De kunst van het loslaten van je ex - Deel 85.

quote:

Op zondag 27 september 2009 15:21 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Shiiiiiit man, ik heb met je te doen! Ik ken het gevoel maar al te goed. Toch, begint er voor mij langzaam een soort 'acceptatie' te ontstaan, ondanks dat ik het nog steeds heel erg vind wat er is gebeurd.

Probeer er uit te komen! Probeer het los te laten, maar gun jezelf ook je verdriet... als je je kut voelt, laat dat gewoon toe, maar wees aan de andere kant ook sterk genoeg om op een gegeven moment te zeggen GENOEG NU

Es geht vorbei....

Oh, je hebt gelijk hoor. En ik had de afgelopen dagen ook slechts een dipje, vorige week was het stukken beter. Maar het feit dat ik alleen, echt helemaal alleen bent, maakt het gewoon wat moeilijker. Jullie kunnen bij vrienden terecht, ik niet.

Aber Es geht mit sicherheit vorbei... Grappig dat je het zo zegt, ik zit er namelijk aan te denken om m'n spullen te pakken en in het buitenland werk te zoeken. Duitsland lijkt me wel wat.

quote:

Op zondag 27 september 2009 15:16 schreef Barbusse het volgende:
M'n dipje heeft gelukkig plaats gemaakt voor een ferme kater. Nu maar hopen dat zodra de kater verdwijnt de dip niet terug komt.

En ik wil ook graag m'n gedachten verzetten, maakt niet uit waarnaar. Maar als je hele dagen thuis zit, wetende dat zij met "onze" vrienden lol heeft helpt niet echt. Ik heb er enorme moeite mee dat ze allemaal zo makkelijk iemand aan de kant kunnen schuiven. Het blijkt dus gewoon dat zij niet alleen "goede gesprekken" met hen heeft gehad, ze is ook maanden aan het lobbieën geweest voor sympathie voor haar. En die heeft ze gekregen. Geloof me, ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld als nu.

Verder zal het allemaal wel weer verdwijnen hoor. Zodra je wat te doen hebt, of iemand ontmoet ben je al veel verder. Dus veel plezier met het daten allemaal!

Dude, dit klinkt zeker messed up. Alleen al om deze reden ben ik altijd wel voorzichtig geweest met het fenomeen vrienden en je vriendin. Om dit soort volstrekt oneerlijke situaties zoveel mogelijk te vermijden!
Inderdaad, thuis zitten is afschuwelijk en hels, ik moet ook toegeven dat ik de laatste weken heel veel bij vrienden heb gezeten.
Als ik alleen thuis zat, zat ik mezelf ook alleen maar op te vreten.

Maar inderdaad, zoals ik al even poste, je gaat hier zeker doorheen komen.
Ook al weet ik dat je geluk niet van een meid af moet hangen, het ontmoeten van iemand doet wonderen.
Ik geef dat in jouw situatie het absoluut bemoeilijkt wordt door de vriendengroep, maar echt..fuck haar man.

quote:

Op zondag 27 september 2009 15:40 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Dude, ga naar Berlijn. Ik heb er een jaar gezeten en ik mis het!!! Berlijn is wel een harde stad, zeker in de winter. Donker en grijs... maar kerel, als die zon gaat schijnen in de lente

pure heaven!

Berlijn is rauw.... Berlijn is echt. Berlijn is leven!

Kijk, en dat zal me dus goed doen! Sowieso vind ik Duitsland een mooi land, vooral de Eiffel en het gebied rond de Moezel. Maar ik moet daar dan wel werk hebben. Heb je nog tips en/of linkjes? Het soort werk maakt me niet zoveel uit, voor mijn part ga ik van alles aanpakken op een wijnboerderij zoals druiven plukken of flessen in dozen stouwen. (heel graag zelfs!)

Nog nooit in Berlijn geweest, lijkt me ook geweldig btw.

[ Bericht 2% gewijzigd door Barbusse op 27-09-2009 15:49:28 ]

quote:

Op zondag 27 september 2009 15:41 schreef Untouchables het volgende:

[..]

Dude, dit klinkt zeker messed up. Alleen al om deze reden ben ik altijd wel voorzichtig geweest met het fenomeen vrienden en je vriendin. Om dit soort volstrekt oneerlijke situaties zoveel mogelijk te vermijden!
Inderdaad, thuis zitten is afschuwelijk en hels, ik moet ook toegeven dat ik de laatste weken heel veel bij vrienden heb gezeten.
Als ik alleen thuis zat, zat ik mezelf ook alleen maar op te vreten.

Maar inderdaad, zoals ik al even poste, je gaat hier zeker doorheen komen.
Ook al weet ik dat je geluk niet van een meid af moet hangen, het ontmoeten van iemand doet wonderen.
Ik geef dat in jouw situatie het absoluut bemoeilijkt wordt door de vriendengroep, maar echt..fuck haar man.

Ach, beter dat ik het nu weet, zeg ik dan maar. In dit soort situaties weet je wie je vrienden zijn en wie niet. En ja, ze kan de ***** krijgen. Ik moet d'r niet meer en heb medelijden met haar nieuw vriendje, als die er is. Alhoewel, ik heb een idee wie dat nieuwe vriendje is, dus nee, toch maar geen medelijden. Ze verdienen elkaar en zullen elkaar op den duur hetzelfde aandoen wat ze mij hebben aangedaan. Ben benieuwd wie van de twee er mee gaat beginnen.

quote:

Op zondag 27 september 2009 15:54 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Tja, ik heb in Berlijn gewoond dus over de eiffel etc kan ik je niet veel vertellen

In Duitsland moet je echtwel werk kunnen vinden hoor! Kweenie wat voor opleiding je hebt gedaan?

Nu is het zo dat in Berlijn helaas een flinke werkeloosheid heerst. De stad is arm...(en daarom ook heel tof, omdat iedereen een attitude heeft van, fuck it...alles kan)

Maar je kan er werk vinden, het is mij ook gelukt. Je moet er wel je best voor doen, maar dan lukt het echt. Sure, het was niet bepaald spannend werk, maar het was werk.
Bijvoorbeeld in callcenters. Daar zoeken ze regelmatig mensen die een andere taal spreken. Zo heb ik op een Nederlandse afdeling gewerkt bij de klantenservice van Expedia.

Niet goed voor mijn Duits, want ik zat daar tussen alleen maar Nederlanders haha...

Ik zal eens op zoek gaan dan! Niet geschoten is altijd mis, en een complete verandering van omgeving zal me goed doen. Ik heb een financiële achtergrond, daarin werk vinden in het buitenland zal moeilijk worden. Maar het gaat me meer om weg zijn en nieuwe mensen kennen dan dat ik een perfecte baan moet hebben. Dus callcenter zou wel eens kunnen.

quote:

Dit is trouwens een goeie site. Is voor heel duitsland, ik keek eigenlijk alleen maar op het "Berlin" forum, maar je hebt dus voor alle grote steden in Duitsland een forum hier.
Is voor expats (internationals) en alles gaat wel in het Engels.
But aai tink joe ken spiek English...... of nie dan?

Trotzdem, Deutsch ist ganz einfach... und wenn du es nie mehr weißt, sprechts du Höllandisch mit ein Deutsches akzent und manchmal verstehen die Deutschen das auch!

http://www.toytowngermany.com/forum/

Seize the day man!

Jez, ai spiek verrie wel enklisj. Duits is ook niet zo'n probleem voor me, dus ook dat komt goed. Bovendien leer je een taal nooit zo snel als dan dat je er woont. Die site zal ik zeker even uit gaan pluizen. En daarna dromen over hübsche Deutsche Mädchen!

Dank kerel!

quote:

Op zondag 27 september 2009 16:08 schreef dick_laurent het volgende:
No problem!

Go for it

Ze zoeken een handyman voor licht werk in een kunstgalerie in Berlijn...
Mijn dipje is nu zeker voorbij!

quote:

Op zondag 27 september 2009 16:15 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

haha ben blij je uit je dip te kunnen helpen man!

en fuck, ik ga Berlijn echt weer missen op deze manier! Misschien ga ik wel met je mee

Je bent van harte welkom! First we take Manhattan, then we take Berlin!
Als je er serieus over denkt moet je maar even pmmen. Gezelschap op zo'n avontuur zou leuk zijn, en bovendien denk ik dat ik je hulp wel kan gebruiken aangezien jij er al eens gewoond hebt.

quote:

Op zondag 27 september 2009 16:33 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Tja, ik ben net begonnen aan een 2 jarige opleiding hier in NL
Die kan ik natuurlijk elk moment stop zetten, ergens wil ik ook het liefste nu gewoon WEG ... maar het zou niet slim zijn, I need to make a plan... kan niet zomaar weg gaan.

Ik ga in November trouwens wel een paar dagen weer naar Berlin. Het is dit jaar namelijk op 9 November precies 20 jaar na de val van de muur. Dikke party dus! Moet je ook gaan!

En die opleiding in Duitsland voortzetten kan niet? Want ik kan me wel voorstellen dat je weg wilt namelijk.

In november feesten in Berlijn lijkt me geweldig! Misschien wel leuk om dan te gaan ja. Maar misschien ben ik er dan al....

quote:

Op zondag 27 september 2009 16:41 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Hmm, is interessant idee. Zou ik eens naar kunnen kijken (al ben ik bang van niet)

Haha ik vind het wel dapper als je zomaar gaat. Maar ik zou van tevoren wel een plan maken. Schrijf voor jezelf op wat je wilt, hoe je dingen wil gaan aanpakken etc... Maak een account aan op het toytown forum en ga praten met mensen die daar al zitten. Hoe zij het gedaan hebben, wat je het beste wel/niet kan doen.

That's the way to get where you wanna be....

Ik ben dat forum al aan het doorspitten. En een plan maken zal wel moeten, maar ik was altijd al van het plannen, and look where that's got me.... Dus eigenlijk ben ik van mening dat ik moet doen wat ik in mijn relatie eigenlijk zelden deed, just do things.

En dapper? Ach, ik heb niks meer te verliezen, dus dat valt wel mee....

En als je echt zo graag weg wilt is het natuurlijk altijd interessant om te zien of je die opleiding elders kunt volgen.

quote:

Op zondag 27 september 2009 14:33 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Haha, thanks voor de opbeurende woorden.
Gister weer met vrienden uitgeweest (pfff ben echt teveel uit geweest dit weekend, ook niet zo goed voor de portemonnee )
Ik ben bij het uitgaan niet wanhopig op zoek naar een chick... ook niet voor one night stand. Ik zal eerlijk toegeven dat als ik een lekker wijf tegen kom dat er overduidelijk zin in heeft, ik het niet uit de weg zou gaan. Aan de andere kant ben ik gewoon niet zo'n flirterig typ. Ik straal dat ook gewoon niet uit...en zodoende kom ik ook niet overmatig in aanraking met meisjes, zelfs niet bij het uitgaan. Soms baal ik daar wel van, want ik ben wel een spontaan iemand, ben echt geen nerd die niks te melden heeft.

Ow dat heb ik ook altijd. Maar ik vind het dan ook kansloos om met die reden op stap te gaan. Ik ga uit om een leuke avond te hebben, niet om per se iemand te versieren. Als het gebeurt, gebeurt het, maar ik ga er niet naar op zoek als een wanhopige... Tijdens het uitgaan ben ik ook niet zo'n prater, maar als ik met iemand alleen ben is het allemaal geen probleem.

Gisteravond had ik ook een enorm dipje, zat alleen op zaterdagavond en was gewend de afgelopen zaterdagavonden met dat meisje ergens naartoe te gaan (gek eigenlijk wat ze bij me losmaakte terwijl we niet eens officiëel iets met elkaar hadden) Totdat een echt héél leuk meisje (ken ik al lang, maar altijd al meer dan geïnteresseerd in geweest) ineens online kwam die me vroeg hoe het was, ze had ook iets opgevangen dat het niet zo goed ging. Heb het haar ook beetje uitgelegd en ze vrolijkte me op dat ze mijn "ex" (om het zo maar even te noemen) vrijdag nog gezien had (ze had haar herkend van mijn Hyves) met die nieuwe kerel en dat ze die nog belachelijk had staan maken omdat die schijnbaar belachelijk puberaal klef aan het doen waren geweest. (en toen wist ze nog niet hoe de vork in de steel zat) Ergens werd ik er wel heel vrolijk van, hoe kinderachtig het misschien ook is... Zij scoorde echt pluspunten bij me

quote:

Op zondag 27 september 2009 19:02 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

haha wees blij dat je uberhaupt leuke meisjes kent...
Ik ken dr helemaal geen
(behalve de vriendinnen van mijn vrienden, maar dat is natuurlijk geen optie)

zucht...

Ik ken er teveel, maar daarbij was ik juist altijd de nice guy, dus dan kom je in de friendszone terecht... Bij dat ene meisje twijfel ik daar nog over of ik daar al in zit, maar ja, ze zegt zelf al dat ze erg kieskeurig is, heb haar al eens eerder gezegd dat ik niet snapte dat zij nog steeds vrijgezel was...

Ik kan niet slapen..

Op de een of andere manier mis ik haar 's avonds het meest. Nu weet ik ook precies wat ik mis... Vroeger kon ik haar 's avonds bellen, dan gingen we praten over van alles en nog wat. Nu heb ik zo wat niemand waarmee ik het erover kan hebben. Ik voel me zo alleen... Zucht, ik wou dat ik het kon vergeten. Het blijft in mijn hoofd hangen. Ik wil haar zo graag terug dat ik soms de neiging heb om haar te bellen. Uiteindelijk doe ik dat niet, omdat ik weet dat het niets gaat helpen. Ik moet proberen afstand te nemen. Maar mede door de manier waarop het uit is gegaan blijf ik maar vasthouden aan de gedachte dat het later misschien goed gaat komen. Dit maakt het zoveel moeilijker voor mij. Ik heb me nog nooit zo kut gevoeld.

quote:

Op zondag 27 september 2009 21:48 schreef Chung het volgende:
Ik kan niet slapen..

Op de een of andere manier mis ik haar 's avonds het meest. Nu weet ik ook precies wat ik mis... Vroeger kon ik haar 's avonds bellen, dan gingen we praten over van alles en nog wat. Nu heb ik zo wat niemand waarmee ik het erover kan hebben. Ik voel me zo alleen... Zucht, ik wou dat ik het kon vergeten. Het blijft in mijn hoofd hangen. Ik wil haar zo graag terug dat ik soms de neiging heb om haar te bellen. Uiteindelijk doe ik dat niet, omdat ik weet dat het niets gaat helpen. Ik moet proberen afstand te nemen. Maar mede door de manier waarop het uit is gegaan blijf ik maar vasthouden aan de gedachte dat het later misschien goed gaat komen. Dit maakt het zoveel moeilijker voor mij. Ik heb me nog nooit zo kut gevoeld.

Ik heb er ook voornamelijk last van 's nachts, als ik in bed lig. Vooral ook omdat ik in een bed lig wat uitgeschoven kan worden tot een tweepersoons. Dat heeft mijn vader speciaal zo gekocht zodat hij kon blijven slapen. Maar hij heeft er nooit in geslapen..

quote:

Op zondag 27 september 2009 21:48 schreef Chung het volgende:
Ik kan niet slapen..

Op de een of andere manier mis ik haar 's avonds het meest. Nu weet ik ook precies wat ik mis... Vroeger kon ik haar 's avonds bellen, dan gingen we praten over van alles en nog wat. Nu heb ik zo wat niemand waarmee ik het erover kan hebben. Ik voel me zo alleen... Zucht, ik wou dat ik het kon vergeten. Het blijft in mijn hoofd hangen. Ik wil haar zo graag terug dat ik soms de neiging heb om haar te bellen. Uiteindelijk doe ik dat niet, omdat ik weet dat het niets gaat helpen. Ik moet proberen afstand te nemen. Maar mede door de manier waarop het uit is gegaan blijf ik maar vasthouden aan de gedachte dat het later misschien goed gaat komen. Dit maakt het zoveel moeilijker voor mij. Ik heb me nog nooit zo kut gevoeld.

Gelukkig kan je jezelf tegenhouden, want bellen blijft een no no in deze situaties, ook al schreeuwt elke vezel in je lichaam dat je haar stem wilt horen..

Ik heb het ook heel erg gehad en daarom begon ik op een gegeven moment te mediteren. Het is best wel lastig, maar het is me een paar keer gelukt om echt een tijdje gedachteloos te zijn en haar te vergeten. Als ik daarna dan ging slapen, merkte ik dat het wat beter ging.
Misschien dat dat een beetje kan helpen.

Nou.. Gisteren smste ze mij nog om 10 uur en daarna hebben we nog gebeld.. voor de allerlaatste keer.

Het is nu duidelijk voor mij dat ze zichzelf nu nog te jong vind. Ze wil graag nog leven, nieuwe vriendjes uitproberen, uitgaan etc. Daar komt waarschijnlijk ook de bindingsangst van. Ze is bang dat mocht onze relatie uitgaan, dat ze dan haar leukste tijd heeft gemist. Daarom zegt ze dat deze relatie niet verder kan. Hoe ongelooflijk veel ze nu ook van me houdt...

Ik heb gezegd dat ik haar ontwikkeling niet in de weg wilt staan. Een relatie waarbij ze zich niet voelt goed, zal vroeg of laat toch vergaan. Ik sta machteloos en ik voel me onwijs kut. Ik ben niet boos op haar... maar verdrietig. We weten niet hoe lang haar periode van vrijheid gaat duren. Misschien zegt ze na een maand al genoeg te hebben, misschien ook wel pas na een paar jaren. Hoe dan ook, we hebben de belofte aan elkaar gemaakt om contact op te nemen, mocht ze dat ooit wel weer willen. Ik sloot het gesprek af met: "Ik hou van je en ik hoop dat je gelukkig wordt...". Zucht...

Naast verdriet weet ik nu wel beter waar ik aan toe ben. Ik ben niet meer onzeker over de relatie dus ik kan het, mede door de belofte, nu makkelijker loslaten. Dat betekent niet dat het veel makkelijker gaat worden. Ik weet niet hoe ik het moet doen.. De laatste 2,5 jaar heb ik zo ongelooflijk veel tijd met haar doorgebracht en ik heb er zoveel mooie herinneringen aan over gehouden. Ik had nooit gedacht dat het zo zou eindigen. Vreemdgaan of een vlam die langzaam uit gaat...

Zucht.. nou hier zit ik dan. Op de een of andere manier moet ik toch mijn eigen geluk zien te vinden. Ik zou graag nieuwe mensen willen ontmoeten maar ik weet niet waar en hoe. Ik woon in omgeving Amsterdam. Gelukkig ga ik aanstaande vrijdag wel met een goed vriendin winkelen en de vrijdag daarna heb ik een feestje van vrijdag op zaterdag. Nu naar school en proberen de dag door te komen.. Zit tot 6 uur gelukkig, dus thuis heb ik niet veel tijd om te gaan piekeren, totdat ik moet gaan slapen. Kan niet wachten.. not. Echt bedankt voor de mensen die dit verhaal uberhaupt willen lezen!

Ik zat met hetzelfde, nieuwe mensen willen ontmoeten maar niet weten hoe. Ik dacht geen vrienden te hebben maar nadat ik eerlijk was tegen kennissen, dat ik afleiding zocht, bleek dat ik bij meerdere mensen terecht kon. Heb me ook een beetje hals over kop ingeschreven bij een studentenvereniging. Was ik altijd principieel tegen maar ik kon mezelf niet langer voor de gek houden, ik moet gewoon mijn avonden vullen en daar is zo'n vereniging uitstekend voor. Al zit ik wel te twijfelen of deze periode misschien juist goed is om alleen te leren zijn en niet constant te hoeven steunen op andere mensen.

Overdag gaat het prima, maar 's avonds inderdaad, blegh. Ik mis het simpele bankhangen. Het zodanig kennen van iemand dat je je bij elkaar op je gemak voelt, en weinig woorden nodig hebt om iets duidelijk te maken. Ergens wil ik me zo snel mogelijk in een nieuwe relatie storten, om dat gevoel weer te hebben, maar ik moet m'n geluk niet laten afhangen van iemand anders, dan zit ik over een tijdje met hetzelfde probleem als dat ook uitgaat. Ik zie het nu als een kans om nieuwe dingen te ontdekken, mezelf te herontdekken. Ik had eigenlijk mijn leven op een laag pitje staan omdat ik elke seconde bij hem wou zijn, en ik merk dat ik mijn passies heb verwaarloosd. Ik begin eigenlijk wel weer een beetje zin te krijgen in dit nieuwe leven, maar ik weet dat als ik hoor dat hij een nieuw vriendinnetje heeft ofzo, ik net zo hard weer terugdonder in een dip, daar moet ik echt niet aan denken. Ik kijk ook niet op z'n hyves, ik wil er voorlopig niks van weten.

quote:

Op maandag 28 september 2009 07:05 schreef Chung het volgende:
Nou.. Gisteren smste ze mij nog om 10 uur en daarna hebben we nog gebeld.. voor de allerlaatste keer.

Het is nu duidelijk voor mij dat ze zichzelf nu nog te jong vind. Ze wil graag nog leven, nieuwe vriendjes uitproberen, uitgaan etc. Daar komt waarschijnlijk ook de bindingsangst van. Ze is bang dat mocht onze relatie uitgaan, dat ze dan haar leukste tijd heeft gemist. Daarom zegt ze dat deze relatie niet verder kan. Hoe ongelooflijk veel ze nu ook van me houdt...

Ik heb gezegd dat ik haar ontwikkeling niet in de weg wilt staan. Een relatie waarbij ze zich niet voelt goed, zal vroeg of laat toch vergaan. Ik sta machteloos en ik voel me onwijs kut. Ik ben niet boos op haar... maar verdrietig. We weten niet hoe lang haar periode van vrijheid gaat duren. Misschien zegt ze na een maand al genoeg te hebben, misschien ook wel pas na een paar jaren. Hoe dan ook, we hebben de belofte aan elkaar gemaakt om contact op te nemen, mocht ze dat ooit wel weer willen. Ik sloot het gesprek af met: "Ik hou van je en ik hoop dat je gelukkig wordt...". Zucht...

Naast verdriet weet ik nu wel beter waar ik aan toe ben. Ik ben niet meer onzeker over de relatie dus ik kan het, mede door de belofte, nu makkelijker loslaten. Dat betekent niet dat het veel makkelijker gaat worden. Ik weet niet hoe ik het moet doen.. De laatste 2,5 jaar heb ik zo ongelooflijk veel tijd met haar doorgebracht en ik heb er zoveel mooie herinneringen aan over gehouden. Ik had nooit gedacht dat het zo zou eindigen. Vreemdgaan of een vlam die langzaam uit gaat...

Zucht.. nou hier zit ik dan. Op de een of andere manier moet ik toch mijn eigen geluk zien te vinden. Ik zou graag nieuwe mensen willen ontmoeten maar ik weet niet waar en hoe. Ik woon in omgeving Amsterdam. Gelukkig ga ik aanstaande vrijdag wel met een goed vriendin winkelen en de vrijdag daarna heb ik een feestje van vrijdag op zaterdag. Nu naar school en proberen de dag door te komen.. Zit tot 6 uur gelukkig, dus thuis heb ik niet veel tijd om te gaan piekeren, totdat ik moet gaan slapen. Kan niet wachten.. not. Echt bedankt voor de mensen die dit verhaal uberhaupt willen lezen!

Wat zij heeft dat herken ik heel erg. Dat had ik zelf namelijk ook. Ik ben nog geen 18 en had al een relatie van twee jaar en acht maanden met hem achter de rug toen hij het uitmaakte. Ik heb daarvoor ook aardig wat getwijfelt over: 'Is dit het wel?' 'Zit ik hier nu aan vast?' enz. Ik heb daar heel erg mee gezeten, ik dacht ook dat ik iets zou missen als ik met hem door wilde gaan. Hij wilde al samenwonen en ik was daar echt nog niet klaar voor. Dat begreep hij toen wel, maar toch had ik nog een angstig gevoel. Maar vaak praat ik mezelf dat aan en werk ik mezelf de put in, door maar te blijven piekeren en piekeren.

Dat is de reden waarom hij het uit heeft gemaakt, hij kon niet meer tegen dat getwijfel. Voor hem voelde het alsof hij me ieder moment kwijt kon raken en zijn zekerheid was weg. Dus dan maar liever zelf het uitmaken dan wachten tot ik het doe. Ik wilde dat helemaal niet, ik wilde erover praten. Ik wilde een oplossing zoeken. Mijn fout was dat ik alle schuld bij hem neer had gelegd, dat het aan hem lag dat ik me zo voelde. Maar dat is niet zo, het lag aan mij. Ik twijfelde en piekerde mezelf onnodig de put in en voelde me ellendiger dan eigenlijk nodig was. Laatst heb ik een boekje gelezen (Kernkwaliteiten van het Enneagram) en daaruit veel geleerd over mijn persoonlijkheid. Ik zou hem dit zo graag willen zeggen, maar volgens hem zijn er nog 'duizend andere redenen' waarom hij me niet terug zou willen. Dus gebruik ik dat leermoment en de ervaring om het beter te doen in een nieuwe relatie.

Ik hoop dat je hierdoor iets meer begrijpt van je vriendin. Ikzelf wilde geen nieuwe vriendjes uitproberen, maar toch had ik het gevoel een beetje vast te zitten. Voelde me als het ware een vogeltje in een kooitje.

En ja het was weer zondag avond. De avond waarop de meeste van ons zich het meest alleen voelen en hierdoor toch vaak contact zoeken met hun ex. Voor de mensen die zichzelf hebben kunnen inhouden respect en jullie zijn op de goede weg.

Ik heb me ex gisteren wel gesproken. We zouden vanavond eigenlijk gaan bijpraten, maar ze smsde 's middags dat ze andere afspraak had. Lekker dan voor 2de keer in paar dagen tijd deze afspraak afzeggen. Dus heb der 's avonds gebeld om erover te praten. Bleek ze me toch een kut humeur te hebben dat ze op mij ging afreageren. Ging slecht met haar(zoals altijd) en ik was volgens haar alleen maar lastig. Kreeg daarna nog paar kut opmerken over me heen voordat we ophingen.

Daarna nog sms verkeer, maar ze bleef zich opstellen als een klein kind. Daar heb ik dus echt geen zin in en dat heb ik haar dan ook gezegt. Ik behandel haar met respect, maar als ze dan niet eens normaal tegen me kan doen is het voor mij snel over. Heb der gezegt als ze niet normaal kan doen dat ik geen contact meer wil en ze me kwijt is(zij wilde vrienden blijven). Heb der tot zaterdag gegeven om normaal te doen en anders kan ze optieven.

Echt viel me zo tegen had totaal iets anders verwacht toen ik gisteren opstond... Maarja ga nu wel op me strepen staan. Nu alleen zelf volhouden om geen contact met haar op te nemen...

quote:

Op maandag 28 september 2009 10:54 schreef Snowcold het volgende:

[..]

Wat zij heeft dat herken ik heel erg. Dat had ik zelf namelijk ook. Ik ben nog geen 18 en had al een relatie van twee jaar en acht maanden met hem achter de rug toen hij het uitmaakte. Ik heb daarvoor ook aardig wat getwijfelt over: 'Is dit het wel?' 'Zit ik hier nu aan vast?' enz. Ik heb daar heel erg mee gezeten, ik dacht ook dat ik iets zou missen als ik met hem door wilde gaan. Hij wilde al samenwonen en ik was daar echt nog niet klaar voor. Dat begreep hij toen wel, maar toch had ik nog een angstig gevoel. Maar vaak praat ik mezelf dat aan en werk ik mezelf de put in, door maar te blijven piekeren en piekeren.

Dat is de reden waarom hij het uit heeft gemaakt, hij kon niet meer tegen dat getwijfel. Voor hem voelde het alsof hij me ieder moment kwijt kon raken en zijn zekerheid was weg. Dus dan maar liever zelf het uitmaken dan wachten tot ik het doe. Ik wilde dat helemaal niet, ik wilde erover praten. Ik wilde een oplossing zoeken. Mijn fout was dat ik alle schuld bij hem neer had gelegd, dat het aan hem lag dat ik me zo voelde. Maar dat is niet zo, het lag aan mij. Ik twijfelde en piekerde mezelf onnodig de put in en voelde me ellendiger dan eigenlijk nodig was. Laatst heb ik een boekje gelezen (Kernkwaliteiten van het Enneagram) en daaruit veel geleerd over mijn persoonlijkheid. Ik zou hem dit zo graag willen zeggen, maar volgens hem zijn er nog 'duizend andere redenen' waarom hij me niet terug zou willen. Dus gebruik ik dat leermoment en de ervaring om het beter te doen in een nieuwe relatie.

Ik hoop dat je hierdoor iets meer begrijpt van je vriendin. Ikzelf wilde geen nieuwe vriendjes uitproberen, maar toch had ik het gevoel een beetje vast te zitten. Voelde me als het ware een vogeltje in een kooitje.

Hmm hier herken ik mijzelf ook wel in. Mijn ex was nogal dromerig en had het al over samenwonen enzo, t was mijne 1e serieuze relatie dus vond dat al best wel ver gaan, we waren immers nog maar 18 & 20.
Het is natuurlijk wel goed om over de toekomst na te denken, maar soms deed ze dat echt te veel, terwijl ik juist wou genieten van de tijd die we samen doorbrachten. Maar het idee dat ik de rest van mij leven aan haar vast zou zitten deed mij best twijfelen

Na een jaar geen contact met mijn ex vriendin te hebben gehad (het onderwerp werd ook kundig vermeden door mijn familie) heb ik haar in 4 weken tijd 4 keer gezien en enigszins gesproken. Ik had haar eerder een brief gestuurd en zij antwoordde daarop door een brief terug te schrijven, ik heb toen een 2e brief geschreven en voelde me daarna vrij van alles wat mij eerder aan haar bond. De woede en teleurstelling was wegge ebt, dit maakte niet perse plaats voor een goed gevoel, maar had wel het gevoel dat ik het hoofdstuk had afgesloten. Er zijn echter na deze 4 ontmoetingen andere gevoelens die zijn komen bovendrijven namelijk die van opluchting/vrijheid/ (Damn I dodged a bullet ).

De eerste ontmoeting was op mijn verjaardag, we hebben wat gesproken en alles was goed. Ze was nog steeds erg mooi en het ging goed met haar studie, koetjes en kalfjes dus.

De tweede ontmoeting, was minder aangenaam. Ik haalde haar 's nachts op van het station samen met mijn zus. Er reed nog wel openbaar vervoer, maar ik heb liever dat ze veilig thuis komen. Ze deed niet erg aardig, en toen begon me weer te dagen waarom ik het in het verleden meerdere keren heb willen uitmaken (dit durfde ik toen echter niet omdat ze niet de meest stabiele persoon is die ik ken en ik bang was dat ze zichzelf wat zou aandoen.)

De derde ontmoeting; beschamend hoe ze sprak over haar werk en de mensen die ze zou moeten helpen. Ze werkt (parttime) in een bejaardentehuis waar ze een erg goed salaris krijgt voor de verantwoordelijkheden en taken die ze heeft. Er is werkelijk geen positief woord gevallen en ze was bijzonder star (dit was ze vroeger ook). Ik was even weggegaan omdat ik wat dingen moest regelen voor het feest na de bruiloft (feest begon in 30 min tijd) en probeerde in contact te komen met mijn zus die nog wel aanwezig was daar waar mijn ex zich bevond. Het wat nogal belangrijk maar mijn ex liep net weg naar het parkeerterrein want ze had ook nog een ander feestje, nee die 2 min teruglopen om even wat te vragen en door te geven dat kon echt niet. (Oh ja dat was waar ook, ik hielp je met engels brieven, projecten, Nederlands, stond om 3 's nachts bij het station enz. maar 5 min vertraging om een bruiloft tot een succes te maken is net iets te veel gevraag).

4e ontmoeting; ik was op haar afscheidsfeestje en heb daar voor het eerst haar nieuwe vriend ontmoet waar ze zo vertelde ze me erg gelukkig mee was, hij had alle tijd voor haar. Dat ze hem niet een spuitje hebben gegeven toen die uit de baarmoeder van zijn moeder kwam dat snap ik nog steeds niet, een vriend van me heeft een neuscorrectie laten uitvoeren en zijn neus was bij lange na niet zo verschrikkelijk groot en haaks als de zijne. Maar het is fantastisch dat hij alle tijd heeft voor haar, dat mag ook wel wanneer je (fulltime dus niet duaal) 9e jaars bent aan de universiteit en de leeftijd van 31 nadert.
We hebben weinig gesproken op 2 gesprekken na.
Eerste gesprek ging over een bijna in originele staat verkerende Mustang (oldtimer) waaraan hij en een vriend hadden gewerkt. Hij hoorde mij namelijk praten over een mustang met de vader van mijn ex.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Tweede gesprek ging over het feit dat we samen met een groepje vrienden wat leuks zouden moeten doen, ik beaamde dat en vond het een goed idee. Toen begon hij meteen over snowboarden, ik gaf aan dat niet al die vrienden konden snowboarden of skiën maar hij zou het ze wel leren want hij kon goed snowboarden hij was namelijk al 3 keer op wintersport geweest. Toen vond hij het nodig om mij zijn diensten aan te bieden omdat ik er niet uitzag als een snowboarder maar hij het mij ook vast wel kon leren, dit zei hij nogal hard zodat iedereen het kon horen en met een grote grimas. Ik heb hem toen duidelijk gemaakt dat dat niet nodig was, dat ik mijn diensten aan hem aanbood omdat je na 3 weken echt niet goed kan snowboarden. En dat ik er misschien niet mag uitzien als een snowboarder, ik wel over mijn instructeurs papieren beschik en vroeger ook heb lesgegeven. De grimas verdween vrij snel van zijn gezicht.

Ik ben niet lang daarna huiswaarts gekeerd ik kreeg een ongemakkelijk gevoel van haar nieuwe vriendje en ben lekker naar bed gegaan, ik werd wakker en twee van mijn favoriete nummers kwamen langs voor na break ups namelijk; Barenakede ladies - one week en Foo fighters - Break out.
Ik vroeg mezelf af of ik daadwerkelijk de juiste keuze had gemaakt, de afgelopen 4 ontmoetingen waren een bevestiging van wel. Sinds 3 maanden voel ik me elke dag beter, beter dan ik me in jaren heb gevoeld. We hebben leuke tijden gehad maar nu ik achteraf rationeel naar de relatie en naar haar kijk dan kan ik niet anders zeggen dat dit de enige juiste beslissing was.

I dodged a bullet

Samenvatting: Wanneer je niet meer verliefd bent, vallen ook de negatieve dingen op van je relatie en je ex.

Edit: Kleine aanpassingen want het was practisch onleesbaar.

[ Bericht 1% gewijzigd door ArcticBlizzard op 28-09-2009 12:32:28 ]

quote:

Op maandag 28 september 2009 12:26 schreef ArcticBlizzard het volgende:

Te lange quote....

Dat had ik ook wel snel door bij mijn ex toen ik haar vorige maand zag op mijn verjaardag. Haar inbreng en opmerkingen tijdens gesprekken waren zo vervelend, door de verliefdheid had ik dat niet gezien. Ik vond haar nog steeds knap, en ja er was nog wel wat gevoelens maar ik besefte me ook dat de tijd die ik heb gehad met haar leuk was maar dat het gedoemd was ooit te eindigen. Zulke verschillen in levenstijlen was niet overbrugbaar en dat bleek ook uiteindelijk.

Voor mij was ook een eye-opener en het deed me wel goed om te dat te kunnen beseffen. Wou toen niet zeggen dat ik direct over haar heen was, maar wel een grote stap voorwaarts was

Moet heel even mijn hart luchten hoor..
Dan gaat het een hele tijd goed, je kan je groot houden tegenover anderen en dan ineens.. Zakt de grond weer onder je voeten weg.. Komt het besef weer terug dat je de liefde van je leven kwijt bent...
Alle herinneringen, de leuke tijden die je samen hebt gehad.. Ik mis heel erg wat we samen hadden.. Ik mis z'n knappe koppie, z'n lieve lach en lieve woordjes... Waarom werkte het nu niet meer voor hem...
Constant waarom nu, waarom ik... Ach iedereen kent dat wel... Onzinnige gedachtes..

Pppfff, ik word er zo moe van.. Dat liefdesverdriet... Werd het maar wat makkelijker..

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:30 schreef Fbabe het volgende:
Moet heel even mijn hart luchten hoor..
Dan gaat het een hele tijd goed, je kan je groot houden tegenover anderen en dan ineens.. Zakt de grond weer onder je voeten weg.. Komt het besef weer terug dat je de liefde van je leven kwijt bent...
Alle herinneringen, de leuke tijden die je samen hebt gehad.. Ik mis heel erg wat we samen hadden.. Ik mis z'n knappe koppie, z'n lieve lach en lieve woordjes... Waarom werkte het nu niet meer voor hem...
Constant waarom nu, waarom ik... Ach iedereen kent dat wel... Onzinnige gedachtes..

Pppfff, ik word er zo moe van.. Dat liefdesverdriet... Werd het maar wat makkelijker..

*hugs*

I know the feeling...

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:33 schreef Snowcold het volgende:

[..]

*hugs*

I know the feeling...

Ja he.. Eenzaamheid.. Reddeloos.. En nergens zin meer in.. Ik weet dat ik gewoon moet opstaan en iets gaan doen.. Maar ik heb er echt ff de kracht niet voor... MIsschien morgen weer..
Ik vind het kut dat anderen zich ook beroerd voelen.. Maar wel enigzins fijn dat ik niet de enige ben..
Maar jij hebt het ook wat moeilijker maak ik hieruit op? Want het leek je zo goed af te gaan!?
Of werkte het toch niet om contact te houden?

Sterkte dames...
En het gaat met vallen en opstaan, maar het wordt wel minder erg op den duur. Ik ben van 't weekend ook even door de grond gegaan, maar nu gaat het wel weer.

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:41 schreef Barbusse het volgende:
Sterkte dames...
En het gaat met vallen en opstaan, maar het wordt wel minder erg op den duur. Ik ben van 't weekend ook even door de grond gegaan, maar nu gaat het wel weer.

Dat is goed om te horen (Natuurlijk niet dat het niet goed ging ) Maar dat het weer gaat.. Jij ook sterkte! Ik word wel een beetje bang van de TS-sers die ik hier zie die na jaren nog steeds niet over een relatie heen zijn.. Ik hoop niet dat ik er zo lang over doe!
Wel ben ik de laatste weken meer wezen stappen dan ooit.. (afleiding) En probeer m'n gedachten te verzetten op een jongen die ik altijd wel leuk vind, en hij mij.. Maar we zijn nooit tegelijk single. (hij nu ook niet, maar t'is altijd goed om aan iemand anders te denken dan aan m'n ex)
Dus misschien als hij ooit weer 'ns single is gaan we wat leuks doen, voor de lol.. I know.. alles schreeuwt rebound, maar ja.. Ik voel me gewoon erg eenzaam.. Ondanks dat ik lieve mensen om me heen heb..
Ik wil eigenlijk gewoon iemand die me vasthoudt..
OMG, als ik het zo teruglees vind ik mezelf echt pathetic klinken...

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:53 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Nee, je klinkt niet pathetic! Eigenlijk, slaat alles wat je zegt zo'n beetje precies op mij, dus ik vind het wel grappig
...
en ja ook ik, zou het liefst gewoon tegen iemand aankruipen en het weer "warm" hebben

Jammer dat je zo ver weg woont, anders konden we als newly singles elkaar gezelschap houden Hihi

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:47 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Dat is goed om te horen (Natuurlijk niet dat het niet goed ging ) Maar dat het weer gaat.. Jij ook sterkte! Ik word wel een beetje bang van de TS-sers die ik hier zie die na jaren nog steeds niet over een relatie heen zijn.. Ik hoop niet dat ik er zo lang over doe!
Wel ben ik de laatste weken meer wezen stappen dan ooit.. (afleiding) En probeer m'n gedachten te verzetten op een jongen die ik altijd wel leuk vind, en hij mij.. Maar we zijn nooit tegelijk single. (hij nu ook niet, maar t'is altijd goed om aan iemand anders te denken dan aan m'n ex)
Dus misschien als hij ooit weer 'ns single is gaan we wat leuks doen, voor de lol.. I know.. alles schreeuwt rebound, maar ja.. Ik voel me gewoon erg eenzaam.. Ondanks dat ik lieve mensen om me heen heb..
Ik wil eigenlijk gewoon iemand die me vasthoudt..
OMG, als ik het zo teruglees vind ik mezelf echt pathetic klinken...

Niks pathetics aan hoor.
iedereen gaat er op zijn of haar eigen manier mee om. En hoe lang het duurt hangt volgens mij ook veel van jezelf af. Wil je verder of stil blijven staan bij iets dat er niet meer is? Uitgaan en een rebound kunnen zeker helpen. Maar ja, wil je dat die jongen slechts een rebound is?

_{En ongetwijfeld barst het hier op dit forum van de jongens die jou wel vast willen houden hoor.}

@dick_laurent: Ik heb wat gevonden en verdere info opgevraagd. Heb alleen de fout gemaakt al naar woningen daar te kijken. Wil nu direct gaan.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:00 schreef Barbusse het volgende:

[..]
Maar ja, wil je dat die jongen slechts een rebound is?

_{En ongetwijfeld barst het hier op dit forum van de jongens die jou wel vast willen houden hoor.}

Nou, het zou misschien ooit best wat kunnen worden, maar daar ben ik totaal niet naar opzoek..
Ook heb ik wijze adviezen gehad van vriendinnen, dat het verstandig is om ook eens jezelf te leren kennen.. Ben namelijk vanaf mijn 14/15e geen single meer geweest dus dat is al best wel vroeg.. Dus daar hebben ze ook wel gelijk in!

En als er leuke jongens in Zeeland wonen

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:05 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Nou, het zou misschien ooit best wat kunnen worden, maar daar ben ik totaal niet naar opzoek..
Ook heb ik wijze adviezen gehad van vriendinnen, dat het verstandig is om ook eens jezelf te leren kennen.. Ben namelijk vanaf mijn 14/15e geen single meer geweest dus dat is al best wel vroeg.. Dus daar hebben ze ook wel gelijk in!

En als er leuke jongens in Zeeland wonen

Sorry snap het nog niet allemaal zo!
Hoe haal je een fout berichtje weg???

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:05 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Sorry snap het nog niet allemaal zo!
Hoe haal je een fout berichtje weg???

Wat is er fout aan dit bericht?
En ik woon nog niet eens in de buurt van Zeeland.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:08 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Wat is er fout aan dit bericht?
En ik woon nog niet eens in de buurt van Zeeland.

Omdat ik hem dubbel heb

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:10 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Omdat ik hem dubbel heb

De knop direct links van de quotetoets.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:12 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

haha...ehh ik heb volgens mij in mijn profiel helemaal niet ingevuld waar ik woon... of wel? *twijfelt nu*
(niet dat het perse een geheim is hoor )


en Barbusse, ja man... ik ken het gevoel van "Ik wil NUUUUUU weg" maar al te goed.
Ga gewoon eens een weekendje er heen, boek goedkoop hotel/hostel en check de city. Kijk wat het met je doet, hoe je je voelt.... Is heel belangrijk. Ik ben een maand voordat ik naar Berlijn ging (samen met mijn ex dus) nog een weekend daar geweest, om echt effe de buurten te checken... er rond te lopen, voelen hoe de stad op je over komt, wat het met je doet. And I loved it!
Daarna kan je verder gaan nadenken over eventuele serieuze verhuis plannen.

Whehehe...even daarnaar toe gaan zou misschien wel fijn en handig zijn. Maar ik vond dus een vacature en heb gevraagd om meer info en m'n CV achtergelaten. Eens zien wat daar uit komt. Ze hadden ook nog vacatures in andere landen btw.

Godskolere, als het zou lukken hoef ik denk ik heel snel niet meer in dit topic te posten.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:12 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

haha...ehh ik heb volgens mij in mijn profiel helemaal niet ingevuld waar ik woon... of wel? *twijfelt nu*
(niet dat het perse een geheim is hoor )

Nee, idd, maar ik ben altijd nieuwsgierig in mensen en heb daarom natuurlijk de site ff bekeken die bij je profiel staat Daar stond een plaatsnaam
Vandaar

Hoi!

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:21 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
Hoi!

Tuxxx! Hoest nu met u?

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:12 schreef Barbusse het volgende:

[..]

De knop direct links van de quotetoets.

Nou ik zal wel weer zo een typisch a-technisch wijf zijn (alhoewel ze me in het ziekenhuis 'de techneut' noemen )
Maar ik kan mijn berichtje op het eerste en tweede zicht alleen wijzigen?