De strijd om het slapen!! Deel 3

Mikael heeft een tijdje terug ook gehad dat ie steeds weer iets wilde als ie in bed lag. Mama ik moet nog plassen, mama ik heb nog dorst, mama ik wil nog een kus. Nu hebben we het zo: Als ik weg ga dan zeg ik tegen hem: Je mag mama nog 1 keer roepen om iets, daarna komt mama niet meer. Soms roept ie idd nog om drinken en dan weet ie dat ik daarna niet meer kom. _{Ja als ie echt verdriet heeft om iets ga ik er wel heen}

MeNicole zo doen we het hier nu ook. Linde had de gewoonte om haar knuffels, doekje en weet ik veel wat 1 voor 1 uit bed te gooien en dan ons te roepen om hem op te rapen. Dat is haar dus 1 avond gelukt en nu komen we ook nog maar 1x tenzij ze echt huilt en het geen help-ik-ben-zo-zielig-want-ik-heb-net-zelf-mijn-knuffel-uit-bed-gegooid-huiltje is

quote:

Op dinsdag 23 juni 2009 12:29 schreef MeNicole het volgende:
Mikael heeft een tijdje terug ook gehad dat ie steeds weer iets wilde als ie in bed lag. Mama ik moet nog plassen, mama ik heb nog dorst, mama ik wil nog een kus. Nu hebben we het zo: Als ik weg ga dan zeg ik tegen hem: Je mag mama nog 1 keer roepen om iets, daarna komt mama niet meer. Soms roept ie idd nog om drinken en dan weet ie dat ik daarna niet meer kom. _{Ja als ie echt verdriet heeft om iets ga ik er wel heen}

Hehehe heel herkenbaar, mijn oudste van 2,5jr heeft nu de neiging om slapen uit te stellen, maar vooralsnog gaat het goed. Slapen vanaf 19:00-20:00 tm 7:00-8:00, allemaal prima dus en dat was vanaf 13 maanden ofzo.

Bij de tweede dreumes is het dus echt een zegen....4 maanden oud en ik heb er 's nachts geen kind meer aan sinds een paar weken. Laatste voeding is om 22:30-23:00 en die slaap dan tot 8:00-8:30. We wisten niet wat we meemaakten toen het voor het eerst gebeurde

Heerlijk hoor, zoals swetsenegger zei...zo rond 8 uur slaapt het hele circus al en dan hebben pappa en mamma nog een beetje avond over.

Ja en soms riep ie en dan vroeg ik wat er was. Dan hoor je: Mama kom eens!! Wat is er dan? Euh ik euh wil iets. Dan weet ik al dat ie gewoon weer iets moet verzinnen dus daar trappen we niet in

Ze heeft er nog slechter geslapen dan hier
Het inslapen viel mee, zei mijn schoonvader toen ik gisterenavond belde. Wel woelt ze veel (doet ze hier ook) en praat ze soms in haar slaap (nog niet opgemerkt hier). Ze jammerde wel wat, maar als ze gingen kijken dan lag ze nog steeds neer en even sussen hielp.

Een soort van slaaphuilen dus...dat doet ze hier dus ook vaak.

Schoonvader stuurde vanmorgen nog een sms: "tussen 22u en 7 uur 6x wakker gehuild. Vanmorgen zei ze "bang" Nachtmerries?"

Kinderen van die leeftijd kunnen al dromen, hè? Ze was gisteren in zee geweest maar vond de golven absoluut niks. Verder een leuke dag vol spelplezier gehad. Maar ook thuis gebeurd het wel eens dat ze plots huilt en "nee, nee!" roept (maar kort hoor)

Hoe zit dat bij jullie met dromen/nachtmerries?

Daar kan ik iig niks over zeggen Iksje.
Als hij slaapt dan slaapt hij gewoon door, heel af en toe 1 kik midden in de nacht, maar meer niet.

Ik denk dat ik zo weer een heel stuk verder kom in mijn boek. Het is weer helemaal kwaaiigheid en nijd hier.
Tussendoor gejammer, maar soms echt van die boze uithalen... Echt krijsen.

Ok, nu durf ik het wel aan. Hij is al 10 minuten stil! Viel achteraf dus gelukkig mee vanavond.
Maar sneu vind ik het wel voor hem, dat grote verdriet. Of die boosheid, dat maakt me niet uit. Gewoon niet leuk.

Iksje Linde heeft dat ook wel eens. Dan hoor ik ineens: "nee niet doen" of "van Linne". Als ik dan ga kijken, ligt ze gewoon te slapen. Is vaak ook op dagen die intensief zijn geweest of dat ze iets nieuws heeft gedaan (gespeeld met een hondje of dat ze ruzie met een ander kindje heeft gehad bijvoorbeeld)

Ja, dat verklaart in elk geval de doorwaakte nacht die schoonouders gehad hebben: eerste keer aan zee, veel gespeeld op het strand, maar wel bang van de golven...

Vandaag ging het slapengaan goed... omdat we heel onpedagogisch verantwoord een speentje hebben gegeven
Totaal fout...maar het helpt dus wel...

Het is hier eindelijk gelukt. Mevrouw sliep zowaar tussen 20.00 en 21.00.
IPV pas rond 23.00.

Iksje, ik zou me daar ook even niet heel erg druk om maken. Een knuffeltje geef je toch ook mee?
Ik zou wel heel sterk een grens trekken bij 'speen alleen in bed' want anders zit je er straks ineens overdag ook weer de hele dag mee, maar als dit haar nou door de nachten helpt... ze groeit er vanzelf wel weer overheen hoor.
En anders ga je het over een paar maanden weer langzaam afbouwen ofzo? Eerst maar weer een goeie slaaproutine erin toch?

Hier was het weer raak vannacht....
Om 01.00 uur wakker, om 02.00 uur wakker en om 03.00 uur was het helemaal raak. Echt huilen (hij huilt normaal echt heel weinig). Uurtje getroost, wat laten huilen bij ons in de buurt. Toen in eens vielen langzaam zijn oogjes weer dicht.

quote:

Op donderdag 25 juni 2009 07:27 schreef tinny het volgende:

[..]

dat hoor ik nu wel vaak (ik weet niet of ik het ook van jou eerder hoorde in dit topic , ben te lui om terug te bladeren) maar wat is er verkeerd aan om je kind wat;
- overstuur is,
- zich niet prettig voelt,
- verdrietig is,
- kwaad is,
- over zijn toeren
te troosten? Dan maakt het toch niet uit hoe je dat doet als ouder (door het vast te pakken, te knuffelem, rustig te praten of een speen) als ze dat vervelende gevoel maar weg krijgt , want daar ben je voor als ouder...
ps
tenzij je kind 16 jr is..

tinny, ik heb in het vorige deel ook al meegepost, ik heb tot voor kort ook alles gedaan om mijn kind op zijn gemak te stellen. Maar nu kwam het idee dat het toch eerder uitproberen is, een bewuste actie. Als je daar te veel op in gaat, ben je nog verder van huis mijn inziens. (dat is wat je vaak ziet op die nannyprogramma's, toch?)

Nu door het speentje twijfelen we weer. Het inslapen ging goed, en ook vannacht niet één keer wakker.

Ik ben eigenlijk tegen het speentje. Ze kreeg het vanaf geboorte, maar nooit de hele dag. Vooral voor onrust en 's avonds inslapen. Werkte prima, meer behoefte had ze er niet aan. En met 6 maanden konden we op onze kop gaan staan, maar mevrouw bliefde geen speentje meer.
Nou mooi, scheelde ons afbouwen (al misten we het in het begin wel bij het slaapritueel).

En nu plots wilt ze het weer wel, misschien onder invloed van kleine broer? Het gekke is dat die zijn speentje terug naar buiten duwt (als we 'm dus bij onrust willen geven, hij ligt in onze armen en raakt nog overstuur soms).
Dus nu zit ik met een baby die geen speen behoeft maar wel een peuter van 22 maanden die 'm wel weer wilt
Soms denk ik, ik geef hem gewoon, het is vast een fase, ze zal er zelf wel weer van af stappen...
Maar aan de andere kant ben ik bang dat je met drama's gaat zitten en dat je eindigt met de truken van de foor zoals "we geven hem aan sinterklaas"...

Koningin, niet fijn... hopelijk slaapt 'ie vannacht terug beter.

Onze kinderen hebben nooit grote slaapproblemen gehad. Het belangrijkste voor ons is om dat zo te houden. Een enkele keer raken ze 's nachts wakker, en dan proberen we ze zoveel mogelijk in hun bed te houden.

De oudste wil bij grote gebeurtenissen (vakantie, op bezoek geweest, naar de dierentuin e.d.) nog wel eens onrustig slapen. Dit leidt dan tot een zeer intense huilbui terwijl zij slaapt. De eerste keer schrok ik van de enorme intensiteit en het volume, letterlijk door merg en been. Maar vreemd genoeg bleef zij slapen en door haar rug wat te strelen kwam zij snel weer tot rust en sliep verder.

Soms wordt ze wakker (dan hebben wij te veel lawaai gemaakt) en wil ze er uit. We laten haar in bed, maar ik kom er naast liggen (op de vloer dus) en ze mag mijn hand vasthouden tussen de spijlen door. Na ongeveer een half uurtje slaapt ze dan weer. De volgende dag is ze dan vaak weer wakker, maar dan geven we niet toe en moet ze alleen verder slapen. We reageren er dan ook helemaal niet op. Na wat mokken en huilen slaapt ze dan weer in.

De jongste heeft soms de hulp van een speen nodig, en wil nog wel eens wat langer huilen om aandacht. Tenzij het hysterisch wordt reageren we er niet op (ook niet als het meer dan 10 min duurt). Als het wel hysterisch wordt haal ik hem er uit en troost ik hem totdat hij slaapt, waarna ik hem direct in zijn eigen bed leg.

Het avondritueel (eten, spelen, douchen, slapen) is al sinds hun geboorte standaard en wordt door ons stug volgehouden, ook als er bezoek is, of wij ergens op bezoek zijn. Hooguit begint het een kwartier eerder of later, afhankelijk van hun vermoeidheid.

Grootste blunder: Onze jongste wilde wel slapen, maar kon de slaap niet vatten en lag letterlijk elke 2 tot 3 seconden in een andere houding, totaal geen rust in zijn lichaam. Eigenlijk heel grappig, tenzij je je zorgen maakt. Hij huilde niet, vocht niet tegen de slaap, maar kon ook geen rust vinden. Na een uur dan toch maar naar beneden genomen, en aan de keukentafel probeerde hij onmiddelijk zijn beker te grijpen. 3 volle bekers water verder volgde een enorme gaap. In bed gelegd, sliep hij direct. ZIjn volledige beddegoed kon de volgende ochtend weer eens grondig gewassen worden, het was letterlijk zeiknat.

Dat laatste is herkenbaar, Bankrupcy! Áls onze oudste 'snachts wakker wordt dan is het negen van de tien keer omdat ze dorst heeft. En dan neemt ze niet een slokje maar minstens een volle beker.
En dan is het ook weer goed.

Overigens las ik net een in mijn ogen leuk artikel over het aanpakken van slaapproblemen. Het is wel enigzins gericht op het samen slapen met je kinderen maar je zou het natuurlijk ook prima toe kunnen passen als je kind in een eigen bedje slaapt.

http://www.drjaygordon.com/development/ap/sleep.asp

De schrijver heeft het er in ieder geval over om voor de eerste verjaardag sowieso niet te veel te gaan "trainen" en dat vond ik prettig om te lezen.
Niet dat er, in mijn ogen dan, iets mis is met het proberen te laten doorslapen van je baby maar soms vraag ik me af of de verwachtingen niet te hoog zijn.

De jongste had die dag slecht gedronken, hoor ik de creche-leidster nog zeggen. Dat was ik toen even vergeten....

Net even opgezocht: de oudste sliep na 3 weken al door. Om 24:00 stipt de laatste voeding en dan wakker worden rond 7:00. (iedere 4 uur een voeding, dus tegelijk van 6 naar 5 voedingen) Mijn kinderen zijn de liefste van de hele wereld

quote:

Op dinsdag 23 juni 2009 06:43 schreef iamredleader het volgende:
mijn lieve Jair heeft de hele nacht door geslapen

Klopt heel grappig de afgelopen dagen was de kleine een paar keer per nacht wakker als jij s'nachts ging kijken en de twee nachten, dat ik zou gaan kijken werdt hij s'nachts niet meer wakker.

Wat zijn trouwens jullie ervaringen (geweest) met kindjes van vier/ vijf maanden over slapen overdag en s'nachts. Hoeveel slaap heeft een kind van deze leeftijd in totaal nodig? Kan de slaaptijd verschillen op het kdv en thuis. Jair slaapt s'nachts zo'n acht a negen uur ongeveer. Overdag wisselt het heel sterk. Op het kdv slaapt hij schijnts drie a vier uur maximaal. Bij ons thuis is het nog wel eens wat meer. Hij slaapt s'avonds tussen de laatste twee voedingen half acht/acht uur en tien uur/ half elf bijna nooit. Ik had een tijd geleden gelezen, dat kinderen van 4 maanden nog zo'n 16 uur slaap gemiddeld nodig hebben. Op het kdv schijnt hij meestal twee grote slaapmomenten te hebben. Bij ons thuis zijn het er ook twee grote maar soms heeft hij daarnaast nog wat kleine slaapmomenten. Hoe is/ was dat bij jullie?

Mn dochtertje krijst al 40 minuten
Zodra ik naar binnenloop is ze stil

tja het is erg warm. Ik zou dr toch niet 40 minuten laten krijsen, de reden van niet slapen is nu wel duidelijk lijkt mij. Een avond als deze kun je best toegeven, zeg nou zelf je gaat nu zelf ook niet voor je plezier in een warm bed op een warme kamer liggen.

Ik zou ook niet laten krijsen. Misschien te warm of heeft ze dorst? wat niet gek is met dit weer.
Of heeft ze verdrietjes en wil ze geknuffeld worden?.

Bedankt dames!

Ik ben gewoon bij haar gaan zitten en aaien, tot ze diep in slaap viel.
Volgens mij komt het door de warmte.

Ik heb er nu alleen een romper (korte mouwen) aangedaan en een slaapzakje, doen jullie nog een lakentje?

IK heb haar alleen in rompertje en een tshirtje, en thats it. Dekentje ligt wel in haar bedje maar gooit ze van haar af.

quote:

Op vrijdag 26 juni 2009 23:34 schreef Sandous het volgende:
Bedankt dames!

quote:

Ik ben gewoon bij haar gaan zitten en aaien, tot ze diep in slaap viel.
Volgens mij komt het door de warmte.

Ik heb er nu alleen een romper (korte mouwen) aangedaan en een slaapzakje, doen jullie nog een lakentje?

Bij het naar bed gaan alleen een rompertje, en als wij zelf gaan slapen doen we ze een dunne slaapzak aan.

Sasha heeft ook een rompertje en een dunne slaapzak aan, maar ik heb me al voorgenomen dat als het aan het eind van de week echt nog weer warmer wordt, dat we dan voor alleen een luier en slaapzak gaan. Ikzelf lig ook alleen maar onder een dun laken.

Hier ook het rompertje met een dunne slaapzak.
's avonds ligt ie gewoon beneden in het campingbedje of wandelwagen in zijn rompertje te slapen.
De zon staat nl. nog lang op zijn kamerraam.

Jen slaapt amper zonder slaapzakje.... Even kijken maar dan, misschien dan gewoon alleen een luier en dan een slaapzakje.

Hier alleen een luier en een mouwloze of spaghettibandjes romper. En zonder deken.
De oudste idem.

Amber slaapt in shirt en onder dekbedovertrek. Tess in romper, pucka en dun lakentje.

hier afgelopen nacht luier, slaapzak en lakentje.. Zonder slaapzak wordt er niet geslapen en laken (en liefst ook nog deken) worden door henzelf tot onder hun kin opgetrokken.. (halverwege de nacht zijn ze die wel weer kwijt )

Hier (nog) geen slaapproblemen, maar ze is dan ook pas een maand oud.

Ik vroeg me af of de mensen met kinderen met slaapproblemen (vooral de jongere kinderen) ook achteraf kunnen bedenken waar het vandaan komt en of het voorkomen had kunnen worden.

Met voorkomen bedoel ik dan dat misschien in de eerste maanden anders omgegaan had kunnen worden met slapen ofzo. MIsschien (achteraf gezien) te laat begonnen met regelmaat aanbrengen, te lang bij je in bed laten slapen, niet op tijd de slapsignalen herkend en dus te lang niet in bed gelegd terwijl je kind wel slaap had...

Met andere woorden: enig idee hoe je de strijd om het slapen wellicht had kunnen voorkomen of goede tips van mensen die geen slaapproblemen zijn tegengekomen hoe zij die hebben kunnen voorkomen.

Ik iig niet .

Ik deed alles "goed" imo. Regelmaat, zorgen dat ie niet te uitgeput was, de 5-10-15 minuten-methode en ga zo maar door. En toch is slapen een tijdelijk drama geweest (vreemd genoeg alleen 's avonds). Maar gelukkig is dat verleden tijd nu .

Ik denk dat je dat niet kan voorkomen. Het zijn fases...

Natuurlijk doen wij ook alles "goed" althans, dat is wel min of meer de bedoeling

Ik ben alleen bang dat we nu al, amper 1 maand oud, veel te lief en gemakkelijk zijn voor haar. En dat moet dan natuurlijk straks gaan resulteren in problemen, bijvoorbeeld met slapen. En dus zou ik zoo graag de gouden tip krijgen hoe dat te voorkomen...maar die is er niet he? Ik heb alledrie de topics doorgelezen, en ik kwam die gouden tip iig niet tegen.

Een gouden tip is er volgens mij niet. Wij hebben ook van alles uit de kast gehaald. Van de 5-10-15 min regel tot naast Ambers bed zitten. Toen ze ouder was en een groter bed had was ee een periode dat ze er wel 10x uit kwam. Alle tips van the nanny geprobeerd en ineens was het weer over.

We zijn met Amber wel streng met bij ons in bed slaprn. Als zw helemasl in paniek wakker wordt, ziek is of als het onweert mag ze (even) bij ons in bed maar zodra het over is of ze weer beter is gaat ze meteen weer terug naar haar eigen bed.
Ons onderbuurmeisje is 5 en slaspt nog steeds tussen haar ouders in...

de beste tip imo is om er geen strijd van te maken denk ik... ik heb makkelijk praten met een makkelijk kind (tot nu toe) maar als hij nu géén zin heeft om te pitten, best, dan speel je nog een half uurtje, en dan ga je naar bed wanneer je wel moe bent (babyfase) straks als hij beter beseft hoe het allemaal werkt, blijf hij wel in zijn eigen kamer en bed, mag hij wat lezen ofzo, maar verplichten tot slapen kun je niemand of je moet er een dosis slaapmiddel inproppen... waarom zou je een kind dan wel dwingen omdat het in jouw ogen moet slapen ??? van in bed liggen rust hij ook al uit, weliswaar niet zoveel als met slapen, maar hey, een hele nacht wakker blijven lukt geen enkel kind

overigens wordt hij nu wel eens wakker 's nachts, maar dan blijft hij ook in zijn bedje, ik zit/lig er naast, en zijn speen geven is genoeg. hij komt pas uit zijn bed als hij echt onerbarmelijk huilt of als het zes uur is geweest

Ow, over de nachten heb ik het nog niet eens. Doorslapen ga ik voorlopig vanuit dat dat het eerste jaar minstens nog niet zal gebeuren.

Maar overdag, bijvoorbeeld, heeft ze nu al een paar dagen maar 2-3 uurtjes geslapen, en dat vind ik dan wel wat weinig.

Tess sliep met 7 weken door... Misschien doet Senna dat ook wel

Zou mooi zijn, maar ik ga er maar niet vanuit...kan het ook niet tegenvallen

Das waar

quote:

Op vrijdag 21 augustus 2009 18:09 schreef DJMO het volgende:
de beste tip imo is om er geen strijd van te maken denk ik... ik heb makkelijk praten met een makkelijk kind (tot nu toe) maar als hij nu géén zin heeft om te pitten, best, dan speel je nog een half uurtje, en dan ga je naar bed wanneer je wel moe bent (babyfase) straks als hij beter beseft hoe het allemaal werkt, blijf hij wel in zijn eigen kamer en bed, mag hij wat lezen ofzo, maar verplichten tot slapen kun je niemand of je moet er een dosis slaapmiddel inproppen... waarom zou je een kind dan wel dwingen omdat het in jouw ogen moet slapen ??? van in bed liggen rust hij ook al uit, weliswaar niet zoveel als met slapen, maar hey, een hele nacht wakker blijven lukt geen enkel kind

overigens wordt hij nu wel eens wakker 's nachts, maar dan blijft hij ook in zijn bedje, ik zit/lig er naast, en zijn speen geven is genoeg. hij komt pas uit zijn bed als hij echt onerbarmelijk huilt of als het zes uur is geweest

Wacht maar tot over een jaartje.
Een kind heetf gewoon slaap nodig, en hoe ouder ze worden hoe meer energie ze verbanden.
Het zo ik-ben-niet-streng-moeder want zo komt het een beetje op me over werrkt niet voor kinderen. Kindjes hebben juist die regelmaat nodig.
En een halfuurtje lezen of eens een enkele keer later naar bed door omstandigheden moet kunnen vind ik.
Zou mooi zijn als ze zelf gaan bepalen wanneer ze gaan slapen, tis een kind geen volwassene persoon.
Een kind heeft leiding nodig;/opvoeding niet iemand die leuk en niet streng is en waar ( bina) alles mag imho.

quote:

Op vrijdag 21 augustus 2009 18:26 schreef _evenstar_ het volgende:

[..]

Wacht maar tot over een jaartje.
Een kind heetf gewoon slaap nodig, en hoe ouder ze worden hoe meer energie ze verbanden.
Het zo ik-ben-niet-streng-moeder want zo komt het een beetje op me over werrkt niet voor kinderen. Kindjes hebben juist die regelmaat nodig.
En een halfuurtje lezen of eens een enkele keer later naar bed door omstandigheden moet kunnen vind ik.
Zou mooi zijn als ze zelf gaan bepalen wanneer ze gaan slapen, tis een kind geen volwassene persoon.
Een kind heeft leiding nodig;/opvoeding niet iemand die leuk en niet streng is en waar ( bina) alles mag imho.

hier sluit ik me bij aan.
Er is een tijd van spelen en een tijd vanslapen. Zodra je elke keer toe gaat geven nemen ze een loopje met je want ze denken dar het hoort.
Bij Amber hebben we een duidelijk en vast ritueel en sluiten we altijd de dag af met wat we gedaan hebben. Zodra ik daarvam afwijk
is het foute boel.

je trekt het nu wel uit zijn verband wat ik zeg evenstar; ik bedoel als jij klaarwakker bent, kan ik jou niet dwingen om te gaan slapen. je zal misschien in bed gaan liggen, maar dan wakker liggen. met een kind net zo; als dat klaarwakker is, terwijl het bedtijd is, gaat ie wel gewoon naar bed hoor, (is mijn bedoeling dan althans) maar verplicht laten slapen kan ik hem niet. dan blijft hij dus wel in bed, tot hij zelf in slaap valt (met een boek oid.

ik heb al maanden een vast slaapritueel , en daar is hij aan gewend. als we visite krijgen houd ik dat ook gewoon vol etc en uiterlijk acht uur ligt hij in bed. tegenwoordig half acht omdat er een slaapje overdag vanaf is. ik ben echt niet zo'n makkelijk mens waar alles maar mag hoor.... maar ik ben niet van het dwingen terwijl het toch niet lukt.. daar bereik je imo ook weinig tot niets mee..

Er is waarschijnlijk niet eens een "beste" tip aangezien alle kindjes anders zijn
Maar wat bij ons altijd goed heeft gewerkt, _{tot nu toe want de laatste tijd gaat het soms een paar dagen achter elkaar knudde}is ,luisteren naar je kindje, huilt ze of zeurt ze.

Als ze echt huilt halen we haar uit bed anders maakt ze zichzelf enorm overstuur en dan komt er van slapen niks meer van.
Als ze zeurt en steeds rechtop gaat staan, dan ga ik steeds terug en zonder iets te zeggen of oogcontact te maken en leg ik dr terug in bed/zet het muziekje nog eens aan/ trek het laken recht. En dat herhaal ik desnoods 100x achter elkaar, meestal slaapt ze dan binnen 10 minuten

Echt belangrijk is hier om dan niet tegen dr te praten en geen oogcontact te maken want dan is het vaak gedaan.

In de box laten slapen hebben wij idd ook nooit gedaan. Sávonds kreeg ze wel dr laatste flesje bij ons in bed en daar viel ze ook heel vaak in slaap, nooit problemen mee gehad eigenlijk

Ik vond op tijd slaapsignalen herkennen best moeilijk. Maar ik vind niet dat je me dat kan verwijten, want alle begin is moeilijk en vaak werd ze even hyperactief als ze juist erg aan slapen toe was (laatste opstoot)
Pas toen we dat door begonnen krijgen, is het vlot in slaap vallen beter gegaan.
Nu ze ouder is, gaan we eerder uit van vaste bedtijden en het hele ritueel (al helpt dat soms ook voor geen meter)

Na de problemen van laatst hebben we gewoon besloten om haar wat later naar bed te brengen. En waar ze anders van 20 tot 22u drama kon staan maken (ook al was ze om 8uur best moe), slaapt ze nu vaak van 21u in omdat we haar net dat beetje langer bij ons houden. We zijn het niet meer gewend (voor zomeruur sliep ze in tussen half 8 en 8), maar vorige zomer vonden we het helemaal geweldig dat ze "al" om 21u sliep. We gaan ervan uit dat die fase hier ook weer voorbij gaat en dat ze vanzelf wel weer een keer vroeger in bed zal gaan.

Het is natuurlijk lekker als je kind alleen in slaap kan komen, maar het is - naar mijn mening - niet abnormaal als ze het (nog) niet kunnen. Velen onder ons kunnen best alleen in slaap komen, maar als ze kunnen kiezen liggen ze toch ook liefst met partner in bed. Dus waarom zo streng zijn voor een baby omdat hij/zij het nog niet kan?

Hier zaten we dus gisteravond om half 11 met een ontzettend moe, zielig huilend meisje. Tussen 9.30 en 22.30 maar 2-3 uurtjes slapen is echt te weinig, dat is duidelijk.
's ochtends was ze nog gezellig, beetje met haar spelen, heel kort spelen in de box, maar na het slaapje was ze maar erg kort gezellig. De rest van de tijd huilerig en alleen willen drinken.

Er moet dus wel meer geslapen worden overdag, maar hoe doen we dat het beste?

Ik realiseerde me dat ze ook nog niet 1 keer in bed in slaap is gevallen, ze is altijd op iemands arm in slaap gevallen en dus slapend in haar wiegje of de box gelegd. En ooit zal ze moeten leren in slaap vallen in bed, zonder iemand. Maar wanneer kun je dat het beste gaan aanleren? Is ze daar nu te klein voor of juist niet?

Verder gaat alles prima, hoor, maar dat weinige slapen overdag is wel iets waar ik me wat zorgen over maak.

Het idee was dus vanochtend om haar in haar eigen bed op haar eigen kamertje te leggen als ze slaapsignalen afgaf. Drie dikke gapen leek me duidelijk (hoewel ze wel vrij snel na de voeding kwamen en ze nog pas een uurtje wakker was) en dus in haar bedje gelegd. Huilen natuurlijk, na 5 minuten even gaan kijken, aai over de bol enzo en weer weg (moet je dan trouwens blijven tot ze stil is, of gewoon even aandacht geven en weer gaan, of ze nou stil is of niet?) en de tweede keer 5 minuten niet gehaald, want ze was stil. Dit is ze tien minuten geweest en toen begon ze weer, en nu echt serieus te huilen. Dus heb ik haar eruit gehaald Nu is schaap met haar bezig en volgens mij is hij net weer met een slapende Senna naar haar kamertje gelopen om haar weg te leggen...als dat lukken wil.

Als ik dit zo lees, vind ik het zo streng staan allemaal, als ik denk aan dat kleine hummeltje. Maak ik me al veel te vroeg zorgen en moet ik haar gewoon nog maar even haar gang laten gaan met eten en slapen zoals het nu gaat, of is het toch verstandiger het nu al aan te pakken?