Werken in een slachthuis

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 18:32 schreef Equites het volgende:

[..]

Het is en blijft een dier? En dus is het niks waard? Fok op idioot. Ik zal jou is een stroomstoot geven en daarna je kop eraf hakken. Vind je dat leuk? Lijkt me niet, mensen die dieren als "niet belangrijk" beschouwen zijn pas enge mensen. Enger dan de mensen die dagelijks in een slachthuis werken omdat ook zij brood op tafel moeten brengen.

Beesten zijn onbelangrijk vergeleken met een mens.
Ik hou érg van mijn dieren, maar als de boel in de hens staat en ik kan of een mij onbekend mens uit de vlammen redden of mijn dieren, dan red ik die mens.

Iemand die soortgenoten ombrengt heeft een héél andere gesteldheid dan iemand die levende wezens van een andere soort slacht. Zelf bij beesten is dat zo: het doden van een soortgenoot is niet gelijk aan het jagen op eten.

En dit alles is geen enkel argument om beesten te mishandelen, en wie dat er wel in leest heeft schroefjes los.

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 19:03 schreef sigme het volgende:
Beesten zijn onbelangrijk vergeleken met een mens.
Ik hou érg van mijn dieren, maar als de boel in de hens staat en ik kan of een mij onbekend mens uit de vlammen redden of mijn dieren, dan red ik die mens.

Iemand die soortgenoten ombrengt heeft een héél andere gesteldheid dan iemand die levende wezens van een andere soort slacht. Zelf bij beesten is dat zo: het doden van een soortgenoot is niet gelijk aan het jagen op eten.

En dit alles is geen enkel argument om beesten te mishandelen, en wie dat er wel in leest heeft schroefjes los.

Jammer voor jou, maar als er een klusjesman in mijn huis bezig is en mijn honden liggen daar en de boel gaat de hens in. Dan red ik mijn honden, die ik zelf heb opgevoed alsof het mijn kinderen zijn. DIe ik al jaren ken. Sorry ik zal er alles aan doen ook die klusjesman te redden, maar mijn honden gaan voor. De honden zijn belangrijk voor mij, over die klusjesman kom ik wel heen, ik ken die man toch niet. Dat is nou eenmaal de waarheid en ik wens dat iedereen hetzelfde doet als hij in zo'n positie terecht komt.

.

[ Bericht 99% gewijzigd door VeerEli op 28-11-2009 11:56:53 ]

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 19:17 schreef Equites het volgende:

[..]

Jammer voor jou, maar als er een klusjesman in mijn huis bezig is en mijn honden liggen daar en de boel gaat de hens in. Dan red ik mijn honden, die ik zelf heb opgevoed alsof het mijn kinderen zijn. DIe ik al jaren ken. Sorry ik zal er alles aan doen ook die klusjesman te redden, maar mijn honden gaan voor. De honden zijn belangrijk voor mij, over die klusjesman kom ik wel heen, ik ken die man toch niet. Dat is nou eenmaal de waarheid en ik wens dat iedereen hetzelfde doet als hij in zo'n positie terecht komt.

Ik weet het niet maar volgens mij ben je dan strafbaar. Een dier boven een mens stellen is toch wel redeljike kolder als je het mij vraagt, Wij hebben hier ook een st Bernard die opgegroeid is als een surrogaat kind aangezien we geen kinderen hebben. Maar het lieve beest moet het toch ontgelden als ik ervoor in de plaats een mens kan redden. Ik zal er veel verdriet van hebben maar dat is wat anders. Anderzijds heb ik ook dieren gered in mijn 9 jaar bij de brandweer.. redden van mens en dier! echter wel in de juiste volgorde.

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 19:03 schreef sigme het volgende:
Iemand die soortgenoten ombrengt heeft een héél andere gesteldheid dan iemand die levende wezens van een andere soort slacht. Zelf bij beesten is dat zo: het doden van een soortgenoot is niet gelijk aan het jagen op eten.

Zijn krokodillen bijvoorbeeld niet kanibalen? Zij eten andere (jongere) krokodillen. Kanibalisme komt verder wel vaker door in de natuur. Voor die beesten is het wel hetzelfde om een soortgenoot te doden én te jagen op eten.
En als je bijvoorbeeld naar beginnende seriemoordenaars kijkt onder de mensen, beginnen die vaak met martelpraktijken op dieren (en dan heb ik het niet over pootjes uit insecten trekken, maar honden/katten met plezier pijn doen). Bij dat soort mensen is de stap van het martelen van dieren en dan overgaan op mensen dus niet heel erg groot, het vereist dan niet een heel andere gesteldheid.
Maar dit zijn natuurlijk uitzonderingen. Maaar wel tegenvoorbeelden. Over het algemeen heb je wel gelijk.

En uiteraard is een mensenleven waardevoller dan dat van een dier, maar dat betekent inderdaad niet dat een dierenleven te verwaarlozen is. En sommige mensen zullen zich meer aan dieren hechten dan andere mensen, dus voor hen gaat dat dan niet op. Maar rationeel bekeken zou een mens boven een dier staan op het moment dat je moest kiezen tussen leven en dood.

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 17:56 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Nogmaals: kinderen experimenteren, verkennen hun grenzen, en heel jonge kinderen hebben nog geen gevoelens van dat ze zich kunnen verplaatsen in een ander, dat een ander pijn kan hebben, ook een dier. Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat jij dat vroeger ook niet gedaan hebt. Waarschijnlijk is het alleen zo lang geleden dat je het je niet meer kan herinneren.

Ik weet nog wel dat bij mij vroeger op de basisschool er jongens waren die voor de lol een aantal spijkers in een regenworm aan het boren waren en keken hoe lang die dan nog zou blijven bewegen. Uiteindelijk duurde dit te lang en hebben ze hem door midden gehakt, vol vrolijkheid zaten ze te kijken hoe de twee uiteindes onafhankelijk van elkaar bleven bewegen.

Ik vond dit echt te walgelijk voor woorden, hoe jong ik ook was. En ik kan me ook echt niet herinneren dat ik zoiets zou doen. Wel hadden wij een keer een elektrische vliegenmepper, die toch niet helemaal goed werkte. Sommige vliegen vlogen in de fik, anderen begonnen rond te tollen en leefden daarna nog duidelijk, enkelen waren op slag dood. Ik heb 'm toch nog wel een tijdje gebruikt, want het was wel makkelijk, ondanks dat die vliegen behoorlijk geroosterd werden.
Maar pootjes uittrekken heb ik nooit gedaan. Ik heb daar nooit de behoefte aan gehad. En spinnen durfde ik niet op te pakken, dus daarmee kon het sowieso niet.

Ik denk niet dat er iets mis met je is op het moment dat je dat vroeger hebt gedaan, maar ik begrijp het tegelijkertijd ook niet echt. De vraag is of het een gezonde of ongezonde vorm van nieuwsgierigheid is...maar zo lang het bij kleine insecten blijft is het denk ik niet erg vreemd.

[ Bericht 0% gewijzigd door -Strawberry- op 28-11-2009 12:39:37 ]

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 18:57 schreef VeerEli het volgende:

[..]

Wat bedoel je hier nou weer mee?
[..]

Hou nou toch op Dus kinderen van 3, horen via via, dat er wat ''leuks'' gebeurd als je zout op een slak strooit? Kom op man
[..]

Dat was ik, die dat voorbeeld noemde Maarja, dat heb je als je zo slecht leest, dan raak je in de war.
Want wat dat betreft ben je het dus gewoon met me eens, dus snap ik niet waarom je er in de 1e instantie tegenin ging.

Ik heb het niet alleen over kinderen van drie. En het is duidelijk dat JIJ niet goed leest. Voor jou:

quote:

Nogmaals: kinderen experimenteren, verkennen hun grenzen, en heel jonge kinderen hebben nog geen gevoelens van dat ze zich kunnen verplaatsen in een ander, dat een ander pijn kan hebben, ook een dier. Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat jij dat vroeger ook niet gedaan hebt. Waarschijnlijk is het alleen zo lang geleden dat je het je niet meer kan herinneren.

Dus, had ik het alleen over heel jonge kinderen? Niet dus.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 06:37 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Ik heb het niet alleen over kinderen van drie. En het is duidelijk dat JIJ niet goed leest. Voor jou:
[..]

Dus, had ik het alleen over heel jonge kinderen? Niet dus.

Nou en? Je hebt het OOK over heel jongere kinderen, en daar reageerde ik op.
Dus hoezo lees ik niet goed?

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 11:57 schreef VeerEli het volgende:

[..]

Nou en? Je hebt het OOK over heel jongere kinderen, en daar reageerde ik op.
Dus hoezo lees ik niet goed?

Zucht.... Jij begint over kinderen van drie die zout over slakken strooien. Hoe ze op het idee komen en dan wel degelijk kunnen invoelen dat een ander pijn kan hebben. Maar ik heb het de hele tijd al niet alleen over jonge kinderen.

En ik ben er klaar mee, het begint nu een beetje een welles-nietes spelletje te worden. Je reageert ontzettend aangevallen de hele tijd, het zal de leeftijd ook wel zijn.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 13:02 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Zucht.... Jij begint over kinderen van drie die zout over slakken strooien. Hoe ze op het idee komen en dan wel degelijk kunnen invoelen dat een ander pijn kan hebben. Maar ik heb het de hele tijd al niet alleen over jonge kinderen.

En ik ben er klaar mee, het begint nu een beetje een welles-nietes spelletje te worden. Je reageert ontzettend aangevallen de hele tijd, het zal de leeftijd ook wel zijn.

Whahahahaha ga nou toch de boel niet zo verdraaien man Je reageert net zo hard op mijn posts als ik op de jouwe, dus ga nou niet de onschuld zelve spelen en roepen dat ik de hele tijd aangevallen reageer

Ik begon niet over kinderen van drie, IK begon over kinderen van een jaar of 8. Daar werd op gereageerd en ook met de woorden dat jonge kinderen niet eens beseffen van wat ze doen.
Daar ben ik dus verder op in gegaan, omdat kinderen van 8 sowieso wel weten wat ze doen.
En ik ga niet in de herhaling vallen, want ik heb hier gewoon op gereageerd.
Ik heb ook nergens gezegd dat kinderen van drie kunnen invoelen dat een ander dan pijn kan hebben.
Ik heb gezegd dat een kind van drie niet uit zichzelf op het idee komt om zout op een slak te gooien, omdat je simpelweg alleen op dat idee kan komen als je WEET en BESEFT wat dat dan doet met zo'n insect.

Maarja laten we hier maar mee kappen, want je verdraaid toch elke keer weer mijn woorden en haalt dingen door elkaar enzo. Ik raad je aan om al mijn posts nog eens goed door te lezen, want je reacties slaan echt nergens op.

En wel heel stoer en sterk van je om het op mijn leeftijd te gooien
Altijd fijn he, als je dat erbij kan gebruiken

Hap, hap.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 13:13 schreef nummer_zoveel het volgende:
Hap, hap.

tuurlijk.

Ja, jij reageert zo lekker opgefokt. Waarom? Om niks eigenlijk.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 13:30 schreef nummer_zoveel het volgende:
Ja, jij reageert zo lekker opgefokt. Waarom? Om niks eigenlijk.

Oh ja, ik reageer heel opgefokt Ik reageer zoals ik reageer, omdat het gewoon vaag is dat je mijn woorden elke keer verdraait en het net lijkt alsof je gewoon niet leest wat ik zeg

Misschien moet nummer_zoveel ook de oorzaak eens bij zichzelf zoeken.
Onze discussie verliep immers ook niet zo geweldig.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 13:35 schreef VeerEli het volgende:

[..]

Oh ja, ik reageer heel opgefokt Ik reageer zoals ik reageer, omdat het gewoon vaag is dat je mijn woorden elke keer verdraait en het net lijkt alsof je gewoon niet leest wat ik zeg

Dat idee kreeg ik inderdaad ook.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 13:36 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Dat idee kreeg ik inderdaad ook.

Mooi, ligt het dus niet aan mij.

Vlees is lekker en dieren worden door de mens opgegeten. Diervriendelijk geslacht of niet. Klaar, slotje.

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 21:45 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Zijn krokodillen bijvoorbeeld niet kanibalen? Zij eten andere (jongere) krokodillen. Kanibalisme komt verder wel vaker door in de natuur. Voor die beesten is het wel hetzelfde om een soortgenoot te doden én te jagen op eten.

Zo goed als alle vissen eten jongen en eitjes op van hun eigen soort.

quote:

Op vrijdag 27 november 2009 19:17 schreef Equites het volgende:

[..]

Jammer voor jou, maar als er een klusjesman in mijn huis bezig is en mijn honden liggen daar en de boel gaat de hens in. Dan red ik mijn honden, die ik zelf heb opgevoed alsof het mijn kinderen zijn. DIe ik al jaren ken. Sorry ik zal er alles aan doen ook die klusjesman te redden, maar mijn honden gaan voor. De honden zijn belangrijk voor mij, over die klusjesman kom ik wel heen, ik ken die man toch niet. Dat is nou eenmaal de waarheid en ik wens dat iedereen hetzelfde doet als hij in zo'n positie terecht komt.

Ik sta versteld, ik kan me dit niet voorstellen. Omdat jij zo'n man niet kent... Misschien heeft hij ook een gezin, kleine kinderen?

Dieren moeten wat mij betreft human behandeld worden, maar mensen gaan nog altijd boven dieren.

Pas ook een rouwkaart ontvangen waarbij de hond boven de kleinkinderen stond. Maar goed, ieder zijn ding.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 18:52 schreef Alec690 het volgende:

[..]

Ik sta versteld, ik kan me dit niet voorstellen. Omdat jij zo'n man niet kent... Misschien heeft hij ook een gezin, kleine kinderen?

Ik hoop dan maar dat als Equites met huis en honden en al in de fik vliegt, iemand zo attent is _uitsluitend de fikkies te redden. Dat lijkt me nou eens een echte een win/win oplossing.