Griekenland, of De Val van de Euro #2

quote:

Op zondag 14 februari 2010 22:26 schreef pberends het volgende:

[..]

Hahaha, laten we het maar niet over de pond hebben. UK is echt een drama, nog veel groter dan de eurozone als geheel.

Wel grappig overigens overigens dat de euro onder druk staat OMDAT de ECB de geldpers niet aan kan zetten. WTF is dat voor logica?

En de euro op 1,36 "hammered" noemen vind ik ook overdreven; vorig jaar stond ie nog geruime tijd op 1,25.

quote:

Op maandag 15 februari 2010 00:16 schreef copilco het volgende:
Kees de Kort zegt steeds dat het slechts een afleidingsmaneuvre is van hetgeen wat er echt speelt en dat zijn de Pond en de Dollar

quote:

How markets attacked the Greek piñata
By James Rickards

Published: February 12 2010 02:00

Wall Street loves a piñata party - singling out a company or country, making it the piñata, grabbing their sticks and banging it until it breaks. As in the child's game, the piñata is left in shreds. Unlike the child's game, in the Wall Street version the piñata is stuffed with money for the bankers to scoop up with both hands, instead of sweets. We see this game being played today, with Greece as the piñata.

Investors trying to understand why their portfolios have begun to melt down for the second time in five years are becoming experts in the fiscal policy of Greece. A look at the piñata party might make things clearer.

Greece's travails are often measured by reference to the market in credit default swaps (CDS), a kind of insurance against default by Greece. As with any insurance, greater risks entail higher prices to buy the protection. But what happens if the price of insurance is no longer anchored to the underlying risk?

When we look behind CDS prices, we don't see an objective measure of the public finances of Greece, but something very different. Sellers are typically pension funds looking to earn an "insurance" premium and buyers are often hedge funds looking to make a quick turn. In the middle you have Goldman Sachs or another large bank booking a fat spread.

Now the piñata party begins. Banks grab their sticks and start pounding thinly traded Greek bonds and pushing out the spread between Greek and the benchmark German CDS price. Step two is a call on the pension funds to put up more margin, or security, as the price has moved in favour of the buyer. The margin money is shovelled to the hedge funds, which enjoy the cash and paper profits and the 20 per cent performance fees that follow. How convenient when this happens in December in time for the annual accounts, as was recently the case. This dynamic of pushing out spreads and calling in margin is the same one that played out at Long-Term Capital Management in 1998 and AIG in 2008 and it is happening again, this time in Europe.

Eventually the money flow will be reversed, when a bail-out is announced, but in the meantime pension funds earn premium, banks earn spreads, hedge funds earn fees and everyone's a winner - except the hapless hedge fund investors, who suffer the fees on fleeting performance, and the unfortunate inhabitants of the piñata. What does any of this have to do with Greece? Very little. It is not much more than a floating craps game in an alley off Wall Street.

This is where the idea of CDS as insurance breaks down. For over 250 years, insurance markets have required buyers to have an insurable interest; another name for skin in the game. Your neighbour cannot buy insurance on your house because they have no insurable interest in it. Such insurance is considered unhealthy because it would cause the neighbour to want your house to burn down - and maybe even light the match.

When the CDS market started in the 1990s the whiz-kid inventors neglected the concept of insurable interest. Anyone could bet on anything, creating a perverse wish for the failure of companies and countries by those holding side bets but having no interest in the underlying bonds or enterprises. We have given Wall Street huge incentives to burn down your house.

Let's be clear, public finance in Greece is a mess. Statistics have been fudged, government pensions have been inflated and reckless borrowing has been the norm. Drastic remedies are required. But the crisis is manageable, and Europe has sent clear signals that they will take care of their own house without help from China, America or the International Monetary Fund. Unfortunately, a measured response does no good to the dealers in CDS, who require volatility and even panic to make their game a profitable one. If contagion spreads in uncontrollable ways, so much the better for the traders in volatility, never mind the collateral damage.

Until the CDS market is confined to buyers who have an underlying interest in the risk being covered, and sellers who are regulated as insurance companies with adequate reserves, this market will remain a reckless enterprise bent on arson. Serious issues of sovereignty and stability are at stake. Regulators have to stop ignoring the piñata party and start providing adult supervision.

The writer is a director of Omnis and former general counsel of Long-Term Capital Management

quote:

Op maandag 15 februari 2010 00:16 schreef copilco het volgende:
Kees de Kort zegt steeds dat het slechts een afleidingsmaneuvre is van hetgeen wat er echt speelt en dat zijn de Pond en de Dollar

quote:

Op maandag 15 februari 2010 01:54 schreef Krantenman het volgende:

[..]

De euro zou juist beter kunnen dalen tegenover de Dollar. Dan kan ook Duitsland er weer van profiteren.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 10:29 schreef SeLang het volgende:
Griekenland heeft daar nog nooit aan voldaan.

quote:

Op maandag 15 februari 2010 02:28 schreef dvr het volgende:
Kotsverwekkend trouwens wat hier eigenlijk gaande is, als ik op dit artikel uit de Financial Times afga. Het zijn weer de usual suspects (Hedge funds en Goldman Sachs, nota bene Griekenland's belangrijkste financiële adviseurs) die hier schaamteloos hun zakken staan te vullen ten koste van hardwerkende burgers:
[..]

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 01:11 schreef Libereco het volgende:
De problemen die de Europese Unie ondergaat zijn natuurlijk veel groter dan alleen maar kwesties als deze. Is het ieder voor zich of samen voor één Europa? Ik hoop van harte op dat laatste. Vertrouwen geef je wanneer je zeker van je zaak bent, niet door te kissebissen. Dat leidt tot een vertrouwenscrisis. Je moet politieke zekerheid en stabiliteit bieden.

quote:

“Munteenheden kunnen niet goed tegen politieke instabiliteit” , zoals een econoom vorige week zei bij RTL Z. Daarin heeft hij volledig gelijk. Een Europese begroting dwingt men ertoe voorzichtig en zorgvuldig te zijn. We moeten dus onze soevereiniteit met betrekking tot het begrotingsbeleid durven opgeven. Enorme scheefgroei binnen de Unie moet worden voorkomen.

quote:

Persoonlijk geloof ik in een écht gezamenlijk beleid. In de Verenigde Staten werkt het ook. Over sociaal-culturele zaken gaan de staten, op een aantal na misschien, grotendeels zelf. Maar het ‘land’ ( de VS kunnen we eigenlijk een unie noemen….) kent wel een gezamenlijk financieel beleid.

quote:

Die kant moeten we in Europa ook op. Progressie is voor sommigen misschien eng, maar in dit geval is het wel een keuze die we moeten maken. Iedereen voor zichzelf lijkt de mentaliteit die gaande is. Maar uiteindelijk hebben we allemaal een gezamenlijk belang. Europa moeten we zien als één. Alleen dan kan je ook weerstand bieden tegen grootmachten als de Verenigde Staten en China. Of dacht je nou echt dat Nederland, maar ook landen als Frankrijk of Groot-Brittannië, écht wat te zeggen hebben wanneer ze er alleen voor staan? Mondiale (economische) crises kun je alleen mondiaal oplossen.

quote:

Alleen als ‘Europees blok’ heb je pas echt wat te zeggen in de wereld. Je moet niet op de korte termijn denken. Het ene probleem is voorbij of het volgende komt alweer aanzetten. Stabiliteit en duidelijkheid kan dat veel beter doorstaan. Dat maakt een munteenheid levensvatbaar. “Beng!!!, zie Europa zeg, daar kunnen we van leren’’. Maar nee, ik denkt dat ze in de China en de VS hard lachen: “zie ze daar eens klungelen, wij gaan er weer eens met de winst vandoor.”

quote:

Op maandag 15 februari 2010 01:54 schreef Krantenman het volgende:

[..]

De euro zou juist beter kunnen dalen tegenover de Dollar. Dan kan ook Duitsland er weer van profiteren.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 11:18 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Ga eens opzoeken hoe Griekenland de financieele markten rap geliberaliseerd heeft tijdens het toetreden tot de EMU. Ze kregen jaar na jaar een pluim van de OECD voor het liberaliseren van hun markten. Alleen Ierland werd nog hoger gewaardeerd (qua tempo).

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:01 schreef Reya het volgende:

[..]

Waar niets mis mee is. Geliberaliseerde markten betekenen zoveel dat kapitaal terecht komt op plekken waar het het best gebruikt kan worden, in plaats van bij door de autoriteiten aangewezen organisaties. Het Griekse probleem wordt niet zozeer gevormd door speculanten of markten, maar door chronisch wanbeleid door de Griekse overheid.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:15 schreef Klopkoek het volgende:
Onzin. Het probleem wordt juist wel gevormd door scheefgegroeide liberaliseringen. Vandaar dat de Grieken vorig jaar een andere regering kozen. Treurig dat 'de markten' de democratie kunnen schofferen.

quote:

Griekenland is een corrupt land. De mediabedrijven hebben bijvoorbeeld ook de grote aannemers in handen. Daar zit een ongelovelijke vervlechting van belangen. Maar sommige zaken worden wel scheef voorgesteld. Dat van je 60ste met pensioen kunnen is ook een fabeltje. Dat is inclusief vervroegd uittreden en de vroegste pensioenleeftijd (later met pensioen gaan betekent een hoger pensioen daar). Het probleem zit nog niet eens bij de ambtenaren. Het is de nota bene de enige groep die belasting betaalt daar. Bovendien is het pensioen van ambtenaren meer solide geregeld dan de pensioenen in de private sector waar velen afhankelijk zijn van het omslagstelsel.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:15 schreef Klopkoek het volgende:
Het probleem wordt juist primair gevormd door de speculanten met de speelruimte die ze hebben en secundair door de Grieken zelf. Want leg mij nou maar eens uit waarom de Grieken nu als eerste worden aangevallen. En niet bijvoorbeeld de Italianen of Ieren.

quote:

The Economic Velociraptors
By ANDREW COCKBURN

While President Obama has taken to making obsequious comments about the CEOs of JP Morgan and Goldman Sachs, and how he doesn’t “begrudge” them their enormous winnings, Wall Street has been hard at work doing what it does best: impoverishing people. This month has been the turn of the Greeks and other poorer Europeans. In a nutshell, governments in Athens and elsewhere are being told that they must slash social spending to the bone and shrink their economy or else they won’t be allowed to borrow any more money. Dutiful press reports have dwelled on the concern of “investors” that the Greeks might default on their bonds, with consequent crisis for the Euro and possible disintegration of the European common currency.

For “investors,” read Wall Street gamblers – banks, hedge funds and other players. Scenting blood in the water, they have been busily placing enormous bets on whether the Greeks would go belly up or be helped out by the Germans. They do this through the medium of “credit default swaps”, a form of insurance against default by Greek or any other bonds. Typically, this kind of so-called insurance protection will be offered by a pension fund or some similar institution looking to earn a nice income from premium payments.

The buys of the protection will be hedge funds looking to make fast money if the insured bonds lose value and the seller has to pay out. Sitting between them is Goldman, JP Morgan, Bank of America or some other big bank who broker the trade between buyers and sellers. Since this market lacks any transparency – the banks have effortlessly crushed congressional initiatives for reform in this area -- these spreads and consequent profits are huge.
Once everyone has made their CDS bets, the buyers will start beating down the value of the insured bonds – in this case the Greeks. The air has been thick with reports of imminent Greek default, the Greeks’ financial irresponsibility, etc etc. As the value of the bonds decreased, the CDS sellers had to pay out money to the buyers, “posting margin.” This is what Goldman Sachs did to AIG in 2008, thus ensuring the latter firm’s ruin.

With Greece “in play” the flow has ebbed back and forth. As the fate of Greece see-saws, both sellers and buys have been making money, as of course have the banks in the middle. None of this has much to do with the underlying condition of the Greek economy. There was no particular reason why Greece should have become a crisis just now, except that it was their turn. Joseph Stiglitz, one of the very few economists worth listening to, has been pointing out that the Greek economy is not in immediate crisis and that this has been a speculative attack, but most business commentators are not paid to report things that way. Instead, the Greeks have been admonished to pull their socks up, cut government spending by firing thousands of public employees (thus exacerbating the recession) and pay their debts.

In the hunt for the rich pickings offered by the situation, competition among major powers, ie Wall Street institutions, has been fierce. Someone, for example, told Der Spiegel this week, that Goldman-Sachs had nefariously helped Greece cover up the true depth of its debt situation through creative use of cross currency swaps, which involved “the Greek government issuing debt in yen and U.S. dollars which were than swapped for debt in euros over a specified period of time. After a period of years the currencies will be traded back to the original currency.” Though this would seem like a good deal for the Greeks in the short term, in the long term, reported Speigel it would cost them dearly.

The report was clearly inimical to the interests of Goldman. Asked to check whether it was nevertheless true, a former U.S. Treasury official told me that the story, “more smoke than fire,” had been leaked by a Goldman competitor, “Lazard, JP Morgan, Deutsche -- take your pick,” adding that “the velociraptors are ripping chunks of flesh out of each other in a fight to the death.” Such wholesome plain speaking is not of course current in the White House, where Obama prefers the term “savvy businessmen,” at least when referring to JP Morgan and Goldman CEOs Jamie Dimon and Lloyd Blankfein in a recent interview with Business Week, to anything redolent of fearsome, carnivorous predators.

(Blankfein, according to Andrew Ross Sorkin’s book “Too Big to Fail,” displays a framed Gary Larson cartoon on his office wall. It depicts a father and son looking over the garden fence at a line of wolves entering the house next door. “I know you miss the Wainwrights Bobby,” the father is saying “but they were weak and stupid people, and that’s why we have wolves and other large predators.”)

Just when other poorer members of the European family were thankfully watching the Greeks get it in the neck while they escaped, a rumor swept Wall Street that Stanley Druckenmiller, master of the mighty hedge fund Duquesne Capital, was moving on to give Portugal the same treatment. Instantly, credit default swaps, ie bets, against the hapless Portugeese shot up, giving the Greeks a breathing space, before the herd moved on again to mangle the Euro itself.

But while the gamblers wreck their havoc on ancient nations, some of them of at least may be facing a comeuppance closer to home. CounterPunchers will recall that when Goldman and others on Wall Street sought to ruin the big trucking company YRCW over Christmas by sabotaging a debt reorganization while betting on the firm’s default and demise – thus eliminating 30,000 jobs – the Teamsters mobilized successfully and forced the offending parties to back off. “We got out of our position in a hurry,” one hedge find trader told me later, figuratively mopping his brow, “we didn’t want a bunch of angry Teamsters showing up at our door.”

However, while threatening to mount pickets at the premises of various institutions, Teamster President James Hoffa also contacted the attorneys general of various states, outlining the scheme then underway to bankrupt the firm. “We respectfully urge you,” wrote Hoffa on December 22, “to look closely at these financial firms’ questionable promotion of CDSs for YRCW bonds. CDSs, of course, are essentially insurance products that need strong oversight. However, the CDS issuers are not required to conform to the strict requirements of insurance regulations. We believe almost none of these regulations were followed here. As indicated, these financial firms’ injection of CDSs into YRCW’s bond exchange offer seems calculated to manipulate and collapse YRCW stock and bond prices, destroy attempts to save a large U.S. trucking company, and to otherwise defraud various stakeholders by creating an incentive for bond holders and others to promote the Company’s failure.”

CounterPunch has now learned that at least some of the state law enforcement officials contacted by the union are moving to take action. Officials in Pennsylvania, Alabama and New Jersey have taken the matter seriously enough to institute further investigation. New Jersey has called in the SEC, Pennsylvania has put the state Securities Commission on the case, and Alabama is mulling a criminal prosecution.

Should someone actually end up in the dock, they will doubtless be able to offer the defense that they were merely acting as “savvy businessmen.” We are all “in play.”

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:25 schreef Reya het volgende:

[..]

Italië heeft een robuustere private sector (vooral in het noorden), is een groter land, en heeft een veel kleiner begrotingstekort. Ierland heeft getoond pijnlijke maatregelen (zoals salarisverlagingen) te durven doorvoeren, heeft geen geschiedenis van corruptie en creatief boekhouden, en heeft sowieso een stuk flexibelere economie dan Griekenland. Speculanten parasiteren tot op zekere hoogte op de Griekse problematiek, maar dat verschilt niet veel van aasgieren die het vlees uit gestorven dier pikken. Twijfelachtig gedrag, maar niet de oorzaak van het probleem.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:26 schreef Klopkoek het volgende:
De rechtse businesskranten slaan aantoonbare onzin uit. Zoals dat de Grieken te duur zijn. Ik heb het even opgezocht en ze zijn juist de afgelopen 15 jaar zeer snelle stijgers geweest qua arbeidsproductiviteit en inderdaad ook de lonen. 15 jaar geleden lag Griekenland qua welvaart 25% achter op het EU15 gemiddelde. Nu nog 10%. Een enorme prestatie. In sommige sectoren is het een zooitje maar op andere gebieden ging het best aardig.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:21 schreef Reya het volgende:

[..]

Geef eens een concreet voorbeeld van 'scheefgegroeide liberaliseringen'.
[..]

Allemaal voorbeelden van slecht bestuur. Incompetente belastinginning, geen congruent pensioenstelsel, veel bestuur voor specifieke belangen ipv algemene belangen. Geen van die zaken heeft iets te maken met vrije markten; en zonder vrije markten zou Griekenland nu vermoedelijk eerder op het ontwikkelingsniveau van Egypte zitten.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 12:36 schreef Reya het volgende:

[..]

Kijk eens aan, die welvaart had voor talloze goede doelen gebruikt kunnen worden. Het voeren van een gebalanceerd begrotingsbeleid en het installeren van een competente fiscus, bijvoorbeeld.