Kleuters onder juk van prestatiemaatschappij. Nog gekker??

quote:

Op woensdag 2 december 2009 15:20 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Ik kom er net vandaan, en het is er inderdaad verdacht veilig. Hoe ze dat doen? Kinderen goed opvoeden en al het tuig buiten de deur houden. Wel zo gemakkelijk op een eiland. En ja, het is mij ook een raadsel waarom ze mij wel hebben toegelaten.

Japan... daar VOEL je gewoon de veiligheid. Moeilijk uit te leggen, maar het 'klopt' gewoon. Schitterend land.

quote:

Op woensdag 2 december 2009 15:18 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
.

Wat geld hebben betreft: Ja, het brengt natuurlijk zeker wel geluk en vooral comfort. Mijn zus heeft een dikke baan, een groot huis en status.
Toen werd ze ziek, borstkanker. Ze is er gelukkig doorheen gekomen, maar je leert van zo'n confrontatie wel wat belangrijk is in het leven. En dat is dus niet geld of status, maar kwaliteit van leven..
Je mooie huis, je luxe spulletjes en je dikke auto en je interessante maatschappelijke positie betekenen helemaal niets op zo'n moment.

Status is ook iets moois doen met je leven. Trots zijn op wat je doet, en ook trots halen dat anderen waarderen wat je doet, door status en salaris.

De banen met veel status zijn ook inhoudelijk vaak ook inhoudelijk interessant en moeilijk. Je werkt hard naar een bepaald punt toe. Als het je lukt om bijvoorbeeld te excelleren op de universiteit en je krijgt daardoor een interessante baan dan is dat toch een beloning.

Ook inhoudelijk kun je trots zijn, op een mooi afstudeer verslag. Of een cum laude, het schrijven van een mooi boek. Of een andere prestatie die je hebt neergezet.

Status en ' dikke banen' worden vaak wat negatief neergezet. Alsof het alleen maar over dikke auto's en patsen tegen de buren zou gaan. Dingen die inderdaad niet heel belangrijk zijn.

Ik zou op mijn ziekbed niet graag terugkijken op een leven waarbij ik het gevoel heb dat niet uit mijzelf heb gehaald wat er in zit.

quote:

Op woensdag 2 december 2009 15:20 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Ik kom er net vandaan, en het is er inderdaad verdacht veilig. Hoe ze dat doen? Kinderen goed opvoeden en al het tuig buiten de deur houden. Wel zo gemakkelijk op een eiland. En ja, het is mij ook een raadsel waarom ze mij wel hebben toegelaten.

Oost-Aziaten staan in het algemeen natuurlijk bekend om hun fatsoenlijke houding in het openbaar, daar kunnen veel Nederlanders idd wat van leren! Ik las in quest een keer over het instappen in metro's: automatisch vormt men rijen en wacht ieder keurig op zijn beurt. Vergelijk dat maar 'ns met de metro door Amsterdam.

Maar er zijn ook veel mensen (relatief natuurlijk) met psychische problemen. Zelfmoordcijfers liggen er hoog om iets te noemen, terwijl het toch een beschaafd en welvarend land is. Hoe dat komt? Ik denk dat dat een uitwas is van de ere-cultuur welke me typisch Japans lijkt. Death before dishonor in een soms erg pure vorm. Moet dat hier ook? Ik denk dat je gelijk hebt als je stelt dat onze zesjescultuur ook zijn nadelen heeft. Een guldenmiddenweg is het beste natuurlijk. En daarin past prima mijn voorstel om de prestatiedruk en verzelfstandiging rustig op te bouwen door de jaren heen, waarbij er in de eerste jaren meer nadruk op zekerheid, stabiliteit en vorming ligt.
Zoals je volgens mij zelf ook wel van mening bent: vrijheid moet je verdienen en kun je niet krijgen als je (nog) niet in staat bent er mee om te gaan.

quote:

Op woensdag 2 december 2009 18:46 schreef sneakypete het volgende:
Zoals je volgens mij zelf ook wel van mening bent: vrijheid moet je verdienen en kun je niet krijgen als je (nog) niet in staat bent er mee om te gaan.

Voor kinderen geldt idd dat ze hun vrijheid moeten verdienen. In mijn werkomgeving houd ik altijd wel een onzichtbare vinger aan de pols, maar geef ik iedereen in principe net zo veel vrijheid als ze zelf aankunnen.

Dit brengt me op een ander punt dat eerder in deze draad naar voren kwam: het feit dat ieder kind tot in den treure getest wordt en dat leraren daardoor geconfronteed worden met een gigantische berg papier, en minder toekomen aan hetgeen ze het liefste doen: lesgeven. Dat is geen vrijheid. Het kwalijke is ook dat de goede leraren op dezelfde manier behandeld worden als de klunzen.

Dit is MI het gevolg van de manier waarop wij in het Westen problemen oplossen: regeltjes. Het doet me ook sterk denken aan de manier waarop Nederlanders op een snelweg autorijden: angstvallig met een blik op de teller, want o wee als je 130 km/h rijdt (bon), of 110 km/h (getoeter achter je).

Ik zie twee oplossingen: de Amerikaanse manier van autorijden (niet de Amerikaanse manier van problemen oplossen, want die is nog erger dan de Nederlandse), waarbij je gerust 15 mph over de speed limit mag gaan zo lang je maar met het verkeer meegaat (going with the flow), maar je bij 20 of 25 mph te hard een flinke boete krijgt. Vertaald naar een lesomgeving: leraren gaan hun gang, maar als ze er een potje van maken dan volgt al snel ontslag. Of de Japanse oplossing, waarbij (bijna) iedereen van huis uit meekrijgt dat te hard rijden not done is, en iedereen zich dus keurig aan de limiet houdt. Van Japanners weet je daardoor dat ze zich voor iets in zullen zetten, en als iets niet lukt, dan zijn ze domweg incompetent. Die lui kun je dan ook met een gerust hart ontslaan.

quote:

Op donderdag 3 december 2009 08:26 schreef Lyrebird het volgende:


Ik zie twee oplossingen: de Amerikaanse manier van autorijden (niet de Amerikaanse manier van problemen oplossen, want die is nog erger dan de Nederlandse), waarbij je gerust 15 mph over de speed limit mag gaan zo lang je maar met het verkeer meegaat (going with the flow), maar je bij 20 of 25 mph te hard een flinke boete krijgt. Vertaald naar een lesomgeving: leraren gaan hun gang, maar als ze er een potje van maken dan volgt al snel ontslag. Of de Japanse oplossing, waarbij (bijna) iedereen van huis uit meekrijgt dat te hard rijden not done is, en iedereen zich dus keurig aan de limiet houdt. Van Japanners weet je daardoor dat ze zich voor iets in zullen zetten, en als iets niet lukt, dan zijn ze domweg incompetent. Die lui kun je dan ook met een gerust hart ontslaan.

Voor beiden valt idd wat te zeggen. Ik ben van mening dat het thuis idd moet beginnen. Maar het is IMO een kwalijke zaak, wat EG dus aanstipte, dat op zeer jonge leeftijd de nadruk al wordt gelegd op het behalen van cijfers. Ik vind dat (morele) vorming voorop staat, zeker in het begin. Onderwijs is meer dan het leren van een vak. Het is een scholing die moet leiden tot het worden van een acceptabel mens in alle opzichten.

quote:

Op dinsdag 1 december 2009 10:54 schreef Yi-Long het volgende:
Eens met de stelling, maar goed, dat zeg ik al jaren. Laat kinderen lekker kinderen zijn, maar in plaats daarvan krijgen ze zelfs op de lagere school al huiswerk mee naar huis

Schandalig hoe we hier met kinderen omgaan.

Ik heb nooit anders geweten dat ik in de lagere school huiswerk mee naar huis kreeg. Ik was 6 in het eerste studiejaar. Volkomen normaal toch?

quote:

Op zondag 13 december 2009 16:33 schreef pagadder het volgende:

[..]

Ik heb nooit anders geweten dat ik in de lagere school huiswerk mee naar huis kreeg. Ik was 6 in het eerste studiejaar. Volkomen normaal toch?

Nee

Leren, vakinhoud, intelligentie, presteren= slecht.
Kleuteren, je aanpassen, met andere kindjes spelen, leuk meedoen = goed.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:04 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

De prestatiemaatschappij is gewoon totaal doorgeslagen....Met alle nadelige gevolgen van dien.

Er zitten voor en nadelen aan, zoals ik al zei. Je moet er geen zwart-wit discussie van maken.
Maar het voorbeeld dat jij in je OP aangaf, vind ik ook een voorbeeld van teveel van het goede.

quote:

Op dinsdag 1 december 2009 10:49 schreef EchtGaaf het volgende:
De kleuterjuffen hebben geen lol meer in hun vak. Zelfs kleuters zijn ten prooi gevallen aan de totaal doorgeslagen prestatiemaatschappij. Geen tijd meer voor spelen en muziek. De sfeer is enorm verzakelijkt... Kleuters die niet eens meer kleuter mogen zijn ! Enorme dwang voor zo ongeveer de allerkleinsten, die niets een meer kind mogen zijn?!?!

Zie hiervoor dit artikel, vanochtend in diverse kranten : http://www.ad.nl/ad/nl/10(...)-kleuterjuffen.dhtml

Japanse toestanden. Het is toch zeker helemaal van de gekke? Waar gaat dit naar toe?

Mogen de peuters straks nog wel peuter zijn? Of worden ze straks op de eerste dag al gedwongen hun naam zelf te kunnen schrijven? Rekenen dan natuurlijk niet achterblijven, ze zullen immers op dag 1 al moeten kunnen uitrekenen wat ze op dag 1 de maatschappij moeten kunnen opbrengen ?


Stelling: de prestatiemaatschappij is totaal doorgeslagen.

Ja dat is echt gek. Ik keek van de week een filmpje van ene Maxwell dat uiteenlegde dat, net als een schip (V) dat een haven binnenvaart, een geboorterecht aangaat om te mogen aanmeren ofzo. Waarbij de kapitein een lijst met goederen overhandigt wat aangeeft hoeveel dat schip plus inhoud waard is voor de economie waarin het aankomt. Een kind dat geboren wordt, dat krijgt een geboortecertificaat. Dat nummer op zo'n certificaat zou overeenkomen met een statistiek op de beurs. Bij je geboorte wordt namelijk al vastgesteld hoeveel jij waard bent en hoeveel jij gaat verdienen en hoe jij dat land zal vertegenwoordigen. Je wordt dus al per geboorte verhandeld. Dus als kinderen slimmer worden en meer presteren zijn ze meer waard. Het gaat weer allemaal om belangen, krediet en geld. Politici zijn van de pot gerukt, gestoord en moet je preventief opsluiten. Zij dansen allemaal naar de pijpen van de Morgans, Rockefellers, Rothchilds ed.

[ Bericht 2% gewijzigd door Schenkstroop op 19-12-2009 06:18:15 ]

quote:

Op donderdag 3 december 2009 08:26 schreef Lyrebird het volgende:

[..]
Dit is MI het gevolg van de manier waarop wij in het Westen problemen oplossen: regeltjes. Het doet me ook sterk denken aan de manier waarop Nederlanders op een snelweg autorijden: angstvallig met een blik op de teller, want o wee als je 130 km/h rijdt (bon), of 110 km/h (getoeter achter je).

Aai, dat is een pijnlijke punt van herkenning.
Maarja, je wordt op veel plekken dan ook streng gecontroleerd op je snelheid, en dat zal op steeds meer plekken gaan komen.

Zijn kinderen van tegenwoordig dan zoveel beter ontwikkeld, dan de mensen van de vorige generatie die pas vanaf hun zesde jaar naar school moesten, en die pas in de brugklas Engels kregen?

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 19:21 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Zijn kinderen van tegenwoordig dan zoveel beter ontwikkeld, dan de mensen van de vorige generatie die pas vanaf hun zesde jaar naar school moesten, en die pas in de brugklas Engels kregen?

Nee de volwassenen zijn superieur ontwikkeld, niet de kinderen. Die moeten ook goede renners worden, daar kan je beter zo vroeg mogelijk mee beginnen.

die cartoons, geniaal

Mop: Twee schapen in een kudde. Zegt de een tegen de ander. Volgens mij spelen die herder en die hond onder één hoedje hoor. Waarop de ander zegt: "Oooh heb je hem weer hoor met z'n complot-theorieën"

Doe je dit niet dan loop je op latere leeftijd achter de feiten aan, en dan kan je het wel schudden. Het is een vicieuze cirkel die is ingezet, en wellicht maar goed ook.

De definitie van vooruitgang is dat je jezelf voorbij probeert te streven, ik moet er niet aan denken dat de grote denkers van de mensheid en geleerden dachten "nu is het wel mooi, die hoek laten we onverkend".

Die prestatiemaatschappij is wat ons menselijk maakt.

het feminisme kreeg in Amerika een 'Boost' doordat Rockefeller de beweging steunde.Het doel van Rockeffeller was om ook de thuisblijvers (de vrouwen die voor kinderen zorgden in een gezin), aan het werk te krijgen onder het mom van girlpower. Dit was omdat zijn clubje bankiers vóórheen maar de helft van de bevolking kon belasten middels de inkomens-belasting. Daarna.. Laat je kinderen dan ook maar overnachten op school. Zodat mamma en pappa fijn voor de groei van de economie kunnen bufffelen in ruil voor een bedrag dat electronisch wordt gestort op de bankrekening.

Bijna goed: de groei van het aantal vrouwen op de arbeidsmarkt ging gepaard met een stagnatie en zelfs achteruitgang van het loon van de man (over Joe Sixpack heb ik het dan). Over het oorzakelijk verband wordt gediscuseerd. Kwam de stagnatie van het loon eerder óf de toetreding van vrouwen tot de arbeidsmarkt waarna het loon van de man met minder gezeur omlaag kon worden gebracht?

Hm. in die tijd werd de dollar volledig losgekopeld van de goud-standaard als ik het goed heb. Mensen die em knepen zagen de prijzen van grondstoffen omhoog gaan ed. Daarbij lijkt het mij wel logisch dat als er meer mensen op de arbeidsmarkt komen, dat de lonen over het algemeen ook wat omlaag gaan Ik speculeer maar wat hoor. Heb er geen harde bronnen voor.

quote:

Op zondag 20 december 2009 22:11 schreef Schenkstroop het volgende:
Hm. in die tijd werd de dollar volledig losgekopeld van de goud-standaard als ik het goed heb. Mensen die em knepen zagen de prijzen van grondstoffen omhoog gaan ed. Daarbij lijkt het mij wel logisch dat als er meer mensen op de arbeidsmarkt komen, dat de lonen over het algemeen ook wat omlaag gaan Ik speculeer maar wat hoor. Heb er geen harde bronnen voor.

Dat is het theoretische kader. Het wordt enigzins bemoeilijkt doordat de volgtijdelijkheid enigzins andersom ligt. Eerst gingen de lonen omlaag, daarna traden de vrouwen toe op de arbeidsmarkt, kort door de bocht gezegd. Imo valt voor beide stellingen wat te zeggen. Ik heb het voor de duidelijkheid over de amerikaanse context, niet de nederlandse.

Het lijkt mij een combinatie van enerzijds feministische verlangens die langzaam maar zeker werden beantwoord en anderzijds de economische noodzaak. Vooral tijdens WO II kreeg dat volgens mij pas definitief een boost overigens. Naderhand was het hek van de dam; als wij vrouwen in barre tijden mogen komen opdraven, dan ook daarna om de vruchten van vrede te plukken. Zoiets zoek ik erachter.