R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ben je niet in orde als je geen kinderen wilt #4
Definieer 'normale, gezonde mensen'. Ik ken er niet zoveel.quote:Op zondag 11 januari 2009 12:58 schreef Shitney het volgende:
[..]
Die zijn nog altijd zwaar in de minderheid, en over het algemeen is daar wel meer mee mis dan alleen niet van hun kinderen houden. Als je een persoonlijkheidsstoornis hebt of anderszins gehandicapt bent hou je wellicht ook niet van je kinderen, maar ik had het over normale gezonde mensen.
eenschquote:Op zondag 11 januari 2009 13:00 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Het doet er niet toe of je samen nalatig bent geweest (hoeft niet, vrouwen 'vergeten' de pil nog wel eens), je hebt een afspraak. Die afspraak is dat er geen kinderen komen. En dus is een abortus bij onverhoopte zwangerschap dan de enige juiste keus gezien de afspraak. Houd mevrouw zich niet aan die afspraak, dan zie ik niet in waarom meneer daarvoor moet boeten.
Ja doei.
Als ik nu zwanger zou raken en ik zou ineens van gedachten veranderen (yeah, right, hypothetische situatie) dan zou geen haar op mijn hoofd eraan denken om mijn vriend te dwingen iets bij te dragen. Hij heeft daar namelijk niet voor gekozen en hij zou bij me weggaan als die situatie zich voor zou doen. En gelijk heeft 'ie.
wat zijn wij toch een rechtschapen mensen Isequote:Op zondag 11 januari 2009 13:03 schreef Isegrim het volgende:
Als ik nu zwanger zou raken en ik zou ineens van gedachten veranderen (yeah, right, hypothetische situatie) dan zou geen haar op mijn hoofd eraan denken om mijn vriend te dwingen iets bij te dragen. Hij heeft daar namelijk niet voor gekozen en hij zou bij me weggaan als die situatie zich voor zou doen. En gelijk heeft 'ie.
weer eensch
Ja doei.
Is de afspraak niet: we proberen te voorkomen dat er kinderen komen?quote:Op zondag 11 januari 2009 13:00 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Het doet er niet toe of je samen nalatig bent geweest (hoeft niet, vrouwen 'vergeten' de pil nog wel eens), je hebt een afspraak. Die afspraak is dat er geen kinderen komen. En dus is een abortus bij onverhoopte zwangerschap dan de enige juiste keus gezien de afspraak. Houdt mevrouw zich niet aan die afspraak, dan zie ik niet in waarom meneer daarvoor moet boeten.
Ik vraag me af hoe blij mevrouw is als ze opeens alleen met een kindje zit. En 'boeten', poeh hee... zijn kinderen echt zo'n straf? Ja ik weet niet, ik heb ze niet, maar dit lijkt me een beetje overdreven.
Ik vind het standpunt van Midas Dekkers wel mooi. Maar ik heb het idee dat mensen vaak zingeving halen uit het hebben van kinderen. Dan hebben ze echt iets om voor te leven. Zou dat, naast het sociale gebeuren, ook niet een rol spelen? En de (bijna) zekerheid dat eenzaamheid in de toekomst niet meer om de hoek komt kijken? (Met kinders is er altijd wel iemand thuis.)
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
dat is dan toch mevrouw d'r eigen schuldquote:Op zondag 11 januari 2009 13:09 schreef ErikT het volgende:
[..]
Is de afspraak niet: we proberen te voorkomen dat er kinderen komen?
Ik vraag me af hoe blij mevrouw is als ze opeens alleen met een kindje zit. En 'boeten', poeh hee... zijn kinderen echt zo'n straf? Ja ik weet niet, ik heb ze niet, maar dit lijkt me een beetje overdreven.
ze wist dat meneer zou mogen/kunnen afzwaaien als ze toch dat kind wil houden?
Ja doei.
Ja, schuld, schuld... ik weet niet hoor, je bent toch samen seks aan het hebben? Ik vind schuld altijd een beetje een onzinnig fenomeen. Ook in deze discussie. Er gaat iets mis, en dan heb je een situatie. Naar mijn mening is de schuldvraag niet belangrijk. Het gaat om intentie. En volgens mij moet je dan samen de nieuwe situatie gaan aanpakken.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:10 schreef motorbloempje het volgende:
[..]
dat is dan toch mevrouw d'r eigen schuld
ze wist dat meneer zou mogen/kunnen afzwaaien als ze toch dat kind wil houden?
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
Als je samen hebt besloten om geen kinderen te nemen, dan is dat gewoon je afspraak. Dan vind ik het raar als mevrouw zich op dat punt ineens bedenkt als ze ongewenst (?) zwanger blijkt. Of althans, ik vind het niet raar want het gebeurt wel vaker dat vrouwen in zo'n situatie omslaan als een blad aan een boom, maar ik vind het raar om dan van de man te verwachten dat hij bijdraagt.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:09 schreef ErikT het volgende:
[..]
Is de afspraak niet: we proberen te voorkomen dat er kinderen komen?
In elke willekeurige soortgelijke situatie zou er geen discussie over zijn. Als je hebt afgesproken dat je geen auto wilt en meneer koopt ineens op eigen houtje een auto, moet mevrouw dan de wegenbelasting betalen? Ik vind het vreemd dat het bij kinderen ineens anders zou zijn. En natuurlijk, de man is er biologisch gezien wel bij betrokken, maar dat verandert de situatie niet echt wmb als die afspraak bestaat.
Da's haar probleem, moet ze zich maar aan de afspraak houden.quote:Ik vraag me af hoe blij mevrouw is als ze opeens alleen met een kindje zit.
Als je absoluut geen kinderen wilt, lijkt het mij wel een flinke straf ja. Je zit er een aardig poosje aan vast hoor.quote:En 'boeten', poeh hee... zijn kinderen echt zo'n straf? Ja ik weet niet, ik heb ze niet, maar dit lijkt me een beetje overdreven.
Ik vind het niet zo heel vreemd dat een vrouw zich bedenkt als ze zwanger blijkt, dat is simpelweg biologisch te verklaren.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:14 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Als je samen hebt besloten om geen kinderen te nemen, dan is dat gewoon je afspraak. Dan vind ik het raar als mevrouw zich op dat punt ineens bedenkt als ze ongewenst (?) zwanger blijkt. Of althans, ik vind het niet raar want het gebeurt wel vaker dat vrouwen in zo'n situatie omslaan als een blad aan een boom, maar ik vind het raar om dan van de man te verwachten dat hij bijdraagt.
Okee. Ik ben verrast dat vrouwen zo redeneren. (Jullie zijn toch vrouwen?) Na ja, van de andere kant, over elkaar zijn vrouwen natuurlijk meedogenloos. Maar ik denk dat het met kinderen iets gevoeliger ligt dan met een auto.quote:In elke willekeurige soortgelijke situatie zou er geen discussie over zijn. Als je hebt afgesproken dat je geen auto wilt en meneer koopt ineens op eigen houtje een auto, moet mevrouw dan de wegenbelasting betalen? Ik vind het vreemd dat het bij kinderen ineens anders zou zijn. En natuurlijk, de man is er biologisch gezien wel bij betrokken, maar dat verandert de situatie niet echt wmb als die afspraak bestaat.
Ja, maar als de afspraak is: "proberen te voorkomen" en 1 vd 2 maakt een foutje... dan is dat toch geen verbreken van de afspraak? Ik vind het ook wel gek dat dit zo'n eenzijdige afspraak is: de man kan niet echt veel doen. Ja, elke dag die pil voeren. Maar het punt is duidelijk denk ik.quote:Da's haar probleem, moet ze zich maar aan de afspraak houden.
True, true. Maar zoals alles geeft het toch voor- en nadelen?quote:Als je absoluut geen kinderen wilt, lijkt het mij wel een flinke straf ja. Je zit er een aardig poosje aan vast hoor.
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
Wat een topic is dit zeg.
Ik zie mezelf niet zo gauw kinderen krijgen en dan vooral omdat het me erg vervelend lijkt. Ten eerste heb je de zwangerschap, de bevalling en nachten lang niet kunnen slapen vanwege een jankend kutkind. Dan heb je normen en waarden die je over wil brengen en het is uiterst onvoorspelbaar wat er blijft hangen van jouw opvoeding. Ik zou niet weten of ik een goede moeder zou zijn. Aangezien het mij niet lukt een jonge kat te disciplineren weet ik niet of een kind wel zo'n goed idee is. Daarbij heb ik de kans dat ik mijn autisme doorgeef aan mijn kind. Nou is met autisme best te leven, maar ik weet niet of ik een autistisch kind zou kunnen of willen opvoeden. Ik ben er best van overtuigd dat hormonen je van een kind kunnen laten houden, maar ik weet niet of dat in mijn brein wel zo goed geregeld is. Zou ik een liefdevolle moeder zijn? Daarnaast ben ik erg gesteld op mijn leventje en de vrijheid om ermee te doen en te laten wat ik wil en een kind zou die vrijheid ernstig beperken. En dan heb ik het nog niet eens gehad over of deze wereld wel een goede plek is om een kind het aan te doen hier geboren te worden. Ik denk van niet. De olie raakt op, het klimaat verandert, de economie dreigt in elkaar te klappen en er is een kans dat het leven over vijf a tien jaar al in niets zal lijken op het luxe leventje wat wij nu gewend zijn. Dat alleen al is voldoende reden om geen kinderen te nemen.
Ik zie mezelf niet zo gauw kinderen krijgen en dan vooral omdat het me erg vervelend lijkt. Ten eerste heb je de zwangerschap, de bevalling en nachten lang niet kunnen slapen vanwege een jankend kutkind. Dan heb je normen en waarden die je over wil brengen en het is uiterst onvoorspelbaar wat er blijft hangen van jouw opvoeding. Ik zou niet weten of ik een goede moeder zou zijn. Aangezien het mij niet lukt een jonge kat te disciplineren weet ik niet of een kind wel zo'n goed idee is. Daarbij heb ik de kans dat ik mijn autisme doorgeef aan mijn kind. Nou is met autisme best te leven, maar ik weet niet of ik een autistisch kind zou kunnen of willen opvoeden. Ik ben er best van overtuigd dat hormonen je van een kind kunnen laten houden, maar ik weet niet of dat in mijn brein wel zo goed geregeld is. Zou ik een liefdevolle moeder zijn? Daarnaast ben ik erg gesteld op mijn leventje en de vrijheid om ermee te doen en te laten wat ik wil en een kind zou die vrijheid ernstig beperken. En dan heb ik het nog niet eens gehad over of deze wereld wel een goede plek is om een kind het aan te doen hier geboren te worden. Ik denk van niet. De olie raakt op, het klimaat verandert, de economie dreigt in elkaar te klappen en er is een kans dat het leven over vijf a tien jaar al in niets zal lijken op het luxe leventje wat wij nu gewend zijn. Dat alleen al is voldoende reden om geen kinderen te nemen.
Ik durf er wel wat geld op te leggen dat er ouders zijn die hun kinderen als zodanige prestigeobjecten zien dat - wanneer ze niet aan hun verwachtingen voldoen - ze niet zoveel meer met hen te doen willen hebben. En natuurlijk, er zal heus wel een biologische component zijn die een bepaalde affectie in stand houdt (genen doorgeven etc.), maar dat zie ik niet als een geldig argument waarom die liefde oneindig zou zijn. Hoe kan het anders dat je zoveel families uit elkaar ziet groeien? Ik heb twee ooms die ik nooit in m'n leven gezien heb en waar m'n oma nooit over spreekt.quote:Op zondag 11 januari 2009 10:07 schreef Shitney het volgende:
[..]
Volgens mij heb ik dat net gedaan. Ik zeg dat de relatie tussen ouder en kind onvoorwaardelijk is omdat het vrijwel onmogelijk is om de liefde voor je kind eindig te laten zijn. Ik kan werkelijk niets bedenken waardoor ik niet langer van mijn kind zou houden.
Puur vanuit evolutionair oogpunt. Als je geen drang om voort te planten hebt, is dat in zekere het einde voor de soort. (En met voortplantingsdrang bedoel ik eigenlijk de drang naar geslachtsverkeer)quote:Op zaterdag 10 januari 2009 23:00 schreef servus_universitas het volgende:
[..]
Waarom zou je het eerste wel moeten hebben?Wat is dat toch altijd dat mensen wetenschappelijke theorieën menen te kunnen verabsolutiseren en generaliseren tot in de volledigheid?
Maar goed, je kan natuurlijk niet objectief bepalen of iemand 'in orde' is of niet. Het is altijd vanuit een bepaald oogpunt.
The problem is not the occupation, but how people deal with it.
Dat zeg ik, het is niet zo heel vreemd. Maar om dan ineens ja ratio de deur uit te gooien en eerder gemaakte afspraken te negeren gaat me wat te ver.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:19 schreef ErikT het volgende:
[..]
Ik vind het niet zo heel vreemd dat een vrouw zich bedenkt als ze zwanger blijkt, dat is simpelweg biologisch te verklaren.
Ik ben een vrouw ja.quote:Okee. Ik ben verrast dat vrouwen zo redeneren. (Jullie zijn toch vrouwen?) Na ja, van de andere kant, over elkaar zijn vrouwen natuurlijk meedogenloos. Maar ik denk dat het met kinderen iets gevoeliger ligt dan met een auto.
Natuurlijk liggen kinderen gevoeliger, maar punt is en blijft voor mij 'afspraak is afspraak'.
Maar da's een hele andere afspraak. Ik heb met mijn vriend letterlijk de afspraak dat als ik ooit zwanger zou raken en ik wil dan ineens toch maar een kind, dat hij dan het volste recht heeft om te vertrekken en dat ik dan niet zal proberen om te zorgen dat hij toch meebetaalt. Maar ik ben vast een van de weinige mensen die zo'n soort afspraak met de partner heeft.quote:Ja, maar als de afspraak is: "proberen te voorkomen" en 1 vd 2 maakt een foutje... dan is dat toch geen verbreken van de afspraak?
Als je het als man echt niet wilt, kun je je leidingen door laten knippen, of als dat te definitief is, altijd een condoom gebruiken.quote:Ik vind het ook wel gek dat dit zo'n eenzijdige afspraak is: de man kan niet echt veel doen. Ja, elke dag die pil voeren. Maar het punt is duidelijk denk ik.
Kinderen hebben ongetwijfeld voordelen (ik kan ze even niet bedenken, maar ze zijn er vastquote:True, true. Maar zoals alles geeft het toch voor- en nadelen?
), maar als je ze nooit gewild hebt...
Die laatste drang heeft bijna iedereen.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:27 schreef waht het volgende:
[..]
Puur vanuit evolutionair oogpunt. Als je geen drang om voort te planten hebt, is dat in zekere het einde voor de soort. (En met voortplantingsdrang bedoel ik eigenlijk de drang naar geslachtsverkeer)
Ik denk niet dat we bang hoeven te zijn voor het uitsterven van de mens. En ach, als dat wel gebeurt, is dat dan erg? Er is dan toch niemand om erover te treuren en voor alle andere wezens op deze planeet is het beter.
Het enige onvoorwaardelijke aan een ouder-kind relatie is de bloedband die er is, gewoon het feitelijke (of biologische, ik kan nu even niet het juiste woord vinden) gegeven dat je ouders je ouders zijn en dat je het kind van je ouders bent of dat je de ouder van je kind bent. Dat hoeft dus niet persé iets met liefde voor je kind te maken te hebben. Dus oneindige liefde voor je kind voelen / ervaren is wel een heel subjectief begrip, en is niet iets universeels naar mijn mening. Er zijn genoeg ouders die op zo'n manier met hun kinderen omgaan dat ik me afvraag of ze wel echt van hun kinderen houden. Andersom geldt dat ook natuurlijk .
.
Evolutie heeft geen bedoeling, maar is juist een gevolg. Wetenschappelijk gezien is er geen bedoeling.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:27 schreef waht het volgende:
[..]
Puur vanuit evolutionair oogpunt. Als je geen drang om voort te planten hebt, is dat in zekere het einde voor de soort. (En met voortplantingsdrang bedoel ik eigenlijk de drang naar geslachtsverkeer)
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 11-01-2009 13:34:47 ]
En misschien IS de liefde van ouders wel onvoorwaardelijk. Ouders van seriemoordenaars houden meestal nog steeds van hun kind, ze kunnen het niet helpen. MAAR ouders geven zelden consequent de bóódschap dat hun liefde onvoorwaardelijk is.
"Jimmy, hou daar mee op, anders vindt papa je niet meer lief."
Goddank hebben mijn ouders nooit dat soort tactieken gebruikt, maar het merendeel van de ouders doet dat wel. Logisch ook, want kinderen kunnen verrotte irritant zijn.
"Jimmy, hou daar mee op, anders vindt papa je niet meer lief."
Goddank hebben mijn ouders nooit dat soort tactieken gebruikt, maar het merendeel van de ouders doet dat wel. Logisch ook, want kinderen kunnen verrotte irritant zijn.
Ik denk dat je er voor jezelf goed over hebt nagedacht.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:22 schreef Black_Tulip het volgende:
Wat een topic is dit zeg.
Ik zie mezelf niet zo gauw kinderen krijgen en dan vooral omdat het me erg vervelend lijkt. Ten eerste heb je de zwangerschap, de bevalling en nachten lang niet kunnen slapen vanwege een jankend kutkind. Dan heb je normen en waarden die je over wil brengen en het is uiterst onvoorspelbaar wat er blijft hangen van jouw opvoeding. Ik zou niet weten of ik een goede moeder zou zijn. Aangezien het mij niet lukt een jonge kat te disciplineren weet ik niet of een kind wel zo'n goed idee is. Daarbij heb ik de kans dat ik mijn autisme doorgeef aan mijn kind. Nou is met autisme best te leven, maar ik weet niet of ik een autistisch kind zou kunnen of willen opvoeden. Ik ben er best van overtuigd dat hormonen je van een kind kunnen laten houden, maar ik weet niet of dat in mijn brein wel zo goed geregeld is. Zou ik een liefdevolle moeder zijn? Daarnaast ben ik erg gesteld op mijn leventje en de vrijheid om ermee te doen en te laten wat ik wil en een kind zou die vrijheid ernstig beperken. En dan heb ik het nog niet eens gehad over of deze wereld wel een goede plek is om een kind het aan te doen hier geboren te worden. Ik denk van niet. De olie raakt op, het klimaat verandert, de economie dreigt in elkaar te klappen en er is een kans dat het leven over vijf a tien jaar al in niets zal lijken op het luxe leventje wat wij nu gewend zijn. Dat alleen al is voldoende reden om geen kinderen te nemen.
Algemeen:Ik vind niet dat mensen zich met argumenten hoeven te verantwoorden omdat ze geen kinderen willen krijgen.
Mensen die wél kinderen krijgen, verantwoorden zich toch ook niet?
Maar het belangrijkste lijkt me om voor jezelf na te gaan of je er ooit wel of niet aan wilt beginnen. Misschien is het zonder na te denken al heel duidelijk (op basis van gevoel), of misschien liggen er diepere redenen of vage gevoelens waarom je het wel/niet zou willen.
......................................................................................................
Heel erg zal het niet zijn nee.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:32 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Die laatste drang heeft bijna iedereen.
Ja ik heb het verkeerd verwoord. Ik bedoelde dat een soort niet kan voortleven als de leden van die soort geen drang tot voortplanten hebben. En blijkbaar is het doel van alle (dier)soorten voortleven.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:34 schreef Friek_ het volgende:
[..]
Evolutie heeft geen bedoeling, maar is juist een gevolg. Wetenschappelijk gezien is er geen bedoeling.
The problem is not the occupation, but how people deal with it.
Aaaargh!!! Echt afschuwelijk!quote:Op zondag 11 januari 2009 13:34 schreef Isegrim het volgende:
"Jimmy, hou daar mee op, anders vindt papa je niet meer lief."
Mijn beste vriendin moest vroeger ´vriendjes´ gaan maken met papa, als ze per ongeluk iets had laten vallen.
Papa was dan zo boos, dat hij geen ´vriendjes´ meer met zijn dochter wilde zijn.
´Papa houdt nu even niet van je. Je bent erg stout geweest en daarom is papa boos. Kom straks maar vriendjes maken, maar nu nog niet.´
......................................................................................................
Ik begrijp je standpunt en het heeft denk ik geen zin er verder over te discussiëren, maar het idee is volgens mij dat de afweging verandert bij een zwangerschap. De ratio gaat niet de deur uit.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:30 schreef Isegrim het volgende:
Dat zeg ik, het is niet zo heel vreemd. Maar om dan ineens ja ratio de deur uit te gooien en eerder gemaakte afspraken te negeren gaat me wat te ver.
Okido.quote:Ik ben een vrouw ja.
Ik twijfel niet aan hoe zeker je nu van je zaak bent, maar ik vind het heel moeilijk te geloven dat je ook zo koeltjes zal reageren als je onverhoopt toch zwanger raakt. Om het, eerder genoemde, biologische argument en alle emotionele zaken die daarbij horen.quote:Natuurlijk liggen kinderen gevoeliger, maar punt is en blijft voor mij 'afspraak is afspraak'.
Ik denk iig niet dat je er dan zo makkelijk overheen stapt. Even een abortusje en weer party time zoals voorheen.
Okee. Maar dit laat nog steeds opties open. Ook al heeft hij het volste recht, misschien kiest hij ervoor om te blijven.quote:Maar da's een hele andere afspraak. Ik heb met mijn vriend letterlijk de afspraak dat als ik ooit zwanger zou raken en ik wil dan ineens toch maar een kind, dat hij dan het volste recht heeft om te vertrekken en dat ik dan niet zal proberen om te zorgen dat hij toch meebetaalt. Maar ik ben vast een van de weinige mensen die zo'n soort afspraak met de partner heeft.
100% veiligheid bestaat natuurlijk niet he. Zelfs knippen schijnt mis te kunnen gaanquote:Als je het als man echt niet wilt, kun je je leidingen door laten knippen, of als dat te definitief is, altijd een condoom gebruiken.
Tja, like I said: dingen veranderen.quote:Kinderen hebben ongetwijfeld voordelen (ik kan ze even niet bedenken, maar ze zijn er vast
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
Ik had ook een vriendin die op d'r lazer kreeg als ze het waagde om tweede te worden bij een turnwedstrijd. 
Ik krijg nu toch het idee dat je een grotere hekel hebt aan ouders dan aan kinderen.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:41 schreef Isegrim het volgende:
Ik had ook een vriendin die op d'r lazer kreeg als ze het waagde om tweede te worden bij een turnwedstrijd.
(Dit is overigens volgens mij volkomen terecht.)
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
Ik vind de houding hier van mensen hier die geen kinderen willen tov van mensen die wel kinderen willen of hebben vijandig. Net alsof jullie de hele dag door vaders en moeders worden aangesproken over dat jullie kinderloos zijn.
En het grappige is, de meesten van jullie zijn nog jonger dan mij. Net of iemand je dan verwijt dat je nog geen kinderen hebt. Het is maar waar je je druk om maakt.
En het grappige is, de meesten van jullie zijn nog jonger dan mij. Net of iemand je dan verwijt dat je nog geen kinderen hebt. Het is maar waar je je druk om maakt.
Hoe oud ben jij?
......................................................................................................
Nou, bij sommige vrouwen.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:41 schreef ErikT het volgende:
[..]
Ik begrijp je standpunt en het heeft denk ik geen zin er verder over te discussiëren, maar het idee is volgens mij dat de afweging verandert bij een zwangerschap. De ratio gaat niet de deur uit.
Ik denk dat mijn enige gedachte zou zijn: "Weg ermee, en wel zo snel mogelijk". Ik heb wel eens gedácht dat ik zwanger was en ik wilde het liefst diezelfde dag nog naar de dokter en e.e.a. zo snel mogelijk oplossen.quote:Ik twijfel niet aan hoe zeker je nu van je zaak bent, maar ik vind het heel moeilijk te geloven dat je ook zo koeltjes zal reageren als je onverhoopt toch zwanger raakt. Om het, eerder genoemde, biologische argument en alle emotionele zaken die daarbij horen.
Ik denk het wel. Al ben ik niet het 'party time'-type.quote:Ik denk iig niet dat je er dan zo makkelijk overheen stapt. Even een abortusje en weer party time zoals voorheen.
Een abortus heeft voor mij geen zware emotionele lading. Maar goed, ik kan dat niet bewijzen totdat het een keer gebeurt en ik hoop dat dat nooit is.Nou ja, dat is niet echt een 'probleem' te noemen natuurlijk.quote:Okee. Maar dit laat nog steeds opties open. Ook al heeft hij het volste recht, misschien kiest hij ervoor om te blijven.
Dat klopt.quote:100% veiligheid bestaat natuurlijk niet he. Zelfs knippen schijnt mis te kunnen gaan
Ik heb geen hekel aan kinderen. Sterker nog, ik kan erg goed overweg met kinderen en ik ben op feestjes vaak degene die bedolven onder een stapel kinderen aan het donderjagen is.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:43 schreef ErikT het volgende:
[..]
Ik krijg nu toch het idee dat je een grotere hekel hebt aan ouders dan aan kinderen.
(Dit is overigens volgens mij volkomen terecht.)
Ik wil ze alleen niet zelf omdat dat niet is hoe ik mijn leven wil invullen.Ik verbaas me wél over de manier waarop veel ouders omgaan met hun kinderen. Niet allemaal, maar hoe meer mensen ik leer kennen, hoe meer ik me realiseer hoeveel geluk ik heb gehad met mijn ouders.
En dan te bedenken dat in veel landen of politieke partijen de mannen een standpunt tégen abortus innemen.
Ik vind het echt walgelijk dat er nog altijd mannen zijn die de regels voor vrouwen willen bepalen, terwijl ik helemaal geen feministische vrouw ben (geloof ik).
Ik vind het echt walgelijk dat er nog altijd mannen zijn die de regels voor vrouwen willen bepalen, terwijl ik helemaal geen feministische vrouw ben (geloof ik).
......................................................................................................
Ja, ja, de beste stuurlui staan aan wal.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:48 schreef Isegrim het volgende:
Ik verbaas me wél over de manier waarop veel ouders omgaan met hun kinderen.
Hoezo vijandig? Leg eens uit waar je dan op doelt?quote:Op zondag 11 januari 2009 13:44 schreef nummer_zoveel het volgende:
Ik vind de houding hier van mensen hier die geen kinderen willen tov van mensen die wel kinderen willen of hebben vijandig. Net alsof jullie de hele dag door vaders en moeders worden aangesproken over dat jullie kinderloos zijn.
En het grappige is, de meesten van jullie zijn nog jonger dan mij. Net of iemand je dan verwijt dat je nog geen kinderen hebt. Het is maar waar je je druk om maakt.
Ik heb helemaal niks tegen mensen die wel kinderen hebben. Ik erger me hooguit wel eens aan het "Oh wacht maar, dat komt nog wel" als je vertelt waarom je 'nog' geen kinderen hebt. Of aan het ter verantwoording geroepen worden op dat punt terwijl geen enkele ouder zich geroepen voelt om zich te verantwoorden voor het feit dat hij wel kinderen heeft.
Maar dat is niet zo vaak hoor. Nu ik de dertig gepasseerd ben, begint men te geloven dat ik echt bewust heb gekozen voor een kindervrij leven.
Ik zeg niet dat ik het beter zou kunnen, ik zeg dat ik me erover verbaas. En het bedroeft mij dat zoveel mensen een compleet dysfunctionele relatie met de ouders hebben.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:49 schreef nummer_zoveel het volgende:
[..]
Ja, ja, de beste stuurlui staan aan wal.
Hehehe, geweldig: vrouwen over vrouwen... Ik weet natuurlijk niet zeker of het voor jou zou gelden, maar over het algemeen komt er een: "Ja, ik vond altijd dit en dit, maar nu snap ik het pas echt"-verhaal.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:46 schreef Isegrim het volgende:
Nou, bij sommige vrouwen.
[..]
Ik denk dat mijn enige gedachte zou zijn: "Weg ermee, en wel zo snel mogelijk". Ik heb wel eens gedácht dat ik zwanger was en ik wilde het liefst diezelfde dag nog naar de dokter en e.e.a. zo snel mogelijk oplossen.
[..]
Ik denk het wel. Al ben ik niet het 'party time'-type.
Hoe het ook zij, ik vind het dus niet zo netjes om zo over anderen te oordelen ("ze draaien als een blad aan een boom", "gooien alle ratio de deur uit"). Je weet niet wat er met iemand gebeurt als zoiets speelt.
Anyway: succes
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
Je hebt in dit topic een hoop commentaar over hoe anderen hun kind opvoeden. Zelf zeg je bewust geen kinderen te willen, prima, maar jij zal dus ook geen goede ouder zijn. Maar dan vind ik het wel wrang dat je het continu hebt over hoe kinderen worden opgevoed. Als je geen kinderen wilt hoef je je ook niet te bemoeien met hoe anderen hun kinderen opvoeden vind ik. Het is altijd makkelijk commentaar leveren vanaf de zijlijn he.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:50 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Hoezo vijandig? Leg eens uit waar je dan op doelt?
Ik heb helemaal niks tegen mensen die wel kinderen hebben. Ik erger me hooguit wel eens aan het "Oh wacht maar, dat komt nog wel" als je vertelt waarom je 'nog' geen kinderen hebt. Of aan het ter verantwoording geroepen worden op dat punt terwijl geen enkele ouder zich geroepen voelt om zich te verantwoorden voor het feit dat hij wel kinderen heeft.
Maar dat is niet zo vaak hoor. Nu ik de dertig gepasseerd ben, begint men te geloven dat ik echt bewust heb gekozen voor een kindervrij leven.
Ja, ik ook. Ik heb 2 jaar voor de klas gestaan. Nou, ik prijs mezelf gelukkig.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:48 schreef Isegrim het volgende:
Ik verbaas me wél over de manier waarop veel ouders omgaan met hun kinderen. Niet allemaal, maar hoe meer mensen ik leer kennen, hoe meer ik me realiseer hoeveel geluk ik heb gehad met mijn ouders.
Kelere, het is echt volkomen terecht dat heel veel van die pubers hun ouders niet kunnen uitstaan. Ik stond bijna altijd aan hun kant
Wat sommige ouders hun kinderen aandoen...
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
Dat is geen oordeel maar een observatie. Die vrouwen (de zogenaamde emodozen en roze-wolk-typesquote:Op zondag 11 januari 2009 13:53 schreef ErikT het volgende:
[..]
Hehehe, geweldig: vrouwen over vrouwen... Ik weet natuurlijk niet zeker of het voor jou zou gelden, maar over het algemeen komt er een: "Ja, ik vond altijd dit en dit, maar nu snap ik het pas echt"-verhaal.
Hoe het ook zij, ik vind het dus niet zo netjes om zo over anderen te oordelen ("ze draaien als een blad aan een boom", "gooien alle ratio de deur uit"). Je weet niet wat er met iemand gebeurt als zoiets speelt.
Anyway: succes
) zijn wel het type vrouwen waar ik niets mee heb en die ook niet tot mijn vriendenkring behoren.
Het beste kunnen ze de bewaarplaats voor kleine kinderen weer instellen. Een beetje discipline kan geen kwaad voor die koters van tegenwoordig
De voorzitter zegt: Laat duizend bloemen bloeien.
Laat duizend balletjes stuiteren.
Laat duizend balletjes stuiteren.
Aha. Ik heb tot mijn 23ste altijd een zeker gevoel gehad dat ik absoluut geen kinderen wilde.quote:
Voor mij is dat puur op basis van het idee dat ik me niet voor kan stellen dat ik ooit moeder zou zijn, dat ik geen moederlijk type ben en dat er nog geen ´wens´ is.
Ik heb geen hekel aan kinderen en ik heb ook met kinderen van 10-11 gewerkt in het basisonderwijs, waar ik tot mijn verbazing heel goed met kinderen overweg kon.
Al vind ik het vervelend als ouders geen verantwoording voor hun kinderen nemen en er ´draken´ van maken die de tent af komen breken op verjaardagen, vandalistisch gedrag vertonen, enz.
Ik begrijp niet dat er periodes zijn waarin vrouwen zich laten ´aansteken´ door zwangere vrouwen uit de omgeving. Ik denk dat het absoluut een overweging moet zijn die vanuit jezelf komt, en niet ineens op basis van een ´prikkel´ of gevoel door opspeling van hormonen.
Ik vraag me zelf altijd het meest af: ´Zou ik voldoende van een kind kunnen houden?´
Dat is de meest belangrijke afweging die er voor mij is.
BTW: gefeliciteerd met je zwangerschap!
......................................................................................................
Nee, je argument gaat echt mank. Als er géén liefde in het spel was, zouden ouders massaal babies dumpen. Een baby is namelijk volslagen nutteloos, meestal lelijk, en geeft ontstellend veel overlast. De natuur zorgt ervoor dat we hulpeloze babies verzorgen, ondanks dat ze stinken, lelijk zijn, krijsen, poepen, je leegvreten, je uit je slaap houden en ga zo maar door. Dat doet die natuur door je dusdanig te foppen dat je overspoeld wordt door liefde elke keer als je naar dat nutteloze krijsende schijtende schepsel kijkt.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:32 schreef Tristessa het volgende:
Het enige onvoorwaardelijke aan een ouder-kind relatie is de bloedband die er is, gewoon het feitelijke (of biologische, ik kan nu even niet het juiste woord vinden) gegeven dat je ouders je ouders zijn en dat je het kind van je ouders bent of dat je de ouder van je kind bent. Dat hoeft dus niet persé iets met liefde voor je kind te maken te hebben. Dus oneindige liefde voor je kind voelen / ervaren is wel een heel subjectief begrip, en is niet iets universeels naar mijn mening. Er zijn genoeg ouders die op zo'n manier met hun kinderen omgaan dat ik me afvraag of ze wel echt van hun kinderen houden. Andersom geldt dat ook natuurlijk
And when you think of trust
Does it lead you home?
To a place that you only dream of
When you're all alone
Does it lead you home?
To a place that you only dream of
When you're all alone
Dank je wel!quote:Op zondag 11 januari 2009 13:57 schreef FokPorum het volgende:
BTW: gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik wilde tot m'n 22ste-23ste ook geen kinderen, maar langzaamaan, als in je omgeving steeds meer mensen een kindje krijgen, begint het gewoon te 'kriebelen'. En daar heb ik alsnog een jaar of twee over gedaan voor officiel besloten samen met m'n partner proberen kinderen te krijgen.
Echt, vijf jaar geleden zou ik keihard hebben gelachen zou ik hebben geweten nu een kind te krijgen.
Omdat ik zelf geen kinderen heb mag ik geen ideeën hebben over hoe je kinderen zou moeten opvoeden?quote:Op zondag 11 januari 2009 13:55 schreef nummer_zoveel het volgende:
[..]
Je hebt in dit topic een hoop commentaar over hoe anderen hun kind opvoeden. Zelf zeg je bewust geen kinderen te willen, prima, maar jij zal dus ook geen goede ouder zijn. Maar dan vind ik het wel wrang dat je het continu hebt over hoe kinderen worden opgevoed. Als je geen kinderen wilt hoef je je ook niet te bemoeien met hoe anderen hun kinderen opvoeden vind ik. Het is altijd makkelijk commentaar leveren vanaf de zijlijn he.
Ik ken veel mensen die nog behoorlijk veel last hebben van hun opvoeding en dat wens ik niemand toe. En dus heb ik wel wat ideeën over wat je vooral niet moet doen. Als ik een vader in een supermarkt tegen zijn kind hoor zeggen dat papa niet meer van hem houdt als hij nu niet ophoudt met [vul ongewenste activiteit in] dan sta ik me echt te verbijten.
Dit is een oordeel. En die voorgaande typeringen die ik kwootte waren ook niet enkel een observatie., kom op zeg. Maakt verder niet uit hoor, ik begrijp dat je die voorbeelden aanhaalt om je standpunt te verduidelijkenquote:Op zondag 11 januari 2009 13:57 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Dat is geen oordeel maar een observatie. Die vrouwen (de zogenaamde emodozen en roze-wolk-types
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
ik ben ook een vrouw en ben net als Ise totaal niet vijandig tegenover mensen die wel graag kinderen willen. ZOals ik al eerder in dit topic zei: ik ben niet degene die anders denkenden uitmaakt voor 'verwend mormel' en beticht mensen ook niet van 'idiote uitspraken' omdat ze niet dezelfde zijn als die van mij
het staat een ieder vrij in zijn of haar leven de keuzes te maken waarvan hij of zij denkt:
A) gelukkig te worden
B) goed te doen
C) de juiste keus gemaakt te hebben
no problemo, maar laat mij dan vanuit mijn antwoorden op de 3 bovenstaande punten ook mijn weg kiezen zonder te gaan schelden...
En ook op het vader-deel: als je samen besluit geen kinderen te willen, dan is het logisch dat je niet probeert zwanger te worden, maar mocht het onverhoopt wel gebeuren, los van wiens 'schuld' dat is, de afspraak 'we willen/nemen/krijgen geen kinderen' blijft staan, tenzij beide partijen hun mening bijstellen
het staat een ieder vrij in zijn of haar leven de keuzes te maken waarvan hij of zij denkt:
A) gelukkig te worden
B) goed te doen
C) de juiste keus gemaakt te hebben
no problemo, maar laat mij dan vanuit mijn antwoorden op de 3 bovenstaande punten ook mijn weg kiezen zonder te gaan schelden...
En ook op het vader-deel: als je samen besluit geen kinderen te willen, dan is het logisch dat je niet probeert zwanger te worden, maar mocht het onverhoopt wel gebeuren, los van wiens 'schuld' dat is, de afspraak 'we willen/nemen/krijgen geen kinderen' blijft staan, tenzij beide partijen hun mening bijstellen
Ja doei.
Inderdaad. En elke moeder vind haar kind de mooiste. Hoe lelijk de baby ook is.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:59 schreef Shitney het volgende:
[..]
Nee, je argument gaat echt mank. Als er géén liefde in het spel was, zouden ouders massaal babies dumpen. Een baby is namelijk volslagen nutteloos, meestal lelijk, en geeft ontstellend veel overlast. De natuur zorgt ervoor dat we hulpeloze babies verzorgen, ondanks dat ze stinken, lelijk zijn, krijsen, poepen, je leegvreten, je uit je slaap houden en ga zo maar door. Dat doet die natuur door je dusdanig te foppen dat je overspoeld wordt door liefde elke keer als je naar dat nutteloze krijsende schijtende schepsel kijkt.
Dat heet opvoeden. Juist omdat de liefde voor je kinderen oneindig is, is het van belang om door middel van belonen en straffen gewenst of ongewenst gedrag aan te geven. Maar opvoeden is niet hetzelfde als houden van, die denkfout wordt al de gehele discussie gebezigd.quote:Op zondag 11 januari 2009 13:34 schreef Isegrim het volgende:
En misschien IS de liefde van ouders wel onvoorwaardelijk. Ouders van seriemoordenaars houden meestal nog steeds van hun kind, ze kunnen het niet helpen. MAAR ouders geven zelden consequent de bóódschap dat hun liefde onvoorwaardelijk is.
"Jimmy, hou daar mee op, anders vindt papa je niet meer lief."
Goddank hebben mijn ouders nooit dat soort tactieken gebruikt, maar het merendeel van de ouders doet dat wel. Logisch ook, want kinderen kunnen verrotte irritant zijn.
And when you think of trust
Does it lead you home?
To a place that you only dream of
When you're all alone
Does it lead you home?
To a place that you only dream of
When you're all alone
Iedereen is trouwens ervaringsdeskundige als het gaat om opvoeden. Is het niet als opvoeder, dan wel als opgevoede. En dus vind ik dat iedereen daar iets zinnigs over kan zeggen.
Iedere observatie is gebonden aan een oordeel.
In het dagelijks leven proberen mensen elkaar ook op te voeden (socialiserende instituties en sociale controle).
Ik denk dat je maar weinig mensen zult vinden die geen commentaar hebben op anderen of andermans gedrag.
Ik denk zelf aan de negatieve kanten van het geen commentaar mogen hebben op andermans opvoedingsmanieren:
Als ik een vader ´s ochtends zijn constant scheldende zoon met zware gedragsproblemen af zie leveren en de jongen loopt met gescheurde kleding vol vlekken, dan vind ik zijn opvoedmanieren/verzorgingsmethoden afkeurenswaardig.
Ook al heb ik zelf geen kinderen, ik vind het niet normaal dat er asociale ouders zijn die hun kinderen maar van alles laten flikken.
Waar zou de situatie naartoe gaan, als kinderloze vrouwen geen commentaar mogen hebben op andermans opvoeding? Het aantal mishandelingen is al groot genoeg.
[ Bericht 90% gewijzigd door FokPorum op 11-01-2009 14:10:52 ]
In het dagelijks leven proberen mensen elkaar ook op te voeden (socialiserende instituties en sociale controle).
Ik denk dat je maar weinig mensen zult vinden die geen commentaar hebben op anderen of andermans gedrag.
Ik denk zelf aan de negatieve kanten van het geen commentaar mogen hebben op andermans opvoedingsmanieren:
Als ik een vader ´s ochtends zijn constant scheldende zoon met zware gedragsproblemen af zie leveren en de jongen loopt met gescheurde kleding vol vlekken, dan vind ik zijn opvoedmanieren/verzorgingsmethoden afkeurenswaardig.
Ook al heb ik zelf geen kinderen, ik vind het niet normaal dat er asociale ouders zijn die hun kinderen maar van alles laten flikken.
Waar zou de situatie naartoe gaan, als kinderloze vrouwen geen commentaar mogen hebben op andermans opvoeding? Het aantal mishandelingen is al groot genoeg.
[ Bericht 90% gewijzigd door FokPorum op 11-01-2009 14:10:52 ]
......................................................................................................
Dit is te algemeen denk ik, maar in deze discussie waarschijnlijk wel van toepassing.quote:Op zondag 11 januari 2009 14:03 schreef FokPorum het volgende:
Iedere observatie is gebonden aan een oordeel.
Ik mag graag denken dat dit in de wetenschap niet geldt.
Yeah, well, that's just, like, your opinion, man.
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
3 weken sterren kijken in augustus: www.iayc.org
De boodschap van de betreffende vader is: "Papa houdt alleen van je als je doet wat papa wilt". Dat is pure emotionele chantage en in mijn ogen onverdedigbaar.quote:Op zondag 11 januari 2009 14:02 schreef Shitney het volgende:
[..]
Dat heet opvoeden. Juist omdat de liefde voor je kinderen oneindig is, is het van belang om door middel van belonen en straffen gewenst of ongewenst gedrag aan te geven. Maar opvoeden is niet hetzelfde als houden van, die denkfout wordt al de gehele discussie gebezigd.
Het spijt me wel, maar als je op die manier denkt te moeten opvoeden, dan ben je het ouderschap in mijn ogen niet waard.
Mijn ouders hebben nóóit dergelijke walgelijke uitspraken gedaan en ik ben toch echt een welopgevoed meisje geworden.
Dé perfecte opvoeding bestaat niet. Elke ouder wil het goed doen, maar achteraf zullen er ook dingen mis gaan. Jouw ouders zullen zelf ook vinden dat niet alles zo is gegaan als ze hoopten, en ook wel eens twijfels en onzekerheid hebben gehad.quote:Op zondag 11 januari 2009 14:01 schreef Isegrim het volgende:
[..]
Omdat ik zelf geen kinderen heb mag ik geen ideeën hebben over hoe je kinderen zou moeten opvoeden?
En het voorbeeld van die supermarkt vind ik wel heel extreem: je bent niet goed bij je hoofd als je zulke dingen tegen je kind zegt. Ik ken bijna geen ouders die zo tegen hun kinderen doen, laten we er van uitgaan dat dit uitzonderingen zijn.
Ben je niet in orde als je geen kinderen wilt #4
