Als zwanger worden/blijven niet zo makkelijk gaat #62

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2009 17:01 schreef CrazyPrincess het volgende:

[..]

Wordt er niet een deel vergoed?

Ja, klopt. Ik dacht 3500 euro ongeveer. Volgens mij kost een adoptie vanaf 10.000. Ik vind het altijd gek om over geld te praten als het over kindjes gaat, maar het is wel de dure realiteit. En natuurlijk kost een kind van jezelf ook tonnen, maar dat hoeft niet in 1x betaald te worden.
Edit: 3700 euro inderdaad.

Ik heb wel besloten dat ik niet meer zelf ga testen overigens... Dáár maakte ik mezelf alle voorgaande pogingen zo gek mee... Had allerlei redenen om het maar wel te doen

_{eerste keer: kijken of de pregnyl al uit mijn bloed is (daarmee kun je vals positief testen) en dan maar doorgaan tot hopelijk die échte positieve test... 2e keer, ik voel rare dingen, toch maar testen... En de laatste terugplaatsing: ik wil zelluf testen! Allemaal gekmakers, dus dit keer zal ik écht wachten tot de bloedtest}

Dat moet je dan ook zeker doen Orea, als het maar goed voelt. Je kunt jezelf inderdaad helemaal gek maken.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2009 17:18 schreef prinseszondererwt het volgende:

[..]

Ja, klopt. Ik dacht 3500 euro ongeveer. Volgens mij kost een adoptie vanaf 10.000. Ik vind het altijd gek om over geld te praten als het over kindjes gaat, maar het is wel de dure realiteit. En natuurlijk kost een kind van jezelf ook tonnen, maar dat hoeft niet in 1x betaald te worden.
Edit: 3700 euro inderdaad.

Aha! Zo zit het dus.... Wat een geld eigenlijk hè...

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2009 17:17 schreef Orea het volgende:

[..]
Merk alleen dat ik er deze ronde zó anders insta, dan alle andere pogingen bij elkaar... geeft zóveel meer rust...

Dat heb ik dus ook. Ik heb me over mezelf verbaasd tijdens onze laatste poging. Het lukte me om er ontspannen mee om te gaan en ondertussen te genieten van andere dingen. Eerder was steeds op de achtergrond dat verdriet / die spanning aanwezig. Fijn he, dat het ook anders kan? Ik hoop dit vast te houden.

Hoewel ik vroeger altijd dacht dat ik wel zou willen adopteren, twijfel ik daar nu erg over. Ik weet niet of ik dat wel wil en ik kan niet eens goed uitleggen waarom ik dat nu anders voel dan eerst.
In ieder geval zou ik erg opzien tegen die jarenlange procedures en wachttijden. En dat nadat je al jaren in de medische mallemolen hebt gezeten. Bovendien ben ik nu al 35, veel ouder dan ik ooit moeder had willen worden, dus als ik dan nog jaren op een adoptiekindje moet wachten, ben ik helemaal oud voor mijn gevoel.

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2009 17:24 schreef sombie het volgende:

[..]

Dat heb ik dus ook. Ik heb me over mezelf verbaasd tijdens onze laatste poging. Het lukte me om er ontspannen mee om te gaan en ondertussen te genieten van andere dingen. Eerder was steeds op de achtergrond dat verdriet / die spanning aanwezig. Fijn he, dat het ook anders kan? Ik hoop dit vast te houden.

Hoewel ik vroeger altijd dacht dat ik wel zou willen adopteren, twijfel ik daar nu erg over. Ik weet niet of ik dat wel wil en ik kan niet eens goed uitleggen waarom ik dat nu anders voelt dan eerst.
In ieder geval zou ik erg opzien tegen die jarenlange procedures en wachttijden. En dat nadat je al jaren in de medische mallemolen hebt gezeten. Bovendien ben ik nu al 35, veel ouder dan ik ooit moeder had willen worden, dus als ik dan nog jaren op een adoptiekindje moet wachten, ben ik helemaal oud voor mijn gevoel.

ik ben iemand van extremen, of ik ga er écht VOLLEDIG voor (met ALLE enthousiasme.. leuk maar ook heel erg vermoeiend...) of.....
Heb nu meer balans gevonden.. Was zelfs bijna vergeten vanmiddag dat het ziekenhuis zou bellen
Denk ook dat door de stoten op je neus van teleurstelling op teleurstelling je jezelf toch meer gaan beschermen..

Normaal in de poging ben ik heel erg bezig met: dan tp, dan test, dan zou ik dan zoveel weken zijn en dan ben ik dan uitgerekend! En dan is de teleurstelling zó groot... Al die dingen heb ik nu nog helemaal niet opgezocht, ik laat het maar eens over me heen komen... Bij de tp hoor ik wel wanneer ik voor een bloedtest mag komen en bij een eerste echo wel wanneer ik uitgerekend zou kunnen zijn

En ja, ongelofelijk die wachttijd bij adoptie, alleen dat is al een reden om het niet te doen.. Hoe graag ik een ander kindje ook een goede toekomst zou willen bieden... Denk idd dat leeftijd daar ook wel in meespeelt..! Heel erg zelfs misschien wel...

Ik probeer mezelf ook niet te veel mee te laten slepen door een mengeling van verwachting en hoop. Ik neem ook bewust af en toe afstand van dit topic. Zeker op de momenten dat het echt spannend is/word kan ik mezelf helemaal gek maken met het lezen van berichtjes van anderen

Adoptie is zeker een hoop geld, maar je kunt er natuurlijk ook voor sparen. Hoewel ik me voor kan stellen dat sommige mensen dat te confronterend vinden. Maar dan kun je het altijd insteken dat je spaart voor je kindje, of dat nou een eigen kind is of een adoptiekind.

En v.w.b. de wachttijden: ik zou ook niet wachten tot ik helemaal uitbehandeld ben.

Wat fijn Orea, ik denk zelfs dat dat positief kan werken op het hele gebeuren. Als je er zo verkrampt mee omgaat kan dat nooit goed zijn voor het zwanger worden, qua stress enzo. Zal vast niet bewezen zijn, maar ik geloof er wel in. Ben zelf deze ronde wel wat rustiger, heb ook niks opgezocht enzo. Maar met mijn NOD die vandaag/morgen is ben ik wel weer een beetje kriegel.

Ik geloof zeker dat de psyche een héle grote invloed heeft

En logisch natuurlijk, nu je NOD eraankomt dat je er weer meer mee bezig bent... Ik moet ook nog maar zien hoe 'rustig' ik ben rond de bloedprik datum

Ik hoop dat je nod ook echt een nod gaat zijn, voor een maandje of 9 zeker Ik gun het jullie allemaal!!!!

CP: heel logisch!!!!!

Ik ga off, ff douchen en lekker bbq-en en pokeren bij vrienden

quote:

Op dinsdag 4 augustus 2009 21:34 schreef leonieke het volgende:

Maar de drempel hoger maken om aan ivf te beginnen? Wie begint er dan aan ivf als ze het niet nodig hebben? Dat snap ik niet echt eigenlijk Alsof het iets leuks is ofzo

Nou inderdaad, wat een onzin!

quote:

Op vrijdag 7 augustus 2009 17:35 schreef prinseszondererwt het volgende:
Wat fijn Orea, ik denk zelfs dat dat positief kan werken op het hele gebeuren. Als je er zo verkrampt mee omgaat kan dat nooit goed zijn voor het zwanger worden, qua stress enzo. Zal vast niet bewezen zijn, maar ik geloof er wel in. Ben zelf deze ronde wel wat rustiger, heb ook niks opgezocht enzo. Maar met mijn NOD die vandaag/morgen is ben ik wel weer een beetje kriegel.

Haha, dat is ook wel heel logisch natuurlijk

Oei, even gauw lezend zie ik dat ik nog harder moet gaan duimen...

PZE ik hoop voor je dat het gelukt is. Mijn duimen draaien op volle toeren!

Bedankt Nikki, maar helaas. Maandag maar weer aan de clomid. Vol frisse moed de 11e ronde met hormonen in.

PZE, hoe is het?

Over adoptie, wat ik me steeds afvraag:: is dat genoeg me, dat ik een kind kant-en-klaar krijg, dat ik niet zelf heb gedragen? Wil ik daarvoor weer jaren wachten en alle emoties die daarbij horen doorlopen?
Tja, en al starten terwijl we met IVF bezig zijn... daar zie ik eigenlijk ook tegenop. Alleen al praktisch gezien: naast alle ziekenhuisbezoeken moeten we dan ook 6 keer naar een bijeenkomst van 3 uur, welke overdag plaatsvinden. Dat vraagt nogal wat van onze werkgevers ook. Neem dan daarnaast nog dat het emotioneel tamelijk belastend zal zijn... Ik weet niet of ik dat kan en wil boven op de (emotionele) rompslomp van de IVF-behandelingen.

Ik zie nu dat ik nog helemaal niet gejuicht heb voor je terugplaatsing, Orea! Terwijl ik zo blij was toen ik het las. Ik duim voor goed nieuws dinsdag.

heeft het doorgezeg PZE? jammer...

Orea, ik hoop dat de terugplaatsing doorgaat en lukt! zou zo mooi zijn!

Saffier, ook jij en gewoon omdat je bezig bent...

en een en voor iedereen hier die dat kan gebruiken.

He! Jouw post zag ik net helemaal niet PZE. Wat jammer dat het door heeft gezet en dat je nu weer met Clomid aan de gang moet. Bah. bah. bah. Sterkte.

Thanks meiden, het is niet anders. Toevallig vandaag de hele middag een lief baby'tje over de vloer gehad. Was heel gezellig, komt voor ons hopelijk toch ook ooit goed.

tuurlijk pze, daar gaan we toch voor he?

Hmmm, balen pze

Ik ga duimen voor ronde 11. Alaaf!

PZE verdorrie!

Ik duim heeeeel hard mee dat ronde 11 hem gaat worden voor jou!!

PZE

Ja hoor, jullie hebben me toch nog aan het janken vandaag. Lieverds.

Goed zo, huilen kan geen kwaad... Als het maar een beetje oplucht!