De kunst van het loslaten van je ex - Deel 85.

quote:

Op maandag 28 september 2009 07:05 schreef Chung het volgende:
Nou.. Gisteren smste ze mij nog om 10 uur en daarna hebben we nog gebeld.. voor de allerlaatste keer.

Het is nu duidelijk voor mij dat ze zichzelf nu nog te jong vind. Ze wil graag nog leven, nieuwe vriendjes uitproberen, uitgaan etc. Daar komt waarschijnlijk ook de bindingsangst van. Ze is bang dat mocht onze relatie uitgaan, dat ze dan haar leukste tijd heeft gemist. Daarom zegt ze dat deze relatie niet verder kan. Hoe ongelooflijk veel ze nu ook van me houdt...

Ik heb gezegd dat ik haar ontwikkeling niet in de weg wilt staan. Een relatie waarbij ze zich niet voelt goed, zal vroeg of laat toch vergaan. Ik sta machteloos en ik voel me onwijs kut. Ik ben niet boos op haar... maar verdrietig. We weten niet hoe lang haar periode van vrijheid gaat duren. Misschien zegt ze na een maand al genoeg te hebben, misschien ook wel pas na een paar jaren. Hoe dan ook, we hebben de belofte aan elkaar gemaakt om contact op te nemen, mocht ze dat ooit wel weer willen. Ik sloot het gesprek af met: "Ik hou van je en ik hoop dat je gelukkig wordt...". Zucht...

Naast verdriet weet ik nu wel beter waar ik aan toe ben. Ik ben niet meer onzeker over de relatie dus ik kan het, mede door de belofte, nu makkelijker loslaten. Dat betekent niet dat het veel makkelijker gaat worden. Ik weet niet hoe ik het moet doen.. De laatste 2,5 jaar heb ik zo ongelooflijk veel tijd met haar doorgebracht en ik heb er zoveel mooie herinneringen aan over gehouden. Ik had nooit gedacht dat het zo zou eindigen. Vreemdgaan of een vlam die langzaam uit gaat...

Zucht.. nou hier zit ik dan. Op de een of andere manier moet ik toch mijn eigen geluk zien te vinden. Ik zou graag nieuwe mensen willen ontmoeten maar ik weet niet waar en hoe. Ik woon in omgeving Amsterdam. Gelukkig ga ik aanstaande vrijdag wel met een goed vriendin winkelen en de vrijdag daarna heb ik een feestje van vrijdag op zaterdag. Nu naar school en proberen de dag door te komen.. Zit tot 6 uur gelukkig, dus thuis heb ik niet veel tijd om te gaan piekeren, totdat ik moet gaan slapen. Kan niet wachten.. not. Echt bedankt voor de mensen die dit verhaal uberhaupt willen lezen!

Wat zij heeft dat herken ik heel erg. Dat had ik zelf namelijk ook. Ik ben nog geen 18 en had al een relatie van twee jaar en acht maanden met hem achter de rug toen hij het uitmaakte. Ik heb daarvoor ook aardig wat getwijfelt over: 'Is dit het wel?' 'Zit ik hier nu aan vast?' enz. Ik heb daar heel erg mee gezeten, ik dacht ook dat ik iets zou missen als ik met hem door wilde gaan. Hij wilde al samenwonen en ik was daar echt nog niet klaar voor. Dat begreep hij toen wel, maar toch had ik nog een angstig gevoel. Maar vaak praat ik mezelf dat aan en werk ik mezelf de put in, door maar te blijven piekeren en piekeren.

Dat is de reden waarom hij het uit heeft gemaakt, hij kon niet meer tegen dat getwijfel. Voor hem voelde het alsof hij me ieder moment kwijt kon raken en zijn zekerheid was weg. Dus dan maar liever zelf het uitmaken dan wachten tot ik het doe. Ik wilde dat helemaal niet, ik wilde erover praten. Ik wilde een oplossing zoeken. Mijn fout was dat ik alle schuld bij hem neer had gelegd, dat het aan hem lag dat ik me zo voelde. Maar dat is niet zo, het lag aan mij. Ik twijfelde en piekerde mezelf onnodig de put in en voelde me ellendiger dan eigenlijk nodig was. Laatst heb ik een boekje gelezen (Kernkwaliteiten van het Enneagram) en daaruit veel geleerd over mijn persoonlijkheid. Ik zou hem dit zo graag willen zeggen, maar volgens hem zijn er nog 'duizend andere redenen' waarom hij me niet terug zou willen. Dus gebruik ik dat leermoment en de ervaring om het beter te doen in een nieuwe relatie.

Ik hoop dat je hierdoor iets meer begrijpt van je vriendin. Ikzelf wilde geen nieuwe vriendjes uitproberen, maar toch had ik het gevoel een beetje vast te zitten. Voelde me als het ware een vogeltje in een kooitje.

En ja het was weer zondag avond. De avond waarop de meeste van ons zich het meest alleen voelen en hierdoor toch vaak contact zoeken met hun ex. Voor de mensen die zichzelf hebben kunnen inhouden respect en jullie zijn op de goede weg.

Ik heb me ex gisteren wel gesproken. We zouden vanavond eigenlijk gaan bijpraten, maar ze smsde 's middags dat ze andere afspraak had. Lekker dan voor 2de keer in paar dagen tijd deze afspraak afzeggen. Dus heb der 's avonds gebeld om erover te praten. Bleek ze me toch een kut humeur te hebben dat ze op mij ging afreageren. Ging slecht met haar(zoals altijd) en ik was volgens haar alleen maar lastig. Kreeg daarna nog paar kut opmerken over me heen voordat we ophingen.

Daarna nog sms verkeer, maar ze bleef zich opstellen als een klein kind. Daar heb ik dus echt geen zin in en dat heb ik haar dan ook gezegt. Ik behandel haar met respect, maar als ze dan niet eens normaal tegen me kan doen is het voor mij snel over. Heb der gezegt als ze niet normaal kan doen dat ik geen contact meer wil en ze me kwijt is(zij wilde vrienden blijven). Heb der tot zaterdag gegeven om normaal te doen en anders kan ze optieven.

Echt viel me zo tegen had totaal iets anders verwacht toen ik gisteren opstond... Maarja ga nu wel op me strepen staan. Nu alleen zelf volhouden om geen contact met haar op te nemen...

quote:

Op maandag 28 september 2009 10:54 schreef Snowcold het volgende:

[..]

Wat zij heeft dat herken ik heel erg. Dat had ik zelf namelijk ook. Ik ben nog geen 18 en had al een relatie van twee jaar en acht maanden met hem achter de rug toen hij het uitmaakte. Ik heb daarvoor ook aardig wat getwijfelt over: 'Is dit het wel?' 'Zit ik hier nu aan vast?' enz. Ik heb daar heel erg mee gezeten, ik dacht ook dat ik iets zou missen als ik met hem door wilde gaan. Hij wilde al samenwonen en ik was daar echt nog niet klaar voor. Dat begreep hij toen wel, maar toch had ik nog een angstig gevoel. Maar vaak praat ik mezelf dat aan en werk ik mezelf de put in, door maar te blijven piekeren en piekeren.

Dat is de reden waarom hij het uit heeft gemaakt, hij kon niet meer tegen dat getwijfel. Voor hem voelde het alsof hij me ieder moment kwijt kon raken en zijn zekerheid was weg. Dus dan maar liever zelf het uitmaken dan wachten tot ik het doe. Ik wilde dat helemaal niet, ik wilde erover praten. Ik wilde een oplossing zoeken. Mijn fout was dat ik alle schuld bij hem neer had gelegd, dat het aan hem lag dat ik me zo voelde. Maar dat is niet zo, het lag aan mij. Ik twijfelde en piekerde mezelf onnodig de put in en voelde me ellendiger dan eigenlijk nodig was. Laatst heb ik een boekje gelezen (Kernkwaliteiten van het Enneagram) en daaruit veel geleerd over mijn persoonlijkheid. Ik zou hem dit zo graag willen zeggen, maar volgens hem zijn er nog 'duizend andere redenen' waarom hij me niet terug zou willen. Dus gebruik ik dat leermoment en de ervaring om het beter te doen in een nieuwe relatie.

Ik hoop dat je hierdoor iets meer begrijpt van je vriendin. Ikzelf wilde geen nieuwe vriendjes uitproberen, maar toch had ik het gevoel een beetje vast te zitten. Voelde me als het ware een vogeltje in een kooitje.

Hmm hier herken ik mijzelf ook wel in. Mijn ex was nogal dromerig en had het al over samenwonen enzo, t was mijne 1e serieuze relatie dus vond dat al best wel ver gaan, we waren immers nog maar 18 & 20.
Het is natuurlijk wel goed om over de toekomst na te denken, maar soms deed ze dat echt te veel, terwijl ik juist wou genieten van de tijd die we samen doorbrachten. Maar het idee dat ik de rest van mij leven aan haar vast zou zitten deed mij best twijfelen

Na een jaar geen contact met mijn ex vriendin te hebben gehad (het onderwerp werd ook kundig vermeden door mijn familie) heb ik haar in 4 weken tijd 4 keer gezien en enigszins gesproken. Ik had haar eerder een brief gestuurd en zij antwoordde daarop door een brief terug te schrijven, ik heb toen een 2e brief geschreven en voelde me daarna vrij van alles wat mij eerder aan haar bond. De woede en teleurstelling was wegge ebt, dit maakte niet perse plaats voor een goed gevoel, maar had wel het gevoel dat ik het hoofdstuk had afgesloten. Er zijn echter na deze 4 ontmoetingen andere gevoelens die zijn komen bovendrijven namelijk die van opluchting/vrijheid/ (Damn I dodged a bullet ).

De eerste ontmoeting was op mijn verjaardag, we hebben wat gesproken en alles was goed. Ze was nog steeds erg mooi en het ging goed met haar studie, koetjes en kalfjes dus.

De tweede ontmoeting, was minder aangenaam. Ik haalde haar 's nachts op van het station samen met mijn zus. Er reed nog wel openbaar vervoer, maar ik heb liever dat ze veilig thuis komen. Ze deed niet erg aardig, en toen begon me weer te dagen waarom ik het in het verleden meerdere keren heb willen uitmaken (dit durfde ik toen echter niet omdat ze niet de meest stabiele persoon is die ik ken en ik bang was dat ze zichzelf wat zou aandoen.)

De derde ontmoeting; beschamend hoe ze sprak over haar werk en de mensen die ze zou moeten helpen. Ze werkt (parttime) in een bejaardentehuis waar ze een erg goed salaris krijgt voor de verantwoordelijkheden en taken die ze heeft. Er is werkelijk geen positief woord gevallen en ze was bijzonder star (dit was ze vroeger ook). Ik was even weggegaan omdat ik wat dingen moest regelen voor het feest na de bruiloft (feest begon in 30 min tijd) en probeerde in contact te komen met mijn zus die nog wel aanwezig was daar waar mijn ex zich bevond. Het wat nogal belangrijk maar mijn ex liep net weg naar het parkeerterrein want ze had ook nog een ander feestje, nee die 2 min teruglopen om even wat te vragen en door te geven dat kon echt niet. (Oh ja dat was waar ook, ik hielp je met engels brieven, projecten, Nederlands, stond om 3 's nachts bij het station enz. maar 5 min vertraging om een bruiloft tot een succes te maken is net iets te veel gevraag).

4e ontmoeting; ik was op haar afscheidsfeestje en heb daar voor het eerst haar nieuwe vriend ontmoet waar ze zo vertelde ze me erg gelukkig mee was, hij had alle tijd voor haar. Dat ze hem niet een spuitje hebben gegeven toen die uit de baarmoeder van zijn moeder kwam dat snap ik nog steeds niet, een vriend van me heeft een neuscorrectie laten uitvoeren en zijn neus was bij lange na niet zo verschrikkelijk groot en haaks als de zijne. Maar het is fantastisch dat hij alle tijd heeft voor haar, dat mag ook wel wanneer je (fulltime dus niet duaal) 9e jaars bent aan de universiteit en de leeftijd van 31 nadert.
We hebben weinig gesproken op 2 gesprekken na.
Eerste gesprek ging over een bijna in originele staat verkerende Mustang (oldtimer) waaraan hij en een vriend hadden gewerkt. Hij hoorde mij namelijk praten over een mustang met de vader van mijn ex.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Tweede gesprek ging over het feit dat we samen met een groepje vrienden wat leuks zouden moeten doen, ik beaamde dat en vond het een goed idee. Toen begon hij meteen over snowboarden, ik gaf aan dat niet al die vrienden konden snowboarden of skiën maar hij zou het ze wel leren want hij kon goed snowboarden hij was namelijk al 3 keer op wintersport geweest. Toen vond hij het nodig om mij zijn diensten aan te bieden omdat ik er niet uitzag als een snowboarder maar hij het mij ook vast wel kon leren, dit zei hij nogal hard zodat iedereen het kon horen en met een grote grimas. Ik heb hem toen duidelijk gemaakt dat dat niet nodig was, dat ik mijn diensten aan hem aanbood omdat je na 3 weken echt niet goed kan snowboarden. En dat ik er misschien niet mag uitzien als een snowboarder, ik wel over mijn instructeurs papieren beschik en vroeger ook heb lesgegeven. De grimas verdween vrij snel van zijn gezicht.

Ik ben niet lang daarna huiswaarts gekeerd ik kreeg een ongemakkelijk gevoel van haar nieuwe vriendje en ben lekker naar bed gegaan, ik werd wakker en twee van mijn favoriete nummers kwamen langs voor na break ups namelijk; Barenakede ladies - one week en Foo fighters - Break out.
Ik vroeg mezelf af of ik daadwerkelijk de juiste keuze had gemaakt, de afgelopen 4 ontmoetingen waren een bevestiging van wel. Sinds 3 maanden voel ik me elke dag beter, beter dan ik me in jaren heb gevoeld. We hebben leuke tijden gehad maar nu ik achteraf rationeel naar de relatie en naar haar kijk dan kan ik niet anders zeggen dat dit de enige juiste beslissing was.

I dodged a bullet

Samenvatting: Wanneer je niet meer verliefd bent, vallen ook de negatieve dingen op van je relatie en je ex.

Edit: Kleine aanpassingen want het was practisch onleesbaar.

[ Bericht 1% gewijzigd door ArcticBlizzard op 28-09-2009 12:32:28 ]

quote:

Op maandag 28 september 2009 12:26 schreef ArcticBlizzard het volgende:

Te lange quote....

Dat had ik ook wel snel door bij mijn ex toen ik haar vorige maand zag op mijn verjaardag. Haar inbreng en opmerkingen tijdens gesprekken waren zo vervelend, door de verliefdheid had ik dat niet gezien. Ik vond haar nog steeds knap, en ja er was nog wel wat gevoelens maar ik besefte me ook dat de tijd die ik heb gehad met haar leuk was maar dat het gedoemd was ooit te eindigen. Zulke verschillen in levenstijlen was niet overbrugbaar en dat bleek ook uiteindelijk.

Voor mij was ook een eye-opener en het deed me wel goed om te dat te kunnen beseffen. Wou toen niet zeggen dat ik direct over haar heen was, maar wel een grote stap voorwaarts was

Moet heel even mijn hart luchten hoor..
Dan gaat het een hele tijd goed, je kan je groot houden tegenover anderen en dan ineens.. Zakt de grond weer onder je voeten weg.. Komt het besef weer terug dat je de liefde van je leven kwijt bent...
Alle herinneringen, de leuke tijden die je samen hebt gehad.. Ik mis heel erg wat we samen hadden.. Ik mis z'n knappe koppie, z'n lieve lach en lieve woordjes... Waarom werkte het nu niet meer voor hem...
Constant waarom nu, waarom ik... Ach iedereen kent dat wel... Onzinnige gedachtes..

Pppfff, ik word er zo moe van.. Dat liefdesverdriet... Werd het maar wat makkelijker..

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:30 schreef Fbabe het volgende:
Moet heel even mijn hart luchten hoor..
Dan gaat het een hele tijd goed, je kan je groot houden tegenover anderen en dan ineens.. Zakt de grond weer onder je voeten weg.. Komt het besef weer terug dat je de liefde van je leven kwijt bent...
Alle herinneringen, de leuke tijden die je samen hebt gehad.. Ik mis heel erg wat we samen hadden.. Ik mis z'n knappe koppie, z'n lieve lach en lieve woordjes... Waarom werkte het nu niet meer voor hem...
Constant waarom nu, waarom ik... Ach iedereen kent dat wel... Onzinnige gedachtes..

Pppfff, ik word er zo moe van.. Dat liefdesverdriet... Werd het maar wat makkelijker..

*hugs*

I know the feeling...

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:33 schreef Snowcold het volgende:

[..]

*hugs*

I know the feeling...

Ja he.. Eenzaamheid.. Reddeloos.. En nergens zin meer in.. Ik weet dat ik gewoon moet opstaan en iets gaan doen.. Maar ik heb er echt ff de kracht niet voor... MIsschien morgen weer..
Ik vind het kut dat anderen zich ook beroerd voelen.. Maar wel enigzins fijn dat ik niet de enige ben..
Maar jij hebt het ook wat moeilijker maak ik hieruit op? Want het leek je zo goed af te gaan!?
Of werkte het toch niet om contact te houden?

Sterkte dames...
En het gaat met vallen en opstaan, maar het wordt wel minder erg op den duur. Ik ben van 't weekend ook even door de grond gegaan, maar nu gaat het wel weer.

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:41 schreef Barbusse het volgende:
Sterkte dames...
En het gaat met vallen en opstaan, maar het wordt wel minder erg op den duur. Ik ben van 't weekend ook even door de grond gegaan, maar nu gaat het wel weer.

Dat is goed om te horen (Natuurlijk niet dat het niet goed ging ) Maar dat het weer gaat.. Jij ook sterkte! Ik word wel een beetje bang van de TS-sers die ik hier zie die na jaren nog steeds niet over een relatie heen zijn.. Ik hoop niet dat ik er zo lang over doe!
Wel ben ik de laatste weken meer wezen stappen dan ooit.. (afleiding) En probeer m'n gedachten te verzetten op een jongen die ik altijd wel leuk vind, en hij mij.. Maar we zijn nooit tegelijk single. (hij nu ook niet, maar t'is altijd goed om aan iemand anders te denken dan aan m'n ex)
Dus misschien als hij ooit weer 'ns single is gaan we wat leuks doen, voor de lol.. I know.. alles schreeuwt rebound, maar ja.. Ik voel me gewoon erg eenzaam.. Ondanks dat ik lieve mensen om me heen heb..
Ik wil eigenlijk gewoon iemand die me vasthoudt..
OMG, als ik het zo teruglees vind ik mezelf echt pathetic klinken...

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:53 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Nee, je klinkt niet pathetic! Eigenlijk, slaat alles wat je zegt zo'n beetje precies op mij, dus ik vind het wel grappig
...
en ja ook ik, zou het liefst gewoon tegen iemand aankruipen en het weer "warm" hebben

Jammer dat je zo ver weg woont, anders konden we als newly singles elkaar gezelschap houden Hihi

quote:

Op maandag 28 september 2009 17:47 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Dat is goed om te horen (Natuurlijk niet dat het niet goed ging ) Maar dat het weer gaat.. Jij ook sterkte! Ik word wel een beetje bang van de TS-sers die ik hier zie die na jaren nog steeds niet over een relatie heen zijn.. Ik hoop niet dat ik er zo lang over doe!
Wel ben ik de laatste weken meer wezen stappen dan ooit.. (afleiding) En probeer m'n gedachten te verzetten op een jongen die ik altijd wel leuk vind, en hij mij.. Maar we zijn nooit tegelijk single. (hij nu ook niet, maar t'is altijd goed om aan iemand anders te denken dan aan m'n ex)
Dus misschien als hij ooit weer 'ns single is gaan we wat leuks doen, voor de lol.. I know.. alles schreeuwt rebound, maar ja.. Ik voel me gewoon erg eenzaam.. Ondanks dat ik lieve mensen om me heen heb..
Ik wil eigenlijk gewoon iemand die me vasthoudt..
OMG, als ik het zo teruglees vind ik mezelf echt pathetic klinken...

Niks pathetics aan hoor.
iedereen gaat er op zijn of haar eigen manier mee om. En hoe lang het duurt hangt volgens mij ook veel van jezelf af. Wil je verder of stil blijven staan bij iets dat er niet meer is? Uitgaan en een rebound kunnen zeker helpen. Maar ja, wil je dat die jongen slechts een rebound is?

_{En ongetwijfeld barst het hier op dit forum van de jongens die jou wel vast willen houden hoor.}

@dick_laurent: Ik heb wat gevonden en verdere info opgevraagd. Heb alleen de fout gemaakt al naar woningen daar te kijken. Wil nu direct gaan.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:00 schreef Barbusse het volgende:

[..]
Maar ja, wil je dat die jongen slechts een rebound is?

_{En ongetwijfeld barst het hier op dit forum van de jongens die jou wel vast willen houden hoor.}

Nou, het zou misschien ooit best wat kunnen worden, maar daar ben ik totaal niet naar opzoek..
Ook heb ik wijze adviezen gehad van vriendinnen, dat het verstandig is om ook eens jezelf te leren kennen.. Ben namelijk vanaf mijn 14/15e geen single meer geweest dus dat is al best wel vroeg.. Dus daar hebben ze ook wel gelijk in!

En als er leuke jongens in Zeeland wonen

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:05 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Nou, het zou misschien ooit best wat kunnen worden, maar daar ben ik totaal niet naar opzoek..
Ook heb ik wijze adviezen gehad van vriendinnen, dat het verstandig is om ook eens jezelf te leren kennen.. Ben namelijk vanaf mijn 14/15e geen single meer geweest dus dat is al best wel vroeg.. Dus daar hebben ze ook wel gelijk in!

En als er leuke jongens in Zeeland wonen

Sorry snap het nog niet allemaal zo!
Hoe haal je een fout berichtje weg???

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:05 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Sorry snap het nog niet allemaal zo!
Hoe haal je een fout berichtje weg???

Wat is er fout aan dit bericht?
En ik woon nog niet eens in de buurt van Zeeland.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:08 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Wat is er fout aan dit bericht?
En ik woon nog niet eens in de buurt van Zeeland.

Omdat ik hem dubbel heb

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:10 schreef Fbabe het volgende:

[..]

Omdat ik hem dubbel heb

De knop direct links van de quotetoets.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:12 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

haha...ehh ik heb volgens mij in mijn profiel helemaal niet ingevuld waar ik woon... of wel? *twijfelt nu*
(niet dat het perse een geheim is hoor )


en Barbusse, ja man... ik ken het gevoel van "Ik wil NUUUUUU weg" maar al te goed.
Ga gewoon eens een weekendje er heen, boek goedkoop hotel/hostel en check de city. Kijk wat het met je doet, hoe je je voelt.... Is heel belangrijk. Ik ben een maand voordat ik naar Berlijn ging (samen met mijn ex dus) nog een weekend daar geweest, om echt effe de buurten te checken... er rond te lopen, voelen hoe de stad op je over komt, wat het met je doet. And I loved it!
Daarna kan je verder gaan nadenken over eventuele serieuze verhuis plannen.

Whehehe...even daarnaar toe gaan zou misschien wel fijn en handig zijn. Maar ik vond dus een vacature en heb gevraagd om meer info en m'n CV achtergelaten. Eens zien wat daar uit komt. Ze hadden ook nog vacatures in andere landen btw.

Godskolere, als het zou lukken hoef ik denk ik heel snel niet meer in dit topic te posten.

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:12 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

haha...ehh ik heb volgens mij in mijn profiel helemaal niet ingevuld waar ik woon... of wel? *twijfelt nu*
(niet dat het perse een geheim is hoor )

Nee, idd, maar ik ben altijd nieuwsgierig in mensen en heb daarom natuurlijk de site ff bekeken die bij je profiel staat Daar stond een plaatsnaam
Vandaar

Hoi!

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:21 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
Hoi!

Tuxxx! Hoest nu met u?

quote:

Op maandag 28 september 2009 18:12 schreef Barbusse het volgende:

[..]

De knop direct links van de quotetoets.

Nou ik zal wel weer zo een typisch a-technisch wijf zijn (alhoewel ze me in het ziekenhuis 'de techneut' noemen )
Maar ik kan mijn berichtje op het eerste en tweede zicht alleen wijzigen?