De kunst van het loslaten van je ex # 57

nou word ie helemaal mooi me ex wil mijn computer gaan hacken, omdat ie ervan overtuigd is dat ik me voordoe als iemand anders, en via die weg met hem zit te praten ofsow
Geniaal gewoon om te zien dat ie nog steeds loopt te kloten.
En nu beweert ie dat ie al een dikke maand een nieuwe vriendin heeft Toevallig weet ik van mijn nichtje (die hem ook kent) dat dat grote bullshit is

Ik lach me eigen hier kapot

quote:

Op maandag 9 juni 2008 22:12 schreef DjinN het volgende:
nou word ie helemaal mooi me ex wil mijn computer gaan hacken, omdat ie ervan overtuigd is dat ik me voordoe als iemand anders, en via die weg met hem zit te praten ofsow
Geniaal gewoon om te zien dat ie nog steeds loopt te kloten.
En nu beweert ie dat ie al een dikke maand een nieuwe vriendin heeft Toevallig weet ik van mijn nichtje (die hem ook kent) dat dat grote bullshit is

Ik lach me eigen hier kapot

OMG wat kansarm van die gozer

quote:

Op maandag 9 juni 2008 22:40 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

OMG wat kansarm van die gozer

ja ik heb echt helemaal in een deuk gelegen om hem, loopt ie allemaal dom te roepen "jaa ik hoop niet dat ik jou tegen kom!"
Ik zo "ja jong..wat wil je doen dan "
Zegt ie "jaaa, dat merk je nog wel, ik zie je heeeeeeeel snel!"
Ik : "cool, neem je thee en koekjes meej ? Maken we het nog gezellig ook "
Hij : "neej, kneem me gun en bullits mee"
Ik: !!!!

Het is tot nu toe nog opvallend rustig geweest bij mij aan de deur

quote:

Op maandag 9 juni 2008 19:45 schreef MereLss het volgende:
Ik sluit me hier nu helaas ook maar aan. Mijn ex heeft het donderdag uitgemaakt na 5 jaar. Ik ben echt helemaal stuk. Ik kan niet eten, niet slapen en voel me echt ongelofelijk klote. Zo ineens van de een op de andere dag maakte hij het uit en heeft ook niks meer van zich laten horen. Ik mis zelfs de vervelende dingen aan hem zoals dat hij zijn was niet opruimde en maar in een hoekje neer gooide enzo. Damn wat is dit kut, heb dit nog nooit zo meegemaakt.

sterkte.. dit gevoel zuigt...

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 00:36 schreef DjinN het volgende:

[..]

ja ik heb echt helemaal in een deuk gelegen om hem, loopt ie allemaal dom te roepen "jaa ik hoop niet dat ik jou tegen kom!"
Ik zo "ja jong..wat wil je doen dan "
Zegt ie "jaaa, dat merk je nog wel, ik zie je heeeeeeeel snel!"
Ik : "cool, neem je thee en koekjes meej ? Maken we het nog gezellig ook "
Hij : "neej, kneem me gun en bullits mee"
Ik: !!!!

Het is tot nu toe nog opvallend rustig geweest bij mij aan de deur

sorry hoor maar lig hier blauw van het lachen.. echt een zielig mannetje wat hij probeert is jou op deze manier bang te maken en dan die reactie ook van jou geweldig denk dat je wel blij mag wezen dat je van hem af bent mijn zijn kans arme gedrag

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 00:36 schreef DjinN het volgende:

[..]

ja ik heb echt helemaal in een deuk gelegen om hem, loopt ie allemaal dom te roepen "jaa ik hoop niet dat ik jou tegen kom!"
Ik zo "ja jong..wat wil je doen dan "
Zegt ie "jaaa, dat merk je nog wel, ik zie je heeeeeeeel snel!"
Ik : "cool, neem je thee en koekjes meej ? Maken we het nog gezellig ook "
Hij : "neej, kneem me gun en bullits mee"
Ik: !!!!

Het is tot nu toe nog opvallend rustig geweest bij mij aan de deur

omfg..

waar vind je zo iemand ?

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 00:47 schreef teamlead het volgende:

[..]

omfg..

waar vind je zo iemand ?

kan je wel zeggen waar, maar dan krijg ik dalijk ook nog een FB op mijn dak

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 00:47 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

sorry hoor maar lig hier blauw van het lachen.. echt een zielig mannetje wat hij probeert is jou op deze manier bang te maken en dan die reactie ook van jou geweldig denk dat je wel blij mag wezen dat je van hem af bent mijn zijn kans arme gedrag

(18:30) **Sneue menneke**: neej gun en bullit
(18:30) DjinN // Ima t: HAHAHAHAHHA
(18:30) DjinN // Ima t: komop zeg, zon schriel menneke als jij word achterover geblazen door jou zogenaamde gun
(18:31) **Sneue menneke**: hahahaha
(18:31) **Sneue menneke**: laat ma ga lekker biertjes drinken

dat hahahaha van hem deed het hem gewoon Die gozer is zo ontiegelijk dom...loopt ie te bleren dat ie mijn computer wil hacken, terwijl de zijne zo ontzettend slecht beveiligd en bevirust is, dat ik daar al met een vingerknip in kan komen als ik dat daadwerkelijk wil

Bluuhhhh wat een kutgedachte dat mn ex nu opeens met jongens loopt te sjansen en dan verwachten dat ze vrienden wilt blijven

Universeel gevoel, zo lijkt het. Vast ook toepasselijk voor anderen in dit draadje

quote:

While this time's busy sleeping,
All the noise has died away
I walk the streets to stop my weeping,
She'll never change her ways

Don't fool yourself, she was heartache from the moment that you met her
And my heart is frozen still as I try to find the will to forget her, somehow
She's somewhere out there now

Her love is a rose, pale and dying
Dropping her petals in land unknown
All full of wine, the world before her, was sober with no place to go

Don't fool yourself, she was heartache from the moment that you met her
My heart is frozen still as I try to find the will to forget her, somehow
She's somewhere out there now

Well my tears fall down as I try to forget,
Her love was a joke from the day that we met
All of the words, all of her men,
all of my pain when I think back to when

Remember her hair as it shone in the sun,
the smell of the bed when I knew what she'd done
Tell myself over and over you won't ever need her again

But don't fool yourself,
she was heartache from the moment that you met her
My heart is frozen still as I try to find the will to forget her
somehow
She's out there somewhere now

Oh she was heartache from the day that I first met her
My heart is frozen still as I try to find the will to forget you
somehow
Cause I know you're somewhere out there right now.

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 01:34 schreef oddman het volgende:
Universeel gevoel, zo lijkt het. Vast ook toepasselijk voor anderen in dit draadje
[..]

Heel erg herkenbaar inderdaad. Erg mooi.

Ik slaap nog steeds niet goed, het wordt een beetje vervelend. Ik heb nu ongeveer een week geen contact gehad, dat is wel zo'n beetje het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Morgen even bellen?

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 01:10 schreef DjinN het volgende:

[..]

(18:30) **Sneue menneke**: neej gun en bullit
(18:30) DjinN // Ima t: HAHAHAHAHHA
(18:30) DjinN // Ima t: komop zeg, zon schriel menneke als jij word achterover geblazen door jou zogenaamde gun
(18:31) **Sneue menneke**: hahahaha
(18:31) **Sneue menneke**: laat ma ga lekker biertjes drinken

dat hahahaha van hem deed het hem gewoon Die gozer is zo ontiegelijk dom...loopt ie te bleren dat ie mijn computer wil hacken, terwijl de zijne zo ontzettend slecht beveiligd en bevirust is, dat ik daar al met een vingerknip in kan komen als ik dat daadwerkelijk wil

LOL hij druipt meteen af na je reactie echt kans arm gewoon die jongen niet normaal hij moet gewoon even wat hebben. Ten tweede ga je zo niet om met een dame lijkt mij

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 06:56 schreef Miesjel het volgende:

[..]

Heel erg herkenbaar inderdaad. Erg mooi.

Ik slaap nog steeds niet goed, het wordt een beetje vervelend. Ik heb nu ongeveer een week geen contact gehad, dat is wel zo'n beetje het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Morgen even bellen?

Je hebt dan wel een grote kans dat je dan alleen maar slechter gaat voelen. Misschien kun je het nog een weekje aankijken ? Ik heb de eerste week ook slecht geslapen maar slaap nu wel weer redelijk het heeft gewoon toch echt zijn tijd nodig om te kunnen helen.

Hmm we zijn nu een maand verder en het gaat behoorlijk goed, soms in de weekendjes als je tv kijkt denk je... grr waar is het misgegaan. Het is lastig om met de teleurstelling en toch ook wel woede om te gaan, zeker in het begin. Toch ben ik veel geholpen door mensen, soms door mensen die ik al tijden niet meer had gezien, en dat voelt toch wel heel goed.

sterkte iedereen

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 09:04 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

LOL hij druipt meteen af na je reactie echt kans arm gewoon die jongen niet normaal hij moet gewoon even wat hebben. Ten tweede ga je zo niet om met een dame lijkt mij

jaa, veel zinnigs heeft ie niet te melden, hij toetert en toetert maar, en der komt gewoon verder niets uit Alleen maar hele tijd hahahahahahaha Hij weet idd niet hoe ie met mensen om moet gaan. En die jongen is dan 21..
Vannacht kreeg ik een of ander bezopen smsje : Ik zie je heeeeeeeel snel, kijk maar uit...!!
Kdacht echt van : omg..fail
Nouja..het is nog steeds rustig geweest hier, misschien is ie wel echt achterovergeblazen door zn zogenaamde gun

Bah, wat haat ik momenten dat ik juist gelukkig moet zijn

Gisteren lekker het voetballen gekeken en best tevreden enzo. Alleen waar moet ik godverdomme heen met mijn vreugde? Normaal uite ik mijn vreugde altijd op mijn ex en deelde ik het met haar. Het was zelfs zo dat ze de vreugde nog kon versterken ook.

Als ik zelf iets presteerde op sportief gebied of met mijn studie was zij de eerste waar ik op af vloog. Was zij degeen waar ik het lekker mee kon delen en van kon zeggen dat ze de basis was voor het succes.

Maar op dit moment is het voor mij nog steeds niet meer dan ff een lach en weer terug met beide benen op de grond, want ik kan niemand om de nek vliegen.

Bah, zo dacht ik vorige week dat ik er bijna was. Maar nu merk ik dat het laatste stukje juist het moeilijkste en het langste stuk is om weer terug te komen tot het geluk. Ik vraag me echt ieder moment van de dag af hoeveel maanden er nog bovenop de afgelopen 5 maanden gaan komen van verwerking...... Begin echt bang te worden van mezelf.

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 10:22 schreef DjinN het volgende:

[..]

jaa, veel zinnigs heeft ie niet te melden, hij toetert en toetert maar, en der komt gewoon verder niets uit Alleen maar hele tijd hahahahahahaha Hij weet idd niet hoe ie met mensen om moet gaan. En die jongen is dan 21..
Vannacht kreeg ik een of ander bezopen smsje : Ik zie je heeeeeeeel snel, kijk maar uit...!!
Kdacht echt van : omg..fail
Nouja..het is nog steeds rustig geweest hier, misschien is ie wel echt achterovergeblazen door zn zogenaamde gun

hahaha dat zal het wezen. Hij leeft echt in zijn eigen wereld heb ik wel in de gaten

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 10:28 schreef TMwitte het volgende:
Bah, wat haat ik momenten dat ik juist gelukkig moet zijn

Gisteren lekker het voetballen gekeken en best tevreden enzo. Alleen waar moet ik godverdomme heen met mijn vreugde? Normaal uite ik mijn vreugde altijd op mijn ex en deelde ik het met haar. Het was zelfs zo dat ze de vreugde nog kon versterken ook.

Als ik zelf iets presteerde op sportief gebied of met mijn studie was zij de eerste waar ik op af vloog. Was zij degeen waar ik het lekker mee kon delen en van kon zeggen dat ze de basis was voor het succes.

Maar op dit moment is het voor mij nog steeds niet meer dan ff een lach en weer terug met beide benen op de grond, want ik kan niemand om de nek vliegen.

Bah, zo dacht ik vorige week dat ik er bijna was. Maar nu merk ik dat het laatste stukje juist het moeilijkste en het langste stuk is om weer terug te komen tot het geluk. Ik vraag me echt ieder moment van de dag af hoeveel maanden er nog bovenop de afgelopen 5 maanden gaan komen van verwerking...... Begin echt bang te worden van mezelf.

Ik snap wat je bedoelt mij ex was er ook altijd bij als er iets groots gebeurde. Maar het is zo nu en dan wel een bittere pil maar je komt er weer sterker uit dan dat je er bent in gegaan. Het klinkt misschien wat afgezaagd maar hoofd omhoog en doorgaan want wie met zijn gezicht naar het verleden staat, staat met zijn rug naar de toekomst.

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 10:11 schreef afterhourpower het volgende:
Hmm we zijn nu een maand verder en het gaat behoorlijk goed, soms in de weekendjes als je tv kijkt denk je... grr waar is het misgegaan. Het is lastig om met de teleurstelling en toch ook wel woede om te gaan, zeker in het begin. Toch ben ik veel geholpen door mensen, soms door mensen die ik al tijden niet meer had gezien, en dat voelt toch wel heel goed.

sterkte iedereen

Zo herkenbaar! En dat denken waar het mis is gegaan - niet doen! Daar kwel ik mezelf ook veel te veel mee: aan de ene kant is het goed want ik heb er veel van geleerd, aan de andere kant had ik het beter niet kunnen doen, want ik zie overal kansen in de zin van hoe het goed had kunnen gaan (wat mij op mijn beurt hoop geeft.) MAAR IK WIL GEEN HOOP IK WIL VERDER GAAN!

En dan compleet verder, zonder te denken dat ik niet voor een meisje zal gaan omdat ik nog teveel met mijn ex in m'n gedachten zit :/

Hoi! Ja, ik heb idd een kloontje aangemaakt omdat mijn ex mogelijk dit allemaal terug kan gaan lezen en ik daar zo geen behoefte aan heb. Heb wel ontzettend veel behoefte om mijn verhaal hier ff te droppen.

Ben nu sinds kleine 2 maanden single na een relatie van ruim 1,5 jaar. De relatie bestond voornamelijk uit problemen aan zijn kant, werkgezeik, ontslaggezeik, advocatengezeik, WW-gezeik, geldgezeik etc. Ik ben er in die 1,5 jaar alleen maar voor hem geweest. Heb continu geprobeerd hem gelukkig te maken, maar er was bijna geen tijd voor leuke dingen doen omdat er geen geld voor was en omdat zijn humeur daar niet naar stond. Dus heb mezelf behoorlijk weggecijferd. Ik was/ben zo gek op die jongen, maar kreeg het veel minder terug dan ik nodig had, dus ging ik nog meer mijn best doen. We wonen meer dan 100km uit elkaar en zagen elkaar voornamelijk in het weekend en de maandag erbij. We hadden het al lange tijd over samenwonen en dat ik bij hem zou gaan wonen, maar ik mocht het nooit hebben over wanneer. Afgelopen maart zijn we 3 weken met elkaar op vakantie geweest en dat was echt tof, met ook heus wel moeilijke momenten voor mij, maar goed we zaten emotioneel anders in elkaar (ik ontzettend van het delen en hij juist niet) maar dat nam ik maar op de koop toe. Ik wil immers graag verder in mijn leven, toch ook wel trouwen en kindjes binnen aantal jaar en zag dat allemaal vor me met hem. Na de vakantie dus eindelijk op mijn strepen gaan staan en min of meer geeist te horen wanneer hij van plan was om samen te gaan wonen, want dat op en neer gereis werkte voor mij niet meer. Wilde ook heel graag ander werk, maar had geen zin om iets in mijn eigen woonplaats te zoeken als ik binnen paar maanden bij hem zou gaan wonen. Ik stond al een jaar stil en bouwde niets meer op in mijn eigen omgeving. Richtte me helemaal op het samenwonen en mijn leven daar opbouwen.
Toen ik min of meer een antwoord eiste op de vraag wanneer moest hij opeens nadenken en gaf hij out of the blue aan dat hij zich benauwd voelde in de relatie. Na een week nadenken spraken we af en kwam het er op neer dat hij geen vertrouwen er in had dat ik mijn eigen leven zou opbouwen en het idee had dat ik mijn geluk afhankelijk liet zijn van hem. Dus was het opeens uit...
De eerste dagen voelde ik me wel ok, super verdrietig, maar besefte het allemaal nog niet. We hadden in die dagen ook contact en hij gaf me duidelijk het gevoel dat het niet aan zijn gevoel lag, maar dat hij vond dat we een ander idee van relatie hadden. De weken daarna hadden we weinig contact. Er liepen nog wat laatste dingen bij hem met advocaat en werk en we hadden daar contact over. Ik ben ook nog een keer (na een maand ongeveer) naar hem toe gegaan om antwoorden te krijgen en te kijken hoe de vlag erbij hing. Hij was niet van gedachte veranderd, hij had het soms ook wel moeilijk, maar leek redelijk klaar met me te zijn, maar gaf wel aan dat ik bijzonder voor hem was. Door hem te zien besefte ik dat ik nog ontzettend veel hoop had dat het toch goed zou komen. Kon hem ook helemaal niet loslaten, dus belden we nog over zaken die speelden. Daarnaast vertelde hij ook allemaal leuke dingen die hij had gedaan, ging doen en van plan was. Opeens is er weer geld, heeft hij bijna een baan en is hij van alle gezeik af.
Ik trok het echt niet om te horen dat hij leuke dingen deed en dacht bij alles dat hij dat met een nieuwe vriendin/scharrel deed en dat sloopte me. Heb uiteindelijk vorige week via een mail laten weten dat ik het niet meer trok om contact met hem te hebben en dat ik hem ook van Hyves zou verwijderen omdat ik niet meer wilde weten waar hij mee bezig was. Alles wat ik van/over hem hoorde, waren voor mij weer redenen om te gaan piekeren en malen en ik lig al sinds het uit is nachtenlang wakker.
Ik kreeg een mail terug dat hij idd niet zoveel met me kon omdat ik alleen maar wilde horen dat het tussen ons goed zou komen en dat hij zich daarom zakelijker/koeler had opgesteld om me geen hoop te geven en dat hij wel hoopte dat er ooit weer contact zou zijn omdat ik wel belangrijk voor hem was. Wederom werd me duidelijk dat hij echt klaar met me was.

Ik probeer zoveel mogelijk te ondernemen om maar niet thuis te zijn, maar merk dat het alleen maar een vlucht is. Afgelopen weekend staan zoenen en dat werkte toen enorm als afleiding. Ik was dronken en het boeide me geen reet met wie ik stond te zoenen, wilde gewoon niet aan hem denken. Nu komt daarbij dat mijn beste vriend die bij me in de straat woonde sinds vorige week wel samenwoont met zijn nieuwe vriendin ook zeker 100km verder en dat ik hem dus alleen nog kan mailen en heel af en toe kan bellen. En mijn beste vriendin die het sindskort ook uit heeft met haar soort van vriend van 5 maanden is super jaloers als ik aandacht krijg en zij niet. Dit resulteerde gisteravond weer in een silent treatment van een uur in de auto toen we terug kwamen van voetbal kijken. Daarnaast heb ik gewoon geen vriendinnen meer omdat ik ook niets meer had opgebouwd. Heb het idee dat ik er echt helemaal alleen voorsta.
Het verrotte is dat ik eigenlijk niet zoveel bij mijn ex kwijt kon, maar wel als ik ruzie met mijn vriendin had. Ik miste hem gisteravond en vandaag zo erg en heb zoveel behoefte om even in zijn armen weg te kruipen of om hem te mailen, maar ik weet dat het geen zin heeft. Hij wil me niet meer en dat moet ik accepteren, het wil alleen niet lukken. Hoe kan hij mij niet willen terwijl ik alles voor hem heb gedaan? Waarom wil ik hem nog uberhaupt? Ik snap niet hoe zulke dingen werken, weet alleen wat ik voel.
Kwam e net achter dat ik nog steeds op zijn Hyves kan kijken en weet inmiddels dat ie weer werk heeft en dat hij een nieuwe Hyves-vriendin heeft die perfect zijn neuwe scharrel kan zijn en een geweldige look-a-like van mij is, alleen woont zij wel in zijn woonplaats. Ik wil niet checken en toch doe ik het en nu voel ik me dubbel kut.

Sorry voor lange verhaal, maar moest het ergens kwijt...

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 12:26 schreef peperkorrel het volgende:

Sorry voor lange verhaal, maar moest het ergens kwijt...

Dat geeft toch niks... het is goed dat je hart ergens lucht anders kropt het zich alleen maar op en daar wordt je ook niet beter van. Er is altijd wel iemand op dit forum met een luisterend oor

quote:

Ik wil niet checken en toch doe ik het en nu voel ik me dubbel kut.

zo herkenbaar

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 14:13 schreef teamlead het volgende:

[..]

zo herkenbaar

Soms denk ik echt dat ik van zelfpijniging hou. Waarom zou ik checken? Ik weet dat er alleen maar dingen kunnen zijn die me kut doen voelen en toch moet ik het allemaal weten, terwijl ik er geen fuck aan heb, anders had ik net zo goed niet het contact kunnen verbreken

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 10:28 schreef TMwitte het volgende:
Bah, wat haat ik momenten dat ik juist gelukkig moet zijn

Gisteren lekker het voetballen gekeken en best tevreden enzo. Alleen waar moet ik godverdomme heen met mijn vreugde? Normaal uite ik mijn vreugde altijd op mijn ex en deelde ik het met haar. Het was zelfs zo dat ze de vreugde nog kon versterken ook.

Als ik zelf iets presteerde op sportief gebied of met mijn studie was zij de eerste waar ik op af vloog. Was zij degeen waar ik het lekker mee kon delen en van kon zeggen dat ze de basis was voor het succes.

Maar op dit moment is het voor mij nog steeds niet meer dan ff een lach en weer terug met beide benen op de grond, want ik kan niemand om de nek vliegen.

Bah, zo dacht ik vorige week dat ik er bijna was. Maar nu merk ik dat het laatste stukje juist het moeilijkste en het langste stuk is om weer terug te komen tot het geluk. Ik vraag me echt ieder moment van de dag af hoeveel maanden er nog bovenop de afgelopen 5 maanden gaan komen van verwerking...... Begin echt bang te worden van mezelf.

Heb je geen goede vrienden waar je het mee kan delen? Ik weet niet hoe het in je vriendenkring is hoor..
Wat ik vaak zie is dat er 2 groepen vrienden zijn.. vrienden waar je lol mee kan hebben.. en vrienden waar je lol mee kan hebben en eigenlijk alles kan delen.. juist die laatste zijn belangrijk..

Het is niet zo dat ik net van een relatie afkom, echter weet ik zeker dat mocht er zoiets gebeuren.. ze er zeker voor mij zullen zijn.. en ook omgekeerd natuurlijk.. ze zullen maar een belletje ver zijn, of niet eens.. zou me niet verbazen als ze automatisch langs zouden komen..

Ik wens jou en iedereen hier sterkte! Ik heb het probleem nu niet, echter kan ik me er heel goed in plaatsen. Ik moet wel toegeven: zoals een deel het hier bewoordt en ook opvat vind ik uitermate volwassen en doordacht. Dat mag ook gezegd worden!

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 12:26 schreef peperkorrel het volgende:
-knip- Ik wil niet checken en toch doe ik het en nu voel ik me dubbel kut.

Sorry voor lange verhaal, maar moest het ergens kwijt...

Die lange berichten is volgens mij het doel van dit draadje. ;-)

Dat checken herken ik heel erg. Ik ben af en toe volledig paranoïde en lees dan alles verkeerd, dan ben ik echt helemaal stuk. Gelukkig heb ik ook wel wat heldere momenten waarop ik het in verband kan zien.

Ik heb nog geen contact gezocht en ben dat ook niet van plan te gaan doen. Ik kan merken dat ze het moeilijk vind en dan ineens weer hoopvol zijn, of horen dat ze het best wel trekt zo en dan helemaal kapot gaan. Dan liever deze staat.. hoewel die ook niet prettig is.

Oh, iedereen met een ex herkent dat checken.
En dat contact willen zoeken. Onderdruk de neiging! Zoek afleiding, bij voorkeur in iets héél anders!

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 18:24 schreef oddman het volgende:
Oh, iedereen met een ex herkent dat checken.
En dat contact willen zoeken. Onderdruk de neiging! Zoek afleiding, bij voorkeur in iets héél anders!

Daar heb je wel gelijk in... maar het is best wel moeilijk om die neiging te onderdrukken vind ik.

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 18:29 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

Daar heb je wel gelijk in... maar het is best wel moeilijk om die neiging te onderdrukken vind ik.

Dat is het zeker

Maar vanaf nu ga ik volhouden!

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 18:40 schreef r_AW het volgende:

[..]

Dat is het zeker

Maar vanaf nu ga ik volhouden!

kijk dat is de instelling. keep it up !

ik probeer hem te vergeten omdat hij mij duidelijk heeft gemaakt dat hij niet meer van me houdt ineens :| en nu blijft hij steeds smsjes naar mij sturen waar ik weer hoop van krijg wat moet ik hier nu van denken? ik snap er niks meer van

Ik had haar gesmst van de week met de vraag of we nog 1 keer zouden kunnen afspreken, zodat we de laatste praktische dingetjes kunnen afhandelen (liggen nog wat spullen van mij bij haar en andersom).

Vandaag even op msn met elkaar gesproken (we wonen nu bijna 300 km uit elkaar, dus dan is sms en msn best handig).
Ze geeft aan dat ze de spullen wel zal opsturen en dat ze me niet wil zien, omdat elkaar nu ontmoeten het alleen maar moeilijker zal maken.
En aan de ene kant snap ik dat natuurlijk wel...... maar ik wil haar zo graag nog 1 keer zien, nog 1 keer vasthouden, ik mis haar zo ongelofelijk veel.. iedere dag weer...

Toen ze schreef dat ze niet wil afspreken, was dat alsof er een mes dat net in kokende olie was gedoopt in mijn hart geramd werd en even werd rondgedraaid .

Ik zou er letterlijk alles voor over hebben als ik haar ervan zou kunnen overtuigen dat wij bij elkaar horen....


zeg me ajb dat dit gevoel ooit dragelijk wordt?

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 23:51 schreef teamlead het volgende:

-- knip --

zeg me ajb dat dit gevoel ooit dragelijk wordt?

Dit gevoel wordt echt wel dragelijk. Het is nu gewoon echt K*T om te horen dat ze geen contact meer met je wil.
En ik snap dat je haar elke dag mist heb ik zo nu en dan nog maar wordt beetje bij beetje wel minder.

Probeer met vrienden af te spreken en ga leuke dingen doen anders blijf je in die negatieve spiraal zitten en dan kom je er straks nog moeilijker uit.
Ik kan me echt goed voorstellen wat je doorstaat op dit moment, maar er is echt licht aan de einde van de tunnel geloof me

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 23:40 schreef MereLss het volgende:
ik probeer hem te vergeten omdat hij mij duidelijk heeft gemaakt dat hij niet meer van me houdt ineens :| en nu blijft hij steeds smsjes naar mij sturen waar ik weer hoop van krijg wat moet ik hier nu van denken? ik snap er niks meer van

Ga vooral geen valse hoop kweken om het zo maar even te zeggen. Ik had ook nog hoop dat het goed zou komen maar ze vertelde mij dat het echt beter was zo en daar heb ik me nu maar bij neer gelegd anders draai je jezelf alleen maar gek. het klinkt afgezaagd maar probeer leuke dingen te gaan doen met vrienden/familie zodat je gedachten even op andere zaken kan zetten doe ik momenteel ook en het gaat momenteel aardig de goede kant uit, af en toe nog wel eens een dipje maar even later gaat alles weer goed.

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 23:40 schreef MereLss het volgende:
ik probeer hem te vergeten omdat hij mij duidelijk heeft gemaakt dat hij niet meer van me houdt ineens :| en nu blijft hij steeds smsjes naar mij sturen waar ik weer hoop van krijg wat moet ik hier nu van denken? ik snap er niks meer van

Terug smsen en vragen of hij daar mee op wil houden. Of hij moet je echt terug willen, of echt weg gaan. Het is alles of niets toch?

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 15:23 schreef SerhaTT het volgende:

[..]

Heb je geen goede vrienden waar je het mee kan delen? Ik weet niet hoe het in je vriendenkring is hoor..
Wat ik vaak zie is dat er 2 groepen vrienden zijn.. vrienden waar je lol mee kan hebben.. en vrienden waar je lol mee kan hebben en eigenlijk alles kan delen.. juist die laatste zijn belangrijk..

Ik heb wat dat betreft echt super vrienden hoor. Het is zelfs zo dat ze me meteen een kwartier hebben opgevangen, ondanks dat ik ze anderhalf jaar ervoor naar mijn mening heb verwaarloost. Dat moet echt gezegd worden, hier heb ik trouwens ook van geleerd.

Maar ze luisteren goed, beuren me op en spreken me moed in. Alleen ze kunnen in 1 ding niet; ze kunnen me niet het warme verliefde gevoel terug geven wat iemand nodig heeft.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 08:46 schreef TMwitte het volgende:

[..]

Ik heb wat dat betreft echt super vrienden hoor. Het is zelfs zo dat ze me meteen een kwartier hebben opgevangen, ondanks dat ik ze anderhalf jaar ervoor naar mijn mening heb verwaarloost. Dat moet echt gezegd worden, hier heb ik trouwens ook van geleerd.

Maar ze luisteren goed, beuren me op en spreken me moed in. Alleen ze kunnen in 1 ding niet; ze kunnen me niet het warme verliefde gevoel terug geven wat iemand nodig heeft.

Kijk dat is goed om te horen. Het laatste klopt inderdaad, echter zoals al ongeveer 153 keer in de topic is aangegeven is afleiding het beste.. in sommige gevallen wil je de een en ander gewoon kunnen bespreken met iemand.. dat moet het er gewoon uit..

in beide gevallen kan je bij die vrienden terecht.. doe dat dan ook echt.. ze zijn er juist voor je en vinden het zeker ook niet leuk om je zo te zien..

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 23:51 schreef teamlead het volgende:
-knip-

zeg me ajb dat dit gevoel ooit dragelijk wordt?

Heel herkenbaar dat verhaal over afspreken. Geloof me het heeft me echt niet goed gedaan om hem nog eens te zien. Dan zit je naast iemand, die ondanks aardige dingen die hij zegt zo ontzettend afstandelijk doet. Je wil die ander alleen maar in je armen nemen en dat mag dus niet meer en dan word je pas echt gek! Als je nog niet weet wat echt een wanhopig gevoel is, moet je die situatie opzoeken, maar het is zo verleidelijk, omdat je nog hoop hebt, omdat je hoopt dat als ze je maar ziet...alles weer goed komt.

Had gister dus lopen checken op zijn Hyvesprofiel en daar zijn nieuwste neuk-aanwinst gespot (dit weet ik niet eens zeker, maar kan die gedachte toch niet van me afzetten, dus neem het maar voor waar aan) en vanmorgen werd ik wakker uit een droom waar ik bij hem was en 7 paar schoenen van haar zag staan en hij zat me een beetje uit te lachen omdat ik het er moeilijk mee had. Ik wilde hem slaan en in elkaar schoppen, maar kon hem niet raken en werd zo woedend van machteloosheid. Werd wakker en was verscheurd van verdriet, toen kwamen mijn eerste moord & zelfmoordgedachten... Horen die ook bij het proces of ben ik stapelgek aan het worden. Gedachten zijn inmiddels weer verdwenen of verstopt en hoop maar dat het slechts een reactie was op die droom...

Vertelde gister aan een kennis van ons beiden op MSN dat ik nog steeds zijn krabbels op Hyves kon zien en dat ik daar van baalde. Die kennis heeft beloofd niet met hem erover te hebben hoe ik me voel. Zag net dat ik niet meer de mogelijkheid heb om zijn krabbels te checken...Is dit toeval? Verrekte moeilijk om geen achterdocht te hebben, maar misschien heeft hij hier wel zitten lezen en zijn verhaal herkent of heeft zij dit aan hem verteld? Ik haat al die zinloze vragen in mijn hoofd En ergens baal ik ook dat ik nu zijn krabbels niet meer kan lezen Ik snap mezelf écht niet meer

quote:

toen kwamen mijn eerste moord & zelfmoordgedachten... Horen die ook bij het proces of ben ik stapelgek aan het worden

ik hoop dat ze bij het proces horen, andes zijn we beiden stapelgek aan het worden

quote:

Vertelde gister aan een kennis van ons beiden op MSN dat ik nog steeds zijn krabbels op Hyves kon zien en dat ik daar van baalde. Die kennis heeft beloofd niet met hem erover te hebben hoe ik me voel. Zag net dat ik niet meer de mogelijkheid heb om zijn krabbels te checken...Is dit toeval? Verrekte moeilijk om geen achterdocht te hebben, maar misschien heeft hij hier wel zitten lezen en zijn verhaal herkent of heeft zij dit aan hem verteld?

mijn eerste reactie was "toeval bestaat niet"... maar ik weet niet hoe goed je normaal je kennis kunt vertrouwen


Ik weet dat mijn ex hier heeft meegelezen.. geen idee of ze dat nog doet en dat maakt me ook niet heel veel uit eigenlijk. Natuurlijk schrijf ik dingen hier vanuit mijn perspectief op, maar ze weet ook dat ik niet vergeet dat dit voor haar ook niet heul makkelijk is

het lastigste vind ik nog dat ik nu veel emotioneler ben... een aardig bedoelde opmerking van een collega kan er al toe leiden dat ik echt even weg moet lopen....

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 10:26 schreef teamlead het volgende:

[..]

ik hoop dat ze bij het proces horen, andes zijn we beiden stapelgek aan het worden
[..]

mijn eerste reactie was "toeval bestaat niet"... maar ik weet niet hoe goed je normaal je kennis kunt vertrouwen


Ik weet dat mijn ex hier heeft meegelezen.. geen idee of ze dat nog doet en dat maakt me ook niet heel veel uit eigenlijk. Natuurlijk schrijf ik dingen hier vanuit mijn perspectief op, maar ze weet ook dat ik niet vergeet dat dit voor haar ook niet heul makkelijk is

het lastigste vind ik nog dat ik nu veel emotioneler ben... een aardig bedoelde opmerking van een collega kan er al toe leiden dat ik echt even weg moet lopen....

Geen idee of ik die kennis kan vertrouwen, ken dr eigenlijk niet en zit er over te denken dat contact ook maar af te kappen, want ik heb geen zin om nog meer achterdocht-gevoelens erbij te krijgen, maar wat als het gewoon wel op toeval berust? Ik herken je gevoel van dat het voor haar ook niet makkelijk moet zijn en ik HAAT die gedachte, want gvd als het dan niet makkelijk is voor die ander, waarom het dan niet nog een kans geven? Dus ik heb besloten dat mijn ex het er niet meer moeilijk mee heeft, mij vergeten is en vrolijk van zijn ge-wel-dige leven aan het genieten is, dat ik mede voor hem heb opgebouwd en ik, ach ja, ik zit in de kreukels. Heerlijk die zelfmedelijden

Nou mensen, alle tips zijn welkom. Na een jaar samengewoond te hebben, hebben we gisteren de knoop doorgehakt. Ik ben nu een draaimolen van emoties: verdriet, opluchting, angst, opgewonden over wat de toekomst me kan gaan brengen...
Ben met spoed op zoek naar andere woonruimte, we zouden vrijdag voor 2 weken op vakantie gaan, maar die tijd benut ik voor het pakken van mijn spullen...
Dus steun graag

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 11:25 schreef Paikea het volgende:
Nou mensen, alle tips zijn welkom. Na een jaar samengewoond te hebben, hebben we gisteren de knoop doorgehakt. Ik ben nu een draaimolen van emoties: verdriet, opluchting, angst, opgewonden over wat de toekomst me kan gaan brengen...
Ben met spoed op zoek naar andere woonruimte, we zouden vrijdag voor 2 weken op vakantie gaan, maar die tijd benut ik voor het pakken van mijn spullen...
Dus steun graag

Kop op meid als er wat is de mensen in dit topic hebben vast wel een luisterend oor voor je

Zorg dat je snel andere woonruimte vindt, de eerste weken zullen een hoop geregel zijn en vliegen voorbij. En niet te lang bij elkaar in huis blijven wonen, dat leidt tot rare situaties. Succes!

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 11:25 schreef Paikea het volgende:
Nou mensen, alle tips zijn welkom. Na een jaar samengewoond te hebben, hebben we gisteren de knoop doorgehakt. Ik ben nu een draaimolen van emoties: verdriet, opluchting, angst, opgewonden over wat de toekomst me kan gaan brengen...
Ben met spoed op zoek naar andere woonruimte, we zouden vrijdag voor 2 weken op vakantie gaan, maar die tijd benut ik voor het pakken van mijn spullen...
Dus steun graag

Die draaimolen blijft nog wel even. Enige tip die ik nu voor je heb is: geef lekker toe aan elke emotie die je voelt. Sterkte!

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 12:11 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

Kop op meid als er wat is de mensen in dit topic hebben vast wel een luisterend oor voor je

Ik volg dit topic al een tijdje (breuk zat er heeeel duidelijk aan te komen). Ik hoop dat ik het ergste verdriet gehad heb (besef dat het voorbij is) en dat ik me vanaf nu langzamerhand weer wat beter ga voelen.
Erger als eerst wordt het niet, of hou ik mezelf nu voor de gek?

Nu krijg ik steun, dat had ik hiervoor niet (bijna niemand wist het). Zou dat het makkelijker maken?

Ik weet het, loop mezelf gek te maken..

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 12:13 schreef afterhourpower het volgende:
Zorg dat je snel andere woonruimte vindt, de eerste weken zullen een hoop geregel zijn en vliegen voorbij. En niet te lang bij elkaar in huis blijven wonen, dat leidt tot rare situaties. Succes!

Ja, dat is mijn plan ook. Ik vertrek zo naar mijn ouders (150 km verderop). Hij wilde vannacht zelfs nog in het zelfde bed slapen, dat heb ik maar afgeslagen.
Het is net of er niks gebeurt is zo..Moet even afstand nemen. Het scheelt dat hij overmorgen lekker op vakantie gaat, heb ik twee weken om alles te regelen en op een rijtje te krijgen.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 12:14 schreef heksehiel het volgende:

[..]

Die draaimolen blijft nog wel even. Enige tip die ik nu voor je heb is: geef lekker toe aan elke emotie die je voelt. Sterkte!

Dat is moeilijk, zullen de meesten wel beamen. Je wilt graag sterk zijn en op sommige momenten komt er een oerkracht naar boven, maar andere momenten

Sorry, ben in een zeurbui. Daar mag ik ook aan toegeven toch

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 12:19 schreef Paikea het volgende:

[..]

Dat is moeilijk, zullen de meesten wel beamen. Je wilt graag sterk zijn en op sommige momenten komt er een oerkracht naar boven, maar andere momenten

Helemaal mee eens. Heb zelf het gevoel ook nog wel eens hoor van wat nou als...
Daarnaast mag je gerust zeuren hoor is niks mee misschien dat het ook nog wel oplucht.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 12:19 schreef Paikea het volgende:

[..]


Sorry, ben in een zeurbui. Daar mag ik ook aan toegeven toch

Schat, daar is dit topic voor Zoveel zeiken, klagen, zeuren over waarom je je ex niet kunt loslaten en de pijn, woede, frustratie van liefdesverdriet!

één tipje: niet met je ex naar bed! het valt alleen maar tegen om de volgende dag alweer niet naast hem wakker te worden

ooh mensen ik word gek van de gedachten die in mijn hoofd rondgaan, wil hij we wel/niet terug. Hij wil mij niet meer maar stuurt me wel smsjes met of ik uitga en of ik niet iets met zijn vrienden wil doen enzo maar aan de andere kant zei hij ik wil je nooit meer zien en ik hou niet meer van je? Wat bedoelt hij hier nou mee? Ik word gek en krijg gewoon echt steeds hoop als hij mij smst.

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 23:51 schreef teamlead het volgende:
Ze geeft aan dat ze de spullen wel zal opsturen en dat ze me niet wil zien, omdat elkaar nu ontmoeten het alleen maar moeilijker zal maken.

Wees blij dat je een verstandige ex hebt; ze heeft namelijk groot gelijk.

Move on.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 15:22 schreef MereLss het volgende:
ooh mensen ik word gek van de gedachten die in mijn hoofd rondgaan, wil hij we wel/niet terug. Hij wil mij niet meer maar stuurt me wel smsjes met of ik uitga en of ik niet iets met zijn vrienden wil doen enzo maar aan de andere kant zei hij ik wil je nooit meer zien en ik hou niet meer van je? Wat bedoelt hij hier nou mee? Ik word gek en krijg gewoon echt steeds hoop als hij mij smst.

Hij wil je relatie niet, maar je lichaam wel.

Ik spreek uit ervaring. (Als lichaam-willende, welteverstaan.)

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 15:22 schreef MereLss het volgende:
ooh mensen ik word gek van de gedachten die in mijn hoofd rondgaan, wil hij we wel/niet terug. Hij wil mij niet meer maar stuurt me wel smsjes met of ik uitga en of ik niet iets met zijn vrienden wil doen enzo maar aan de andere kant zei hij ik wil je nooit meer zien en ik hou niet meer van je? Wat bedoelt hij hier nou mee? Ik word gek en krijg gewoon echt steeds hoop als hij mij smst.

Stuur hem een berichtje dat hij moet stoppen met smsen. Dat is het enige wat kan helpen. Heel erg hard, en mij lukte het niet, maar afstand is even nodig.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 13:41 schreef heksehiel het volgende:

[..]

Schat, daar is dit topic voor Zoveel zeiken, klagen, zeuren over waarom je je ex niet kunt loslaten en de pijn, woede, frustratie van liefdesverdriet!

Dank!

Zit nu weer bij mijn ouders, even gal te spuwen over ALLLES wat hij heeft gedaan en gezegd wat ik nooit verteld heb. Heerlijk!

Nog steeds heb ik het gevoel dat ik niet bepaald thuis hoor in deze reeks, maar toch.
Ik heb het dus ook moeilijk met alles omtrend m'n vriendin, nouja ex in de zin dat er geen toekomst meer is voor ons beiden aangezien ze enkele maanden geleden is overleden.
Hink nog steeds op 2 gedachten logischerwijs, iedere keer dat het klikt met een ander, er toenadering word gezocht of men een stap verder wil/denkt te kunnen gaan knakt er iets (mentaal hehe) en heb ik het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben om daadwerkelijk ook op dat gebied verder te gaan.

Je moet natuurlijk wel een keer de draad weer oppakken en ook qua liefde/relaties schiet ik er niets mee op als ik triest en alleen al die jaren verder ga, maar het voelt zóoo verdomde fout om alleen al te denken aan een ander, een kus (vriendschappelijk) voelt zelfs al vreemd op het moment en volgende stappen zullen alleen maar dramatischer worden heb ik het gevoel.
Kortom, het loslaten wil hier ook niet echt lekker lukken en dat zal voor weinige vreemd zijn of overkomen, maar ik zou het toch wel willen.
Maar juist het feit dat ze gewoon nog m'n vriendin was in een goede relatie en dat van de ene op andere dag om zeep werd geholpen door omstandigheden maakt het qua gevoel nog lastiger.

Nou maak ik me verder ook niet echt heel veel druk om die dingen moet ik zeggen, mocht ik meer voor iemand gaan voelen dan gewoon het 'leuk en gezellig' hebben met elkaar dan zal ik het gewoon vertellen en verder kijk ik maar hoe de dingen gaan lopen de komende tijd.
Kan ook niet zeggen dat ik echt geniet van het single zijn met deze zaken in me achterhoofd.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 18:16 schreef Lastpost het volgende:
Nog steeds heb ik het gevoel dat ik niet bepaald thuis hoor in deze reeks, maar toch.
Ik heb het dus ook moeilijk met alles omtrend m'n vriendin, nouja ex in de zin dat er geen toekomst meer is voor ons beiden aangezien ze enkele maanden geleden is overleden.
Hink nog steeds op 2 gedachten logischerwijs, iedere keer dat het klikt met een ander, er toenadering word gezocht of men een stap verder wil/denkt te kunnen gaan knakt er iets (mentaal hehe) en heb ik het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben om daadwerkelijk ook op dat gebied verder te gaan.

Je moet natuurlijk wel een keer de draad weer oppakken en ook qua liefde/relaties schiet ik er niets mee op als ik triest en alleen al die jaren verder ga, maar het voelt zóoo verdomde fout om alleen al te denken aan een ander, een kus (vriendschappelijk) voelt zelfs al vreemd op het moment en volgende stappen zullen alleen maar dramatischer worden heb ik het gevoel.
Kortom, het loslaten wil hier ook niet echt lekker lukken en dat zal voor weinige vreemd zijn of overkomen, maar ik zou het toch wel willen.
Maar juist het feit dat ze gewoon nog m'n vriendin was in een goede relatie en dat van de ene op andere dag om zeep werd geholpen door omstandigheden maakt het qua gevoel nog lastiger.

Nou maak ik me verder ook niet echt heel veel druk om die dingen moet ik zeggen, mocht ik meer voor iemand gaan voelen dan gewoon het 'leuk en gezellig' hebben met elkaar dan zal ik het gewoon vertellen en verder kijk ik maar hoe de dingen gaan lopen de komende tijd.
Kan ook niet zeggen dat ik echt geniet van het single zijn met deze zaken in me achterhoofd.

Lijkt mij dat je nog het rouwproces zit. Geef het de tijd, dit is niet niks. En ben je er weer aan toe, dient dat zich vanzelf aan.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 17:19 schreef Paikea het volgende:

[..]

Dank!

Zit nu weer bij mijn ouders, even gal te spuwen over ALLLES wat hij heeft gedaan en gezegd wat ik nooit verteld heb. Heerlijk!

Haha herkenbaar en ouders die dan bij zichzelf denken "tjee, meisje dat pik je toch niet allemaal. We hebben onze dochter toch verstandiger opgevoed?" En het ergst vind ik dat als ik gal heb gespuwd en het komt toch weer goed, oei dan krijg je alles weer fijn terug van je ouders en moet je lullen als brugman om het weer recht te breien. Eén voordeel voor nu, het zal echt niet meer goed komen tussen mij en mijn ex.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 18:16 schreef Lastpost het volgende:
-knip-

Ik zie niet in waarom je niet in deze reeks zou thuishoren. Omdat je niet bent gedumpt of omdat jij wel een goede relatie had? Het blijft loslaten van een ex (al is het in jouw zin niet een ex-ex, snappie?)
Ik kan me heel goed voorstellen dat je last hebt van 'schuldgevoelens' en dat je er zeker niet klaar voor bent. Dus neem de tijd en stapje voor stapje. En ik begrijp je gevoel heel goed dat je het wel graag zou willen. Niets is immers makkelijker loslaten (= niet vergeten!) dan je kunnen richten op iets nieuws, maar dat kan pas als je hartje er voor klaar is.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 18:30 schreef heksehiel het volgende:

[..]

Haha herkenbaar en ouders die dan bij zichzelf denken "tjee, meisje dat pik je toch niet allemaal. We hebben onze dochter toch verstandiger opgevoed?" En het ergst vind ik dat als ik gal heb gespuwd en het komt toch weer goed, oei dan krijg je alles weer fijn terug van je ouders en moet je lullen als brugman om het weer recht te breien. Eén voordeel voor nu, het zal echt niet meer goed komen tussen mij en mijn ex.

Nou, ik zie nu wel in dat het bij mij ook niet meer goedkomt. Zeker niet nu ik besef wat hij allemaal gezegd heeft...
Enige wat hij nodig had was een werkster en een opblaaspop
Nee, mijn volgende vent wordt veel anders!!!

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 19:04 schreef Paikea het volgende:

[..]


Nee, mijn volgende vent wordt veel anders!!!

That's the spirit, want die volgende komt er zeker

Ik sluit me ook maar bij deze reeks aan

Vorige week woensdag heeft mijn vriendin het na bijna 2 jaar (23 maanden) uit gemaakt.

Ze was mijn eerste…
Het is een relatie geweest met diepe dalen, maar natuurlijk ook wel pieken. Bij die dalen dreigde het steeds uit te gaan tussen ons. Ik was dan vaak degene die toegaf aan haar en mijzelf helemaal veranderde. Niet dat dat altijd blijvend was, want later viel ik toch steeds terug in het oude. Zij had net een vaste baan toen ik haar leerde kennen, ik studeer nog.

Het is een keer ook uit geweest, 3 weken…daarna stond ze met condooms op de stoep en wilde me terug. Daar ben ik toen nog op ingegaan ook -_-. Maar ja…ze was mijn eerste en mijn alles. Ik zag nog toekomst op dat moment, en zij blijkbaar ook. We zijn er toen wel sterker uit gekomen. Het ging allemaal zo goed.

Eigenlijk heeft zij alle belangrijke gebeurtenissen die in mijn leven kwamen de laatste jaren meegemaakt. In de tijd dat ik wat met haar had, heb ik mijn bachelor behaald en nu moet ik uiteindelijk alleen nog maar een master scriptie schrijven. Ik had zo graag dat ze ook nog had meegemaakt dat die klaar was

De relatie is echt heel vreemd gelopen. Toen ze wat met mij begon, speelde er ook nog iets met een andere jongen. Ze had ons eigenlijk een beetje rond dezelfde tijd leren kennen. Zij was een meisje die redelijk wat bekijks heeft van andere heren. Het is wel een bepaald soort heren die haar leuk vinden. Anyways…ik heb haar de keuze gelaten: hij of ik. Uiteindelijk heeft ze dus voor mij gekozen.

Alles was leuk, alles was fijn . Nadat we iets van een half jaar met elkaar hadden, moest ik stage lopen voor mijn studie. Ik moest zelf op zoek naar een plek. Ik heb haar de keuze voorgelegd of ik een plek bij haar in de buurt zou zoeken, of toch bij mijn ouders in de buurt (waar ik toen nog woonde). Als ik een plek bij haar in de buurt zou zoeken, zij ik bij haar intrekken. Ik heb toen een plek bij haar in de buurt gevonden. Ik ben ook langzamerhand officieus bij haar ingetrokken (officieel wilde ze niet). In het begin was alles nog leuk. Op een gegeven moment gaat het botsen. We zijn toen echt door hele diepe dalen gegaan waarbij ik haar smeekte om het niet uit te maken.

Op een gegeven moment werden die dalen steeds erger en is het dus uit gegaan (ik woonde inmiddels alweer bij m’n ouders). Dit kwam van haar kant. Maar ze stond dus 3 weken later weer op de stoep. Daarna hebben we de draad weer langzaam opgepakt. Het ging een stuk beter. We begonnen een toekomstbeeld te ontwikkelen met elkaar: samenwonen, kindjes krijgen etc. Alles ging weer wat beter. Er was een soort van omslag in de relatie gekomen. Ik had opeens het heft in handen . Ik ging daar weer steeds vaker naartoe en deelde alles met haar. Ik heb mezelf helemaal blootgegeven aan haar. Zij heeft me opnieuw leren huilen.

Niet zo heel lang geleden (maand) had ik de mogelijkheid om een huisje voor mezelf te krijgen. Ik ben hierop in gegaan. Zij was helemaal trots, want ze had eigenlijk altijd al gewild dat ik eerst op mezelf ging wonen voordat we samen gingen wonen. Ze zag het al helemaal voor zich: dat ze dan bij mij thuis langs zou komen en allemaal dingen ging doen daar in de buurt (ik werkte toen nog op zaterdag). Dat is natuurlijk toch beter dan bij mijn ouders thuis

Ondertussen kreeg ik een vaste baan (parttime) die aansloot bij mijn studie en een stuk meer ging verdienen dan mijn zaterdagbaantje. Mijn zaterdagbaantje heb ik dus opgezegd. Dan hadden we eindelijk de weekenden samen Ik ging dus op mezelf wonen en had de weekenden vrij.

Ondertussen verhuisd en dergelijke, waarbij ze mee heeft geholpen. Ze bleef pas de eerste keer in mijn nieuwe huisje slapen toen de gordijnen hingen. Ik had inmiddels ook een tweepersoons bed . Toen kwam het hoor…ze sprak uit dat ze aan het twijfelen was over haar toekomst…ze twijfelde dus ook over ons…ze wilde een pauze om na te denken. Ze wilde even geen contact. Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. Ik dacht juist dat het op het moment zo goed ging. Afijn…ze kreeg haar pauze van mij. Toen ze de ochtend daarna wakker werd, was het eerste dat ze zei toen ze wakker werd dat ze van me hield. Ik moest werken, dus weg. Zij ging iets later weg.

Ik heb toen geen contact gezocht om haar de rust te geven die ze nodig had. Vorige week woensdag zocht ze contact met mij. Ze wilde even langs komen. Ik voelde de bui al hangen. En ja hoor…ze kwam om het uit te maken. Een half uur voordat ze hier aan kwam, zat ik al te janken. Ik wilde het eerst niet geloven…ik wilde het niet bevatten…het enige wat ik kon doen was janken. Zij had het er ook wel moeilijk mee. De reden die ze gaf was “dat het niet werkte” maar dat ze nog wel veel van me hield. En ze vond me zo lief en van alles en nog steeds. Ik was echt heel lief voor haar geweest enzo.

De dag daarna ben ik naar haar toe gegaan om te praten. Dat was achteraf een domme beslissing. Ik wilde haar natuurlijk terug. Ik was niet in staat om te praten. Ik kon alleen maar janken Ze stuurde me naar huis…ik mocht niet blijven slapen…

De dagen daarna heb ik haar nog wel iedere dag gemaild of gebeld. Ik wilde praten met haar, ik wilde haar terug. Op een gegeven moment is ze heel boos op me geworden. Ze wilde geen contact meer met me. Ze vond het eng hoe ik reageerde en ze was bang dat ik haar wat zou aandoen of opeens bij haar in huis zou staan (ik heb haar sleutel nog, die moet ik morgen achter laten als ik mijn spullen ga halen). Toen heb ik mezelf moeten dwingen om geen contact meer te zoeken.

Ik had het daar zo moeilijk mee . Ik had zoveel tijd over. Die besteedde ik eigenlijk alleen maar aan het missen van haar. Ik woon nu natuurlijk op mezelf en ik heb de weekenden vrij Dat is een beetje een overdosis aan eenzaamheid. Dat terwijl we 2 weken geleden nog een goed toekomstbeeld hadden. Ik heb natuurlijk wel met vrienden afgesproken en gepraat, maar wanneer die weer weg gaan, overvalt de eenzaamheid me meteen weer.

Ik heb haar nog gemaild met wat vragen en daar antwoord op gekregen. Ze mailde terug dat ze iemand had ontmoet waarmee ze het goed kon vinden en het klikte erg goed. Ze had zich gevangen gevoeld in onze relatie. Dat terwijl ik haar juist zo vrij liet dat ik er zelf aan onderdoor ging. Ik wilde bij haar zijn. Zo veel mogelijk.

Nu na een week gaat het een stuk beter eigenlijk. Ik realiseer me nu dat ik gewoon verder moet. Ik heb wel weer zin in een andere dame Ik kan op jacht (iets dat ik nooit heb gedaan vroeger omdat ik te onzeker was). Ik ben tijdens de relatie veranderd, opener geworden. Voordat ik wat met haar had, kwam ik eigenlijk nooit buiten. Ik ben ook al niet zo’n uitgaansmens. Ik ga mezelf de komende tijd ertoe zetten om uit te gaan en buiten te komen. Ik moet meer met dames leren praten. Ik heb er best wel zin in


sorry voor het lange verhaal trouwens

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 19:34 schreef ThaBrain het volgende:
Ik sluit me ook maar bij deze reeks aan

Vorige week woensdag heeft mijn vriendin het na bijna 2 jaar (23 maanden) uit gemaakt.

Ze was mijn eerste…
Het is een relatie geweest met diepe dalen, maar natuurlijk ook wel pieken. Bij die dalen dreigde het steeds uit te gaan tussen ons. Ik was dan vaak degene die toegaf aan haar en mijzelf helemaal veranderde. Niet dat dat altijd blijvend was, want later viel ik toch steeds terug in het oude. Zij had net een vaste baan toen ik haar leerde kennen, ik studeer nog.

Heey vet kut voor je mijn vriend heeft t ook uitgemaakt na 5 jaar, wij keken ook voor een huisje enz... Hij houdt "ineens" niet meer van me en wil me niet meer zien...

JA ik vind het echt heel kut

Pas vandaag voel ik em eigenlijk weer voor het eerst wat vrolijker...

het probleem bij mij is nu voor al dat ik alleen in mijn eigen huis zit...de weekenden vrij heb (om aan haar te denken) en mijn ouders ook nog eens op vakantie zijn Anders zou ik naar mn ouders toe gaan

ik snap precies wat je bedoelt, ik deed zovaak leuke dingen met hem en was elke avond weg en we woonde eigenlijk ook al samen bij mij moeder thuis dan en nu is alles ineens weg en ik word gek van de stilte, leegt en het alleen zitten. En ik blijf maar hopen dat hij mij terug wil en dan heb ik het nog niet eens gehad over het alleen slapen dan voel ik me pas echt kut heb jij dat ook?

Mjah...helemaal in een tweepersoons bed (in mn eigen huisje ) Ik mis het zo erg om tegen haar aan te liggen .

Ik had zo gehoopt dat ze er vaker was blijven slapen

Ik heb haar meerdere keren gevraagd of ze me terug wil, maar ze blijft nee zeggen

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 20:11 schreef ThaBrain het volgende:
Mjah...helemaal in een tweepersoons bed (in mn eigen huisje ) Ik mis het zo erg om tegen haar aan te liggen .

Ik had zo gehoopt dat ze er vaker was blijven slapen

Ik heb haar meerdere keren gevraagd of ze me terug wil, maar ze blijft nee zeggen

Ik snap wat je bedoelt elke keer heb ik het ook van wat is het leeg hier in bed Maar ben net Samen met haar en de honden even een stukje wezen lopen in het bos tot dat het begon te regenen. We hebben veel gepraat en er zijn nu gewoon een hoop dingen aan het licht gekomen waar we beide geen weet van hadden. Ik zou het graag weer willen proberen maar zij zit het echt niet zitten

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 20:56 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

Ik snap wat je bedoelt elke keer heb ik het ook van wat is het leeg hier in bed Maar ben net Samen met haar en de honden even een stukje wezen lopen in het bos tot dat het begon te regenen. We hebben veel gepraat en er zijn nu gewoon een hoop dingen aan het licht gekomen waar we beide geen weet van hadden. Ik zou het graag weer willen proberen maar zij zit het echt niet zitten

Je mag blij zijn dat ze nog met je wil praten Wel goed dat jullie duidelijker tegenover elkaar kunnen zijn . Dat had ik eigenlijk ook die ene keer dat het 3 weken uit was. Op de een of andere manier valt er een soort last van je schouders. Het maakt niet meer uit wat je zegt omdat je weet dat het toch niet meer zoveel uitmaakt

Ik heb wel meteen de vuurdoop gehad met mijn relatie. Ik heb geleerd een relatie te beginnen, onderhouden en het is een paar keer bijna uit geweest waarna we er weer bovenop zijn gekomen. Ik weet nu ook beter wat ik zoek in een relatie.

Eerst was ik een onbeschreven boek...zij heeft me beschreven en nu kan ik zelf in het verhaal krassen en omcirkelen wat ik wel en niet wil binnen een relatie

damn man ik voel me zo kut, gister smste hij me elke keer en nu heb ik hem iets gevraagd en ik krijg maar niks terug ik wil hem zo graag terug maar hij wil mij niet meer... maar door zn smsjes krijg ik hoop

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 21:07 schreef MereLss het volgende:
damn man ik voel me zo kut, gister smste hij me elke keer en nu heb ik hem iets gevraagd en ik krijg maar niks terug ik wil hem zo graag terug maar hij wil mij niet meer... maar door zn smsjes krijg ik hoop

ahhwww ik kan me voorstellen hoe je je voelt

Iedere keer als ze me mailt gaat er toch weer een gevoel door me heen. Dat is denk ik de hoop dat het ooit nog goed gaat komen. Hoop zuigt

ja dat heb ik ook zo erg en dan krijg ik smsjes dat hij bang ik dat ik nu een relatie wil aangaan met 1 van zn vrienden dat wil ik niet het dringt volges mij niet tot hem door dat ik alleen hem wil en het kutte is dat ik met niemand over mijn gevoelens kan praten en doordat hij van die smsjes stuurt krijg ik hoop en dan denk ik zal die dan toch nog gevoelens voor me hebben?

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 21:12 schreef MereLss het volgende:
ja dat heb ik ook zo erg en dan krijg ik smsjes dat hij bang ik dat ik nu een relatie wil aangaan met 1 van zn vrienden dat wil ik niet het dringt volges mij niet tot hem door dat ik alleen hem wil en het kutte is dat ik met niemand over mijn gevoelens kan praten en doordat hij van die smsjes stuurt krijg ik hoop en dan denk ik zal die dan toch nog gevoelens voor me hebben?

kan je er met niemand over praten?

Dat is echt erg inderdaad. De afgelopen week heb ik gelukkig veel steun gehad van vrienden.

Maar je hebt ons toch Wij luisteren wel

thnx word er echt helemaal gek van aan de ene kant zecht ie van ik hou nie meer van je en ik wil je niet meer zien en aan de andere kant zegt hij van ik ben te jaloers en ben bang dat je met mn vrienden gaat en stuurt me 4 smsjes achter elkaar als ik hem niet snel genoeg terug sms... Wat wil die nou ik word gek hoelang had jij ook alweer een relatie?

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 21:18 schreef MereLss het volgende:
hoelang had jij ook alweer een relatie?

23 maanden, dus bijna 2 jaar, maar ze was wel mijn eerste

pascal was ook mijn eerste en we hadde 5 jaar, ik kan het gewoon niet geloven. We hadden zown fijn leven samen ik heb hem net een smsje gestuurd en nu krijg ik niks terug terwijl hij mij wel vet veel smste gister en vroeg van waarom sms je niet terug en stuur eens wat terug please enz damn wat is dit moeilijk

Morgen ga ik mijn spullen ophalen van mij bij haar thuis. Er ligt nogal wat van mij. Ik ga het niet in 1x mee krijgen denk ik. Morgen gaat echt moeilijk worden als ik daar ben al die herinneringen

Verder vind ik het zielig voor haar ("onze") kat....mijn ex is nu vaak van huis volgens mij...die kat krijgt zo te weinig aandacht...ik vind het zielig voor dat beest Maar ik voel me niet geroepen om de kat zelf te nemen.