Huis kopen; ik verdien veel, vriendin verdient weinig

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 10:05 schreef Velocitas het volgende:
Beste allemaal,

om jullie even op de hoogte te houden:
Mijn gedachtengang om alleen een huis te kopen, valt nogal slecht eigenlijk.
Als mijn vriendin 3 jaar geleden had geweten dat ik er zo over dacht, dan had ze wel wat dieper nagedacht over haar toekomst. Voor haar is huiseigendom een zekerheid - ik zou alle mogelijkheid hebben om haar met niets op straat te zetten.
Zij is 2 jaar geleden begonnen met studeren van bedrijfskunde, na een paar jaar gewerkt te hebben. We woonden toen al in een huurhuis samen. Ik heb dat studeren aangemoedigd met het oog op beter toekomstperspectief en werk dat ze wel interessant vond (in tegenstelling tot wat ze toen deed).

Nu zegt ze; dan had ik beter kunnen blijven werken en voor mezelf geld opbouwen, want ik heb straks gewoon niks en ben ik volledig afhankelijk (in ieder geval de eerste jaren als het huis zeker nog volledig eigendom van mij is). De optie van testamentair vastleggen dat zij het huis krijgt als mij wat overkomt, is niet echt een doekje voor het bloeden.

Dus, gaat lekker in huize Velocitas

Wat vervelend dat ze het zo opvat!

Huiseigendom is voor haar een zekerheid, je kan haar dan niet zomaar op straat zetten. Maar in het huidige huurhuis kan dat toch ook? Of zie ik dat verkeerd? Als zij een huis nodig heeft om zich zeker te voelen over dat soort dingen, is er dan niet iets heel erg mis?

Heeft ze door hoeveel geld het kost, een huis? En dat ze dat onmogelijk kan opbrengen nu? Het is gewoon heel onrealistisch. Eigenlijk brengt ze op die manier een enorm risico voor jou mee. Als er iets financieel mis gaat kan zij je nooit bijspringen, want zij heeft nu eenmaal niks. Ik weet ook niet eens of een hypotheekverstrekker de constructie kan waarderen, om die reden.

Studeren is een investering, dus zeuren dat ze nu niks opgebouwd heeft is onzin. Dat opbouwen komt daarna pas.

Een tip, neem haar eens mee naar een notaris voor een vrijblijvend gesprek. Misschien dat een notaris die het haar allemaal uitlegt wel indruk maakt. Zo iemand heeft verstand van zaken en kan haar wellicht ervan overtuigen dat haar beeld van het geheel helemaal niet goed is.

Ik kan me voorstellen dat de sfeer in Huize Velocitas niet helemaal koek en ei is nu. Heel raar dat ze zich zo opstelt. Ik hoop dat je iets aan mijn tip hebt.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 10:45 schreef CoolGuy het volgende:
Ja, ze had of toen kunnen blijven werken en geld voor zichzelf opbouwen, of die tijd die ze anders gewerkt had in zichzelf geinvesteerd hebben door een opleiding te doen, wat ze ook gedaan heeft, maar wat als gevolg heeft gehad dat ze toen geen geld heeft op kunnen bouwen.

Maar wat had ze dan verwacht, dat zij lekker studeert, jij een huis koopt waar jij al het geld voor neerlegt, maar jij haar wel 50% eigenaar maakt? Het woord 'Golddigger' komt bij me op nu...

Ik durfde het niet te zeggen

Dan blijf je toch gewoon nog lekker een paar jaar huren?
Prima houding van je vriendin, en ik geef haar groot gelijk. Zéker nu we weten dat ze, met jouw goedkeuring, is gaan studeren om hogerop te komen.

Ze zegt toch niet dat jullie een huis moeten kopen samen? Volgens mij gaat het er om dat áls er een huis gekocht wordt waar jullie samen in wonen, ze niet wil dat dat alleen jouw huis is.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:35 schreef lezzer het volgende:
Dan blijf je toch gewoon nog lekker een paar jaar huren?
Prima houding van je vriendin, en ik geef haar groot gelijk. Zéker nu we weten dat ze, met jouw goedkeuring, is gaan studeren om hogerop te komen.

Hij heeft haar toch niet verplicht om te gaan studeren? Dat doet ze zelf.. Ik vind het alleen maar goed van hem dat hij haar daarin heeft gesteund. Het is niet zijn schuld dat zij nu even minder geld heeft, dat is nou eenmaal de consequentie van studeren. Maar dat betekend niet dat hij haar nu moet gaan onderhouden, kom nou

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:37 schreef Nijns het volgende:

[..]



Hij heeft haar toch niet verplicht om te gaan studeren? Dat doet ze zelf.. Het is niet zijn schuld dat zij nu even minder geld heeft, dat is nou eenmaal de consequentie van studeren. Ik vind het alleen maar goed van hem dat hij haar daarin heeft gesteund. Maar dat betekend niet dat hij haar nu moet gaan onderhouden, kom nou

Lees de openingspost waarin TS zegt dat HIJ graag een huis wil kopen.
Nou, zij wil dat dus niet onder deze voorwaarden. Punt.
Zij wil blijkbaar tot ze afgestudeerd is, de situatie houden zoals die nu is.
Wat is daar nou zo vreemd aan? Ze is gaan studeren onder die (samen afgesproken blijkbaar) voorwaarden.
Dat gaat zo in een huishouden, dat je sámen dingen bepaalt.
TS wil verandering in de situatie, de vriendin van TS niet.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:35 schreef lezzer het volgende:
Dan blijf je toch gewoon nog lekker een paar jaar huren?
Prima houding van je vriendin, en ik geef haar groot gelijk. Zéker nu we weten dat ze, met jouw goedkeuring, is gaan studeren om hogerop te komen.

Ze zegt toch niet dat jullie een huis moeten kopen samen? Volgens mij gaat het er om dat áls er een huis gekocht wordt waar jullie samen in wonen, ze niet wil dat dat alleen jouw huis is.

Dan bouwt ze ook niets op, dus het nettoresultaat is voor haar nul (of licht negatief gesteld dat ze later zou intreden in een object dat later aangekocht is) en het nettoresultaat voor hem is negatief, omdat er in plaats van 500 ineens 1000 woonlasten zijn (als je hetzelfde pand op de vrije markt zou huren).

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:40 schreef lezzer het volgende:

[..]

Lees de openingspost waarin TS zegt dat HIJ graag een huis wil kopen.
Nou, zij wil dat dus niet onder deze voorwaarden. Punt.
Zij wil blijkbaar tot ze afgestudeerd is, de situatie houden zoals die nu is.
Wat is daar nou zo vreemd aan? Ze is gaan studeren onder die (samen afgesproken blijkbaar) voorwaarden.
Dat gaat zo in een huishouden, dat je sámen dingen bepaalt.
TS wil verandering in de situatie, de vriendin van TS niet.

Maar alles goed notarieel laten vastleggen wil ze ook niet Dat kan prima geregeld worden, maar vriendin staat al op d'r achterste benen en wil nergens meer iets van weten dan dat zij voor de helft eigenaar wordt.

En zeg nou zelf, als je niks inbrengt of betaald, kun je toch ook niet voor de helft eigenaar zijn van iets?

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:41 schreef eleusis het volgende:

[..]

Dan bouwt ze ook niets op, dus het nettoresultaat is voor haar nul (of licht negatief gesteld dat ze later zou intreden in een object dat later aangekocht is) en het nettoresultaat voor hem is negatief, omdat er in plaats van 500 ineens 1000 woonlasten zijn (als je hetzelfde pand op de vrije markt zou huren).

Ja, en gevoelsmatig is er dus wél wat veranderd dan, en juridisch ook.
Dus ze heeft echt wel een punt.

Bovendien heeft ze na haar studie best uitzicht op een aardige baan, dus waarom niet dán samen gelijkwaardig beginnen?
Ze wonen blijkbaar al jaren samen, dus haar gevoelens lijkt me zeker wel iets om rekening mee te houden.
Echt, die reacties van sommigen hier

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:54 schreef Guppyfriend het volgende:
En zeg nou zelf, als je niks inbrengt of betaald, kun je toch ook niet voor de helft eigenaar zijn van iets?

Nu zijn ze allebei geen eigenaar van het huis....

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:56 schreef lezzer het volgende:

[..]

Ja, en gevoelsmatig is er dus wél wat veranderd dan, en juridisch ook.
Dus ze heeft echt wel een punt.

Bovendien heeft ze na haar studie best uitzicht op een aardige baan, dus waarom niet dán samen gelijkwaardig beginnen?
Ze wonen blijkbaar al jaren samen, dus haar gevoelens lijkt me zeker wel iets om rekening mee te houden.
Echt, die reacties van sommigen hier

Het klinkt voor haar kant gewoon vrij kil en zakelijk, ik zie mijn vriendin dat in ieder geval nooit doen. Ik denk dat ik dan ook opeens behoorlijk anders tegen haar aan zou kijken.

Hoe dan ook, natuurlijk heeft ze een goed uitzicht op een baan. Dat maakt het voor haar toch juist makkelijker om te wachten? Stel TS wil dat ze kinderen op gaat voeden, dan lijkt het me een andere zaak. In dit geval wil zij graag en betere baan en daarvoor maakt ze nu een offer. Later kan ze zich toch alsnog in het huis kopen? TS lijkt me niet echt krenterig ofzo, dus waarom moet het dan nu?

Compromis. Koop van de woning uitstellen tot de vriendin een baan heeft waarmee ze in gelijke mate kan bijdragen aan de hypotheek. Eigen geld in de woning steken is mooi, maar hoeft niet.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 11:56 schreef lezzer het volgende:

[..]

Ja, en gevoelsmatig is er dus wél wat veranderd dan, en juridisch ook.
Dus ze heeft echt wel een punt.

Bovendien heeft ze na haar studie best uitzicht op een aardige baan, dus waarom niet dán samen gelijkwaardig beginnen?
Ze wonen blijkbaar al jaren samen, dus haar gevoelens lijkt me zeker wel iets om rekening mee te houden.
Echt, die reacties van sommigen hier

Werkelijk? Volgens mij ben jij echt niet goed snik, of je bent net zo'n Golddigger.

Stel: jij bent mijn vriendin.
Ik koop een huis van 2 ton. Dat betaal ik helemaal zelf.
JIj studeert, en je verdient nauwelijks iets.
Wij willen gaan samenwonen. Aangezien ik al een huis heb, is het logisch dat jij bij mij komt wonen.
Wat wil je dan, dat jij 50% eigenaar wordt? Dus jij komt bij mij wonen, en ik geef je daar in principe 100.000 euro voor? Als je dat echt denkt ben je echt niet goed wijs. Je komt net van school af, je hebt niets te makken, en ik zou jou even een ton doneren? Yeah right

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:49 schreef Velocitas het volgende:
Nou wat mij het meest verbaast - en daar worstel ik toch echt een beetje mee - is dat het blijkbaar een voorwaarde is voor de relatie.

Sterkte. Dit zou voor mij een deal-breaker zijn. Financiële voorwaarden aan een relatie stellen is een no-go. Je houdt van iemand of je houdt niet van iemand. Dat zou niks met geld te maken moeten hebben (theoretisch).

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:49 schreef Velocitas het volgende:
Nou wat mij het meest verbaast - en daar worstel ik toch echt een beetje mee - is dat het blijkbaar een voorwaarde is voor de relatie.

Zakelijk bekeken is het m.i. gewoon zo:
Ik dek me in - in ieder geval voor de korte termijn - voor een mogelijk relatie-einde want ik breng het meeste vermogen in. Maar, als we gewoon bij elkaar blijven is er ook totaal niets aan de hand.
Door eigendom in het huis te willen, dekt mijn vriendin zich in voor een mogelijk relatie-einde. Maar, als we gewoon bij elkaar blijven is er ook totaal niets aan de hand.
Maar goed, ik breng het meeste in voorlopig dus voorlopig ligt dat risico wel volledig bij mij.

Jij dekt je in, logisch, want jij loopt ook risico aangezien jij het huis betaald. Zij dekt zich in voor een mogelijk relatie-einde, maar wat zij in principe wil is, ondanks dat jij het huis koopt en de hypotheek op jouw naam komt te staan en weet ik veel wat allemaal en zij helemaal niets in brengt, op het moment dat de relatie voorbij gaat, 50% van de waarde van dat huis mee mag nemen.

Met andere woorden, ze komt met niets, maar als de relatie onder spanning komt en hij gaat over, kan ze aanspraak maken op de helft. Ze kan met de deal die zij voor ogen heeft dus alleen maar winnen, en ze loopt geen risico.

Ik was er al klaar mee geweest. Het is toch godverdomme niet zo dat jij toestemming nodjg hebt van haar om een huis te kopen? Wil zij geen huis kopen? Prima, als jij het wel wil kopen en je kunt 't betalen, dan zou ik dat gewoon doen. Als haar dat niet zint, heel erg jammer, maar het is jouw geld, jouw ding.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:49 schreef Velocitas het volgende:
Nou wat mij het meest verbaast - en daar worstel ik toch echt een beetje mee - is dat het blijkbaar een voorwaarde is voor de relatie.

Zakelijk bekeken is het m.i. gewoon zo:
Ik dek me in - in ieder geval voor de korte termijn - voor een mogelijk relatie-einde want ik breng het meeste vermogen in. Maar, als we gewoon bij elkaar blijven is er ook totaal niets aan de hand.
Door eigendom in het huis te willen, dekt mijn vriendin zich in voor een mogelijk relatie-einde. Maar, als we gewoon bij elkaar blijven is er ook totaal niets aan de hand.
Maar goed, ik breng het meeste in voorlopig dus voorlopig ligt dat risico wel volledig bij mij.

Gewoon maar even doorhuren dan: daar heb ik op zich niet zo heel veel moeite mee (reden voor kopen huis is dat we er 1 gespot hebben in een mooie omgeving etc. etc. maar goed, we vinden later vast ook wel iets leuks). Bouwt ze ook niets mee op overigens, dus ik weet nog niet helemaal of dat dan wel een valide optie is, daar gaan we het nog over hebben dan.......

Dat het voor haar een voorwaarde is voor de relatie, daar verbaas ik me ook een beetje over.

Een huis kopen is niet romantisch, in ieder geval, de papieren kant van het verhaal niet. Bij een notaris zitten en bespreken wat er moet gebeuren als een van de twee dood of vreemd gaat, is niet leuk. Je komt ook echt wel met een kut gevoel naar buiten (ik wel tenminste). Maar het is wel heel slim om het vast te leggen. Het bedrag waarvoor je het huis koopt is niet niks, echt niet.

Maar dat je over dit soort dingen nadenkt, wil nog niet zeggen dat je relatie op springen staat. In tegendeel. Het is juist een kenmerk van een gezonde relatie als je over dit soort dingen rationeel kan nadenken.
Je hebt een ziektekostenverzekering, maar dat wil toch niet zeggen dat je volgende keer ziek bent? Of als je een uitvaartverzekering hebt, ga je ook niet morgen dood. Het is een voorzorgsmaatregel. Meer niet.

Voor de rust in huis is het misschien helemaal nog niet zo'n gek idee om verder te huren. Maar ik zou als ik jou was wel kritisch kijken naar haar rol en haar verwachtingen in de toekomst. En het er daar met haar over hebben. Leg eens aan haar uit dat de situatie nu niet veel anders is als dat het had kunnen zijn als jullie gekocht hadden. Zij betaalt nu ook niks aan huur enz. Ze woont praktisch gratis bij je.

In ieder geval denk ik dat het verstandig is om niet te kopen als zij per se voor de helft eigenaar wil zijn. Je doet jezelf er vreselijk te kort mee als er iets misgaat. Spaar in ieder geval goed verder, voor jezelf

Oh, en Lezzer, volgens mij snap je het niet helemaal...

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:59 schreef CoolGuy het volgende:
Ik was er al klaar mee geweest. Het is toch godverdomme niet zo dat jij toestemming nodjg hebt van haar om een huis te kopen? Wil zij geen huis kopen? Prima, als jij het wel wil kopen en je kunt 't betalen, dan zou ik dat gewoon doen. Als haar dat niet zint, heel erg jammer, maar het is jouw geld, jouw ding.

Ik had hier ook niet mee aan hoeven komen bij mijn vriend. Vice versa ook niet trouwens. Maar dat is voor iedereen persoonlijk. Maar als je het echt graag wilt, zou ik het doen. Je kunt het, dus waarom niet.
Maar nogmaals, dat moet je voor jezelf bekijken. Kunnen wij niet over oordelen.

Succes/sterkte!

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:59 schreef CoolGuy het volgende:

Ik was er al klaar mee geweest. Het is toch godverdomme niet zo dat jij toestemming nodjg hebt van haar om een huis te kopen? Wil zij geen huis kopen? Prima, als jij het wel wil kopen en je kunt 't betalen, dan zou ik dat gewoon doen. Als haar dat niet zint, heel erg jammer, maar het is jouw geld, jouw ding.

Nou, als je nu al wel samenwoont, vind ik dat dit wel wat genuanceerder kan. Als ik zou samenwonen met mijn vriend in een huurhuis en hij wil opeens over op een koophuis wat ik (nog) niet kan betalen, is het natuurlijk wel wat anders dan wanneer je op dat moment voor het eerst gaat samenwonen. Ik zou in dat eerste geval (waarin je al samen woont) wel over de mogelijkheden overleggen


Maar het moet natuurlijk niet zo zijn dat dit gebeurd:

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:48 schreef CoolGuy het volgende:

[..]

Stel: jij bent mijn vriendin.
Ik koop een huis van 2 ton. Dat betaal ik helemaal zelf.
JIj studeert, en je verdient nauwelijks iets.
Wij willen gaan samenwonen. Aangezien ik al een huis heb, is het logisch dat jij bij mij komt wonen.
Wat wil je dan, dat jij 50% eigenaar wordt? Dus jij komt bij mij wonen, en ik geef je daar in principe 100.000 euro voor? Als je dat echt denkt ben je echt niet goed wijs. Je komt net van school af, je hebt niets te makken, en ik zou jou even een ton doneren? Yeah right

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 14:43 schreef Nijns het volgende:

[..]

Nou, als je nu al wel samenwoont, vind ik dat dit wel wat genuanceerder kan. Als ik zou samenwonen met mijn vriend in een huurhuis en hij wil opeens over op een koophuis wat ik (nog) niet kan betalen, is het natuurlijk wel wat anders dan wanneer je op dat moment voor het eerst gaat samenwonen. Ik zou in dat eerste geval (waarin je al samen woont) wel over de mogelijkheden overleggen

Ja, maar dat is een hele andere situatie. Maar, dan kun je daar afspraken over maken. Wat ik begrijp van TS is het zo dat vriendin van TS wel een koophuis wil, dat niet kan betalen, maar WEL mede-eigenaar wil worden van dat huis. Ik snap dat ze dat wil als ze er beter van wil worden (Golddigger) maar het is niet logisch.

quote:

Maar het moet natuurlijk niet zo zijn dat dit gebeurd:
[..]

Nee precies, maar dat is wel wat vriendin van TS wil. Ze brengt niets in, vind het prachtig om naar een koophuis te gaan waar ze niets voor betaald maar wil daar wel mede-eigenaar van worden. Ik snap wel dat TS dat niet prettig vind.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 12:48 schreef CoolGuy het volgende:

[..]

Werkelijk? Volgens mij ben jij echt niet goed snik, of je bent net zo'n Golddigger.

Stel: jij bent mijn vriendin.
Ik koop een huis van 2 ton. Dat betaal ik helemaal zelf.
JIj studeert, en je verdient nauwelijks iets.
Wij willen gaan samenwonen. Aangezien ik al een huis heb, is het logisch dat jij bij mij komt wonen.
Wat wil je dan, dat jij 50% eigenaar wordt? Dus jij komt bij mij wonen, en ik geef je daar in principe 100.000 euro voor? Als je dat echt denkt ben je echt niet goed wijs. Je komt net van school af, je hebt niets te makken, en ik zou jou even een ton doneren? Yeah right

Stel, wij hebben een relatie, we wonen al jaren samen (TS en vriendin huren al jaren samen een huis).
Dan besluiten wij SAMEN of we een huis kopen. Dan kopen wij SAMEN een huis. Punt.
Dat is niet zo ingewikkeld hoor.

Iedereen vergeet hier een stap, namelijk het besluitvormingsproces.
Ik, ik, ik hoor ik hier. Als je samen woont, dan heb je samen geld.
Als je kapitaal hebt voor je een relatie in stapt, dan stel je dat veilig. Daar zijn ontelbare constructies voor, zonder dat je dat rechtstreeks in een huis duwt.
TS en vriendin hebben geen gezamenlijk kapitaal, dus kunnen ze niet samen een huis kopen. Dan kan TS twee dingen doen: Of hij koopt zelf een huis en z'n vriendin loopt weg, óf ze wachten tot ze wel samen een huis kunnen kopen.
Wat is er nog zo vreselijk aan een paar jaar wachten?

Voor de goede orde, ik verdien meer dan genoeg om het zelf te rooien. Dus, kappen met die golddigger opmerkingen. Het gaat er mij puur om dat mensen hier die vrouw uitmaken voor zoiets, terwijl zij gewoon voor zichzelf op komt en haar gevoel uitspreekt. Heel verstandig, anders gaat die relatie alsnog kapot omdat ze dat niet uitgesproken heeft.

Kijk, eerst dacht ik ook iets van "verzin een constructie over dat geld" na TS z'n eerste post.
Maar nu zegt hij dat ze al samen wonen en huren, en dan vind ik het echt belachelijk dat hij het bedenkt.
Alleen al die uitspraken (van TS en anderen) "ik koop een huis van X-ton".
Zij is gewoon heel duidelijk "als we een huis kopen wil ik dat het huis ook van mij is". Nou dat kan niet, dus gaat de koop niet door. Heel simpel lijkt me. Waarom wil je haar dan dwingen tot bijdraaien?
Hij heeft haar nota bene zelf gemotiveerd om te gaan studeren.
Ups en downs mensen.... dat is nou een relatie.

[ Bericht 14% gewijzigd door lezzer op 05-06-2009 15:27:54 ]

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 15:20 schreef lezzer het volgende:

[..]

Stel, wij hebben een relatie, we wonen al jaren samen (TS en vriendin huren al jaren samen een huis).
Dan besluiten wij SAMEN of we een huis kopen. Dan kopen wij SAMEN een huis. Punt.
Dat is niet zo ingewikkeld hoor.

Iedereen vergeet hier een stap, namelijk het besluitvormingsproces.
Ik, ik, ik hoor ik hier. Als je samen woont, dan heb je samen geld.

Fine. Als je samenwoont deel je alles. Als TS een huis koopt, deelt hij dat toch ook met zijn vriendin, of niet? Daarvoor hoeft haar naam niet op het papiertje te staan. Zij maakt zich enkel zorgen om geld, da's heel iets anders.

Het gevoel zal allemaal best bestaan, maar feitelijk komt het er op neer dat ze weigert om gratis bij hem in te wonen, maar dat ze er 40.000 euro voor wil hebben en dat onder dreiging hem op kosten (zinloze meerkosten van huren) te jagen en de relatie op scherp te zetten.

Het is wel heel gemakkelijk om het "gevoel" te hebben dat iemand jou een halve ton moet geven. Ik heb dat gevoel regelmatig. Dat wil nog niet zeggen dat de rede het rechtvaardigt.

Ik vind het bizar dat er nog (hoogopgeleide) vrouwen zijn die zich zo als afhankelijke schepsels willen neerzetten vandaag de dag. Mijn feministenhart huilt ervan.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 15:25 schreef eleusis het volgende:
Ik vind het bizar dat er nog vrouwen zijn die zich zo als afhankelijke schepsels willen neerzetten vandaag de dag. Mijn feministenhart huilt ervan.

Als zij bij hem zou gaan wonen en een huishouden zou voeren met hem zónder dat het huis gedeeltelijk eigendom is van haar, dát zou pas onfeministisch zijn.
Dat is exact de reden waarom miljoenen vrouwen ongelukkig zitten te zijn in hun huwelijk. Omdat ze niet of nauwelijks weg kunnen wegens geen enkele kapitaalopbouw.
Die vallen zo terug de bijstand in.

Ik heb al eerder gezegd, maak een constructie of wacht een paar jaar. Dat is blijkbaar van beiden uit geen optie, dus dan is er geen mogelijkheid tot kopen.

Overigens, weet je wel hoe lang het duurt voor je kapitaal opbouwt met een woning? Om daar echt wat mee op te schieten moet je wel iets van 15 jaar blijven zitten hoor

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 15:20 schreef lezzer het volgende:

[..]

Stel, wij hebben een relatie, we wonen al jaren samen (TS en vriendin huren al jaren samen een huis).
Dan besluiten wij SAMEN of we een huis kopen. Dan kopen wij SAMEN een huis. Punt.
Dat is niet zo ingewikkeld hoor.

Ja. TENZIJ het zo is dat jij loopt te verkondigen dat wij SAMEN een huis kopen terwijl JIJ geen cent eigen geld in te brengen hebt. Dan koop IK namelijk een huis. Als ik 4.000 euro per maand verdien en jij studeert nog, dan verdien IK 4.000 euro, niet WIJ. Met andere woorden, ik geef jou dan toestemming om mijn geld uit te geven aan bepaalde dingen, maar het is niet zo dat JIJ over MIJN geld beslist en wat IK daar wel of niet mee doe.

quote:

Iedereen vergeet hier een stap, namelijk het besluitvormingsproces.
Ik, ik, ik hoor ik hier. Als je samen woont, dan heb je samen geld.
Als je kapitaal hebt voor je een relatie in stapt, dan stel je dat veilig. Daar zijn ontelbare constructies voor, zonder dat je dat rechtstreeks in een huis duwt.
TS en vriendin hebben geen gezamenlijk kapitaal, dus kunnen ze niet samen een huis kopen. Dan kan TS twee dingen doen: Of hij koopt zelf een huis en z'n vriendin loopt weg, óf ze wachten tot ze wel samen een huis kunnen kopen.
Wat is er nog zo vreselijk aan een paar jaar wachten?

Ja, maar wat de vriendin van TS doet is óók ik ik ik. Het is niet zo dat als je samen woont je ook automatisch geld hebt. Daar moet over gepraat worden, dat gebeurd niet 'zomaar' even. Hoe doe je dat. Als jij 2.000 euro verdient, en ik verdien er 4.000 en we besluiten dat we bijvoorbeeld elk 1.000 euro in een potje doen elke maand, dan hou ik van mijn salaris 3.000 euro over naast dat potje, en jij 1.000 euro, of vind jij dan ook dat jij ook recht hebt op 1.000 euro van mijn salaris...AUTOMATISCH, zodat we beiden naast het potje 2.000 euro hebt. Daar heb jij niet automatisch recht op hoor.

quote:

Voor de goede orde, ik verdien meer dan genoeg om het zelf te rooien. Dus, kappen met die golddigger opmerkingen. Het gaat er mij puur om dat mensen hier die vrouw uitmaken voor zoiets, terwijl zij gewoon voor zichzelf op komt en haar gevoel uitspreekt.

Jij denkt exact hetzelfde als vriendin van TS. En waarom kan TS dat huis niet gewoon zelf kopen, terwijl zijn vriendin besluit om NIET weg te lopen? Het is TS zn geld waar ie w.s. lang over gedaan heeft om dat bij elkaar te krijgen, wie ben jij om daar over te beslissen. Als je samenwoont heb je niet automatisch samen geld. Dat is een afspraak die je maakt over hoe je dat wil doen ALS ze dat willen doen.

Je beschrijft nu trouwens een verschil met vriendin van TS. Jij stelt nu dat je genoeg geld hebt om het zelf te rooien, maar vriendin van TS heeft geen rooie cent, en TOCH denkt ze, dat als TS alle lasten van dat huis op zich neemt, dat zij het RECHT heeft mede-eigenaar te worden. Met andere woorden, als jij en ik een relatie hebben, ik koop een huis van 2 ton, ik betaal daar alles voor, de hypotheek staat op mijn naam, en wij gaan daarin samen wonen, en we zouden uit elkaar gaan, dat jij dan 1 ton krijgt? Ik denk niet dat er iemand zo gestoord is om dat risico te lopen.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 15:31 schreef lezzer het volgende:

[..]

Als zij bij hem zou gaan wonen en een huishouden zou voeren met hem zónder dat het huis gedeeltelijk eigendom is van haar, dát zou pas onfeministisch zijn.
Dat is exact de reden waarom miljoenen vrouwen ongelukkig zitten te zijn in hun huwelijk. Omdat ze niet of nauwelijks weg kunnen wegens geen enkele kapitaalopbouw.
Die vallen zo terug de bijstand in.

Waarom zou zij - als opgeleide vrouw - de bijstand in gaan? Tegenwoordig wordt er gewoon gewerkt en dat kan ze na een eventueel beëindigen van de relatie ook doen.

Als je een bestaan als huisvrouw ambieert lijkt me dat je wel wat garanties wil hebben, maar je biedt dan ook een "dienst" aan: je zorgt fulltime voor de kinderen en sluit daarmee deuren voor jezelf, zodat/omdat de ander dan meer tijd kan steken in werken. Maar die ouderwetse patriarchale situatie is hier toch niet van toepassing?

quote:

Overigens, weet je wel hoe lang het duurt voor je kapitaal opbouwt met een woning? Om daar echt wat mee op te schieten moet je wel iets van 15 jaar blijven zitten hoor

Daar gaat het die vriendin ook niet om. Het gaat om de helft van de 80k die hij erin pompt.

quote:

Op vrijdag 5 juni 2009 15:32 schreef CoolGuy het volgende:
Jij denkt exact hetzelfde als vriendin van TS. En waarom kan TS dat huis niet gewoon zelf kopen, terwijl zijn vriendin besluit om NIET weg te lopen? Het is TS zn geld waar ie w.s. lang over gedaan heeft om dat bij elkaar te krijgen, wie ben jij om daar over te beslissen. Als je samenwoont heb je niet automatisch samen geld. Dat is een afspraak die je maakt over hoe je dat wil doen ALS ze dat willen doen.

Je beschrijft nu trouwens een verschil met vriendin van TS. Jij stelt nu dat je genoeg geld hebt om het zelf te rooien, maar vriendin van TS heeft geen rooie cent, en TOCH denkt ze, dat als TS alle lasten van dat huis op zich neemt, dat zij het RECHT heeft mede-eigenaar te worden. Met andere woorden, als jij en ik een relatie hebben, ik koop een huis van 2 ton, ik betaal daar alles voor, de hypotheek staat op mijn naam, en wij gaan daarin samen wonen, en we zouden uit elkaar gaan, dat jij dan 1 ton krijgt? Ik denk niet dat er iemand zo gestoord is om dat risico te lopen.

Nou nou, jij weet nogal goed wat andere mensen denken
Ik denk helemaal niet hetzelfde als de vriendin van TS. Als ik geen salaris had, kocht ik geen huis met mijn partner.
En TS lang gesprokkeld om geld bij elkaar te krijgen? Schei uit, hij beurt 80K van z'n ouwelui...:')
Ik beslis trouwens helemaal nergens over. In ieder geval niet over de financien van TS of zijn vriendin. Wat mij betreft zoekt TS het maar lekker uit.
Ik moest er al niet aan denken dat mijn partner over dit soort zaken advies ging inwinnen op Fok, én de reacties nog ging bespreken ook.

Overigens, als je een huis koop van 2 ton, dan kost je dat 2.2 ton ongeveer. Dan ga je nog klussen, kost je ook nog iets van 5K.
Na 5 jaar verkoop je het huis voor 2.3 ton (met heeeeeel veel geluk).
Wat denk je dat je overhoudt? Na de provisie en de notariskosten er af?
Nou, en dat dan door twee.

Veel plezier met je enorme kapitaal van iets van 500 euro.
Sjezus man, je mag al blij zijn als je quitte speelt met de verkoop van een huis tegenwoordig.

Die 80K moet TS gewoon mooi ergens in een fonds duwen of in beleggingen of wat ook, en niet in dat huis.
Of kan TS zonder die 80K ook geen huis kopen?