Wat ik een hele goede tip vond is luisteren naar hoé je kindje huilt...als ze huilt met een soort "intervallen", dus steeds met een paar seconden, halve minuut pauze ertussenin kan je haar gerust even laten mekkere,n, dan luisteren ze namelijk of je er aan komt, dat is dus gewoon een beetje zeuren. Als ze echt hard huilt aan een stuk is er echt iets aan de hand.quote:Op dinsdag 14 april 2009 19:46 schreef Cid het volgende:
[..]
Het in bed leggen gaat ook wel, maar barste de 2-ling nooit in tranen uit als je ze in bed stopte? En wat deed je dan?
Ik vind het nog steeds lastig om een moment te bepalen waarop je de kleine kan laten huilen zodat ze leert dat je niet altijd met bijv. de speen aan kan komen zetten. Volgens mij hebben ze dat spelletje snel door namelijk
'Tis iig geen koekoeksjong dusquote:Op vrijdag 15 mei 2009 08:26 schreef Swetsenegger het volgende:
Van een klein mopperig sacherijntje is het nu een vrolijk kind. Ze is nog wel steeds erg snel boos als het 'r niet zint
Ik heb haar 1 x horen mememememememe'n (half huiltje) maar toch tukte ze verder de afgelopen nachten.quote:Op vrijdag 15 mei 2009 08:26 schreef Swetsenegger het volgende:
Nienke komt nog wel eens 's nachts. Meestal komt ze sowieso om 23:00 voor een laatste voeding, maar ze slaapt nu ook regelmatig van 19:00 tot 7:00.
Tis trouwens wel een compleet ander kind geworden sinds ze behoorlijk doorslaapt. Van een klein mopperig sacherijntje is het nu een vrolijk kind. Ze is nog wel steeds erg snel boos als het 'r niet zint
Bij onze zoon Jair van 3,5 maand is het wakker worden ook bijna altijd nog maar om de speen. Ik zit me af te vragen wanneer hij van de wieg over zou kunnen gaan naar het ledikantje. Het wiegje is al een beetje klein aan het worden. Alleen staat het ledikantje in de andere kamer. Dus als hij dan tien keer per nacht zijn speen kwijt is en hem niet zelf kan vinden moeten wij naar de andere kamer om hem terug te stoppen. Vanaf welke leeftijd konden jullie babys de speen zelf vinden/terug stoppen? Aan de andere kant, als hij niet meer in de wieg past is er niet echt een keuze meer, tenzij wij het ledikantje in onze slaapkamer zetten.quote:Op dinsdag 17 maart 2009 13:16 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Ja, maar die gaan dan niet huilen tot hun ouders komen.
Volgens mij is dit een kwestie van op je kiezen bijten tot ze zelf de speen weet te vinden en dan zo zoetjes aan toch wat minder toegeeflijk worden. Ze weet nu immers ook dat je komt als zij huilt, terwijl het mss niet eens nodig is. Ze is 10 maanden oud, dan zou ze toch zo langzamerhand zelf haar speen wel moeten kunnen vinden en terugstoppen. Er zijn mensen die soms een handvol spenen in het bedje leggen. Voor het geval er wel eens eentje naast valt.
Wij hadden dit "probleem" ook. Maar bij ons woog het zwaarder dat ie te klein was voor zijn wiegje.quote:Op vrijdag 22 mei 2009 08:43 schreef Tinuviel het volgende:
[..]
Bij onze zoon Jair van 3,5 maand is het wakker worden ook bijna altijd nog maar om de speen. Ik zit me af te vragen wanneer hij van de wieg over zou kunnen gaan naar het ledikantje. Het wiegje is al een beetje klein aan het worden. Alleen staat het ledikantje in de andere kamer. Dus als hij dan tien keer per nacht zijn speen kwijt is en hem niet zelf kan vinden moeten wij naar de andere kamer om hem terug te stoppen. Vanaf welke leeftijd konden jullie babys de speen zelf vinden/terug stoppen? Aan de andere kant, als hij niet meer in de wieg past is er niet echt een keuze meer, tenzij wij het ledikantje in onze slaapkamer zetten.
Ik zou dan toch het ledikantje gaan proberen en hoe erg het ook klinkt, gewoon even doorzetten. Dus tussen de voeding gewoon in het ledikantje leggen.quote:Op vrijdag 22 mei 2009 08:48 schreef Tinuviel het volgende:
Hij slaapt s'nachts vanaf een uur of tien half elf door tot zes op werkdagen en als ik vrij ben soms zelf half zeven of zeven uur. Alleen tussen de twee laatste voedingen (meestal half acht/ acht uur en tien/ half elf uur) wil het slapen in zijn wieg niet goed lukken en slaapt hij meestal alleen bij ons op de arm. Is er misschien iemand met hetzelfde probleem en een tip hoe het opgelost kan worden?
Ja, juist ook een kindje van 3,5 maand. Waarom? Omdat een kind van 3,5 maand nog wel een aantal uur op de arm te dragen is, maar bij 4,5 maand wordt dat al zwaarder en hoe langer je een kind daaraan laat wennen, hoe moeilijker het is om het straks anders te krijgen.quote:Op maandag 25 mei 2009 13:34 schreef Ticootje het volgende:
Een kindje van 3,5 maand gewoon laten huilen in zn bedje....even doorzetten???
Een kindje van 3,5 maand heeft alle recht om lekker bij mama of papa in slaap te vallen... Of zich in elk geval fijn te voelen in zn bedje. Laten huilen is echt zo 1980.
Er staan 2 vragen van Tinuviel onder elkaarquote:Op maandag 25 mei 2009 14:24 schreef Stiemie het volgende:
Maar hij huilt toch omdat het speentje weg is? Toch niet omdat ie zich onveilig voelt? Of lees ik ergens overheen?![]()
Tinuviel niet om je te ontmoedigen maar onze dochter is bijna 2 en ook nog soms haar speen kwijt 's nachts. Dan valt ie gewoon tussen de spijlen van haar bedje door op de grond en dan kan ze er niet meer bij.
Dat deed ze dus, goed blijven slapen... Alleen is ze al een dag of 3-4-5 aan het testen. Enfin, vandaag zijn we het erover eens geraakt dat het testen is. Het in bed stoppen verloopt zonder morren, hoogstens nog even gemurmel of wat gebonk van het woelen. Daarna werd ze 1x wakker, fel huilend. Ze zat ook erg beduusd als je binnenkwam. Knuffel en er werd weer doorgeslapen tot de volgende ochtend.quote:Op woensdag 18 maart 2009 20:13 schreef Iksje het volgende:
Hier nog een goede 5 weken voor de gebroken nachten weer beginnen![]()
Ik hoop alleen maar dat Liande in elk geval goed blijft slapen met de baby erbij.(nu is ze enkel in het weekend even wakker om 6u, klein flesje geven en ze slaapt weer een uur of 2).
Dat vond ik ook een vreselijk moment...maar het is nu al weer heel normaal.quote:Op zondag 21 juni 2009 08:02 schreef iamredleader het volgende:
Ik kom even terug op de vraag van Tinuviel (hoi schat
)
Jair heeft dus gisteravond voor het eerst in z'n eigen kamer in z'n eigen bedje geslapen. Omdat hij toch een paar keer z'n speen kwijt was en daarom ging huilen, ben ik opgestaan en heb de speen teruggegeven. De babyfoon doet het goed, dus we hoeven niet bang te zijn dat hij onnodig huilt![]()
En het was erg wennen voor mij/ons, zonder de kleine op de kamer (voor het eerst!)
Klopt, tweede avond was iets meer "normaal". Maar meneer is wel meermaals wakker geweestquote:Op maandag 22 juni 2009 14:47 schreef Koningin het volgende:
Dat vond ik ook een vreselijk moment...maar het is nu al weer heel normaal.
Yay!quote:Op dinsdag 23 juni 2009 06:43 schreef iamredleader het volgende:
mijn lieve Jair heeft de hele nacht door geslapen
Ben je er wel eens bij gaan zitten op haar kamertje?quote:Op zondag 21 juni 2009 10:33 schreef Iksje het volgende:
Zo herkenbaar het verhaal van BE en Sandous...(zie mijn post op 9 juni, #167)
De meeste avonden verlopen hier nog steeds zo...soms zelfs de middagen. Ik heb zelfs al een paar keer heel pedagogisch onverantwoord een speen gegeven (na x keer gaan kijken, troosten etc), terwijl ze daar dus al van af was sinds ze 6 maanden was (ze is nu bijna 22 maanden oud). Dat helpt namelijk wel om haar snel in slaap te krijgen.
Vermoeiend en ik weet steeds minder hoe ik er mee om moet gaan.
quote:Op dinsdag 23 juni 2009 09:52 schreef Brighteyes het volgende:
Ik zit dan ook wel aan de andere kant van de kamer want toen ik te dichtbij zat ging hij aan mijn voeten kriebelen.
Nee, bijzitten doen we niet, juist omdat we het idee hebben dat het haar bedoeling is om haar in haar kamertje te krijgen...quote:Op dinsdag 23 juni 2009 09:14 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Ben je er wel eens bij gaan zitten op haar kamertje?
Ik voel me dan net zo iemand uit 'The Nanny' met Jo Frost, maar bij ons werkt dat dus wel.
Van de week 2 avonden achter elkaar, maar blijkbaar kalmeert dat dan dus voldoende want de avond erop ging hij zonder 1 kik slapen.
Dat nachtje logeren stond al langer gepland. Ik zou het juist opvatten dat als ze het daar ook doet dat het los van ons als ouders staat (tenzij je bedoelt dat we een verkeerd slaappatroon hebben aangeleerd, maar dat lijkt ons niet, want tot voor kort was het slapen helemaal geen probleem)quote:Op dinsdag 23 juni 2009 10:43 schreef Brighteyes het volgende:
Het is bij Sasha op zijn kamer zo licht op dit moment dat het lezen dan prima gaat, maar idd normaliter zou je zoveel mogelijk wel de slaap-sfeer aan moeten houden.
In die tv programma's van The Nanny doen ze ook dat de ouder eerst naast het bedje zit en dan steeds iets verder er vanaf, tot op het eind zelfs net buiten de deur dat bijv. alleen nog een klein stukje, of de rug van de ouder te zien is. Echt afbouwen zeg maar.
Maar bij ons is dat nog niet nodig geweest.
Maar de sleutel is wel dat je haar idd negeert, het moet geen feestje zijn als je erbij gaat zitten. Het gaat er puur om dat ze kan zien dat je er echt wel bent als ze je nodig heeft zeg maar.
Ik vind het ook vreselijk moeilijk hoor.
Had (en heb nog) me altijd voorgenomen dat ik heel consequent zou zijn omdat ik geen slaap-drama's wilde, maar dan nog bepaalde dat jongetje zelf wel dat hij toch mooi wel ging gillen.
En idd 1 a 2 uur lang er om de zoveel tijd heen trek ik ook niet.
Zeker als hij dan ook nog eens gaat overgeven omdat hij zo overstuur is.
Fijn wel dat ze een nachtje uit logeren kan.
Als ze het daar ook doet dan weet je idd dat het toch wel specifiek met jullie te maken heeft.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |