zo is hij opgevoed. Als een hond aan de lijn ineens tekeer gaat is dat imo gewoon een teken van slechte, of gebrek aan opvoeding. Kom op zeg.

waar ik wel in kan komen is dat een hond zich aan de lijn anders gedraagt. Heb je een hond die vrij onderdanig reageert op andere honden, die zal als ie los loopt makkelijker gaan liggen, maar als je hem aanlijnt en doorloopt krijgt hij de kans niet, misschien dat dominantere honden dat dan als "uitdagen"zien en erop reageren? ( waar de onderdanige hond dan weer niet goed op weet te reageren)

Mevrouw de therapeut vergeet in de gauwigheid ook even, dat in die vinexwijken dus inderdaad veel jonge gezinnen zijn, met ouders die hun kind NIET LEREN hoe ze met dieren om moeten gaan.

Als een kind een hond in de ogen loopt te prikken (want ze zijn zo mooi) of aan zijn staart hangt, of wanneer hij (bijna) slaapt in ene boven op hem springt, ja dan wil elke hond wel eens een knauw geven. En ja, als het kind pech heeft, is die knauw net even wat harder dan de hond in kwestie zelf eigenlijk ook bedoelde. Ouders moeten, ook in Vinexgebieden (of mss zelfs juist) hun kinderen LEREN hoe ze met dieren om moeten gaan.

Het ergste is nog, dat de hond het dan gedaan heeft. Terwijl als de kinderen van hun vriendjes een duw of stomp krijgen omdat ze vervelend blijven doen, het allemaal in orde is. Honden kunnen niet praten, alleen maar middels gedrag laten zien wat ze bedoelen. DAT moeten ouders hun kinderen in vinexgebieden leren. En als jij als therapeut dat niet inziet, maar wel in korte periode vier honden laat inslapen omdat die een keer een hap hebben gegeven, heb jij het NIET begrepen.

Toen ik vier was wilde ik ook de ogen van Castor hebben. Castor was onze Mechelaar. Let wel, Castor was voor mensen buiten ons gezin een erg moeilijke en eigenlijk tè waakzame hond, vanwaar alleen mijn vader hem met stevige halsband hem uitliet. Als iemand het waagde om met name richting mij of mijn broertje te willen lopen, wilde hij al aanvallen. Overprotective was hij. Mijn moeder had al tig keer gezegd: pas op, Castor is lief, maar wat jij wil doet hem pijn, dus vandaag of morgen hapt hij naar je. En ja hoor, het duurde werkelijk maanden, maar het geschiedde. Eigen schuld dikke bult, had ik maar moeten luisteren. Ik kreeg er van mijn moeder nog een tik bij omdat ik niet had geluisterd . Castor is heerlijk oud bij ons geworden en heeft, mede doordat wij als hondeneigenaar precies wisten hoe met zo'n hond om te gaan, nog nooit iemand gebeten, of is betrokken geweest bij wat voor vecht/bijt incident ook.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:22 schreef BrandX het volgende:
Mevrouw de therapeut vergeet in de gauwigheid ook even, dat in die vinexwijken dus inderdaad veel jonge gezinnen zijn, met ouders die hun kind NIET LEREN hoe ze met dieren om moeten gaan.

Als een kind een hond in de ogen loopt te prikken (want ze zijn zo mooi) of aan zijn staart hangt, of wanneer hij (bijna) slaapt in ene boven op hem springt, ja dan wil elke hond wel eens een knauw geven. En ja, als het kind pech heeft, is die knauw net even wat harder dan de hond in kwestie zelf eigenlijk ook bedoelde. Ouders moeten, ook in Vinexgebieden (of mss zelfs juist) hun kinderen LEREN hoe ze met dieren om moeten gaan.

Het ergste is nog, dat de hond het dan gedaan heeft. Terwijl als de kinderen van hun vriendjes een duw of stomp krijgen omdat ze vervelend blijven doen, het allemaal in orde is. Honden kunnen niet praten, alleen maar middels gedrag laten zien wat ze bedoelen. DAT moeten ouders hun kinderen in vinexgebieden leren. En als jij als therapeut dat niet inziet, maar wel in korte periode vier honden laat inslapen omdat die een keer een hap hebben gegeven, heb jij het NIET begrepen.

Toen ik vier was wilde ik ook de ogen van Castor hebben. Castor was onze Mechelaar. Let wel, Castor was voor mensen buiten ons gezin een erg moeilijke en eigenlijk tè waakzame hond, vanwaar alleen mijn vader hem met stevige halsband hem uitliet. Als iemand het waagde om met name richting mij of mijn broertje te willen lopen, wilde hij al aanvallen. Overprotective was hij. Mijn moeder had al tig keer gezegd: pas op, Castor is lief, maar wat jij wil doet hem pijn, dus vandaag of morgen hapt hij naar je. En ja hoor, het duurde werkelijk maanden, maar het geschiedde. Eigen schuld dikke bult, had ik maar moeten luisteren. Ik kreeg er van mijn moeder nog een tik bij omdat ik niet had geluisterd . Castor is heerlijk oud bij ons geworden en heeft, mede doordat wij als hondeneigenaar precies wisten hoe met zo'n hond om te gaan, nog nooit iemand gebeten, of is betrokken geweest bij wat voor vecht/bijt incident ook.

Om een hond in te laten slapen neem je niet zomaar( trouwens ik ben een heer). Daar gaat een heel traject aan vooraf. Je moet zelf afvragen is zo'n hond nog herplaatsbaar en er zijn meerdere bijtincidenten geweest en 2 honden waren het slachtoffer van een slecht fokbeleid en eentje kwam uit spanje. Deze hond was nooi normaal gesocialiseerd.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:33 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Nou, ik vind dat niet. Let op de IK VIND. Ik vind dat je je hond gewoon moet leren dat hij aan de lijn ook normaal doet. Ik heb werkelijk nog nooit een hond gehad die vond dat hij aan de lijn maar compleet debiel moest gaan doen want zo voeden wij ze niet op. En probeert hond dat wel dan zorg ik er wel voor dat ie dat niet weer in zijn hoofd haalt.

quote:

Op donderdag 27 mei 2010 18:35 schreef BeffJeck het volgende:

[..]

Om een hond in te laten slapen neem je niet zomaar( trouwens ik ben een heer). Daar gaat een heel traject aan vooraf. Je moet zelf afvragen is zo'n hond nog herplaatsbaar en er zijn meerdere bijtincidenten geweest en 2 honden waren het slachtoffer van een slecht fokbeleid en eentje kwam uit spanje. Deze hond was nooi normaal gesocialiseerd.

en dus geef je alle labradors uit een vinexgebied maar 'de schuld'.

Sorry dat ik je posting zo aanval, maar ik vind je zeer generaliserend. Hetzelfde wanneer zeggen dat Rottweilers levensgevaarlijke honden zijn. Ik ken er een paar, en het zijn zo'n beetje de grootste schatten die je kan vinden. Wat een verschrikkelijk lieve beesten! Toch loopt zo'n iedereen die je tegenkomt een straatje om als ze je zien met zo'n Rottweiler.

In 99% van de gevallen ligt het aan de opvoeder. Niet aan de hond. Die is de dupe.