Sociale verplichtingen in relaties; vrijheid of verplichting

Ik ga vaker niet dan wel mee naar dat soort dingen. Ben een huismus, vind het leuk als mensen hier komen, maar ga minder graag naar andere mensen toe. Mijn vriend vindt dat af en toe wel ongezellig, maar hij weet hoe ik ben en maakt er niet echt een probleem van. Als er echter een harde afspraak staat, dan vind ik wel dat je je eraan moet houden.

Ghihi wat een feest der herkenning dit topic.
Ergens heb ik mazzel, in mijn relatie ben ik de MINST autistische (als omschrijving, niet als echt medische dingus) dus steek ik er normaal bij af, maar ik kan ook vaker niet dan wel met dit soort last minute in de mik geschoven verplichtingen omgaan.
IRL lijk ik , naast mijn vriend, de enige te zijn die hier last van heeft...

En wat Swetsenegger zegt; ik kan op mijn werk heel goed van alles doen en ok vinden en accepteren, wat ik prive absoluut niet trek. Het is niet eens een masker zoals iemand dat noemde, maar ik vind dat gewoon een onderdeel van "werk". Je (uiteraard binnen bepaalde grenzen) een beetje zakelijk opstellen en zorgen dat het op je werk goed loopt, dus eik dat je doet waarvoor je wordt betaald.
Prive moet ik me thuis en op mijn gemak voelen, daar gelden dus andere regels voor zeg maar.

Ik ga ook niet in mijn verwassen pyjama broek met te kort hemdje aan mijn bipz krabbend naar mijn werk. Daar vind ik het mee te vergelijken. Op je werk doe je gewoon dingen als onderdeel van een organisatie en daar stel je je zakelijk op.

quote:

Op zaterdag 5 april 2008 21:07 schreef Juup© het volgende:

[..]

Van geen afspraak naar wel een afspraak. In mijn hoofd c.q. planning staat op dat moment geen afspraak geplant, en ik kan niet zo snel een afspraak toevoegen omdat ik dan in de war raak.

*phew* Ik ben niet de enige autist hier (weet niet of ik het echt ben, vermoed het wel eens).

En ik vind dus ook dat het doen van de was of het opruimen van het huis e.d. geldige redenen zijn om iets anders niet te gaan doen. Mannen begrijpen dat denk ik iha niet.

[ Bericht 2% gewijzigd door Isegrim op 06-04-2008 10:42:20 ]

quote:

Op zondag 6 april 2008 10:37 schreef Isegrim het volgende:
*phew* Ik ben niet de enige autist hier (weet niet of ik het echt ben, vermoed het wel eens).

wat is dat toch met die self-proclaimed autisten tegenwoordig op Fok?
zo vaak dat mensen van zichzelf zeggen te denken autist te zijn - is dat hip tegenwoordig ofzo? hoor je er dan bij? de nieuwe garantie voor aandacht?

quote:

Op zondag 6 april 2008 11:36 schreef Garisson72 het volgende:

[..]

wat is dat toch met die self-proclaimed autisten tegenwoordig op Fok?
zo vaak dat mensen van zichzelf zeggen te denken autist te zijn - is dat hip tegenwoordig ofzo? hoor je er dan bij? de nieuwe garantie voor aandacht?

Doe niet zo overtrokken. Het is een persoonlijkheidsspectrum met als ene uiterste 'buigen' en als andere uiterste 'knakken'. Mensen praten graag over zichzelf, that's all.

quote:

Op zondag 6 april 2008 11:36 schreef Garisson72 het volgende:

[..]

wat is dat toch met die self-proclaimed autisten tegenwoordig op Fok?
zo vaak dat mensen van zichzelf zeggen te denken autist te zijn - is dat hip tegenwoordig ofzo? hoor je er dan bij? de nieuwe garantie voor aandacht?

Daar moet je niet teveel achter zoeken, dat is net als jezelf spastisch noemen. Dan denk je toch ook niet gelijk dat iemand echt spastisch is?

Nou ja, als je werkelijk niet in staat bent om met 2 dagen notie te KUNNEN buigen (dat is wat anders dan willen), lijkt de diagnose me slechts kennisgeving eigenlijk.

quote:

Op zondag 6 april 2008 12:05 schreef Swetsenegger het volgende:
Nou ja, als je werkelijk niet in staat bent om met 2 dagen notie te KUNNEN buigen (dat is wat anders dan willen), lijkt de diagnose me slechts kennisgeving eigenlijk.

Dan ken je de verhalen niet van mensen die iets vergeten zijn op hun boodschappenlijstje te zetten en dus naar huis gaan om een nieuw boodschappenlijst te maken zodat ze het product kunnen kopen. Of mensen die levend onder de douche verbranden omdat ze nu eenmaal altijd 10 minuten moeten douchen, ookal blijkt er iets mis te zijn met de temperatuur van het water.

Er zit heel wat tussen Rainman en moeite hebben met 2 dagen kennisgeving.

quote:

Op zondag 6 april 2008 12:16 schreef SHE het volgende:

[..]

Het gaat niet om de redenen of de geldigheid daarvan. Het gaat erom dat ik die dingen voor dit weekend had staan en dan moet dat gebeuren.
Als dat niet gebeurt, dan gaat het echt helemaal de mist in de week erop,omdat mijn mechanisme dan faalt.
Dan raak ik weer in paniek, word ik gestressed en kan ik als een tijdbom door de wereld wandelen.
Je zou denken dat dat nergens op slaat, het is maar de was. Maar de was is voor mij een onderdeel van een geoliede machine, die alleen functioneert zoals ik het heb ingericht.
Elke verstoring is dan een bedreiging, want dan moet ik de structuur aanpassen en dat is in mijn ogen niet haalbaar

En tegen mensen die ik niet ken, zeg ik gewoon dat ik nu eenmaal heel vlijtig ben.

In elk mens kun je wel autistische trekken vinden, net als narcistische en schyzofrene.
Het is pas een probleem als je dagelijks functioneren beinvloed.

Herkenbaar.

quote:

Op zondag 6 april 2008 12:16 schreef SHE het volgende:

[..]

Het gaat niet om de redenen of de geldigheid daarvan. Het gaat erom dat ik die dingen voor dit weekend had staan en dan moet dat gebeuren.
Als dat niet gebeurt, dan gaat het echt helemaal de mist in de week erop,omdat mijn mechanisme dan faalt.
Dan raak ik weer in paniek, word ik gestressed en kan ik als een tijdbom door de wereld wandelen.
Je zou denken dat dat nergens op slaat, het is maar de was. Maar de was is voor mij een onderdeel van een geoliede machine, die alleen functioneert zoals ik het heb ingericht.
Elke verstoring is dan een bedreiging, want dan moet ik de structuur aanpassen en dat is in mijn ogen niet haalbaar
s
In elk mens kun je wel autistische trekken vinden, net als narcistische en schyzofrene.
Het is pas een probleem als het je dagelijks functioneren beinvloed.

quote:

Op zondag 6 april 2008 08:36 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Maar het kan me ook echt in de weg zitten, bijvoorbeeld als ik een verwachtingspatroon in m'n hoofd heb zitten waar m'n geliefde niets van weet en zich dus niet aan kan conformeren (los van het willen); daar raak ik erg gefrustreerd van.

Mooi omschreven en herkenbaar

[ Bericht 49% gewijzigd door Juup© op 06-04-2008 12:33:28 ]

quote:

Op zondag 6 april 2008 12:16 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Dan ken je de verhalen niet van mensen die iets vergeten zijn op hun boodschappenlijstje te zetten en dus naar huis gaan om een nieuw boodschappenlijst te maken zodat ze het product kunnen kopen. Of mensen die levend onder de douche verbranden omdat ze nu eenmaal altijd 10 minuten moeten douchen, ookal blijkt er iets mis te zijn met de temperatuur van het water.

Er zit heel wat tussen Rainman en moeite hebben met 2 dagen kennisgeving.

Dat zijn dwangneuroses die elk mens tot op zekere hoogte heeft. Het wordt wat mij betreft inderdaad zorgelijk als je zo'n dwangneurose niet KAN doorbreken als dat noodzakelijk is. Dus als je die 10 minuten douchen ook echt vol maakt ondanks dat dat betekent dat je te laat op je afspraak voor een sollicitatie gesprek komt. En zeker in geval van jouw voorbeeld.

Snap je? Op het moment dat je iets niet KAN veranderen ondanks dat dat serieuze gevolgen heeft is er toch echt sprake van een aandoening.

En ik vind 2 dagen kennisgeving een zeer ruime marge. Kan je daar niet mee omgaan (let op, dat is wat anders dan willen zoals eerder gezegd) is er toch echt wat 'mis' met je hoor. Of vind je verbranden onder de douche omdat je niet in staat bent het ritueel te doorbreken getuigen van een stabiele geestelijke gezondheid?

quote:

Op zaterdag 5 april 2008 16:33 schreef DDBtje het volgende:
Hoe herkenbaar, zeker die vriend die 2 dagen (en dat is nog luxe bij de mijne) ineens beseft dat hij wat vergeten is en dan verwacht dat ik meteen mijn planning aan de kanten gooi om met hem mee te gaan.

Zelfs een kalender waar ik zelfs echt de meest lullige dingen opzet (zoals vrijhouden: ik wil lekker niets doen) heeft geen zin, hij wil er niet naar kijken of ziet het niet en komt vervolgens gerust op zaterdagavond vertellen dat we op zondag met zijn hele familie uit eten gaan...wat al weken geleden gepland is.

Hij maakt zijn probleem tot het jouwe.
Het feit dat hij niet met afspraken overweg kan, weigert een kalender te gebruiken maakt hij jouw schuld.
Volgens mij ligt de situatie dus gewoon andersom.
Jij wil best mee, maar niet als dat jouw plannen in de war schopt, hij is degene die er een potje van maakt, heb je het wel eens zo bekeken?

Als hij het echt zo belangrijk vindt dat jij meegaat, dan moet hij dus de voorwaarden scheppen waarmee dat kan, dus: duidelijk en van te voren aangeven, op de kalender en even melden, dán ga je mee.

Als je steeds maar toegeeft aan 'verkeerd' gedrag, dan verandert dat gedrag niet nl.

Tante shmoops heropvoedingskamp voor botte kerels.

quote:

Op zaterdag 5 april 2008 16:19 schreef SHE het volgende:

Vraag: Is vriendin idd anti-sociaal? Is er idd een soort ongeschreven regel dat sociale verplichtingen in een relatie altijd nagekomen moeten worden?
Hoe kijkt men in zijn algemeenheid tegen dit soort 'moetjes' aan?

Dan moet je maar vrijgezel worden als je er een eigen wil op wilt nahouden. Daarbij heb je terzijnertijd al toegezegd.

quote:

Op zondag 6 april 2008 13:36 schreef Heathen. het volgende:

[..]

Dan moet je maar vrijgezel worden als je er een eigen wil op wilt nahouden. Daarbij heb je terzijnertijd al toegezegd.

In mijn woordenboek staat onder relatie dat je rekening met elkaar houdt.

Ook ik herken steeds meer, het gewoon in je hoofd niet de omschakeling kunnen maken van wat je gepland had naar iets anders. Echt ontzettend vervelend, ik kan zo stug vast houden aan mijn verwachtingspatroon en mijn vaste rituelen. Soms ben ik me er niet eens van bewust dat ik blijkbaar een bepaalde verwachting heb, tot het moment dat deze doorbroken wordt. Zo had ik dat gisteren nog; vriend moest overdag naar een bruiloft en 's avonds naar een verjaardag. Ik ben niet meegeweest, had weinig zin en flinke hoofdpijn. In mijn hoofd heeft zich toen de verwachting gevormd dat we vanavond vast wel de hele avond samen door zouden brengen, maar gisteravond meldde vriendlief dat hij vanavond de kroeg induikt met vrienden. Ik raak dan echt bijna paniekerig omdat ik niet meer weet wat ik dan moet gaan doen de hele avond, terwijl ik, wanneer ik ruim van te voren weet een avond alleen te zijn, ik dat totaal niet heb, en gewoon dingen plan om te doen.
Of de keer dat schoonpa belde dat hij de dag erna langs wilde komen, ook paniek. Maar ik dacht echt dat ik een uitzondering was, met mijn extreem alles moeten plannen.
En verder het iedere ochtend dezelfde route moeten lopen naar mijn werk enz.

quote:

Op zondag 6 april 2008 13:44 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

In mijn woordenboek staat onder relatie dat je rekening met elkaar houdt.

En dus niet zegt 'ga maar alleen, ik heb geen zin'.

quote:

Op zondag 6 april 2008 13:36 schreef Heathen. het volgende:

[..]

Dan moet je maar vrijgezel worden als je er een eigen wil op wilt nahouden.

Ik hoop echt dat je een grapje maakt.

quote:

Op zondag 6 april 2008 14:12 schreef shmoopy het volgende:

[..]

Ik hoop echt dat je een grapje maakt.

Ik bedoel het natuurlijk niet extreem, maar sowieso moet je je vrije tijd ALTIJD rekening houden met de ander en dus kan je simpel weg je eigen gangetje niet gaan. Het is niet voor niets dat mensen die net weer vrijgezel geworden zijn het meestal wel weer als een positief punt beschouwen dat ze weer eindelijk hun eigen gang kunnen gaan.
Mensen in een relatie zijn nu eenmaal verdoemd tot elkander. En het is maar net of je dat voordelig of nadelig vind.

quote:

Op zondag 6 april 2008 14:17 schreef Heathen. het volgende:

[..]

Ik bedoel het natuurlijk niet extreem, maar sowieso moet je je vrije tijd ALTIJD rekening houden met de ander en dus kan je simpel weg je eigen gangetje niet gaan.
Het is niet voor niets dat mensen die net weer vrijgezel geworden zijn het meestal wel weer als een positief punt beschouwen dat ze weer eindelijk hun eigen gang kunnen gaan.
Mensen in een relatie zijn nu eenmaal verdoemd tot elkander. En het is maar net of je dat voordelig of nadelig vind.

Ik ga helemaal mijn eigen gang, en mijn partner ook, we doen beiden niets wat we niet echt willen omdat we dat de ander simpelweg niet willen 'aandoen'.
We hebben een hele stevige relatie met respect voor elkaars verschillen en daarbij vallen er heus wel eens woorden, we zitten echt niet 24/7 gitaarspelend rond een kampvuur, maar als ik termen hoor als niet je eigen gang kunnen gaan of verdoemd zijn tot elkaar, dan vraag ik me echt af wat voor relaties dat zijn.

*ril*

Ik ben het echt totaal niet met je eens, Heathen. Sowieso kun je niet zomaar iets namens iemand anders afspreken. Als 'wij' uitgenodigd worden dan ga ik eerst overleggen met mijn vriendin, of ze mee wil, en of ze mee kan, en dan pas maak ik een afspraak. En anders ga ik gewoon alleen. Voor wat betreft mensen uitnodigen is dat een ander verhaal, dan is er van mijn kant alleen een kennisgeving. Als ik te vaak mensen over de vloer heb dan probeer ik er wel op te letten want het is hier geen café, en hoewel ik er zelf geen problemen mee heb als er 6 avonden per week volk over de vloer is, is mijn vriendin wat dat betreft heel anders.

Ik ben overigens wel van het afspraak is afspraak, en iets vergeten zijn is geen excuus om een dag van tevoren te zeggen dat je niet meegaat.

quote:

Op zondag 6 april 2008 14:23 schreef shmoopy het volgende:

[..]

Ik ga helemaal mijn eigen gang, en mijn partner ook, we doen beiden niets wat we niet echt willen omdat we dat de ander simpelweg niet willen 'aandoen'.
We hebben een hele stevige relatie met respect voor elkaars verschillen en daarbij vallen er heus wel eens woorden, we zitten echt niet 24/7 gitaarspelend rond een kampvuur, maar als ik termen hoor als niet je eigen gang kunnen gaan of verdoemd zijn tot elkaar, dan vraag ik me echt af wat voor relaties dat zijn.

*ril*

Mee eens, het idee alleen al.

quote:

Op zondag 6 april 2008 14:23 schreef shmoopy het volgende:

[..]

Ik ga helemaal mijn eigen gang, en mijn partner ook, we doen beiden niets wat we niet echt willen omdat we dat de ander simpelweg niet willen 'aandoen'.
We hebben een hele stevige relatie met respect voor elkaars verschillen en daarbij vallen er heus wel eens woorden, we zitten echt niet 24/7 gitaarspelend rond een kampvuur, maar als ik termen hoor als niet je eigen gang kunnen gaan of verdoemd zijn tot elkaar, dan vraag ik me echt af wat voor relaties dat zijn.

*ril*

Normale relaties hoor. Maar je gaat mij niet vertellen dat je geen afspraken maakt met je vriend wanneer je wel of niet ergens zin hebt om iets samen te doen. Je eigen gang gaan is gewoon een illusie, je zal hoe dan ook moeten verantwoorden tegenover je partner hoe jij je tijd indeelt.
En zoals ik al zei, verdoemd zijn tot elkaar kan je ook positief benaderen.