De kunst van het loslaten van je ex #63

Tijd voor pagina 5

[ Bericht 78% gewijzigd door Chev op 02-09-2008 20:44:54 ]

ahja "berichten per pagina" op 50 gezet onder 'opties' bedankt brain

Zo moet zeggen voel me sinds gister en tot nu toe nog steeds lekker in me vel.
Ik weet niet waarom, heb gisteravond ook super veel lol gehad en veel gelachen.
Maar focus mezelf ook meer op de toekomst, heb zoiets van straks knie operatie achter te rug en dan gaan we weer lekker verder. Kan ik weer sporten en lol trappen en weer genieten. Dat houd me het meeste op de been, en weer een paar mensen gesproken die ik tijd niet meer heb gesproken, om daar weer is mee af te spreken en bij te praten. Doet me allemaal heel erg goed
Zo natuurlijk soms ook dagen hebben dat het minder gaat hoort er allemaal bij, maar voel me op dit moment sterk ene kant moet ik mezelf ook niet teveel verheugen op dingen want het kan altijd tegenvallen natuurlijk, is ook weer gevaarlijk.
Denk ik post nu is maar een wat positiever bericht

Op dit moment heb ik "cold turkey" mis haar vreselijk, en weet dat ik maar 1 smsje verwijderd ben om haar weer te zien en het gezellig te hebben.. its killing me!

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 12:38 schreef Bdijk het volgende:
Op dit moment heb ik "cold turkey" mis haar vreselijk, en weet dat ik maar 1 smsje verwijderd ben om haar weer te zien en het gezellig te hebben.. its killing me!

Tja en dan? Op 'oude' voet verder?
Voorspeld niks goeds, mijn ex en ik zijn ook 1 week uit elkaar geweest heeft niks veranderd.. 7 weken daarna was het weer kapot

En vind je het echt zó leuk om het gezellig met haar te hebben zonder dat je vriend& vriendin kan zijn?
Ik in ieder geval niet

Het is nu 2 weken geleden dat ik mijn ex voor het laatst gezien heb. de zaterdag erna maakte ze het uit en nu heeft ze alweer een ander.

Kut is alleen dat ik helemaal niet vond dat het uit moest raken. Kan er maar slecht mee omgaan.
Hopelijk gaat het gevoel snel over

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 18:11 schreef PoepSnoet het volgende:
Het is nu 2 weken geleden dat ik mijn ex voor het laatst gezien heb. de zaterdag erna maakte ze het uit en nu heeft ze alweer een ander.

Kut is alleen dat ik helemaal niet vond dat het uit moest raken. Kan er maar slecht mee omgaan.
Hopelijk gaat het gevoel snel over

Dat gevoel kennen we allemaal, maar ze heeft bewust die keuze gemaakt snoet.

Ik dacht ook dat het niet uit hoefte met m´n ex, dat de naar mijn idee relatief vele kleine dingen, waarmee ze me verdriet en pijn deed toch wel opgelost konden worden, maar soms wil je dat zó graag dat je jezelf wegcijfer en veranderd alles gelijdelijk zonder dat je er erg in heb.

Je kan er beter nu achter komen dan op een tijdstip dat het minder goed uit kwam.. zoals als je samenwoond en kinderen heb als dat enige troost bied.

Het hoe en waarom is zowat onmogelijk om te achterhalen.. misschien over een paar weken zie je de dingen wat duidelijker.

Sterkte

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 18:11 schreef PoepSnoet het volgende:
Het is nu 2 weken geleden dat ik mijn ex voor het laatst gezien heb. de zaterdag erna maakte ze het uit en nu heeft ze alweer een ander.

Kut is alleen dat ik helemaal niet vond dat het uit moest raken. Kan er maar slecht mee omgaan.
Hopelijk gaat het gevoel snel over

Ik heb het zelfde gehad net als iedereen hier ongeveer denk ik.
Soms is het onbegrijpenlijk waarom het uitgaat. Dat was bij ook, ik snap het nog steeds niet.
Ik heb haar een paar x geprobeerd te bellen en te smsen.
Laatste keer was 9 dagen geleden. Toen smsje gestuurd om het af te sluiten, naar haar en haar ouders.
Hierna werd ik gebeld daar de moeder dat ik hun niet telefonisch lastig moest vallen.. wtf dacht ik!!!!

Nou ik ziet vol met vragen en snap er helemaal niets van!!
Maar ik ben over haar heen, ik denk soms nog wel aan haar van wat zal ze nu aan het doen zijn.
Maar ik heb weer contact met andere vrouwen, niets van daten ofzo maar komt er wel aan.

Maar het is gewoon zo moeilijk soms. Dat je het niet snapt en geen antwoorden kan krijgen en hoe je daar mee om moet gaan enzo...

Dus heel veel succes en type het van je af, val je ex niet lastig, als ze je terug wilt komt ze wel, maar ik zou zeggen neem je ex niet terug, het is niets voor niets uitgegaan.

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 20:14 schreef Pim26 het volgende:
Dus heel veel succes en type het van je af, val je ex niet lastig, als ze je terug wilt komt ze wel, maar ik zou zeggen neem je ex niet terug, het is niets voor niets uitgegaan.

Ik zou willen dat ik deze raad had opgevolgd de vorige keren dat het uitging. Echt beter is het nooit geworden en ik werd alleen maar steeds depressiever omdat ik nooit wist waar ik aan toe was.

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 20:37 schreef HiZ het volgende:

[..]

Ik zou willen dat ik deze raad had opgevolgd de vorige keren dat het uitging. Echt beter is het nooit geworden en ik werd alleen maar steeds depressiever omdat ik nooit wist waar ik aan toe was.

Het zijn altijd van die achteraf verhalen "had ik maar". Op het moment zelf heb je hele andere behoeften natuurlijk.

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 20:44 schreef PoepSnoet het volgende:

[..]

Het zijn altijd van die achteraf verhalen "had ik maar". Op het moment zelf heb je hele andere behoeften natuurlijk.

Dan wil je je partner niet kwijt, dank denk je dat alles goed komt en dat je voor altijd samen blijft.
Ik heb het vaak gedacht maar ben nu eindelijk zo ver om te weten dat dit niet altijd zo is.

Nu ben ik zover om te weten dat niet alles voor altijd is. Tenzij je er samen voor vecht en voor knokt, maar juist dit is het probleem van tegenwoordig. We ruilen liever onze moeilijke, zeurende, vervelende partner in voor een ander die veel ''beter'' is.

http://www.gedichtenweb.nl/gedicht/Blikken-kruisen.html

Dit gedicht vond ik op internet...
Zo was mijn laatste week ongeveer met mijn ex, echter was het ineens zij die haar spullen pakte en ik die achterbleef. Het was maar voor even zei ze, ze bedoelde dat ze nooit meer terug kwam.

Ik vind het knap van degene die ineens uit een relatie stapt. Terwijl je lange tijd, soms jaren bij elkaar geweest bent. Zonder stukje gevoel de ander laat zitten. Je vraagt je op die moment echt af of jij de enige was die van de ander hield/houdt. Volgens mij is je ex loslaten helemaal geen kunst, het is meer uitzieken van een langdurige slopende ziekte. Niets kunstigs aan.

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 21:54 schreef PoepSnoet het volgende:
Ik vind het knap van degene die ineens uit een relatie stapt. Terwijl je lange tijd, soms jaren bij elkaar geweest bent. Zonder stukje gevoel de ander laat zitten. Je vraagt je op die moment echt af of jij de enige was die van de ander hield/houdt. Volgens mij is je ex loslaten helemaal geen kunst, het is meer uitzieken van een langdurige slopende ziekte. Niets kunstigs aan.

Zo is het ook. Het is iets loslaten waar je dagen, weken, maanden of zelfs jaren iets mee hebt gedeeld. En het moeilijkste is om iemand los te laten die bij je in heeft gewoond, want dan ben je al zover in de relatie. Alles doet je herinneren aan hem/haar.
Maar het is inderdaag gewoon uitzieken, zie het als stoppen met roken of drugs of drank.
Het kost heel veel pijn en moeite en duurt heel lang, daarom gebruiken veel mensen ook gebruik van een reboundje om de ex te vergeten.

je zit met zoveel vragen maar dat trekt na een tijd wel weg.
Tijd heelt alle wonden, en soms heeft het lang nodig.
Voor mij voelde het als een sterf geval klinkt heel erg, maar zo voel je je wel op dat moment, en ben er ook letterlijk ziek van geweest, want sliep niet en at niet, en kreeg toen buikgriep. Na die eerste week zie je dat het soms alweer wat beter gaat

Het voelt inderdaad bijna als een sterfgeval; er is wel iemand die een belangrijk deel van je leven uitmaakte weggevallen en die persoon komt waarschijnlijk niet meer terug. En in ieder geval nooit meer in de rol die hij speelde voorheen.

Al die vragen, daar komt waarschijnlijk nooit een antwoord op. Gewoon omdat er geen antwoord is. Degene die het uitmaakte voelde gewoon niet meer dat hij gelukkig werd van de relatie. Werd er waarschijnlijk ongelukkig van.

Ik durf zachtjes aan wel te beweren dat het misschien erger is dan een sterfgeval voor je gevoel aandoet.
Als iemand komt te overlijden is het niet anders. dan is die persoon er echt niet meer en kun je het afsluiten.
Iemand die, voor jouw gevoel, spontaan bij je weggaat laat je achter met onbeantwoorde vragen. Iemand die overleden is wil je meestal niet vergeten. Een persoon die jou verlaat MOET je vergeten om jezelf niet kapot te maken.

quote:

Op dinsdag 2 september 2008 21:47 schreef Pim26 het volgende:
http://www.gedichtenweb.nl/gedicht/Blikken-kruisen.html

-knip-

Wauw wat een herkenbare text, mooi gedicht!

Hier gaat het met een wel zwakjes maar toch stijgende lijn steeds beter, denk steeds minder aan mijn ex, heb ook door studie meer afleiding, vakantie voorbij dus spreek een hoop mensen weer
Voor nu dus positief...

Wel vervelend om weer nieuwe namen te zien in dit topic
Snoet ik denk niet dat iemand zomaar uit een langdurige relatie stapt, daar heeft hij/zij wel over nagedacht lijkt mij, anders stelde de relatie echt helemaal niks voor en moet je er ook echt niet om rouwen dat je zo iemand kwijt bent.
Durf niks te zeggen over het wel of niet verschillen van een relatie-beeindiging of een sterfgeval, omdat ik met de tweede gelukkig geen directe ervaring heb.
Ik wens iedereen veel sterkte toe met het (verder) verwerken van alle emoties.

Ooit hoop ik ook in het volgende topic te kunnen melden dat ik een hele lievere nieuwe vriendin heb
Dankje Takk...

Oh Oh Oh, wat voel ik met kut nu. 2 maanden geleden uitgemaakt mijn vriendin na 2enhalf jaar. Ze bleef maar achter mij aan zitten, en als ze dronken was achter al mijn vrienden aan om mij jaloers te maken (we hebben zelfde studentenvereniging, waar ik societeitsbestuur van doe en alles zie wat er gebeurt en haar dus dagelijks tegenkom)...

En al die tijd maar hopen dat ze iemand anders tegenkwam, zodat ze mij met rust liet (liep echt de spuigaten uit)... En dat heeft ze nu dus gedaan was er toch minder overheen dan ik zelf dacht... Weet nu gewoon dat ze een wip aan het maken zijn, , en kan er niet om slapen. Echt heel erg kut dit. sorry voor het lastigvallen mensen, maar moest het ff kwijt.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 05:00 schreef steve2003 het volgende:
En al die tijd maar hopen dat ze iemand anders tegenkwam, zodat ze mij met rust liet (liep echt de spuigaten uit)... En dat heeft ze nu dus gedaan was er toch minder overheen dan ik zelf dacht... Weet nu gewoon dat ze een wip aan het maken zijn, , en kan er niet om slapen. Echt heel erg kut dit. sorry voor het lastigvallen mensen, maar moest het ff kwijt.

Dat soort dingen gaat bij iedereen wel door zijn hoofd.
Als ze weer een ander heeft dat je gaat denken dat ze lekker liggen te wippen.
Ik probeer het maar zo te zien, op den duur krijg je dat zelf ook weer
En dit forum is er om het eruit te gooien en ik moet zeggen het helpt
Ik moet er vanaf dat ik steeds op der hyves zit te kijken met wie ze praat, ik blijf steeds controleren, en als ik dan heb gekeken heb ik spijt want dan ben ik weer gefrustreerd dat ze met zoveel jongens contact heeft en allemaal zo vrolijk doet. Dan ga je allemaal dingen denken wat nergens voor nodig is. Heb je jezelf alleen maar mee.

Je moet haar hyves verwijderen, stuur haar een berichtje en zeg dat je dat ff doet omdat dit beter is voor je.
En met de tijd helen alle wonden, ik hoopte dat ik binnen een week erover heen zou zijn. Nu bijna 4 weken verder ben ik al heel ver. Ik dacht omdat ze mij uit hyves had verwijderd dat al haar berichtjes ook weg waren, dat viel tegen. Dat deed me wel wat, al die ''lieve krabbels'' maar ik ga ze niet verwijderen, te veel werk en te confronterend..

Ik weet gewoon dat het vanzelf slijt, als je maar bezig bent met dingen. De eerste week blijf je echt wel aan je ex denken, of je het wil of niet, hierna word het vanzelf minder.
Ik heb alle herinneringen, ( alles wat weg kan ) weggestopt of terug gegeven aan haar.
Maar we hadden ook samen dingen bij ikea gekocht omdat ze bij mij introk, die dingen moeten helaas blijven staan, ze doen me nog wel herinneren aan haar, maar doet me niets meer.

Dus al met al, het gaat hier goed

Hoop met jullie ook een beetje beter met de dag

Foto's opgeruimd, brieven opgeruimd, ring af gedaan heb ik na een week gedaan. Spulletjes die ik heb gekregen van der heb ik gewoon staan dat stoort me ieder geval niet.
Zelf heeft ze nog shirts van me daar sliep ze in, had ook nog een foto op canvas doek laten maken die was voor der nieuwe kamer die is er alleen nog niet. Dus die heeft nooit kunnen hangen.
Kan der wel verwijderen, maar je kan altijd nog zoeken op hyves, dus opzich ligt dat aanmezelf, moet gewoon niet gaan kijken en me inhouden.
Ben nu zelf 3 weken verder is nog heel kort eigenlijk, andere zeggen ook hier blijf je toch een paar maanden mee lopen totdat het helemaal weg is.
Maar goed ik richt me nu op me werk, en ben weer mensen gaan contacten waar ik binnenkort mee ga afspreken, en ik probeer zoveel mogelijk naar de toekomst te kijken. En heb nu ook een knie operatie in het vooruitzicht dus dat leid mij gelukkig af Dat vooruitzicht naar een operatie toch positief kan zijn hehe

Tja nu we het er over hebben, wil ik ook even mijn ei kwijt

Nu even ruim 2 maanden uit nu hier.

Na veel praten met mensen en na alle chatlogs nog een keer nagelezen te hebben, lijkt alles alles opeens zo weinig te betekenis te hebben gehad...

Haar harde, kwetsende, onlogische woorden en omgekeerde psychologische redenen die ik van haar te horen heb gekregen via de mail en chat tot zo'n 2-3 weken geleden ken ik uit mijn hoofd.

Van de eerste week nadat het uit was voelde ze spijt, pijn en onmacht en werd met met de dag zakelijk, harder en ongeïnteresseerder, waarschijnlijk uit zelf bescherming.

Nog het laatste contact nog geen 1 1/2 maand later, waarna ik zelf had beslist dat dat het beste was om het contact te beëindigen.

In het laatste half jaar heb ik tijdens de relatie, na vele weken vergeefs geprobeerd té hebben haar duidelijk te maken dat ik voor een toekomst samen werkte, (en aan haar totaal geen eisen stelde dat we het samen wel zouden redden), het opgegeven, en ben te zwak geweest in mijn beslissingen tegenover haar, uit onmacht gehandeld omdat ik bang was om haar kwijt te raken, omdat alles alleen goed was op de manier zoals zij dat in haar hoofd had.

De vele dingen die zij eisten van mij als 'deadline' de laatste 2 maanden, en ik haar beloofd had om het 'goed te maken' werkte niet, wel geprobeerd maar kon niet alles tegelijk, en had ik niet moeten beloven, en toonde dus totaal geen ruggengraat.

In de laatste weken probeerde ik dat wel, en heb bepaalde dingen aangekaart en aangepakt, haar beslissingen en mijn beloftes even helemaal stop gezet en haar uitgelegd waarom, omdat het niet goed voelde dat ik iets moest doen, en een streep getrokken voor mezelf omdat ik dacht dat dit zou helpen, maar waarschijnlijk gaf haar dit het laatste zetje..

Door alle stres, onduidelijkheidheden en het niet samen kunnen praten over het oplossingen van de problemen (zó vaak geprobeerd maar altijd ging dat mis) was het plezier om samen te zijn er af was in de laatste maanden samen.

We hielden nog wel van elkaar tot op het laatste moment maar met scheven verhoudingen en verwachtingen van elkaar gaat het niet werken.

Hoe dit heeft kunnen gebeuren weet ik niet, het kunnen invloeden zijn van buitenaf op haar, haar angsten die versterkt werden over samenwonen, kwestie van vertrouwen in de toekomst, of gewoonweg het verliefdheid zijn op een ander, ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik haar goed behandeld heb tot op het laatste moment, terwijl ik dat niet had hoeven doen, en zó realistisch (en naar mijn idee zo goed mogelijk) gehandeld heb in de tijden van problemen, en geprobeerd heb de relatie te redden en dat dat mijn eigen "ondergang". Maar dat doet er niet meer toe nu..

In ieder geval heeft ze me een hoop kwetsende woorden gestuurd die in mijn hoofd geprent staan en die er niet snel uit komen.

Zelfs nu ik deze woorden geschreven heb, en mijn gevoel nu leeg is, weet ik dat mijn liefde voor haar er nog steeds is, ergens diep weggestopt en die elke dag, vooral in de avonden eventjes te voorschijn komt, welke ik dan weer onderdruk en wegduw.

Dat ik wil geloven dat zij niet de reden is dat ze zo raar is gaan denken over mij en de toekomst.

Ja, het zal slijten en dat duurt nog wel even.
Zou ik haar ooit terug nemen?

Misschien als het binnenkort is, op een zwak moment, dat ik er aan toe geef, maar dat kan nooit goed gaan, dus ik zeg nu 'nee'

Maar zeg nooit nooit, alleen dat de kans klein is, want 3 1/2 mooie jaren heb je ook voor een reden.

Er bij stilstaan en wachten werkt niet, want dan sla ik over in zelfmedelijden en hoop, en dat zijn de dingen die me kapot kunnen maken en mijn leven kunnen beheersen.

Een hoop gedaan, een hoop geleerd, en genoten.. maar:
Het leven is te kort om er niet van te genieten!!!

[ Bericht 0% gewijzigd door Chev op 03-09-2008 10:30:23 ]

quote:

Op woensdag 3 september 2008 10:47 schreef ThaBrain het volgende:

[knip]
Ik heb vandaag een beetje gemengde gevoelens.

Ik heb gisteravond voor het eerst sinds lange tijd weer eens gekeken op de hyves van mn ex. Er staan berichtjes op van haar nieuwe vlam geloof ik...tenminste...ik heb het vermoeden dat dat haar nieuwe vlam is. Hij ziet er echt uit als een sukkel Dat ze daar op kan vallen zeg! Aan de andere kant ben ik er weer een beetje down door... Heel vreemd...

[knip]
Al met al een beetje gemengde gevoelens vandaag

Je moet maar zo denken brain.. ze heeft je niet goed genoeg behandeld zoals een mens, een liefde behandeld hoort te worden, en jij hebt de kans om het opnieuw te proberen

Mijn ex is ook met een lul van een gozer.. en had me in geen miljoen jaar verwacht dat zij op zo iemand als hem kon vallen (ik lang, breed, stabiel en hij korter, iel en slungelig) maarja liefde kruipt net als bloed waar het niet gaan kan

Denk/hoop dat het een reboundertje is en dat ze op haar bek gaat en zich alles realiseerd en spijt krijgt, maarja boeit nu niet eigenlijk

En hou verdorie op met het kijken naar je ex haar hyves.. hyves is dodelijk!!!!
Nu zit je weer met je gedachten ergens waar je niet zijn moet, je moet bij jou leven en met jou nieuwe liefde, teruglijken is geen optie weet je nog... want daar heb nu NU niks aan.

Ik laat het ook uit mijn hoofd hoor, ben ook blij dat ik geen hyves meer heb anders was het wel verleidelijk denk ik...

ja het kan ook tegen je werken inderdaad.
Inderdaad niet proberen te kijken jezelf inhouden!
Dat gaat ook wel is door me heen wat als ze een reboundertje heeft en dan gaat realiseren wat ze mist.
Maar dat is jezelf valse hoop geven dus dat probeer ik mezelf maar niet aan te praten is slecht.
Probere met jezelf bezig te gaan en niet te gaan kijken naar je ex, krijg je zo down gevoel van idd

[ Bericht 0% gewijzigd door arjan1202 op 03-09-2008 11:22:56 (Taalfout) ]

Wat een kunst zeg, wees een man en ga door met je leven.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 11:26 schreef emokid het volgende:
Wat een kunst zeg, wees een man en ga door met je leven.

Het is duidelijk dat jij het gevoel niet kent, of in ieder geval niet zo sterk als sommige mensen het ervaren.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 10:19 schreef arjan1202 het volgende:
Foto's opgeruimd, brieven opgeruimd, ring af gedaan heb ik na een week gedaan. Spulletjes die ik heb gekregen van der heb ik gewoon staan dat stoort me ieder geval niet.

Tja ik heb mijn ex ook alles teruggegeven 2 weken nadat het uit was toen ik m'n spullen kwam halen.. maar ik was furieus toen ze me vertelde dat ze al lang met ht idee speelde om het uit te maken... wat natuurlijk ook eigenlijk achteraf wel voorspelbaar was..

quote:

Zelf heeft ze nog shirts van me daar sliep ze in, had ook nog een foto op canvas doek laten maken die was voor der nieuwe kamer die is er alleen nog niet. Dus die heeft nooit kunnen hangen.

Verbaas je niet als ze dat alsnog doet hé.. zal ze later weer weghalen zo zijn mensen eenmaal.

Toen ik m'n ex mijn ring terug gaf (achteraf wisselvallige gedachten over gehad..) heb ik hem héél lang gemist om mijn hand.. en soms nog steeds maar die ring maakt de relatie niet hè.

quote:

Kan der wel verwijderen, maar je kan altijd nog zoeken op hyves, dus opzich ligt dat aanmezelf, moet gewoon niet gaan kijken en me inhouden.

Precies zal lastig zijn en de fout ga je misschien nog wel maken maar doe geen dingen die slecht voor jezelf zijn.

quote:

Ben nu zelf 3 weken verder is nog heel kort eigenlijk, andere zeggen ook hier blijf je toch een paar maanden mee lopen totdat het helemaal weg is.

Je hebt net een begin gemaakt, je zal denken dat je er snel overheen komt, je zal op een gegeven moment zelfs dat tegen jezelf zeggen en dat geloven en dan loop je misschien wel weer tegen een muur aan.. dat hoort erbij, "gewoon" doorgaan meer kunnen we niet

quote:

Maar goed ik richt me nu op me werk, en ben weer mensen gaan contacten waar ik binnenkort mee ga afspreken, en ik probeer zoveel mogelijk naar de toekomst te kijken. En heb nu ook een knie operatie in het vooruitzicht dus dat leid mij gelukkig af Dat vooruitzicht naar een operatie toch positief kan zijn hehe

Doe je goed, kijk naar jouw toekomst te kijken en niet naar wat die van jullie had kunnen zijn, ookal snap ik wel als dat nog niet geheel lukt

De operatie is een goede stap..'t is raar, maar ik denk dat we toch de dingen doen die onze ex partners ons al eerder gevraagt of verteld hebben hebben, terwijl we dat niet konden toen we samen waren, zo van: "We zijn toch gelukkig dat heb ik niet nodig" hehe.

Maar zo'n beslissing kost nou eenmaal meer tijd binnen een relatie, die beslissing had er uiteinderlijk toch wel gekomen, maar nu heb je niks anders te doen dan die beslissing alleen te maken, en komt het dus sneller.


Succes kerel en revalideer ze (al mag ik dat vast niet zeggen ben je in iedergeval bezig!)

we hebben allebei de ring gehouden maar wel opgeborgen.
Ze mag hem houden, want we hebben ook een mooie tijd gehad. En die ring is bijzaak idd, maar toch heeft die waarde
Iedereen zegt het waarom heb je het niet eerder gedaan, en precies wat jij zegt "we zijn toch gelukkig heb ik niet nodig" iedereen maakt het mee zulke beslissingen idd
Ieder geval bedankt voor het suc6 zal nog wel paar weken duren voor het gebeurt.

Ik kan me er nog niet toe zetten zijn nummer en msn te verwijderen. Maar in het geval van de MSN heb ik nu wel gezorgd dat ik hem niet meer zie als ik online ga. Misschien dat ik als volgende stap ga besluiten om hem te blokkeren. Voor foto's en zo heb ik bedacht dat ik die allemaal op één plek bij elkaar ga brengen (album of zo) wat ik dan ergens achter in een kast leg. De herinneringen wil ik niet kwijt, maar ik wil er voorlopig ook niet teveel me worden geconfronteerd.

Doe je goed HIZ.. 't heft mij ook bijna 6 weken gekost voordat ik haar kon blokkeren en verwijderen op msn.. véél ste lang maargoed, die delete knop kon ik gewoon niet aanraken

Zou mijn ex (en haar nieuwe lover) ook zó graag achter me laten, maar kan ik nog niet, misschien omdat ik haar pas zo'n 3-4 weken niet gesproken heb.

Dus stop ik het maar weg, op dit moment heb ik niks meer met haar leven te maken en zij niks met de mijne, heb haar vorige 2 berichtjes, die behoorlijk kortaf waren genegeerd, en ben er niet van plan op te reageren.. ze kan me in noodgevallen bellen en dat weet ze.

*zucht* vrouwen ben beter af zonder haar denk ik soms, laat het maar slijten tot ik niks meer er van voel

het is nu zo'n 2 weken uit, maar voel me nog steeds klote..... Zit echt heel veel op haar hyves te kijken, en dat terwijl ik veel afleiding heb in de vorm van voetbal, werk en school

iemand nog tips? ga er echt kapot aan

quote:

Op donderdag 4 september 2008 09:11 schreef mrsjaak2 het volgende:
het is nu zo'n 2 weken uit, maar voel me nog steeds klote..... Zit echt heel veel op haar hyves te kijken, en dat terwijl ik veel afleiding heb in de vorm van voetbal, werk en school

iemand nog tips? ga er echt kapot aan

Niet op haar hyves kijken.

quote:

Op donderdag 4 september 2008 09:11 schreef mrsjaak2 het volgende:
het is nu zo'n 2 weken uit, maar voel me nog steeds klote..... Zit echt heel veel op haar hyves te kijken, en dat terwijl ik veel afleiding heb in de vorm van voetbal, werk en school

iemand nog tips? ga er echt kapot aan

ik doe precies hetzelfde maar moet zeggen nu 3 weken verder gaat dat beter om af te leren.
Ga haar niet controleren, want dan ga je jezelf klote voelen, lekker laten gaan en naar jezelf kijken.
Probeer met andere mensen te praten, helpt ontzettend, en ga lekker op dit forum te keer, typ lekker alles van je af. Helpt enorm!
In de eerste week zat ik gewoon constant te kijken, nu doe ik het heel af en toe stiekem nog, maar het wordt al minder, het heeft ook tijd nodig.
Gun jezelf die tijd! zoals je zelf zegt je hebt veel afleiding, focus je daar op. En kijk naar de toekomst.

Vanavond voor 't eerst in jaren weer fitnissen zal wel spierpijn worden, maarja heb nu zó veel tijd over..

Is echt niet normaal, eigen huis, eigen regels, geen verantwoordelijkheden, geen vriendin en doe grotendeels helemaal niks er mee tijd voor wat meer actie in dat luie lijf van me te brengen en niet zoveel meer te malen over wat was of wat kan zijn en de hele avond fokken, gamen en msn-en en mezelf vol te vreten... want daar word je depri van (al helpt het wel om e.e.a. krijt te raken).

Als de tijd rijp is, is de tijd rijp.
Dit merk je zelf wel wanneer je toe bent aan iets anders, frisse lucht, gezelschap om je heen, beweging, whatever.
Dit moet je niet overhaasten, er is echt niks mis om een avondje/weekendje wat mij betreft weekje alleen te zijn en eens goed na te denken over je EIGEN leven.

quote:

Op donderdag 4 september 2008 12:58 schreef Takk... het volgende:
Als de tijd rijp is, is de tijd rijp.
Dit merk je zelf wel wanneer je toe bent aan iets anders, frisse lucht, gezelschap om je heen, beweging, whatever.
Dit moet je niet overhaasten, er is echt niks mis om een avondje/weekendje wat mij betreft weekje alleen te zijn en eens goed na te denken over je EIGEN leven.

Mijn ervaring is juist dat je mensen om je heen moet hebben. Omdat ik dan juist als ik tijd heb over mezelf met haar ga nadenken, en dat is juist niet wat ik wil. Denk dus dat het heel persoonlijk is idd.

dubbele post

quote:

Op donderdag 4 september 2008 13:07 schreef PoepSnoet het volgende:

[..]

Mijn ervaring is juist dat je mensen om je heen moet hebben. Omdat ik dan juist als ik tijd heb over mezelf met haar ga nadenken, en dat is juist niet wat ik wil. Denk dus dat het heel persoonlijk is idd.

Dat het persoonlijk is is zeker waar, maar heb/denk je dan niet dat als je meteen elke dag mensen om je heen hebt erover praat etc. je jezelf later toch tegenkomt als je dan wel alleen bent...
Uiteindelijk moet je er toch zelf doorheen, je komt toch een keer alleen te staan.

Ik bedoel natuurlijk niet dat je dus maar alleen thuis moet gaan zitten , nadenken.
Natuurlijk moet je vrienden opzoeken, erover praten met je vrienden.
Maar uiteindelijk moet je toch zelf door die periode, met hulp van vrinden dat wel.

ik heb de eerste 2 weken echt met iedereen afgesproken die beschikbaar was om maar niet alleen te hoeven zijn. Hierna langzaam aan geprobeeerd alleen te zijn. Nu gaat het makkenlijk. Ik download veel films en series en kijk die zodat ik niet echt hoef na te denken.

K heb vandaag zelfs een sweather aan die ik van me ex heb gekregen. Het doet me eigenlijk weinig. Hij staat me goed en ik voel me niet klote daar het dragen ervan.

Al met al is het grootste leed weg, het is alleen jammer dat je het moet ervaren.
Ik heb nu leuk contact met een meisje, veel chatten, nu ook mailen en zij is de gene die elkaar begint met mailen, dus niets wanhopigs vanuit mijn kant. Zonet mailde ze haar mobiele nummer omdat ze vnvd de hele avond weg is en ik ook zodat we kunnen smsen.
Ik heb daar geen zin aan dus ga dat ook niet doen. Maar iig leuk om weer te merken dat je toch wel goed in de markt ligt en er meer is dan je ex ;D

ik heb het voorlopig ff gehad met vrouwen haha
Maar dat komt na een tijdje wel weer, vind het na 2 relatie van 1 jaar en 2 jaar wel ff genoeg.
Maak nu tijd vrij voor kenissen en vrienden, dat heb ik in mijn relatie's nagelaten helaas
Daar heb ik van geleerd en ga proberen ze weer op te zoeken als ze er zelf behoefte aan hebben, zoniet eigen schuld dikke bult he

quote:

Op donderdag 4 september 2008 13:27 schreef Takk... het volgende:

[..]

Dat het persoonlijk is is zeker waar, maar heb/denk je dan niet dat als je meteen elke dag mensen om je heen hebt erover praat etc. je jezelf later toch tegenkomt als je dan wel alleen bent...
Uiteindelijk moet je er toch zelf doorheen, je komt toch een keer alleen te staan.

Ik bedoel natuurlijk niet dat je dus maar alleen thuis moet gaan zitten , nadenken.
Natuurlijk moet je vrienden opzoeken, erover praten met je vrienden.
Maar uiteindelijk moet je toch zelf door die periode, met hulp van vrinden dat wel.

Tijdens mijn 4jarige relatie de vrienden die ik had een beetje laten verwateren. dus juist nu is het moeilijker daar voor te zorgen, mijn advies voor iedereen: hou je vrienden bij je als je een partner hebt!

quote:

Op donderdag 4 september 2008 14:43 schreef PoepSnoet het volgende:

[..]

Tijdens mijn 4jarige relatie de vrienden die ik had een beetje laten verwateren. dus juist nu is het moeilijker daar voor te zorgen, mijn advies voor iedereen: hou je vrienden bij je als je een partner hebt!

Ja en toch is het heel moeilijk als je partner zichzelf opdringt bij je om langs te komen enzo...
Dat gebeurde bij mij, tevens werkte ik 6 dagen in de week toen dus krijg je al snel de verhalen van, ow hij heeft een relatie en laat zich niet meer zien.
Dus idd, voorkom ten alle tijden dat je je vriendschappen verwaarloosd.

ach snoet.. ik heb er juist achter gekomen dat mijn destijdige vrienden geen echte vrienden waren
Nu slechts nog maar 2 goede vrienden en wat kenissen.

quote:

Op donderdag 4 september 2008 15:08 schreef Chev het volgende:
ach snoet.. ik heb er juist achter gekomen dat mijn destijdige vrienden geen echte vrienden waren
Nu slechts nog maar 2 goede vrienden en wat kenissen.

idem dito hier, maar de 2 goede vrienden die ik heb, kan ik ook op bouwen ook!
Ik zeg maar zo liever een handvol dan een landvol