De kunst van het loslaten van je ex - Deel 84.

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 09:36 schreef CoendeW het volgende:

[..]

Zeer herkenbaar dit. 3,5 week geleden maakte mijn vriendin een einde aan onze 4,5 jaar durende relatie.
Toen was ze er zo zeker van, maar nu een paar weken later heeft ze twijfels. Begint ze ook in te zien dat er zoveel oorzaken zijn voor onze problemen en zou ze een eventuele herstart niet uitsluiten over een tijdje.
Ze heeft nu zelf al aangegeven zelf ook hoop te hebben dat het weer goed komt tussen ons.
Alleen is ze hier op dit moment nog niet klaar voor.
Ik heb hier dus heel veel hoop uit geput, maar aan de andere kant is het hierdoor enorm zwaar omdat ik niet verder kom zo.
Op een of andere manier ga je toch zitten wachten op dat verlossende bericht van haar dat ze het nog een keer wil proberen. Terwijl dit er misschien wel helemaal niet gaat komen.
Mijn verstand zegt ook wel dat het niet mogelijk is om erop te wachten, maar toch merk ik dat ik het onbewust toch doe.

Als het zo moet zijn dan gebeurt het toch wel over een tijd en anders misschien niet. deze onzekerheid vreet enorm aan me en ik kan maar niet de omschakeling maken.

Daar zijn vrouwen goed in. Wil even rust, maar misschien over een tijdje.... Ondertussen maak jij jezelf gek met de hoop dat het goed komt. Beter doorgaan met je leven en mocht ze ooit besluiten het nog te willen proberen kan je dan altijd nog bedenken of jij nog wel wilt.

Ben zelf nu een week verder sinds het uit is naar 3 jaar relatie. Gaat opzich goed, maar af en toe moeilijke momenten. Heb wel meteen draai aan me leven gegeven door veel oude activiteiten weer op te pakken en dat doet me goed(tijdsopvulling). Het gekke is dat zij wel contact blijft zoeken. Krijg bijna elke dag wel een smsje of belt ze me(over nutteloze dingen). Vind het aan de ene kant wel fijn, maar het is hierdoor wel moeilijker om haar los te laten. Daar komt bij dat ergens diep van binnen toch weer hoop dat het goed komt hierdoor. Nouja het is bijna weekend lekker stappen zal me goed doen.

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 11:30 schreef CoendeW het volgende:

[..]

Voor het verwerkingsproces is het misschien het makkelijkste als je een hekel aan je ex zou kunnen hebben. Dan nog is het moeilijk allemaal natuurlijk maar dan verwerkt het toch allemaal net iets makkelijker.
Mijn vriendin en ik hebben sowieso een huis samen (zij woont daar nu en ik bij mijn ouders) en zolang dat niet verkocht is blijven we sowieso aan elkaar verbonden. En dat kan in deze tijd nog wel een tijd duren.
Maar als ik nu weer al die twijfel bij haar zie en hoor, dan krijg ik weer zoveel hoop.... maar goed dat kan over twee weken ook weer totaal anders zijn.
Het is alleen enorm slopend om tussen hoop en onzekerheid te leven.

Ik woon(de) ook samen met haar hoor... in een huurhuis, dat wel. Zij gaat er nu uit.... geen idee waar ze zal gaan wonen, maar dr familie heeft redelijk wat centen... dus zal me niks verbazen als die iets moois en duurs voor haar regelen

en zoals swatfire ook zei, just move on..... hoe moeilijk dat ook is, geloof me... ik weet het. Maar je wil niet aan de andere kant van de lijn staan, hopen dat iemand je tegemoet komt.... neem heft in eigen handen. Mocht ze dan op een gegeven moment contact met je opnemen en weer dingen willen opstarten, prima...zie je dan wel weer. Maar ga er NIET op wachten!!!!!

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 11:58 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Ik woon(de) ook samen met haar hoor... in een huurhuis, dat wel. Zij gaat er nu uit.... geen idee waar ze zal gaan wonen, maar dr familie heeft redelijk wat centen... dus zal me niks verbazen als die iets moois en duurs voor haar regelen

en zoals swatfire ook zei, just move on..... hoe moeilijk dat ook is, geloof me... ik weet het. Maar je wil niet aan de andere kant van de lijn staan, hopen dat iemand je tegemoet komt.... neem heft in eigen handen. Mocht ze dan op een gegeven moment contact met je opnemen en weer dingen willen opstarten, prima...zie je dan wel weer. Maar ga er NIET op wachten!!!!!

Allen bedankt voor jullie advies, ik weet nog niet zo goed wat ik er mee ga doen. Ik wacht nog even op bericht van haar, ik heb om meer duidelijkheid gevraagd over de mogelijkheden, en de kansen daarop. Als ze vaag blijft doen dan zal ik zelf maar aan moeten geven dat de kans er ook in zit dat ik er tegen die tijd geen zin meer in heb als ze nog terugkrabbelt.

Vandaag al haar spullen inpakken, komt ze morgen halen als ik aan het werk ben. Moet zeggen dat het me aardig afgaat. Ik probeer constant overal het positieve van in te zien (was helemaal vergeten dat ik zoveel ruimte had in m'n appartement, nu alles van haar weg is.).

Gelukkig kan ik ook nog genoeg afleiding vinden in andere dingen. Mijn omgeving reageert betrokken, en dat helpt me gelukkig veel. Veel nagedacht, veel gepraat met andere, en veel verschillende inzichten gekregen.

Ik hoop dat de stijgende lijn die ik nu doormaak door blijft gaan. Tot nu toe valt het me allemaal nog wel redelijk mee, in de hoop dat de zwaarste klappen al geweest zijn.

Bij mij gaat het verder heel erg goed, we zijn zoals ik misschien al heb gezegd supergoed bevriend. Hij ziet mij nog als beste vriendin en ik hem nog als beste vriend. We willen beiden nu een tijd lekker single blijven, waar ik stiekem blij mee ben omdat ik er nog niet klaar voor zou zijn als hij met een ander meisje zou aankomen. Dat zou namenlijk wel flink zeer doen, vooral na zo'n korte tijd...

Ik heb toegegeven dat ik hem gisteren wel een beetje miste en weer een leeg gevoel kreeg vanbinnen, maar hij zei dat het heel begrijpelijk was en dat het hem niet weg zou jagen als vriend (waar ik bang voor was). Ook zei hij dat die gevoelens vanzelf weggaan, wat ergens een beetje pijn deed omdat ik dan besef dat zijn gevoel al weg is. Tenminste, daar ga ik dan aan denken als hij zoiets zegt.

Weet je, ergens ben ik gewoon een klein beetje jaloers dat jullie exen nog zeggen dat er 'een kans' is, terwijl de mijne er gewoon vrij duidelijk over is dat hij er klaar mee is. Ergens wel fijn dat die duidelijkheid er is, maar het doet ook wel pijn.

Trouwens, een constant stijgende lijn zul je (zeker in het begin) nog niet hebben. Vaak krijg je tussendoor nog een dipje, alleen die dipjes worden steeds minder. Een kleine terugval hebben is dus normaal.

Over een week mag ik hier officieel meepraten, maar de afgelopen week was ik al flink bezig met het verwerken. Bijna 2 jaar relatie waarin het al twee is uitgegaan om dezelfde reden als deze keer; we hebben geen toekomst samen. Jammer want het is nog steeds de leukste knul die ik ken. Zijn vrienden waren ook een beetje mijn vrienden geworden dus een groot deel van m'n sociale leven valt ook gelijk weg. Aargh. Ik ga maar een tijdje zitten miepen in dit topic om me bezig te houden

Trouwens, Snowcold; ik denk dat je best blij mag zijn dat jullie nog vrienden zijn, dat is alsnog beter dan geen kans hebben om samen te komen én elkaar niet meer zien 'om het te verwerken'. Ik ben dus eigenlijk stiekem een beetje jaloers op jou

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 15:53 schreef Kieswiel het volgende:
Over een week mag ik hier officieel meepraten, maar de afgelopen week was ik al flink bezig met het verwerken. Bijna 2 jaar relatie waarin het al twee is uitgegaan om dezelfde reden als deze keer; we hebben geen toekomst samen. Jammer want het is nog steeds de leukste knul die ik ken. Zijn vrienden waren ook een beetje mijn vrienden geworden dus een groot deel van m'n sociale leven valt ook gelijk weg. Aargh. Ik ga maar een tijdje zitten miepen in dit topic om me bezig te houden

Trouwens, Snowcold; ik denk dat je best blij mag zijn dat jullie nog vrienden zijn, dat is alsnog beter dan geen kans hebben om samen te komen én elkaar niet meer zien 'om het te verwerken'. Ik ben du met is eigenlijk stiekem een beetje jaloers op jou

Waarom over een week pas?

Ik moet ook wel toegeven dat ik heel erg blij ben met mijn situatie, maar het is toch wel een beetje dubbel. We kunnen supergoed met elkaar opschieten, delen dezelfde humor en verder klikt het op elk gebied, maar toch kun je dan geen relatie beginnen. Ergens is dat zo... frustrerend, hij is zo dichtbij maar tóch zo ver weg! Een van de redenen die hij geeft dat we niet meer samen een relatie kunnen hebben is het feit dat hij bang is het respect te verliezen van zijn omgeving als hij naar me teruggaat. Gelukkig is dat niet de enige reden, want dan had het van mij niet meer gehoeven... Toch een kutreden als ik eerlijk mag zijn.

Soms is het beter om je wegen te scheiden, omdat het verwerken anders toch wel moeilijk wordt. Maar wij zijn gewoon erg duidelijk, begripvol en erg eerlijk tegen elkaar, dus ik denk dat deze vriendschap wel gaat werken. Voorlopig blijven we beiden single, dus wie weet... Ik hoop nergens op, ik laat me gewoon volledig verassen door de toekomst.

Ik heb om uitstel gevraagd dit omdat ik eigenlijk in een heel groot gat val in verband met het gebrek aan sociale contacten, en ik wou wat tijd hebben om dat een beetje op orde te hebben voordat we elkaar echt niet meer zouden zien. Dat is eigenlijk het moeilijkste, niet zozeer dat ik hem kwijt ben, omdat ik zelf ook wel doorheb dat het niet zou werken, maar omdat ik eigenlijk niet echt iemand anders heb om me af te leiden.

Toen het de tweede keer uitging probeerden we ook nog gewoon vrienden te blijven, maar dat is inderdaad ook nog best moeilijk. Dat je hem ziet en je hem geen kus mag geven, niet verliefderig aan hem mag zitten etc. Dat deden wij uiteindelijk weer wel dus vandaar dat een vriendschap er ook niet inzit, omdat we anders nooit van elkaar afkomen. (of liever gezegd, hij van mij)

Vraag me af, heb af en toe van die de-ja-vu momenten, eer gisteren reed in met de auto en zag een mini-cooper naast me rijden met een Te Koop bordje erop.

Dacht meteen, hmm misschien had ik de prijs opgevraagt als we nog samen waren, omdat dat haar favoriete auto was

Soms vraag ik me echt af waarom ik dat soort dingen, bij bepaalde momenten, nog denk, is vermoeiend, maar aan de andere kant kan ik er wel om lachen, de ironie... uur later ben ik 't vergeten, maar is toch maf hè

Heb me ingeschreven voor 'n nieuwe hobbie begint volgende week, en ga denk ook een kook cursus volgen

Overigens voor de nieuwelingen, met mij gaat het verders prima hoor na 14-15 maanden single te zijn

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 16:37 schreef Chev het volgende:
Vraag me af, heb af en toe van die de-ja-vu momenten, eer gisteren reed in met de auto en zag een mini-cooper naast me rijden met een Te Koop bordje erop.

Dacht meteen, hmm misschien had ik de prijs opgevraagt als we nog samen waren, omdat dat haar favoriete auto was

Soms vraag ik me echt af waarom ik dat soort dingen, bij bepaalde momenten, nog denk, is vermoeiend, maar aan de andere kant kan ik er wel om lachen, de ironie... uur later ben ik 't vergeten, maar is toch maf hè

Heb me ingeschreven voor 'n nieuwe hobbie begint volgende week, en ga denk ook een kook cursus volgen

Overigens voor de nieuwelingen, met mij gaat het verders prima hoor na 14-15 maanden single te zijn

Denk dat dat soort dingen nog heel lang kunnen blijven gebeuren, misschien wel totdat je gesetteld bent met iemand anders. Ook niet echt iets om je zorgen over te maken denk ik. Zolang je het ook weer snel vergeet, en de auto niet gaat kopen omdat je ex dat een leuk ding vond, in de hoop dat ze je er ooit in ziet rijden.

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 17:33 schreef Black_Rainbow het volgende:

[..]

Denk dat dat soort dingen nog heel lang kunnen blijven gebeuren, misschien wel totdat je gesetteld bent met iemand anders. Ook niet echt iets om je zorgen over te maken denk ik. Zolang je het ook weer snel vergeet, en de auto niet gaat kopen omdat je ex dat een leuk ding vond, in de hoop dat ze je er ooit in ziet rijden.

dan ben je inderdaad wel heel triest als je dat zou doen

typisch geval van, niet weten hoe met de hele situatie om te gaan?

Ik zal ook straks wel een of twee van die awkward situaties krijgen, dat ik haar tegen kom.... Ja wat doe ik dan, wel of niet groeten.... geen idee. Mijn gevoel zegt compleet negeren, net zoals ze dat met mij heeft gedaan.
Maar het is voor iedereen weer anders

dat ik weer een dip zou krijgen had ik wel verwacht, maar A: waarom zo snel alweer, en B: waarom moet deze nou juist veroorzaakt worden door ons zoontje?!

quote:

Op zaterdag 19 september 2009 12:31 schreef JoeBravo het volgende:
dat ik weer een dip zou krijgen had ik wel verwacht, maar A: waarom zo snel alweer, en B: waarom moet deze nou juist veroorzaakt worden door ons zoontje?!

Kut voor je kerel...en misschien dat dat komt omdat hij altijd tussen jullie in zal staan? Geniet van zijn aanwezigheid, zoveel je kunt! Ik begrijp dat je ex wel accoord is gegaan met je regeling?

quote:

Op zaterdag 19 september 2009 14:09 schreef maartjeh het volgende:
Oké, ik WEET dat ik dit vaker heb gezegd, maar nu ben ik ECHT klaar met m'n ex.
Heb hem vandaag weer gezien en gesproken, en het is duidelijk dat hij bij zijn keuze blijft en dat dat niet meer gaat veranderen (ook al mist 'ie me en heeft 'ie er spijt van).

Ik voel me fucking verdrietig nu, maar ga me richten op de toekomst en op het me beter gaan voelen dan hoe ik me nú voel.

Goede zet maartjeh! En het maakt niet uit dat je het vaker gezegd zou hebben, het gaat er om dat je het doet. En het zal zeker lukken meid. Kan misschien even duren, maar lukken zal het!

Mijn ex en nu gewoon mijn beste vriend, maakt heel erg vaak duidelijk dat ik bepaalde dingen niet verkeerd op moet vatten en geen valse hoop moet krijgen enz. Nou heb ik die hoopvolle gedachten al lang laten varen, maar toch blijft hij me 'waarschuwen' dat ik geen verkeerde dingen moet denken. Voor mij totaal onnodig, dat doe ik toch niet meer. Hij is mij duidelijk genoeg geweest.

Maargoed, hij zei ook dat hij alleen zou bellen als hij iets te vertellen had. Nou smste hij mij gisteravond laat en vroeg of ik om half 10 alleen kon zijn zodat hij mij kon bellen. Dat wilde hij namenlijk graag omdat hij het hele weekend geen contact kon opnemen omdat hij met zijn zus en een vriendin naar een concert ging. Zijn familie mag namenlijk niet weten dat wij nog contact hebben, ze hebben een bepaalde mening over mij (en alleen maar omdat het UIT is, ik heb die mensen NOOIT iets aangedaan en was altijd een onderdeel van de familie ).
Dus wij een heel fijn gesprek gehad, gewoon over vanalles en nog wat gepraat. Ook had ik het erover wat ik zou doen als ik een nieuwe vriend had etc. etc. En hij zegt: 'Ik hoop eigenlijk dat je voorlopig nog geen nieuwe vriend krijgt.'
Ook wat afgesproken voor volgende week woensdag. Doen we trouwens elke week. Na het gesprek ga ik weer ff Fok!ken en MSNnen, tot ongeveer 1 uur 's nachts waarop hij me weer smst, tijdens zijn nachtdienst. Dus ook weer een tijdje gesmst met hem, tot dat ik naar bed ging.

Dat enige zinnetje spookt constant door mijn hoofd. Wat moet ik er in godsnaam van denken? Het is vast niks, ik weet in welke context hij het zei, maar toch...

Ik haak ook weer even in. Net op haar hyves gekeken, zoals gewoonlijk helpt dat voor geen ene moer, allemaal krabbels enzo van andere gasten Ook nog steeds geen reactie van haar op mijn email die ik dinsdag had gestuurd.

Gisteren met een vriendin het heel lang over haar gehad en er kwamen allemaal dingen te boven die ze mij nog niet durfde te vertellen toen we samen waren. Iedereen accepteerde haar alleen maar omdat ze bij mij hoorde. Mn zus heeft zelfs geveinsd dat ze haar leuk vond, terwijl ze haar eigenlijk niet kon uitstaan. En ook natuurlijk het standaard, jij kan veel beter te horen gekregen. Ook begin ik haar steeds minder knap te vinden en als ik er rustig over nadenk kan ik me helemaal niet meer herinneren waar we het over hadden (zij was niet de hoogst intiligente vrouw die rondloopt ). Best bizar, dat je dat allemaal niet doorhebt wanneer je dolverliefd bent maar wat voor de buitenstander ontzettend logisch is. Liefde maakt blind

quote:

Op zaterdag 19 september 2009 15:49 schreef dreamzk het volgende:
Ik haak ook weer even in. Net op haar hyves gekeken, zoals gewoonlijk helpt dat voor geen ene moer, allemaal krabbels enzo van andere gasten Ook nog steeds geen reactie van haar op mijn email die ik dinsdag had gestuurd.

Gisteren met een vriendin het heel lang over haar gehad en er kwamen allemaal dingen te boven die ze mij nog niet durfde te vertellen toen we samen waren. Iedereen accepteerde haar alleen maar omdat ze bij mij hoorde. Mn zus heeft zelfs geveinsd dat ze haar leuk vond, terwijl ze haar eigenlijk niet kon uitstaan. En ook natuurlijk het standaard, jij kan veel beter te horen gekregen. Ook begin ik haar steeds minder knap te vinden en als ik er rustig over nadenk kan ik me helemaal niet meer herinneren waar we het over hadden (zij was niet de hoogst intiligente vrouw die rondloopt ). Best bizar, dat je dat allemaal niet doorhebt wanneer je dolverliefd bent maar wat voor de buitenstander ontzettend logisch is. Liefde maakt blind

Liefde maakt blind ja, dat is wel algemeen bekend....
En ik ben van plan om een goede avond te hebben, dus ik ga maar niet op haar Hyves kijken.

quote:

Op zaterdag 19 september 2009 15:56 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Liefde maakt blind ja, dat is wel algemeen bekend....
En ik ben van plan om een goede avond te hebben, dus ik ga maar niet op haar Hyves kijken.

Ik ben ook van plan om een goede avond te hebben...

quote:

Op zaterdag 19 september 2009 12:31 schreef JoeBravo het volgende:
dat ik weer een dip zou krijgen had ik wel verwacht, maar A: waarom zo snel alweer, en B: waarom moet deze nou juist veroorzaakt worden door ons zoontje?!

gelukkig was 't ventje een gigantische knuffelbeer vanmiddag, dus hij heeft het zelf helemaal goed gemaakt.

quote:

Op zaterdag 19 september 2009 15:49 schreef dreamzk het volgende:
Ik haak ook weer even in. Net op haar hyves gekeken, zoals gewoonlijk helpt dat voor geen ene moer, allemaal krabbels enzo van andere gasten Ook nog steeds geen reactie van haar op mijn email die ik dinsdag had gestuurd.

Gisteren met een vriendin het heel lang over haar gehad en er kwamen allemaal dingen te boven die ze mij nog niet durfde te vertellen toen we samen waren. Iedereen accepteerde haar alleen maar omdat ze bij mij hoorde. Mn zus heeft zelfs geveinsd dat ze haar leuk vond, terwijl ze haar eigenlijk niet kon uitstaan. En ook natuurlijk het standaard, jij kan veel beter te horen gekregen. Ook begin ik haar steeds minder knap te vinden en als ik er rustig over nadenk kan ik me helemaal niet meer herinneren waar we het over hadden (zij was niet de hoogst intiligente vrouw die rondloopt ). Best bizar, dat je dat allemaal niet doorhebt wanneer je dolverliefd bent maar wat voor de buitenstander ontzettend logisch is. Liefde maakt blind

Maar dit is wel een vooruitgang!

Had ik maar zoiets, mijn ex is nog steeds superlief en onwijs aantrekkelijk en hij doet ook niet rot tegen mij. Integendeel, ik ben nog steeds zijn beste vriendin. Superfijn, maar wel moeilijk loslaten.
Achja, ik mag niet zeuren.

Maartjeh, ookal voel je je superklote, zulke kansen tot afleiding moet je zeker aangrijpen! Met beide handen!