PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] deel 41: We zijn sterk!

Ik had ook nog nooit van het woord fiepen gehoord hoor, maar het is dus gelijk aan obsessie. En daar heb ik er ook wel wat van. En bij mij is het ook computers jah! Maar ik ben echt veel meer van hardware en overclocken en benchmark records enzo dan van het sofware gedeelte.

En computers zijn voor mij samen met internet gewoon een groot onderdeel van mijn leven, maar dat is een ander hoofdstuk. Qua liefhebberij zijn het die onderdeeltjes en koelingconstructies en gave gadgets etc. Het is alleen veel te duur om er echt zelf mee bezig te zijn.. Ik heb wel lekker lopen rommelen en heel veel geld uitgegeven aan die gein, maar wat ik wil dat kan ik nooit betalen.. en daar heb ik vrede mee.

Dus dan volg ik zo nu en dan een beetje die scene, ik ben bijvoorbeeld erg fan van TeamJapan
Maar als ik het echt heel erg veel ga volgen dan raak ik weer helemaal hyper en dan volgen ook impulsieve aankopen enzo

Dat is mijn nadeel met fieps, ik kan heel erg impulsief zijn en een fiep kan voor mij ALLES betekenen en het allerbelangrijkste ter wereld zijn, en dan wijkt dus ook alles daarvoor.. terwijl dat niet kan of zou moeten.

Ik ben helemaal gek op computers in elkaar zetten en aanpassen en upgraden/tunen.

quote:

Op maandag 15 maart 2010 13:48 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Goeie keuze, hoef je niet zoveel te communiceren

Nou, niet helemaal. Je moet goed met de patiënt kunnen communiceren.


Maar het verdient wel erg goed

quote:

Op maandag 15 maart 2010 14:06 schreef Ferrobarr het volgende:

[..]

[quote][..]

Ik denk dat je psych probeert door de bal terug bij jou te leggen je te prikkelen er zelf over na te denken. Dat is dus niet gelukt. Je zou het er over kunnen hebben dat je vindt dat het niet zo lekker gaat en je verwachtingen uitspreken. Maar als er zo wie zo geen "klik" is en je dat ook niet meer goed ziet komen zou je kunnen vragen om een ander.

Tja, het punt is deels dat ik snap dat de psych de bal teruggooit om erover te denken, maar als je dan nagaat dat ik sinds october aan het denken ben maar er zelf niet uit kom zal ze toch wat meer input moeten geven.
Net zoals de laatste keer dat ik samen met mijn moeder ging, mijn moeder vroeg eigenlijk om een diagnose, kortom X is het probleem..maar dat kon de psych niet zeggen. En daaruit maak ik op of dat ze het probleem nog niet doorheeft of dat ze gewoon deels zoiets heeft, van oke het is jou probleem..jij lost het maar lekker op, en ondertussen luister ik maar ff naar je.
En het punt is dat ik er een beetje doorheen zit kwa psychologen, want dit is inmiddels de 3e psycholoog...en tot nu toe ben ik er eigenlijk nooit veel mee vooruitgegaan.
En tuurlijk..het kan aan mijn persoonlijkheid liggen..maar niet zo erg dat er 3 psychs zijn die de problemen niet door krijgen.
Maar de psych neemt alles te licht op...zoals ik vertelde haar dat ik LAST had van gesprekken in mijn hoofd tussen mij en andere personen, maar vorige keer toen ik aangaf dat ik er overstuur van raak neemt ze het pas serieus..tja...dat is toch ook niet helemaal logisch.
En echt veel verwachtingen had ik niet van de psych behalve dat ik mij stuk voor stuk wat beter zou gaan voelen en iig meer duidelijkheid krijg in wat voor besluit ik wil nemen. Maar de psych heeft zoiets van dat moet jij besluiten..en ik heb zoiets van oke..dat is logisch..maar wat hulp kan ik wel gebruiken als ik al meer dan 3 maanden in hetzelfde besluitloze circeltje draai.

quote:

Niet met iedereen gaat het slecht, gelukkig. Daarnaast is het ook een kwestie van hoe je er tegen aan kijkt (glas halfvol / halfleeg) en wat je er zelf aan doet. Ik geloof erin dat je veel zaken in het leven zelf kunt beïnvloeden (dat schijnt een moral agent te heten).
[..]

Hmm..hier ben ik het grotendeels mee eens, er zijn dingen waar je wel invloed op hebt en dingen waar je geen tot weinig invloed op hebt.

quote:

Probeer iets te vinden wat je motiveert en wat regelmaat in je leven brengt. Dat kan enorm schelen, zowel qua stemming als qua energie. Ik heb ooit ruim een half jaar thuis aan mijn afstudeerscriptie gewerkt (dat was nadat ik al een half jaar bij een bedrijf had gezeten; ik hoefde "alleen nog maar" mijn scriptie af te maken). Dat schoot voor geen meter op; ik werd erg depressief en had nergens energie voor. Uiteindelijk heb ik besloten alvast te gaan werken. Vervolgens heb ik terwijl ik werkte in de avonduren mijn scriptie afgemaakt. Dat ging uiteindelijk veel sneller dan toen ik daar de hele dag de tijd voor had.

En ziedaar mijn probleem, ik kan niet echt iets vinden wat mij motiveerd. Zolang ik me ergens of ergenb bij goed voel gaat alles makkelijker.
Bijvoorbeeld een studie gaat mij makkelijker af als ik het samen met andere kan delen, maar dan mensen bij wie ik me goed voel..en dat is iets wat behoorlijk zeldzaam is.

quote:

Kun je dat "geen typisch vrouwtje" toelichten? En wat voor mannelijke interesses moet ik aan denken?

Met dat geen typisch vrouwtje bedoel ik weinig "vrouwelijke interesses", bijvoorbeeld nooit van mijn leven heb ik make up gebruikt, vindt dat veel te veel gedoe en tijd in beslag nemen.
En verder tja, het is lastig uit te leggen, maar ik heb een soort van mannelijk gedrag overgenomen, aangezien mijn beste vrienden altijd mannen/jongens zijn geweest.

Maar ik bedoel dus niet zo'n vrouwelijke stijl, maar meer de praktische easy going mannelijke stijl. Bijvoorbeeld ik ben een typetje dat zich bijna niet optut, dat het stom vindt om over nieuwe rokejes/kleding te praten. Oké houdt redelijk van shoppen, maar als iets nodig is, ben niet het typetje dat ff lekker de stad in gaat om te shoppen tenzij er iets wat ik wil, en da ga ik doelgericht op zoek.
En heb ook niet zo'n vrouwelijke diplomatiek, van subtiel zijn en hints enzo..nee..gewoon recht voor je raap.
En tja..kwa uiterlijk ben ik ook niet echt helemaal vrouwelijk(ik ben o zo vaak als lesbienne bestempeld terwijl mensen me niet kennen.)
Maar ja, ik speelde altijd veel liever met de lego of auto'tjes of thunderbirds poppen of powerrangers, of voetballen...maar die standaard meisjes spelletjes zoals met poppen of barbies spelen..dat vond ik maar saai...
zulk soort dingen bedoel ik...en ook bij het stappen merk ik het..ik neig dan in het "mannelijke" dansrol te vallen...(de muziek die ik dans heeft een duidelijk man/vrouw rol) en aangezien ik niet lenig ben..neig ik meer naar de stijve minder bewegingsrol te vallen en die is bijna altijd de mannen rol.

quote:

Mag ik vragen ofwel eens verliefd geweest bent? (NB: als je geen zin hebt hier op in te gaan, skip je het maar).

Hmmm..het kost mij wat moeite omdat ik me er deels voor schaam, maar 1x heb ik iemand zo leuk gevonden dat ik het bijna "verliefd" zou noemen.
Maar daar kwam al gauw een eind aan, aangezien het een vriend van me was die ik sinds mijn 10 ofzo ken en hij in spanje woont. En toen ik via de mail de moed bijelkaar had gekregen en een mailtje gestuurd van joh..ik vind je wel errug leuk kreeg ik een mailtje terug.
En o....wat schrok ik ervan..hij bleek homoseksueel te zijn
En zo vaak had ik "gefantaseerd" over hem als persoon en zijn reactie. Dus tja..dat dat een gigantische afknapper was..is wel te begrijpen.
Maar verder heb ik dit ook nooit aan iemand verteld..julie zijn de eersten

En verder..tja zoals ik eerder aangaf maak ik heel makkelijk contact met mensen maar om de een of andere reden krijg ik dat contact bijna nooit verder dan studie gerelateerd enzo..dus tja..verliefd worden is lastig..want daarvoor is toch een iets meer persoonlijk contact voor nodig.

quote:

Een andere, algemen vraag: hebben vrouwelijke autisten ook fiepen? Zo ja: wat voor fiepen? Bij mannen is dat meer algemeen (bv. auto's, audio, muziek, sport), maar bij vrouwen kan ik me zo snel geen voorstelling maken.
[..]

Ja, tenminste niet autist zijnde heb ik er toch last van, bijvoorbeeld computers, of tja..dan weer het land waar ik graag zou leven is zowat een obsessie ik kan er uren en uren over praten..en ga helemaal uit mijn dak als ik iemand vindt waarmee dat lukt
Of ik heb maanden waarin in ik helemaal into jeans ben_{raar maar waar}en kan ik echt iedere dag in de winkels gaan kijken naar de jeans..en als ik geld heb..dan kan het snel misgaan..en ook sneakers(gympen) ik ben er dol op, en kan uren naar de modellen lopen kijken op internet en kan al gauw een redelijke verzameling van 7 paar bijelkaar krijgen.
En nog een andere fiep maar die hou ik liever voor mezelf

nou..nu moet ik toch echt ff verder gaan met stofzuigen

[ Bericht 1% gewijzigd door francis998 op 15-03-2010 16:59:24 ]

quote:

Op maandag 15 maart 2010 16:31 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Nou, niet helemaal. Je moet goed met de patiënt kunnen communiceren.


Maar het verdient wel erg goed

Dan is anasthesist een nog beter beroep, hoef je alleen de eerste paar minuten even met de patiënt te overleggen.

quote:

Op maandag 15 maart 2010 17:00 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Dan is anasthesist een nog beter beroep, hoef je alleen de eerste paar minuten even met de patiënt te overleggen.

Hmmm, wat dacht je van communicatie met het overige OK-personeel?

Maauruh: ik keek gisteren naar een programma over uitvaartverzorging. Het werk van de ovenist

Je hoeft niet bang te zijn dat je verwijten krijgt dat je te heet stookt van de cliënt in kwestie

quote:

Op maandag 15 maart 2010 17:04 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]




Hmmm, wat dacht je van communicatie met het overige OK-personeel?

Maauruh: ik keek gisteren naar een programma over uitvaartverzorging. Het werk van de ovenist

Je hoeft niet bang te zijn dat je verwijten krijgt dat je te heet stookt van de cliënt in kwestie

quote:

Op maandag 15 maart 2010 14:28 schreef Ferrobarr het volgende:
Fiepen is (voor mij): obcessief opgaan in een bepaalde interesse. Zoals EchtGaaf (en met name ik) eerder in dit topic deden over geluidsapparatuur.

Luidsprekers

quote:

Op maandag 15 maart 2010 17:57 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Luidsprekers

doe mij maar liever een goede man..dan kan ik miss wel heel fieperig zijn

maar weer stilte

Mijn fiep is ook eigenlijk wel computers, net zoals Autidude. Een beetje met hardware aanrommelen enzo. Vroeger was ik ook helemaal into sterrenkunde. Kan gelukkig mezelf wel beheersen tegen impulsaankopen en dergelijke.


Vandaag in ieder geval het gesprekje gehad. Er was inderdaad geen bewijs voor autisme in mij, hoewel ik wel aan best wel wat voorwaarden voldeed. Niet autistisch genoeg waarschijnlijk

quote:

Op maandag 15 maart 2010 19:09 schreef Aperture-Science het volgende:
Mijn fiep is ook eigenlijk wel computers, net zoals Autidude. Een beetje met hardware aanrommelen enzo. Vroeger was ik ook helemaal into sterrenkunde. Kan gelukkig mezelf wel beheersen tegen impulsaankopen en dergelijke.


Vandaag in ieder geval het gesprekje gehad. Er was inderdaad geen bewijs voor autisme in mij, hoewel ik wel aan best wel wat voorwaarden voldeed. Niet autistisch genoeg waarschijnlijk

Hmm..eigenlijk is het mischien wel beter zo, niet specifiek autistisch te zijn. Dan heb je er niet veel moeite mee, en dan zit je ook niet met het dillema wel/niet vertellen.

Iig, blijf nog gewoon lekker hangen hierzo..je kan er miss wel wat van leren..van alle autisten hierzo..ik dus wel.
En ik ben ook geen autist!

En tegen impulsaakopen kan ik me ook redelijk weren. Maar tegen FIEP aankopen juist weer niet...

quote:

Op maandag 15 maart 2010 19:09 schreef Aperture-Science het volgende:
Mijn fiep is ook eigenlijk wel computers, net zoals Autidude. Een beetje met hardware aanrommelen enzo. Vroeger was ik ook helemaal into sterrenkunde. Kan gelukkig mezelf wel beheersen tegen impulsaankopen en dergelijke.


Vandaag in ieder geval het gesprekje gehad. Er was inderdaad geen bewijs voor autisme in mij, hoewel ik wel aan best wel wat voorwaarden voldeed. Niet autistisch genoeg waarschijnlijk

Gefeliciteerd! Autisme is een glijdende schaal, iets wat je volgens mij al noemde (of iemand anders in dit draadje). Schaal 1 dan ben je helemaal normaal, schaal 17 is zwaar autistisch. Op sommige forums tref je heel vreemde autisten aan,met de ondertitel ‘Proud certified Aspie since 1970’. Dat is pas mogelijk vanaf schaal 14.

quote:

Op maandag 15 maart 2010 20:21 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Gefeliciteerd! Autisme is een glijdende schaal, iets wat je volgens mij al noemde (of iemand anders in dit draadje). Schaal 1 dan ben je helemaal normaal, schaal 17 is zwaar autistisch. Op sommige forums tref je heel vreemde autisten aan,met de ondertitel ‘Proud certified Aspie since 1970’. Dat is pas mogelijk vanaf schaal 14.

Waar is die schaalverdeling. Ik ben wel benieuwd waar ik zit eigenlijk

Ik ben schaal 18!! Dat is heel ernstig, dat is als je helemaal niet in te delen valt en je absoluut uniek bent. Ook wel hokloos, danwel niet in een hokje te plaatsen.

quote:

Op maandag 15 maart 2010 20:51 schreef Autidude het volgende:
Ik ben schaal 18!! Dat is heel ernstig, dat is als je helemaal niet in te delen valt en je absoluut uniek bent. Ook wel hokloos, danwel niet in een hokje te plaatsen.

Nee jij bent schaal oneidig zo uniek dat er geen omschrijving van mogelijk is.

quote:

Op maandag 15 maart 2010 20:54 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Nee jij bent schaal oneidig zo uniek dat er geen omschrijving van mogelijk is.

Maar wat is dan de definitie van uniek?

quote:

Op maandag 15 maart 2010 20:59 schreef Autidude het volgende:

[..]

Maar wat is dan de definitie van uniek?

Jij?

Geen idee

quote:

Op zondag 14 maart 2010 15:05 schreef francis998 het volgende:
Tja, ik weet ook niet ook niet precies hoe oud je bent, maar anders op jezelf gaan wonen, of een kamer.. of anders zijn er volgens mij ook opties voor minderjarigen maar die weet ik zelf niet.

Ik woon op mezelf. Het probleem is gewoon dat ik door mijn opvoeding gewoon bepaalde dingen mis. Zelfvertrouwen, initiatief, vertrouwen in de mensheid, dat soort dingen. Ik werk eraan, maar dat gaat maar langzaam.

quote:

En het leven leuk maken dat moet je toch echt zelf doen, want een leuk leven hebben is voor iedereeen anders.
En geloof me ik zit zelf met hetzelfde dillema, ik ben het huis en school leven ook zat..maar omdat te veranderen moet je zelf actie ondernemen. Hou je van sporten, ga bij een club of desnoods een 1persoons sport, hou je van reizen..wel ga reizen..je moet het zelf leuk maken, hou je van uitgaan..vraag aan een mede fokker(van hier) of ie mee wil...er zal heus wel iemand tussen zitten die er zin in heeft...

Ik heb geen geld voor wat ik wil. Ik wil zangles, vioolles, reizen. Maar da's gewoon te duur. Het kan wel, maar dan kan ik geen opleiding doen, en werk is prioriteit. Werk bepaalt 90% van mijn plezier (of gebrek daaraan) en om werk te vinden moet ik ws. een andere opleiding doen. Dus daar zit ik voorlopig gewoon nog in vast. Zo voel ik het.

quote:

Verder weet ik ook niet precies of je begeleiding hebt, maar miss is een psycholoog niet echt een slecht idee, die kan je helpen beter met de situatie te leren omgaan en al met al kleine stapjes richting een leuk leven te maken(tenminste dat is de bedoeling van een psych)

Ik overweeg het. Al maanden.

quote:

En met jezelf bewijzen zou ik zeggen, probeer een uitdaging te vinden bij het werk, ga naar je baas toe..en vraag naar het feit of er miss interesante projecten lopen, of ga zelf met een voorstel naar hem toe om het werk interesanter te maken?

Zulk werk is het niet. Het is gewoon saai werk en er valt niks extra's te doen, tenzij ik gigantische promotie maak. En dat zit er voorlopig gewoon niet in.

quote:

Op maandag 15 maart 2010 21:00 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Jij?

Geen idee

Sommige auti’s pronken ermee. Ik noemde al Autsider. Daar kun je de diagnoses lezen in het onderschrift. Hoe meer, hoe beter. Uniek zijn betekent daar je zo veel mogelijk afzetten van de gevestigde wereld. Zo vind je er ook een klassieker!

quote:

Op maandag 15 maart 2010 21:14 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Sommige auti’s pronken ermee. Ik noemde al Autsider. Daar kun je de diagnoses lezen in het onderschrift. Hoe meer, hoe beter. Uniek zijn betekent daar je zo veel mogelijk afzetten van de gevestigde wereld. Zo vind je er ook een klassieker!

Heb je die schaalverdeling ergens?

quote:

Op maandag 15 maart 2010 21:15 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Heb je die schaalverdeling ergens?

Moet ik toch eens gaan zoeken. Nee, die verdeling bestaat niet
Soms verzin ik weleens wat. Het is een denkbeeldige variant van het BBRA van de Rijksoverheid (die officieel loopt vanaf 1 tot en met 18). Op mijn directie loopt het uiteen van 9 tot en met 17 (directeur).

Het dichtst in de buurt komt nog een zekere lijst met 16 kenmerken. Als je er 9 van hebt, voldoe je aan het criteria voor autisme, zo vertelde mijn jobcoach. Maar dat boekje ‘Een medewerker met autisme’ (van de NVA) heb ik niet meer. Ik ben wel een beetje van de getalletjes

quote:

Op maandag 15 maart 2010 21:20 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Moet ik toch eens gaan zoeken. Nee, die verdeling bestaat niet
Soms verzin ik weleens wat. Het is een denkbeeldige variant van het BBRA van de Rijksoverheid (die officieel loopt vanaf 1 tot en met 18). Op mijn directie loopt het uiteen van 9 tot en met 17 (directeur).

Het dichtst in de buurt komt nog een zekere lijst met 16 kenmerken. Als je er 9 van hebt, voldoe je aan het criteria voor autisme, zo vertelde mijn jobcoach. Maar dat boekje ‘Een medewerker met autisme’ (van de NVA) heb ik niet meer. Ik ben wel een beetje van de getalletjes

Dan weet ik het goed gemaakt. Dan ga jij die schaalverdeling nu ontwerpen

1 op de schaal van Sempron

quote:

Op maandag 15 maart 2010 14:06 schreef Ferrobarr het volgende:

[..]

Als in: dat intelligentie juist wel of juist niet de beste voorspeller is van hoe je je werk doet?
Ik vermoed juist wel als het gaat om hoe je echt je werk doet; hoe dit door je baas/werkgever ervaren wordt is een heel ander verhaal: vaak ziet men het niet of men ziet een slimmer persoon als een bedreiging.

Ja, wel dus. Ironisch toch, dat juist hetgene wat bepaalt hoe je je werk doet iets is wat je niet mag vertellen?

quote:

Dan is het op zich wel begrijpelijk dat een recruiter een mindere indruk van je krijgt. Dat je je studie niet afgemaakt hebt is geen pre (als er veel alternatieve sollicitanten zijn die wel de studie afgemaakt hebben), maar als je dat niet goed en rustig kunt toelichten kom je al snel op het stapeltje [x] onschikt terecht.

Ik vrees dat je dit toch echt moet verwerken / onder controle moet zien te krijgen voor succesvol solliciteren.

Ja, klopt. Ik vrees het ook. Wat me eigenlijk alleen maar irriteert omdat het weer iets is wat niets te maken heeft met hoe ik werk.

quote:

Besef dat veel minder slimme mensen merken dat je niet hun hun golflengte zit (zonder wellicht door te hebben dat het komt door een verschil in intelligentie. Daarnaast zien veel mensen slimmere mensen onder / naast zich als een bereiging. Veel managers zijn geneigd mensen om zich heen te verzamelen die sterk op zich zelf lijken, ookal is bewezen dat dat niet het meest effectief / het beste voor het bedrijf is.

Ja, ik heb al een paar keer duidelijk het gevoel gehad dat ik afgewezen ben omdat ik te slim was. Als er iemand zit die mbo gedaan heeft en tien jaar erover gedaan heeft om een bepaalde functie te krijgen, wil ie mij niet als assistent natuurlijk...

quote:

Hier wilde ik dus een knuffelsmiley invoegen, maar ik zie nu dat Fok die niet heeft.

Ironie, autisten die knuffelsmileys willen...

quote:

Profileer je je wel genoeg? Veel beslissers gaan eerder af op "gezellige ja-knikkers" dan op mensen die hun werk werkelijk goed doen.

True. Soms vraag ik me af of mensen nou een werknemer zoeken of een partner.

quote:

Mijn indruk is dat je qua ouders nog wel het e.e.a. te verwerken hebt. Ik vermoed dat dat (deels) beter functioneren in de weg staat.

Klopt. Voorbeeld, ik heb altijd te horen gekregen dat ik nieuwe dingen niet mocht omdat ik ze toch niet zou kunnen. Als je dat van kleins af aan hoort, onderneem je vanzelf niks nieuws meer en je gelooft ook nooit dat je iets nieuws zal kunnen op het moment dat het moet. En dat merk ik nu. Ik ben me hier eigenlijk pas sinds ca. anderhalf jaar van bewust en ik merk in steeds meer opzichten hoe het mij beperkt. Het is makkelijk te analyseren en te beredeneren, maar daadwerkelijk dat patroon doorbreken is iets heel anders.

(En dan heb ik het nog niet over angst voor verandering op zich of over het feit dat ik me simpelweg geen voorstelling kan maken van nieuwe situaties en daardoor geen beeld kan vormen van hoe dingen werken als ik ze nog nooit heb gezien, of hoe bepaald werk eruit ziet als ik het nog nooit heb gedaan...).

quote:

Daarnaast: een assertiviteitscursus misschien niet, maar ben je het met me eens (accepteer je) dat enige vorm van "hulp"(wat dat dan ook zijn mag) je zou kunnen helpen?

Ja.


Wat me verder niet bepaald helpt is mijn koppige instelling: een sollicitatiegesprek zou niet moeten gaan over hoe je eruit ziet en hoe aardig je bent, dus wil ik me daar ook niet op richten. Ik vind dat net eigenlijk hetzelfde als seks met de baas om hogerop te komen - het zou om je werk moeten gaan en ik wil er komen door te werken en niet anders.

Mijn afgebroken studie komt door twee dingen: thuissituatie werd te veel op dat moment en daardoor is mijn scriptie/studie verbonden met al die herinneringen waardoor ik er niet mee verder wil. Het tweede is mijn probleem met overzicht; 40 pagina's is gewoon te veel. Ik ben een beelddenker, dat weet ik ook pas een paar jaar. Ik had tijdens m'n studie steeds al problemen met dingen verwoorden, omdat ik voor m'n gevoel alle informatie in m'n hoofd niet kwijt kon in de 'lineaire' structuur van een essay. Veel informatie hoort op meerdere plaatsen tegelijk en dat kan niet, of ik zie een verband maar kan dit niet goed in woorden uitdrukken. Maar met een scriptie heb ik dat nog eens extra. Dingen tot ca. 10 - 15 pagina's (double-spaced) gaan wel. Ik kan dingen namelijk niet uitzetten in een structuur, dus ik denk over een onderwerp (niet eens actief, het borrelt gewoon in m'n hoofd zeg maar) en dan opeens heb ik een idee en dat schrijf ik dan in één keer op. En op een andere manier kan ik gewoon niet werken. Ik werk ook niet met citaten en bronnen - ik pas een theorie toe op een text bijvoorbeeld en dat is het. Dat doe ik zelf, ik bedenk alles zelf en kreeg ook complimenten omdat ik andere dingen zie dan andere mensen, andere verbanden leg, etc. Maar 40 pagina's is dus te veel. En daardoor heb ik nu een algehele schrijfangst ontwikkeld, omdat die 40 pagina's niet lukt en eigenlijk voor het eerst in m'n leven een school/studiegerelateerde opdracht niet is gelukt, voel ik me onzeker over leren en over schrijven. Er is nog nooit in m'n leven iets niet gelukt op dat gebied. Voor m'n gevoel was dat het enige waar ik goed in was (ik ben altijd gepest, maar iedereen vond me wel slim - dat is het enige positieve wat mensen over me zeiden... dus eigenlijk is mijn intelligentie mijn identiteit geworden, ik 'heb' niks anders voor m'n gevoel) en dat kon ik dus blijkbaar ook niet, dus kan ik niks. Zo voelt het voor mij. Ik wéét wel dat die gedachtengang niet klopt, maar ik kom er niet uit.

[ Bericht 10% gewijzigd door Satsuma op 15-03-2010 21:38:47 ]

quote:

Op maandag 15 maart 2010 21:24 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Dan weet ik het goed gemaakt. Dan ga jij die schaalverdeling nu ontwerpen

1 op de schaal van Sempron

Het klinkt als de schaal van Richter