MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
Ik heb hem wel, maar nog niet gezien omdat alle exemplaren die ik in handen kreeg niet tof deden n mijn DVD-speler. Gisteravond maar even geripped en gebrand en de kopie doet het wel. Wat kan die man spelen zeg 
"We need to learn to set our course by the stars, not by the light of every passing ship." - Omar N. Bradley
Hoor die bassist slappen dan.
(Dit topic is gemaakt om in te posten mensen, maak daar gebruik van,
)
Ik hoorde laatst via via iets wat ik compleet nieuw vond binnen de blues. En ja, ik heb al heel wat gehoord:
Als stemmen zin had, was het al lang verboden.
Geloof niets, denk zelf.
Geloof niets, denk zelf.
Ja, dat vond ik dus ook. Heel apart, met zo'n hoge stem gezongen.quote:Op donderdag 21 januari 2010 19:03 schreef emokid het volgende:
Crow Jane hierboven is echt belachelijk mooi gedaan. Wat een held.
Als stemmen zin had, was het al lang verboden.
Geloof niets, denk zelf.
Geloof niets, denk zelf.
quote:Op donderdag 21 januari 2010 19:03 schreef emokid het volgende:
Crow Jane hierboven is echt belachelijk mooi gedaan. Wat een held.
Donder op man, ik pak gewoon mijn klomp
Skip James is echt te gek.
Ik weet nog iets waar jullie blij van worden, mochten jullie het nog niet kennen; het album van Robert Nighthawk "Live At Maxwell Street". Maxwell Street is een straat in Chicago waar vroeger allemaal mensen in de weekenden bij een kwamen om blues te spelen en luisteren. In 1964 hebben ze daar film- en geluidsopnames gemaakt. Naast het album van Nighthawk is er ook een drie-CD-set And This Is Maxwell Street met verschillende artiesten uitgebracht van, waarvan op de derde CD interviews met Nighthawk staan.
Bij sommige nummers op het album van Nighthawk hoor je hoe er muntjes in een metalen bakje worden gegooid, waarop Nighthawk telkens tijdens het zingen 'thank you' zegt. Hieronder staat een opname uit 1964, met een heerlijke sfeer.
Het schijnt dat de laatste blues optredens nog in 1999 of 2000 zijn geweest! Maxwell Street is inmiddels gerenoveerd, ik meen in de jaren 80, daarna was het nooit meer zoals het in de hoogtijdagen blues is geweest.
Ik weet nog iets waar jullie blij van worden, mochten jullie het nog niet kennen; het album van Robert Nighthawk "Live At Maxwell Street". Maxwell Street is een straat in Chicago waar vroeger allemaal mensen in de weekenden bij een kwamen om blues te spelen en luisteren. In 1964 hebben ze daar film- en geluidsopnames gemaakt. Naast het album van Nighthawk is er ook een drie-CD-set And This Is Maxwell Street met verschillende artiesten uitgebracht van, waarvan op de derde CD interviews met Nighthawk staan.
Bij sommige nummers op het album van Nighthawk hoor je hoe er muntjes in een metalen bakje worden gegooid, waarop Nighthawk telkens tijdens het zingen 'thank you' zegt. Hieronder staat een opname uit 1964, met een heerlijke sfeer.
Het schijnt dat de laatste blues optredens nog in 1999 of 2000 zijn geweest! Maxwell Street is inmiddels gerenoveerd, ik meen in de jaren 80, daarna was het nooit meer zoals het in de hoogtijdagen blues is geweest.
feest
Vond het allemaal wel mooi haha. Het is en blijft een briljante gitarist.quote:Op donderdag 21 januari 2010 19:07 schreef BoerBert het volgende:
[..]
En? Al helemaal gekeken? Wat vind je ervan/het beste nummer?
Blues ain't nothing but a good man feeling bad...
Mooi dat dit topic nu toch tegen een tweede deel komt. Ik had hem in september 2008 geopend, dat is bijna 15 maanden geleden. 
Blues on!
Blues on!
Op zekerquote:Op vrijdag 22 januari 2010 00:33 schreef emokid het volgende:
Mooi dat dit topic nu toch tegen een tweede deel komt. Ik had hem in september 2008 geopend, dat is bijna 15 maanden geleden.
Ben jammer genoeg (nog) niet thuis in de blues dus ik kijk nog mee. Zodra ik mooie dingen zie/hoor die ik niet van hier heb, post ik ze
Donder op man, ik pak gewoon mijn klomp
Joe Bonamassa is tof, heb 'm drie keer live gezien. Twee keer in Ospel en ene keer in Tegelen. Als ik thuis muziek luister hoor ik liever oude blues, maar live is Bonamassa echt te gek!
feest
quote:Op vrijdag 22 januari 2010 10:02 schreef Gitaarmat het volgende:
Ik wil eigenlijk dit jaar ook wel naar North Sea Jazz.
Die speelt hij met clapton in royal albert hall
Blues ain't nothing but a good man feeling bad...
Hmm, ik vond Bonamassa juist niet zo goed live. Misschien omdat hij niet veel klassiekers speelde toen ik hem zag. Alleen veel van Ballad of John Henry. Was wel cool, maar niet bluesy genoeg.quote:Op vrijdag 22 januari 2010 10:19 schreef Big_Boss_Man het volgende:
Joe Bonamassa is tof, heb 'm drie keer live gezien. Twee keer in Ospel en ene keer in Tegelen. Als ik thuis muziek luister hoor ik liever oude blues, maar live is Bonamassa echt te gek!
Wat is blues zonder een gitaar.................quote:Op zondag 24 januari 2010 19:23 schreef schaap001 het volgende:
The Black Diamond Heavies; moddervette blues. Zónder gitarist!
Blues ain't nothing but a good man feeling bad...
Kan best, hoor. Maar is niet voor iedereen weggelegd, dat klopt: geen probleem.quote:Op zondag 24 januari 2010 19:58 schreef GoodGawd het volgende:
[..]
Wat is blues zonder een gitaar.................
Dit is dus de hele clue van Jimi. Niet dat ie een van de voorlopers met effectpedaaltjes was, maar omdat ie zelf op een akoestische gitaar zo een vreselijk goed geluid had. Het is niet hoeveel noten je speelt, het is hoe je d.m.v. een goede vingerzetting een ultra-fijn geluid er uit weet te persen. En Jimi was hier de meester in.quote:
Mn oom heeft dat ook. Als we beiden op mijn (inferieure kut-)gitaar spelen dan komt er bij hem veel meer dat Hendrix-geluid uit. Bij mij hoor je dan gewoon doffe toonaanslagen en that's it.
Jammer dat de beste reden waarom The Rolling Stones de beste R&R band ever zijn nog niet in dit topic staat. Uiteraard mede vanwege dat fabuleuze bluesgitaarwerk.
En Robin Trower, net ontdekt, een hele grote:
En Robin Trower, net ontdekt, een hele grote:
Hij is de originele gitarist van Procol Harum; speelt dus ook op A Whiter Shade Of Pale. Zijn Robin Trower Live uit 1976 is een aanrader! Too Rolling Stoned is de opener van dat album.quote:Op zondag 24 januari 2010 21:33 schreef wallofdolls het volgende:
En Robin Trower, net ontdekt, een hele grote:
