Zwangerschap en geboorte deel 354

Randa, wat vervelend zeg .

Mibos van harte .

Wurpje ook welkom hier, want je vermeldt tussen neus en lippen door dat je ienimini zwanger bent... maar zwanger is zwanger hoor .

Pruk, vervelend dat het nog steeds voorweeën zijn. Gooi die boeken maar weg en dan nog maar even doorbroeden .

@Mibos wat een prachtig en spannend nieuws! (en wat klink je blij )
@Pruk, jullie geduld wordt zo wel op de proef gesteld zeg! Nou ja... 't komt echt zoals 't komt.
Jullie kleintje komt echt!
@Wurpje wat een mooi nieuws
@Randa. Wat naar zo zeg! Je kleintje en jij gaan nu voor hoor!

@Tan. Lieve Tan.. Ik denk aan je. Het voelt al zulke lege woorden voor zoiets groots. Maar meer kan ik je niet te bieden.

gefeliciteerd mibos!
en wurpje ook!

sjak, wat naar zoveel pijn. dan zijn 3 maanden nog erg lang inderdaad. heel veel sterkte en ik hoop dat je toch genoeg verlichting weet te bewerkstelligen met de hier gegeven tips.

tan, het is ook echt heel erg eng allemaal, ik vind ook dat je je er toch wel erg moedig 'doorheen slaat'. sterkte maar weer, klinkt zo loos maar ik weet niet goed wat ik anders moet zeggen.

Och sjak! en ik vergeet jou gewoon te noemen! Bekkenpijn is zo verschrikkelijk naar.
Bij mij heeft de osteopaat heel veel verlichting gegeven. (ik had een zwangerschapshernia ook voortkomend uit gedoe met bekken, heupen, si-gewricht en ga zo maar door)
Hij noemde het crisis-management, maar het maakte het wel dragelijk!
(en het wordt vergoed door het ziekenfonds onder alternatieve geneeswijzen )

Ik ben helemaal vergeten Wurpje te felciteren, bij deze van harte! En Mibos natuurlijk ook!

Ik denk dat maandag misschien toch naar de huisarts ga, niet voor mijn blaas maar voor mijn nek, schouders en rug. Ik heb al drie dagen echt fikse pijn en mega hoofdpijn erdoor en het lijkt niet echt weg te trekken. Ik heb niet gewerkt en dus niet echt getilt en heb echt het idee dat het komt door mijn borsten die zeker twee maten groter zijn. Mijn bh bandjes snijden nu echt in mijn huid. Morgen naar de prenatal en eens kijken of ze daar al een of andere extra steun bh hebben en die andere gaan bestellen. Ik baal hier zo erg van omdat ik mij verder echt goed voel en door zoiets sufs goed sjacherijnig word.

Bekkeninstabiliteit, wat is dat nou precies? Ik snap wel dat je pijn krijgt rond die plek maar is het dat de banden uitrekken, de spieren verslappen ofzo? Zijn er vrouwen die er sneller mee te maken krijgen vanwege bepaalde dingen?

Zo, terug van weggeweest, pc was gecrasht... Ben even met spoed door een stuk of 5 topics heengebladerd, jullie hebben niet stil gestaan in tussentijd!

Achterstallig: BE, alsnog van harte gefeliciteerd!

Mibos: geweldig nieuws! Welkom in het rijitje! Wurpje ook natuurlijk!

Tan, volgens mij trekt die kleine in jouw buik (dankzij de kansen die hij van jou krijgt) zijn eigen lijn! Vanaf het begin af aan doet ie dingen die hij niet 'hoort' te doen in zijn situatie (korte greep: toch plassen, langer blijven zitten dan verwacht, toch erg lang voldoende vruchtwater, toch nog beweeglijk...) alles tegen de verwachtingen in. Wie had een paar maanden geleden gedacht dat je de uitgerekende datum zou halen? Jij hebt een vechtertje in je buik! En het zou me niets verbazen als hij aan je hoop voldoet en daar bid ik voor! Jullie verdienen het allebei (en de rest van je gezin natuurlijk ook)!

Ik heb gisteren de 20-weken-echo gehad. Alles lijkt okee, alle orgaantjes aanwezig en functionerend, 3 aders in de navelstreng, gesloten lip, schedel en ruggegraat. De eerste vraag die ze stelde was of ik het kindje wel voelde.... Nee, zelden en nooit met zekerheid dus! Blijkt dat mijn placenta rondom ligt! Vandaar dus! Dus dat is wel een geruststelling (snap ik tenminste waarom ik hem/haar zo weinig voel), maar waar ik enorm van baal is dat de placenta weer laag ligt. Ondanks haar geruststellende woorden "denk niet dat je er problemen mee gaat krijgen, het komt nog wel hoger te liggen, blabla" (zeiden ze de vorige keer ook), maakt het me toch weer bang voor een herhaling van de vorige zwangerschap. Hoop dat toch echt nooit meer mee te maken en hou me maar vast aan dat mijn voorgevoel de vorige zwangerschap me al waarschuwde en dat nu minder het geval is (meer de angst voor herhaling die me onbehaaglijk maakt soms). Verder was opvallend dat het koppie exact op schema lag (19.2 weken), dunne beentjes (19.0 weken) en de buikomtrek maar liefst 21.2 weken!!! Baby lijkt dus op zijn/haar moeder op het moment!

sjak ik heb geen tips voor je. jou verhaal had echt precies mijn verhaal kunnen zijn.
wat ik doe in huis is koken en voor madam zorgen de rest is voor manlief en soms wat dingen voor mijn moeder.
het is moeilijk te accepteren maar nog meer pijn is ook niet te bedoeling.

Mammietje: krijg je dan extra controles om te kijken of de placenta later in de zwangerschap wel wat hoger zit? Ik kan me voorstellen dat je er wel de zenuwen van krijgt hoor, al is de kans natuurlijk groot dat het bijtrekt. Wel fijn dat alles verder helemaal goed was!

En Wurpje natuurlijk ook gefeliciteerd!

Mammietje, iig fijn dat de echo goed was.

Sjak, ik snap eigenlijk niet waarom jij nog naar je werk gaat...

Nee, Tearsong, verder geen controles meer. Zolang ik geen bloedingen krijg, is er geen reden toe. Het ligt er niet voor (voor de uitgang bedoel ik dan) maar dat was de vorige keer ook niet het geval. (Vroeg ze ook nog: "Je weet wel wat je doen moet als je bloedingen krijgt? Grrr... lekker geruststellend! ) Maar mijn verloskundigepraktijk heeft eigen apparatuur, dus als het me erg verontrust verderop in de zwangerschap (de vorige keer kreeg ik met week 30 de eerste bloeding) dan vraag ik wel om een extra controle, doen ze vast wel.

Mibos en wurpje gefeliciteerd Leuk dat jullie er zijn en geniet er van.

Sjak: wat enorm *** dat je in een keer zo veel last van hebt gekregen. Ik hoop dat ze je met fysio enigzins kunnen helpen en dat je klachten minder worden.

Randa: voor jou een hele dikke en ik duim voor je.

Ik hoop dat ik niemand vergeten ben. Ik heb net alles even doorgelezen. Gster na alle spanning echt als een blok in slaap gevallen en vamorgen weer wakker geworden. Ik was echt volledig totall loss.
Maar nu voelen we ons een heel stuk beter en gaan we er weer met frisse zin tegen aan. Op naar de bevalling zullen we maar zo zeggen.

Nou op en niet wakker. Val om van de slaap en heb dikke wallen onder mijn ogen. Zo slecht geslapen vannacht, de kleine bewoog heftig en had de hik Ik kon mijn draai niet vinden, eindigde steeds op mijn rug en daar zaten een paar aambeien in de weg dus draaide ik maar weer verder. Was me ook zo druk aan het maken vannacht over hoe alles geregeld moet worden. Werk, Merlijn, huishouden en noem maar op. Heb ik de laatste weken eigenlijk niet meer gehad dat ik me overal zo druk om maakte dat ik er niet van kon slapen.

Nou om 11.00 in het ziekenhuis zijn en vantevoren Merlijn weer afleveren. De tas is weer aangevuld en staat klaar. Ben benieuwd. Hoop dat ik een bekende verloskundige krijg dadelijk waar ik me op mijn gemak voel, merk dat ik bij één verloskundige altijd mooie waardes heb en bij de rest wat minder. Hij neemt dan ook de tijd voor een gesprekje en zo en ik ken hem nog van de bevalling van Merlijn.

Wurpje en Mibos gefeliciteerd!

Kozakken we zijn ook erg blij...

Mibos en Wurpje gefeliciteerd

Waren jullie ook zo hyper en wakker 's nachts in het begin?
Ik voelde me een beetje een idioot toen ik om 8 uur vanmorgen vrijwillig en kláárwakker mijn bed uitstapte.

En hónger!

quote:

Op zaterdag 5 januari 2008 10:15 schreef Bla_Bla_Bla het volgende:
Mibos en Wurpje gefeliciteerd

Dank je wel We zijn ook erg happy

Wurpje ik had het bij Kaith ook dat ik om drie uur klaarwakker was en om 7 uur weer in slaap viel en dat dan de wekker dan om 7.30 afging om te gaan werken en dat is nu precies weer zo. Alleen het verschil is dat ik nu maar twee daagjes werk. En bij mij was het toen met een week of 12 over dus ik hou de moed erin. Verder heb ik helemaal nergens last van weer dus als het net zo'n zwangerschap wordt als anderhalf jaar terug dan teken ik ervoor.

Bekkenproblematiek..praat me er niet van! Bij de vorige zwangerschap kreeg ik er met 10 weken last van, tot ik met 30 weken in de rolstoel zat en geen stap meer kon verzetten. Na de zwangerschap nog héél lang met krukken gelopen en veel pijn gehad, tot ik na een revalidatiebehandeling bij het Spine&Joint in Rotterdam weer langzaam opkrabbelde. Terugkijkend op de zwangerschap en baby/dreumes/peutertijd moet ik zeggen dat ik hele stukken gewoon niet meer weet. Heel erg, maar alles werd overschaduwd door een vreselijke pijn en het was een kwestie van overleven, puur de dag doorkomen. Achteraf had ik al veel eerder aan de bel moeten trekken.
Wat mij nu enorm helpt is zorgen voor een stabiele ligging in bed, met een voedingskussen gestut, en ik zit niet op een stoel maar zo`n grote fitnessbal. Verder moet je er voor proberen te zorgen dat je je rug/binnenbeen en buikspieren niet continue aanspant, maar de boel juist soepel houdt. Begin de dag met wat rek- en strekoefeningen. Een bekkenband kun je beter zo min mogelijk gebruiken, omdat je jezelf daarmee snel voorbij loopt. Ga je stofzuigen, moet je een boodschap hebben, doe hem dan om als je je goed voelt, en niet als je bekken al moe is want dan ben je namelijk te laat.


Hier nog steeds veel harde buiken, moest er gister toen we uit eten waren een paar wegzuchten. Mensen om me heen gingen steeds nerveuzer kijken

Mibos & Wurmpje: Gefeliciteerd!! Liza ook welkom!!!!

Pruk: Gewoon lekker blijven broeden idd Als ik het zo hoor zou het me niet eens zo verbazen als je gewoon over die 40 weken heengaat zometeen

Randa: Hopen dat alles zo toch weer goed blijkt te zijn! Het zit je niet mee zo te horen!

Tan: gelukkig heb je een rustige nacht gehad, erg spannend hoor! Ik blijf ervanuit gaan dat die kleine het gewoon red.

Ohw en @ Wurmpje; ik ben juist meer moe, slaap langer, slaap tussendoor eventjes op de bank zodra het kan, hoop dat ik nu weer een beetje energie ga kweken. En mijn eetlust verdween ook redelijk, mede door de vlagen van misselijkheid. Die begint nu sinds van de week weer terug te komen (ook voornamelijk alleen nog maar 's avonds, overdag blijft het nog een beetje moeilijk).

quote:

Op zaterdag 5 januari 2008 10:34 schreef Maneki.Neko het volgende:


Hier nog steeds veel harde buiken, moest er gister toen we uit eten waren een paar wegzuchten. Mensen om me heen gingen steeds nerveuzer kijken

Je hebt het wel even uitgelegd hoop ik? Anders is het bijna zielig voor de mensen om je heen. Wel grappig though!

Net even teruggelezen en zie nu pas hoeveel mensen me feliciteren Dank je wel!
We moeten nog even aan het idee wennen dat we écht een baby krijgen, maar mijn man en ik zijn er wél heel blij mee.
Ik heb neiging om nog een keer te testen, want ook al merk ik dat mijn hele lijf op z'n kop staat (HONGER!! en misselijk) toch geloof ik het ergens nog niet helemaal. Terwijl ik nog wat twijfel is mijn man al keihard namen aan het bedenken, ook wel grappig. Gelukkig hebben we ongeveer dezelfde smaak qua namen, dat scheelt.

@TAN: veel succes met nog een zware dag! Hoop voor je dat het kleintje snel komt!

Ik had eigenlijk nog een spa blauw in m`n schoot willen gooien, voor wat extra dramatiek
Nee ik heb niks uitgelegd, ik kan blijven uitleggen

Gewoon in je broek zeiken, dat lijkt echter .

@Wurmpje; Ik weet nu zegmaar 10 weken dat ik zwanger ben, en nog zit ik, jeetje, het is toch wel raar eigenlijk he!? Afentoe die realisering is zo onwerkelijk!
Maargoed m'n vriend en ik zijn nu 8 jaar bij elkaar, en zolang met z'n tweetjes geweest dat het ook gewoon enorm wennen is, daarnaast was ik al zolang bezig met het denken en voorbereiden over/op het ouderschap dat nu het ineens zo snel lukte dat het ook gewoon onwerkelijk is nog steeds (wij zouden dus 5 dagen geleden beginnen met proberen zwanger te worden, nou vandaag ben ik dus 15 weken zwanger, rara hoe heeft dat nou kunnen gebeuren ).
Maar ik/we genieten er weldegelijk van! Het is gewoon geweldig!!!
(Wij hebben overigens 4 testen zelf gedaan, + nog eens de moeders voor moeders test).

Och, wij zouden ongeveer over een jaar eens proberen zwanger te worden, dus ik denk dat ik het wel begrijp
Volkomen verrassing dus, maar wel welkom hoor!
Hier nog maar 1 test tot nu toe, maar die was wél vrij overtuigend. Binnen een halve minuut 2 vette blauwe strepen.

Hier ook ongeveer 5 testen plus de mvm test gedaan...en nog was ik bang dat er op de eerste echo helemaal niks te zien was en dat ik t me allemaal maar verbeeld had hihi

Ik ben niet gestoord, houzee!

Waarom zoveel testen? Wij hebben er eentje gedaan en diewas zo overduidelijk positief dat ik er niet eens over na heb gedacht er nog eentje te gaan doen.

Het blauwe kruisje was dermate aanwezig binnen enkele seconden dat twijfel wel het laatste was dat we bedachten...

Hier ook.
Maar een week later ging ik toch even twijfelen... en sowieso, ik voelde verder niks. Die test was de enige bevestiging die ik had en dus ook kon krijgen in die weken tot de echo.

Ik heb er ook een stuk of 4-5 gedaan.
Eerst een normale en toen een digitale, daar had ik namelijk 1 keer 'Niet zwanger' op zien staan en ik wilde even wraak nemen.

hier heb ik 3 testen gedaan, 1 dag voor NOD, die was heel vaag positief, dus naar de winkel om een nieuwe te halen ook die was vaag positief. de derde test heb ik geloof ik 2/3 dagen later gedaan en die was gelijk positief. Overigens ben ik ook heel lang bang geweest dat ik te horen zou krijgen van mevr u bent niet zwanger hoor?

waarom zoveel? tja...voor t zelfde geld staat er ineens niet zwanger of maar 1 streepje op de test

en de 2e test was trouwens nodig om mijn vriend te overtuigen...de eerste was nl met streepjes en hij was alles behalve overtuigd, dus ben ik maar zo'n digitale gaan halen

Wij hadden ook zo'n digitale. Als je die dingen er uit trekt zie je dan dat het hetzelfde systeem is met 2 streepjes, alleen leest het apparaat het voor je in plaats van jij zelf
Doen we dus niet weer, digitaal.

Ik moet trouwens wel zeggen dat we wel allebei zo: zaten toen "zwanger" in beeld verscheen na ongeveer een halve minuut.

quote:

Op zaterdag 5 januari 2008 11:05 schreef Llewella het volgende:
@Wurmpje; Ik weet nu zegmaar 10 weken dat ik zwanger ben, en nog zit ik, jeetje, het is toch wel raar eigenlijk he!? Afentoe die realisering is zo onwerkelijk!

Mijn zoontje is net 3 geworden en ik vind het nog steeds af en toe onwerkelijk

even wat anders...
heeft iemand het 'bevallingsverhalen' topic gezien?

Hier Bevallingsverhalen deel 6

quote:

Op zaterdag 5 januari 2008 12:36 schreef Maneki.Neko het volgende:
Hier Bevallingsverhalen deel 6

thank you love

En terug uit het ziekenhuis. Ik had de mannelijke verloskundige voelde me meteen zo goed op mijn gemak en alles, hij wist ook precies de uitslagen van gisteren en wat er voor onderzoeken gedaan moeten worden. Heb het idee dat de andere verloskundigen in het ziekenhuis daar niet altijd van op de hoogte zijn. Mijn bloeddruk was perfect. Met de hand op mijn zij 120/80. Automatisch schommelde hij tussen de 86-90 met toen de verloskundige mij aan de praat hield een uitschieter naar 92. Perfect, niets aan de hand en mag volgende week nog even naar het werk om over te dragen van de gyn. Dat is dan ook het enige wat ik nog doe en dan ga ik met verlof. Ik moet wel alles wat iemand anders kan doen uit handen geven. Dus echt weinig zelf nog.

Morgen wel nog terug voor de routine-onderzoeken, gelukkig is de verloskundige erdan ook. Voel me daar zoveel beter onder.

Ik heb de eerste keer volgens mij ook 3 keer getest ofzo. Mijn eerste test gaf toen negatief aan. Bij deze heb ik maar twee keer getest een gewone en digitale voor de leuk en omdat ik het niet helemaal geloofde.

[ Bericht 0% gewijzigd door Randa_v op 05-01-2008 12:58:57 (Mijn o blijft hangen. ) ]

Dit was voor ons de reden van meerdere testen:



Ik twijfelde maar zag er wel duidelijk een tweede lijntje in, vriendlief twijfelde nog meer.
Toen zaterdag erna 2 testen, toen woensdag erna naar de huisarts en die zei nu nog een test en als die raak is dan is het gewoon raak!
En toen nog de moeders voor moeders test Maar toen was ik voor mezelf wel al zeker.

Hier bij de eerste 2 testen 1 extra voor manlief en bij de tweede nam hij genoegen met een positieve test. Hij wist het eigenlijk ook wel zeker en vond het prima als ik het stokje gaf buiten de toiletdeur en toen begon te ahhhh het is echt zo-en...

Randa, fijn dat je nog even ruimte krijgt. Misschien een idee om vast dingen op te schrijven, zodat je op je werk zo klaar bent bij de overdracht? Of misschien heb je dat al gedaan.

Staat al wel wat op papier maar de rest ga ik nu ook even schrijven, met instructies ook voor de overige collega's. Toch ook maar eens aangeven op het werk dat iedereen vervangbaar zou moeten zijn en dit is nu eenmaal bij ons niet het geval. Klopt niet eigenlijk.

Randa ik denk dat op het werk iedereen wel vervangbaar is hoor. Ik heb 2 jaar bij een notaris gewerkt en was de enige die iets van de boekhouding wist (zelfs de notaris wist niet hoe ze iets moest boeken). Ik ben toen ook vertrokken en een paar jaar later merk ik dat dat kantoor nog steeds draait.
Idem op mijn vorige job: ik was de enige admin van Smartschool. Opnieuw draait Smartschool nog nu ik er weg ben...
Hoe wreed het ook klinkt, maar mensen sterven soms totaal onverwacht en die moeten ook vervangen worden op het werk.
Maak je dus maar niet te veel zorgen. Jouw baby en jouw gezondheid is nu het belangrijkste

Uiteindelijk is iedereen vervangbaar. Maar er is gewoon niemand die op dit moment als ik door een reden uitval mijn werk op kan vangen. Dat wisten ze in november al. Men heeft geen idee wat mijn werk inhoudt. Mijn bazen niet, mijn collega's niet. Ze krijgen en hebben ze al bij enkele collega's van mij last van, ontzettend veel problemen als er iemand uitvalt. Ze kunnen de werkdruk niet aan. Een klein snelgroeiend bedrijf waar het halen van datums/termijnen zo belangrijk is en we ondersteunend personeel te kort komen.

Mja, is dat dan niet het probleem van jouw baas? Ik zou daar echt niets voor op het spel zetten. Het is niet dat ze het niet op voorhand wisten dat je zou uitvallen, hé.

Ik heb 1 test gedaan + een test van mvm.
Ik twijfel alleen erg of ik niet al 4 weken verder ben.
Mijn laatste ongi was zo anders dan normaal. Ik heb toen wel een test gedaan, maar ik denk te vroeg.
Mijn vriend en ik hebben toen besloten om gewoon een maand te wachten. Met als resultaat een tweede streepje.
Woensdag ga ik naar de vk en een week daarna krijg ik mijn eerste echo. Dan weten we hopelijk hoe ver ik ben.

Spannend Kaar!

Ik heb overigens maar 1 test gedaan. Heb pas vrij laat getest en dat ding sloeg meteen goed uit Dus dat was wel duidelijk genoeg

Ik heb van schrik een tweede test gedaan, omdat ik dacht dat de test kapot was ofzo. Toen donderdags nog een keer omdat ik het eigenlijk nog steeds niet kon geloven en de huisarts niet wilde testen