Dat noemen ze embryologie. Mag ik je Endless Forms most beautiful van Sean Carroll aanraden? Dat is een boek dat voornamelijk gaat over 'Evo Devo' oftewel embryologie in combinatie met evolutionaire biologie. Het is niet moeilijk om beide zaken uit elkaar te houden, maar daarentegen is het juist zeer interessante dat deze derde component (naast de hedendaagse combinatie van Darwin's evolutietheorie en de Mendeliaanse genetica) enorm veel nieuwe inzichten geeft m.b.t. de diversiteit van organismen en hoe die relatief makkelijk kan onstaan vanwege de manier waarop de ontwikkeling van organismen werkt.quote:Op maandag 12 januari 2009 20:31 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Ik ben nog steeds van mening dat de wetenschap eigenlijk geen zinnige verklaring kan geven voor de wording van de mens uit een eicel. Er is hier eerder in dit topic wel gesuggereerd dat hier veel meer kennis over aanwezig zou zijn dan in dit topic aan bod is gekomen maar dat betwijfel ik ernstig.
Dit is zo’n belangrijk onderwerp dat als hier ergens kennis over zou bestaan, dat heus niet beperkt zou blijven tot enkele specialisten maar gauw genoeg tot de biologische basiskennis zou behoren.
De breed aanwezige opvatting dat het raadsel van het ontstaan van het leven, en in het bijzonder de mens, door de wetenschap voor een belangrijk deel is opgelost, door middel van evolutietheorie, mutaties in het DNA, en natuurlijke selectie, lijkt me dus onjuist.
Voor de duidelijkheid: ik bestrijd niet de evolutietheorie, mutaties of natuurlijke selectie, maar deze geven nog geen verklaring voor het ontstaan van de mens, die immers rechtstreeks van een bevruchte eicel afstamt.
Voor veel mensen zal het waarschijnlijk moeilijk zijn, en zelfs te veel gevraagd, om deze 2 zaken uit elkaar te houden.
Vet van mij.quote:Op maandag 12 januari 2009 20:31 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Voor de duidelijkheid: ik bestrijd niet de evolutietheorie, mutaties of natuurlijke selectie, maar deze geven nog geen verklaring voor het ontstaan van de mens, die immers rechtstreeks van een bevruchte eicel afstamt.
Voor veel mensen zal het waarschijnlijk moeilijk zijn, en zelfs te veel gevraagd, om deze 2 zaken uit elkaar te houden.
Ten eerste over het vet gedrukte gedeelte: het ontstaan van leven heeft niets maar dan ook niets met de evolutietheorie te maken. En de vraag die jij stelt over hoe een bevruchte eicel uitgroeit tot een mens heeft weer niks te maken met hoe het leven zelf is ontstaan.quote:Op maandag 12 januari 2009 20:31 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Ik ben nog steeds van mening dat de wetenschap eigenlijk geen zinnige verklaring kan geven voor de wording van de mens uit een eicel. Er is hier eerder in dit topic wel gesuggereerd dat hier veel meer kennis over aanwezig zou zijn dan in dit topic aan bod is gekomen maar dat betwijfel ik ernstig.
Dit is zo’n belangrijk onderwerp dat als hier ergens kennis over zou bestaan, dat heus niet beperkt zou blijven tot enkele specialisten maar gauw genoeg tot de biologische basiskennis zou behoren.
De breed aanwezige opvatting dat het raadsel van het ontstaan van het leven, en in het bijzonder de mens, door de wetenschap voor een belangrijk deel is opgelost, door middel van evolutietheorie, mutaties in het DNA, en natuurlijke selectie, lijkt me dus onjuist.
Voor de duidelijkheid: ik bestrijd niet de evolutietheorie, mutaties of natuurlijke selectie, maar deze geven nog geen verklaring voor het ontstaan van de mens, die immers rechtstreeks van een bevruchte eicel afstamt.
Voor veel mensen zal het waarschijnlijk moeilijk zijn, en zelfs te veel gevraagd, om deze 2 zaken uit elkaar te houden.
http://proto.thinkquest.nl/~llb333/dna/dna-article.php?id=opbouwquote:Op maandag 12 januari 2009 20:31 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Ik ben nog steeds van mening dat de wetenschap eigenlijk geen zinnige verklaring kan geven voor de wording van de mens uit een eicel. Er is hier eerder in dit topic wel gesuggereerd dat hier veel meer kennis over aanwezig zou zijn dan in dit topic aan bod is gekomen maar dat betwijfel ik ernstig.
Dit is zo’n belangrijk onderwerp dat als hier ergens kennis over zou bestaan, dat heus niet beperkt zou blijven tot enkele specialisten maar gauw genoeg tot de biologische basiskennis zou behoren.
Die selectie is gebaseerd op wat jij toevallig wil eten die avond. Door trial en error ben je erachter gekomen dat bieflapjes en gebakken aardappelen een lekkere en voedzame maaltijd zijn. Als je toevallig vegetarier was geweest, had je boodschappentas er heel anders uitgezien.quote:Op woensdag 7 januari 2009 06:40 schreef Invictus_ het volgende:
[..]
Als je naar de supermarkt gaat noem je de uiteindelijke inhoud van je boodschappentas toch ook geen toeval? Willekeurige supermarkt, willekeurig assortiment waaruit een willekeurige keuze gemaakt wordt?
Dat de selectiecriteria die op dat moment aanwezig zijn (locatie, voorkeur, aanwezigheid van producten, etc.) anders hadden kunnen zijn maakt de inhoud van jouw tas toch geen random inhoud? Althans, ik word weinig verbaasd bij de kassa over de producten die zich een weg hebben geworsteld richting mijn mandje. Net als dat het opkomen van de zon iedere ochtend mij weinig verbaasd. Dat er een toevalligheid zit in de samenloop van omstandigheden betekent niet dat het effect van een natuurkracht zoals selectie totaal toeval is.quote:Op woensdag 14 januari 2009 22:51 schreef wonderer het volgende:
[..]
Die selectie is gebaseerd op wat jij toevallig wil eten die avond. Door trial en error ben je erachter gekomen dat bieflapjes en gebakken aardappelen een lekkere en voedzame maaltijd zijn. Als je toevallig vegetarier was geweest, had je boodschappentas er heel anders uitgezien.
Dus ja, uiteindelijk wordt de inhoud van je boodschappentas ook door toeval bepaald. Er is niks anders aan vooraf gegaan dan "dit werkt voor dit doel, dus dat ga ik vaker doen".
Misschien moet je de schaal waarop je denkt iets vergroten. Het feit dat jij net dat ene pak suiker waar net dat ene suikerkristalletje in zit koopt, is totaal random. Dat dat suikerkristalletje net daar in het pak vooraan (of op de tweede rij als de eerste rij er toevallig een beetje gebutst uitziet) zit en jij komt langs met suiker op je lijstje is random.quote:Op donderdag 15 januari 2009 06:03 schreef Invictus_ het volgende:
[..]
Dat de selectiecriteria die op dat moment aanwezig zijn (locatie, voorkeur, aanwezigheid van producten, etc.) anders hadden kunnen zijn maakt de inhoud van jouw tas toch geen random inhoud? Althans, ik word weinig verbaasd bij de kassa over de producten die zich een weg hebben geworsteld richting mijn mandje. Net als dat het opkomen van de zon iedere ochtend mij weinig verbaasd. Dat er een toevalligheid zit in de samenloop van omstandigheden betekent niet dat het effect van een natuurkracht zoals selectie totaal toeval is.
Volgens mij moet je ook uitkijken dat toeval geen 'god of the gaps' word.
Nee, dat ligt allemaal vast via oorzaak en gevolg en is dus gepredestineerd.quote:Op donderdag 15 januari 2009 09:05 schreef SP het volgende:
[..]
Misschien moet je de schaal waarop je denkt iets vergroten. Het feit dat jij net dat ene pak suiker waar net dat ene suikerkristalletje in zit koopt, is totaal random. Dat dat suikerkristalletje net daar in het pak vooraan (of op de tweede rij als de eerste rij er toevallig een beetje gebutst uitziet) zit en jij komt langs met suiker op je lijstje is random.
Mocht je dit niet als random zien kan je de schaal nog een stukje vergroten.
Het is het resultaat van toeval en trial and error. Net zoals de uiteindelijke versie van de mens. Er is niet van te voren nagedacht over wat zou kunnen werken, niemand heeft het boek "hoe bouw ik een mens" erop nageslagen.quote:Op donderdag 15 januari 2009 06:03 schreef Invictus_ het volgende:
[..]
Dat de selectiecriteria die op dat moment aanwezig zijn (locatie, voorkeur, aanwezigheid van producten, etc.) anders hadden kunnen zijn maakt de inhoud van jouw tas toch geen random inhoud? Althans, ik word weinig verbaasd bij de kassa over de producten die zich een weg hebben geworsteld richting mijn mandje. Net als dat het opkomen van de zon iedere ochtend mij weinig verbaasd. Dat er een toevalligheid zit in de samenloop van omstandigheden betekent niet dat het effect van een natuurkracht zoals selectie totaal toeval is.
Volgens mij moet je ook uitkijken dat toeval geen 'god of the gaps' word.
Whow, dat is iets heel anders. Dat er geen doel is betekent niet dat de uitkomst toeval is. Eén en één tel je niet op om twee te krijgen, maar het resultaat twee is alleszins geen verrassing.quote:Op donderdag 15 januari 2009 17:43 schreef wonderer het volgende:
[..]
Het is het resultaat van toeval en trial and error. Net zoals de uiteindelijke versie van de mens. Er is niet van te voren nagedacht over wat zou kunnen werken, niemand heeft het boek "hoe bouw ik een mens" erop nageslagen.
Wat kees zei. De inhoud van mijn boodschappenmandje is een redelijk eenvoudige uitwerking van vreselijk veel factoren. In mijn hard- en software zit nou eenmaal een voorkeur voor chips en worteltjes. Toeval? Neuh. D'r zullen zat proto-invi's zijn die die voorkeur delen of iets soortgelijks of iets dat redelijk eenvoudig in die voorkeur is om te zetten. Idemdito voor de protoproto-invi's, de protoprotoproto-invi's en ga zo maar door.quote:Misschien moet je eens verbaasd zijn over de inhoud van je mandje. Want waarom zitten daar worteltjes EN chips in, bijvoorbeeld? Waarom vind je DAT lekker.
discussie over toeval en predestinatie is eigenlijk behoorlijk offtopic.quote:Op vrijdag 16 januari 2009 00:58 schreef Kees22 het volgende:
Ik vind de discussie niet zo eenduidig (de discussie over toeval of predestinatie, niet die over het bouwplan).
Enerzijds kun je constateren dat er verplichtende factoren zijn, ook in zaken waarin we denken dat we een vrije wil hebben. Het schijnt genetisch bepaald te zijn of je graag risico's neemt of niet. Ook is meetbaar dat de impuls tot bewegen van de spieren al meetbaar is vóór de persoon die beslissing neemt.
Anderzijds kunnen we een moordenaar niet vrijspreken met het argument dat zijn spieren iemand vermoordden en hij alleen maar kon toekijken. Ook een moeilijke jeugd is geen reden voor vrijspraak, hoogstens voor tbs.
Als mensen denk ik, dat we moeten doen of iemand een vrije wil heeft en hem dus serieus moeten nemen. Pas als er problemen ontstaan, gaan we zoeken naar (dwingende) oorzaken en remedies.
Voor wat betreft de evolutie is er enerzijds de dwang van de omstandigheden, die in een bepaalde richting duwt en anderzijds een tamelijk toevallige mutatie die goed uitkomt. Die mutatie kan bijvoorbeeld veroorzaakt zijn door kosmische straling. In theorie kan dat via oorzaak en gevolg traceerbaar zijn, maar voor de aardse praktijk is dat niet relevant.
Dit doet me denken aan de discussie over de invloeden van nurture en nature. De gevonden verhoudingen lopen van 80-20 tot 20-80, en gemiddeld komt dat uit op 50-50.
Zo lijkt het praktisch om daarvan ook uit te gaan bij de discussie tussen voorbestemming en toeval.
Ik ben degene die een probleem aan de orde stelt, niet degene die antwoorden geeft.quote:Op maandag 12 januari 2009 22:10 schreef Bensel het volgende:
[..]
jammergenoeg trek je verkeerde conclusies: je weet het niet, dus klopt het niet.
ik kan alles prima voor me zelf verklaren, echter kan ik dat niet op je gaan overbrengen, als je er niets eens de moeite er voor doet. het onstaan van leven, en alle processen die daar toe leiden zijn prima verklaart. Dat deze niet stroken met jouw wereldbeeld, doet niks af aan de validiteit ervan.
maarre, hoe zit het volgens jou dan WEL? Punt is namelijk dat jij een hele hoop onderzoek weggooit, maar zelf niet met een verklaring komt hoe het zit, en waarom dat waarschijnlijker is. We hebben dus niks aan jouw statement dat het niet klopt.
Er zijn hele boeken en ingewikkelde wetenschappelijke verhandelingen over volgeschreven, waarom denk je nog steeds dat iemand het even in een fok-post kan uitleggen aan je?quote:Op vrijdag 16 januari 2009 22:55 schreef kleinduimpje3 het volgende:
[..]
Als je alles prima kunt verklaren zou ik daar dan maar eens mee beginnen,
Erm? Dan moet je misschien de draad nog een keer doorlezen. Er is al van alles uitgelegd en je bent al talloze malen verwezen naar informatiebronnen. Misschien is het probleem een tekort aan kennis waardoor je nog steeds denkt dat er een stap-voor-stap instructietabel is voor het 'maken' van een mens. Dat is er niet, het is één groot dynamisch proces waarbij het DNA maar een deel van de variabelen stelt. Vandaar ook dat er zo veel mis kan gaan.quote:Op vrijdag 16 januari 2009 22:55 schreef kleinduimpje3 het volgende:
[..]
Ik ben degene die een probleem aan de orde stelt, niet degene die antwoorden geeft.
Dat heb ik je tochal gezegd. Lees iets als Endless forms most beautiful van Sean Carroll of The plausibility of life van Gerhard & Kirschner, lees een van de vele wetenschappelijjke journals die over het onderwerp gaan als Cell of open-access versies als BMC developmental biology, Development (edities meer dan 6 maanden out publiekelijk beschikbaar), etcetera.quote:Op vrijdag 16 januari 2009 22:55 schreef kleinduimpje3 het volgende:
[..]
Ik ben degene die een probleem aan de orde stelt, niet degene die antwoorden geeft.
Ik zou wel eens willen weten welk onderzoek ik weggooi.
Als je alles prima kunt verklaren zou ik daar dan maar eens mee beginnen, ik ben erg geïnteresseerd, zonder er uiteraard de evolutietheorie bij te slepen, want daar gaat het hier niet om, het gaat om de ontwikkeling van eicel tot mens.
Wat in de ontwikkelingsbiologie belangrijk is, zijn de regulerende genen. In het dierenrijk zijn er bijvoorbeeld de hox genen die verantwoordelijk zijn voor de juist plaatsing van 'delen'. Heel simpel gezegd zorgen dat soort genen ervoor dat andere genen 'weten' welke transcripties waar juist wel of juist niet moeten plaatsvinden.quote:Op zaterdag 17 januari 2009 15:59 schreef Clyde_Frog het volgende:
Je hebt het geregeld over een chemisch kettingreactie. Juist: biologische componenten veroorzaken een bepaald effect. Wat je je moet realiseren is dat dit niet zomaar gebeurd. Het DNA wordt niet zomaar afgelezen en gecodeerd. (ook voor het coderen (of om in luxere termen te spreken: transcriptie/translatie) verwijs ik je naar een middelbaar schoolboekje waar dit proces enigzins eenvoudig staat omschreven. Wellicht is er in het Genetics voor dummies boekje ook wel een hoofdstuk over gewijdt). Hier is een bepaalde trigger voor nodig. Ik heb me, ondanks mijn biomedische opleiding, niet in de embryologie verdiept, dus kan je geen duidelijk uitleg geven hoe dit bij eicelontwikkeling precies zit, maar je kunt je voorstellen dat iedere cel stoffen kan opnemen en uitscheiden. Een cel op zich bestaat namelijk niet alleen uit DNA, het zit vol met voedingsstoffen en andere motoren die nodig zijn om zich te kunnen ontwikkelen en delen. Doordat een cel stoffen opneemt wordt ofwel een bepaald proces in de cel op gang gezet, ofwel kan het worden gebruikt als bouwblok voor de creatie van een molecuul (wat weer kan dienen als een stof dat een andere cel triggert) Realiseer dat moleculen een proces kunnen remmen alswel een proces kunnen bevorderen. Op zo'n soort wijze wordt het gehele lichaam gereguleerd en kan me dus voorstellen dat dit ook gebeurd bij ontwikkeling van een eicel tot mens, dat in de tijd dat het in de baarmoeder zit, constant wordt voorzien van voedingsstoffen, bouwstoffen en zuurstofvoorziening. In het begin stadium spelen wellicht andere stoffen een rol dan in een later stadium, omdat deze stoffen later worden afgeremd door een ander proces.
Ook van belang om te weten is (en dat hoort bij die middelbare biologie kennis) een stuk DNA een recept is voor een eiwit. Het DNA in zijn geheel is dus een soort receptenboek hoe je een eiwit moet maken. Niet iedere cel leest iedere 'pagina' uit dit boek. Een huidcel heeft bijvoorbeeld andere eiwitten te maken dan een pancreascel.
Hoe men achter de functie van een stuk DNA komt? Veel experimenteren op laboratorium niveau, genen uitschakelen en kijken hoe de cel zich ontwikkeld.
Je zegt: stel eens een concrete vraag.quote:Op zaterdag 17 januari 2009 12:42 schreef Monolith het volgende:
[..]
Of stel eens een concrete vraag. De vraag 'hoe vormt uit DNA een volledig mens' is net zoiets als vragen 'hoe ontstaat het huidige universum uit de Big Bang'. Er valt genoeg zinnigs over te zeggen maar het is niet iets dat je even in een paar regels uitlegt.
Klik bijvoorbeeld eens op de link over hox genen die ik hierboven gaf. het antwoord op de vraag over 'hoe weet welke cel wat hij wat moet' doen is dat de regulerende genen een soort van geografie in het embryo markeren. Eerst bijvoorbeeld twee assen (bij bilaterale organismen), dan een verdere verdeling van die assen in subregio's, etcetera. Dat valt zoals al eerder aangehaald te zien d.m.v. het hanteren van bepaalde technologieën om de activatiestatus (aan / uit) van dergelijke regulerende genen te zien.quote:Op zaterdag 17 januari 2009 17:44 schreef kleinduimpje3 het volgende:
[..]
Je zegt: stel eens een concrete vraag.
Dat heb ik al eerder gedaan maar ik zal het nog eens herhalen.
Uit mijn vorige posts:
De kern van het probleem is het volgende:
Welk mechanisme zou verantwoordelijk moeten zijn voor een bepaalde voorkeursrichting van welke actie van de cel dan ook? En die voorkeursrichting moet vaak bepaald worden om een gestructureerde ruimtelijke structuur te creëren.
Hoe ingewikkeld de biochemie van de cel ook is, al die moleculaire reacties en reactieproducten hebben geen voorkeur voor de ene richting boven de andere.
Men moet zich dus niet laten imponeren door zeer ingewikkelde moleculaire kettingreacties omdat die allemaal richtingsonafhankelijk zijn.
Ik vraag me af of er in dat boek “Molecular biology of the cell” ook iets staat over voorkeur voor een bepaalde richting van moleculaire activiteiten in de cel, en zo ja, op grond waarvan.
Dat is nl. waar het in dit topic om gaat.
Het heeft volgens mij wel veel te maken met richting, want als suppressie en activatie naar alle richtingen toe hetzelfde verloopt ontstaat er nooit een gestructureerde ruimtelijke structuur.quote:Op zaterdag 17 januari 2009 17:52 schreef Monolith het volgende:
[..]
Klik bijvoorbeeld eens op de link over hox genen die ik hierboven gaf. het antwoord op de vraag over 'hoe weet welke cel wat hij wat moet' doen is dat de regulerende genen een soort van geografie in het embryo markeren. Eerst bijvoorbeeld twee assen (bij bilaterale organismen), dan een verdere verdeling van die assen in subregio's, etcetera. Dat valt zoals al eerder aangehaald te zien d.m.v. het hanteren van bepaalde technologieën om de activatiestatus (aan / uit) van dergelijke regulerende genen te zien.
Het heeft echt geen ene zak te maken met 'richting', maar met de supressie dan wel activatie van de verschillende transcripties, uiteraard ook weer gestimuleerd door omgevingsfactoren zoals b.v. in de baarmoeder.
goed, dan is het de zwaartekracht of de kant waar een embryo aan de baarmoeder vast zit wat een gradientverschil in stoffen creëert en dus een asymmetrische ontwikkeling.quote:Op zaterdag 17 januari 2009 18:12 schreef kleinduimpje3 het volgende:
[..]
Het heeft volgens mij wel veel te maken met richting, want als suppressie en activatie naar alle richtingen toe hetzelfde verloopt ontstaat er nooit een gestructureerde ruimtelijke structuur.
Dan zou de wetenschap zeker wel vastgesteld hebben dat de positie van de moeder tov. de zwaartekracht (liggend of staand), grote invloed zou hebben.quote:Op zaterdag 17 januari 2009 18:46 schreef SP het volgende:
[..]
goed, dan is het de zwaartekracht of de kant waar een embryo aan de baarmoeder vast zit wat een gradientverschil in stoffen creëert en dus een asymmetrische ontwikkeling.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |