De doelloosheid van het zgn. 'home life'

quote:

Op maandag 30 maart 2009 14:41 schreef RRGJL het volgende:
Kan ik deels in mee gaan.

Op zich ben ik op dit moment ook gelukkig, terwijl ik geen erg avontuurlijk leven leid (momenteel!). Maar wanneer ik me dan afvraag hoe dat komt, is dat puur de zinvolheid van dit alles. Ik leef ergens naartoe. Naar mijn universitaire studie straks. En vervolgens naar een in mijn ogen interessante en nuttige baan waarmee ik, wederom in mijn beleving, iets toevoeg (dat van significant nut is, want ook een vuilnisman voegt iets toe natuurlijk) aan de wereld.

Wat vind jij precies een nuttige baan? Ik hoor het namelijk vaker, studenten die iets nuttigs willen gaan doen. En dan vraag ik me af, waarom moet je werk nuttig zijn?

quote:

Maar zelfs wanneer ik gelukkig ben heb ik wel die neiging te blijven denken en zoeken. Hoe kan het beter, hoe kan ik meer, hoe kan ik anders, waarom zo... etc. Niet omdat ik per se NOG gelukkiger wil zijn, maar omdat ik sowieso de afwisseling nodig heb en daarnaast zoals ik al zei omdat je eigenlijk pas echt kunt zeggen dat je ooit gelukkig bent geweest wanneer je het ergens tegenover kunt stellen. Het is in mijn ogen ook zonde om je zo snel ergens bij neer te leggen. Ik vind dat eigenlijk een beetje een redenatie van 'we hebben een planeet gevonden buiten ons melkwegstelsel die wij makkelijk kunnen bereiken en waar we eventueel verder kunnen leven als mensheid, mocht er ooit iets gebeuren. Aangezien we nu een backup hebben, gaan we maar niet verder zoeken naar andere opties. We zijn veilig en gelukkig met onze nieuwe planeet'. Sommige dingen doe je ook voor de uitdaging, uit nieuwsgierigheid, of omdat je nooit weet of er ergens misschien nog wel iets beters te vinden is. Dat wil dus niet zeggen dat je een streber moet worden en altijd maar meer en beter willen. Je moet gewoon bewust blijven leven en niet vervallen in routine. Je ogen open houden, bewust blijven van waar je mee bezig bent en niet gewoon je leven leven als een robot.

Dit kan ook een zwaktebod zijn, altijd iets anders willen. Zo blijf je steeds opzoek en kan eigenlijk nooit gelukkig zijn. Je geeft zelf aan dat als je gelukkig bent dat je toch de drang blijft hebben te zoeken naar 'anders' - ben je dan wel gelukkig?

quote:

Op maandag 30 maart 2009 03:14 schreef Maanvis het volgende:
Vaak zijn mensen avontuurlijk als ze jong zijn, maar het gaat er doorgaans vanzelf uit. Als je kinderen krijgt gaan een hoop van die avontuurlijke opties verloren aangezien je je kinderen niet achter je aan kunt slepen naar het buitenland of ze in financiële onzekerheid kunt laten verkeren. Daarnaast isv het hebben van een erg goedbetaalde baan vaak een reden dat je er dag en nacht mee bezig bent en eigenlijk geen hobbies meer overhoudt.

En dat klinkt mij dan weer erg beperkt in de oren... M'n hobbies geven m'n leven kleur. Werk kan daar zeker (meer dan) complementair aan zijn, maar ik werk me geen slag in de rondte slechts voor geld.

Daar is voor mij, vanuit mijn positie gewoon geen logica in te ontwaren.

Zodra je het 'avontuurlijke' verliest stop je met leven. Oké, dat is wel erg dramatisch, maar je zou iedere dag verbaast moeten zijn. De zekerheid van onzekerheid (onzekerheid wat er gaat komen). Dat betekent dat je zodra iets een sleur wordt je iets nieuws moet proberen. Dat kan zijn: het volgen van een cursus, je kledingstijl drastisch veranderen of een wereldreis maken. Maar ik denk dat je op een gegeven moment realiseert dat hetgene wat TS als sleur beschrijft, nodig is. Als je een eigen huis heb je vaste lasten waardoor je vast werk moet hebben. Ik denk dat veel mensen op dat moment de passie voor vernieuwing verliezen. Daarom is 'geld maakt niet gelukkig' deels onzin. Want als je genoeg geld had om alleen maar leuke dingen te doen maakt dat wel gelukkig. Het nadeel daarvan is echter weer dat je je levensstandaard dan hebt verhoogd en minder plezier beleefd aan dingen waar minder bedeelde alleen van kunnen dromen. Ach, iets met voordelen en nadelen...over dit onderwerp kun je eeuwig filosoferen.

@RRGJL: heb je weleens films als Fight Club of Into the Wild gezien? Dat gaat ook deels over dit dilemma.

BONUS:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 12% gewijzigd door DeuceFour op 30-03-2009 20:38:25 ]

Weet je wat het lullig is van "een avontuurlijke levensstijl". Ook dat wordt een sleur op ten duur. Blijf jezelf verrassen en durf eens burgerlijk te zijn. Er gaat een wereld voor je open

Ik denk dat het echte avontuur maar voor heel weinig mensen is weggelegd. Pas als je echt op eigen benen gaat staan (nee, op kamers wonen valt daar nog net niet onder) merk je hoe erg alles om geld draait. De vraag is of je daar in meegaat of niet en welke eisen je aan bepaalde dingen stelt.

Daar komt bij dat als je jong bent en gestudeerd hebt de baantjes met een leuk salaris redelijk binnen handbereik zijn. Er zijn ook een hoop mensen die dat geluk niet hebben. Die worden dus opgeslokt door de stroom en moeten keihard werken om alleen al hun rekeningen te kunnen betalen. Tel daarbij op dat je in het 'volwassen leven' ook heel veel tijd kwijt bent aan dingen als reistijd en het regelen van dingen in huis (boodschappen, koken, wassen, schoonmaken en dat soort ongein).

Ik vind het eigenlijk best wel jammer voor je dat je niet inziet hoe geweldig het is om een beetje rond te fladderen en nestjes te bouwen.

Dus volgens jou leef je pas goed als je ook daadwerkelijk iets toevoegt? Maar wanneer ben je dat dan? Als je afwisselende dingen doet? En niet nestjesbouwer speelt?
Iedereen geeft weer een eigen doel aan z'n leven. Waar hij/zij gelukkig van word. Jij wil graag iets betekenen. Iets wat jou het recht geeft om op deze aarde rond te lopen. Maar de ander geeft niet om dat idee.

De 1 wil graag veel geld verdienen om de meest dure huizen te kunnen kopen. Weer een ander die werkt hard om te zorgen dat z'n kinderen het zo goed mogelijk hebben. Hebben die dan minder recht om op deze wereld rond te lopen? Alleen omdat ze aan zichzelf denken / hun kinderen?
D'r is gewoon geen way of life die beter is dan de andere. Iedereen heeft z'n eigen kijk daarop .

quote:

Op zondag 29 maart 2009 23:16 schreef Horloge het volgende:


Nee, doe mij dan maar een wat minder 'gebonden' leven, veel leuker!

wel grappig dat er onder je Nickname staat

''Zoals het klokje thuis tikt.''

Het heeft toch allemaal wel wat? De wereld is groot, en vraagt erom om verkend te worden.. Aan de andere kant: Huisje, boompje, beestje kan net zo prettig zijn.. Ik genoot iedere dag van mijn stiefkinderen.. (Eén van de weinige positieve dingen in mijn gewezen relatie, )

quote:

Op maandag 30 maart 2009 17:59 schreef RRGJL het volgende:

[..]

Het is geen kwestie van 'zoveel tijd hebben'. De een hangt in de kroeg, de ander denkt liever over dingen na. Beetje de pot verwijt de ketel, jouw verhaal.

Net alsof mensen die een 'saai' en 'voorspelbaar' leven leiden niet nadenken.
En alsof jij nu zo interessant bent hier een topic te openen over jouw geweldige gedachtes.

Je bent nog aan het puberen joh.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 17:31 schreef Logician het volgende:
Redelijk normaal voor mensen om rond je 18e -25e zo te denken, het is zo'n fase waar men vaak het gevoel heeft dingen in te zien/realiseren die anderen niet zien etc..

Bewustwording enz

Inderdaad.

Ik herken mezelf er ook in van een paar jaar geleden. Zullen de laatste stuiptrekkingen van de pubertijd geweest zijn. Even nog tegen alles zijn wat 'normaal' en burgelijk is.

quote:

Op vrijdag 3 april 2009 23:06 schreef RRGJL het volgende:

[..]

Tja elk zijn ding. Ik voel me graag nuttig en voeg graag iets toe aan de wereld. Ik vind niet dat de nestjesbouwers (en dan heb ik het over de echte stereotypen) zo gek veel toevoegen aan de wereld. Ze zijn ontzettend vervangbaar, buiten hun sociale kring. Ik moet niet denken aan zo een leven. Een mens zou zich af kunnen vragen wat nou precies het nut is geweest van specifiek jouw leven, wanneer je zo een leven hebt geleefd. Dat had immers iedereen kunnen doen. Wat heeft jou het recht gegeven om op deze wereldbol rond te lopen, van dit leven te mogen genieten? Ik zou dan kunnen zeggen: Ik heb gedaan wat ik kon om deze wereld te verbeteren. Ik heb ervoor gezorgd (al was dat wellicht niet het uitgangspunt, dat doet daar niets aan af) dat de volgende generaties het weer net iets beter hebben. Dat kan zo een werkmier niet zeggen. Dat klinkt denigrerend, maar dat is heel bewust want zo zie ik het ook. Heeft niets met arrogantie te maken maar met een way of life. Ik vind dat zo een mensen een hoop mogelijkheden negeren, en hun gift van het hier op deze wereld rond lopen voor lief nemen.

Het is een heel bekrompen visie, imo.
En om even op jouw denigrerende manier van praten door te gaan: de werkmier die vervangbaar is in het groot is dat wellicht niet in het klein. Heeft in de einge sociale kring een grote invloed op vrienden familie, kinderen. Heeft in het klein wellicht een groot mens opgevoed, die iets heel bijzonders kan bijdragen aan de hele wereld. Of misschien op zijn/haar beurt weer in het klein in de eigen sociale kring.

Ik vind het helemaal niet raar of erg dat je voor jezelf een ander pad denkt te gaan bewandelen en dat je (nu nog, je bent nog jong) denkt iets heel bijzonders denkt te kunnen toevoegen aan de wereld, maar ik vind het wel triest dat je daarbij neerkijkt op mensen die een andere keuze hebben gemaakt, vrijwillig danwel noodgedwongen. Het siert je niet.

Ach waar je het over hebt hangt ook gewoon heel erg samen met je persoonlijkheid. Met name de eigenschap 'openheid voor ervaringen':

Openness to experience is one of five major domains of personality discovered by psychologists.[1][2] Openness involves active imagination, aesthetic sensitivity, attentiveness to inner feelings, preference for variety, and intellectual curiosity.[3] A great deal of psychometric research has demonstrated that these qualities are statistically correlated. Thus, openness can be viewed as a global personality trait consisting of a set of specific traits, habits, and tendencies that cluster together.
Openness tends to be normally distributed with a small number of individuals scoring extremely high or low on the trait, and most people scoring near the average. People who score low on openness are considered to be closed to experience. They tend to be conventional and traditional in their outlook and behavior. They prefer familiar routines to new experiences, and generally have a narrower range of interests. They could be considered practical and down to earth.
People who are open to experience are no different in mental health from people who are closed to experience. There is no relationship between openness and neuroticism, or any other measure of psychological wellbeing. Being open and closed to experience are simply two different ways of relating to the world.

Iedereen heeft wel eens een tijd in z'n leven dat het allemaal niet meezit.
Dat je op een prachtig blauwe ochtend wakker wordt en tóch de zon niet kunt zien. Dat je het liefste de gordijnen dicht laat in je grijze bestaan. Als je weer eens wordt achtervolgd door een of andere oude angstdroom.
Je moet je leven zélf weer op de rails zien te krijgen. Of je je hoofd even leeg moet halen. Er is niemand die dat voor je opknapt. Denk niet dat iedereen op jouw problemen zit te wachten. Je moet ze zelf oplossen. En als je dan ook nog het geloof in jezelf verliest, weet je dat je het heft in eigen handen moet nemen.

Want als je dan 's ochtends de gordijnen weer openschuift, en je ziet een helblauwe lucht voor je, vraag je dan opnieuw af of je nog wel vrij bent. Of je alle kansen in het leven met beide handen wel hebt aangegrepen.
Als het antwoord "nee" is, gooi die ramen dan open. Laat die verfrissende wind door je haren waaien. Ga naar buiten en vergeet alles. Want het is tijd om te gaan en de deur achter je dicht te trekken. Op weg naar iets nieuws.

quote:

Op vrijdag 3 april 2009 23:06 schreef RRGJL het volgende:

[..]

Tja elk zijn ding. Ik voel me graag nuttig en voeg graag iets toe aan de wereld. Ik vind niet dat de nestjesbouwers (en dan heb ik het over de echte stereotypen) zo gek veel toevoegen aan de wereld. Ze zijn ontzettend vervangbaar, buiten hun sociale kring. Ik moet niet denken aan zo een leven. Een mens zou zich af kunnen vragen wat nou precies het nut is geweest van specifiek jouw leven, wanneer je zo een leven hebt geleefd. Dat had immers iedereen kunnen doen. Wat heeft jou het recht gegeven om op deze wereldbol rond te lopen, van dit leven te mogen genieten? Ik zou dan kunnen zeggen: Ik heb gedaan wat ik kon om deze wereld te verbeteren. Ik heb ervoor gezorgd (al was dat wellicht niet het uitgangspunt, dat doet daar niets aan af) dat de volgende generaties het weer net iets beter hebben. Dat kan zo een werkmier niet zeggen. Dat klinkt denigrerend, maar dat is heel bewust want zo zie ik het ook. Heeft niets met arrogantie te maken maar met een way of life. Ik vind dat zo een mensen een hoop mogelijkheden negeren, en hun gift van het hier op deze wereld rond lopen voor lief nemen.

Wie ben jij om te zeggen dat iemand een zinloos leven heeft. Volgens mij is er nix mis met het krijgen van kinderen. Daarmee zorg je wel dat het leven op deze aarde doorgaat. En als diegene daar zielsgelukkig mee is.

Avontuurlijk betekent absoluut niet hetzelfde als gelukkig. Neem een wereldreis. Prachtig allemaal, al die nieuwe dingen. Maar je raakt ook spuugzat van dat vluchtige leven. Vrijwel geen diepgang in de contacten die je opdoet en alles is slechts tijdelijk. Wat is er dan mooier dan ergens iets opbouwen voor de rest van je leven?

Dus houd op met oordelen en laat iedereen in zijn/haar waarde.

quote:

Op zaterdag 4 april 2009 20:46 schreef Terreros85 het volgende:

[..]

Wie ben jij om te zeggen dat iemand een zinloos leven heeft. Volgens mij is er nix mis met het krijgen van kinderen. Daarmee zorg je wel dat het leven op deze aarde doorgaat. En als diegene daar zielsgelukkig mee is.

Avontuurlijk betekent absoluut niet hetzelfde als gelukkig. Neem een wereldreis. Prachtig allemaal, al die nieuwe dingen. Maar je raakt ook spuugzat van dat vluchtige leven. Vrijwel geen diepgang in de contacten die je opdoet en alles is slechts tijdelijk. Wat is er dan mooier dan ergens iets opbouwen voor de rest van je leven?

Dus houd op met oordelen en laat iedereen in zijn/haar waarde.

Maar soms doe je dingen in je leven waar je later spijt van krijgt. Mij is dat ook overkomen.
Een tijdje geleden heb ik dus m'n vrouw en kinderen verbannen, maar steeds meer bekruipt me het gevoel dat dat geen goede zet is geweest.
Maar ja, wat gebeurd is, is gebeurd, ik gooide de deur achter me dicht en ik hield mezelf maar voor dat ik dat helemaal niet erg vond. Maar in werkelijkheid verloor ik daarmee alles wat ik had, en stortte mijn leven een beetje in elkaar. Ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld als nu. Ooit voelde ik me gevangen, wilde ik alles wat me vasthield achter me laten. Ik ben weggegaan uit deze stad, maar ik ben toch weer teruggekomen.

als je goed kijkt tussen de gordijnen en de planten in de vensterbank door, dan zie je heel wat ellende schuilgaan achter elk raam, zo is dat mischien ook bij TS. Het is een eeuwigdurende strijd die ze moeten voeren tegen het bestaan van alledag.

quote:

Op vrijdag 3 april 2009 23:06 schreef RRGJL het volgende:
Tja elk zijn ding. Ik voel me graag nuttig en voeg graag iets toe aan de wereld.

Wat voeg jij dan toe aan de wereld of denk je toe te gaan voegen

Ik begrijp niet wat een mens volgens jou zou moeten doen om 'nuttig' te zijn. Bovendien help je met die nuttigheid voornamelijk mensen die in jouw ogen nutteloos zijn, dus hoe nuttig is dat dan?

quote:

Op vrijdag 3 april 2009 23:06 schreef RRGJL het volgende:
Wat heeft jou het recht gegeven om op deze wereldbol rond te lopen, van dit leven te mogen genieten?

Ik leef, dat is genoeg reden. Dat jouw ideaal is het leven van anderen beter te maken op grote schaal is jouw ideaal, ik heb weer andere. Dat jij jouw idealen beter vind dan de mijne is logisch, maar niet iets wat je objectief kunt bewijzen.

Los daarvan vind ik het vreemd dat je vind dat we het moeten verdienen van het leven te genieten. Mag ik dan als ik een genezing voor kanker ontdek ook ergens een aanklacht indienen als ik een schijtleven heb en mn man vreemdgaat en mn kind wordt overreden? Dat heb ik dan toch ook niet verdient?

Het leven is niet goed of slecht, mooi of vreselijk. Het leven is. Wat men er mee doet moet ieder voor zich bepalen, en jij kunt daarover niet oordelen, alleen (ten onrechte) veroordelen.

Ik vind dat er nogal denigrerend wordt gedaan tegen de TS. Dat veel (alle?) pubers en adolescenten denken dat ze bijzondere andere gedachten hebben en dat ze het heel anders gaan doen, betekent niet dat geen enkele daarvan daarin gelijk zullen krijgen.

Soms heeft iemand bijzondere ideeen of heeft simpelweg geen interesse in een 'standaard' leven. Daar hoort vanzelfsprekend hetzelfde onbegrip bij als wat pubers hebben, anders zouden ze het niet zo voelen. Dat betekent niet dat het dezelfde basis heeft.
1 ding lijkt me ontegenzeggelijk waar, veel mensen leven gewoon niet bewust. En dan bedoel ik bewust in de zin van "wat maakt mij gelukkig". Zodra een groot deel van je leven routine wordt, stop je gewoon met nadenken over die routine, dat is heel normaal.
Dan is er nog een 2e categorie die er wel over nadenkt maar gewoon hele rare conclusies trekt. Niet alleen in de ogen van buitenstaanders, maar ook als je hun eigen geluk in ogenschouw neemt.

Ik denk dat uiteindelijk iedereen wel redelijk uitkomt bij datgene wat het best past bij zijn/haar karakter en mogelijkheden, maar dat het bij de een wat langer duurt dan bij de ander.

Het zijn ook moedertjes en mensen die zgn. gesetteld zijn die denigrerend tegenover TS doen. Zegt genoeg lijkt me.

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:04 schreef FictionalFenna het volgende:
Het zijn ook moedertjes en mensen die zgn. gesetteld zijn die denigrerend tegenover TS doen. Zegt genoeg lijkt me.

Nee hoor.

Het maakt niks uit als je avontuurlijk bent ingesteld of gruwelt van een burgelijk leven, maar respecteer het wel als anderen daar wel van genieten. En TS laat in zijn posts duidelijk doorschemeren dat hij neerkijkt op mensen die een 'saai' leven leiden. Hij kan dat niet begrijpen, dat ze er niet meer uithalen.
Naar mijn mening moet iemand doen waar hij gelukkig van wordt. Burgelijk of juist vrijgevochten, het maakt niet uit. Niemand heeft daar iets over te zeggen of over te oordelen. Het is jouw leven, als je maar zelf gelukkig bent. Dat is het belangrijkste.

quote:

Op zondag 5 april 2009 08:43 schreef kingmob het volgende:
Ik vind dat er nogal denigrerend wordt gedaan tegen de TS. Dat veel (alle?) pubers en adolescenten denken dat ze bijzondere andere gedachten hebben en dat ze het heel anders gaan doen, betekent niet dat geen enkele daarvan daarin gelijk zullen krijgen.

Soms heeft iemand bijzondere ideeen of heeft simpelweg geen interesse in een 'standaard' leven. Daar hoort vanzelfsprekend hetzelfde onbegrip bij als wat pubers hebben, anders zouden ze het niet zo voelen. Dat betekent niet dat het dezelfde basis heeft.
1 ding lijkt me ontegenzeggelijk waar, veel mensen leven gewoon niet bewust. En dan bedoel ik bewust in de zin van "wat maakt mij gelukkig". Zodra een groot deel van je leven routine wordt, stop je gewoon met nadenken over die routine, dat is heel normaal.
Dan is er nog een 2e categorie die er wel over nadenkt maar gewoon hele rare conclusies trekt. Niet alleen in de ogen van buitenstaanders, maar ook als je hun eigen geluk in ogenschouw neemt.

Ik denk dat uiteindelijk iedereen wel redelijk uitkomt bij datgene wat het best past bij zijn/haar karakter en mogelijkheden, maar dat het bij de een wat langer duurt dan bij de ander.

Er wordt dus niet denigrerend gedaan naar TS toe want niemand zegt dat hij zulke gedachten over zijn eigen leven niet mag hebben, integendeel.
TS doet denigrerend over mensen die er anders over denken, door oa te melden dat hij vindt dat mensen die niet iets groots aan het verbeteren van de wereld hebben bijgedragen, eigenlijk niet het recht hebben te leven.

Iemand met een echt open mind ziet voor zichzelf een ander leven dan hij bij anderen ziet, zonder het leven van een ander aan een negatief waardeoordeel te onderwerpen.

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:19 schreef RRGJL het volgende:
Ach wat een flauwekul, alsof een open minded persoon alleen maar mag observeren zonder te oordelen.

Je kunt zeggen: Zo'n leven is niks voor mij. Maar ik vind niet dat je kunt zeggen dat je beter bent of meer waard bent. Da's arrogant. En er zijn geen bewijzen voor dat de ene manier van leven beter is dan de andere.
We hebben nog altijd het meeste aan gelukkige mensen, niet? Op wat voor manier ze hun leven dan ook inrichten....

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:16 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Iemand met een echt open mind ziet voor zichzelf een ander leven dan hij bij anderen ziet, zonder het leven van een ander aan een negatief waardeoordeel te onderwerpen.

Dat bestaat gewoon niet, geen mens kan dat. Je hangt vanzelf een waardeoordeel aan dat soort zaken en waarschijnlijk vind je je eigen levensvisie het beste. Dat is niet meer dan logisch. Je kunt dan wel rationeel besluiten om dat als het ware van je af te laten glijden, maar je oordeel blijft bestaan.
Zo vind ik workaholics nou een typisch voorbeeld van mensen die het niet snappen, om maar wat te noemen. Dat terwijl ik meerdere vrienden heb die onder die noemer vallen en dat het meerendeel daar daadwerkelijk goed over nadenkt, anders zou ik het geen vrienden noemen.

Verder vind ik de toon wel degelijk denigrerend. "Je bent gewoon een puber" etc. getuigd niet echt van open minded zijn. Ik vind dat hij best een punt heeft maar het te bot en te generaliserend brengt.

En waarom ga je er van uit dat mensen met een vaste baan elke dag als een zombie naar hun werk strompelen?

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:12 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Nee hoor.

Het maakt niks uit als je avontuurlijk bent ingesteld of gruwelt van een burgelijk leven, maar respecteer het wel als anderen daar wel van genieten. En TS laat in zijn posts duidelijk doorschemeren dat hij neerkijkt op mensen die een 'saai' leven leiden. Hij kan dat niet begrijpen, dat ze er niet meer uithalen.
Naar mijn mening moet iemand doen waar hij gelukkig van wordt. Burgelijk of juist vrijgevochten, het maakt niet uit. Niemand heeft daar iets over te zeggen of over te oordelen. Het is jouw leven, als je maar zelf gelukkig bent. Dat is het belangrijkste.

Ik denk dat dat laatste juist het probleem is. Wanneer iemand voor zichzelf heeft bepaald dat een 'burgerlijk' leven datgene is waar hij gelukkig van wordt, doe dat dan lekker en wees gelukkig . Voor mijn gevoel doelt TS echter meer op mensen die min of meer in dat routinematige leventje zijn beland, zonder daar over nagedacht te hebben of dat echt te willen. Dat zijn vaak ook de mensen die op hun 35ste al uitkijken naar hun pensioen/aow, omdat ze niet van hun werk houden. Wanneer die mensen eens goed over hun leven na zouden denken, denk ik dat er inderdaad velen tussen zitten die niet erg gelukkig worden van hun way of life.

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:28 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

En er zijn geen bewijzen voor dat de ene manier van leven beter is dan de andere.
We hebben nog altijd het meeste aan gelukkige mensen, niet? Op wat voor manier ze hun leven dan ook inrichten....

Hier worden massa's studies over gedaan juist. Zo blijkt bijvoorbeeld dat Nederlanders tot de gelukkigste volkeren op aarde horen en blijkt dat een trend te zijn die je over alle 'tolerante' maatschappijen ziet, om maar wat te noemen.

Verder kan je best zeggen dat iemands leven van meer waarde is, maar dan moet je de waarde wel definieren. De TS heeft het duidelijke over toegevoegde waarde voor de mensheid, in dat geval kun je dergelijke conclusies echt wel trekken. De waarde van iemands leven kunnen mensen natuurlijk alleen maar zelf bepalen, maar daar valt ook niets over te discussieren.

Tot slot gaat het er volgens mij voornamelijk om, dat de TS vind dat iedereen het maximale uit zijn leven dient te halen. Hij geeft daar zijn eigen invulling aan, maar die boodschap zelf kan ik het wel mee eens zijn.

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:34 schreef kingmob het volgende:

De TS heeft het duidelijke over toegevoegde waarde voor de mensheid, in dat geval kun je dergelijke conclusies echt wel trekken.

Alle mensen die kinderen krijgen, die zijn een toegevoegde waarde voor DE MENSHEID.

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:35 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Alle mensen die kinderen krijgen, die zijn een toegevoegde waarde voor DE MENSHEID.

Nee, dat is niet correct. De mensheid heeft niet per definitie baat bij groei. Sterker nog, dat is negatief, omdat dan het algemene welvaardsniveau daalt. De mensheid heeft baat bij innovatie.

oh ja:

Hier in het Westen niet. Zeker gezien de vergrijzing.

Ik vind het een modern cliché dat 'meer zien' altijd een meerwaarde heeft voor een mensenleven. Vooruit is niet altijd beter. Stilstaan is soms beter. Een dieper of betekenisvoller leven staat of valt zeker niet bij heoveel je van de wereld hebt gezien m.i. Zoals al gezegd is groei niet altijd meer.

PS Ik bedoel dit dus niet relativistisch over 'the good life', maar dat dat zeker niets te maken heeft met hoeveel je van de wereld ziet.

quote:

Op zondag 5 april 2009 12:40 schreef nummer_zoveel het volgende:
Hier in het Westen niet. Zeker gezien de vergrijzing.

De vergrijzing is een gevolg van een plotselinge korte groei, niet het tegenovergestelde. Maar het wordt nu wel erg offtopic.

Ik ben het eens met kingmob. Ik zie de TS nergens zeggen dat hij beter is, ik zie hem enkel zeggen "zo'n leven is niks voor mij". Lijkt me niks mis mee, we kunnen allemaal wel bepaalde levensstijlen opnoemen die niks voor ons zijn. Sommige reacties op de TS vind ik dan wel weer denigrerend, reacties van de strekking: "je bent nog aan het puberen, je groeit er wel overheen".

quote:

Op vrijdag 3 april 2009 23:06 schreef RRGJL het volgende:

[..]

Tja elk zijn ding. Ik voel me graag nuttig en voeg graag iets toe aan de wereld. Ik vind niet dat de nestjesbouwers (en dan heb ik het over de echte stereotypen) zo gek veel toevoegen aan de wereld. Ze zijn ontzettend vervangbaar, buiten hun sociale kring. Ik moet niet denken aan zo een leven. Een mens zou zich af kunnen vragen wat nou precies het nut is geweest van specifiek jouw leven, wanneer je zo een leven hebt geleefd. Dat had immers iedereen kunnen doen. Wat heeft jou het recht gegeven om op deze wereldbol rond te lopen, van dit leven te mogen genieten? Ik zou dan kunnen zeggen: Ik heb gedaan wat ik kon om deze wereld te verbeteren. Ik heb ervoor gezorgd (al was dat wellicht niet het uitgangspunt, dat doet daar niets aan af) dat de volgende generaties het weer net iets beter hebben. Dat kan zo een werkmier niet zeggen. Dat klinkt denigrerend, maar dat is heel bewust want zo zie ik het ook. Heeft niets met arrogantie te maken maar met een way of life. Ik vind dat zo een mensen een hoop mogelijkheden negeren, en hun gift van het hier op deze wereld rond lopen voor lief nemen.

Dat vind ik toch allemaal redelijk denigrerend klinken. Zoals ik ook al in mijn eerdere post in antwoord op deze post heb gezegd, is het imo niet nodig om in het groot op wereldniveau iets bijzonders bijgedragen te hebben om een goed en nuttig leven gehad te hebben. In het klein kun je ook bijzonder veel bijdragen.

"Voor mijn gevoel doelt TS echter meer op mensen die min of meer in dat routinematige leventje zijn beland, zonder daar over nagedacht te hebben of dat echt te willen. "

Probleem met deze stelling is dat TS meent deze mening te kunnen hebben over mensen gebaseerd op alleen zijn interpretatie van wat hij ziet. Hij heeft niet met al deze 'werkmieren' gesproken, maar concludeert dat ze niet bewust hebben gekozen en vast niet gelukkig zijn en niets toevoegen.

quote:

Op zondag 29 maart 2009 22:54 schreef RRGJL het volgende:
Nuttig leven is dus eigenlijk bewust leven, vind ik. Zolang je maar begrijpt waar je mee bezig bent en waarom.

Wat is bewust leven? En wat moet je zoal doen om een dergelijke staat van verlichting te bereiken? En wanneer begrijp je waar je mee bezig bent?

quote:

Op zondag 5 april 2009 13:46 schreef miss_sly het volgende:
Dat vind ik toch allemaal redelijk denigrerend klinken. Zoals ik ook al in mijn eerdere post in antwoord op deze post heb gezegd, is het imo niet nodig om in het groot op wereldniveau iets bijzonders bijgedragen te hebben om een goed en nuttig leven gehad te hebben. In het klein kun je ook bijzonder veel bijdragen.

"Maar meester, hij begon"

Je hebt mensen die een verlangen hebben "in het groot" iets bij te dragen. Je hebt ook mensen die verlangen de kinderen op liefdevolle wijze groot te brengen en een goede buur te zijn. En je hebt mensen die beide doen. Moet ieder voor zich weten.

Het wordt pas vervelend als je niet doet wat je verlangt, of vergeten bent wat je ook alweer verlangde. Volgens mij gaat het topic vooral daarover.

Wat een gelul toch weer, al die huismoeders en kantoormedewerkers zijn gelijk op hun pik getrapt als 1 persoon zegt dat hij er voor kiest om een onvoorspelbaar en uitdagend leven te leiden. Dit zijn vaak dezelfde mensen die gelijk negatief reageren als je zegt dat je op late leeftijd nog een studie wilt doen of naar een ander land wil verhuizen.

Ik gruwel zelf ook van het idee, om elke ochtend met tegenzin naar je werk te gaan, en aan het einde van de middag als enige troost 1 of ander stom TV-programma te hebben.

Een uitdagend leven is heel wat meer dan edelstenen gaan zoeken in de mijnen of een wereldreis maken op een motorfiets. Voor sommige mensen is een uitdaging al een onbekend iemand in de trein aanspreken of frietje met mayo laten staan. Persoonlijk vind ik dat je elke dag weer zin in het leven moet hebben, en dingen doet waar je plezier in hebt. Tegenwoordig zijn TV-kijken en internetten de enige hobbies van mensen zonder doel in hun leven. Mensen kennen vaak geen enthousiasme om iets te bereiken. Ik kan al genieten als het me lukt een onbekend recept klaar te maken, of een wandeling door een gebied wat ik niet ken.

Iedereen weet vast wel uit z'n kindertijd hoeveel lol en weinig zorgen je had toen je aan het spelen was met je vriendjes, lego of wat dan ook. Die lol zit nog steeds in iedereen, maar veel mensen willen niet de stap maken om weer iets te zoeken waar ze wild van enthousiasme van worden. Het is veel makkelijker om met een biertje op de bank naar DWDD te kijken, of een avondje lopen niksen op fok!.

Ik kan enorm genieten van de meest stompzinnige dingen, en dat zijn vrijwel altijd creatieve dingen waardoor je meer zelfvertrouwen krijgt. Dat je verbaasd bent, dat je tot zoiets in staat ben.

Toen ik een paar geleden begon met gitaarspelen kreeg ik te horen dat ik te oud was om het te leren, en dat ik geen ritmegevoel had. Ik merk dat mensen het heel interessant vinden om anderen te zien mislukken, en dan vooral mensen die een andere weg inslaan als zijzelf. Dat heeft niks met een andere kijk te maken, maar simpelweg met angst voor het onbekende.

quote:

Op zondag 5 april 2009 17:16 schreef Batsnek het volgende:
Wat een gelul toch weer, al die huismoeders en kantoormedewerkers zijn gelijk op hun pik getrapt als 1 persoon zegt dat hij er voor kiest om een onvoorspelbaar en uitdagend leven te leiden. Dit zijn vaak dezelfde mensen die gelijk negatief reageren als je zegt dat je op late leeftijd nog een studie wilt doen of naar een ander land wil verhuizen.
[...]
Toen ik een paar geleden begon met gitaarspelen kreeg ik te horen dat ik te oud was om het te leren, en dat ik geen ritmegevoel had. Ik merk dat mensen het heel interessant vinden om anderen te zien mislukken, en dan vooral mensen die een andere weg inslaan als zijzelf. Dat heeft niks met een andere kijk te maken, maar simpelweg met angst voor het onbekende.

Zie je inderdaad vaak gebeuren. Vaak als iemand een stap zet die ze zelf eigenlijk ook wel zouden willen zetten, is mijn indruk. Jammer, natuurlijk, voor beide partijen.
Aan de stap-zetter de taak om zich van dergelijke reacties niets aan te trekken.

quote:

Op zondag 5 april 2009 17:16 schreef Batsnek het volgende:
Wat een gelul toch weer, al die huismoeders en kantoormedewerkers zijn gelijk op hun pik getrapt als 1 persoon zegt dat hij er voor kiest om een onvoorspelbaar en uitdagend leven te leiden. Dit zijn vaak dezelfde mensen die gelijk negatief reageren als je zegt dat je op late leeftijd nog een studie wilt doen of naar een ander land wil verhuizen.

Uiteraard, anders zou ik ook niet op FOK! posten.

Ik denk dat het vooral met je karakter te maken heeft, maar ik ben er 100% van overtuigd dat de nederlandse maatschappij er 'debet' aan is. Alles is geregeld, (ga eens naar Amerika) ook het calvinisme speelt een rol.

Als ik naar mijzelf kijk: In Nederland: chef handelsbank, trainer management sales social skills, eigen mkb bedrijf begonnen vanuit het niets (geld geleend via een bank en gezegd dat ik het prive nodig had voor een stacaravan) zijn 5 filialen met 25 man personeel geworden, verkocht, 2 jaar niets gedaan, behalve dan 1 jaar barkeeper geweest i h weekend, eft en emdr therepeut geweest, geemigreerd naar denemarken, hier een uitzendbureau begonnen ook verkocht en gewerkt in diverse deense bedriijven voor de taal en nu weer zelfstandige met een nieuw bedachte dienst voor denemarken, zweden, noorwegen.

1 ding !!!! geen relatie beginnen, vrouwen willen onder dak zijn en dwingen dat ook af, (pas op voor een vrouw met een handtasje, zit in: kettingen, touw, ijzerdraad en nietmachines