R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hmmmm. Het kán wel. Ik heb vorig jaar het omgekeerde meegemaakt, dus ik was degene die een einde maakte aan een lange relatie en hoe moeilijk ook: ik ben altijd blijven reageren op smsjes en telefoontjes. Zonder ooit te zeggen wat hij wilde horen, wat dus behoorlijk kut is, want je weet dat je iemand pijn doet. Maar door die gesprekken weet hij wel dat ik nog heel veel om hem geef, alleen niet meer op de relatie kinda way. We zijn nu een jaar verder en we gaan nog steeds prima met elkaar om. Ik ben echt blij dat ik het zo heb aangepakt.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:45 schreef keesjeislief het volgende:
[..]
Dat is wel heel lastig hoor, heel vaak ontstaat er een soort spel waarin de verlatene een verklaring eist waarmee te leven valt, maar geen verklaring is goed genoeg, omdat verlatene onbewust eigenlijk alleen maar wil horen dat het vertrek een fout was... Dat idee van 'vrienden blijven' vind ik persoonlijk altijd een beetje twijfelachtig, vaak een excuus om een beetje aan elkaar te kunnen blijven kleven. Als je elkaar later, als alle wonden een beetje geheeld zijn, weer een keer opzoekt/tegenkomt kan het erg leuk zijn, maar tot die tijd kan beter ieder voor zich zijn/haar eigen leven weer een beetje opnieuw gaan leven.
Ben het wel met je eens dat het een beetje sneu is om plotsklaps hele zakelijke mails te gaan schrijven en af te sluiten met 'gr.'. Wat nou 'gr.', je lag een paar dagen terug nog naast haar in bed lul. 'gr.'.
Volgens mij is het op die manier toch beter te verkroppen dan, zoals bij TS nu, te denken dat je wordt afgedankt en dat de afgelopen 10 jaar zó weinig hebben voorgesteld, dat hij niet eens de moeite neemt om nog iets van contact te houden.
Is TS al naar de dokter geweest? Weet hij al wat het is?
ég gaf ykkur von sem varð að vonbrigðum.. þetta er ágætis byrjun
Het is net en halve week geleden gebeurd, ik kan me goed voorstellen dat hij nu ff radiostilte wil en dat er na verloop van tijd bijvoorbeeld wel een moment van praten en uitwisselen van bezittingen is, en zo.quote:
Volgens mij is het op die manier toch beter te verkroppen dan, zoals bij TS nu, te denken dat je wordt afgedankt en dat de afgelopen 10 jaar zó weinig hebben voorgesteld, dat hij niet eens de moeite neemt om nog iets van contact te houden.
Breasts! helping men to avoid eye contact since 1865.
Dat is dan een gevoel dat je jezelf aanpraat. Je kunt het ook zien als iets dat bij het verwerkingsproces van je ex hoort en dat respecteren.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:57 schreef conleche het volgende:
Volgens mij is het op die manier toch beter te verkroppen dan, zoals bij TS nu, te denken dat je wordt afgedankt en dat de afgelopen 10 jaar zó weinig hebben voorgesteld, dat hij niet eens de moeite neemt om nog iets van contact te houden.
Ach, ik vind iets als 'Liefs' dan toch iets meer een erkenning van het feit dat je van elkaar gehouden hebt (al kun je in de rest van het mailtje prima behoorlijk zakelijk zijn). En TS lijkt me te intelligent om als een bakvis allerlei fantasien aan zo'n woordje te gaan ontlenen. Maar het zijn onbelangrijke details natuurlijk. (En ik heb persoonlijk sowieso een grafhekel aan mensen die 'gr.' gebruiken. Lazer op, als het teveel moeite is om 'Groeten' voluit te schrijven sluit dan af met enkel je naam of zo. 'gr.' is niks, leeg en irritant.)quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:51 schreef VonHinten het volgende:
[..]
Kom op heAls ie 'X' had gedaan had TS weer hoop gekregen en was ie een klootzak omdat ie haar valse hoop gaf. Je kunt ook teveel lezen in zoiets kleins. Zie mijn post hierboven.
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Dank jullie wel. In mijn omgeving krijg ik nu alleen maar troostende woorden, heel fijn, die nu beginnen te neigen naar wat een eikel etc. Zoals ik daarstraks aangaf, het is geen eikel. Ik weet niet wat ik in zijn schoenen had gedaan, hoe ik het aangepakt zou hebben.
En nog even over dat de OP misschien theatraal overkomt, dat is absoluut niet mijn bedoeling. Natuurlijk voel ik me de meest zielige persoon op aarde op dit moment en snak ik naar aandacht maar ook adviezen, straks misschien echt van goh, hoe moet ik dit nou regelen, in andere topics, een website als Fok is wat dat betreft gewoon een grote levende encyclopedie. Maar het idee dat wat ik schrijf, gelezen wordt door mensen die mij een heel ander inzicht kunnen geven, of mij nuchter kunnen laten blijven ja daar heb ik behoefte aan. En ook aan de sterktes, die doen me ook echt goed!
En op het moment dat ik het schreef, voelde ik me ook echt de meest zielige persoon op aarde, nu nog wel ja, dus het zal wel theatraal overkomen allemaal voor sommige mensen. Ik weet niet eens meer wat ik allemaal in de OP heb gezet, en ga het ook niet herlezen. Ik leef van uur tot uur momenteel dus zullen mijn stukken hier, het puur van me afschrijven, heerlijk, heel erg wisselend overkomen. Het is fijn om daar even een heel neutrale plek voor te hebben zoals deze, waar mensen wel een oordeel hebben, maar die niet beinvloed is door het kennen van mij, of het kennen van mijn ex. Gadverdamme, wat een klote woord, ex. Anyway...
Ik heb gisteravond nog wat extra klappen gekregen, die niets met hem te maken hebben maar uit andere hoeken komen. Het zijn zachte tikjes vergeleken bij wat er vrijdagavond is gebeurt, ik voel ze amper, maar ze zijn er wel gekomen en ook daar moet ik nu mee handelen. Alles lijkt nu tegelijk te komen en ik begrijp er geen reet van, hoe meer er komt hoe harder ik hier sta te lachen en hoe sneller ik op dit moment al zijn spullen in dozen aan het doen ben. (Nu even een kleine break)
Dat gaat wel in een lekker tempo overigens, vrijwel alles is weg. Gek hoe klinisch dit zal overkomen, nogmaals ik begrijp mijn eigen reactie ook niet, zeker als ik vaag herinner hoe ik mezelf beschreef zoals ik er bijvoorbeeld zaterdagavond aan toe was, de weg kwijt. En altijd nog hopend echt, waar mijn mijn hart zat is nu een gapend gat (drama queen, sorry) maar sta nu in een robot stand. Nog niet gegeten vandaag, totaal geen trek in. Niet naar de dokter gegaan, wil niet, morgen misschien.
Zit er aan te denken om van de week een afspraak te maken bij een beauty salon en me van top tot teen helemaal te laten pimpen. Jezus gaat dit te snel? Ik begrijp nog niet helemaal welk tempo het beste is. Als ik dit zeg tegen iemand aan de telefoon vandaag, dus over mijn wilde plannen die zo niet mij zijn, hoor ik een ongemakkelijke stilte en ik hoor ik in die stilte "meissie je gaat veel te snel, dit kan jij helemaal niet aan" maar tegelijkertijd, als ik me nu op de bank stort en onder mijn dekbed kruip en alleen maar denk aan hem, aan onze mooie momenten, aan onze liedjes, aan verdomme een derde van mijn leven in totaal...wat is de juiste manier?
En een psychologisch spelletje, ja dat kan heel goed. Juist omdat hij mij zo goed kent en hij altijd de sterkste van de twee was. Dat heb ik toegelaten, ook omdat ik me daar bij prettig voelde.
Beeeeh...Nog een paar dozen, dan is zijn leven ingepakt. Stond net trouwens met zijn mobiel in mijn handen, hij heeft net een nieuwe en de oude, die nog werkt, schreeuwde zowat: zet mij aan! Lees alle smsjes! Ja...het zou echt goed zijn als de dozen in ieder geval deze week uit dit huis zijn.
En nog even over dat de OP misschien theatraal overkomt, dat is absoluut niet mijn bedoeling. Natuurlijk voel ik me de meest zielige persoon op aarde op dit moment en snak ik naar aandacht maar ook adviezen, straks misschien echt van goh, hoe moet ik dit nou regelen, in andere topics, een website als Fok is wat dat betreft gewoon een grote levende encyclopedie. Maar het idee dat wat ik schrijf, gelezen wordt door mensen die mij een heel ander inzicht kunnen geven, of mij nuchter kunnen laten blijven ja daar heb ik behoefte aan. En ook aan de sterktes, die doen me ook echt goed!
En op het moment dat ik het schreef, voelde ik me ook echt de meest zielige persoon op aarde, nu nog wel ja, dus het zal wel theatraal overkomen allemaal voor sommige mensen. Ik weet niet eens meer wat ik allemaal in de OP heb gezet, en ga het ook niet herlezen. Ik leef van uur tot uur momenteel dus zullen mijn stukken hier, het puur van me afschrijven, heerlijk, heel erg wisselend overkomen. Het is fijn om daar even een heel neutrale plek voor te hebben zoals deze, waar mensen wel een oordeel hebben, maar die niet beinvloed is door het kennen van mij, of het kennen van mijn ex. Gadverdamme, wat een klote woord, ex. Anyway...
Ik heb gisteravond nog wat extra klappen gekregen, die niets met hem te maken hebben maar uit andere hoeken komen. Het zijn zachte tikjes vergeleken bij wat er vrijdagavond is gebeurt, ik voel ze amper, maar ze zijn er wel gekomen en ook daar moet ik nu mee handelen. Alles lijkt nu tegelijk te komen en ik begrijp er geen reet van, hoe meer er komt hoe harder ik hier sta te lachen en hoe sneller ik op dit moment al zijn spullen in dozen aan het doen ben. (Nu even een kleine break)
Dat gaat wel in een lekker tempo overigens, vrijwel alles is weg. Gek hoe klinisch dit zal overkomen, nogmaals ik begrijp mijn eigen reactie ook niet, zeker als ik vaag herinner hoe ik mezelf beschreef zoals ik er bijvoorbeeld zaterdagavond aan toe was, de weg kwijt. En altijd nog hopend echt, waar mijn mijn hart zat is nu een gapend gat (drama queen, sorry) maar sta nu in een robot stand. Nog niet gegeten vandaag, totaal geen trek in. Niet naar de dokter gegaan, wil niet, morgen misschien.
Zit er aan te denken om van de week een afspraak te maken bij een beauty salon en me van top tot teen helemaal te laten pimpen. Jezus gaat dit te snel? Ik begrijp nog niet helemaal welk tempo het beste is. Als ik dit zeg tegen iemand aan de telefoon vandaag, dus over mijn wilde plannen die zo niet mij zijn, hoor ik een ongemakkelijke stilte en ik hoor ik in die stilte "meissie je gaat veel te snel, dit kan jij helemaal niet aan" maar tegelijkertijd, als ik me nu op de bank stort en onder mijn dekbed kruip en alleen maar denk aan hem, aan onze mooie momenten, aan onze liedjes, aan verdomme een derde van mijn leven in totaal...wat is de juiste manier?
En een psychologisch spelletje, ja dat kan heel goed. Juist omdat hij mij zo goed kent en hij altijd de sterkste van de twee was. Dat heb ik toegelaten, ook omdat ik me daar bij prettig voelde.
Beeeeh...Nog een paar dozen, dan is zijn leven ingepakt. Stond net trouwens met zijn mobiel in mijn handen, hij heeft net een nieuwe en de oude, die nog werkt, schreeuwde zowat: zet mij aan! Lees alle smsjes! Ja...het zou echt goed zijn als de dozen in ieder geval deze week uit dit huis zijn.
Hmmmmm ja, dat kan ik me prima voorstellen zelfs. Vanuit zijn standpunt bekeken dan. Maar het ging nu, wmb, om de vraag wat beter zou zijn voor TS.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 16:01 schreef Garisson72 het volgende:
[..]
Het is net en halve week geleden gebeurd, ik kan me goed voorstellen dat hij nu ff radiostilte wil en dat er na verloop van tijd bijvoorbeeld wel een moment van praten en uitwisselen van bezittingen is, en zo.
Maar goed niet iedereen is hetzelfde, dus misschien werkt 'mijn' manier wel voor geen meter bij iemand anders.........
sowieso wanneer dan ook ja.
Dat "gr." lijkt me ook wel een bewuste keuze. Er is dus grote kans dat er bij hem ook wel dingen steken.
Misschien voelt hij zich emotioneel gechanteerd, daar ze toen het nog 'aan' was ze een beetje langs elkaar heen leefden, althans dat maak ik op uit het verhaal van de TS, en nu het dan eenmaal zover is, dat er niks meer te redden valt, komt de spijt.
Dit is zo'n moment dat beide partijen de balans opmaken, er verwijten over en weer zijn. Dat je tot de conclusie komt dat je het beide niet altijd perfect hebt gedaan.
Verwerken (het een plaats geven) en wanneer het gaat de draad weer oppakken. Meer keuzes zijn er niet.
Misschien voelt hij zich emotioneel gechanteerd, daar ze toen het nog 'aan' was ze een beetje langs elkaar heen leefden, althans dat maak ik op uit het verhaal van de TS, en nu het dan eenmaal zover is, dat er niks meer te redden valt, komt de spijt.
Dit is zo'n moment dat beide partijen de balans opmaken, er verwijten over en weer zijn. Dat je tot de conclusie komt dat je het beide niet altijd perfect hebt gedaan.
Verwerken (het een plaats geven) en wanneer het gaat de draad weer oppakken. Meer keuzes zijn er niet.
Hou eens een end op met lauwe pogingen om conclusies te verbinden aan dat 'gr'. Really.
Breasts! helping men to avoid eye contact since 1865.
QFT.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 16:15 schreef Garisson72 het volgende:
Hou eens een end op met lauwe pogingen om conclusies te verbinden aan dat 'gr'. Really.
Welk lettertype was het mailtje geschreven? Times New Roman 11-punts? HIJ GAAT VREEMD MET EEN OUDERE VROUW DIE WAARSCHIJNLIJK AL KINDEREN HEEFT UIT EEN EERDER HUWELIJK!
Ex van mij heeft het ook op deze manier gedaan en bleek toen een ander te hebben. Niet dat ik daarmee iets wil suggereren ofzo, maartoch.
Overdrijf toch niet zo man, deed je eerder in het topic ook al, gebrek aan aandacht of zo?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 16:19 schreef VonHinten het volgende:
[..]
QFT.
Welk lettertype was het mailtje geschreven? Times New Roman 11-punts? HIJ GAAT VREEMD MET EEN OUDERE VROUW DIE WAARSCHIJNLIJK AL KINDEREN HEEFT UIT EEN EERDER HUWELIJK!
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Aldus meneer die dit soort zaken typt:quote:Op dinsdag 9 maart 2010 16:28 schreef keesjeislief het volgende:
[..]
Overdrijf toch niet zo man, deed je eerder in het topic ook al, gebrek aan aandacht of zo?
quote:Op dinsdag 9 maart 2010 15:45 schreef keesjeislief het volgende:
Ben het wel met je eens dat het een beetje sneu is om plotsklaps hele zakelijke mails te gaan schrijven en af te sluiten met 'gr.'. Wat nou 'gr.', je lag een paar dagen terug nog naast haar in bed lul. 'gr.'
quote:Op dinsdag 9 maart 2010 16:02 schreef keesjeislief het volgende:
(En ik heb persoonlijk sowieso een grafhekel aan mensen die 'gr.' gebruiken. Lazer op, als het teveel moeite is om 'Groeten' voluit te schrijven sluit dan af met enkel je naam of zo. 'gr.' is niks, leeg en irritant.)
@Natalie78: die beauty salon moet je zeker doen! En maak er een leuke dag van met vriendinnen of zo. Even weg en plezier hebben. Laat je niet leiden door mensen die je (denken te) kennen en gaan vertellen of iets wel of niet te snel, goed, etc. voor je zou zijn. Lief bedoeld, maar veel gezeur vaak. Volg je eigen kop! Het zou kunnen dat je er later achterkomt dat het te snel was (whatever that may be), maar dat is iets waar je dan wel weer mee omgaat. Ik zou zeggen, je weet op het moment niet eens hoe je je morgen zult voelen, leef van uur tot uur, van dag tot dag, doe de dingen die je nu, op dit moment, het beste lijken, wat de toekomst brengt zie je vanzelf wel!
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Ja, naast een inhoudelijke reactie en erbij aantekenend dat het een onbelangrijk detail respectievelijk een persoonlijke mening is. Dag.quote:Op dinsdag 9 maart 2010 16:33 schreef VonHinten het volgende:
[..]
Aldus meneer die dit soort zaken typt:
[..]
[..]
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Iedereen is een dramaqueen als het net uit is en je hebt het niet gewild hoor, TS Zo bedoelde ik het niet echt. Ik bedoel emer dat bij jou het er af spat dat je er nog lang niet kalar mee bent en bij hem dat ie er wel al klaar mee is. Vergeet ook niet dta het verschil heel groot is tussen de uitmaker en de achterblijver zeg maar he. Hij is al door wat fases heen waar jij nu doorheen gaat.
En verder moet je het gewoon zo snel laten gaan als jij het aan kan, er zijn geen regels voor
En ga lekker naar die beauty salon, richt je op jezelf en wees lief voor jezelf ;*
En verder moet je het gewoon zo snel laten gaan als jij het aan kan, er zijn geen regels voor
En ga lekker naar die beauty salon, richt je op jezelf en wees lief voor jezelf
;*
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Welke data precies?quote:Op dinsdag 9 maart 2010 13:53 schreef Natalie78 het volgende:
Iemand trouwens nog interesse voor het overnemen van een hotelovernachting en tickets voor Youp van 't Hek volgende week in Antwerpen?
Jimmy Carter:
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
Oh jammer, niet in het weekend dus.
Jimmy Carter:
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
Nou, die methode werkt bij mij in ieder geval niet. Zelfde meegemaakt met mijn ex, 3 maanden geleden, geen uitleg niets. Ik ben er nog steeds elke dag mee bezig. Uitmaken met een SMS en vervolgens niet bereikbaar zijn voor uitleg. En dan te bedenken dat we zouden gaan trouwen.quote:Op zondag 7 maart 2010 12:42 schreef nightsleeper het volgende:
Het is natuurlijk wel zo dat de 'cold turkey' methode je er het snelste weer overheen krijgt. Dat is waarschijnlijk waarom hij zo koud en afstandelijk reageerde aan de telefoon. Zo heb ik dat ook eens gedaan met een meisje dat het absoluut niet leek te begrijpen.
Dat vind ik zelfs heel bot.quote:Op donderdag 11 maart 2010 16:29 schreef Sphere het volgende:
[..]
Nou, die methode werkt bij mij in ieder geval niet. Zelfde meegemaakt met mijn ex, 3 maanden geleden, geen uitleg niets. Ik ben er nog steeds elke dag mee bezig. Uitmaken met een SMS en vervolgens niet bereikbaar zijn voor uitleg. En dan te bedenken dat we zouden gaan trouwen.
Maar er zijn ook mildere cold turkey versies he
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
WTF?? Christus. Per SMS? Moet niet gekker worden. Hoe lang was je met haar?quote:
[..]
Nou, die methode werkt bij mij in ieder geval niet. Zelfde meegemaakt met mijn ex, 3 maanden geleden, geen uitleg niets. Ik ben er nog steeds elke dag mee bezig. Uitmaken met een SMS en vervolgens niet bereikbaar zijn voor uitleg. En dan te bedenken dat we zouden gaan trouwen.
Goed advies!quote:Op dinsdag 9 maart 2010 14:08 schreef FP128 het volgende:
@ TS: Ondanks dat je onder een ander account je verhaal doet zal diegene om wie het gaat al snel weten dat jij het bent aangezien die zich in jouw relaas zal herkennen. Daarnaast is jouw situatie niet uniek en zoals de meesten al vertelden: Gewoon laten rusten en hem de tijd geven. Daarbij wil ik ook wel een ander punt aanboren en dan zeg ik het uit het oogpunt van een man.
Al die keren dat hij contact met je zoekt,merk ik dat zijn reactie eenzijdig is. Dat kan ook,ondanks dat je het niet wil of kan geloven,een spel zijn. Een spel als een psychologisch spelletje(wat altijd ontkent wordt door diegene die je het vraagt) om jou uiteindelijk naar zijn pijpen te laten dansen. Ik bedoel ermee dat hij merkt dat jij hem graag terug wilt,en hoe afstandelijker hij is naar jou toe,(via de telefoon of anders) hoe meer jij begrip toont dan wel toegeeft om hem maar terug te krijgen. Dat kan en is een veel voorkomend spelletje dat mannen en vrouwen gebruiken die een beetje van manipulatie houden om toch hun zin te krijgen en het effect is vaak 100% want ze merken dat de ander alles zal doen om jou het naar de zin te maken zodat alles weer koek en ei is.
Oplossing:
Voor een goede relatie zijn 2! partijen nodig en niet 1! Onthoud, hoe moeilijk ook, er zijn zat
unieke andere mannen op de wereld die wel tot harmonie bereidt zijn en hem kunnen evenaren,dus uniek zijn is relatief ondanks dat je onderbuik gevoelens zeggen dat hij de ware is. Dus concreet, je wat neutraler opstellen naar hem toe en laten merken dat ook jij je grenzen hebt. En probeert hij te stellen dat jij nu probeert hem naar jou pijpen te laten dansen of hem niet begrijpt dan stel je de wedervraag of niet hij teveel alles op jouw bordje probeert te schuiven zodat jij maar alles van hem moet begrijpen. Gewoon tegenaanval ondanks dat het pijn doet.
Mocht hij op een bepaalt moment niet meer terug willen omdat jij zogenaamd hem niet begrijpt of wat dan ook,laat gaan(hoe moeilijk ook) en vooruit denken totdat hij tot bedaren komt of normaal benadering tot jou zoek. En mocht hij wederom een sms sturen gewoon terug sms'n dat hij je maar zelf moet bellen als hij je echt serieus wilt spreken en anders laat ook jij het zitten want je bent zijn slaafje niet.
Nogmaals het zal even pijn doen na al die jaren maar pijn is hoe raar ook maar tijdelijk en de toekomst is
belangrijker en uiteindelijk help je je zelf er niet mee door in je pijn te blijven wentelen door alles van hem te laten afhangen alsof jij zelf geen eigen waarde hebt.
Zo! mond vol
Dat is niet heel relevant.quote:Op donderdag 11 maart 2010 16:32 schreef conleche het volgende:
[..]
WTF?? Christus. Per SMS? Moet niet gekker worden. Hoe lang was je met haar?
Feit is wel dat ze mij gevraagd had (wel 6 keer) en ik na het verbreken van de relatie achter haar aan bleef lopen, ze 6 weken later een sms stuurde dat ze weer wilde praten maar "even rust" nodig had en na 4 weken een sms stuurt dat ze weer terug gaat naar dr ex.
Ik vermoedt dat ze borderline heeft, met al dat dat aantrek- en afstootgedrag.
Ik snap nooit zo goed waarom de stekker er altijd zo abrupt uit moet vliegen.
Ik bedoel, je hebt toch allebei de behoefte aan een rouwperiode? Mannen verwerken dit misschien liever alleen (afhankelijk van hun persoonlijkheid natuurlijk).
Natuurlijk staat je hoofd dan niet gelijk naar moeilijke gesprekken met je ex. Maar na 10 jaar kun je die ander toch op z'n minst wat vragen laten stellen? Dan neemt het leed misschien niet af, maar kun je wel wat frustratie wegnemen. Dat lijkt me, mits de ander je niet heeft gekwetst, wel op z'n plaats.
Ik bedoel, je hebt toch allebei de behoefte aan een rouwperiode? Mannen verwerken dit misschien liever alleen (afhankelijk van hun persoonlijkheid natuurlijk).
Natuurlijk staat je hoofd dan niet gelijk naar moeilijke gesprekken met je ex. Maar na 10 jaar kun je die ander toch op z'n minst wat vragen laten stellen? Dan neemt het leed misschien niet af, maar kun je wel wat frustratie wegnemen. Dat lijkt me, mits de ander je niet heeft gekwetst, wel op z'n plaats.
Ik ben een vrouw en ik heb er ook niks mee. Ik jank wel, maar alleen, voor de tv bij een zielige film of bij mijn moeder. Al die gesprekken waar je toch niks mee kan hoeven voor mij gewoon niet. Hats klats klaar en dan bezig met wie je zelf bent en hoe jij je je beter kan gaan voelen.quote:Op donderdag 11 maart 2010 17:25 schreef S_1980 het volgende:
Ik snap nooit zo goed waarom de stekker er altijd zo abrupt uit moet vliegen.
Ik bedoel, je hebt toch allebei de behoefte aan een rouwperiode? Mannen verwerken dit misschien liever alleen (afhankelijk van hun persoonlijkheid natuurlijk).
Natuurlijk staat je hoofd dan niet gelijk naar moeilijke gesprekken met je ex. Maar na 10 jaar kun je die ander toch op z'n minst wat vragen laten stellen? Dan neemt het leed misschien niet af, maar kun je wel wat frustratie wegnemen. Dat lijkt me, mits de ander je niet heeft gekwetst, wel op z'n plaats.
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Ik heb ook niets met ellenlang contact houden met je ex. Sterker nog, je moet zo snel mogelijk verder met je leven.quote:Op donderdag 11 maart 2010 17:27 schreef Ripley het volgende:
[..]
Ik ben een vrouw en ik heb er ook niks mee. Ik jank wel, maar alleen, voor de tv bij een zielige film of bij mijn moeder. Al die gesprekken waar je toch niks mee kan hoeven voor mij gewoon niet. Hats klats klaar en dan bezig met wie je zelf bent en hoe jij je je beter kan gaan voelen.
Maar elkaar nog een keer ontmoeten en/of elkaars vragen beantwoorden om het rouwproces een beetje te helpen (juist omdat je dan sneller verder kan) is toch niets mis mee?
Lekker duidelijk!quote:Op donderdag 11 maart 2010 17:27 schreef Ripley het volgende:
[..]
Ik ben een vrouw en ik heb er ook niks mee. Ik jank wel, maar alleen, voor de tv bij een zielige film of bij mijn moeder. Al die gesprekken waar je toch niks mee kan hoeven voor mij gewoon niet. Hats klats klaar en dan bezig met wie je zelf bent en hoe jij je je beter kan gaan voelen.
"If nothing else works, a total pig-headed unwillingness to look facts in the face will see us through" General Melchett
Klik hier voor uw dagelijkse portie vitaminen.
Klik hier voor uw dagelijkse portie vitaminen.
Het probleem daarmee is volgens mij dat het zelden of noot frustratie wegneemt, sterker nog, het maakt het vaak alleen maar erger. Het is erg moeilijk om zakelijk met elkaar te praten in zo'n situatie en voor de 'verlater' helder uit te leggen waarom. Vaak is de reden heel simpel: hij/zij vindt ex-geliefde niet leuk genoeg om mee verder te gaan en heeft het idee dat er leukere exemplaren rondlopen. Maar ja, dat ga je natuurlijk niet zomaar op zo'n manier zeggen als er een snikkend stukje wanhoop tegenover je zit waar je zo close mee bent geweest.quote:Op donderdag 11 maart 2010 17:25 schreef S_1980 het volgende:
Ik snap nooit zo goed waarom de stekker er altijd zo abrupt uit moet vliegen.
Ik bedoel, je hebt toch allebei de behoefte aan een rouwperiode? Mannen verwerken dit misschien liever alleen (afhankelijk van hun persoonlijkheid natuurlijk).
Natuurlijk staat je hoofd dan niet gelijk naar moeilijke gesprekken met je ex. Maar na 10 jaar kun je die ander toch op z'n minst wat vragen laten stellen? Dan neemt het leed misschien niet af, maar kun je wel wat frustratie wegnemen. Dat lijkt me, mits de ander je niet heeft gekwetst, wel op z'n plaats.
Dus volgt er een heel gesprek, waarin de 'verlater' denkt "verdorie, is het nog niet klaar" en "wat kan ik hier nu in godsnaam voor niet al bruut antwoord op geven", terwijl de 'verlatene' alleen maar meer gefrustreerd raakt omdat hij/zij in de loop van het gesprek door de onbuigzame houding van 'verlater' er steeds meer achterkomt dat de beslissing vaststaat en dat alle suggesties om de boel te redden uberhaupt niet in overweging worden genomen.
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Wil als eerste zeggen dat ik het echt kut voor je vind.
Maar vind je wel heel sterk.
Ga zo door meid!
Je wilt het nu waarschijnlijk nog niet horen maar er komen betere tijden.
En meid ga please naar de dokter want dit houdt geen mens vol zo.
Maar vind je wel heel sterk.
Ga zo door meid!
Je wilt het nu waarschijnlijk nog niet horen maar er komen betere tijden.
En meid ga please naar de dokter want dit houdt geen mens vol zo.
I solemnly swear i'm up to no good
van de ene oldbie naar de andere oldbie.. sterkte!!
Godmother of Radio 49
And now I think of my life as vintage wine
How fragile we are
And now I think of my life as vintage wine
How fragile we are
Hey wedsec.
We helpen Natalie er bovenop!
We helpen Natalie er bovenop!
Jimmy Carter:
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
Ik heb na mijn langste relatie een brief geschreven en hij ook. Dat werkte wel prima - we konden beiden nog even zeggen hoe en wat en je krijgt niet van die vreselijke gesprekken die nog een vervolg moeten.,quote:Op donderdag 11 maart 2010 19:52 schreef S_1980 het volgende:
[..]
Ik heb ook niets met ellenlang contact houden met je ex. Sterker nog, je moet zo snel mogelijk verder met je leven.
Maar elkaar nog een keer ontmoeten en/of elkaars vragen beantwoorden om het rouwproces een beetje te helpen (juist omdat je dan sneller verder kan) is toch niets mis mee?
Uitmaken via een sms is natuurlijk wel het andere uiterste hoor.
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Lijkt mijn ex wel. Hoewel ik die niet zo snel naar dr ex terug zie lopen. Maar de rest komt me bekend voor.quote:Op donderdag 11 maart 2010 16:42 schreef Sphere het volgende:
[..]
Dat is niet heel relevant.
Feit is wel dat ze mij gevraagd had (wel 6 keer) en ik na het verbreken van de relatie achter haar aan bleef lopen, ze 6 weken later een sms stuurde dat ze weer wilde praten maar "even rust" nodig had en na 4 weken een sms stuurt dat ze weer terug gaat naar dr ex.
Ik vermoedt dat ze borderline heeft, met al dat dat aantrek- en afstootgedrag.
De mijne zie ik ook niet naar dr ex teruggaan hoor, maar dat is wat ik onder andere bedoel met afstootgedrag.quote:
[..]
Lijkt mijn ex wel. Hoewel ik die niet zo snel naar dr ex terug zie lopen. Maar de rest komt me bekend voor.
Had ze trouwens Borderline?quote:
[..]
Lijkt mijn ex wel. Hoewel ik die niet zo snel naar dr ex terug zie lopen. Maar de rest komt me bekend voor.
Precies, dat is een mooie vorm dan toch?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 00:01 schreef Ripley het volgende:
[..]
Ik heb na mijn langste relatie een brief geschreven en hij ook. Dat werkte wel prima - we konden beiden nog even zeggen hoe en wat en je krijgt niet van die vreselijke gesprekken die nog een vervolg moeten.,
Uitmaken via een sms is natuurlijk wel het andere uiterste hoor.
Wat keesjelief schrijft ben ik het slechts deels mee eens. Het moet geen discussie worden, en de ander ook geen hoop geven. Als je dat niet face-to-face kunt of durft, doe je het per brief of e-mail.
Maar ik vind de vriend van TS wel een schijterd als hij zonder enige verklaring na 10 jaar z'n koffers pakt. Dan is uitleg wel op z'n plek imho.
Heb zelf nog nooit zo'n gesprek gehad met 1 van m'n exen om het af te sluiten.. Maar ik was ook altijd degene die het uitmaakte. Bij 2 jongens was 't ook niet zo nodig, ben duidelijk genoeg geweest waarom dat het over moest zijn.... En die ander die wilde wel zo'n gesprek om het af te sluiten maar dat neigde al naar gezeur van "ik wil je terug". Nooit aan beginnen volgens mij, het maakt een verwarrende situatie waarschijnlijk alleen maar meer verwarrend.
Ga je wel even naar de huisarts? Je hebt het al zwaar, en zonder een goede basis van eten/drinken en slaap stort je jezelf echt in een afgrond.
Ga je wel even naar de huisarts? Je hebt het al zwaar, en zonder een goede basis van eten/drinken en slaap stort je jezelf echt in een afgrond.
Wat gewoon is voor de spin, is chaos voor de vlieg.
TS zegt:quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:11 schreef S_1980 het volgende:
[..]
Precies, dat is een mooie vorm dan toch?
Wat keesjelief schrijft ben ik het slechts deels mee eens. Het moet geen discussie worden, en de ander ook geen hoop geven. Als je dat niet face-to-face kunt of durft, doe je het per brief of e-mail.
Maar ik vind de vriend van TS wel een schijterd als hij zonder enige verklaring na 10 jaar z'n koffers pakt. Dan is uitleg wel op z'n plek imho.
Na bijna tien jaar is mijn vriend vrijdagavond bij me weggegaan. Het ging al een tijdje niet zo goed maar het kwam toch als donderslag bij heldere hemel. Het grootste probleem tussen ons is dat we langs elkaar heen leefden en in een sleur raakten. Ik weet het allemaal, waar het aan ligt. Maar dit had ik niet verwacht, echt niet, ik dacht dat we er uit zouden komen samen. We hadden er een tijd geleden over gepraat, hij kwam er toen mee, ik beloofde beterschap en hij ook. Dat kwam niet, doordat we allebei geen actie ondernamen. Over een week zouden we samen een paar dagen weggaan naar het buitenland, ik dacht echt, dan komen we weer dichter bij elkaar, zijn we allebei ergens anders en vooral, samen. Misschien stom, maar daar ging ik echt van uit. We bleven hier in dezelfde cirkel hangen.
Dus welke verklaring mist er dan nog?
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Okay, begintopic vandaag niet herlezen door mij.
Nee, dan mist er verder niets. Probleem geconstateerd, eraan proberen te werken, mislukt. Over en uit.
Nee, dan mist er verder niets. Probleem geconstateerd, eraan proberen te werken, mislukt. Over en uit.
Vandaag is het een week geleden en ik merk dat het leven heel gek kan gaan. Ik heb nu dagen niets gehoord, weet nog steeds niet waar ik aan toe ben qua spullen en afsluiten, maar vertik het nu om contact te zoeken. Kom zelf maar. Ik voel me als een zak oud vuil nu weggesodemieterd en dat geeft boosheid, en dat helpt me niet in te storten in een gat van zelfmedelijden. Misschien moet ik hem wel dankbaar zijn. Als hij werkelijk bij me weg wil, niet meer van me houdt, en dat is dus nu echt zo, dan dus cold turkey. Heel dubbel dit. Weet ook werkelijk niet hoe ik ga reageren als hij hier voor me staat of me daadwerkelijk een keer gaat bellen en zijn stem weer hoor.
Nog niet naar de dokter geweest, eten gaat nog steeds amper, kilo's vliegen er af (fijn!) maar morgen een afspraak staan bij een beautysalon. Ook een soort dokter.
Nog niet naar de dokter geweest, eten gaat nog steeds amper, kilo's vliegen er af (fijn!) maar morgen een afspraak staan bij een beautysalon. Ook een soort dokter.
Heel herkenbaar. Dat gevoel van als een stuk vuil aan de kant te worden gezet. Zijn manier van doen is gewoon het makkelijkste voor hem, maar zo respectloos naar jou toe!quote:
Vandaag is het een week geleden en ik merk dat het leven heel gek kan gaan. Ik heb nu dagen niets gehoord, weet nog steeds niet waar ik aan toe ben qua spullen en afsluiten, maar vertik het nu om contact te zoeken. Kom zelf maar. Ik voel me als een zak oud vuil nu weggesodemieterd en dat geeft boosheid, en dat helpt me niet in te storten in een gat van zelfmedelijden. Misschien moet ik hem wel dankbaar zijn. Als hij werkelijk bij me weg wil, niet meer van me houdt, en dat is dus nu echt zo, dan dus cold turkey. Heel dubbel dit. Weet ook werkelijk niet hoe ik ga reageren als hij hier voor me staat of me daadwerkelijk een keer gaat bellen en zijn stem weer hoor.
Nog niet naar de dokter geweest, eten gaat nog steeds amper, kilo's vliegen er af (fijn!) maar morgen een afspraak staan bij een beautysalon. Ook een soort dokter.
Ook leuk zij de mensen uit je omgeving die met de beste bedoelingen zeggen:"Joh, hij is jou niet waard" en "gewoon loslaten die zak". Die mensen hebben makkelijk praten. En dat je het dan waarschijnlijk nog voor hem op gaat nemen ook.
Verschrikkelijke dooddoener, maar het slijt vanzelf langzaamaan steeds verder. Er komt een moment, al zal dat nog wel even duren, dat je elkaar weer tegenkomt of spreekt en dan is het gewoon leuk om weer even bij te kleppen. Niets meer, niets minder. Misschien moet je proberen om je zoveel mogelijk met je eigen leven bezig te houden, nieuwe dingen plannen, mensen opzoeken, plezier gaan maken. Als ik in jouw schoenen zou staan, zou ik toch proberen zo snel mogelijk van die spullen van hem af te komen. Als je hem niet wilt zien, zou je ze bij een gezamenlijke kennis kunnen brengen bijv., of ze in de tuin/garage/whatever zetten en hem een smsje sturen dat hij x dagen de tijd heeft om ze op te halen (tijdens jouw werkuren bijv.) omdat je ze anders wegkiepert.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 15:46 schreef Natalie78 het volgende:
Vandaag is het een week geleden en ik merk dat het leven heel gek kan gaan. Ik heb nu dagen niets gehoord, weet nog steeds niet waar ik aan toe ben qua spullen en afsluiten, maar vertik het nu om contact te zoeken. Kom zelf maar. Ik voel me als een zak oud vuil nu weggesodemieterd en dat geeft boosheid, en dat helpt me niet in te storten in een gat van zelfmedelijden. Misschien moet ik hem wel dankbaar zijn. Als hij werkelijk bij me weg wil, niet meer van me houdt, en dat is dus nu echt zo, dan dus cold turkey. Heel dubbel dit. Weet ook werkelijk niet hoe ik ga reageren als hij hier voor me staat of me daadwerkelijk een keer gaat bellen en zijn stem weer hoor.
Nog niet naar de dokter geweest, eten gaat nog steeds amper, kilo's vliegen er af (fijn!) maar morgen een afspraak staan bij een beautysalon. Ook een soort dokter.
Als je zo weinig eet, maak je je lijf kapot en kom je zometeen energie tekort om jezelf door moeilijkere momenten heen te helpen, ga naar de dokter!!
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Over is over. Dat is altijd pijnlijk en er is geen respectvolle manier om dat te vertellen. Cold turkey is zo slecht nog niet, teveel geouwehoer er omheen helpt ook niets...quote:Op vrijdag 12 maart 2010 16:25 schreef Sphere het volgende:
[..]
Heel herkenbaar. Dat gevoel van als een stuk vuil aan de kant te worden gezet. Zijn manier van doen is gewoon het makkelijkste voor hem, maar zo respectloos naar jou toe!
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Geen idee, ze wilde nooit naar een huisarts/psycholoog. Bang voor de uitslag denk ik. Maar ze had wel moodswings, zag alles zwart/wit en dacht constant dat ik bij haar weg zou lopen omdat er 'altijd wel een mooiere meid is'. Vaak ruzie over gehad, en dan hielp het niet om tegen haar te zeggen dat ze de enige was; dat maakte het alleen nog maar erger. Ze wil me nu ook nooit meer spreken omdat ik in mijn laatste mail nogal tekeer ben gegaan tegen haar dat ze nooit rekening met mijn gevoelens hield en alleen maar met zichzelf bezig was. Volgens mij kickt ze erop om met ruzie uit elkaar te gaan (dit is namelijk ook het geval bij al haar exen), dan kan ze bij haar volgende verovering weer lekker zielig doen.quote:
Dat is heel logisch, die woede nu, onbegrip. Een paar emoties (of een levensgevaarlijke cocktail) waar je niet eens van wist hoe erg je ze had, inderdaad het zoeken naar een ander, naar een schuldige hierin, hij is dat in dit geval even. Maar geloof me, dit is de beste manier en ik denk inderdaad dat je hem hier ooit heel heel erg dankbaar om gaat zijn. Het was 'op' voor hem. Hij heeft de stekker eruit getrokken, niet de dimmer erop gezet en je meteen verteld: "er is geen ander, jij bent het voor mij, maar wij werken niet meer samen."quote:Op vrijdag 12 maart 2010 15:46 schreef Natalie78 het volgende:
Vandaag is het een week geleden en ik merk dat het leven heel gek kan gaan. Ik heb nu dagen niets gehoord, weet nog steeds niet waar ik aan toe ben qua spullen en afsluiten, maar vertik het nu om contact te zoeken. Kom zelf maar. Ik voel me als een zak oud vuil nu weggesodemieterd en dat geeft boosheid, en dat helpt me niet in te storten in een gat van zelfmedelijden. Misschien moet ik hem wel dankbaar zijn. Als hij werkelijk bij me weg wil, niet meer van me houdt, en dat is dus nu echt zo, dan dus cold turkey. Heel dubbel dit. Weet ook werkelijk niet hoe ik ga reageren als hij hier voor me staat of me daadwerkelijk een keer gaat bellen en zijn stem weer hoor.
Nog niet naar de dokter geweest, eten gaat nog steeds amper, kilo's vliegen er af (fijn!) maar morgen een afspraak staan bij een beautysalon. Ook een soort dokter.
Het hele cold-turkey is de meest pijnlijke, maar op de lange termijn de meest snelle en efficiënte wijze om een relatie te beëindigen. Als hij inderdaad nog smsjes zou sturen, mailtjes met "hou nog steeds van je" en meer van zulke emoties van zijn kant jouw kant op geslingerd zouden worden, zou het enorm veel langer duren voordat je het einde zou accepteren. Dan zou je blijven smeken om een tweede kans, denkende dat hij er ook nog niet zeker over is, als jullie het samen nog niet weten, waarom dan niet nog eens proberen?
Niet dus. Het is over, voorgoed, maar op een respectvolle manier, je bent 30 jaar, hebt nog een leven voor je en het komt echt heus wel goed, hoe clichématig dit ook mag klinken (zeker uit de mond van iemand die een paar jaar jonger is dan jijzelf). Demoniseer alsjeblieft je vriend niet zo, want hij bedoelt het goed, ook al voelt het kut.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Alanis, Peter, Sarah, Bono en John doen hun zalvende werk....
Jimmy Carter:
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
"Sometimes God answers prayers with 'Yes'
Sometimes He answers prayers with 'No'
Sometimes He might answer 'You've got to be kidding' ”
|
|
