Sterkte. Ik ben vorige week voor het eerst in 2 1/2 jaar naar de tandarts geweest. Gelukkig geen gaatjes, maar wel heel veel tandsteen. Ik ben flink onder handen genomenquote:Op donderdag 19 maart 2009 18:37 schreef Fragile. het volgende:
Nee nee nee, dit kan niet waar zijn!
Ikn ben als de dood voor de tandarts en de laatste tijd merk ik al dat mijn verstandskies achter niet helemaal goed is, en dat ik een paar gaatjes zal moeten laten vullen, maar nu kan je me toch wel erg lekschieten!
Halve kies afegbroken thuis toen ik een stuk chocola wilde doorbijten!![]()
Serieus, je kan me dood schieten nu!
Al mijn hele leven ben ik doodsbang voor die geluiden daar, voor al dat zenuwachtig gewacht de hele tijd, die spuit..![]()
@DeHovenier: Dankjewel!!![]()
Best herkenbaar, ik ben ook 2,5 jaar niet geweest. Vanwege slecht gebit moest er veel gebeuren. Het geld waar jullie allemaal van naar Griekenland gaan, ben ik dit jaar dus kwijt aan kronen. Daarom heb ik een hekel aan tandartsbezoek.quote:Op donderdag 19 maart 2009 21:27 schreef Black_Tulip het volgende:
[..]
Sterkte. Ik ben vorige week voor het eerst in 2 1/2 jaar naar de tandarts geweest. Gelukkig geen gaatjes, maar wel heel veel tandsteen. Ik ben flink onder handen genomen
Niet zo veel problemen met de tandarts, behalve dan dat ik altijd kramp krijg van het lang je mond open moeten houden. En de tandarts soms wat uitschiet. Maar verder ga ik graag omdat ik weet dat het goed is.quote:Op vrijdag 20 maart 2009 05:13 schreef Perico het volgende:
Bij mij is het langer dan 2 jaar dat ik niet ben geweest. Het is een vicieuze cirkel, ik was een paar keer van mijn stokje gegaan (bloeddruk pijlsnel omlaag, lijksbleek zien), en de tandarts zag mij daarom liever gaan dan komen, dat gaf teveel gedoe.
Het is vooral de lange verkrampte positie in een ongemakkelijke stoel die mij parten speelde, naast de lamp op je kop en 2 gezichten met mondkapjes die ernstig kijken boven je hoofd -- dat is dan alles dat je ziet. Soort claustrofobie, samen met dat je niet kunt slikken met de slang en dingen in je mond. Het duurt ook gewoon te lang, en een halve seconde van paniek zorgde steeds voor dat flauw vallen.
En dan zie je op TV, in Engeland en de VS, dat ze daar beregoeie stoelen hebben, en 3D brillen waardoor je je in een vredige alpenwei waant ofzo. Dat heb ik hier echt nergens gezien.
Er is wel in Kerkrade hier vlakbij een kliniek gespecialiseerd in gehandicapte en ook autistische patienten, maar ben bang (en weet ook) dat er echt teveel nodig is, dat de kosten veel te hoog zijn, dus werp ik een boel drempels in mijn hoofd op, waardoor ik er niet uit kom. (Ik zorg wel goed voor mijn gebit, maar da's niet genoeg).
Grrrrquote:Op vrijdag 20 maart 2009 13:50 schreef Het_hupt het volgende:
ik dacht dat je van die autisten bedoelde met hun "hoog niveau" gevoel voor humor
Sommige mensen weten niet beter. Dus laat hun lekker in die waan. Wij en heel veel andere weten beter.quote:
Inderdaad daar heb ik ook moeite mee dingen te letterlijk nemen.quote:Op vrijdag 20 maart 2009 16:18 schreef sempron2400 het volgende:
Als het op humor aankomt, houd ik het meest van grappig gebruik van uitdrukkingen en woordspelingen. Een voorbeeld: tijdens het schaakspel hoog van de toren blazen. Het is wel zo dat mensen met autisme over het algemeen woordgrapjes vaak letterlijk nemen.
Zowel met grappen als in normaal taalgebruik. Overigens smul ik van woordgrappenquote:Op vrijdag 20 maart 2009 16:18 schreef sempron2400 het volgende:
Als het op humor aankomt, houd ik het meest van grappig gebruik van uitdrukkingen en woordspelingen. Een voorbeeld: tijdens het schaakspel hoog van de toren blazen. Het is wel zo dat mensen met autisme over het algemeen woordgrapjes vaak letterlijk nemen.
Herkenbaar.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:17 schreef tijnbrein het volgende:
Het lukt mij gewoon weg niet om met mijn ouders te praten.
Inderdaad. Daarom heb ik voor die manier gekozen.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:21 schreef Ruzbeh het volgende:
[..]
Herkenbaar.
E-mail is ook wel goed. Zolang de boodschap maar overkomt.
Ik moet ook mezelf een beetje dwingen om met mijn ouders te praten. Het is wel raar, maar ik kan mensen over het algemeen wel vertrouwen. Mijn ouders zijn gewoon moeilijk om mee te praten, is altijd zo geweest. Dat het lastig is hoeft niet zo heel gek te zijn. Met sommige mensen praat je moeilijk.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:27 schreef tijnbrein het volgende:
Als ik mijn eigen ouders al niet kan vertrouwen hoe zou ik dan ooit iemand anders kunnen vertrouwen?
Waarom is dit zo lastig?
Dat probeer ik ook iedere keer als ik bij mijn ouders ben. Het gaat al iets beter. Maar dit vertellen is toch te moeilijk voor mij. Misschien gaat het in de toekomst beter. Ik hoop dat ik nu eindelijk het verleden kan loslaten en verder gaan met mij leven. En dit doen is een stap om de relatie met mijn ouders beter te krijgen.quote:Op zondag 22 maart 2009 21:34 schreef Ruzbeh het volgende:
[..]
Ik moet ook mezelf een beetje dwingen om met mijn ouders te praten. Het is wel raar, maar ik kan mensen over het algemeen wel vertrouwen. Mijn ouders zijn gewoon moeilijk om mee te praten, is altijd zo geweest. Dat het lastig is hoeft niet zo heel gek te zijn. Met sommige mensen praat je moeilijk.
Ik vind eerlijkheid erg belangrijk. Als ik eerlijk ben dan verlang ik ook van andere dat ze eerlijk zijn. Maar dat zijn ze vaak niet. En daar heb ik moeite mee. Dit heb ik vooral gemerkt in mijn vorige baan.quote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
Helemaal mee eensch.quote:Op zondag 22 maart 2009 23:34 schreef tijnbrein het volgende:
[..]
Ik vind eerlijkheid erg belangrijk. Als ik eerlijk ben dan verlang ik ook van andere dat ze eerlijk zijn. Maar dat zijn ze vaak niet. En daar heb ik moeite mee. Dit heb ik vooral gemerkt in mijn vorige baan.
Tegen onrecht kan ik niet. Liegen kan ik weer wel.
quote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
quote:Op zondag 22 maart 2009 23:34 schreef tijnbrein het volgende:
[..]
Ik vind eerlijkheid erg belangrijk. Als ik eerlijk ben dan verlang ik ook van andere dat ze eerlijk zijn. Maar dat zijn ze vaak niet. En daar heb ik moeite mee. Dit heb ik vooral gemerkt in mijn vorige baan.
Tegen onrecht kan ik niet. Liegen kan ik weer wel.
Om zelf antwoord te geven: met stip op nummer 1 bij alles wat ik doe. Ik moet en zal er rekening mee houden ten koste van alles en iedereen, inclusief mijzelf (vooral mijzelfquote:
Ik ben niet geneigd om te liegen, maar dingen verzwijgen is soms wel zo handig. En soms ook weer nietquote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
quote:Op woensdag 18 maart 2009 14:05 schreef Green1 het volgende:
[..]
Ik heb altijd met hobby's dat ik best wel wat dingen leuk vind, zoals ook schaken bijvoorbeeld, maar dat ik er dan mee stop, omdat ik er niet goed in ben. Als ik iets leuk vind, wil ik er ook de beste in zijn zegmaar, en dat kan bij schaken nu eenmaal niet. Dus dan kap ik er weer mee. en dat heb ik wel met meerdere dingen
Bij schaken is het ook nog is zo dat je er een tegenstander voor nodig hebt. Bij schaken op de computer is het niet leuk, omdat hij op de laagste stand domme fouten maakt, en bij de moeilijkere standen niet te verslaan is.
Ik heb ook wel een hobby waar ik echt dag en nacht mee bezig ben. Bepaalde computertalen om precies te zijn. Maar omdat ik daar (zoals ik al zei) heel goed in wil zijn, komt er ook niet veel van. Als ik er namelijk iets over lees (en dat doe ik veel) op internet of boeken ofzo, en ik denk van.. "Heh, dit moet ik anders doen", dan ga ik datgene wat ik gemaakt heb rustig weer overnieuw zitten doen.
En in datgene wat ik dan erover lees is ook weer een hoop tegenstrijdig, waardoor ik soms niet meer weet wat ik nu het beste kan doen. De een zegt van "je moet het absoluut zo doen" , en de andere zegt "Hah... nee, daar klopt geen zak van... dat moet je echt niet zo doen"..En dan weet ik niet meer wat nu het best is, en dan ben ik in staat om heel de flikkerse zooi weg te gooien (en dat is toch gauw een jaar of 4 aan werk)..
En als ik dan aan het lezen ben, kan ik me weer amper concentreren. Ik raak dan heel snel afgeleid..![]()
Ik lieg eigenlijk niet echt.. en als er dan iets is wat ik niet wil zeggen, dan sla ik meestal dichtquote:Op zondag 22 maart 2009 23:30 schreef Stupendous76 het volgende:
Vraag:
Hoe gaan jullie met eerlijkheid om?
Is dat iets wat 'gewoon' is, kan je liegen, hoe sta je tegenover onrecht, etc.?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |