De kunst van het loslaten van je ex # 57

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 23:51 schreef teamlead het volgende:
Ze geeft aan dat ze de spullen wel zal opsturen en dat ze me niet wil zien, omdat elkaar nu ontmoeten het alleen maar moeilijker zal maken.

Wees blij dat je een verstandige ex hebt; ze heeft namelijk groot gelijk.

Move on.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 15:22 schreef MereLss het volgende:
ooh mensen ik word gek van de gedachten die in mijn hoofd rondgaan, wil hij we wel/niet terug. Hij wil mij niet meer maar stuurt me wel smsjes met of ik uitga en of ik niet iets met zijn vrienden wil doen enzo maar aan de andere kant zei hij ik wil je nooit meer zien en ik hou niet meer van je? Wat bedoelt hij hier nou mee? Ik word gek en krijg gewoon echt steeds hoop als hij mij smst.

Hij wil je relatie niet, maar je lichaam wel.

Ik spreek uit ervaring. (Als lichaam-willende, welteverstaan.)

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 15:22 schreef MereLss het volgende:
ooh mensen ik word gek van de gedachten die in mijn hoofd rondgaan, wil hij we wel/niet terug. Hij wil mij niet meer maar stuurt me wel smsjes met of ik uitga en of ik niet iets met zijn vrienden wil doen enzo maar aan de andere kant zei hij ik wil je nooit meer zien en ik hou niet meer van je? Wat bedoelt hij hier nou mee? Ik word gek en krijg gewoon echt steeds hoop als hij mij smst.

Stuur hem een berichtje dat hij moet stoppen met smsen. Dat is het enige wat kan helpen. Heel erg hard, en mij lukte het niet, maar afstand is even nodig.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 13:41 schreef heksehiel het volgende:

[..]

Schat, daar is dit topic voor Zoveel zeiken, klagen, zeuren over waarom je je ex niet kunt loslaten en de pijn, woede, frustratie van liefdesverdriet!

Dank!

Zit nu weer bij mijn ouders, even gal te spuwen over ALLLES wat hij heeft gedaan en gezegd wat ik nooit verteld heb. Heerlijk!

Nog steeds heb ik het gevoel dat ik niet bepaald thuis hoor in deze reeks, maar toch.
Ik heb het dus ook moeilijk met alles omtrend m'n vriendin, nouja ex in de zin dat er geen toekomst meer is voor ons beiden aangezien ze enkele maanden geleden is overleden.
Hink nog steeds op 2 gedachten logischerwijs, iedere keer dat het klikt met een ander, er toenadering word gezocht of men een stap verder wil/denkt te kunnen gaan knakt er iets (mentaal hehe) en heb ik het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben om daadwerkelijk ook op dat gebied verder te gaan.

Je moet natuurlijk wel een keer de draad weer oppakken en ook qua liefde/relaties schiet ik er niets mee op als ik triest en alleen al die jaren verder ga, maar het voelt zóoo verdomde fout om alleen al te denken aan een ander, een kus (vriendschappelijk) voelt zelfs al vreemd op het moment en volgende stappen zullen alleen maar dramatischer worden heb ik het gevoel.
Kortom, het loslaten wil hier ook niet echt lekker lukken en dat zal voor weinige vreemd zijn of overkomen, maar ik zou het toch wel willen.
Maar juist het feit dat ze gewoon nog m'n vriendin was in een goede relatie en dat van de ene op andere dag om zeep werd geholpen door omstandigheden maakt het qua gevoel nog lastiger.

Nou maak ik me verder ook niet echt heel veel druk om die dingen moet ik zeggen, mocht ik meer voor iemand gaan voelen dan gewoon het 'leuk en gezellig' hebben met elkaar dan zal ik het gewoon vertellen en verder kijk ik maar hoe de dingen gaan lopen de komende tijd.
Kan ook niet zeggen dat ik echt geniet van het single zijn met deze zaken in me achterhoofd.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 18:16 schreef Lastpost het volgende:
Nog steeds heb ik het gevoel dat ik niet bepaald thuis hoor in deze reeks, maar toch.
Ik heb het dus ook moeilijk met alles omtrend m'n vriendin, nouja ex in de zin dat er geen toekomst meer is voor ons beiden aangezien ze enkele maanden geleden is overleden.
Hink nog steeds op 2 gedachten logischerwijs, iedere keer dat het klikt met een ander, er toenadering word gezocht of men een stap verder wil/denkt te kunnen gaan knakt er iets (mentaal hehe) en heb ik het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben om daadwerkelijk ook op dat gebied verder te gaan.

Je moet natuurlijk wel een keer de draad weer oppakken en ook qua liefde/relaties schiet ik er niets mee op als ik triest en alleen al die jaren verder ga, maar het voelt zóoo verdomde fout om alleen al te denken aan een ander, een kus (vriendschappelijk) voelt zelfs al vreemd op het moment en volgende stappen zullen alleen maar dramatischer worden heb ik het gevoel.
Kortom, het loslaten wil hier ook niet echt lekker lukken en dat zal voor weinige vreemd zijn of overkomen, maar ik zou het toch wel willen.
Maar juist het feit dat ze gewoon nog m'n vriendin was in een goede relatie en dat van de ene op andere dag om zeep werd geholpen door omstandigheden maakt het qua gevoel nog lastiger.

Nou maak ik me verder ook niet echt heel veel druk om die dingen moet ik zeggen, mocht ik meer voor iemand gaan voelen dan gewoon het 'leuk en gezellig' hebben met elkaar dan zal ik het gewoon vertellen en verder kijk ik maar hoe de dingen gaan lopen de komende tijd.
Kan ook niet zeggen dat ik echt geniet van het single zijn met deze zaken in me achterhoofd.

Lijkt mij dat je nog het rouwproces zit. Geef het de tijd, dit is niet niks. En ben je er weer aan toe, dient dat zich vanzelf aan.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 17:19 schreef Paikea het volgende:

[..]

Dank!

Zit nu weer bij mijn ouders, even gal te spuwen over ALLLES wat hij heeft gedaan en gezegd wat ik nooit verteld heb. Heerlijk!

Haha herkenbaar en ouders die dan bij zichzelf denken "tjee, meisje dat pik je toch niet allemaal. We hebben onze dochter toch verstandiger opgevoed?" En het ergst vind ik dat als ik gal heb gespuwd en het komt toch weer goed, oei dan krijg je alles weer fijn terug van je ouders en moet je lullen als brugman om het weer recht te breien. Eén voordeel voor nu, het zal echt niet meer goed komen tussen mij en mijn ex.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 18:16 schreef Lastpost het volgende:
-knip-

Ik zie niet in waarom je niet in deze reeks zou thuishoren. Omdat je niet bent gedumpt of omdat jij wel een goede relatie had? Het blijft loslaten van een ex (al is het in jouw zin niet een ex-ex, snappie?)
Ik kan me heel goed voorstellen dat je last hebt van 'schuldgevoelens' en dat je er zeker niet klaar voor bent. Dus neem de tijd en stapje voor stapje. En ik begrijp je gevoel heel goed dat je het wel graag zou willen. Niets is immers makkelijker loslaten (= niet vergeten!) dan je kunnen richten op iets nieuws, maar dat kan pas als je hartje er voor klaar is.

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 18:30 schreef heksehiel het volgende:

[..]

Haha herkenbaar en ouders die dan bij zichzelf denken "tjee, meisje dat pik je toch niet allemaal. We hebben onze dochter toch verstandiger opgevoed?" En het ergst vind ik dat als ik gal heb gespuwd en het komt toch weer goed, oei dan krijg je alles weer fijn terug van je ouders en moet je lullen als brugman om het weer recht te breien. Eén voordeel voor nu, het zal echt niet meer goed komen tussen mij en mijn ex.

Nou, ik zie nu wel in dat het bij mij ook niet meer goedkomt. Zeker niet nu ik besef wat hij allemaal gezegd heeft...
Enige wat hij nodig had was een werkster en een opblaaspop
Nee, mijn volgende vent wordt veel anders!!!

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 19:04 schreef Paikea het volgende:

[..]


Nee, mijn volgende vent wordt veel anders!!!

That's the spirit, want die volgende komt er zeker

Ik sluit me ook maar bij deze reeks aan

Vorige week woensdag heeft mijn vriendin het na bijna 2 jaar (23 maanden) uit gemaakt.

Ze was mijn eerste…
Het is een relatie geweest met diepe dalen, maar natuurlijk ook wel pieken. Bij die dalen dreigde het steeds uit te gaan tussen ons. Ik was dan vaak degene die toegaf aan haar en mijzelf helemaal veranderde. Niet dat dat altijd blijvend was, want later viel ik toch steeds terug in het oude. Zij had net een vaste baan toen ik haar leerde kennen, ik studeer nog.

Het is een keer ook uit geweest, 3 weken…daarna stond ze met condooms op de stoep en wilde me terug. Daar ben ik toen nog op ingegaan ook -_-. Maar ja…ze was mijn eerste en mijn alles. Ik zag nog toekomst op dat moment, en zij blijkbaar ook. We zijn er toen wel sterker uit gekomen. Het ging allemaal zo goed.

Eigenlijk heeft zij alle belangrijke gebeurtenissen die in mijn leven kwamen de laatste jaren meegemaakt. In de tijd dat ik wat met haar had, heb ik mijn bachelor behaald en nu moet ik uiteindelijk alleen nog maar een master scriptie schrijven. Ik had zo graag dat ze ook nog had meegemaakt dat die klaar was

De relatie is echt heel vreemd gelopen. Toen ze wat met mij begon, speelde er ook nog iets met een andere jongen. Ze had ons eigenlijk een beetje rond dezelfde tijd leren kennen. Zij was een meisje die redelijk wat bekijks heeft van andere heren. Het is wel een bepaald soort heren die haar leuk vinden. Anyways…ik heb haar de keuze gelaten: hij of ik. Uiteindelijk heeft ze dus voor mij gekozen.

Alles was leuk, alles was fijn . Nadat we iets van een half jaar met elkaar hadden, moest ik stage lopen voor mijn studie. Ik moest zelf op zoek naar een plek. Ik heb haar de keuze voorgelegd of ik een plek bij haar in de buurt zou zoeken, of toch bij mijn ouders in de buurt (waar ik toen nog woonde). Als ik een plek bij haar in de buurt zou zoeken, zij ik bij haar intrekken. Ik heb toen een plek bij haar in de buurt gevonden. Ik ben ook langzamerhand officieus bij haar ingetrokken (officieel wilde ze niet). In het begin was alles nog leuk. Op een gegeven moment gaat het botsen. We zijn toen echt door hele diepe dalen gegaan waarbij ik haar smeekte om het niet uit te maken.

Op een gegeven moment werden die dalen steeds erger en is het dus uit gegaan (ik woonde inmiddels alweer bij m’n ouders). Dit kwam van haar kant. Maar ze stond dus 3 weken later weer op de stoep. Daarna hebben we de draad weer langzaam opgepakt. Het ging een stuk beter. We begonnen een toekomstbeeld te ontwikkelen met elkaar: samenwonen, kindjes krijgen etc. Alles ging weer wat beter. Er was een soort van omslag in de relatie gekomen. Ik had opeens het heft in handen . Ik ging daar weer steeds vaker naartoe en deelde alles met haar. Ik heb mezelf helemaal blootgegeven aan haar. Zij heeft me opnieuw leren huilen.

Niet zo heel lang geleden (maand) had ik de mogelijkheid om een huisje voor mezelf te krijgen. Ik ben hierop in gegaan. Zij was helemaal trots, want ze had eigenlijk altijd al gewild dat ik eerst op mezelf ging wonen voordat we samen gingen wonen. Ze zag het al helemaal voor zich: dat ze dan bij mij thuis langs zou komen en allemaal dingen ging doen daar in de buurt (ik werkte toen nog op zaterdag). Dat is natuurlijk toch beter dan bij mijn ouders thuis

Ondertussen kreeg ik een vaste baan (parttime) die aansloot bij mijn studie en een stuk meer ging verdienen dan mijn zaterdagbaantje. Mijn zaterdagbaantje heb ik dus opgezegd. Dan hadden we eindelijk de weekenden samen Ik ging dus op mezelf wonen en had de weekenden vrij.

Ondertussen verhuisd en dergelijke, waarbij ze mee heeft geholpen. Ze bleef pas de eerste keer in mijn nieuwe huisje slapen toen de gordijnen hingen. Ik had inmiddels ook een tweepersoons bed . Toen kwam het hoor…ze sprak uit dat ze aan het twijfelen was over haar toekomst…ze twijfelde dus ook over ons…ze wilde een pauze om na te denken. Ze wilde even geen contact. Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. Ik dacht juist dat het op het moment zo goed ging. Afijn…ze kreeg haar pauze van mij. Toen ze de ochtend daarna wakker werd, was het eerste dat ze zei toen ze wakker werd dat ze van me hield. Ik moest werken, dus weg. Zij ging iets later weg.

Ik heb toen geen contact gezocht om haar de rust te geven die ze nodig had. Vorige week woensdag zocht ze contact met mij. Ze wilde even langs komen. Ik voelde de bui al hangen. En ja hoor…ze kwam om het uit te maken. Een half uur voordat ze hier aan kwam, zat ik al te janken. Ik wilde het eerst niet geloven…ik wilde het niet bevatten…het enige wat ik kon doen was janken. Zij had het er ook wel moeilijk mee. De reden die ze gaf was “dat het niet werkte” maar dat ze nog wel veel van me hield. En ze vond me zo lief en van alles en nog steeds. Ik was echt heel lief voor haar geweest enzo.

De dag daarna ben ik naar haar toe gegaan om te praten. Dat was achteraf een domme beslissing. Ik wilde haar natuurlijk terug. Ik was niet in staat om te praten. Ik kon alleen maar janken Ze stuurde me naar huis…ik mocht niet blijven slapen…

De dagen daarna heb ik haar nog wel iedere dag gemaild of gebeld. Ik wilde praten met haar, ik wilde haar terug. Op een gegeven moment is ze heel boos op me geworden. Ze wilde geen contact meer met me. Ze vond het eng hoe ik reageerde en ze was bang dat ik haar wat zou aandoen of opeens bij haar in huis zou staan (ik heb haar sleutel nog, die moet ik morgen achter laten als ik mijn spullen ga halen). Toen heb ik mezelf moeten dwingen om geen contact meer te zoeken.

Ik had het daar zo moeilijk mee . Ik had zoveel tijd over. Die besteedde ik eigenlijk alleen maar aan het missen van haar. Ik woon nu natuurlijk op mezelf en ik heb de weekenden vrij Dat is een beetje een overdosis aan eenzaamheid. Dat terwijl we 2 weken geleden nog een goed toekomstbeeld hadden. Ik heb natuurlijk wel met vrienden afgesproken en gepraat, maar wanneer die weer weg gaan, overvalt de eenzaamheid me meteen weer.

Ik heb haar nog gemaild met wat vragen en daar antwoord op gekregen. Ze mailde terug dat ze iemand had ontmoet waarmee ze het goed kon vinden en het klikte erg goed. Ze had zich gevangen gevoeld in onze relatie. Dat terwijl ik haar juist zo vrij liet dat ik er zelf aan onderdoor ging. Ik wilde bij haar zijn. Zo veel mogelijk.

Nu na een week gaat het een stuk beter eigenlijk. Ik realiseer me nu dat ik gewoon verder moet. Ik heb wel weer zin in een andere dame Ik kan op jacht (iets dat ik nooit heb gedaan vroeger omdat ik te onzeker was). Ik ben tijdens de relatie veranderd, opener geworden. Voordat ik wat met haar had, kwam ik eigenlijk nooit buiten. Ik ben ook al niet zo’n uitgaansmens. Ik ga mezelf de komende tijd ertoe zetten om uit te gaan en buiten te komen. Ik moet meer met dames leren praten. Ik heb er best wel zin in


sorry voor het lange verhaal trouwens

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 19:34 schreef ThaBrain het volgende:
Ik sluit me ook maar bij deze reeks aan

Vorige week woensdag heeft mijn vriendin het na bijna 2 jaar (23 maanden) uit gemaakt.

Ze was mijn eerste…
Het is een relatie geweest met diepe dalen, maar natuurlijk ook wel pieken. Bij die dalen dreigde het steeds uit te gaan tussen ons. Ik was dan vaak degene die toegaf aan haar en mijzelf helemaal veranderde. Niet dat dat altijd blijvend was, want later viel ik toch steeds terug in het oude. Zij had net een vaste baan toen ik haar leerde kennen, ik studeer nog.

Heey vet kut voor je mijn vriend heeft t ook uitgemaakt na 5 jaar, wij keken ook voor een huisje enz... Hij houdt "ineens" niet meer van me en wil me niet meer zien...

JA ik vind het echt heel kut

Pas vandaag voel ik em eigenlijk weer voor het eerst wat vrolijker...

het probleem bij mij is nu voor al dat ik alleen in mijn eigen huis zit...de weekenden vrij heb (om aan haar te denken) en mijn ouders ook nog eens op vakantie zijn Anders zou ik naar mn ouders toe gaan

ik snap precies wat je bedoelt, ik deed zovaak leuke dingen met hem en was elke avond weg en we woonde eigenlijk ook al samen bij mij moeder thuis dan en nu is alles ineens weg en ik word gek van de stilte, leegt en het alleen zitten. En ik blijf maar hopen dat hij mij terug wil en dan heb ik het nog niet eens gehad over het alleen slapen dan voel ik me pas echt kut heb jij dat ook?

Mjah...helemaal in een tweepersoons bed (in mn eigen huisje ) Ik mis het zo erg om tegen haar aan te liggen .

Ik had zo gehoopt dat ze er vaker was blijven slapen

Ik heb haar meerdere keren gevraagd of ze me terug wil, maar ze blijft nee zeggen

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 20:11 schreef ThaBrain het volgende:
Mjah...helemaal in een tweepersoons bed (in mn eigen huisje ) Ik mis het zo erg om tegen haar aan te liggen .

Ik had zo gehoopt dat ze er vaker was blijven slapen

Ik heb haar meerdere keren gevraagd of ze me terug wil, maar ze blijft nee zeggen

Ik snap wat je bedoelt elke keer heb ik het ook van wat is het leeg hier in bed Maar ben net Samen met haar en de honden even een stukje wezen lopen in het bos tot dat het begon te regenen. We hebben veel gepraat en er zijn nu gewoon een hoop dingen aan het licht gekomen waar we beide geen weet van hadden. Ik zou het graag weer willen proberen maar zij zit het echt niet zitten

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 20:56 schreef JoostPayne het volgende:

[..]

Ik snap wat je bedoelt elke keer heb ik het ook van wat is het leeg hier in bed Maar ben net Samen met haar en de honden even een stukje wezen lopen in het bos tot dat het begon te regenen. We hebben veel gepraat en er zijn nu gewoon een hoop dingen aan het licht gekomen waar we beide geen weet van hadden. Ik zou het graag weer willen proberen maar zij zit het echt niet zitten

Je mag blij zijn dat ze nog met je wil praten Wel goed dat jullie duidelijker tegenover elkaar kunnen zijn . Dat had ik eigenlijk ook die ene keer dat het 3 weken uit was. Op de een of andere manier valt er een soort last van je schouders. Het maakt niet meer uit wat je zegt omdat je weet dat het toch niet meer zoveel uitmaakt

Ik heb wel meteen de vuurdoop gehad met mijn relatie. Ik heb geleerd een relatie te beginnen, onderhouden en het is een paar keer bijna uit geweest waarna we er weer bovenop zijn gekomen. Ik weet nu ook beter wat ik zoek in een relatie.

Eerst was ik een onbeschreven boek...zij heeft me beschreven en nu kan ik zelf in het verhaal krassen en omcirkelen wat ik wel en niet wil binnen een relatie

damn man ik voel me zo kut, gister smste hij me elke keer en nu heb ik hem iets gevraagd en ik krijg maar niks terug ik wil hem zo graag terug maar hij wil mij niet meer... maar door zn smsjes krijg ik hoop

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 21:07 schreef MereLss het volgende:
damn man ik voel me zo kut, gister smste hij me elke keer en nu heb ik hem iets gevraagd en ik krijg maar niks terug ik wil hem zo graag terug maar hij wil mij niet meer... maar door zn smsjes krijg ik hoop

ahhwww ik kan me voorstellen hoe je je voelt

Iedere keer als ze me mailt gaat er toch weer een gevoel door me heen. Dat is denk ik de hoop dat het ooit nog goed gaat komen. Hoop zuigt

ja dat heb ik ook zo erg en dan krijg ik smsjes dat hij bang ik dat ik nu een relatie wil aangaan met 1 van zn vrienden dat wil ik niet het dringt volges mij niet tot hem door dat ik alleen hem wil en het kutte is dat ik met niemand over mijn gevoelens kan praten en doordat hij van die smsjes stuurt krijg ik hoop en dan denk ik zal die dan toch nog gevoelens voor me hebben?

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 21:12 schreef MereLss het volgende:
ja dat heb ik ook zo erg en dan krijg ik smsjes dat hij bang ik dat ik nu een relatie wil aangaan met 1 van zn vrienden dat wil ik niet het dringt volges mij niet tot hem door dat ik alleen hem wil en het kutte is dat ik met niemand over mijn gevoelens kan praten en doordat hij van die smsjes stuurt krijg ik hoop en dan denk ik zal die dan toch nog gevoelens voor me hebben?

kan je er met niemand over praten?

Dat is echt erg inderdaad. De afgelopen week heb ik gelukkig veel steun gehad van vrienden.

Maar je hebt ons toch Wij luisteren wel

thnx word er echt helemaal gek van aan de ene kant zecht ie van ik hou nie meer van je en ik wil je niet meer zien en aan de andere kant zegt hij van ik ben te jaloers en ben bang dat je met mn vrienden gaat en stuurt me 4 smsjes achter elkaar als ik hem niet snel genoeg terug sms... Wat wil die nou ik word gek hoelang had jij ook alweer een relatie?

quote:

Op woensdag 11 juni 2008 21:18 schreef MereLss het volgende:
hoelang had jij ook alweer een relatie?

23 maanden, dus bijna 2 jaar, maar ze was wel mijn eerste

pascal was ook mijn eerste en we hadde 5 jaar, ik kan het gewoon niet geloven. We hadden zown fijn leven samen ik heb hem net een smsje gestuurd en nu krijg ik niks terug terwijl hij mij wel vet veel smste gister en vroeg van waarom sms je niet terug en stuur eens wat terug please enz damn wat is dit moeilijk

Morgen ga ik mijn spullen ophalen van mij bij haar thuis. Er ligt nogal wat van mij. Ik ga het niet in 1x mee krijgen denk ik. Morgen gaat echt moeilijk worden als ik daar ben al die herinneringen

Verder vind ik het zielig voor haar ("onze") kat....mijn ex is nu vaak van huis volgens mij...die kat krijgt zo te weinig aandacht...ik vind het zielig voor dat beest Maar ik voel me niet geroepen om de kat zelf te nemen.