PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] Deel 54: Dierentuin?

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 22:37 schreef Cassandra87 het volgende:
het is geen kwestie van schaamtegevoelens koppelen aan werkprestaties. Het is meer t idee dat je je moet schamen als je werkeloos thuis zit.
En voor een deel kan ik mij dat gevoel wel voorstellen (als individu) maar ik vind het veel te denigrerend naar de mensen toe die er niets aan kunnen doen en wel vrede met een dergelijke situatie móeten hebben..

Jij hebt het beroepsmatig misschien ook van dichtbij meegemaakt. Ik werk ik ook in de sociale zekerheid, dan kan moeilijk zeggen dat je je moet schamen als je werkloos bent. Dat kan iedereen overkomen. Voor mezelf leg ik de lat wat hoger, in die zin dat er iets goed moet gaan. In principe werk en mocht dat niet lukken, compenseren door een andere vorm van maatschappelijke participatie.

Waarom ik me vrij sterk richt op werk? Toen ik student was, leefde ik met de gedachte dat na het afstuderen er een mooie toekomst te wachten stond. Een toekomst, die zo ongeveer juist begonnen is.

@ tijn :
Politie slogan

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 22:49 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Jij hebt het beroepsmatig misschien ook van dichtbij meegemaakt. Ik werk ik ook in de sociale zekerheid, dan kan moeilijk zeggen dat je je moet schamen als je werkloos bent. Dat kan iedereen overkomen. Voor mezelf leg ik de lat wat hoger, in die zin dat er iets goed moet gaan. In principe werk en mocht dat niet lukken, compenseren door een andere vorm van maatschappelijke participatie.

Waarom ik me vrij sterk richt op werk? Toen ik student was, leefde ik met de gedachte dat na het afstuderen er een mooie toekomst te wachten stond. Een toekomst, die zo ongeveer juist begonnen is.

Ik heb t je eerder al gezegd, ik vind t echt knap hoe jij voor jezelf aan t knokken bent! Zeer bewonderingswaardig.
En mijn opmerking was zeer zeker niet lullig naar jou bedoeld, ik reageerde instinctief.

Ik heb het zeker beroepsmatig van dichtbij meegemaakt. Dagelijks. Ik zal de laatste zijn om te oordelen over een ander (ofschoon ik wel een mening heb soms.. doelbewust schulden maken bijv en dan ook nog eens glashard liegen.. maar dat is een ander verhaal)

ben er weer

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:03 schreef francis998 het volgende:
ben er weer

Mooi zo

volgens mij waren net alle stamgasten hierzo aanwezig..want 't gaat hard...veels te hard.

Want ik wil zo graag op alles en iedereen reageren..maar dat lukt niet

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:08 schreef francis998 het volgende:
volgens mij waren net alle stamgasten hierzo aanwezig..want 't gaat hard...veels te hard.

Want ik wil zo graag op alles en iedereen reageren..maar dat lukt niet

Als het niet lukt, dan niet doen. Is soms ook niet te doen vind ik dus doe ik het ook niet.

trouwens Juup, je bent een tijdje weggeweest..

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 22:47 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Het is echt waar, jongen. Echt waar. Ik zie die patronen stiekum weg. Ik begrijp je wel, want het is ook nl mijn valkuil
[..]

Ik wilde de opmerking al zo lang maken, maar ik merk dat ik je soms erg confronteer. Maar ik bedoel het goed. Wat ik bedoel : "ik zie je worstelen met de diagnose" Je zit in een spagaat: enerzijds wil je het gewoon niet zijn en je probeert zo normaal mogelijk te doen (zodat niemand het ziet) en anderzijds weet je het dondersgoed waar de beperkingen zitten. Je hebt de neiging om eea te compenseren met werkprestaties, in de hoop dat nare stempel weg te drukken. Klopt dat
[..]

Heel menselijk. En ook best herkenbaar.....
[..]

Natuurlijk is het goed dat je het probeert. Als je jezelf maar niet overschat en altijd op je tenen moet lopen

Er zit een kern van waarheid in. Het geeft me een kick als ik dingen doe waar ik volgens het boekje moeite mee zou ‘moeten’ hebben. Ik ben er ook van overtuigd dat het gaat lukken, met iets meer begeleiding. Ik heb er geen moeite mee dat ik met sommige dingen (zoals iets zeggen tijdens vergaderen) altijd moeite zal houden. Voor functioneren geen probleem: dat zit reeds in de inschaling (die verder prima is) verwerkt. Het verschil met de op mijn afdeling gangbare inschaling vind ik te gering om mijzelf een Asperger te voelen.

Als ik de stap naar de soos zet, wordt autisme dan geleidelijk een onderdeel van mijn leven? Ik vind het heel mooi dat die mensen op die manier een sociaal leven opbouwen. Er zijn ook genoeg mensen met autisme die hun diagnose wel hebben geaccepteerd, dat vergeet ik weleens.

Er zijn een paar ASS-gerelateerde dingen die ik confronterend vind, omdat het ook op mij van toepassing is.

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:18 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Er zit een kern van waarheid in. Het geeft me een kick als ik dingen doe waar ik volgens het boekje moeite mee zou ‘moeten’ hebben. Ik ben er ook van overtuigd dat het gaat lukken, met iets meer begeleiding. Ik heb er geen moeite mee dat ik met sommige dingen (zoals iets zeggen tijdens vergaderen) altijd moeite zal houden. Voor functioneren geen probleem: dat zit reeds in de inschaling (die verder prima is) verwerkt.

Als ik de stap naar de soos zet, wordt autisme dan geleidelijk een onderdeel van mijn leven? Ik vind het heel mooi dat die mensen op die manier een sociaal leven opbouwen. Er zijn ook genoeg mensen met autisme die hun diagnose wel hebben geaccepteerd, dat vergeet ik weleens.

Er zijn een paar ASS-gerelateerde dingen die ik confronterend vind, omdat het ook op mij van toepassing is.

hier wil ik ff iets op zeggen. Mischien is het belangerijkste sempron om eerst je autisme te leren accepteren. Want dan ben je al een heel eind verder.
En ik zou dolgraag zeggen hoe je dat moet doen, maar dat kan ik niet.

En ik weet het niet helemaal, maar miss ben je in je dagelijkse leventje te bezig met ass. Het lijkt me ook wel lastig om dat niet te zijn.

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:13 schreef francis998 het volgende:
trouwens Juup, je bent een tijdje weggeweest..

Ik ben er wel (op FOK!), maar heb soms geen zin om met "lot"genoten te babbelen

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:28 schreef Juup© het volgende:

[..]

Ik ben er wel (op FOK!), maar heb soms geen zin om met "lot"genoten te babbelen

ik snap hem

Lieve Sempron,

In dit topic zijn we allemaal een beetje gek. We hebben (bijna) allemaal een ASS. En toch zijn we best ok, vind je niet? Vind je het geen geruststellende gedachte dat je thuis hoort bij mensen zoals wij, die aardig zijn voor elkaar en begrip voor elkaar opbrengen?

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:45 schreef Spoortie het volgende:

[..]

* Spoortie doet precies 'tzelffde

* robuust89 volgt

trouwens, ik hoor net dat ik af en toe een beetje druk ben valt het op?

owja, bedtijd

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 22:41 schreef francis998 het volgende:

[..]

tja, het koppelen van schaamte aan werkprestaties is gewoon makkelijk maa rniet goed. Want meestal als je niet werkt wel willende is het omdat iets niet goed zit. Zoals in mijn geval ik kon het eerst niet aan en nu is zo het zo kort voor het beginnen van een studie dat ik dat liever doe en ff afwacht, omdat ik nu twijfel of ik werken wel aankan.

En precies, er zijn 2 werkloze typen:
de willende maar niet kunnende
en de kunnende maar niet willende en voor dat laatste heb ik dus minder respect.terwijl bovenste ja die kan niet anders!

Goed gezegd!

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:48 schreef robuust89 het volgende:

[..]

* robuust89 volgt

trouwens, ik hoor net dat ik af en toe een beetje druk ben valt het op?

owja, bedtijd

francis wil robuust volgen..maar dat is onmogelijk


btw hoe krijgen jullie die rode letters??

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:53 schreef francis998 het volgende:

[..]

francis wil robuust volgen..maar dat is onmogelijk


btw hoe krijgen jullie die rode letters??

op de me knop duwen boven je schrijfscherm

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 22:49 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Jij hebt het beroepsmatig misschien ook van dichtbij meegemaakt. Ik werk ik ook in de sociale zekerheid, dan kan moeilijk zeggen dat je je moet schamen als je werkloos bent. Dat kan iedereen overkomen. Voor mezelf leg ik de lat wat hoger, in die zin dat er iets goed moet gaan. In principe werk en mocht dat niet lukken, compenseren door een andere vorm van maatschappelijke participatie.

Waarom ik me vrij sterk richt op werk? Toen ik student was, leefde ik met de gedachte dat na het afstuderen er een mooie toekomst te wachten stond. Een toekomst, die zo ongeveer juist begonnen is.

Je bent best calvinistisch. Misschien ook wel van thuis meegekregen. Het koppelen van een pracht toekomst als beloning voor hard studeren is zo herkenbaar. Ik begrijp ook niet als mensen een studie gaan doen en er vrijwillig niets meer zouden doen....

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:54 schreef robuust89 het volgende:

[..]

op de me knop duwen boven je schrijfscherm

welke knop is dat?

BTW, ik zit momenteel weer een beetje omlaag te gaan. Omdat ik deels besef dat iedereen nu het leventje heeft wat ik zou willen en tijden heb geprobeerd heb op te bouwen..maar niet lukt. En daardoor ga ik toch best zitten balen.En weer piekeren..en weer omlaag zakken.

Maar ik ga me nu ff afsluiten van alles, en ff serie kijken om te ontspannen.

* francis998 gaat nu ff serie kijken..en ontspannen om niet overstuur te raken en weer stomme gesprekken en gedachten in het hoofd te krijgen

yeey ik heb nu ook mooie rode lettertjes

quote:

Op zaterdag 1 mei 2010 23:18 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Er zit een kern van waarheid in. Het geeft me een kick als ik dingen doe waar ik volgens het boekje moeite mee zou ‘moeten’ hebben. Ik ben er ook van overtuigd dat het gaat lukken, met iets meer begeleiding. Ik heb er geen moeite mee dat ik met sommige dingen (zoals iets zeggen tijdens vergaderen) altijd moeite zal houden. Voor functioneren geen probleem: dat zit reeds in de inschaling (die verder prima is) verwerkt. Het verschil met de op mijn afdeling gangbare inschaling vind ik te gering om mijzelf een Asperger te voelen.

Ik vind dat ze het zo mooi hebben opgelost. Het is natuurlijk goed om te proberen je grenzen te verleggen, en mooi dat je daar een kick van krijgt ( = positieve energie). Het voordeel van Asperger is dat je het meestal niet direct aan iemand merkt, dus je hoeft er ook niet altijd tegen aan te lopen.

quote:

Als ik de stap naar de soos zet, wordt autisme dan geleidelijk een onderdeel van mijn leven?

Goeie! Ik zit met EXACT dezelfde vraag. M.a.w. hoe geef je het een plek?

Ik had er eentje bijna op mijn schoot, die begreep niet wat afstand-nabijheid was. Toen dacht ik " " ik weet niet hoe ik het moet zeggen.

Het klinkt gek en behoorlijk arrogant, maar ik mis dan weer de hogeropgeleiden waar ik iets mee kan.

quote:

Ik vind het heel mooi dat die mensen op die manier een sociaal leven opbouwen. Er zijn ook genoeg mensen met autisme die hun diagnose wel hebben geaccepteerd, dat vergeet ik weleens.

Ik vind het ook ene prachtig initiatief. Maar ik twijfel of het voor mij wat kan zijn. Ik mistte de aansluiting. Ik vind een praatje leuk, maar dat viel niet mee met mensen die allemaal erg in hun eigen wereldje zitten. (met hun ziel onder de arm). Onpasselijke gevoel, wil dan zo snel mogelijk weg.

Het gekke is, normaal ga je met NT-ers om, dat ben je gewend. Ik ben er niet uit.

quote:

Er zijn een paar ASS-gerelateerde dingen die ik confronterend vind, omdat het ook op mij van toepassing is.

Reken maar, same here. De triggers. En de soos is dan weer de plek om het op te lopen.


Stigma.