Sterkte. Ik ben vorige week voor het eerst in 2 1/2 jaar naar de tandarts geweest. Gelukkig geen gaatjes, maar wel heel veel tandsteen. Ik ben flink onder handen genomenquote:Op donderdag 19 maart 2009 18:37 schreef Fragile. het volgende:
Nee nee nee, dit kan niet waar zijn!
Ikn ben als de dood voor de tandarts en de laatste tijd merk ik al dat mijn verstandskies achter niet helemaal goed is, en dat ik een paar gaatjes zal moeten laten vullen, maar nu kan je me toch wel erg lekschieten!
Halve kies afegbroken thuis toen ik een stuk chocola wilde doorbijten!![]()
Serieus, je kan me dood schieten nu!
Al mijn hele leven ben ik doodsbang voor die geluiden daar, voor al dat zenuwachtig gewacht de hele tijd, die spuit..![]()
@DeHovenier: Dankjewel!!![]()
Best herkenbaar, ik ben ook 2,5 jaar niet geweest. Vanwege slecht gebit moest er veel gebeuren. Het geld waar jullie allemaal van naar Griekenland gaan, ben ik dit jaar dus kwijt aan kronen. Daarom heb ik een hekel aan tandartsbezoek.quote:Op donderdag 19 maart 2009 21:27 schreef Black_Tulip het volgende:
[..]
Sterkte. Ik ben vorige week voor het eerst in 2 1/2 jaar naar de tandarts geweest. Gelukkig geen gaatjes, maar wel heel veel tandsteen. Ik ben flink onder handen genomen
Niet zo veel problemen met de tandarts, behalve dan dat ik altijd kramp krijg van het lang je mond open moeten houden. En de tandarts soms wat uitschiet. Maar verder ga ik graag omdat ik weet dat het goed is.quote:Op vrijdag 20 maart 2009 05:13 schreef Perico het volgende:
Bij mij is het langer dan 2 jaar dat ik niet ben geweest. Het is een vicieuze cirkel, ik was een paar keer van mijn stokje gegaan (bloeddruk pijlsnel omlaag, lijksbleek zien), en de tandarts zag mij daarom liever gaan dan komen, dat gaf teveel gedoe.
Het is vooral de lange verkrampte positie in een ongemakkelijke stoel die mij parten speelde, naast de lamp op je kop en 2 gezichten met mondkapjes die ernstig kijken boven je hoofd -- dat is dan alles dat je ziet. Soort claustrofobie, samen met dat je niet kunt slikken met de slang en dingen in je mond. Het duurt ook gewoon te lang, en een halve seconde van paniek zorgde steeds voor dat flauw vallen.
En dan zie je op TV, in Engeland en de VS, dat ze daar beregoeie stoelen hebben, en 3D brillen waardoor je je in een vredige alpenwei waant ofzo. Dat heb ik hier echt nergens gezien.
Er is wel in Kerkrade hier vlakbij een kliniek gespecialiseerd in gehandicapte en ook autistische patienten, maar ben bang (en weet ook) dat er echt teveel nodig is, dat de kosten veel te hoog zijn, dus werp ik een boel drempels in mijn hoofd op, waardoor ik er niet uit kom. (Ik zorg wel goed voor mijn gebit, maar da's niet genoeg).
Grrrrquote:Op vrijdag 20 maart 2009 13:50 schreef Het_hupt het volgende:
ik dacht dat je van die autisten bedoelde met hun "hoog niveau" gevoel voor humor
Sommige mensen weten niet beter. Dus laat hun lekker in die waan. Wij en heel veel andere weten beter.quote:
Inderdaad daar heb ik ook moeite mee dingen te letterlijk nemen.quote:Op vrijdag 20 maart 2009 16:18 schreef sempron2400 het volgende:
Als het op humor aankomt, houd ik het meest van grappig gebruik van uitdrukkingen en woordspelingen. Een voorbeeld: tijdens het schaakspel hoog van de toren blazen. Het is wel zo dat mensen met autisme over het algemeen woordgrapjes vaak letterlijk nemen.
Zowel met grappen als in normaal taalgebruik. Overigens smul ik van woordgrappenquote:Op vrijdag 20 maart 2009 16:18 schreef sempron2400 het volgende:
Als het op humor aankomt, houd ik het meest van grappig gebruik van uitdrukkingen en woordspelingen. Een voorbeeld: tijdens het schaakspel hoog van de toren blazen. Het is wel zo dat mensen met autisme over het algemeen woordgrapjes vaak letterlijk nemen.
Herkenbaar.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:17 schreef tijnbrein het volgende:
Het lukt mij gewoon weg niet om met mijn ouders te praten.
Inderdaad. Daarom heb ik voor die manier gekozen.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:21 schreef Ruzbeh het volgende:
[..]
Herkenbaar.
E-mail is ook wel goed. Zolang de boodschap maar overkomt.
Ik moet ook mezelf een beetje dwingen om met mijn ouders te praten. Het is wel raar, maar ik kan mensen over het algemeen wel vertrouwen. Mijn ouders zijn gewoon moeilijk om mee te praten, is altijd zo geweest. Dat het lastig is hoeft niet zo heel gek te zijn. Met sommige mensen praat je moeilijk.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:27 schreef tijnbrein het volgende:
Als ik mijn eigen ouders al niet kan vertrouwen hoe zou ik dan ooit iemand anders kunnen vertrouwen?
Waarom is dit zo lastig?
Dat probeer ik ook iedere keer als ik bij mijn ouders ben. Het gaat al iets beter. Maar dit vertellen is toch te moeilijk voor mij. Misschien gaat het in de toekomst beter. Ik hoop dat ik nu eindelijk het verleden kan loslaten en verder gaan met mij leven. En dit doen is een stap om de relatie met mijn ouders beter te krijgen.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:34 schreef Ruzbeh het volgende:
[..]
Ik moet ook mezelf een beetje dwingen om met mijn ouders te praten. Het is wel raar, maar ik kan mensen over het algemeen wel vertrouwen. Mijn ouders zijn gewoon moeilijk om mee te praten, is altijd zo geweest. Dat het lastig is hoeft niet zo heel gek te zijn. Met sommige mensen praat je moeilijk.
Ik vind eerlijkheid erg belangrijk. Als ik eerlijk ben dan verlang ik ook van andere dat ze eerlijk zijn. Maar dat zijn ze vaak niet. En daar heb ik moeite mee. Dit heb ik vooral gemerkt in mijn vorige baan.quote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
Helemaal mee eensch.quote:Op zondag 22 maart 2009 23:34 schreef tijnbrein het volgende:
[..]
Ik vind eerlijkheid erg belangrijk. Als ik eerlijk ben dan verlang ik ook van andere dat ze eerlijk zijn. Maar dat zijn ze vaak niet. En daar heb ik moeite mee. Dit heb ik vooral gemerkt in mijn vorige baan.
Tegen onrecht kan ik niet. Liegen kan ik weer wel.
quote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
quote:Op zondag 22 maart 2009 23:34 schreef tijnbrein het volgende:
[..]
Ik vind eerlijkheid erg belangrijk. Als ik eerlijk ben dan verlang ik ook van andere dat ze eerlijk zijn. Maar dat zijn ze vaak niet. En daar heb ik moeite mee. Dit heb ik vooral gemerkt in mijn vorige baan.
Tegen onrecht kan ik niet. Liegen kan ik weer wel.
Om zelf antwoord te geven: met stip op nummer 1 bij alles wat ik doe. Ik moet en zal er rekening mee houden ten koste van alles en iedereen, inclusief mijzelf (vooral mijzelfquote:
Ik ben niet geneigd om te liegen, maar dingen verzwijgen is soms wel zo handig. En soms ook weer nietquote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
quote:Op woensdag 18 maart 2009 14:05 schreef Green1 het volgende:
[..]
Ik heb altijd met hobby's dat ik best wel wat dingen leuk vind, zoals ook schaken bijvoorbeeld, maar dat ik er dan mee stop, omdat ik er niet goed in ben. Als ik iets leuk vind, wil ik er ook de beste in zijn zegmaar, en dat kan bij schaken nu eenmaal niet. Dus dan kap ik er weer mee. en dat heb ik wel met meerdere dingen
Bij schaken is het ook nog is zo dat je er een tegenstander voor nodig hebt. Bij schaken op de computer is het niet leuk, omdat hij op de laagste stand domme fouten maakt, en bij de moeilijkere standen niet te verslaan is.
Ik heb ook wel een hobby waar ik echt dag en nacht mee bezig ben. Bepaalde computertalen om precies te zijn. Maar omdat ik daar (zoals ik al zei) heel goed in wil zijn, komt er ook niet veel van. Als ik er namelijk iets over lees (en dat doe ik veel) op internet of boeken ofzo, en ik denk van.. "Heh, dit moet ik anders doen", dan ga ik datgene wat ik gemaakt heb rustig weer overnieuw zitten doen.
En in datgene wat ik dan erover lees is ook weer een hoop tegenstrijdig, waardoor ik soms niet meer weet wat ik nu het beste kan doen. De een zegt van "je moet het absoluut zo doen" , en de andere zegt "Hah... nee, daar klopt geen zak van... dat moet je echt niet zo doen"..En dan weet ik niet meer wat nu het best is, en dan ben ik in staat om heel de flikkerse zooi weg te gooien (en dat is toch gauw een jaar of 4 aan werk)..
En als ik dan aan het lezen ben, kan ik me weer amper concentreren. Ik raak dan heel snel afgeleid..![]()
Ik lieg eigenlijk niet echt.. en als er dan iets is wat ik niet wil zeggen, dan sla ik meestal dichtquote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
Ik ken het deels, maar ik stop niet. Gewoon door blijven gaan. Wat betreft schaken tegen de computer, dat doe ik nou ook. Zoiets moet je opbouwen. Begin bij het laagste niveau. Als het saai wordt, je hebt al heel vaak op dat niveau gespeeld en meestal gewonnen, probeer je een niveau hoger totdat je dat onder de knie hebt. En zo ga je door. Als je de gelegenheid hebt, wissel het af met schaken tegen echte spelers. Dan blijkt nog beter hoe je vooruit gaat.quote:Op maandag 23 maart 2009 16:04 schreef Green1 het volgende:
Is er iemand die wat herkent in mijn verhaal? Met dat afgeleid raken enzo? Ik word er soms gewoon niet goed van
Nu ik er wat meer over gelezen hebt, blijkt een pervasieve ontwikkelingsstoornis inderdaad een zeer vervelende aandoening te zijn. Autisme is bijzonder complex, en geldt als een onzichtbare handicap. Ik sluit niet eens uit dat je met bijvoorbeeld schizofrenie beter af kunt zijn, al hangt het wel af van de vorm.quote:Op maandag 23 maart 2009 17:43 schreef EchtGaaf het volgende:
Tjsa als een vorm van PDD hebt, dan ben je goed zuur in de maatschappij. Wat mij betreft gaat dit systeem morgen op de helling. Arbeidsmarkt! Wie heeft dit walgelijke, achterlijke systeem systeem ooit bedacht??
Wat een achterlijke cultuur heerst in dit land? Alleen mee mogen doen als je perfect gezond in elkaar steekt?![]()
Wat een bekrompenheid die hier regeert.![]()
Helemaal met je eens.quote:Op maandag 23 maart 2009 18:10 schreef Lemmiwinks het volgende:
De maatschappij draait nou eenmaal op de gemiddelde mens en is dus ingesteld op de wensen en kunnen van de gemiddelde mens. Aan de ene kant is dat inderdaad kortzichtig maar aan de andere kant zou ik ook niet weten hoe het anders zou moeten.
Het meest vervelende nog wel is dat de maatschappij gebouwd is op succes. Zonder diploma's en zonder maatschappelijke status ben je dus in de ogen van velen minder waard. In principe als je er vanuit gaat dat iedereen gelijke kansen heeft gekregen is dit theoretisch wel waar. Alleen juist bij mensen met een autistische stoornis of een gebrek aan opvoeding/liefde in de jeugd ontbreekt er een belangrijk fundament/bouwsteen wat nodig is voor volledige acceptatie in de maatschappij. Gevolg is dus dat je voor je gevoel en ook voor het gevoel van de gemiddelde mens je anders bent en dus je al snel opgescheept zit dat je je continu moet bewijzen.
Buiten de boot vallen is een lastig dubbelzijdig zwaard. Immers; je kan alleen ECHT succesvol zijn als je je van de andere kunt onderscheiden, meer risico durft te nemen en buiten de standaard conventies kunt denken. Een middenmoter heeft simpelweg de capaciteit niet en anders wel niet het lef. Aan de andere kant zijn er talloze voorbeelden van bijzondere mensen die gewoon ondergesneeuwd raken door de uitstoting/niet-volledige acceptatie van de grote groep regerende middenmoters.
Don't get mad. Get even.
Tjsa, ik weet ook niet wat erger is..... Het is inderdaad bar moeilijk. Ik vind het sociale leven sowieso ene grote poppenkast van ongeschreven regels. Het liefst ben ik dan gewoon alleen.quote:Op maandag 23 maart 2009 18:15 schreef sempron2400 het volgende:
[..]
Nu ik er wat meer over gelezen hebt, blijkt een pervasieve ontwikkelingsstoornis inderdaad een zeer vervelende aandoening te zijn. Autisme is bijzonder complex, en geldt als een onzichtbare handicap. Ik sluit niet eens uit dat je met bijvoorbeeld schizofrenie beter af kunt zijn, al hangt het wel af van de vorm.
Dat zegt inderdaad genoeg over de complexiteit.quote:De problemen met autisme beginnen al op de basisschool:
Twee jaar geleden inventariseerde het Onderwijsblad meningen van leraren basisonderwijs over Weer samen naar school. Op de ‘moeilijkheidsbarometer' scoorde autisme op een schaal van 1 tot en met 5 met 4,22 het hoogst. Lesgeven aan autisten vindt men zwaar. Moeilijker dan lesgeven aan kinderen met adhd, gedragsproblemen en verstandelijke handicaps.
Bron: Het Onderwijsblad
Dankquote:Op maandag 23 maart 2009 18:35 schreef sempron2400 het volgende:
In ieder geval vind ik het een goede post van EchtGaaf, ik denk veel autistische mensen met deze innerlijke onvrede leven. Ik heb inderdaad weinig maatschappelijke status, maar weet naar mijn doen toch vrij goed in deze wereld mee te draaien.
Geeft mij heel veel stress. Ook met familie is het gewoon koorddansen. Ik vind het maar wat een poppenkast.quote:Het opbouwen en onderhouden van vriendschap is voor autistische mensen ook moeilijk, terwijl bij veel andere beperkingen het opbouwen van een netwerk soepeler verloopt. Ik heb vorig jaar iemand met PDD-NOS ontmoet die buiten de familiekring helemaal geen sociaal contact heeft. Ondanks ik zelf een lichte vorm van autisme heb, kan ik moeilijk met hem overweg, omdat ik het niet gewend ben.
Ik ken het dilemma. Aan de ene kant is zo'n soos natuurlijk een warm bad. Aan de andere kant is het niet de echte harde wereld....quote:Op een autismesoos voelen mensen met PDD zich beter begrepen en vinden bovendien erkenning van hun beperking. Daar is de druk om je voortdurend te moeten bewijzen waarschijnlijk een stuk geringer. Maar ik kan me voorstellen dat mensen met een vorm van autisme ook graag verder willen kijken dan hun ‘eigen straatje’.
Ik kan zeer slecht tegen onrecht. Ik heb een bloedhekel als mensen mij niet de waarheid vertellen. Laatst nog, tweedehandse speakers gekocht. Verkoper had op 2 punten keihard gelogen, bleek achteraf....quote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
Dat een verkoper liegt is niet zo verrassend.quote:Op maandag 23 maart 2009 20:34 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
Ik kan zeer slecht tegen onrecht. Ik heb een bloedhekel als mensen mij niet de waarheid vertellen. Laatst nog, tweedehandse speakers gekocht. Verkoper had op 2 punten keihard gelogen, bleek achteraf....
Het lijkt soms wel dat je niemand meer kan vertrouwen, omdat liegen als de gewoonste zaak van de wereld wordt beschouwd?
Wat onrecht betreft: er is 1 politicus die ik niet kan zien of luchten: Mark Rutte van de VVD. Hij vind het "normaal"dat de zwakste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Hij pleit steeds maar weer om te bezuinigen op de sociale zekerheid maar van de rijken vraagt hij geen of amper offers.
Een draak van een vent is het.
Ik heb buiten mijn familie ook geen sociaal contact.. maar dat komt ook omdat ik zoiets heb "van mij hoeft het niet meer"quote:Op maandag 23 maart 2009 18:35 schreef sempron2400 het volgende:
In ieder geval vind ik het een goede post van EchtGaaf, ik denk veel autistische mensen met deze innerlijke onvrede leven. Ik heb inderdaad weinig maatschappelijke status, maar weet naar mijn doen toch vrij goed in deze wereld mee te draaien.
Het opbouwen en onderhouden van vriendschap is voor autistische mensen ook moeilijk, terwijl bij veel andere beperkingen het opbouwen van een netwerk soepeler verloopt. Ik heb vorig jaar iemand met PDD-NOS ontmoet die buiten de familiekring helemaal geen sociaal contact heeft. Ondanks ik zelf een lichte vorm van autisme heb, kan ik moeilijk met hem overweg, omdat ik het niet gewend ben.
Op een autismesoos voelen mensen met PDD zich beter begrepen en vinden bovendien erkenning van hun beperking. Daar is de druk om je voortdurend te moeten bewijzen waarschijnlijk een stuk geringer. Maar ik kan me voorstellen dat mensen met een vorm van autisme ook graag verder willen kijken dan hun ‘eigen straatje’.
Heb je ergens een filmpje of een interview waarin hij dat zegt? Ik kan me dat niet nl. niet voorstellenquote:Op maandag 23 maart 2009 20:34 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
Wat onrecht betreft: er is 1 politicus die ik niet kan zien of luchten: Mark Rutte van de VVD. Hij vind het "normaal"dat de zwakste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Hij pleit steeds maar weer om te bezuinigen op de sociale zekerheid maar van de rijken vraagt hij geen of amper offers.
Een draak van een vent is het.
Je kan beter 2 benen missen of compleet gestoord zijn dan dat je iets hebt wat niet 1-2-3 blijkt.quote:Op maandag 23 maart 2009 18:15 schreef sempron2400 het volgende:
[..]
Nu ik er wat meer over gelezen hebt, blijkt een pervasieve ontwikkelingsstoornis inderdaad een zeer vervelende aandoening te zijn. Autisme is bijzonder complex, en geldt als een onzichtbare handicap. Ik sluit niet eens uit dat je met bijvoorbeeld schizofrenie beter af kunt zijn, al hangt het wel af van de vorm.
De problemen met autisme beginnen al op de basisschool:
Twee jaar geleden inventariseerde het Onderwijsblad meningen van leraren basisonderwijs over Weer samen naar school. Op de ‘moeilijkheidsbarometer' scoorde autisme op een schaal van 1 tot en met 5 met 4,22 het hoogst. Lesgeven aan autisten vindt men zwaar. Moeilijker dan lesgeven aan kinderen met adhd, gedragsproblemen en verstandelijke handicaps.
Bron: Het Onderwijsblad
Ik volg af en toe je topic in POLquote:Op maandag 23 maart 2009 20:34 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
Ik kan zeer slecht tegen onrecht. Ik heb een bloedhekel als mensen mij niet de waarheid vertellen. Laatst nog, tweedehandse speakers gekocht. Verkoper had op 2 punten keihard gelogen, bleek achteraf....
Het lijkt soms wel dat je niemand meer kan vertrouwen, omdat liegen als de gewoonste zaak van de wereld wordt beschouwd?
Wat onrecht betreft: er is 1 politicus die ik niet kan zien of luchten: Mark Rutte van de VVD. Hij vind het "normaal"dat de zwakste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Hij pleit steeds maar weer om te bezuinigen op de sociale zekerheid maar van de rijken vraagt hij geen of amper offers.
Een draak van een vent is het.
Dat is altijd goed natuurlijkquote:Op maandag 23 maart 2009 21:11 schreef Stupendous76 het volgende:
[..]
Ik volg af en toe je topic in POL
Hij zegt dat niet zo letterlijk. Maar volg zijn opvatting maar eens. Hij lijkt aardig, maar verkijk je er niet op.quote:Op maandag 23 maart 2009 20:47 schreef Green1 het volgende:
[..]
Heb je ergens een filmpje of een interview waarin hij dat zegt? Ik kan me dat niet nl. niet voorstellen![]()
![]()
Dat vind ik wel kloppen. Als je klassiek autistisch bent krijg je tenminste snel hulp. Als je stoornis van Asperger hebt... is de kans groot dat je een zuur leven hebt omdat dingen niet goed gaan en je niet begrijpt waarom je anders bent (dit kan tot depressie leiden). Zodra je weet dat je autistisch bent is de kans op een mooi leven wel een stuk groter.quote:Op maandag 23 maart 2009 21:11 schreef Stupendous76 het volgende:
[..]
Je kan beter 2 benen missen of compleet gestoord zijn dan dat je iets hebt wat niet 1-2-3 blijkt.
(Tenminste, in onze maatschappij. In andere maatschappijen lijkt het mij wat normaler te gaan.)
Dat laatste is uitgerekend de reden dat mijn voorkeur niet naar een dergelijke vorm van sociaal contact uitgaat. Het praten over autisme kan naast een gevoel van (h)erkenning ook een deprimerende werkening hebben. Het kan naar mijn idee confronterend zijn om (bijvoorbeeld) te bemerken dat je gesprekspartner dezelfde obsessie blijkt te hebben. De ‘echte, harde wereld’ biedt voor mij een grotere variėteit aan mogelijkheden. Daar hoef ik bijvoorbeeld geen rekening te houden met prikkels. Verder vind ik het fijn om ook met extraverte mensen om te gaan.quote:Op maandag 23 maart 2009 20:33 schreef EchtGaaf het volgende:
[..]
Ik ken het dilemma. Aan de ene kant is zo’n soos natuurlijk een warm bad. Aan de andere kant is het niet de echte harde wereld....
Daar staat tegenover dat mensen met klassiek autisme beperkte mogelijkheden hebben. Met de stoornis van Asperger is de kans wel vrij groot dat je tussen wal en schip valt. Met name voor volwassenen bestaat goede hulpverlening nog niet zo lang: de meeste onderzoeken en begeleidingsvormen zijn op kinderen gericht.quote:Op maandag 23 maart 2009 22:44 schreef Ruzbeh het volgende:
[..]
Dat vind ik wel kloppen. Als je klassiek autistisch bent krijg je tenminste snel hulp. Als je stoornis van Asperger hebt... is de kans groot dat je een zuur leven hebt omdat dingen niet goed gaan en je niet begrijpt waarom je anders bent (dit kan tot depressie leiden). Zodra je weet dat je autistisch bent is de kans op een mooi leven wel een stuk groter.
Dit heb ik dus met werk, na de zoveelste afwijzing op grond van mijn manier van communicatie (was in november 2007). Inmiddels zit ik gelukkig in een iets betere functie en heb ik ondersteuning van een bureau dat gericht is op mensen met autisme. Dus misschien komt het over enkele jaren toch nog goed...quote:Op maandag 23 maart 2009 20:45 schreef Green1 het volgende:
[..]
Ik heb buiten mijn familie ook geen sociaal contact.. maar dat komt ook omdat ik zoiets heb "van mij hoeft het niet meer"![]()
Dat laatste leidt zeker niet tot altijd meer begrip. Mensen begrijpen het gewoon niet.... En de maatschappij is 0,0 ingesteld op mensen met een dergelijke handicap. Geen werkgever die in de rij staat en met open armen ontvangt. Die wil alleen ubermenschen die zoveel mogelijk geld binnen brengen. Wat een ziekelijke drive is dit kapitalisme gestoeld. In 1 woord verderfelijk gewoon!quote:Op maandag 23 maart 2009 22:44 schreef Ruzbeh het volgende:
[..]
Dat vind ik wel kloppen. Als je klassiek autistisch bent krijg je tenminste snel hulp. Als je stoornis van Asperger hebt... is de kans groot dat je een zuur leven hebt omdat dingen niet goed gaan en je niet begrijpt waarom je anders bent (dit kan tot depressie leiden). Zodra je weet dat je autistisch bent is de kans op een mooi leven wel een stuk groter.
Waarom praat je voortdurend over autisten in de derde persoon? Alsof je aanschouwt wat ze meemaken in plaats dat je zelf worstelt met alle narigheden waar je het over hebt. Ik dacht dat je zei dat je het zelf ook had? Je klinkt meer als een psychiater. Waar komt dat door?quote:Op maandag 23 maart 2009 18:35 schreef sempron2400 het volgende:
ik denk veel autistische mensen met deze innerlijke onvrede leven.
Het opbouwen en onderhouden van vriendschap is voor autistische mensen ook moeilijk, terwijl bij veel andere beperkingen het opbouwen van een netwerk soepeler verloopt.
Op een autismesoos voelen mensen met PDD zich beter begrepen en vinden bovendien erkenning van hun beperking. Daar is de druk om je voortdurend te moeten bewijzen waarschijnlijk een stuk geringer. Maar ik kan me voorstellen dat mensen met een vorm van autisme ook graag verder willen kijken dan hun ‘eigen straatje’.
Misschien heeft hij het zelf niet?quote:Op dinsdag 24 maart 2009 11:26 schreef Black_Tulip het volgende:
[..]
Waarom praat je voortdurend over autisten in de derde persoon? Alsof je aanschouwt wat ze meemaken in plaats dat je zelf worstelt met alle narigheden waar je het over hebt. Ik dacht dat je zei dat je het zelf ook had? Je klinkt meer als een psychiater. Waar komt dat door?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |